Witam, mam 8-letnią córkę, która zaczęła strasznie lunatykować. Zdarza się to codziennie lub co dwie noce. Przychodzi, mówi, że chce z nami spać i jak się kładzie, zaczyna się trząść i krzyczeć, że się boi. Rano tego nie pamięta. Zdarza się też, że przychodzi do salonu i kładzie się na kanapie. A także, że mówi jakieś różne historie. Już nie wiem, co mam robić. Chowamy klucze, żeby nie wyszła. Ja sama zaczynam już źle sypiać, bo muszę spać czujnie, nasłuchując, co może zrobić. Dodam tyle, że jej tata też lunatykuje, ale bardzo rzadko. Liczę na jakąś radę. Pozdrawiam.

Dzień dobry. Mam 16 lat. Od kilku lat lunatykuję. Często nie pamiętam co się działo, a np. jestem na kanapie, a nie w swoim łóżku. A czasami pamiętam np. taką historię, że śniło mi się, że koło mnie leżą źli ludzie, musiałam uciec, to uciekłam do innego pokoju i poszłam dalej spać. Nie wiem, gdzie mam się dalej udać. Może z tego wyrosnę?

Witam. Od jakiegoś czasu, mniej więcej co 5 dni budzę się z krzykiem "wołam mamę" lub jest to przeraźliwy odgłos - krzyk. Najgorsze jest to, że słyszę to i wiem, że mam jakiś problem. Relacje w rodzinie są raczej dobre, tylko czasami uważam, że nie jestem tak samo traktowana. Najlepsze relacje mam z moją mamą, z nią mogę o wszystkim porozmawiać.

Wydaje mi się, że może to być spowodowane przeszłością. Rok temu poznałam chłopaka mieszkającego o 400 km ode mnie. Taki związek na odległość. To była moja pierwsza miłość. Po 7 miesiącach bycia razem dowiedziałam się, że ma drugą dziewczynę. Był to dla mnie wielki szok. Bardzo to przeżyłam, do dnia dzisiejszego nie potrafię mu wybaczyć. Na szczęście wspiera mnie mój nowy chłopak. Ale wracając do tematu, nie mam zielonego pojęcia, dlaczego budzę się z krzykiem.

Witam, mam problem z dosypianiem polegający na tym, że chodzę spać około 22 wieczorem, wywietrzony pokój itp., a budzę się o 5 rano. Rzadziej o 6 czy 7. Problem w tym, że kiedy posiedzę dłużej i tak obudzę się o góra 8 rano. Właściwie wszyscy w domu śpią długo, zero jakichś problemów, mnie zaś nie daje spać nawet jak pies chrapnie kilka razy, kiedy nie śpię - wtedy już na pewno nie zasnę, a rozbudzę się. Teraz przejdę do sedna, kiedy wstanę o 6 rano, tak do godziny 10 czuję już pewnego rodzaju zmęczenie, tak jakby z niewyspania, mimo że wcześniej nie było szansy już "dospać". W przeciągu 24 godzin śpię ok. 6 dziennie, przy czym ćwiczę, dość często i na pewno regularnie (co ok. 2 godziny) jem i nie jem po godzinie 18 ciężkich rzeczy, czy choćby chleba. Nie chodzę głodny spać i nie głód mnie budzi.

To wydaje się jakaś forma niepokoju, mam impulsywny charakter, jestem nerwowym człowiekiem, ale też jestem łagodny i spokojny. Rano jakby wszystko łatwo mnie wytrąca ze snu, bo organizm już sobie pospał, ile na minimum mu było trzeba, a resztę może oddać świadomości. Jak wspominałem, prowadzę na swój sposób zdrowy tryb życia, nie piję kawy, herbaty, w zamian za sok z działki, piję mleko, kakao, nie piję alkoholu, ćwiczę 3 dni w miesiącu w mało wyczerpujący sposób, jakąś godzinę po śniadaniu. Da się mi pomóc? Pozdrawiam.

Witam mam, 19 lat. Od 5 lat mam tak dosłowny problem z budzeniem, nawet budzik, jak zadzwoni, to go wyłączam i idę dalej spać. Jeśli mam zajęcia na rano, to czasami nocą nie śpię, tylko myśli zajmuję nauką. Mieszkam teraz w akademiku, sam w pokoju. Cisza mnie również rozprasza, ale jak jest dużo ludzi słychać, coś się dzieje, to spokojnie idę spać. Czasami w nocy również się budzę i potem szybko zasypiam, bo najczęściej chce mi się pić. Proszę o pomoc. Pokój jest zawsze wietrzony. Chciałbym normalnie żyć. Mam głęboki niedosłuch od urodzenia.

Witam! Czasami zdarzają mi dziwne sny, w których uciekam przed różnymi niebezpieczeństwami (np. zombie, psycholami, a nawet zwykłymi psami) z domu, w którym mieszkam i dopiero jak dobiegnę do domu mojej babci, to tam jestem bezpieczna. Dawniej miałam na odwrót, że z domu babci uciekam do mojego domu. Co to może oznaczać? Te sny są raz na jakiś czas, ale ciekawi mnie ich sens. Dodam, że w rodzinie nie dzieje się nic złego i nie czuję żadnego zagrożenia.

Mam 16 lat. Parę miesięcy temu miałem sen, który mnie ciągle interesuje, co on może oznaczać. Oto jego opis: leżę w łóżku w swoim domu, a jakaś postać (duch) podaje mi jakiś płyn i w tym śnie czułem, że to piję. Mam jeszcze drugi problem: czasami w nocy lunatykuję i często wstaję z łóżka i stoję nad nim i to się powtarza. Z góry dziękuję za wyjaśnienie mi tego.

Mam 14 lat. Codziennie chodzę spać o 22.00, a wstaję o 7.00, gdyż muszę iść do szkoły. Jak wstaję, czuję się zmęczony i śpiący, czasem udaje mi się zasnąć jak gdzieś usiądę. Nie wiem, dlaczego tak jest. Podobno człowiek przeciętny powinien spać 9 h. Może przyczyną jest moja waga i wzrost: 185 cm wzrostu i 85 kg wagi, lub mam niedobór witamin w organizmie. Proszę o odpowiedź.

Witam, moje problemy polegają na tym, że mam bardzo płytki sen. W miarę szybko zasypiam, nie mam z tym większych problemów, tylko co chwilę się wybudzam. Wszystko słyszę przez sen, np. zamykające drzwi na klatce, szczekającego psa, skrzypiące łóżko sąsiadki, najgorsze jest oczywiście chrapanie mojego partnera. Czasami wybudzam się nawet podczas śnienia. Potem mam czasami problemy z ponownym zaśnięciem.

Mam 30 lat, nie palę, nie piję zbyt często, kawę piję raz na jakiś czas. Potrzebuję ok. 8-10 godz. snu do normalnego funkcjonowania, dlatego czasami jestem po pracy taka padnięta (praca biurowa), że potrzebuję drzemki w ciągu dnia, nawet 2 h, jeśli w nocy śpię mało. Używam zatyczek do uszu, ale i tak wszystko słyszę i ciągle się budzę. Nadmieniam, że trwa to odkąd pamiętam, zawsze żeby usnąć i dobrze spać potrzebowałam kompletnej ciszy.

Witam. Borykam się ze swoim problemem już od kilku miesięcy, ale ostatnio się pogłębia. Otóż moim problemem jest częste budzenie się w nocy. Kiedyś byłam tzw. nocnym markiem i lubiłam siedzieć do późna i późno wstawać. Jednak od lutego 2008 mój tryb życia diametralnie się zmienił. Mam bardzo daleko do pracy, więc wstaję codziennie o 5 rano, czasami nawet wcześniej. Pracy zmienić nie mogę, gdyż jest to firma rodzinna, a ja jestem prawą ręką mojego ojca.

Tak więc mój dzień wygląda następująco: pobudka o 5.00, 6.10 wychodzę do pracy, o 15.15 wychodzę z pracy i o 17.00 jestem z powrotem w domu. Jakiś obiad, typowe obowiązki domowe i o 23.00 zamykam oczy i zasypiam. Zasypiam bez żadnych problemów, ale potrafię się potem budzić nawet 7-8 razy w ciągu nocy, co owocuje oczywiście notorycznym zmęczeniem. Odechciewa mi się wszystkiego, spotkania z chłopakiem, który mnie odwiedza w domu wyglądają tak, że potrafię połowę przespać, tracę ochotę na sex i na cokolwiek. Moim jedynym wolnym dniem jest niedziela i wtedy śpię bez żadnych problemów nawet do 11.00!!! Natomiast mam potem tzw. lenia i trudno mnie wyciągnąć z domu.

Próbowałam tabletek ziołowych, ciepłego mleka itd. Pokój przed snem mam zawsze dobrze przewietrzony. Mieszkam sama, więc nic specjalnie mi nie przeszkadza, a mimo to się budzę. Lekarz pierwszego kontaktu nie potraktował mnie poważnie. Proszę o pomoc, bo już ledwo funkcjonuję z przemęczenia.

Witam. Mam 26 lat. Od pewnego czasu mam duże problemy ze snem. Przychodzi np. czasem godzina 21, czasem 22 i nagle usypiam tak szybko, jakbym tracił świadomość. Czuję się przed tym bardzo wyczerpany i zmęczony. Wystarczy, że się położę i już śpię. Jakieś dwa miesiące temu nie miałem z tym problemów. Chodziłem regularnie spać o 24 i wstawałem o 7 (bez pomocy budzika). Tera chodzę spaść różnie (20-24) i potrafię spać nawet do 10. W dodatku jak zauważyłem od tego długotrwałego spania boli mnie głowa. Jak wstaję o 7 to jest ok (ale teraz potrzebuję budzika). Nie wiem czemu nagle mam zupełny spadek energii i jak się nie położę spać to pewnie bym sam z siebie padł.

Mam problem z nadmierną sennością. Już po prostu nie daję rady. Ciągle chce mi się spać. Mogłabym ciągle i wszędzie spać. Rano wstaję niewyspana. W ciągu dnia musi być drzemka, bo bez niej jestem nie do życia. Drzemka trwa 2 godziny. Co ja mam z tym zrobić? Zażywam lek przeciwdepresyjny z grupy SSRI już około roku z powodu depresji, którą u mnie lekarz stwierdził jakiś czas temu. Na początku zażywania był u mnie taki zastrzyk energii. Stopniowo spadała, aż do teraz. Jestem już tak zmęczona tym, że ciągle chce mi się spać. O ile tak to można nazwać. Co ja mam dalej robić? Proszę o pomoc.

Witam. Od pewnego czasu śnią mi się koszmary. Śni mi się, że ktoś chce mnie zabić (ostatnio we śnie był to mój tata), bardzo często śni mi się pożar, śni mi się śmierć siostrzeńca. Te sny są bardzo uciążliwe. Od pewnego czasu nie mogę się także na niczym skoncentrować, jestem rozkojarzona, senna, brak mi mobilizacji. Odkąd śnią mi się te koszmary, boję się zasnąć. Nie wiem, dlaczego się boję. Jest mi bardzo ciężko. Proszę o pomoc.

Witam. Mam 23 lata, przez ponad rok mówię przez sen, i zdarza mi się to coraz częściej, nawet bardzo często, czasem nawet co 30 min coś mówię. Boję się, że kiedyś coś zrobię mojemu chłopakowi, ponieważ zaczęłam się podnosić i patrzeć na niego i dziwnie się uśmiechać. Np. wczoraj było tak, że mówiłam 3 razy co 30 min i każda rozmowa dotyczyła czegoś innego. Kolejny problem to zgrzytanie zębami. Czy jest na to jakiś lek czy cokolwiek??

Mam na imię Ola, od pewnego czasu miewam problemy ze snem - nie mogę zasnąć, a gdy zasypiam, budzę się w nocy, ponieważ mam koszmary. Gdy wstaję rano, jestem zmęczona jak bym w ogóle nie spała, zaczęłam się ciąć, nie mam z kim pogadać, lecz ostatnio nauczycielka zapytała mnie co się ze mną dzieje, ale czułam, że nie mogę nic siebie wydusić - szukam pomocy, bo czasem boję się zasnąć. Nie wiem nawet co powiedzieć mamie, bo uznałaby mnie za wariatkę.

Od prawie pół roku mam problem ze snem, zasnę tylko wtedy, gdy położę się późno spać, jeśli mam zamiar zrobić to wcześniej, to będę przewracać się w łóżku dobre 3 godziny. Jakiś czas temu było gorzej, bo zasypiałam dopiero nad ranem, a później wstawać przed 7 do szkoły... Teraz zasypiam ok. 11 w nocy i nawet bez większych problemów, ale i tak śpię na lekcjach, jestem zmęczona. Nawet gdy mam wstać do szkoły, od razu po przebudzeniu zasypiam, w soboty śpię nawet do 15. Co mam zrobić? Kłaść się wcześniej i strasznie się męczyć? Dodam jeszcze jedno, czasami w nocy zdarza mi się z byle powodu płakać i nie mogę później przez to spać.

Witam, ja z moim partnerem nie mam problemu ze spaniem, kiedy śpimy oddzielnie. Od czasu poznania (jakieś 4 miesiące), śpiąc w jednym łóżku, nie możemy spać. Mamy wrażenie, że w ogóle nie śpimy. Wybudza nas każdy ruch partnera. Zazwyczaj brak snu wypada na weekendy, gdzie to jest sporym utrudnieniem życia codziennego. Nie wyobrażam sobie takiego działania w codziennym życiu, np. jak zamieszkamy razem. Nie rozumiem tego schematu, iż śpiąc osobno - śpimy normalnie, problem jest, kiedy śpimy we dwoje. Co też dziwne, na drugi dzień nie czujemy zmęczenia. Ale na dłuższą metę tak się nie da. Bardzo proszę o zrozumienie tematu.

Mam 15 lat i jestem mężczyzną. Od około 4 miesięcy mam problem z bezsennością, choć mniejsze kłopoty z zasypianiem miałem już w dzieciństwie; do około 7 roku życia, potem ustąpiły (poza epizodami trwającymi do 2 tygodni). Kłopoty zaczęły się nagle, bez żadnej przyczyny (przynajmniej nie wiem co mogło by nią być). Problem polega na tym, że kiedy kładę się spać (staram się to robić zawsze około 22, może 10 minut wcześniej lub 20 później), leżę na łóżku i nie śpię do 3, 4, 5 nad ranem. Rano muszę wstawać o 7.

Często zdarza się tak, że bezwiednie myślę o czymś, to znaczy powtarzam w myślach tekst piosenki, słowa, których uczyłem się na języku obcym lub jakieś ruchome obrazy, np: mapy. Z opisu trochę przypomina mi to hipnagogi, ale nie jestem pewien. Zdaję sobie z tego sprawę dopiero po jakimś czasie, np po dwóch lub trzech godzinach. Nie do końca pamiętam wtedy co robiłem, ale mam mgliste wspomnienia wykonywanych w myślach czynności, tego powtarzania. Potem, czyli od około 1 do 4 już jestem pewien, że nie spałem, bo pamiętam praktycznie wszystko. Próbowałem myśleć, że tak mi się tylko wydaje, że tak naprawdę spałem, ale to uczucie, że nie spałem jest bardzo silne, nie mogę się go pozbyć. Rzadziej bywa też tak, że uda mi się zasnąć w ciągu 0,5-1 godziny, ale budzę się o 2 i nie mogę spać do 4-5.

Ogólnie bardzo duży problem sprawia mi to zdanie sobie sprawy z tego, że nie śpię, stresuję się, tętno mi wzrasta. Nie mogę pozbyć się myśli o bezsenności, choć czasem gdy mi się uda myśleć o czymś innym przez nawet pół godziny, i tak nie zasnę. W dzień jestem zmęczony (choć bywa i tak, że poza porankiem i trudnym wybudzeniem zmęczenie jakoś przechodzi). Jest to dla mnie bardzo uciążliwe, proszę o jakąś poradę.

Moja kobieta ma problem: mówi przez sen i też dyskutuje, gdy rozmawia z kimś i ja zadaję pytanie, to mi odpowiada. Przed snem ma krótkie spięcia mięśni - czym to jest wywołane? Czy to może być wywołane przez leki podawane ludziom z zespołem Downa? Czy może to być wywołane przez stres, nerwy?