Twój przewodnik po zdrowiu

  1. Opisz swój problem. Pomożemy Ci znaleźć odpowiedź w bazie ponad miliona porad!
  2. Nie ma informacji, których szukasz? Wyślij pytanie do specjalisty.
Rozpocznij
7 6 6 , 7 0 8

odpowiedzi udzielonych przez naszych ekspertów

Rzetelnie + Bezpiecznie + Bezpłatnie

Anoreksja: Pytania do specjalistów

Czy moje objawy to już depresja?

Czy to depresja? Moja historia wygląda następująco mam niewyobrażalne kompleksy, mimo że mam cudownego chłopaka, przyjaciół, studiuję na wymarzonym kierunku to nienawidzę siebie, często czuję się nieszczęśliwa. Miałam traumę, ponieważ skrzywdził mnie mężczyzna z którym spędziłam 2,5 roku, miałam... Czy to depresja? Moja historia wygląda następująco mam niewyobrażalne kompleksy, mimo że mam cudownego chłopaka, przyjaciół, studiuję na wymarzonym kierunku to nienawidzę siebie, często czuję się nieszczęśliwa. Miałam traumę, ponieważ skrzywdził mnie mężczyzna z którym spędziłam 2,5 roku, miałam anoreksję, myśli samobójcze po stracie przyjaciółki (zmarła), czuję że wszystko to z czego wyszłam wraca i nie chce mi się żyć. Byłam u psychologa, a zaburzeniami odżywiania i okropnymi reakcjami na stres również u psychiatry (całkowicie z wyboru, nikt mnie nie zmuszał)-oczywiście. W końcu problemy warto omówić ze specjalistą, ale psycholog uznała terapię za zakończoną-ja zresztą też, bo czułam się z sobą znów dobrze, ale to minęło. Co to może być? Skąd ten spadek nastroju, brak wiary w siebie i wszystkie te złe rzeczy? Nie mogę znów patrzeć w lustro i niestety trwa to już nie dzień, czy dwa.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Łucja Fitchman
Mgr Łucja Fitchman

Czy to już anoreksja czy jeszcze nie?

Czy to już anoreksja jak ważę 50kg/173 cm. Bo moje bmi wynosi 16.71 około. Mam dość życia, spalam te kcal ciągle, czasem nie czuję już głodu, nw co robić, chciałbym już umrzeć, czemu nadal muszę żyć, i jeść, szkoda tyłu... Czy to już anoreksja jak ważę 50kg/173 cm. Bo moje bmi wynosi 16.71 około. Mam dość życia, spalam te kcal ciągle, czasem nie czuję już głodu, nw co robić, chciałbym już umrzeć, czemu nadal muszę żyć, i jeść, szkoda tyłu pieniędzy na jedzenie wydawać, jka obliczylem, że 5000 zł zjem przez cały rok akademicki, to myślę, szok, wolałbym na coś innego te pieniądze wydać. Czasem nie mam sił już wyjść na mój kolejny spacer 16/18 km. Nic nie daje mi szczęścia, na dodatek przeszedłem bulimię, mam ochotę jeść i jeść, Co z tego, że jem normalną, jednak, jak bym wziął pączka, to mogę ich zjeść nawet od razu 10/15 sztuk od razu. Ciasto np mogę zjeść pół a nawet więcej makowca i nie czuję, że coś zjadłem. Czy to anoreksja?

le mam spożywać kalorii, żeby powoli zacząć tyć?

Witam, Od kilku miesięcy walczę z anoreksja. Obecnie ważę 36 kg, mierze 158 cm wzrostu. Mam 27 lat. Ile mam spożywać kalorii, żeby powoli zacząć tyc (na razie waga stoi albo maleje). Nie chcę jojo, gwałtownego przytycia, tylko zdrowo dobić do 45 kg. Obecnie spożywam około 1250-1350 kcal.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Magdalena Kęsek-Strózik
Mgr Magdalena Kęsek-Strózik

Czy da się uratować osobę chorującą na anoreksję?

Czy da się uratować osobę 13 lat chorujacą na anoreksję?Siostra (27) od 13 choruje,mimo,że jej waga nie jest krytyczna od kilkunastu lat utrzymuje BMI 16,ale z roku na rok dzieją się z nią niedobre rzeczy.Do tego doszły ataki paniki... Czy da się uratować osobę 13 lat chorujacą na anoreksję?Siostra (27) od 13 choruje,mimo,że jej waga nie jest krytyczna od kilkunastu lat utrzymuje BMI 16,ale z roku na rok dzieją się z nią niedobre rzeczy.Do tego doszły ataki paniki,zaburzenia lękowe,spędzanie czasu w samotności,przewlekła bezsenność i nadwrażliwość na dzwięki,w domu nawet tv nie można oglądać,bo siostrze z pokoju obok przeszkadza,podobnie jak jest wyczulona na inne dzwięki kapanie,szumy itp.Zupelnie jej nie poznaję,czy to wszystko od anoreksji?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś

Czy niedoczynność tarczycy musi powodować tycie?

Dzień Dobry dowiedziałam się parę dni temu że mam niedoczynnosci tarczycy mam 19 lat dostałam hormony jeszcze ich nie wykupiłam bo się boję wszędzie czytałam że niedoczynnosc tarczycy wiąże zie z tyciem nawet jeżeli będę jeść tak samo jak jadłam... Dzień Dobry dowiedziałam się parę dni temu że mam niedoczynnosci tarczycy mam 19 lat dostałam hormony jeszcze ich nie wykupiłam bo się boję wszędzie czytałam że niedoczynnosc tarczycy wiąże zie z tyciem nawet jeżeli będę jeść tak samo jak jadłam zawsze bam osoba otyłą później wpadłam w anoreksję mam 169 CM i waże 54 kg bardzo się boję przytyć chodźby kilogram do tego mam atomową skórę i nurzenca na twarzy wyglądam jak pojebana nie chciałabym na prawdę przytyć. Czy to prawda że hormony powodują tycie jak i sama choroba nawet jeżeli nie zwiększa ilość jedzenia ?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Joanna Wasiluk (Dudziec)
Mgr Joanna Wasiluk (Dudziec)

Jak poradzić sobie z bulimią?

Witam serdecznie, Jestem kobietą w wieku 21 lat. od 14 roku życia cierpię z powodu bulimii, do której ciężko mi było się przyznać przed samą sobą. Wiele słyszałam o chorobach anoreksji czy bulimii począwszy od lekcji na temat w... Witam serdecznie, Jestem kobietą w wieku 21 lat. od 14 roku życia cierpię z powodu bulimii, do której ciężko mi było się przyznać przed samą sobą. Wiele słyszałam o chorobach anoreksji czy bulimii począwszy od lekcji na temat w szkole, po czasopisma i filmy z tym związane. Nigdy nie sądziłam, że ten problem dotyczy także i mnie. Zawsze wmawiałam sobie, że w każdej chwili jestem w stanie to przerwać i wrócić do normalnego trybu odżywiania. Myślałam, że jeśli zjadłam zbyt dużo niezdrowych produktów, to lepiej je zwrócić niż mają mi zaszkodzić w inny sposób np. odłożyć się w postaci tkanki tłuszczowej. Nadmierne i częste przejadanie się, wymioty i zażywanie środków przeczyszczających stało się moją codziennością. Przestałam to kontrolować. Ponieważ nigdy nie byłam szczupłą osobą, po zjedzeniu "czegokolwiek" dopadały mnie wyrzuty sumienia i psychiczna męczarnia dopóki nie pozbyłam się całej treści z żołądka. Czy to w domu czy poza domem, w pizzerii czy na imprezie... Zwracałam wszędzie gdzie tylko mogłam, ale tak żeby nikt się nie domyślił. Były momenty, że bardzo szybko gubiłam zbędne kilogramy, i były też takie kiedy bardzo szybko przybierałam na wadze - głownie z powodu niewiedzy najbliższych i lęku przed tym, że mogłoby się wydać, że mam taki problem. I pomimo efektów jakich się spodziewałam zwracając jedzenie, wciąż nie posiadam wymarzonej szczupłej sylwetki, a co gorsza efekt jojo szybko dał się we znaki kiedy przystopowałam z tak częstym korzystaniem z toalety. Kolejnym problemem towarzyszącym tej chorobie są napady obżarstwa. Bo teraz pomimo iż zwracam coraz rzadziej to nie potrafię pohamować swojego łakomstwa i rozpycham żołądek w straszny sposób. Krótką chwilę po konsumpcji zaczynam znów myśleć o jedzeniu i po kolei opróżniam wszystko co znajduję się w moich szafkach i lodówce. Minęło już 7 lat i dziś po raz pierwszy zdałam sobie sprawę, że jestem bulimiczką. Że mam naprawdę wielki problem. W chwili obecnej przebywam za granicą, nie znam języka na tyle dobrze by udać się do specjalisty dlatego piszę tutaj, by po prostu zrzucić z siebie ciężar o którym nie jestem w stanie nikomu powiedzieć. Pozdrawiam
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Kamila Lemańska
Mgr Kamila Lemańska

Co mogą znaczyć stany podgorączkowe, wymioty, jadłowstręt i osłabienie?

Witam. Od miesiąca jestem skrajnie zmęczona. Utrzymują mi się stany podgorączkowe 37,7. Codziennie rano wymiotuje śliną.Prawie nie wstaję z łóżka z osłabienia. Brak ciąży. Od kilku lat wywołuje miesiaczke w 30dniu cyklu 2x1 tabletka luteina 50 przez 4 dni.... Witam. Od miesiąca jestem skrajnie zmęczona. Utrzymują mi się stany podgorączkowe 37,7. Codziennie rano wymiotuje śliną.Prawie nie wstaję z łóżka z osłabienia. Brak ciąży. Od kilku lat wywołuje miesiaczke w 30dniu cyklu 2x1 tabletka luteina 50 przez 4 dni. Tak zalecił ginekolog. Byłam u lekarza i morfologia ok oraz crp ilościowo 9.90. Glukoza na czczo 106 (od kilku lat nietolerancja glukozy) tsh ok. Nic mnie nie boli. Mam jadłowstret ale jem na siłę. Zabrało mnie pogotowie A tam zrobili ponownie morfologie CBC i jest ok,crp ilościowo 1.00. Kreatynina 0.83. Mocz badanie ogolne osad automatyczny ok. Mocznik 28.0. Potas 4.2 i sód 141.0. RTG klatki piersiowej w granicach normy. 2 miesiące temu odstawiłam chlorprothixen 2x50 brany na bezsenność i nerwice przez wiele lat który prawdopodobnie zaczął wywoływać częstoskurcz do 160 (potwierdzone holterem) Biorę propranolol 10 i codziennie na noc od 2mcy zolpic. Nic innego nie pomaga na sen. Lekarz psychiatra mówi że te objawy które teraz mam nie są z nerwicy. W tamtym roku robilam rezonans magnetyczny glowy z powodu mrowienia z lewej strony głowy ktory wyszedl prawidlowo. Mrowienia ustały. Badanie neurologiczne ok. Proszę o radę gdzie jeszcze mogę szukać pomocy i co robić dalej. Co to może być?
odpowiada 1 ekspert:
Lek. Aleksandra Witkowska
Lek. Aleksandra Witkowska

Czy możliwe, że mam anoreksję?

W okresie gimnazjum i liceum często się trochę głodziłam. Raczej nie jadłam śniadań, w szkole praktycznie nic (czasem zdarzało mi się jeść normalnie), a w domu zwyczajny obiad. Kolacje pomijałam. Było mi z tym dobrze. Czułam się świetnie. I... W okresie gimnazjum i liceum często się trochę głodziłam. Raczej nie jadłam śniadań, w szkole praktycznie nic (czasem zdarzało mi się jeść normalnie), a w domu zwyczajny obiad. Kolacje pomijałam. Było mi z tym dobrze. Czułam się świetnie. I pomimo kompleksów wiedziałam, że zrzucenie upragnionycg kg (z około 52 do 49, 160 cm wzrostu) mi w tym nie pomoże. Dlatego też nie czułam ciśnienia by schudnąć i nie wyrzucałam sobie jeżeli jadłam. Choć wolałam nie jeść. Teraz często mam niesamowite bóle brzucha, takie jakbym była jednocześnie pusta i pełna. Bóle potrafią trwać po kilka godzin i nie ustępują. Nie zdążę zjeść - ból, często bóle są i pomimo zjedzenia. Mimo wszystko ostatnie bóle miałam około dwa tygodnie temu. Rozmawiając z znajomymi (jedna chora na m.in. ED, a druga z licznymi chorobami ustrojowymi) zasugerowały mi, że mogę cierpieć na anoreksję i zapalenie żołądka. Chciałabym zapytać o tą anoreksję... Czy jest to możliwe? Zawsze trzymałam się mojej stałej wagi, podjadałam, ale śniadań raczej nie jem, a kolacje pomijam. Znów powoli wracam do starych nawyków, wczoraj przez zły stan psychiczny znów chciałam się głodzić. Czy mimo normalnej sylwetki i braku paranoicznego parcia na spadek masy mogę cierpieć na to zaburzenie? Jeśli nie, to czy na coś innego?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej

Jak radzić sobie z agresywnym partnerem życiowym?

Dzień dobry :-) czy jestem ofiarą przemocy. Sytuacja wyglada tak mąż poniza mnie mówi że jestem nikim, że bez niego zgine. Mówi, że to moja winna że powinnam się leczyć psychiczbie , że jestem nie zrównoważona. I że moja winna... Dzień dobry :-) czy jestem ofiarą przemocy. Sytuacja wyglada tak mąż poniza mnie mówi że jestem nikim, że bez niego zgine. Mówi, że to moja winna że powinnam się leczyć psychiczbie , że jestem nie zrównoważona. I że moja winna że on musi się denerwować. Caly czas przy dzieciach mnie wyzywa mowi że jestem na niego utrzymaniu że jestem nikim bo nie pracuje i że do niczego nie nadaje. Ja szukam pomocy nie wiem co robić. Ja stale czuję sie winna może to ze mna jest coś nie tak a on jest w pożądku???? Co mam robić??????
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś

Brak apetytu a trening kulturystyczny

iWitam. Mam 24 lata i trenuję kulturystykę. Niestety mam chroniczny brak apetytu. Gdy wstaję rano czuję ból i skurcz w żołądku. Przez cały dzień nie chce mi się jeść i muszę zmuszać się do jedzenia, a,, posiłek" w postaci... iWitam. Mam 24 lata i trenuję kulturystykę. Niestety mam chroniczny brak apetytu. Gdy wstaję rano czuję ból i skurcz w żołądku. Przez cały dzień nie chce mi się jeść i muszę zmuszać się do jedzenia, a,, posiłek" w postaci dwóch kromek chleba sprawia mi dużo trudu. Staram się jeść różnorodnie, pije dwa-trzy litry wody dziennie, jem minimalnie 2h przed snem, w kazdym posiłku mam warzywa (dużo błonnika). Jedyne jedzenie które jem bez trudu to fast-foody ewentualnie jedzenie restauracyjne. Nie jem bardzo dużo, bo jest to 3500kcal dziennie przy mojej wadze 95kg, z czego większość czerpie z węglowodanów prostych (około 350g węglowodanów 130g białka i 80-100g tłuszczu dziennie). I teraz pytanie co mogę zrobić, bym mógł zacząć normalnie jeść? Gdy byłem u lekarza rodzinnego zasugerował anorexie ze względu na nadmierne zainteresowanie jedzeniem, jednak każdy kulturysta precyzyjnie określa swoją dietę, więc anoreksja jest tutaj stwierdzeniem co najmniej wątpliwym.
odpowiada 1 ekspert:
Lek. Aleksandra Witkowska
Lek. Aleksandra Witkowska

Czy poniższe objawy świadczą o początkach anoreksji?

Dzień dobry ważę 46 kg oraz 173 cm wzrostu kiedy coś zjem to wieczorem muszę ćwiczyć tym bardziej coś niezdrowego to mam wyrzuty sumienia że to zjadłam często jem tylko jeden posiłek dziennie i to wieczorem..... Ćwiczę bo brzuch musi... Dzień dobry ważę 46 kg oraz 173 cm wzrostu kiedy coś zjem to wieczorem muszę ćwiczyć tym bardziej coś niezdrowego to mam wyrzuty sumienia że to zjadłam często jem tylko jeden posiłek dziennie i to wieczorem..... Ćwiczę bo brzuch musi być płaski śpię często po 10-11 godzin i pomimo to cały dzień jestem zmęczona .. Boję się przytyć chociaz kilogram . Moje pytanie brzmi czy to może być początek anoreksji, czy powinnam coś z tym zrobić. Dziękuję za odpowiedź i pozdrawiam Kasia =)
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Dorota Nowacka
Mgr Dorota Nowacka

Jak skutecznie radzić sobie z anoreksją i depresją?

Nie daje sobie rady. Czuje ze znikam każdego dnia coraz bardziej a mimo wszystko w lustrze widzę siebie coraz większą. Mam rozpoznana anoreksję i kiedyś leczyłam się na depresję. Nie chodzę aktualnie do psychologa i póki co nie mam... Nie daje sobie rady. Czuje ze znikam każdego dnia coraz bardziej a mimo wszystko w lustrze widzę siebie coraz większą. Mam rozpoznana anoreksję i kiedyś leczyłam się na depresję. Nie chodzę aktualnie do psychologa i póki co nie mam takiej możliwości chociaż kiedyś chodziłam. Nie wiem jak sobie pomóc co mogłabym jeszcze zrobić? Mam wrażenie że już wszystkiego próbowałam i bezskutecznie miałam zmieniane leki. Nie mam znajomych czy kogokolwiek komu mogłabym powiedzieć co czuje. Dawno nie było u mnie aż tak źle. Czy to możliwe że mam nawrót depresji czy może to coś innego? Okaleczam się, głodze lub przeczyszczam i tak na zmianę. Nie mogę się z tego koła wyrwać. Czuje że zaburzenia odżywiania przejęły nade mną kontrolę moje BMI wacha się pomiędzy około 14-14.5 i czuje się z tym strasznie nie wiem czy zasługuje na jakąkolwiek pomoc bo przecież są osoby które są naprawdę wychudzone. Mam myśli samobójcze każdego dnia i nie dają mi one spokoju są na tyle często ze wiem już jak chciałabym odebrać sobie życie. Dostałam nowe leki przeciwdepresyjne i przecież powinno być lepiej. Czy to oznacza że mi już nic nie pomoże? Jak myślę sobie o przyszłości to widzę ja w tak ciemnych barwach ze nie wydaje mi się ze kiedykolwiek mogłabym chociażby znaleźć 1 gr na ulicy. Nie mam siły psychicznej i fizycznej na robienie jakiś rzeczy. Z nowym rokiem szkolnym nie pojawiłam się tam ani razu. Nie cieszy mnie kompletnie nic. Mam ochotę położyć się krzyżem na środku chodnika i błagać żeby ktoś mnie od tego uwolnił żeby zabrał to wszystko ode mnie. Nie widzę żadnego rozwiązania dla siebie jakbym miała klapki na oczach mimo wszystko chciałabym po prostu żeby było inaczej żeby coś się zmieniło bo nie chce dłużej tkwić w tym czymś i przeciągać tylko swoją egzystencję. To nie ma sensu. Boje się zranienia i powiedzenia komuś o tym nawet mojemu psychiatrze no bo przecież on się stara chce żeby było lepiej jak ja mam więc powiedzieć ze to co robi nie działa. Jestem okropna. Słyszę tez głosy które mówią do mnie różne rzeczy. Moi rodzice tak się mną przejmują choć nie umieją mi pomóc to pewnie i ich już nie długo wpakuje do grobu przez to całe zamieszanie. Co ja powinnam zrobić? Co mi tak naprawdę jest czy ja nie przesadzam? Czy jest coś co mogłabym zrobić bez psychologa żeby było chociaż znośnie i doczekalabym do wizyty w spokoju?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Magdalena Kęsek-Strózik
Mgr Magdalena Kęsek-Strózik

Jak leczyć niedożywienie?

Witam. Od 3 lat borykam się z niedożywieniem ( masa40kg/156cm wzrostu), psychiatra wykluczył anoreksję. W szpitalu dowiedziałam się, że cierpię na zapalenie jelit (colitis chronica non specyfika) oraz przewlekłe zakażenie wirusem helicobacter pylori czy istnieje możliwość, że to... Witam. Od 3 lat borykam się z niedożywieniem ( masa40kg/156cm wzrostu), psychiatra wykluczył anoreksję. W szpitalu dowiedziałam się, że cierpię na zapalenie jelit (colitis chronica non specyfika) oraz przewlekłe zakażenie wirusem helicobacter pylori czy istnieje możliwość, że to właśnie to odpowiada za moją niską wagę? Dodam, że mimo histerycznych prób odzyskania masy ciała przez 2 lata nie przytyłam, ale też nie schudłam bardziej niz próg 38kg. Mój wygląd mnie obrzydza i sprawia, że unikam wyjść z domu. Bardzo proszę o choć małą wskazówkę. Z góry dziękuję.
odpowiada 1 ekspert:
Lek. Aleksandra Witkowska
Lek. Aleksandra Witkowska

Czy osoba chora na anoreksję ma zwolnienie ze szkoły i pracy?

Czy mając stwierdzony początek rowijającej sie anoreksji, taka osoba ma zwolnienie e szkoły, zajec sportowych i praccy?
odpowiada 1 ekspert:
Lek. Paweł Szadkowski
Lek. Paweł Szadkowski

Czy możliwe, że cierpię na anoreksję?

Witam! Od dłuższego czasu zaczęłam mieć problemy z odżywianiem. Od zawsze byłam niejadkiem, ale nigdy nie było to moim problemem. Ostatnie wydarzenia dość mocno na mnie wpłynęły, zamykałam się w sobie itd. Obecnie chodze do psychologa ( bylam na trzech... Witam! Od dłuższego czasu zaczęłam mieć problemy z odżywianiem. Od zawsze byłam niejadkiem, ale nigdy nie było to moim problemem. Ostatnie wydarzenia dość mocno na mnie wpłynęły, zamykałam się w sobie itd. Obecnie chodze do psychologa ( bylam na trzech spitkaniach) . Moje bmi wynosi 16, ale nie widze tej niedowagi w sobie. wiem, ze moglabym przytyc, a nawet musze(przynajmniej kazdy mi tak powtarza) ale mam dziwny opor przed przytyciem mimo, ze wiem, ze nie jestem osoba grubą. Czasami patrząc na jedzenie czuje obrzydzenie jak na nie patrze i tylkp czrkam, az będę mogła je wynieść. Jak nikt nie widzi to.nie raz zdarzylo.mi sie wyrzucic obiad, albo udawac, ze nie zjem kolacji bo jadlam u kolezanki. Niezbyt rozumiem moje zachowanie. Czy moge miec anoreksję? Dodam jeszcze, ze nigdy nie prowokowalam wymiotow.
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Justyna Piątkowska
Mgr Justyna Piątkowska
Mgr Joanna Wasiluk (Dudziec)
Mgr Joanna Wasiluk (Dudziec)

Smutek, płaczliwość i ciągłe zmęczenie - czy to depresja?

podejrzewam u siebie depresje albo jakies ine zaburzenie, bo jestem caly czas smutna, placze, jestem ciagle zmeczona itd tak jak to w objawach depresji, mam tez problemy z odzywianiem, ktore tu kuz kiedys opisywalam i odpowiedziano ze moze to... podejrzewam u siebie depresje albo jakies ine zaburzenie, bo jestem caly czas smutna, placze, jestem ciagle zmeczona itd tak jak to w objawach depresji, mam tez problemy z odzywianiem, ktore tu kuz kiedys opisywalam i odpowiedziano ze moze to byc anoreksja, ale jak poszlam do psychologa to ona caly czas cos gada ale jie mowi ze jestem chora, a chyba jestem. bylam juz na kilku spotkaniach z nia, chyba 8 i nic nie mowi w tym stylu, a na prawde sadze ze moje zachowanie nie jest normalne i sie mecze, co to moze oznaczac? czemu nie mowi o zadnej chorobie?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Żaneta Maruńczak
Mgr Żaneta Maruńczak

Problem z żołądkiem i jelitami po anoreksji

Od 17. roku życia choruję na anoreksję. Na początku leczenia ważyłam 36,9 kg przy wzroście 150 cm. Ponad rok byłam na diecie wysokobiałkowej, pod opieką dietetyka. Udało mi się wówczas przytyć do wagi ok. 44-45 kg. Potem miałam bardzo... Od 17. roku życia choruję na anoreksję. Na początku leczenia ważyłam 36,9 kg przy wzroście 150 cm. Ponad rok byłam na diecie wysokobiałkowej, pod opieką dietetyka. Udało mi się wówczas przytyć do wagi ok. 44-45 kg. Potem miałam bardzo ciężki rok, zaczynałam studia, do czasów sesji schudłam kilka kilogramów, potem znowu, i znowu. Od tamtego czasu, czyli około 19. roku życia ciągle próbuję wrócić do wagi powyżej 40 kg, ale nigdy mi się to nie udaje i za każdym razem moje ciało wygląda już inaczej. Od mniej więcej trzech-czterech lat raczej regularnie (prawie codziennie, minimum 4-5 razy w tygodniu) biegam rano, na czczo. Jem regularnie 4-5 posiłków dziennie. Obecnie ważę około 39 kg. Ale od ponad siedmiu miesięcy mam ogromne problemy z żołądkiem i jelitami. Zaczęło się latem ubiegłego roku (2017) od bólów żołądka. Po gastroskopii okazało się, że była to nadżerka dwunastnicy. Wówczas dostałam leki Emanera i Prokit. Po zużyciu opakowania każdego z nich, niby nie czułam poprawy, ale po jakimś czasie od odstawienia leków, wszystko się unormowało. Około stycznia/lutego tego roku ponownie zaczęły się problemy z żołądkiem. Zaczynało się niewinnie, tzn. zdarzało się, że po obiedzie nie miałam ochoty na podwieczorek, bo czułam się pełna, wzdęta, jakoś przejedzona, choć zdarzało się bardzo często, że niby czułam głód, ale nawet, gdy jadłam, on nie znikał. W tamtym czasie, dosyć długo (około 4-6 miesięcy) bardzo regularnie i często (praktycznie codziennie, czasami 2-3 razy dziennie) jadłam warzywa strączkowe (głównie ciecierzycę i fasolę, czasami soję), bo zauważyłam, że niby po nich czuję się "bardziej najedzona". Jadłam dużo warzyw wzdymających, (surową kapustę, cebulę, brokuły - praktycznie codziennie, kilka razy), nabiału - głównie serów twarogowych i serków wiejskich. Od mniej więcej kwietnia/maja zaczęło być tak, że zaraz po jedzeniu, odczuwałam bardzo silny ból żołądka. Brzuch natychmiast się wzdymał, momentami było mi ciężko wręcz siedzieć czy się nachylać. Miałam po jedzeniu czegokolwiek zawroty głowy, szybkie bicie serca, uderzenia gorąca, nieustanne wzdęcia. Nie miałam na nic siły, byłam ciągle senna i zmęczona, na niczym nie mogłam się skupić. Czułam się ciągle jakby otumaniona, zdezorientowana, rozkojarzona, ciągle czułam tylko ból, nie mogłam normalnie pracować. Po licznych konsultacjach, lekach (Prokit, Mesopral, Tribux, Metarkoplamit, Dexilant, Venter), wykluczeniu z diety wszystkich warzyw strączkowych, wzdymających, itp., nabiału, potem glutenu - po kolejnej gastroskopii okazało się, że to zapalenie żołądka. W kolonoskopii wszystko w porządku. Badania przeciwciał i genetyczne pod kątem celiakii ujemne. Morfologia w porządku, hormony tarczycy ok, enzymy wątrobowe, brak Helicobacter pylori, brak pasożytów/krwi w kale, wszystko (oprócz żeńskich hormonów, gdyż nie miesiączkuję i mój organizm samoistnie ich nie wytwarza, ale reaguje pozytywnie na leki - Cycloprogynovę) wskazuje na to, że powinnam być zdrowa. Żołądek boli mniej, ale wzdęcia są nadal, praktycznie po wszystkim, choć bardzo ograniczyłam ilość pieczywa i glutenu oraz nabiału. Jem regularnie, warzywa gotuję na parze, mięso piekę w piekarniku lub gotuję albo duszę na patelni bez tłuszczu. Mam okropne problemy z jelitami (wzdęcia, zaparcia, ciągły ból). Nawet, gdy czuję się głodna, to i tak jednocześnie czuję się "przepełniona", ociężała. Gdy zdarzy mi się zjeść coś słodkiego, np. wafelka czy kostkę czekolady, natychmiast boli mnie żołądek, mam zawroty głowy i szybkie bicie serca. Brałam różne probiotyki (Vivomixx, 4lacti, sanprobi) - nie było lepiej. Mam nieustanne zaparcia, a ciągły ból jelit sprawia, że nie mogę się na niczym skupić, ciągle czuję się przemęczona, nie mam siły wstawać rano z łóżka, a jednocześnie w nocy mam problemy z zasypianiem, pomimo iż niby jestem zmęczona. Obecnie przyjmuję jedynie Seronil (lek antydepresyjny) oraz suplementuję się wapniem i witaminą D (calperos 1000 oraz Dekristol). Co jeszcze mogłabym wypróbować, aby pozbyć się tego bólu? Co to może być za dolegliwość/choroba? Anna B.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Barbara Porębska www.przeciwwaga.pl
Mgr Barbara Porębska www.przeciwwaga.pl

Mam paniczny strach przed jedzeniem z powodu problemów z jelitami

Dzień dobry, cierpię na zaburzenia odżywiania, ale nie jest to anoreksja i bulimia. Nigdzie nie mogę znaleźć medycznej nazwy na mój problem, jakim jest paniczny strach przed jedzeniem z powodu problemów z jelitami (IBS) a dokładniej z biegunkami... Dzień dobry, cierpię na zaburzenia odżywiania, ale nie jest to anoreksja i bulimia. Nigdzie nie mogę znaleźć medycznej nazwy na mój problem, jakim jest paniczny strach przed jedzeniem z powodu problemów z jelitami (IBS) a dokładniej z biegunkami i przelewaniem się w jelitach, które dosłownie rujnują moje życie. Każdy kto mnie nie zna uważa, że się odchudzam i jelita są tylko wymówką, ale tak nie jest. Boję się najeść lub skosztować dań, po których kiedyś się rozchorowałam, do tego stopnia, że w tej chwili ważę 48kg na 168cm wzrostu i widok wystających kości w lustrze mnie przeraża i wpędza jeszcze w większą nerwicę i depresję. Przebadano mnie od stóp do głowy i poza niedoborem witamin B12 i D, Hashimoto i endometriozą i IBSem niczego więcej nie stwierdzono. Nie chciałabym brać żadnych leków antydepresyjnych bo oprócz natrętnych myśli o niedowadze, która jest wyznacznikiem mojego szczęścia, nic mi więcej nie dolega. Proszę o pomoc, czy to zjawisko ma jakąś swoją nazwę? Czy jest szansa się z tego wyleczyć? Pozdrawiam
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Barbara Porębska www.przeciwwaga.pl
Mgr Barbara Porębska www.przeciwwaga.pl

Rodzice wmawiają mi anoreksję

Rodzice wmawiają mi anoreksje! Nie mogę tego już wytrzymać. Mówią że mało jem, jestem blada, ciągle mdleje itd. Ja jem sporo tylko że ponad pół dnia jestem w szkole to jak mogą coś wiedzieć o tym. Blada zawsze byłam,... Rodzice wmawiają mi anoreksje! Nie mogę tego już wytrzymać. Mówią że mało jem, jestem blada, ciągle mdleje itd. Ja jem sporo tylko że ponad pół dnia jestem w szkole to jak mogą coś wiedzieć o tym. Blada zawsze byłam, jestem blondynką i taką mam karnację. Co do omdleń to tylko raz w życiu mi się zdarzyło ale to z powodu okresu. Zawsze jak mam okres to strasznie się źle czuje. Mdli mnie, kręci mi się w głowie, ale na szczęście nie mam bolesnych miesiączek, byłam u ginekologa, brałam cyclodynon przez 3 miesiące ale nie pomógł za bardzo. Lekarka powiedziała, że tak musi być i już. Ważę 45 kg przy wzroście 158 i mam 18 lat. Najwięcej ważyłam 49, ale to jak ćwiczyłam, jak przestałam to poleciało wszystko w dół. Mogę jeść i jeść a i tak nie przytyje. Od zawsze byłam szczupła. Miałam robione różne badania i wszystkie są dobre. Żaden lekarz nigdy nie powiedział mi że jestem zbyt chuda. Jestem pod opieką endokrynologa ze względu na guzki na tarczycy i zapalenie tarczycy. Nie biorę na ten moment żadnych leków, gdyż THS wynosi ok.0,700. Biorę tylko witaminę D3. Nie wiem dlaczego tak mnie moi rodzice krytykują że jestem chuda. To jest nie do wytrzymania. Ja bym chciała przytyć ale nie mogę i tylko oni nie mogą tego zrozumieć. Ciągle się z nimi kłócę przez to, nie wiem co mam robić. Ja już długo tego nie wytrzymam.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr inż. Emilia Kołodziejska
Mgr inż. Emilia Kołodziejska

Jakie mogą być skutki takiej niedowagi u córki?

Witam,jakie konsekwencje może mieć utrzymywanie niedowagi u 27 letniej córki,która 13 rok choruje na anoreksję?Jakie mogą być skutki fizyczne i.psychiczne?
odpowiada 1 ekspert:
 Paweł Żmuda-Trzebiatowski
Paweł Żmuda-Trzebiatowski
Patronaty