Mam 14 lat i jestem chłopcem. Mam ok. 155 cm wzrostu, ważę ok. 34 kg. Bardzo chciałbym przytyć, jestem chyba najchudszy w szkole i nie jest mi z tym dobrze. Na śniadanie często jem 1 - 2 kanapki z miodem lub talerz mleka z jakimiś płatkami. W szkole jem drożdżówkę albo małą kanapkę. Po południu, po powrocie ze szkoły jem jednodaniowy obiad, często tylko zupę. Bardzo często zostawiam to, co nie mogę już zjeść. Moja kolacja wygląda bardzo różnie, ale zazwyczaj to samo co na śniadanie. Często jem różnego rodzaje fast - foody, chipsy i piję napoje gazowane. Jem o różnych porach. Chciałbym się dowiedzieć co pić i co jeść o różnych porach. Z góry dziękuję.

Witam ;) Mam 160cm wzrostu, 14 lat i ważę 45 kg. Zauważyłam u siebie już od dawna objawy bulimii. Potrafiłam nic nie jeść, tylko pić wodę przez kilka dni, a potem nagle pochłaniałam wszystko, co napotkałam, a po około 30 min szłam to zwymiotować. Ale to się skończyło, teraz już nie wymiotuję, tylko nic nie jem bardzo długo i nagle wszystko jem. Od jakiegoś czasu biorę tabletki przeczyszczające. Czy to objawy bulimii?

Witam, mam 14 lat i 173 cm wzrostu i ważę 72 kg. Na zajęciach w-f jestem bardzo aktywna (zawsze ocena celująca), jeżdżę na każde zawody organizowane w szkole i chodzę na treningi z koszykówki 3 razy w tygodniu po 1,5 h. Chciałabym dowiedzieć się, jaka dieta pozwoli mi zrzucić ok.4 kg (nie szukam szybkiej diety, lecz skutecznej). Z góry bardzo dziękuję za rady.

Witam, mam 15 lat, 175 cm wzrostu i ważę 48 kg. Leczę się ambulatoryjnie z powodu anoreksji, mam wrażenie, że terapia nie daje żadnych efektow, ale nie chcę być hospitalizowana, tam mnie tylko utuczą i wypiszą. Chciałabym wiedzieć, co mogę jeść, a czego nie powinnam, żeby nie przytyć, bardzo mi na tym zależy. Proszę o pomoc.

Mam 13 lat, ok. 162 cm wzrostu i ważę 56 kg. Zazwyczaj nie jadam śniadań w dni, gdy chodzę do szkoły, ale w weekendy jem kanapki. Na obiad zawsze jest coś smażonego. Na kolację zazwyczaj też są kanapki. W poniedziałki i  środy chodzę na 1,5h treningi. Chcę schudnąć przynajmniej 6 kg. Z góry dziękuję za odpowiedź.

Witam! Wiele kobiet chciałoby schudnąć, ale mój problem jest inny. Nigdy się nie odchudzałam. Od dzieciństwa jestem szczupła i drobna. Mam 21 lat i ważę 42 kg. Masa raz sie zmniejsza, a raz zwiększa. Denerwuje mnie to, bo im więcej jem, tym bardziej chudnę. Patrzę i zazdroszczę innym kobietom ich kształtów:( Próbowalam praktycznie wszystkiego - od regularnych posiłków po objadanie się na noc. Nic nie pomogło :( Nie wiem co mam robić. Chcę przytyć, chociaż do 50 kg, wtedy dopiero będę szczęśliwa. Pozdrawiam

Witam. Kilka tygodni temu pisałam do państwa wiadomość i wynika z niej, że mam początki zaburzeń odżywania. Gdy 31 sierpnia zaczęłam się odchudzać schudłam ok. 9 kg [z czego 2 przytyłam] i moja najniższa waga to 40 kg przy wzroście 148 cm. Mam 12 lat. Na początku mojej diety jadłam 1400 kcal, ale z czasem zeszłam na 500 kcal. Moja skóra jest sucha i przez to wszystko nie mam miesiączki od około 4 miesięcy. Na początku stycznia tak bardzo chciałam jeść, że zaczęłam się bardzo obżerać. Na samym początku takich napadów nie prowokowałam wymiotów, jednak od połowy stycznia prowokuję wymioty, żeby nie przytyć. Przez to przytyłam 2 kg i aktualnie ważę 42 kg.

Bardzo chciałabym jednak ważyć 35 kg. Jest to bowiem moja wymarzona waga. Potrafię wymiotować dwa razy dziennie, gdy nie ma rodziców w domu. Mam jednak tego dość. Strasznie chciałabym przestać, lecz nie mogę. Wymiotowanie stało się jakby nałogiem, tak samo jak jedzenie. Okropnie boję się przytyć i kiedy zjem coś więcej niż planowałam mam potworne wyrzuty sumienia. Czuję się gruba, a może w rzeczywistości taka jestem? Próbuję się odchudzić, lecz po 3, 4, 5, 6, góra 7 dniach kończy się to napadem. Do tego boli mnie gardło. Również jest mi bardzo zimno i mam bardzo zimne dłonie. Często jestem blada i chodzę zmęczona. Też po takich napadach staram się więcej ćwiczyć.

Jeszcze wcześniej w czasie trwania mojej diety zaczęłam odwiedzać blogi tzw. pro-anorektyczne [pro-ana]. Do tego wszystkiego od stycznia mam dziwne wahania nastroju. Czasami się cieszę, ale większość czasu jestem smutna i nie cieszy mnie nic. Mam też problemy z koncentracją, bo nie mogę się często skupić na jednej rzeczy i myśli powracają do odchudzania. Moje koleżanki uważają, że je nudzę, ponieważ cały czas rozmawiam o jedzeniu i o kaloriach. Nie wiem, co mi jest. Martwi mnie też to, że często chodzę smutna. Chciałam też powiedzieć rodzicom o wymiotowaniu, ale boję się. Boję się wszystkiego!

Proszę o pomoc. Z góry dziękuję. : - )