Witam. Kobieta 27 lat. Mój problem wiąże się z powrotem do prawidłowej wagi. Otóż w kwietniu 2010 zaczęłam dietę dukana. Po miesiącu przerwałam z powodu dziwnego uczucia puchnięcia.. zamiast chudnąć zaczęłam puchnąć. Od samego początku miałam zaparcia. Po diecie dukana zaczęłam się odżywiać prawidłowo według ogólnych zaleceń - dużo wody, posiłek co 3 godziny, warzywa itp. I regularne ćwiczenia - efektów brak.. poszłam do dietetyka - dostałam jadłospis na zatrzymywanie się wody w organizmie. Zrobiłam także pomiar składu ciała: Waga 78,1, bmi 24,9, tłuszcz 29,4% (23kg), beztłuszczowa masa ciała 55,1, Tbw(to chyba woda) 40,3 kg. Zaczęłam stosować dietę według zaleceń dietetyka, wodę moczopędną, zioła, odpowiednie przyprawy itd. I kontynuowałam regularne ćwiczenia, efektów brak. Hormonów nie biorę. W międzyczasie po kilku tygodniach diety zaczęłam odczuwać dolegliwość związane z jelitami/nerkami\ żołądkiem. Miałam bóle w okolicy lędźwi/nerek, także zgaga po zwykłych zdrowych posiłkach, wzdęcia, gazy. Badanie moczu wykazało szczawiany wapnia pojedyncze. Morfologia w porządku. Tsh ft 4 w normie.. zrobiłam usg. Wyszedł piasek w nerkach, duża ilość gazów obrębie zstępnicy i epicy... Ewentualne przypuszczenia nadwrażliwości jelita grubego. Zaczęłam wiązać bóle z dużymi ilościami surowych warzyw zalecanym przez dietetyka. Lekarz nie będąc pewnie z czego wynika ból przepisał leki na nerki, na stany zapalne kręgosłupa, oraz na jelita.  Po kuracji miałam powtórzyć badanie moczu, bole minęły i powracają kiedy faktycznie zjem surowe warzywa np. kapuste. Zgaga, wzdęcia, gazy mam do dzisiaj. Waga podskoczyła do wagi 81 kg. W 2 tygodnie przybyło mi 3 kg. I zostało. Prawie codziennie ćwiczę na siłownia lub aerobik. Powtórzyłam mocz-fosforany dalej występują, dodatkowo mam dużo bakterii i śluzu, dodatkowo z cytologii tez mi wyszedł stan zapalny. Przed dieta dukana nie miałam takich dolegliwości i problemów. Spotkałam się z informacjami ze dieta ta niestety ma zły wpływ na pracę nerek i jelit. Czy mogłam sobie zaszkodzić? Poszłam także ostatnio do herbalife na ponowny skład ciała - nie wiem na ile można wierzyć w wyniki takiego pomiaru-wyszło mi 35,2 % złogów, woda 49,4%, złogi jelitowe 4 kg, kości 2,7, mięśnie 51,2kg. Wiek metaboliczny 42 kg!!!!!!!!!! Dowiedziałam się, że te złogi to tłuszcz w naczyniach (cholesterol mam w normie). Nie zgodziłam się na ich kuracje, bo jest kosztowna poza tym nie wierzę w tego typu produkty, tym bardziej jak słyszę, że ruch nam nie jest absolutnie potrzebny z czym się kompletnie nie zgadzam. Wydałam już mnóstwo pieniędzy na lekarzy badania produkty moczopędne, błonnik itp. Nie mam pojęcia gdzie mam się udać, żeby otrzymać fachowa pomoc. Próbowałam także masaży, drenażu limfatycznego-nic nie pomaga. Mam cellulit na całym ciele. Jedząc gotowane mięso, unikając słodyczy i ruszając się. Czy to normalne? Dziękuję i pozdrawiam

Nazywam się Aneta mam 18 lat, mam 155 wzrostu i ważę 65kg. Największym problemem sprawiają mi brzuch biodra i uda...ciężko mi stracić zbędne kilogramy i tłuszczyk gromadzący się na moim ciele... miewam często zaparcia, problemem jest także brak motywacji..:( nie umiem zabrać się do ćwiczeń i do diety, ogólnie lubię dużo jeść jak mam sobie z tym poradzić? jak zmienić dawne nawyki? Co zrobić? Proszę o rady, skuteczna dietę i ćwiczenia które pomogą mi w walce z nadwagą:)

Ostatnio mój przyjaciel zauważył, że schudłam, ale oboje zwaliliśmy to na to, że codziennie chodzę na piechotę do szkoły i na duży wysiłek fizyczny. Chodzę do technikum na masażystę (6 pracowni masażu plus 3 godz. wf-u, najczęściej ćwiczymy wtedy na siłowni). Ale od tego czasu zaczął mnie obserwować. I stwierdził, że w szkole nic nie jem, ewentualnie piję colę lub wodę. A jak mu powiedziałam, że na śniadanie zjadam jedną kanapkę, to się zdenerwował i powiedział, że mam chyba jakieś problemy z jedzeniem. Dało mi to do myślenia. Faktycznie, nie ciągnie mnie do jedzenia, jem, bo mi mama każe, akurat teraz jest prawie cały czas w domu i pilnuje.

Kiedy byłam nastolatką, zachorowałam na anoreksję, po wcześniejszym, intensywnym, uzasadnionym odchudzaniu. Dzięki opiece Babci i Jej dokarmianiu, wyglądałam nienajciekawiej. Niestety późniejsze odchudzanie wymknęło się spod kontroli i zachorowałam. Miałam szczęście trafić na dobrego psychologa i jakoś uporałam się z chorobą (na chwilę obecną zastanawiam się, czy aby moja radość nie była przedwczesna?). Nigdy później nie miałam kłopotów z jedzeniem czy wagą, wyglądałam szczupło, ale nie chudo, czułam się dobrze, urodziłam zdrowego synka i później się zaczęło. Rozpadło się moje małżeństwo (dość szybko związałam się z inną osobą), niestety przegrałam batalię w sądzie o Syna.

Wyjechałam z miasta, kraju i próbowałam ułożyć sobie normalnie życie, po pięciu latach od tamtych wydarzeń jestem szczęśliwa i mam poukładane życie. Niestety dopadła mnie znowu choroba. Na chwilę obecną ważę 44,7 kg-45,5 kg maks., nie jem za dużo posiłków w ciągu dnia, a nawet to co jadam, ciężko nazwać posiłkami. Wypijam w ciągu dnia 4 szklanki wody niegazowanej, zjadam mały kubeczek jogurtu i około 5 małych ciasteczek zbożowych, do tego czasami troszkę sera żółtego i dwie kawy z mlekiem, bardziej mleko z kawą. Czuję się dobrze, mam wystarczającą ilość energii (żyję dość intensywnie), codziennie ćwiczę przez około 1 godz. lub więcej, późno chodzę spać, wcześniej wstaję, ale martwi mnie to, że codziennie rano sprawdzam swoją wagę. Nie jem, choć czasami mam na to ochotę, bo obawiam się przytyć. Uważam, że jeśli moja waga dojdzie do 50 kg, będę miała wystający brzuch i będę gruba. Martwi mnie to, bo mój Partner boi się o mnie i to jak wyglądam przede wszystkim (ja jestem zadowolona), boję się, że taki stan rzeczy nie może trwać dłużej.

W taki właśnie sposób odżywiam się już rok. Czasami dam się namówić na jakieś jedzenie, pizza itp., ale później mam wyrzuty sumienia i nie jem nic, byle tylko pozbyć się kilku gramów więcej. Chciałam uzyskać pomoc lekarza, ale w kraju, w którym mieszkam na pomoc można liczyć tylko wtedy, gdy BMI jest niższe niż 15, a z moją wagą pomiędzy 44,7-45,5kg i wzroście 165 cm nie kwalifikuję się. Nie wiem, jak mam sobie pomóc, by wszystko wróciło do normy, nie jem posiłków z rodziną (wciąż gotuję i piekę ciasta i z zazdrością patrzę jak inni jedzą). Bardzo proszę o pomoc i wskazówki, jak sobie poradzić.

Witam, mam 19 lat, 152 cm wzrostu i ważę ok 47 kg. Zawsze byłam szczupła, jako dziecko nawet bardzo. Byłam zadowolona ze swojego wyglądu. Od ok 13 roku życia do 16 roku życia trzymałam wagę 39 kg, ale nagle przytyłam. Trenowałam taniec, parę razy w tygodniu z dużą intensywnością, do tego basen raz w tygodniu, nie musiałam uważać na dietę, w ogóle nie tyłam. Właśnie w wieku 16 lat nagle przytyłam do 44 kg.Mimo że nic zupełnie się nie zmieniło w moim trybie życia. Byłam w stanie jakoś to zaakceptować. Ale w zeszłoroczne święta dobiłam do 47 kg, mniej trenowałam a odżywiałam się tak samo jak podczas intensywnych treningów i domyślam się że stąd ten efekt. Od stycznia przeszłam na dietę Dukana, schudłam do marca do 42 kg. Byłam zachwycona efektami, chociaż dieta nie do końca mi służyła, miałam zaparcia i słabe samopoczucie, ale wygląd wynagradzał wszystko. Poczas diety trochę ćwiczyłam, ale nie dużo, bo wysiłek nie jest podczas tej diety szczególnie zalecany. Niestety nie urzymałam efektów, mimo że bardzo powoli i ostrożnie wprowadzałam normalne produkty i dokładnie wedlug zaleceń. Przytyłam dość szybko do tych 47 kg. I mam wrażenie że wizulanie było jeszcze gorzej niż przed dietą. A odżyiwiałam się naprawdę racjonalnie, i chodziłam do klubu fitness na zajęcia. W wakacje pojechałam na intensywny, 10 - dniowy obóz taneczny. Muszę dodać że tuż przed nim przeszłam na wegetarianizm, stosując się do diety zgodnej z grupą krwi A. Po obozie ważyłam 44 kg. I byłam zadowolona, bo tkanka tłuszczowa zamieniła się w mięsnie. I ciało nie dość że szczuplejsze to naprawdę bardzo ładnie wyrzeźbione. Na obozie starałam się jeść dość mało, ale ze względu na wysiłek nie mogłam za bardzo ograniczyć porcji, a więc myślę że jadłam normalnie. Po powrocie, dieta dalej wegetariańska, zero słodyczy, jak chleb to tylko razowy, ale bardzo mało, warzywa, owoce, żadnych fast - foodów, żadnych słodyczy, napojów gazowanych, nawet soków, czy słodkich napojów. Obiady tylko wege i zasze niskokaloryczne. 4 posiłki dziennie, i nigdy nie jadam kolacji. Raz w tygodniu jadłam jakiś jeden bardziej kaloryczn posiłek, jakiś deser albo pizza. Chodzę na fitness, na zajęcia typu abt, tbc, i siłownie. Raz w tygodniu na basen. Mimo to przytyłam! W listopadzie wróciłam do 47 kg. Prawie wszystkie kilogramy poszły w uda, biodra i pośladki. Chociaż cale ciało się "zaokrągliło". Bardzo proszę o pomoc jak schudnąć i utrzymac efekt, I jak wyrzeźbic dolne partie ciała. Pozdrwiam

Witam, mam 14 lat i mam wrażenie, że powoli wychodzę z anoreksji. Czasami jednak zastanawiam się, czy nie jem za mało. Mój jadłospis wygląda tak: - śniadanie: bułka z ziarnami z żółtym serem, muesli z jogurtem i pomidor, - II śniadanie: jabłko i batonik zbożowy lub jabłko i grahamka, lub jabłko i jogurt, - obiad: szklanka razowego makaronu lub ryżu, lub kaszy, smażona pierś z indyka, do tego gotowane warzywa (brokuły, fasolka lub kalafior, itd.), - podwieczorek: owoce lub warzywa w dowolnych ilościach albo jogurt naturalny, - kolacja: kasza ze smażonymi warzywami albo bułka grahamka z masłem i jogurt naturalny z owocami, płatkami owsianymi i otrębami. Do tego chcę jeszcze dodać, że tańczę 3 razy w tyg, w tych dniach jem więcej, tak, aby nie czuć się głodna, także chciałabym się spytać, co jeść, aby mieć więcej energii i polepszyć swój humor? Pozdrawiam:)