Siema. Mam 15 lat, ważę 61 kg. Jak każda dziewczyna chcę ładnie i szczupło wyglądać. Chciałabym się spytać, jak można schudnąć w miesiąc ok. 2 kg lub 1 kg, ćwicząc 3 razy tygodniowo po godzinie (chodzi mi o przykładowe ćwiczenia i czy to jest w ogóle możliwe). Nie uprawiam żadnego sportu. Jeśli to możliwe, to proszę o przykładowe posiłki, które pozwalają przyswoić mi wystarczających kcal, ale nie zrobią ze mnie "miśka". Proszę o odpowiedź. Z góry dziękuję.

Heej. Mam 14 lat, mierzę 165 cm wzrostu, przy czym ważę około 57 kg. Ostatnio ważyłam się przed świętami i waga pokazywała 56 kg. Myślę jednak, że jakiś kilogram, dwa przytyłam. Chciałabym zdrowo schudnąć do jakichś 50 kg. Czy mi się to uda? I jakim sposobem? Chodzę do 1 gimnazjum (klasa sportowa). Mam dwa W-F-y dziennie. Tygodniowo 10. Jak zacznie się wiosna, to może zapiszę się na jakieś treningi po szkole. W-F jest w mojej szkole dość ciężki. Ja lubię W-F i nie obijam się na nim. Jednak bardziej po takim W-F-ie lubię zjeść 1, 2 batony w szkole. Co zrobić żeby schudnąć? (jeszcze nigdy nie miałam żadnej diety).

Witam! Mam 15 lat, 165 cm wzrostu i ok. 65,5 kg wagi. Chciałabym bardzo schudnąć 15 kg. Przeznaczam na to jakieś 7 miesięcy. Jestem kobietą. Stosowałam wcześniej dietę Plaż Południa. Schudłam na niej 3 kg, ale nie dotrwałam do końca. Przez parę miesięcy waga się utrzymywała, ale potem dostałam efektu jo-jo i przytyłam 6 kg. Dziennie spaceruję ok. 30 minut. Jem dużo. Nie mogę się oprzeć makaronom. Jem nieregularnie. Moglibyście podać mi jakąś nietanią dietę i jadłospis oraz ćwiczenia? Tłuszcz odkłada się szczególnie na biodrach. Moje wymiary: 165cm 65,5 kg, 83 cm:67 cm:97 cm. Pomóżcie! Pozdrawiam.

Mam 15 lat, 176 cm wzrostu i ważę 50 kg. Mam anoreksję, leczę się. Jednak nie widać po mnie ogromnego wychudzenia. O dziwo, wyglądam normalnie i teraz w miarę dobrze czuję się w swoim ciele. Nie chcę dużo przytyć. Maksymalnie 2 kg. Po prostu mam taką budowę ciała i myślę, że 2 kg mi wystarczą. Jak i co powinnam jeść, żeby nie przytyć zbyt wiele?

Jestem 13-latką. Ważę 61 kg przy wzroście 160 centymetrów. Jeżdżę na snowboardzie, pływam, gram w piłkę nożną, jeżdżę na deskorolce, gram czasami w koszykówkę lub w siatkówkę. Wcześniej jedynie próbowałam ograniczyć posiłki. W mojej rodzinie nie występuje nadwaga, tak sądzę, przynajmniej się o tym nie rozmawia. Nie choruję na nic, ani nie byłam u lekarza. Moim głównym problemem są według mnie za duże uda. Wstydzę się rozebrać na basenie czy wyjść na plażę. Bardzo proszę o pomoc, bo nie wiem co zrobić, żeby stracić te kilogramy. Sądzę, że jestem za gruba i to nie są wymysły głupiej nastolatki, lecz po prostu nie lubię patrzeć w lustro. Moim zdaniem mam lekko za duży brzuszek i za grube uda. Proszę o dopasowanie odpowiedniej diety dla mnie.

Witam, mam 14 lat i 166 cm wzrostu, ważę 58 kg. W-F mam 4 razy w tygodniu, ale nie raz nie ćwiczymy. Jem, kiedy mi przyjdzie na coś ochota. A w domu ćwiczę rzadko tylko wtedy, kiedy mam ochotę, ale rzadko ją mam. Mam mały problem. Mam brzuch i chciałabym się go pozbyć, tylko nie wiem jak. Ile powinnam ważyć? Ile powinnam zjadać kalorii dziennie i jak je liczyć?

Mam 20 lat. Od 16 roku życia choruję na anoreksję. Moja najniższa waga wynosiła 28 kg. Teraz ważę 38 kg, mam 158 cm wzrostu. Nie leczę się nigdzie, sama próbuję wrócić do zdrowia. Jestem pod kontrolą psychologa i psychiatry. Rozmowy z nimi mi pomagają. Nie biorę żadnych leków. Czasem jem więcej, czasem mniej. Moje dni wyglądają podobnie. Wstaję o godz. 7. Jem całą bułkę z serem lub wędliną i pomidorem, i piję herbatę z cukrem lub kakao, ok. godz 11 jem jabłko lub drożdżówkę z serem. W porze obiadowej jem bułkę z serem i pomidorem (czasami jest to ok. godz. 15). Jeśli jestem w domu, to ok. 13 jem łyżkę ziemniaków, łyżkę surówki i kawałeczek mięsa lub np. 5 pierogów z serem. Ok. 19 jem bułkę, częściej jednak rezygnuję z kolacji i jem tylko 2-3 jabłka.

Budzę się ok. godz. 5 rano i mam problemy w toalecie. Opróżniam się, ale z wielkim bólem, mam straszne zaparcia. Czasem pozwolę sobie podjeść pomadkę, ale rzadko to się zdarza. Taki incydent miał miejsce wczoraj. Nie przepadam za słodyczami, dlatego w ogóle ich nie jem. Z owoców jem bardzo dużo jabłek, a z warzyw pomidory i marchewkę. Boję się, że puchnę... Nie wiem, takie mam wrażenie. Raz się tak zdarzyło. Zaczęłam jeść i zapuchłam. Okazało się, że to jednak problemy z nerkami, ale ja obawiam się, że to wraca i że za dużo jem, że za często, że niewłaściwie. I że to od tego puchnę i puchłam. Zrobiłam badania. Okazało się, że mam dużą anemię i nadkrzepliwość krwi. Poziom płytek krwi wynosi 505. Głód czuję tylko rano. Dlatego też nie wiem, kiedy i ile powinnam jeść. Jak ja mam się odżywiać, aby sobie nie zaszkodzić, a powoli wyjść z choroby, uzyskać odpowiednią dla mnie wagę i wygrać z nią? Proszę o szybką odpowiedź i pomoc.

21 lat, kobieta, waga 42 kg, wzrost 162 cm. Od kilku lat nie jem normalnie, ale tak jak teraz nie było nigdy. Przestaję już sobie radzić sama ze sobą, problemy ze snem, nauką, momentami mam wielką ochotę skoczyć z najbliższego mostu, po ostatnim napadzie zaczęłam się przypalać i dopiero po kilku dniach, kiedy wylazły okropne bąble, doszło do mnie, co zrobiłam. Wczoraj stałam i ryczałam przed lustrem, bo po prostu nie mogłam na siebie patrzeć. Sama nie wiem dokładnie, co to jest, ale na pewno dalekie od normalnego odżywiania. Czasami wydaje mi się, że umiem to sobie poukładać, jem kilka małych porcji dziennie, ale zaraz potem nie jem albo jem tylko owoce i warzywa przez kilka dni, albo przychodzi napad, wciągam wszystko na co tylko mam ochotę, a potem wiszę nad toaletą, nawet jeśli nie uda mi się zwymiotować.

Wszystko musi być spalone, spacery po 3 godziny, hula hoop, brzuszki. Nie potrafię normalnie. Poczucie winy zabija. Nie jem, jest źle, zjem, jest jeszcze gorzej. Czuję się słaba, że uległam. Zakupy są straszne, samo light, zero, każda etykieta przeczytana. Jeden wniosek: za dużo kalorii. Włosy coraz cieńsze, skóra gorsza, jest sucha i pęka, ręce drętwieją, chłód straszny, zaparcia, okres albo jest albo nie ma. Co z tego, jak uda pozostają tak samo grube, a żebra niedostatecznie wyczuwalne.