Syn ma 16 lat. Od ok. 3 lat jego poziomy glukozy na czczo wynoszą od 90 do 102 mg%, a najczęściej 97mg%. Badania wykonywane są z krwi żylnej. W styczniu 2009r. miał wykonaną krzywą po obciążeniu 75g glukozy - wynik 111mg% po 2 godzinach, a na czczo- 89mg% - badania były wykonane w laboratorium szpitala innego niż zwykle. Od tamtego czasu co pół roku kontroluję glukozę z krwi żylnej, a częściej na glukometrze w domu. 2 godziny po posiłku wynik do 110mg%. Bardzo się tym martwię, gdyż w mojej rodzinie jest wiele przypadków cukrzycy typu 2 i 1 typu 1, natomiast w męża rodzinie jeden przypadek cukrzycy typu 1. Syn jest bardzo negatywnie nastawiony do tych badań. Zarzuca mi, że wynajduję chorobę. Skończył gimnazjum, do szkoły średniej będzie uczęszczał poza miejscem zamieszkania, będzie w internacie. Nie występują u niego żadne objawy, które by sugerowały cukrzycę. Jak mam postępować. Syn ma 180 cm wzrostu, waży 76kg.

Stwierdzono o mnie cukrzycę 2 typu. Przy pierwszych badaniach miałem aż 17 (luty) jednostek, jednak wziąłem się za siebie, zwracam uwagę co jem (dieta bez fanatyzmu) 4-6 razy w tygodniu ok. 30 min. sportu - w rezultacie cukier trzyma się między 7-7,8 jednostek. Jaki to jest rezultat - dobry, zły w jakim kierunku iść dalej?

Mam 55 lat, mężczyzna, nie choruję, nie zażywam leków, na wszelki wypadek zrobiłem pełne badania USG i krwi. USG wykazało "wątroba o podwyższonej echogeniczności, jednorodna, powiększona do 15 cm", pozostałe organy w normie. Badanie krwi: wszystko w normie oprócz cukru: 110. Czy to świadczy o istniejącej/rozwijającej się chorobie, może warto wykonać jeszcze jakieś badania. Czy trzeba podjąć jakieś leczenie czy wystarczy odpowiedni /zmieniony sposób odżywiania.

Czy przy początku cukrzycy można jeść ziemniaki czy też ryż? Na badaniach okazało się, że mam wysoki cholesterol i początki cukrzycy. Lekarz dał mi dietę, w której mam makaron (80g), a nie pozwolił jeść ziemniaków, ryżu (mieszkam we Włoszech, może przez to?). Po prostu codziennie makaron. Chciałam troszkę urozmaicenia i sprawa soli - nigdy nie przesalam, ale troszkę?

Witam! Jestem w 27 tyg. ciąży. Dziś miałam robione badanie z obciążeniem na cukrzycę. Badanie było przeprowadzone na miejscu, w gabinecie lekarskim, wyniki dostępne w zasadzie natychmiast, badane na stosunkowo małym urządzeniu w gabinecie (standard w Niemczech). Krew pobierana z żyły ramienia. Cukier na czczo wynosił 67 mg/ul. Nieco mnie zdziwił ten poziom, gdyż kilka dni wcześniej robiłam 2 razy badanie cukru na czczo w laboratorium w przychodni w Polsce i wynosił raz 93 mg/ul, drugi raz 86 mg/ul. Wczoraj jednak, przed badaniem, od 17:00 już nic nie jadłam i być może to miało wpływ na niższy poziom. Po obciążeniu 75 g glukozy poziom wzrósł po godzinie do 83 mg/ul, ale po 2 godzinach spadł do poziomu 52 mg/ul. Prowadząca ginekolog stwierdziła, że poziom jest super i mogę jeść, co chcę. Dopiero w domu zobaczyłam wyniki i zdziwił mnie ich niski poziom. Mieszkam za granicą, być może obowiązują inne standardy, choć górne granice dla cukrzycy ciążowej są niemal identyczne z polskimi, dolnych nie mam oznaczonych. W związku z powyższym mam pytanie, czy powinnam być jednak zaniepokojona wynikami i zastosować się do jakiejś diety.

Mam 44 lata, miesiąc temu zdiagnozowano u mnie cukrzycę typ 1 LADA. 9 dni wcześniej miałem wypadek samochodowy, w którym doznałem obrażeń ręki (złamania otwarte palców, liczne rany ręki (50 szwów)). Czy możliwy jest związek przyczynowy między wypadkiem, krwotokiem, infekcją i nagłą autoimunologiczną reakcją mojego organizmu, która doprowadziła do zniszczenia komórek trzustki.

Od 2000 roku biorę Encortolon i Endoxan - okresowo w różnych dawkach (w zależności od stopnia nasilenia choroby - Pemphigus Vulgaris). Od 2004 roku choruję na cukrzycę, obecnie przyjmuję Levemir (baza 18 j. wieczorem) oraz 3 x dziennie przed posiłkiem NovoRapid ok. 15 - 18 j. Moje pytanie brzmi: do jakiego typu cukrzycy można zaliczyć moją i jakie badania ew. należy wykonać, aby to stwierdzić. Z góry dziękuję za odpowiedź.

Witam! ;) Od kilku dni borykam się z następującym problemem. OdD 30 lat choruję na cukrzycę typu 2. Do zeszłego tygodnia przyjmowałem leki z różnym powodzeniem, raz cukier był wyższy raz niższy, od czasu do czasu wspomagałem się dietą oraz treningiem na rowerku stacjonarnym. Trening należał do dość intensywnych potrafiłem przejechać od minimum 13,5 km do nawet 70 km na dzień. Starałem się być aktywny fizycznie na co dzień. To pozwalało mi będąc na tabletkach dość dobrze regulować poziom cukru. W zeszłym tygodniu jednak musiałem przejść na insulinę, ponieważ poziom mojej hemoglobiny glikowanej był stanowczo za wysoki. Diabetolog przepisała mi podawanie insuliny raz dziennie, na wieczór, zacząłem od 16 jednostek, co dwa dni je zwiększając, aktualnie przez kolejne 4 dni mam brać 20 jednostek. Chcąc sobie pomóc, nie pozostałem bierny fizycznie, przedwczoraj przejechałem 60 km na rowerze z nadzieją, że insulina plus rower pozwolą na ustabilizowanie cukru. A tu taka niespodzianka, zacząłem jazdę na rowerze przy cukrze 218, a po treningu poziom zaczął wzrastać zatrzymując się na 260. Fakt ten jest dla mnie niezrozumiały, tym bardziej że w między czasie nastąpiło podanie insuliny dokładnie o godzinie 22. Gdzie jest błąd? Na tabletkach biorąc siofor 1000 na noc uzyskiwałem lepsze efekty, jeżeli chodzi o cukier na czczo. Aktualnie moje wyniki, jeżeli chodzi o poziom cukru, nie schodzą poniżej 200, pomimo wysiłku na rowerze. Proszę o pomoc. Pozdrawiam