Ważę 70 kg, mam 19 lat, nie odchudzałam się wcześniej. Chodzę na dyskoteki, ale i tak nic nie spalam. W rodzinie nie występuje otyłość, byłam u lekarza i jestem zdrowa. Rano nic nie jem, tak jest często, nie jadam normalnie, zazwyczaj tylko to, co kupię. Posiłki mam o różnych porach, kolacji jako takiej też nie jem. Dopycham się tym, co kupię w drodze powrotnej do domu, tak jest zawsze, piję też to, co mi wpadnie do ręki. Nie choruję na choroby przewlekłe.

Mam 21 lat, ważę 87 kilogramów. Nigdy nie jadłam dużo (słodycze, słodkie napoje czy rzeczy z fast foodów maks. raz na tydzień lub dwa), ale z jakiegoś powodu się mocno roztyłam od 11 roku życia. Niektórzy zrzucają to na depresję (15-19 lat), kiedy jadłam więcej i nie wstawałam z łóżka przez kilka miesięcy. A od czasów zakończenia liceum jadłam normalnie. Na śniadanie - 2-3 kanapki; na obiad - schabowy, sałatka, 3 ziemniaki, na przekąskę batonik albo lody; na kolację - płatki z mlekiem lub kanapki. Przytyłam mocno;/ z 65 do 87 kg.

Nigdy nie byłam szczupła, nawet jako mała dziewczynka. Rodzice mnie nie przekarmiali, a słodyczy nie jadłam wcale, byłam bardzo aktywna fizycznie, bo mieszkałam na mazurach - wszędzie jeździłam rowerem, chodziłam na długie spacery, grałam w piłkę nożną - jak to dziecko. Teraz jestem średnio aktywna fizycznie, bo po uczelni pracuję (więc od 7.00 do 22.00 jestem na nogach a potem zmęczona rzucam się na puree z ziemniaków, bo jest bardzo tanie i się najadam), nie mam nikogo, kto by mnie utrzymywał (nie mam rodziców już). Mam tylko wolne weekendy, ale wtedy wolę być z chłopakiem niż ćwiczyć, czyli iść do kina, na spacer czy co innego pary robią ;)

Od kiedy zaczęłam się odchudzać odstawiłam pieczywo, makarony, ryże, słodycze, słodkie napoje, tłuste mięsa, fast foody – zupełnie). W lipcu schudłam 2 kg, po czym przytyłam 5, choć nie zmieniałam menu. Jestem bardzo załamana własną wagą i gabarytami (67 cm jedno udo czy talia blisko 90 cm!). Nie umiem się motywować do ćwiczeń, bo ciągle odczuwam zmęczenie, czy to pracą, czy uczelnią, a dieta mi idzie topornie - bo jak 20 zł w portfelu i dwa tygodnie do wypłaty, to prędzej zakupię 5 kilo ziemniaków i kostkę masła, niż będę się stosować do diet.

Na chwilę obecną słodyczy nie jem ani nie piję słodkich napojów. Ale martwi mnie brak widocznych efektów i depresja, spowodowana podejściem innych ludzi, którzy widzą mnie, np. na basenie. Co mogę zrobić aby schudnąć? Nie stać mnie na dietetyka ani na to, co on przepisze. Ćwiczenia staram się robić codziennie i robię (8 minute buns, pół godziny hula hop), ale wiem, że to za mało - na więcej jednak nie mam czasu ani siły. Chciałabym wierzyć, że w pół roku schudnę do 60 kg, ale pewnie to niemożliwe przy takich funduszach i wiecznym zmęczeniu. Wciąż mam ochotę na kopytka, pierogi, makarony z serem... Bo tym się wcześniej żywiłam - tanio i przepysznie...

Witam, jestem chłopakiem, mam 15 lat mój wzrost to 172 cm i 60 kg wagi. Zacznę od tego, że ponad 2 tygodnie temu trafiłem do szpitala, tam miałem podawane leki w tym (hormony), co przełożyło się na ogromne łaknienie. Zanim znalazłem się w szpitalu ważyłem 55 kg, po 2 tygodniach pobytu tam przytyłem 5 kg, a to chyba dużo. Starałem się nie jeść, ale wiadomo, to jest silniejsze. Moim pytaniem jest - jak jeść mniej i co jeść, by nie tyć? Zacząłem ćwiczyć brzuszki, ale jedzenie teraz to straszna rzecz, jem co 30 min. i non stop jestem głodny. Nie wiem już co robić, zacząłem pić dużo wody i jeść kruche pieczywo. Co mogę jeszcze zrobić? I czy mogę jeść, np. ziemniaki i makaron? Ogólnie, jak powinna wyglądać moja dieta, skoro chce mi się jeść praktycznie zawsze?! Proszę o jak najszybszą pomoc i pozdrawiam:)

Jestem kobietą, mam 18 lat, 159 cm wzrostu i ważę 47-8 kg. Od 4 lat trenuję lekkoatletykę - biegi średnio- i długodystansowe, mam 4-5 treningi w tygodniu. Potrzebuję zrzucić parę kilo, co znacznie ułatwi mi trenowanie. Potrafię odmówić sobie jedzenia, ale nie chciałabym utracić na zdrowiu. Jestem mieszkanką internatu i z góry mam narzucone posiłki, ale pomiędzy nimi czuję niedosyt, często ich nie zjadam bo po prostu mi nie smakują, a potem dojadam inne rzeczy, czasem owoce. Czy da się to wszystko jakoś pogodzić tak, abym mogła utracić na wadze?

Cześć, mam 12 lat i 152 cm wzrostu. Zapisuję się na różnego rodzaju dodatkowe ćwiczenia fizyczne (jeśli jakieś mi się znudzi pod koniec roku szkolnego, to od następnego zapisuję się na inne). Mam wrażenie, że za dużo ważę. Próbowałam schudnąć, ale jakoś nie mogę. Przez jakiś czas w ogóle nie miałam ochoty jeść:( Czy za dużo ważę i czy da się jakoś zrzucić te kilogramy? PS Czekam na odpowiedź, bo chcę szybko schudnąć, a szczególnie boję się, gdy pani ze szkoły waży nas na początku każdego roku...

Witam! Mam 18 lat, 160 cm wzrostu i ważę 92 kg. Aktywność fizyczna nie jest duża - chodzenie po schodach, podbieganie do autobusu. Chodziłam na siłownię, byłam na różnych dietach i głodówkach. Po diecie proteinowej straciłam 2 kg w 10 dni, jednak złamałam dietę, i już nie działa, zawsze gdy złamię jakąś dietę ona potem na mnie nie działa. Na siłowni traciłam około 4 kg miesięcznie, jednak gdy nie mogłam pójść przez około tydzień kilogramy zaraz wracały i to z dodatkiem. W mojej rodzinie nikt nie ma problemu z nadwagą. Byłam u lekarza, tarczyca ok. Nie mam cukrzycy ani nic podobnego, jestem zdrowa jak ryba.

Rano około godziny 6.30 piję kawę rozpuszczalną z mlekiem i cukrem. Około godziny 9.00 zjadam kanapkę z serem, wędliną i warzywami. Czasem przekąszę coś około 12.00, np.: wafle ryżowe, kruche pieczywo z dodatkiem kremu z owoców leśnych (na opakowaniu 60 kalorii). Po powrocie do domu (około godz. 14.00) jem kanapkę z masłem, serem lub wędliną i pomidorem bądź ogórkiem. Około godz. 16.00 zapycham się kawą, taką samą jak i rano. Przeważnie jest to mój ostatni posiłek, jednak zdarza się, że około godz. 21.00 mam napad dzikiego głodu, wtedy jem najczęściej parówki (dwie lub trzy) z bułką i masłem. W ciągu dnia piję dużo soków, napojów gazowanych i energetycznych. Nie choruję na żadne choroby przewlekłe. Czy pozostał mi tylko skalpel?

Witam:) mam 17 lat i ważę 93 kg. Stopień aktywności jest taki, hmm, codziennie chodzę do szkoły, ogólnie 6 km (do szkoły 2 km i z powrotem, to już 4 km, i jeszcze 2 gdzieś się po szkole pochodzi). Po powrocie do domu coś zjem i idę się uczyć. W piątki mam taniec hip hop (1 godzina) z tego wynika, że poziom aktywności jest niski. Nigdy nie próbowałem się odchudzać, ale teraz jest motywacja do tego. W rodzinie nie występuje nadwaga ani otyłość. Nie byłem u lekarza, jestem ogólnie zdrowy:) Staram się jeść jakieś warzywa oraz owoce, makarony, ser biały i chudy, do tego jakieś warzywo oraz trochę śmietany z serem Proszę o pomoc

Mam 12 lat, 162 cm i ważę 61 kg, chciałabym schudnąć ok. 15 kg, czyli do ok. 45 kg, góra 50;)) Czy moglibyście mi poradzić, ponieważ w 2011 roku w czerwcu mam bal na zakończenie 6 klas i chciałabym wyglądać olśniewająco, a nie wiem, czy zmieszczę się w jakąkolwiek sukienkę?;(( Mój sposób żywienia na dzień powszedni: śniadanie: 2 kanapki (zależy z czym), herbata (2 łyżeczki cukru); obiad: zupa (rosół, pomidorowa, ogórkowa, itp.) lub ziemniaki, ryż, kasza, itd. + mięso (same, czyli suche lub z sosem); kolacja: staram się nie jeść, ale często podjadam słodycze między posiłkami;D

Mój sposób żywienia w weekend: śniadanie: 2 kanapki (zależy z czym), herbata (2 łyżeczki cukru) obiad: także zależy, ponieważ czasem jest grill albo pizza, albo normalny obiad taki jak w dni powszednie; kolacja: zazwyczaj nie ma (podjadam czasem słodycze między posiłkami;D). W mojej rodzinie dziadkowie, babcie i tata mieli nadwagę, nikt nie miał otyłości lub był za chudy. Proszę o radę i proszę także, by nie pisać durnowatych komentarzy;)

Mam 14 lat, ważę 57 kg i mam 170 cm wzrostu. Próbowałam się odchudzać. Piłam ok 1,5 litra wody dziennie i jadłam o 1/3 mniej. W mojej rodzinie nie występuje otyłość. Nie byłam u lekarza. Nie choruję na choroby przewlekłe. Mój dzienny jadłospis: 1) śniadanie - raz na jakiś czas bułka; 2) obiad - ziemniaki, kotlet drobiowy, ogórki kiszone; 3) podwieczorek - 3 cukierki orzechowe; 4) kolacja - 2 kromeczki chleba, troszeczkę jajecznicy.