Twój przewodnik po zdrowiu

Opisz swój problem. Pomożemy Ci znaleźć odpowiedź w bazie ponad miliona porad!
Rozpocznij
7 6 7 , 2 0 1

odpowiedzi udzielonych przez naszych ekspertów

Rzetelnie + Bezpiecznie + Bezpłatnie

Psychologia: Pytania do specjalistów

Jak radzić sobie z ogromnym stresem?

Dzień dobry. Mam 21 lat i problem, który uniemożliwia mi normalne funkcjonowanie. Stres towarzyszył mi od zawsze. Od jakiegoś czasu jednak okropnie się stresuję. Kiedy byłam nastolatkom przejmowałam się wieloma rzeczami, wiele razy jednak wypłakałam się w domu, później jak... Dzień dobry. Mam 21 lat i problem, który uniemożliwia mi normalne funkcjonowanie. Stres towarzyszył mi od zawsze. Od jakiegoś czasu jednak okropnie się stresuję. Kiedy byłam nastolatkom przejmowałam się wieloma rzeczami, wiele razy jednak wypłakałam się w domu, później jak gdyby nigdy nic chodziłam do szkoły, cały czas uśmiechając się i te' zmiany nastrojów' występowały dosyć często, natomiast w jakiś sposób mogłam sobie z nimi poradzić. Teraz jest zupełnie inaczej, ponieważ czuję, że cierpię z tego powodu. Naprawdę cierpię, stres paraliżuje mnie do tego stopnia, że miewam biegunki, zupełnie przestaję myśleć i nie jestem w stanie normalnie funkcjonować. Boję się głownie relacji z innymi ludźmi, poznawania nowych ludzi, ostatnio tez doszło do tego to że boję się nawet spędzać czas z moimi przyjaciółmi, ponieważ martwię się że ich zawiodę, że nie jestem już wystarczająco fajna, żeby być w ich towarzystwie. Jednym słowem izoluję się, do tego cały czas myśląc o problemach, fizycznie źle się czuję. Nie wiem jak już sobie pomóc. Strasznie mnie to wszystko niszczy. To znaczy czuję, że ja siebie niszczę tym zamartwianiem. Proszę o udzielenie porady.
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dr Anita Rawa-Kochanowska
Dr Anita Rawa-Kochanowska
Dotyczy: Biegunka Stres Zaburzenia nastroju Psychologia

Co zrobić z uzależnieniem od masturbacji?

czy z uzależnieniem od masturbacji można iść do 'zwykłego' psychologa? wstydzę się trochę iść do seksuologa, wolę do psychologa bo wtedy nikt nie wie z czym idę, a tak tzw. 'starsze panie' jak zobaczą młodą dziewczynę u seksuologa to od... czy z uzależnieniem od masturbacji można iść do 'zwykłego' psychologa? wstydzę się trochę iść do seksuologa, wolę do psychologa bo wtedy nikt nie wie z czym idę, a tak tzw. 'starsze panie' jak zobaczą młodą dziewczynę u seksuologa to od razu rozsieją plotki a ja mieszkam w małej miejscowości i nie chcę rozgłosu bo wiadomo zawsze ktoś doda 2 słowa od siebie. Jestem uzależniona od masturbacji i pornografii. robię to gdzieś od 10 lat, z przerwami, ale od paru tygodni masturbuję się codziennie, czasami nawet 2-3 razy dziennie. bardzo często mam sny erotyczne, i po przebudzeniu jestem już podniecona i muszę zrobić sobie dobrze. pomyślałam że chyba nie jest to normalne i musi mi ktoś pomóc, np. właśnie psycholog. tylko czy do psychologa można iść z taką sprawą? i jak wygląda psychoterapia, jakie mogę usłyszeć pytania? i czy sama rozmowa rozwiąże ten problem?
odpowiada 3 ekspertów:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Mgr Maciej Rutkowski
Mgr Maciej Rutkowski
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz
Dotyczy: Uzależnienia Cyberseks Psychologia Uzależnienie od masturbacji Masturbacja

Jak pomóc osobie, która ma problemy z pamięcią?

Problem dotyczy mojej mamy. Ma 55 lat i ostatnio zauważyłam u niej coraz większe problemy z pamięcią. Nie pamięta faktów z poprzedniego dnia, tego co jej mówiłam lub ona mi, itp. Zawsze mówiła, że ma słabą pamięć, ale aż tak... Problem dotyczy mojej mamy. Ma 55 lat i ostatnio zauważyłam u niej coraz większe problemy z pamięcią. Nie pamięta faktów z poprzedniego dnia, tego co jej mówiłam lub ona mi, itp. Zawsze mówiła, że ma słabą pamięć, ale aż tak nie było. Dodatkowo moja mama miała w młodszym wieku problemy z nerwicą, non stop ma wiele problemów i stresu. Niezbyt spieszy się jej do lekarza, a twierdzi również, że tabletki czy inne produkty nie działają. Martwię się o nią, ponieważ nie jest jeszcze stara, a coraz mniej się jej chce, jej mama - moja babcia, ma bardzo duże probemy z pamięcią, nie pamięta tego, co mówiła minutę temu, cały czas powtarza to samo, jest zupełnie niesamodzielna. Jak mogę mamie pomóc? Zaciągnąć ją do lekarza, czy próbować ją skłaniać do brania leków?
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Dr Anita Rawa-Kochanowska
Dr Anita Rawa-Kochanowska
Dotyczy: Neurologia Zaburzenia pamięci i intelektu Stres Nerwica Psychologia Stopy

Czym są myśli kontrastowe?

Witam. Co kryje się pod pojęciem myśli kontrastowych? I co jest przyczyną powstawania takich myśli? W jaki sposób pozbyć się myśli kontrastowych?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Dotyczy: Psychologia Psychoterapia

Jak mam poradzić sobie z niską samooceną?

5 sierpnia będę miała 30 i czuję się mało wartościowa co robią kobiety w wieku 30 lat mój partner mówi mi że jestem ładna a ja się czuję brzydka w młodym wieku szkolnym miałam niską samoocenę dokuczali mi w szkole... 5 sierpnia będę miała 30 i czuję się mało wartościowa co robią kobiety w wieku 30 lat mój partner mówi mi że jestem ładna a ja się czuję brzydka w młodym wieku szkolnym miałam niską samoocenę dokuczali mi w szkole popychali wyzywali czułam się źle miałam myśli samobójcze i wpadłam w alkoholizm byłam na odwyku nie piję już od 3 lat czasami pojawiają się lęki często płaczę i boli mnie żołądek jak się denerwuję
odpowiada 3 ekspertów:
Mgr Łucja Fitchman
Mgr Łucja Fitchman
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Łucja Fitchman
Mgr Łucja Fitchman
Dotyczy: Niska samoocena Uzależnienie od alkoholu Psychologia Psychoterapia Myśli samobójcze Samoocena

Jak pomóc mężowi, który jest uzależniony od alkoholu?

Dzien dobry. Mam 35 lat trojke dzieci w wieki dojrzewania.moj maz pije.wie o swoon problemie ,mowi tez dzieciom otwarcie.przeprasza mnie n.a. drugi dzien ale potem jest to samo.mam go dosc .on nie chce poddac die leczeniu. Brak mi odwagi zeby... Dzien dobry. Mam 35 lat trojke dzieci w wieki dojrzewania.moj maz pije.wie o swoon problemie ,mowi tez dzieciom otwarcie.przeprasza mnie n.a. drugi dzien ale potem jest to samo.mam go dosc .on nie chce poddac die leczeniu. Brak mi odwagi zeby go spakowac bo nie mam sil juz n.a. to.najgorzej ze za tydzien lecimy do Polski do rodziny.I jak tu swiecic oczami ze jest wszystko dobrze?
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Łucja Fitchman
Mgr Łucja Fitchman
Dr Anita Rawa-Kochanowska
Dr Anita Rawa-Kochanowska
Dotyczy: Uzależnienie od alkoholu Psychologia Psychoterapia

Czy powinienem się rozstać z dziewczyną definitywnie?

Dzień dobry, Jestem od kilku miesięcy w związku z dziewczyną. Układało nam się wspaniale, z nikim innym nie byłem szczęśliwszy. Ona też tak mówiła. Zaczęliśmy planować wspólną przyszłość. Moja ukochana byla krotko po rozstaniu z byłym partnerem, z którym była... Dzień dobry, Jestem od kilku miesięcy w związku z dziewczyną. Układało nam się wspaniale, z nikim innym nie byłem szczęśliwszy. Ona też tak mówiła. Zaczęliśmy planować wspólną przyszłość. Moja ukochana byla krotko po rozstaniu z byłym partnerem, z którym była kilka lat. Nie miała czasu na wyjście mentalne ze starego związku, bo zaczęliśmy się spotykać bardzo szybko i dosyć mocno się oboje zaangażowaliśmy. Jakiś czas temu, jej ex do niej zadzwonił i zaproponował spotkanie, które się odbyło. Od tego czasu moja dziewczyna ma wątpliwości odnośnie naszego związku. Mówi, że ciągle nachodzą ją niechciane myśli związane z byłym, od których nie może się uwolnić. Ona tego nie chce, ale jest to niezależne od niej. Dużo na ten temat rozmawialiśmy, próbowałem jej jakoś pomóc. Ale ona twierdzi, że te myśli i niepewność, czy jeszcze coś czuje do temtego nie pozwalają jej cieszyć się z naszych wspólnych chwil. Zaproponowała przerwę w związku. Chce pobyć sama i uporządkować sobie wszystko w głowie, jak twierdzi. Bo nie wie czego chce w życiu. Moim zdaniem robienie takich przerw prowadzi do rozpadu związku i jest równoznaczne z rozstaniem. Bardzo mi zależy na mojej dziewczynie i chciałbym jej jakoś pomóc. Ona chce być fair wobec mnie i mówi, że nie może się zaangażować w naszą relację tak bardzo jakby chciała, dopóki nie uporzadkuje sobie spraw z przeszłości w głowie, a spotykanie się ze mną jej na to nie pozwala. Co mam sądzić o tym? Jestem w stanie zrozumieć, że nie miała czasu poukładać sobie w głowie tamtego rozstania i nie jest gotowa w pelni się zaangażować i szanuję to, że jest wobec mnie szczera... Jak długo ma ta przerwa trwać? Godząc się na coś takiego, jestem zawieszony w próżni i nie wiem czego się spodziewać? Jest to zupełnie nie po mojej myśli. Czy jestem w stanie czekać? Tydzień, miesiąc, dłużej? Jeśli by to miało coś dać, to tak... Moim zdaniem problemy należy rozwiązywać wspólnie, kilka razy o tym wspominałem... Jednak dziewczyna twierdzi, że tylko takie rozwiązanie może pomóc... Czy należy ustalić ramy czasowe takiej przerwy, czy po prostu się rozstać definitywnie?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Łucja Fitchman
Mgr Łucja Fitchman
Dotyczy: Psychologia Psychoterapia Rozstanie

Czy zaburzenia hormonalne mogą nasilać stany lękowe?

Dzień dobry. Mam zaburzenia lękowe, od dzieciństwa byłam dzieckiem bojącym się, nieśmiałym, wystraszonym. Chodzę na terapię i biorę SSRI. Przypadkiem odkryłam, że mam wahania TSH - czasem 2,4 czasem 5,6 czasem 4,2. Na USG zmiany hipoechogeniczne, małe ogniska kropeczek-guzków. Lekarz... Dzień dobry. Mam zaburzenia lękowe, od dzieciństwa byłam dzieckiem bojącym się, nieśmiałym, wystraszonym. Chodzę na terapię i biorę SSRI. Przypadkiem odkryłam, że mam wahania TSH - czasem 2,4 czasem 5,6 czasem 4,2. Na USG zmiany hipoechogeniczne, małe ogniska kropeczek-guzków. Lekarz zasugerował udanie się do endokrynologa i polecił zrobić szerokie badania, sa bardzo drogie, ok. 300 zł. Czy zaburzenia hormonalne mogą nasilać stany lękowe? Rzeczywiście przed miesiączką mam lęki i niepokój, zawroty głowy i sztywne kończyny. Gdzie jeszcze szukać przyczyn? Myślę kiedyś o dziecku, a z rozszalałą tarczycą chyba nie ma co próbować.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Zaburzenia lękowe Zaburzenia hormonalne Psychiatria Psychologia

Jak pomóc chłopakowi, który myśli o samobójstwie?

Witam, jestem z moim chłopakiem od 3lat w związku na odległość, od początku był bardzo niepewny siebie, zawsze uważał siebie za gorszego "bezwartościowego śmiecia". Od kilku tygodni (od mojego wyjazdu za granicę na 2 miesiące) ciągle mówi, że nie da... Witam, jestem z moim chłopakiem od 3lat w związku na odległość, od początku był bardzo niepewny siebie, zawsze uważał siebie za gorszego "bezwartościowego śmiecia". Od kilku tygodni (od mojego wyjazdu za granicę na 2 miesiące) ciągle mówi, że nie da rady być ze mną w związku i jedynym sposobem aby przestać mnie kochać jest samobójstwo. Nie wiem już co mam robić, zależy mi na nim i nawet jeśli on nie chce być ze mną to zależy mi na jego życiu. Martwię się o niego i nie wiem jak mu pomóc.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Łucja Fitchman
Mgr Łucja Fitchman
Dotyczy: Psychiatria Psychologia Psychoterapia Myśli samobójcze

Jak poradzić sobie z krytyką innych?

jak poradzic sobie z krytyka z przeszlosci przez bliska osobe w rodzinie, nie potrafie teraz w pracy wytrzymac krytyki, unikam pracy, unikam ludzi, izoluje sie
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dr Anita Rawa-Kochanowska
Dr Anita Rawa-Kochanowska
Dotyczy: Psychologia Relacje

Czy możliwe są zaburzenia emocjonalne u 19-latki?

Ostatnio dużo się zmieniło. Straciłam osobę na której mi zależało. Nie mogę spać po nocach chodzę z kąta w kąt. Śmieję się za chwilę płaczę. Mam przygnębienie i smutek codziennie. Jak zamykam oczy to zaczynam płakać. Kiedyś miałam obniżenia samopoczucia i zmiany nastrojów. Co mi jest?
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Mgr Justyna Piątkowska
Mgr Justyna Piątkowska
Dotyczy: Zaburzenia nastroju Psychologia

Jak radzić sobie z nawiązywaniem nowych znajomości?

Mam problem ze związkami. Gdy posoba mi się jakiś mężczyzna, ale on nie interesuje się mną, to staram się o jego względy, ale gdy już zacznie żywic do mnie jakieś uczucie, staje się dla nie najbardziej denerwującym człowiekiem na ziemi.... Mam problem ze związkami. Gdy posoba mi się jakiś mężczyzna, ale on nie interesuje się mną, to staram się o jego względy, ale gdy już zacznie żywic do mnie jakieś uczucie, staje się dla nie najbardziej denerwującym człowiekiem na ziemi. Zazwyczaj też wtedy zrywam znajomość. Byłam chwilę z chłopakiem, który wydał mi się początkowo nieosiągalny, gdy zaczął się mną interesować, pomyślałam że muszę się przełamać. Byłam z nim na siłę. Czułam, że to nie to. Czy to się kiedykolwiek zmieni? Moi rodzice raczej nie okazywali mi uczuć, mój ojciec robi w domu awantury, często sceny zazdrości, jednym z moich pierwszych wspomnień jest scena kłótni rodziców, gdy ojciec uderzył moja matkę. Nie uważam ich za udane małżeństwo, choć teraz kłótnie nie kończą się rekoczynami. Oczywiście zazwyczaj ojciec był wtedy pod wpływem alkoholu, ale nie była to reguła. Czy nieodpowiedni wzorzec może być przyczyną moich problemów? Przez lata też pielegnowalam w sobie kompleks związany ze zbyt duża ilością włosków na dziwnych częściach ciała jak brzuch czy plecy i choć jest to jasny meszek, nie jestem w stanie nie stresować się na plaży czy basenie. Może moja samoocena jest przyczyną tej dziwnej blokady? Czy jestem w stanie poradzić sobie z tym sama? Są jakieś poradniki, książki? Nie stać mnie na psychologa, w najbliższym czasie nie mam możliwości wizyt u psychologa. Nie wiem co robić, bo boję się, że zostanę sama do końca życia...
odpowiada 3 ekspertów:
Mgr Justyna Piątkowska
Mgr Justyna Piątkowska
Dr Anita Rawa-Kochanowska
Dr Anita Rawa-Kochanowska
Mgr Maciej Rutkowski
Mgr Maciej Rutkowski
Dotyczy: Psychologia Zazdrość w związku Samoocena Małżeństwo

O czym może świadczyć nerwowość, zmęczenie oraz problemy z zasypianiem?

Witam Państwa. Mój problem polega na tym że wszystko mnie denerwuje jestem cały czas zmęczony mam problem z zasypianiem kładę się o 3 w nocy i wstaje o 14 , nie lubię się 2 razy powtarzać jak ktos nie usłyszy... Witam Państwa. Mój problem polega na tym że wszystko mnie denerwuje jestem cały czas zmęczony mam problem z zasypianiem kładę się o 3 w nocy i wstaje o 14 , nie lubię się 2 razy powtarzać jak ktos nie usłyszy to co powiedziałem to zaraz się denerwuje i lubię się powtarzać, źle się czuję tak dziwnie nie wiem jak to.określić, dzisiaj normalnie się czułem pod wieczór zaczynam źle się czuć . Czy ktoś wie co mi się dzieje? Mam już tego dość próbuje z tym walczyć ale nie potrafię normalnie funkcjonować.
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Łucja Fitchman
Mgr Łucja Fitchman
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Dotyczy: Neurologia Psychologia Ciągłe zmęczenie

Jak porozumieć się z synem?

Witam, mam problem z moim synem. Nie rozumiem jego zachowania. Ma on 24 lata ,jest ustawiony zawodowo. I coraz mnie mnie rozumie .Tz. gdy ja podejmuję decyzję w mojej sprawia ,a nie zawsze wszystko idzie po mojej myśli i się... Witam, mam problem z moim synem. Nie rozumiem jego zachowania. Ma on 24 lata ,jest ustawiony zawodowo. I coraz mnie mnie rozumie .Tz. gdy ja podejmuję decyzję w mojej sprawia ,a nie zawsze wszystko idzie po mojej myśli i się żalę do niego ,bo mam tylko jego,jestem po rozwodzie, to on krzyczy na mnie że nie umiem niczego załatwić, że zachowuję się jak 7 lat...Dodam że leczę depresję i nie zawsze umiem wypowiedzieć się tak jak bym to chcała, ale innni mnie rozumieją i mówią zę dobrze robię . Zaznaczę że mój syn mieszka 4 osiedla dalej i nie ma czasu dla mnie , nie przychodzi, nie oddzania do mnie , nie wiem jak raagować ,czasami myślę że jestem zupełnie niepotrzebna dla niego. Ja pracuję.
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Łucja Fitchman
Mgr Łucja Fitchman
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Dotyczy: Depresja Psychologia Psychoterapia Dziecko Podejmowanie decyzji Relacje z dziećmi

Jak leczyć autoagresję?

Witam. Mam 19 lat i borykam się z problemami autoagresji werbalnej jak i nie werbalnej. Podczas silnego zdenerwowania zdarza mi się drapanie, wyzywanie jak i dochodzi do innych rękoczynów. Najczęściej życzę sobie śmierci co także jest moim problemem. Otóż nie... Witam. Mam 19 lat i borykam się z problemami autoagresji werbalnej jak i nie werbalnej. Podczas silnego zdenerwowania zdarza mi się drapanie, wyzywanie jak i dochodzi do innych rękoczynów. Najczęściej życzę sobie śmierci co także jest moim problemem. Otóż nie mam ochoty na dalsze kontynuowanie swojej egzystencji. Wydaje mi się bezsensowna ponieważ w swoim wieku nie mam tak naprawdę nikogo i niczego. Często uświadamiam to rodzinie, ale nie odbierają tego poważnie. Boję się także upływającego czasu. Jest to dla mnie bardzo męczące i nie wiem co mam z tym zrobić.
odpowiada 3 ekspertów:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dr Anita Rawa-Kochanowska
Dr Anita Rawa-Kochanowska
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz
Dotyczy: Psychologia Emocje

Co zrobić w przypadku posiadania kilku osobowości?

Witam. Mam 21 lat i pewien problem, z którym borykam się od dawna. Otòż, posiadam trzy różne Alter ego. (Podświadomie nadałam im imiona) Podczas poważnej rozmowy zamieniam się w psycholog O., która z chęcią udziela dobrych rad,gdy następuje zmiana tematu... Witam. Mam 21 lat i pewien problem, z którym borykam się od dawna. Otòż, posiadam trzy różne Alter ego. (Podświadomie nadałam im imiona) Podczas poważnej rozmowy zamieniam się w psycholog O., która z chęcią udziela dobrych rad,gdy następuje zmiana tematu na tematy typowo męskie zmieniam się w A.typowego pewnego siebie mężczyznę, a gdy znów zmienia się temat zmieniam się w A. trzecią osobę, którą wykreowałam sobie zupełnie niedawno. Nie panuję nad tym i bardzo mnie to martwi, ale to jeszcze nie wszystko. Od pewnego czasu zaczęłam się na nie kreować. Pod wpływem impulsu zakupiłam nawet perukę, by móc "być" jedną z tych osób. Sposób ubierania np:dres lub eleganckie ciuchy, których nigdy nie nosiłam czy kupowanie rzeczy, których nigdy nie kupowałam, a nawet częsta zmiana koloru włosów, to wszystko robię pod wpływem impulsu, zupełnie tak jakbym nie była wtedy sobą. Staram się też robić z siebie gwiazdę, lubię kiedy się o mnie mówi nawet jeśli mówi się o mnie źle, a zawsze byłam nieśmiała i cicha. Lubię pokazywać innym swoją dominację nad nimi. Nawyk nazywania kolegów swoimi "synami", a koleżanki córkami, to coś nad czym również nie panuję. Miałam kiedyś bardzo dużo problemów. Cieżka sytuacja materialna, rodzinna, wyśmiewanie przez kolegów i koleżanki w szkole, kilka prób samobójczych z czego tylko jedna zakończyła się wizytą w szpitalu. Od dawna wiedziałam, że coś ze mną nie tak, ale ignorowałam to, teraz jednak jestem gotowa podjąć się leczenia. Nie mówiłam o tym nikomu, bo sądziłam, że to normalna sytuacja, że jest nas "3 in 1". Czy jest to coś naprawdę poważnego? Pozdrawiam. A.A.O
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz
Dotyczy: Zaburzenia osobowości Psychiatria Psychologia

Co zrobić, gdy dziecko przejawia lęk separacyjny?

Dzień dobry. Moja córka ma 2 lata i 2 miesiące. Od zawsze sama zasypia w swoim łóżeczku w swoim pokoju. Po powrocie że wczasów, gdzie byliśmy 2 tygodnie podczas których zasypiała o późniejszych godzinach w wózku nie odstępuje mnie na... Dzień dobry. Moja córka ma 2 lata i 2 miesiące. Od zawsze sama zasypia w swoim łóżeczku w swoim pokoju. Po powrocie że wczasów, gdzie byliśmy 2 tygodnie podczas których zasypiała o późniejszych godzinach w wózku nie odstępuje mnie na krok. Ciągle mówi, że chce mamę trzymać za rączkę i nigdzie nie mogę bez niej iść. Informuję ja np. że idę do kuchni umyć butelkę, ona przerywa zabawę i idzie ze mną. Co mam począć? Czy możliwe, żeby lek separacyjny wystąpił teraz? W takim nasileniu? Oczywiście o spaniu samej w pokoju nie ma mowy. Muszę leżeć obok na ziemi i wtedy szczęśliwe dziecko zasypia. Jak tylko wyjdę na chwilę to jest płacz i wołanie. Czy powinnam udać się z nią do psychologa? Bardzo proszę o pomoc.
odpowiada 1 ekspert:
Dr Anita Rawa-Kochanowska
Dr Anita Rawa-Kochanowska
Dotyczy: Zaburzenia snu Zaburzenia lękowe Pediatria Psychologia Dziecko Rozwój emocjonalny dziecka Wychowanie dziecka

Czy możliwy jest nawrót anoreksji u 18-latki?

Czy to nawrót ? Witam. Mam 165 cm wzrostu i ważę około 45 kg. Według mnie to dużo za dużo. Obsesyjnie myślę o wadze, chcę schudnąć i boję się przytyć. Jedyne o czym myślę to jedzenie. Staram się trzymać dietę... Czy to nawrót ? Witam. Mam 165 cm wzrostu i ważę około 45 kg. Według mnie to dużo za dużo. Obsesyjnie myślę o wadze, chcę schudnąć i boję się przytyć. Jedyne o czym myślę to jedzenie. Staram się trzymać dietę 400-800 kalorii, a jak zdąży mi się zjeść więcej lub co gorsza się przejeść to czuję się jak śmieć, płacze, nienawidzę siebie, samookaleczam się. Około 2-3 lata temu miałam epizod anoreksji, ale rodzice nie rozumieli problemu, potrafili tylko krzyczeć, nie dostałam pomocy. Sama sobie po części z tym poradziłam, znalazłam pasję(bieganie), której oddaje każdą wolną chwilę, ale zawsze gdzieś z tyłu głowy miałam to uczucie, że jestem gruba. Jednak zaczęłam w miarę normalnie jeść i z BMI około 15 przytyłam do około 18 (tak na prawdę moje BMI nigdy nie było w normie, zawsze miałam lekką niedowagę). Obecnie leczę się na depresję i zaburzenia lękowe, ale terapia niewiele mi daje, leki które miałam osstawiać na początku wakacji i tak nic nie dawały. Boję się, że to wraca. Od początku wakacji schudłam około 6kg, ale nie widzę różnicy, dalej czuję się jak prosiak. Jestem zła na siebie, że tylko tyle schudłam, zakładałam sobie, że na początku sierpnia będę ważyła juz mniej niż 40 kg. Czasem nie wytrzymam i za przeproszenie się nawpier***am, choć to w rzeczywistości wygląda tak że zjem loda plus trochę czipsów i już chce mi się rzygać i czuję się strasznie. Najgorsze jest to, że jednocześnie nie chcę się znowu w to pchać i jednocześnie czuję straszna potrzebę schudnięcia. Już nie wiem co mam robić, nie chcę żyć
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dr Anita Rawa-Kochanowska
Dr Anita Rawa-Kochanowska
Dotyczy: Anoreksja Depresja Nerwica Odchudzanie Niedowaga Psychologia Dieta

Czy powinnam nalegać na męża, aby mieć kolejne dziecko?

Mam z mężem 2 dzieci mają 7 i 4 lata .pierwsze dziecko ja napieralam na męża bo chcę i już bo zglupieje bo z 1 małżeństwa dzieci nie żyją..i mąż nie umiejacy w niczym odmawiać zaczął działać o to dziecko.2... Mam z mężem 2 dzieci mają 7 i 4 lata .pierwsze dziecko ja napieralam na męża bo chcę i już bo zglupieje bo z 1 małżeństwa dzieci nie żyją..i mąż nie umiejacy w niczym odmawiać zaczął działać o to dziecko.2 jest nie męża i on wie o tym .jesteśmy 10.lat razem często bywały kryzysy choć teraz od 2 miesięcy mąż ma terapię lekarz uważa że on był dla mnie zły bo poszedł śladem matki..2 lata temu mówiłam mężowi ze chcę mieć z nim jeszcze dziecko ..absolutnie zły powiedział że nie i koniec bo on nie będzie tyral całe życie.dodam że mieszkamy w Anglii ma stałą pracę własną działalność nic nam nie brak...od 2 lat był duży kryzys mąż poszedł nie dawno na terapię za moją prośbą.dużo z nim.rozmawiałam ze bardzo jego kocham i chciałabym jeszcze z nim dziecko Ale jeśli nie chcę nie namawiam Jednak mówiłam że czuję takie pragnienie bo mimo jak było bardzo jego kocham .powiedział że za parę miesięcy zaczniemy się starać.odniosłam wrażenie że znowu robi to żeby nie odmówić..mówi że moje szczęście jest ważne dla niego -przy kryzysie myślał o sobie zaniednywal mnie moje szczęście ..więc za parę miesięcy mamy się starać ale on już działa nie boi się mówi ciąży planuje już chrzestnych..kochamy się bez zabezpieczeń mówi że to nic splodzimy szybciej...dodam że parę lat temu bardzo jego mama miała zły wpływ na niego dużo mieszala i to jest przyczyną leczenia.zastanawiam się czy on chcę to dziecko czy tylko bo ja chcę .bo zastanawia mnie ta nagła zmiana decyzji.teraz przy terapii dużo i szczerze rozmawiamy..mówi że po prostu chcę jeśli ja chcę to i on chcę nie chciał bo się bał że nie da rady ma terapię i się nie boi i chcę żebym była.szczęśliwa.lekarz kazał mu nie tylko brać ale i dawać w końcu szczęście
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Maciej Rutkowski
Mgr Maciej Rutkowski
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Dotyczy: Psychologia Psychoterapia Planowanie ciąży

Co może oznaczać bezsenność, nerwowość i obniżenie nastroju?

Witam. Mialem problem z alkoholem. Nie pije już 2lata i 7 miesięcy. Prowadze własną. Dzialalnosc zajmuje sie tynkami gipsowymi. Rozwinęło się. Dobrze. Ale mam problem ze sobą bezsenność. Nie spie caly tydzień i nie czuje zmęczenie zajść nastepny jest lepiej... Witam. Mialem problem z alkoholem. Nie pije już 2lata i 7 miesięcy. Prowadze własną. Dzialalnosc zajmuje sie tynkami gipsowymi. Rozwinęło się. Dobrze. Ale mam problem ze sobą bezsenność. Nie spie caly tydzień i nie czuje zmęczenie zajść nastepny jest lepiej i znowu niespie. Jestem bardzo nerwowy. W pracy robie tyle metrów co brygada 3 osobowa bez poprawek. Postawilem dla nas nowy dom sam wciagu 10 miesięcy wogole nic mnie nie cieszy od roku się nie usmiecham. Schudłem 15kg i caly czas pedze ale i tak brakuje mi czasu. Nocami robie w garażu. Niedziela tez pracuje pieniądze oddaje żonie nie lubie ich miec. Jak tak dalej pójdzie dojdzie do rozwodu mam dwoje dzieci tez malo spedzamy czasu. W pracy jestem chamem nie potrafię rozmawiać z ludzmi z żoną tez. Jestem niezadowolony mimo ze jest ok. Co robic jak żyć? 6 rano jestem w pracy a do 22 pracuje.
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Łucja Fitchman
Mgr Łucja Fitchman
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz
Dotyczy: Bezsenność Zaburzenia nastroju Psychologia Psychoterapia
Patronaty
Zdrowie
Dziecko
Psychologia
Newsy
Ważne tematy