Witam, mam pytanie: od kilku dni jestem przeziębiona, nawet bardzo, poszłam do lekarza pierwszego kontaktu. Okazało się, że dopadł mnie jakiś ostry wirus i dostałam leki, takie jak: apap, ascorutical, bioparox i syrop z babki lancetowatej i po przeczytaniu ulotek stwierdziłam, że tego syropu nie należy stosować podczas okresu ciąży, a te wszystkie leki mam przepisane, aby brać 3 razy dziennie, ale na ulotkach pisze, że dzienna dawka to 1 tabletka na dzień i nie wiem, co mam robić, nie chcę zaszkodzić mojemu dziecku, ale też nie chcę doprowadzić się do gorszego stanu, bardzo proszę o szybką odpowiedź co robić. A jeszcze chciałam zapytac czy w czasie ciąży można sobie stawiać bańki; może to by mi bardziej pomogło niż stosowanie leków doustnie? Czekam na szybką odpowiedź i dziękuję. Pozdrawiam

Mam 25 lat, mimo to od paru lat borykam się z trądzikiem - forma grudkowt o krostkowa głownie na czole i na brodzie. Od roku problem się nasilił, skóra z licznymi stanami zapalnymi. Leczyłam się 3 lata temu antybiotykiem Tetralysal oraz zewnętrznie Zineryt i brevoxyl. Kuracja dała krótkotrwały efekt. Pół roku po odstawieniu antybiotyku stan skóry się pogorszył i utrzymywał się zmiennie - raz lepiej raz gorzej. W międzyczasie korzystałam z usług kosmetyczki - pileengi kwasem migdałowym, ultradzwięki - co również jedynie podgajało wykwity i problem się odnawiał. Po długiej przerwie w leczeniu, kompletnie zrezygnowana, w sierpniu 2009 r. zwrociłam się do lekarza dermatologa. Rozpoczęłam kurację zewnetrznymi preparatami: RANO: Zmywam twarz Żelem Effaclar, na to nakładam Pityval (La roche possay) na chore miejsca na zmianę z Clindacne żel a na policzki Linoderm Acne PO PRACY:Zmywam twarz żelem, na to nakładam płyn Akneroxid na ok. 20 sekund,po osuszeniu twarzy Clotrimazol na zmianę z Fucidin na chore miejsca NA NOC:po umyciu twarzy i stonizowaniu nakładam Epiduo żel na zmiane z Zinalfat krem. Stan skóry uległ minimalnej poprawie jednak nie wyeliminował stanów zapalnych. Codziennie rano budzę sie z nowym wykwitem lub kilkoma. Jeśli chodzi o dietę, to staram się odżywiać stosownie. Unikam mocno przetworzonych produktów napojów gazowanych typu Coca cola, fast foodów, kawy, i cukru oraz słodyczy. Kolejna wizyta u dermatologa to 3 pazdziernik 2009. Czy to możliwe aby stan zapalny utrzymywał się tak długo??Czy powinnam włączyć do kuracji kosmetyczne zabiegi? jesli tak to jakie?? Jestem barzdo zaniepokojona stanem mojej cery.Wyprópuje wszystkiego aby tylko było dobre dla mojej skóry i bezpieczne. Prosze o profesjonalną porade. Z góry dziękuję

Brałam antybiotyki i yasmin 3 lata, yasmin odstawilam a z tetralysalem jest problem... Tzn. teraz na sile też odstawiłam tetralysal, bo się boję o wątrobę, ale mam potworne wykwity! Dużo czerwonych i bolących, krosty, zaskórniki, ale ogólnie moja twarz jest zaczerwieniona i ma dużo bolących pryszczy i w ogóle wygląda jak posypana piaskiem! Masakra jakaś! Teraz biorę od dermatologa acne derm na noc i na dzień krem nailżający. Co by mi pani poleciła? Co mogę spróbować nowego? Próbowałam już: toniki do cery - pogarszają dramatycznie jej stan, zineryt - działał, ale teraz już raczej nie chce działać, tetralysal - myślę, że tylko zalecza, jak przestaję brać, wszystko wraca.

Witam! Mam 47 lat i cierpię na graniczne wypadanie przedniego płatka zastawki mitralnej od 2004 r. Byłam na konsultacji u kardiologa i miałam wykonane następujące badanie echo serca - opis: prawidłowa wielkość jam serc (lewa komora - 4,94 cm, lewy przedsionek - 2,70cm, Ao - 3,1 cm). Prawidłowa grubość lewej komory 0.74 cm, bez odcinkowych zaburzeń kurczliwości. EF - 65%. Zastawki nie wykazują zmian organicznych. Zwiększona wiotkość przedniego płatka zastawki mitralnej z falą zwrotną (+)++) do lewego przedsionka. Osierdzie wolne. Miałam równiez badanie holtera, Pani kardiolog zaleciła mi tabletki magne B6 i leki na obniżanie cholesterolu lek o nazwie ATORIS, którego niestety nie mogłam brać, bo miałam okropne migreny. Mój cholesterol wysoki utrzymuje się od 7 lat. Cholesterol całkowity wynosi 304 ,cholesterol HDL - 90 oraz trojglicerydy wynoszą 85 (norma 60-150), a LDL-204. Te dolegliwości u mnie tak bardzo się nasiliły od 2 lat, że nawet podczas snu łapią mnie ataki zaburzen rytmu serca, wybudzają mnie ze snu i wowczas biorę szybko lek METOCARD, który mi lekarz przepisał na te kołatanie serca. Rano także nie mogę wstać z łóżka, takie mam kołatanie serca, ponad 140 uderzeń na minutę, więc muszę szybko połknąc pół tabletki metocardu i pół godziny poleżeć, póki serce mi się uspokoi i bedę mogła wstac z łózka. Od 2 lat zażywam metocard, ale po nim tracę energię i siły, bo to działanie uboczne leku, że nawet wykonać jakąś czynność, jak zrobienie śniadania, jest dla mnie wyczerpujące. Po prostu boję się, że mi się coś stanie, zaczęłam mieć przy tych kołataniach napady niepokoju i lęków, zwłaszcza w nocy. Przyznam, że nie miałam robionych żadnych badan kontrolnych serca od 2004 r., gdyż w mojej miejscowości nie ma kardiologów, a ja nie mam po prostu siły na wyjazd do miasta, oddalonego 40 km od mojej miejscowości. Ta wada mi okropnie dokucza ze strony serca, że nie wiem, co mam dalej robić, muszę zażywać metocard, ale jestem po nim bardzo zmęczona i chyba popadam w depresje. Boję sie o swoje zdrowie, gdyż w 2008 roku zmarła mi mama, równiez miała wadę serca, Dodam, że nie palę od 15 lat i alkoholu też nie piję w ogóle, jestem równiez alergiczką na niektóre pokarmy, więc się nie objadam. Przy wzroście 162 cm ważę 57 kg, lecz przez te zmęczenie prawie nie wychodzę na spacery, bo nie mam siły, ale czasami po wzięciu metocartu ćwiczę na steperze, to jedyny mój sport, a co do cholesterolu, to jestem genetycznie obciążona, bo tata chorował na bergera, a i mama miała chore serce. BŁAGAM O POMOC, BO NIE WIEM, JAK MAM ŻYC Z TĄ WADĄ SERCA, NIE MOGĘ NAWET ZROBIĆ NAJMNIEJSZEGO WYSIŁKU ,GDYŻ OD RAZU MAM STRASZNE ZABURZENIA RYTMU SERCA, ŻE NIE RAZ ZABRAŁA MNIE KARETKA NA KROPLÓWKI DO SZPITALA. PROSZĘ O POMOC, BĘDĘ BARDZO WDZIĘCZNA. POZDRAWIAM SERDECZNIE!

Tak więc, mam 17 lat i mam problem z penisem. Domyślam się, że to grzybica. Objawy są następujące: biały nalot na żołędziu i pod napletkiem (zniknęło po dokładnym obmyciu) oraz zaczerwienienie. Miałem zapalenie ucha i stosowałem Augumentin... Objawy dostrzegam od około 4 dni. Chcę wiedzieć, jak mam to leczyć i czy konieczna jest wizyta u lekarza, a jak tak to u jakiego, dermatologa czy urologa... Gdy nic nie robię, nie odczuwam bólu jednak przy dotykaniu czuję lekkie swędzenie i lekki ból. Obawiam się tym bardziej, że planuję z dziewczyną rozpocząć stosunki seksualne (jeszcze nigdy tego nie robiłem), boję się jej reakcji. gdy jej to powiem. Z góry powiem, że do lekarza nie chcę iść, ponieważ sie wstydzę...

Mam 22 lata, od jakiegoś czasu mam problemy, z natury narwicowe. Biegałam po lekarzach, wyniki są w porzadku, serce również, o które się tak bałam. Jestem pod stałą opieką psychologa i psychiatry, jednak mimo wszystko lęki towarzyszą mi cały czas. Biorę Lorafen oraz seronil, co często mi pomaga, niestety lęki o moje życie zdażają sie kilkanaście razy na dobę. Ten lęk uniemożliwia mi normalne życie. Zaczęłam bać się wysiłku fizycznego. Wtedy serce szybciej pracuje, obawiam się, że doznam jakiegoś urazu, upadnę i umrę :( Chciałabym zaczać wieczorne bieganie, dla kondycji oraz sampoczucia, jednak lęk przed złym wypadkiem badź uszkodzeniem serca mnie blokuje i kończy sie na tym, że wieczory spędzam w domu. :( Chciałabym zaktywizować swoje życie zwłaszcza, że mam nadwagę, dlatego tak ważne jest dla mnie to czy wysiłek fizyczny podczas nerwicy może mieć zły wplyw na zdrowie, a zwłaszcza na serce.

Witam, jestem Kasia i mam 21 lat. Cztery tygodnie temu zostawił mnie mój facet po 1,5 roku związku. Mieliśmy plany, obiecywał mi tak wiele, na dwa tygodnie przed tym jak mi powiedział, że to koniec, rozmawialiśmy i powiedział, że nic nie jest w stanie nas rozdzielić, że nie wyobraża sobie życia beze mnie, że nie mógłby być z nikim innym, że dzięki mnie uwierzył w miłość... i mnie zostawił... tak po prostu - przestał mnie kochać... na miesiąc przed tym, jak mieliśmy razem zamieszkać... on ma 28 lat.

Minęły 4 tygodnie, a ja z każdym dniem czuję się gorzej... chwilami nawet się uśmiecham, włączę głośno muzykę i tańczę, jakby nic się nie stało... a po chwili totalne załamanie, czuję wielki ból... nic mi się nie chce... tylko bym chciała sprawdzać, co u niego. Pierwszy tydzień po rozstaniu nic nie jadłam, schudłam 8 kg, teraz też prawie nic nie jem... tylko późne śniadanie. Kiedyś uwielbiałam gotować, słodycze, a teraz od dokładnie 4 tygodni nie jadłam nic ciepłego, najzwyczajniej mi się nie chce, nie umiem się skupić, aby coś wymyślić, są dni, kiedy płaczę od rana do wieczora z przerwami na papierosa, palę 2 paczki dziennie.

Z każdym dniem jest coraz gorzej, zawsze miałam plany na życie, teraz już mi się nie chce żyć. Nie wyobrażam sobie życia, mimo że mam cudownych rodziców, przyjaciół, wielki dom, wymarzone prywatne studia, wszystko co chcę... ale nie umiem żyć. Ciągle się boję, mimo że zaplanowałam sobie, że będę chodzić na jogę, uprawiać sport, to boję się, że nie dam sobie psychicznie rady. Jestem bardzo samotna. Czuję, że coraz głębiej zapadam się w mój ból... Śpię do późna, budzę się, ale nie chcę wstawać i zasypiam dalej, nie umiem skupić się na filmie, książce, jestem bardzo nerwowa. Kiedyś stwierdzono u mnie nerwicę, ale nic z tym nie robiłam. Brałam persen forte i valerin i nie pomaga. Nie rozmawiałam z nikim o tym, co naprawdę czuję, udaję, że wszystko jest ok, bo nie chcę ranić najbliższych. Boję się, że to depresja. Proszę o pomoc.

Mam 20 lat, biorę Seronil od 1,5 miesiąca i już jakiś czas temu odczułam poprawę, jednak nie chciałam odstawiać leków, ponieważ wiem, że powinno się je przyjmować co najmniej pół roku. Ja jednak nie miałam ciężkiej depresji z jakimiś myślami samobójczymi lub czynami, miałam zwykłe załamanie psychiczne, czemu towarzyszyła częsta apatia i huśtawki nastroju. Teraz, gdy biorę je 1,5 miesiąca, czuję, że jestem bardzo senna i leki te bardzo mnie otumaniają... Zauważyłam to tym bardziej, gdy poszłam do pracy (pracuję dopiero 3 dzień). Nigdy nie byłam u psychiatry, chodzę jednak regularnie do psychologa i raz na jakiś czas do neurologa. Jestem młodą osobą i nie chcę dłużej faszerować się takiego typu lekami... Czy praca, szkoła i wizyty u psychologa byłyby w tej chwili wystarczające??

Witam. Mam 28 lat, jestem kobietą, mam dwójkę wspaniałych dzieci, ale nie potrafię się nimi cieszyć ani życiem. Partner, z którym mam dzieci i jesteśmy razem 9 lat, nie chce się ze mną wiązać na poważnie (nie chce ślubu), a nie ukrywam, że bardzo mi na tym zależało, ja nigdy nie miałam prawdziwej rodziny. Chciałam zawsze mieć męża, dom, dzieci. Od zawsze byłam zakompleksiona, choć dobrze sie uczyłam, nic nie osiągnęłam. Zawsze uważałam, że jestem gruba i tak uważam do tej pory. Mam 175 cm i ważę 57 kg, cały czas biorę leki wspomagajace odchudzanie (teraz linea), ale to nic nie daje, bo jest tak, że nie jem, a za chwilę obżeram się i zmuszam do wymiotów, bo mam wyrzuty sumienia.

Strasznie jestem znerwicowana, na wszystkich krzyczę. Biorę leki uspokajające, teraz CLONAZEPAMUM TZF 0.5 mg, które przepisał mi lekarz pierwszego kontaktu. Jest mi strasznie wstyd, nikomu o tym nie mówię, mam wrażenie, że cały świat jest przeciwko mnie, że nikt mnie nie lubi, że jestem za głupia, za gruba i na dodatek panna z dziećmi. Jest mi strasznie ciężko, najlepiej przespałabym resztę życia. Bardzo proszę o odpowiedź, co mi jest, czemu tak się czuję. Mam tego dość.

Mam na imię Ania, mam 29 lat. Jakieś 2 tyg. temu mąż powiedział mi, że już mnie nie kocha, nie potrzebuje. Chce rozwodu. Jesteśmy małżeństwem 10 lat, mamy 9-letniego synka. Ta decyzja spowodowała u mnie wstrząs psychiczny, nie potrafię niczego robić, snuję się po mieszkaniu jak jestem sama. Gdy mąż i syn są w domu, to udaję, że jakoś jest dobrze. Zacznę od tego, że decyzja mojego męża jest uzasadniona takimi argumentami:

1. źle traktuję syna, krzyczę, zdarza mi się go uderzyć, ciągle się czepiam o wszystko, o naukę, o złe zachowanie, a jak jest źle, to syn dzwoni do męża i skarży się na mnie, i wtedy mąż do mnie oddzwania i pyta się, co się stało.

2. moja zaborcza miłość do męża, ciągłe kontrolowanie, sceny zazdrości bez powodu, wmawianie mu, że on kogoś ma.

3. brak akceptacji jego rodziców i jego hobby, którym jest myślistwo.

4. moje ciągłe niezadowolenie, narzekanie na warunki bytowe i finansowe.

To wszystko jest prawdą - taka jestem, nie do końca to rozumiałam. A najgorsze, że teraz jest już za późno na cokolwiek. 3 lata temu leczyłam się na nerwicę, brałam Depakine i Andepin, po 1,5 roku przerwałam leczenie, bo chciałam sama kontrolować swoje wybuchy agresji, udawało się to, ale nie zawsze. Nie żyję w prawdzie, bo zataiłam przed mężem zdradę fizyczną, która miała miejsce parę lat temu, kiedy wyjechał za granicę. Bardzo tego żałowałam, ale nie potrafiłam się przyznać. Wyszłam za mąż młodo, byłam w ciąży. Chyba chciałam się jeszcze wyszaleć, dlatego tak postąpiłam, nie pomyślałam.

Żałuję tego bardzo, ale to wydarzenie spowodowało, że sama panicznie zaczęłam bać się zdrady z jego strony. Chciałam mieć męża tylko dla siebie. Gdy te wydarzenia miały miejsce (zdrada), byłam w trakcie przeprowadzki z dużego miasta na wieś, do domu moich teściów (nie stać nas było na mieszkanie w mieście), było mi ciężko, zarówno bytowo, jak i finansowo. Niby sobie radziłam, ale to była tylko przykrywka. Niby tylko parę imprez, z bolesnymi skutkami i wyrzutami sumienia, ale nie potrafię o tym zapomnieć.

Przez te lata próbowałam jakoś żyć, ale zatraciłam się w tym wszystkim. Najgorsze jest dla mnie teraz, że stracę wszystko przez własną głupotę i nieodpowiedzialność, za późno to zrozumiałam. Gdy teraz rozmawiam z mężem, on mówi mi, że miłość się wypaliła, ale nie czuje do mnie nienawiści. A gdyby znał prawdę, to na pewno mnie znienawidzi. Przestanie szanować jako kobietę, matkę. Boję się utraty dziecka, przez moje dotychczasowe postępowanie. Jeśli w ogóle powinnam pisać coś dobrego o sobie, to że przez te lata dobrze zajmowałam się domem i synem.

Witam. Dwa dni temu zauważyłem u siebie objawy grzybicy penisa, zaczerwieniony napletek, delikatne pieczenie i swędzenie, a dzisiaj pojawiła się jakby złuszczająca się skóra na żołędzi. Zaraziłem się najprawdopodobniej od swojej dziewczyny, ona poszła dzisiaj do ginekologa, a ja do lekarza rodzinnego, ponieważ do dermatologa ciężko się dostać. Pani doktor przepisała mi jedną tabletkę Flucofast 150 mg i maść clotrimazolum i tutaj moje pytanie: czy te specyfiki wystarcza? Moja dziewczyna dostała o wiele więcej rożnych specyfików, wiem, że u kobiet to trochę poważniejsza sprawa, ale chciałbym mieć pewność, że wyleczę to do końca, żeby nie wróciło. Pozdrawiam.