Witam. Mam 19 lat, a od 4 choruję na bulimię. Jest to już taki stan choroby, że nie wyobrażam sobie, aby mogło być gorzej. Są takie dni, że naprawdę odechciewa mi się żyć. Wiem, że potrzebuję terapii, ale na tą chwilę jest to dla mnie zbyt kosztowne, gdyż studiuję, a rodzina nie wie nic o chorobie i chcę, aby tak pozostało. I tu pojawia się moje pytanie: czy możliwe jest uzyskanie skierowania lekarskiego na bezpłatną terapię? Ewentualnie czy istnieje jakiś ośrodek w okolicy trójmiasta z dofinansowaniem ? Czy jedynym wyjściem jest wizyta na prywatnej (kosztownej) konsultacji u psychologa ? Z góry dziękuję za odpowiedź.

Dzień Dobry! Mam 55 lat, 158 cm wzrostu i ważę 74 kg. Jak mam schudnąć? Postanowiłam liczyć kalorie, bowiem jem zdrowo, ale za dużo. Przeczytane lektury: 1. Poradnik żywieniowy - instytut im. prof. Ryszarda Lorenca w Krakowie (?); 2. Odchudzanie wg ś.p. Allena Carra (dzięki niemu rzuciłam palenie 3 lata temu i zyskałam 10 kg, ale książka o odchudzaniu już tak nie podziałała); 3. Montignac (nie udało mi się schudnąć); 4. Dukan (minus 7 kg potem odzyskanie wagi, wiosna b.r.); 5. Rozkosze odchudzania (Flavio Anusz) dzisiaj wróciłam do lektury. A we wcześniejszym okresie jakieś tam suplementy diety i tabletki, ale nie chce tego.

Wydawałoby się, że już wiem wszystko co jeść, ale... Nigdy nie liczyłam kalorii, a chyba powinnam, bo jem zdrowo, ale dużo. Przeszkodą są czasami trudno dostępne składniki potraw i brak konsekwencji. Ostatnio wróciłam do pieczywa, bez którego obywałam się długo. Na co dzień jem otręby. Nie ma sensu się rozpisywać, bo nie mam skutków wymarzonych. Chciałabym ważyć 65 kg (jak miałam tyle to gruba byłam strasznie, ale cóż), do 60 kg chyba już się nie uda, bo to było kilkanaście lat temu. Choroby - mam niedoczynność tarczycy, ale unormowaną bo biorę Eutyrox. Mam nadciśnienie tętnicze wykryte i leczone od 3 tygodni. Jestem dawno po menopauzie, chociaż dopiero 3 lata jak odstawiłam tabletki antykoncepcyjne. Obecnie ograniczona aktywność fizyczna, bo jestem 4 tyg. po zabiegu artoskopii kolana. Przedtem i potem też będę - co dzień 3 km w tę i z powrotem chodzę nordic walking (do pracy i z pracy). Bardzo mi się to podoba i rzeczywiście efekty są, ale trzeba mniej jeść do tego. Wczoraj wpadła mi w ręce książeczka dla cukrzyków 1200 kcal. Okazuje się, że muszę liczyć kalorie, bo zjadam o tony za dużo i chyba dlatego nie mogę schudnąć. Nie wiedziałam... Proszę o pomoc, ile kalorii mam jeść i jakieś przepisy na proste, dostępne potrawy.

Dzień dobry! Szukam sposobu na skuteczne zbicie wagi, a szczególnie opony w okolicy pasa. Moja waga 103 kg, wzrost 193 cm, w pasie 100 cm. Bardzo proszę o informację, czy istnieje jakaś skuteczna metoda na usunięcie w pierwszej kolejności wspomnianej opony. Niestety przekonałem się, że metoda małych kroków jest może i skuteczna, ale niebywale demotywująca. Jestem zdecydowany na metody mieszczące się pod definicją cel uświęca środki. Z góry dziękuję.

Mam 16 lat, mierzę 167 cm i mam 70 kg:(. Chciałabym ważyć 60-65 kg. Już zmieniłam swoje nawyki żywieniowe i jem 5 posiłków dziennie, codziennie ćwiczę i nic mi nie pomaga. We wrześniu chcę iść do szkoły policyjnej albo wojskowej i chciałabym sobie wyrobić kondycję, a poza tym muszę schudnąć, ponieważ miałam problemy z kolanami. Bardzo proszę o pomoc :( Z góry za nią dziękuję!

Dzień dobry! Mój problem polega na uzależnieniu od słodyczy. Jestem studentką, mam 21 lat, wzrost 168. Waga 65 kg. Do póki nie poszłam na studia, moja waga utrzymywała się w granicach 53 -55 kg. Byłam zadowolona - nie za szczupła i nie za gruba. Na studiach zaczęło się jedzenie fast foodów i milion słodyczy na każdy posiłek. I oczywiście przez te półtora roku ciągłe diety, które trwały po kilka dni. Tylko śniadanie zawsze wyglądało normalnie, gdyż mam problem z żołądkiem i jak zjem za mało albo wypiję kawę i zjem słodycze, to żołądek daje o sobie znać. Studiuję taki kierunek, że często siedzę po nocach, a więc wtedy też jem. Druga rzecz, gdy wstaje rano, nieważne czy 4, 5 muszę zjeść śniadanie, bo mnie boli żołądek. Jeśli chodzi o ruch, to raczej brak, jedyny to pół godziny w jedną i drugą stronę na nogach na uczelnie. Od czasu do czasu zacznę robić jakaś 6 Weidera, ale też za daleko nie dochodzę. Jeżeli chodzi o diety, zwykle stosowałam 1000 kcal, nie byłam wtedy ani głodna, ani przejedzona, lecz ciężko mi było szykować te skomplikowane potrawy, a po drugie wydawałam dużo pieniędzy na składniki.

Biorę też tabletki antykoncepcyjne, ale one raczej wpływu nie mają, bo brałam je też gdy miałam stałą wagę 53-55 kg. I wtedy nic się nie zmieniało. Brałam też przez pewien czas lek Androcur, być może on miał też jakiś wpływ, skończyłam go brać w sierpniu 2011. Moja grubość najbardziej objawia się na udach i boczkach oraz z jednej strony brzucha (z drugiej mam bliznę, więc pewnie nie widać). Proszę o pomoc w dobraniu odpowiedniej diety. Jestem gotowa na duże poświęcenia, ponieważ nie mogę już założyć żadnego wymarzonego ciucha, gdyż wszędzie wystają mi te fałdki tłuszczu. Oczywiście wiadomo, nie są one takie duże jak u kobiet, które mają poważne problemy ze swoim tłuszczem, jednak jak dla mnie, studentki, która chciałaby dobrze wyglądać są ciężką sprawą, przez co nie mogę się czuć dobrze w swoim ciele. Pozdrawiam gorąco!

Witam serdecznie! Nie mam ochoty przeszukiwać internetu w celu dostania odpowiedzi. Tutaj wierzę, że dostanę pełną odpowiedź od profesjonalisty. INFORMACJE O MNIE: Mam 26 lat, mężczyzna 177 cm. Domowa cyfrowa waga wskazuje: Dokładnie 88,2 kg rano przed śniadaniem. Poziom tkanki tłuszczowej 23,1%. Wodę 51,6%. BMI ok. 28. Obwód tuż pod pępkiem dookoła przez szczyty boczków 103 cm. Trening rozpocząłem 1 września 2011 roku (4 miesiące temu). Schudłem równo 4 kg, 3 centymetry w brzuchy i 0,4% tkanki tłuszczowej.

TRENING (najważniejsza jest szczerość, a coś czuję, że akurat trening mam dobry). Lubię bieżnię i orbitek. Nie lubię rowerka. Do wioseł nie mam dostępu. Czasem dla zabawa chwycę za atlas do ćwiczeń bicepsa albo klatki, ale tylko przez 5 minut). Chodzę 5 razy w tygodniu na siłownię (czasem częściej, ale taka średnia). ZAWSZE spędzam na bieżni lub orbiteku 1 godzinę (zawsze i lubię to). ZAWSZE REAGUJĘ NA TĘTNO, KTÓRE MIERZY SPRZĘT. Chodzę do nowoczesnej siłowni ze sprzętem wysokiej klasy. Ufam prawidłowemu odczytowi tętna. Moje trening ZAWSZE SĄ z tętnem między 135 a 145 (czasem 150). Wiadomo, czasem znacznie skoczy do 160 uderzeń, ale zaraz się uspokajam. W 95% czasu na bieżni chodzę szybko (6,5 km/h) mocno podnosząc wysokość min. 4,5% max 9,5%. Na orbiteku korzystam z poziomu 14 z 20 możliwych. Na Orbiteku mocniej się męczę (tętno ok. 145). Często trenuję po wstaniu. Można powiedzieć PO PIERWSZYM POSIŁKU DNIA. Czasem trenuję na koniec dnia. Przed ostatnim posiłkiem.

Korzystam z UNIVERSAL SUPER CUTS 3 (ale biorę 3 tabletki zamiast 6 wskazanych przez producenta dziennie). To mój jedyny suplement. Nakładam na brzuch pas neopronowy. 1. Co zjeść na pierwszy posiłek dnia, kiedy po nim następuje trening aerobowy przez 1 godzinę? Czy może to być do wyboru coś z: musli czekoladowe, jajecznica z 3 jaj, 3 kanapki z szynką? 2. Często trenuje po pierwszym posiłku. Kiedy już skończę trening, nie tyle co jestem głodny, ale czasem po prostu mam chęć na coś niezdrowego. Czy w okolicach godziny 13-16 to najlepszy moment na coś niezdrowego? Każdy czasem ma ochotę na zapiekankę :) 3. Jak czas musi minąć od zejścia z bieżni do zjedzenia? Jak najpóźniej czy wystarczy jak się wykąpie i mogę zjeść obiadek? 4. Czasem trenuję na koniec dnia. Zaczynam siłownię o 20.30 (co zjeść przed i na ile przed), a co zjeść na kolację ok. 23.00 kiedy kładę się spać ok 1.00 :) Czy twaróg, tuńczyk, brokuły, kalafior, zupa jarzynowa, 3 mandarynki to dobry pomysł? A może 3 garście płatków czekoladowych? Proszę pamiętać, że w nosie mam mięśnie, chodzi mi o zrzucenie tyłka, brzucha i ud. Nie mam żadnej diety. Ograniczyłem fast food i słodycze. Wiem, że moje wyniki będą słabsze niż tych co trzymają reżim. Godzę się na to. Chciałbym uzyskać od Was pomoc co dać sobie do jedzenie przed treningiem z rana, wieczorem i po treningu, żebym to co zdziałałem na treningu nie stracić w moment kiedy coś zjem. 5. Myślę o zakupie produktu mango.pl - pas który wibruje i spina mięśnie. Pomoże coś? Dziękuję serdecznie!

Wita! Mam 18 lat. Choruję na bulimię od około 3,5 roku i mimo tego, że nie wyglądam źle, to w środku jest co raz gorzej. Boli mnie serce, mam jakieś dziwne klucia w okolicach brzucha, jestem ciągle osłabiona, zmęczona. Chcą mnie wyrzucić ze szkoły za frekwencję, twierdząc, że jestem leniwa. Ale nie jestem, nigdy nie byłam, po prostu mój organizm i moja dusza odmawiają posłuszeństwa. W szkole też nie mam żadnych znajomych, nikt ze mną nie rozmawia, czuję swoją odmienność. Mimo tego, iż kiedyś byłam duszą towarzystwa, teraz nie mam ochoty tam chodzić. Rodzice są skrajnie zawiedzeni mną i moją sytuacją w szkole, odbierają mi wszelkie dobra, bo twierdzą, że na nic nie zasługuję. Nigdy się za bardzo mną nie interesowali, w centrum uwagi był mój starszy brat.

Codziennie wołam o pomoc. Jestem wyczerpana, psychicznie słaba, potrafię się momentalnie rozpłakać, ale każdego dnia wkładam maskę i udaję, że wszystko jest w jak najlepszym porządku. Oczywiście kiedy rodzice mówią mi przykre rzeczy, porównują z genialnym bratem, czy krzyczą, to przeżywam bardzo długo. Dzisiaj znowu nie poszłam do szkoły, ale nie dlatego, że jestem zmęczona, bo to swoją drogą, ale dlatego, że za każdym razem kiedy jest brzydka pogoda, czy jest zimno, po prostu nie ma możliwości, żebym wyszła z domu, czy to ma jakiś związek z moją chorobą? Kiedyś tak nie było, jeździłam do szkoły dzień w dzień bez względu na pogodę, a teraz każde wyjście na wicher i deszcz czy mróz mnie przeraża. I nie wychodzę, a potem mam kłopoty w szkole, a w domu jeszcze większe.

Mam problem, mam 15 lat, ważę 48 kg, ale tylko dlatego, że dużo schudłam. Kiedyś ważyłam 61 kg, a wspomnę że mój wzrost to ok. 168 cm. Chciałabym ustabilizować swoją wagę, jednak trochę mi trudno, zwłaszcza, że zbliżają się święta, a ja nie chcę przytyć, jednak nie zamierzam sobie niczego żałować. Przez moje odchudzanie straciłam okres, jednak potem ginekolog przepisał mi tabletki hormonalne, po których okres powrócił. Jednak przez moją głupotę chyba znowu go stracę, ponieważ powinnam dostać dzisiaj miesiączki, a jeszcze się nie pojawiła, a zaczęłam sobie organizować tak jakby weekendy wolne od diety, w których jadłam wszystko, co chciałam, a potem przez cały tydzień starałam się jeść jak najmniej, ok. 800 kcal, nawet czasem mniej i to chyba przez to. Co zrobić by ustabilizować wagę, odzyskać okres i jeść w miarę normalnie? Proszę o pomoc ;)

Dzień dobry! Jako zrozpaczony mąż zwracam sie do państwa po pomoc. Mam podstawy przypuszczać, że żona jest anorektyczką. Nie stało się to z dnia na dzień - ale że nie przebywam na co dzień w domu - pracuję za granicą - nie mogłem na czas zareagować. Objawy - idealnie pasujące do opisów. Żona ma 31 lat, 176 wzrostu i obecna wagę -36 kg. Wygląda okropnie. Myślę nawet, że już okresu nie ma... Wiem, że sama nigdzie nie pójdzie - a ja z kolei nie mam pojęcia ani gdzie - ani do kogo. Mieszkamy w M. na Śląsku. Pierwsza konfrontacja z chorobą miała miejsce na weselu kuzynki - 2 października - szok dla mnie i rodziny - od tego czasu teoretycznie je, jak jestem w domu, czy żona u rodziców, ale dalej chudnie... Zrezygnowałem z pracy i chcę jej pomóc, ale nie wiem, jak i gdzie. POMOCY

Witam! Mam 21 lat i ogromne problemy z figurą, jak i zdrowiem. Od kilku lat prowadzę niezbyt dobry tryb życia. Palę papierosy, bardzo dużo jem i nie uprawiam żadnych sportów. Bardzo często zdarza mi się jeść po godzinie 22 i to posiłki takie, jak: zapiekanki, zupki chińskie, słodycze itp. Jestem uzależniona od fast foodów i bardzo często odwiedzam pizzerie i tym podobne miejsca. Do tego piję nawet dużo piwa, bo muszę przyznać, że prowadzę imprezowy tryb życia. Palę nałogowo papierosy, są takie dni kiedy wypalam jedną paczkę dziennie. Moim największym problemem jest brzuch, który przez niespełna rok przybrał gigantyczne rozmiary. Wyglądam jakbym była w 3 miesiącu ciąży. Biodra również nabrały krągłości. Jakieś 4 lata temu miałam rozmiar w pasie 27, a teraz mam 30 (rozmiar spodni). Uda również nie należą do najmniejszych, natomiast łydki mam chude w porównaniu do ud brzucha i bioder, to samo tyczy się rąk, piersi i ramion.

Mam dość dziwną figurę. Brzuch i tyłek jak bomba, a reszta jak na moje odżywianie muszę przyznać trzyma się całkiem dobrze. Mam 1.68 i ważę 68/69 kg. Od dawna planuję zmienić swój tryb życia, wprowadzić jakąś dietę, zacząć uprawiać jakiś sport, no i przede wszystkim rzucić palenie. Mam kilka pytań. Co zrobić, by podczas palenia jeszcze bardziej nie przytyć? Co jeść, kiedy jeść, żeby waga pozostała taka sama bądź nawet uległa obniżeniu po rzuceniu tego okropnego nałogu? Jakie sporty są dobre dla figury i zdrowia? I ostatnie pytanie dość śmieszne, ale dla mnie bardzo ważne. Jak schudnąć, a nie stracić w biuście? To mój kolejny problem, ponieważ mam bardzo małe piersi w porównaniu do reszty ciała. To wszystko. Z góry dziękuję za pomoc i odpowiedź. Pozdrawiam.

Mam 15 lat. Mam 158 cm wzrostu i ważę 49 kg. Nie podoba mi się moje ciało. Staram się jeść 5 małych posiłków dziennie, ale w domu rzadko mam zdrowe jedzenie. Mam duże tendencje do podjadania słodyczy i wtedy już się nie mogę powstrzymać. Codziennie robię ok. 60 brzuszków dziennie, o 5 min. dłużej jeżdżę na rowerku do ćwiczeń i robię o 100 więcej wymachów nogami (leżę na ziemi bokiem i do kąta prostego unoszę nogę). Jednak nadal nie jestem z siebie zadowolona. Proszę o poradę jak mogę szybciej schudnąć i jakie ćwiczenia wykonywać, szczególnie na uda, pośladki i brzuch.

Jestem zakłopotana. Od pewnego czasu nie mogę znieść swojego widoku. Jestem bardzo ambitną i utalentowaną dziewczyną. Marzą o odniesieniu sukcesu w show biznesie. Jednak jak zwykle prześladuje mnie idealizm. Posiadanie idealnej figury stało się moim życiowym celem. Mam 1,74 wzrostu i ważę 66 kg. Chciałabym koniecznie schudnąć parę kilogramów i nie potrafię. Widząc siebie, wpadam w zły nastrój i jem! Ale nie owoce, warzywa. Ja po prostu obżeram się z rozpaczy słodyczami, zapiekankami, które powodują jedynie tycie. To od razu powoduje, że się nienawidzę, wpadłam w depresję, nic mnie nie cieszy. Marzę, by schudnąć z 8 kg. Proszę o pomoc i jakieś rady, jak to zrobić bez efektu jo-jo.

Moim problemem jest nadwaga (bądź otyłość). W tym roku skończę 16 lat, a dokładniej pod koniec sierpnia. Mam ok 160 cm wzrostu i dopóki nie przyszły święta ważyłam 71,5 kg. Wczoraj ważyłam 76,6 kg, a dzisiaj już 77,6 kg. Wcześniej zdarzało się, że jednego dnia ważyłam 71,5 kg, a następnego 74,5 kg. Martwi mnie to, ponieważ to duża różnica wagowa jak na dwa dni. Jednak to nie jest największy problem. Od 5 lat albo od 8 lat jem normalne posiłki w pośpiechu. Można powiedzieć, że cały czas jem to samo, ale nie do końca. Mój dzień wygląda tak: Wstaję o godzinie 6. Wykonuję toaletę i 0 6.30 zjadam jak najszybciej płatki czekoladowe/zwykłe jeżeli nie ma innych i biegnę się ubierać, a następnie pakować do szkoły. W pośpiechu zamykam psa i biegnę na autobus o 7.15. Do szkoły mama zaczęła robić mi kanapkę, jednak tylko dlatego, że mam 7-letnią siostrę - wcześniej kupowałam sobie bułkę słodką w sklepie obok szkoły ok. godz. 10-11. Obiad szkolny mam niestety dopiero o godzinie 12.30 i jest to zupa lub drugie danie na zmianę, czasami jako dodatek jest owoc lub coś słodkiego. Do domu wracam zazwyczaj o godzinie 15.30. Do godz. 16 jem domowy obiad bądź kanapkę, nic. Później jest czas na odpoczynek (raczej rzadko) albo dodatkowe zajęcia (korepetycje, sks-y, własne zainteresowania - czasami wracam do domu o 21). Mój ostatni posiłek jest maksymalnie o 19. Chodzę spać w przedziale 22 - 1 w nocy. Bardzo często chce mi się słodkiego, czasem piję kawę, nienawidzę wody - za to wolę soki. I tak codziennie...

W weekendy robię zadania domowe, staram się odpocząć. Jednak moi rodzice stale kładą nacisk na moją wagę - odkąd skończyłam 7-8 lat próbują mnie odchudzić. Na samym początku skorzystali z pomocy dietetyka, który sprzedał nam jakieś drogie prochy, które nie pomogły. Przez 4 lata krzyczeli, że muszę schudnąć, wziąć się za siebie, bo w wieku 18 lat nie wyjdę o własnych siłach z domu. W 1 klasie gimnazjum mama zapisała się ze mną na siłownię-fitness klub: 3-4 razy w tygodniu po 2 godz. (bieganie, jazda rowerem elektrycznym, zajęcia siłowe). To też nie pomagało, nawet w połączeniu z dietą. Mama jedynie się wykosztowała, bo korzystanie z takiego fitness klubu nie jest tanie. Teraz jest sporo reklam z produktami odchudzającymi, ale to tylko świństwa. Widziałam w internecie stronę o owocach acai, lecz co do nich nie jestem pewna. Mogłabym spróbować wegetarianizmu, o którym mówi dieta związana z grupą krwi - ja mam A.

Można powiedzieć, że próbowałam wszystkiego - z mojego punktu widzenia - i dalej przybieram na wadze. Nie wiem, co mam zrobić w takiej sytuacji. Nie chcę prosić rodziców o pomoc. Jedynie przez nich bardziej się stresuję i zaniżam swoją samoocenę. W pewnych momentach specjalnie zjadam coś niezdrowego, żeby bardziej ich zdenerwować, lecz gdy jestem w swoim pokoju bardzo przeżywam to, co zrobiłam. Zdarza się, że ze szkoły wracam z płaczem. A w sumie cały czas jestem zestresowana, zazwyczaj wystawiana przez koleżanki, kolegów, przyjaciół. Widzę, że mój wygląd bardzo wpływa na moje samopoczucie, wyniki w szkole. Być może jest na odwrót...?

Witam serdecznie! Mam 18 lat i w tym tygodniu zdiagnozowano u mnie wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Leczenie trwa, zażywam lek o nazwie Asamax. O chorobie jestem poinformowana dokładnie, jednak pojawiają się pewne braki w diecie. Otrzymałam kartkę z produktami, które mogę spożywać. Mimo to mam problem z ustalaniem pełnowartościowych posiłków (prawie w ogóle nie ma tam owoców i warzyw). Zależałoby mi na konkretnym menu na jakiś czas (tydzień, miesiąc). Czy istnieje możliwość skomponowania takowego? Teraz spożywam mięso. Wcześniej prowadziłam bogatą dietę wegetariańską. Dieta nie obejmowała mięsa, owoców morza, ryb. Była bogata w warzywa, owoce i nabiał. Czy mimo mojej choroby będzie możliwy powrót do moich nawyków żywieniowych? Jeśli tak, to jak do tego podejść? Nasuwa mi się również inne pytanie. Raczej wymagające konsultacji z lekarzem. Czy ta choroba zakłóca działanie pigułek antykoncepcyjnych? Podkreślam, że biegunki ustały, stan jest unormowany. I co z aktywnością fizyczną? Czy bezpiecznie mogę uprawiać sport? Byłabym wdzięczna za odpowiedź. Chciałbym prowadzić normalne życie, jestem młoda, niestety moje schorzenie sprowadza nad moją głowę burzowe chmury.

Mam 43 lata, 182 cm i wagę 73 kg. Bardzo chciałbym nabrać trochę ciała, ponieważ mój wygląd jest okropny. Muszę nadmienić, że mam chorobę wrzodową, a moja praca jest bardzo ciężka i nie pozwala mi na regularne posiłki. W związku z tym mam prośbę, żeby ktoś ułożył dla mnie dietę, jadłospis na cały tydzień. Z góry dziękuję i POZDRAWIAM.

Witam! Mam 18 lat i 158 cm wzrostu. Ważę około 61 kg. Rok temu ważyłam 44 kg i chciałabym schudnąć do wagi 44-48 kg, jednak boję się, że będzie mi zwisać skóra. W tamtej wadze czułam się idealnie. Mieszkam w internacie, więc nie mam w tygodniu szeroko rozwiniętej kuchni (szwedzki stół, obiady nie są złe, ale nie mają mało kalorii). Chciałabym zastosować taką dietę: śniadanie: dwie kromeczki pieczywa typu wasa np. z serem, ogórkiem, pomidorem; obiad: jeden z posiłków, które są podawane; kolacja: tak jak śniadanie. Rok temu właśnie tak schudłam, ale nie jadłam kolacji. Do tego zapisałam się na siłownię i planuję po nowym roku wziąć się za dietę. Boję się najbardziej tego, że na brzuchu będzie mi wisieć skóra. Jak mogłabym tego uniknąć? Chcę schudnąć dużo i nie wiem, jak mieć po tym jędrne ciało. Czy to jest możliwe?

Witam! Mam prawie 15 lat, 168 cm wzrostu i ważę 104 kg! ;( Jest mi z tym z tym strasznie ciężko! W szkole jestem wytykana palcami, nawet moi dobrzy znajomi patrzą na mnie z obrzydzeniem, jak również ja sama! Jest mi strasznie przykro, stojąc na przerwie w kącie. Uwielbiam ćwiczyć na wuefie. Gry w siatkówkę, piłkę nożną, gimnastyka artystyczna, to dla mnie wielka przyjemność. Mogłabym grać w to codziennie po kilka razy, lecz nie mam takiej możliwości, gdyż mam problemy z dojazdem. Wyglądam ohydnie, nie mogę na siebie patrzeć! Nie mogę także kupować sobie spodni, tam gdzie inne moje koleżanki, bo się w nie nie mieszczę! W biodrach mam 138 cm. Strasznie mnie to dołuje, gdy jadę na zakupy.

Moim największym problemem jest niezdrowe odżywianie się (chipsy, czekolada, batony, lizaki, lody, ciastka). Nie potrafię się powstrzymać. Praktycznie codziennie jem coś słodkiego, nie byłoby to takie straszne, gdybym zjadła np. jedną kostkę czekolady. Ja zjadam pół tabliczki lub całą. Umiem ograniczyć jedzenie do 3 posiłków, lecz na bardzo krótki czas. Chciałabym to zmienić. Chciałabym schudnąć jak najszybciej i najwięcej, ponieważ we wrześniu idę do nowej szkoły, w której nie chciałabym być spostrzegana tak, jak teraz! Przez to wyśmiewanie mnie, mam czasami ochotę uciec gdzieś, gdzie nikt by mnie nie znalazł! Potrzebuję ogromnej pomocy! Z góry dziękuję za pomoc! Pozdrawiam!