Mój syn skończył 10 miesięcy i odmawia jedzenia czegokolwiek łyżeczką. Dzieje się to od września 2010, lekarze mówią, że mały dobrze się  rozwija, nie ma anemii, że sam zacznie domagać się czegoś więcej... Jego głównym posiłkiem jest Bebilon Pepti. Przy próbach karmienia łyżeczką jest płacz, szczękościsk. Próbowałam go trochę przegłodzić (bo ktoś doradził, że dziecko wtedy otworzy buzię) ale nic z tego nie wyszło i musiałam mu dać mleko. Dostaje potrawy, które lubi, bo je zjada przez butelkę. Co jeszcze mogę zrobić?? Nie chcę, żeby posiłki kojarzyły mu się z terrorem jedzeniowym:-(

Witam, moja córeczka niedawno skończyła 7 miesięcy. Gdy miała 1 miesiąc miała zrobiony test Kerry'ego, który wykazał nietolerancję laktozy (4 plusy). Mała była karmiona piersią przez 3 miesiące, przy czym 2 ostatnie to karmienie łączone: raz pierś raz nutramigen1. Niestety gdy przeszliśmy na nutramigen2, Mała odrzuciła mleko całkowicie. Na sam widok butelki zaczynała płakać. Po wizytach u kilku "specjalistów" zostały wycofane z jej pożywienia wszystkie "słoiczki" (zupki i owoce). Kazano nam przejść znowu na nutramigen1 wprowadzając preparat stopniowo. Przez jakiś czas piła bardzo rzadki nutramigen1 w połączeniu z sinlakiem. Niestety nie jest to odpowiednie mleko dla dziecka w jej wieku. W tej chwili kazano na przejść na bebilon pepti2, stopniowo zastępując nim nutramigen1. I w ten oto sposób znaleźliśmy się w punkcie wyjścia: Mała nie chce jeść ani mleka ani zupek przeze mnie gotowanych. W związku z tym, że nie je - nie da rady spać (zawsze źle spała, ale teraz to jest coś strasznego). Co powinniśmy zrobić, aby córcia rozwijała się prawidłowo?

Mam takie pytanie: jeśli ktoś leczy się na zaburzenia osobowości, czy nawet na zaburzenia depresyjne, to jak wiemy - wynikają one miedzy innymi z podświadomych konfliktów w psychice. Wobec czego depresja, czyli brak działania, może być sposobem na "nie pogrążanie się" w chaosie własnych emocji, nie pogłębianie "rozszczepienia" (chyba tak to się fachowo nazywa?) osobowości i utrzymywaniu jako takiego ładu w głowie, albo przynajmniej nie zwiększanie nieładu. Wobec tego, czy SSRI lub inne leki aktywizujące, nie wyjdą takim osobom w długotrwałym rozrachunku na złe? Chcąc nie chcąc zmuszenie do aktywności osób, które nie mogą poradzić sobie z dotychczasowymi emocjami, może spowodować właśnie jeszcze większy chaos. Osoba taka przyzwyczai się do zwiększonej aktywności, a przecież kiedyś lek będzie trzeba odstawić - i wtedy nadmiar obowiązków (które sama na siebie dana osoba w trakcie leczenia nakładała) uderzy ze zdwojoną siłą. Prosiłbym o wytkniecie błędów w moim rozumowaniu - w końcu jakieś muszą być, jeśli leczenie farmakologiczne jest stosowane, natomiast mnie taka racjonalna odpowiedz po prostu uspokoi i (mam nadzieje) zmniejszy moją obsesję na punkcie zasadności codziennego wspomagania się lekami. ;) Z góry dziękuję

Doktor ginekolog nawet nie przyjże się dobrze krążkowi i opinie na jej temat są podzielone. Inny lekarz powiedział mi, że nie jest w stanie nic powiedzieć na temat uszkodzeń krążka. Czy spotkała się Pani Doktor z podobną sytuacją uszkodzenia krążka? Czy jest to możliwe ze producent wypuścił na rynek uszkodzony krążek, który nie może zadziałać?

Mam na imię Zbigniew, mam 44 lata. Pisze do Pani z powodu problemów z objawami odstawiennymi. W 2003 roku lekarz psychiatra przepisał mi lek z grupy benzodiazepin. Tabletki brałem przez 6 lat. W 2009 roku, z powodu uzależnienia od przepisanych mi leków, odstawiłem tabletki w szpitalu, w ciągu miesiąca. W tej chwili biorę łagodny lek przeciwdepresyjny, dwie tabletki dziennie. Wraz z odstawieniem tabletek uzależniających pojawiły się objawy odwyku benzodiapinowego, m.in. bezsenność, niepokój, objawy żołądkowo-trawienne, mrowienie palców nóg i rąk, skurcze mięśni. Przez ponad dwa lata dolegliwości przeszkadzają mi w normalnym funkcjonowaniu. Jak poradzić sobie z objawami? Czy alkohol nasila objawy? Jak je wyleczyć lub jak długo będą one trwały? Proszę o pomoc, Zbigniew

Od kilku lat choruję na nerwicę, moje objawy to duszności, kołatanie serca, ataki lęku i paniki, nerwobóle przeszywające całe ciało, bóle głowy. Chodzę do psychiatry, ale za każdym razem otrzymuję leki i jak tylko zaczynam je zażywać zaczynam źle się czuć - najczęściej wzrasta mi ciśnienie, drętwieje mi język, ból głowy z tyłu nie do zniesienia i myśli, które nie chcą jakoś skupić się. Często zdarza się, że ląduję na pogotowiu, bo leki uspakajające nie działają i muszę dostać coś mocniejszego. Jak mam się leczyć jak każdy lek działa ma mnie w ten sposób? Czy mogę pomóc sobie w inny sposób. Byłam u innego psychiatry i ten sam wynik. Jestem zrozpaczona, bo to nie pozwala mi na normalne funkcjonowanie i nigdy nie wiem kiedy i jak złapie mnie następny atak. Pozdrawiam serdecznie  

Witam!

Bardzo proszę o pomoc w dolegliwościach stawów. Ok. 1,5 roku temu zaczęły mnie boleć kolana (uciążliwa praca), glukozamina okresowo bardzo pomagała. Następnie do tych bólów doszły kolejno wielkie palce u nóg (dna moczanowa wykluczona), następnie kręgosłup, barki, łokcie, nadgarstki, po kolei praktycznie wszystkie stawy. (5x D*******) - niesamowite bóle stawów na ok. 2 m-ce ustąpiły, po czym powróciły lecz w mniejszym stopniu. Miałem wykonywane badania wykluczające: WZWB, WZWC, Boreliozę, Chlamydię trachomatis, wymaz z gardła (wyszły podstawowe niegroźne bakterie Neissera itp), FTA-ABS (-), Pół roku temu miałem bóle w okolicach prawego podżebrza, kołatanie serca (po zjedzeniu posiłku), przez okres ok. 3-4 miesięcy. USG jamy brzusznej wykazuje jedynie zagęszczoną przyściennie żółć w woreczku. Ustąpiło po podaniu E********. Czasami odczuwam dolegliwości sercowe. Przez te ostatnie pół roku schudłem 13 kg, mam częste kilkusekundowe drgawki mięśni. Jestem po Panendoskopii i kolonoskopii - wszystko niby ok. Stawy mnie bolą nadal, a zmiany widać na rtg (pozaniżane na dolnych granicach szpary międzystawowe).

Bardzo proszę o pomoc, mam 28 lat....

Mam 21 lat, mój problem wygląda następująco, od 3 lat biorę dość mocne tabletki antykoncepcyjne (1 tabl. zawiera 0,03 mg etynyloestradiolu i 3 mg drospirenonu) wszystko było ok, jednak od kilku miesięcy zaczynam odczuwać coraz więcej skutków ubocznych ich zażywania, stałam się bardziej nerwowa, mam obniżone libido, bolące i obrzmiałe piersi, zaczynam przybierać na wadze, szybko przetłuszczają mi się włosy, mam suchą skórę, bardzo się pocę. Wiem, że najlepiej udać się do ginekologa ale strasznie boję się tych wizyt, stad moje pytanie na jakie tabletki powinnam zmienić dotychczasową? Zastanawiam się nad takimi, które zawierają mniejszą ilość hormonów (1 tabl. zawiera 0,02 mg etynyloestradiolu i 3 mg drospirenonu). Proszę o pomoc. Pozdrawiam, Marta

Witam serdecznie! Niedawno dostałam od swojej bratowej zamieszkałej w Niemczech, która przerywa antykoncepcję hormonalną, tabletki antykoncepcyjne. Mają one identyczny skład jak te, które przyjmuję ja, tj. etynyloestradiol 0,02 mg, drospirenon 3 mg oraz laktozę, dodatkowo te tabletki wyglądają identycznie. Czy mogłabym je przyjmować tak, jakbym nie zmieniała tabletek? Przyznam, że byłaby to dla mnie znacząca oszczędność pieniędzy. Z góry dziękuję za odpowiedź.

Jestem mamą 6-miesięcznego chłopca. Mały urodził się w 41 tyg.- poród wywołany, jednak jak na przenoszone dziecko był mały, ważył 2630. Nikt nie jest w stanie powiedzieć, dlaczego tak się stało. Nie wiem do końca czy jest to związane z jego zachowaniem, ale od samego początku mamy problemy z zasypianiem i spaniem. W 3 miesiącu zdiagnozowano u niego napięcie mięśniowe i asymetrię - zalecono rehabilitację, jednak do tej pory nie możemy jej wykonywać, gdyż są przeciwwskazania ze strony okulistycznej - badania w kierunku retinopatii wykazały rozległe krwotoki, a anemia opóźniała ich wchłanianie. Mały od narodzin bardzo mało sypia, tak w dzień jak i w nocy. W ciągu dnia są ok. 4 drzemki po 10-15 min, a w nocy nie przesypia więcej niż 1,5 - 2 h pod rząd. Usypiany jest na rękach, bo od samego początku jakiekolwiek inne sposoby usypiania kończyły się płaczem graniczącym z histerią - tak jest do dziś. Nie ma mowy o samodzielnym zasypaniu, ani zasypianiu przy mnie.

Dodatkowo mały śpi w dziwnej pozycji - musi mieć nogi w górze, więc o przykryciu go czymkolwiek nie ma mowy - kołderka służy za 'kopiec" na nóżki. Dodatkowo po zaśnięciu budzi się bardzo często z olbrzymim płaczem, czemu towarzyszy drżenie rączek... czasami muszę go wybudzić, bo nie chce się uspokoić, ale zazwyczaj pomaga podniesienie i ukołysanie. Do tego jestem potrzebna tylko ja - nikt inny nie jest w stanie go uspokoić. Ostatnio zaczęło mnie również niepokoić jego dziwne zachowanie - na śpiąco lub w półśnie bije się po główce pięściami. Dodam, że kolki zostały wykluczone. Karmiony jest Bebilonem pepti, z powodu alergii na białko mleka krowiego. Jego zachowanie nie jest związane z ząbkowaniem, przechodzi je dość bezboleśnie. Czy ktoś może mi pomóc zrozumieć moje dziecko? Bo czasami opadam z sił po kolejnej nocy spędzonej na wędrówkach między łóżkiem a łóżeczkiem...

Witam! Mam 22 lata. Jakiś czas temu rozstałem się z moją 1 dziewczyną, ponieważ nie mogłem utrzymać lub czasami uzyskać erekcji. Nie jestem pewny, czy to ma podłoże psychiczne czy nie, ale im więcej czytam o impotencji, tym bardziej myślę, że coś ze mną jest nie tak. Bardzo bym prosił o ocenę mojego problemu. + Baaardzo rzadko mam poranne wzwody (nie wiem czy normalny facet ma je codziennie?). + Często podczas oglądania filmów erotycznych, abym uzyskał erekcję, muszę zacząć "masaż" + czasami, gdy oglądam filmy erotyczne, w ogóle nie czuję podniecenia.  + Czasami , gdy uzyskam erekcję podczas oglądania filmu erotycznego tracę ją, idąc dokończyć "sprawę". + Bardzo rzadko/prawie wcale miewam spontaniczne erekcje. Proszę powiedzieć, czy to są objawy impotencji?? I czy jest możliwość, aby się z impotencji całkowicie wyleczyć? Mam na myśli to, aby nie musieć do końca życia stosować tabletek typu Viagra itp.??

Witam, mam 17 lat i jestem na diecie proteinowej. Z racji faktu, że moja dieta uboga jest w witaminy, zaczęłam je zażywać. 1 tabletka zawiera wszystkie witaminy, a także minerały. Na opakowaniu jest napisane: witamina D – 100%, wapń – 25%, fosfor – 21%, ale ostatnio dodatkowo zaczęłam jeść jogurty (codziennie po 500 g), a 100 g zawiera 24% rekomendowanego, dziennego spożycia. Moje pytanie jest następujące: czy przez fakt, że mogłam przedawkować wapń, mogą boleć mnie palce (zarówno u stóp, jak i u dłoni) w miejscach, gdzie są stawy? Czy przemrożenie tych miejsc może prowadzić do zapalenia stawów? I czy w takim wypadku można stosować glukozaminę? Dziękuję.

Witam! Nazywam się Ania, mam 26 lat. Od 2 lat leczę się na zaburzenia depresyjno-lękowe. Wszystko zaczęło się jednego dnia. Dzień po obronie pracy mgr nagle zrobiło mi się słabo, kręciło mi się w głowie. Objawy się coraz bardziej nasilały. Nie wiedziałam co się ze mną dzieje. Stwierdzono u mnie nerwicę lękową z agorafobią. Mam tylko objawy somatyczne, które trwają cały dzień. Jak tylko wstanę po około 15 min. zaczyna się. Mam wrażenie takiego skołowania, zagubienie, osłabienia, zawrotów głowy oraz sztywność karku. Czasem mam wrażenie, że nie mam gruntu pod nogami. Od półtora roku leczę się psychiatrycznie. Biorę leki antydepresyjne oraz uspakajające. Chodziłam także na terapię, ale nie ma żadnych efektów. Różnica w samopoczuciu jest niewielka - nadal mam te wszystkie objawy, tylko zaczęłam je lekceważyć i staram się jakoś z tym żyć, chociaż to bardzo trudne. Najdziwniejsze jest to, że ja się czuję źle przez cały dzień. Pomagają mi tylko leki uspakajające, ale też nie całkiem i jak wiadomo one silnie uzależniają. W związku z tym mam pytanie: czy jest możliwe, że postawiono mi niewłaściwą diagnozę, skoro leki antydepresyjne nie działają? Nie wiem co robić dalej, bo czas leci, a efektów nie ma:(( Z góry dziękuję za odpowiedź. Pozdrawiam