Witam, Mam 19 lat, 173 cm wzrostu i ważę 90 kg. Mam mało ruchu (praktycznie nigdzie nie wychodzę). Próbowałam się odchudzać, ale zawsze kończyło się to porażką, więc porzucałam to. W mojej rodzinie są osoby z nadwagą. Co zrobić, żebym zrzuciła zbędne kilogramy? Jakie ćwiczenia mogę wykonywać w domu? Jaka dietę zastosować?

Witam Mam 14 lat i ważę 61 kg przy 158 cm wzrostu. Prawie w ogóle się nie ruszam (oprócz chodzenia do szkoły - w jedną stronę 10/15 min), ponieważ miałam operację na nodze (nie ćwiczę na wf-ie). Jestem w trakcie diety 900 kcal, jednak przy mojej mamie wiem, że nie jest to 900 kcal tylko co najmniej 1400. Moja mama ma nadwagę, tata też... W dni robocze jem zazwyczaj: rano łyżkę płatków owsianych, szklanka mleka 0,5 proc., potem kromka chleba pszennego z plastrem lub dwoma plastrami szynki, potem jabłko – wiadomo, że jeszcze wypiję całą butelkę soku przelanego. Później piję napój kawo-podobny (ma około 90 kcal), potem jem obiad, np. leczo - dość dużo. Na kolację jem kromkę chleba pszennego i całego pomidora, do tego herbata z cytryną i łyżką cukru. Czasem jako przekąskę jem wafla ryżowego, kostkę czekolady.

W weekend: serek wiejski, kromka chleba pszennego, napój kawo-podobny, potem wafel ryżowy lub kostka czekolady. Na obiad średni kawałek filetu z kurczaka, 3 ziemniaki, surówka i trochę tłuszczu, do tego herbata.. Na kolację jem kromkę z całym pomidorem i herbata. Oczywiście jak są jakieś urodziny, to zjem ciastko... Nie choruję na choroby przewlekłe.

Proszę o radę, czy mam właściwą wagę, jeśli nie, to ile powinnam ważyć. Proszę podać mi proponowany jadłospis diety, chcę schudnąć, bo jestem gruba, a ruchu nie mam za dużo. Niedługo mam jechać do sanatorium, ale tam jest dieta od 1200 do 1500 kcal, boję się, że tam będę jeszcze więcej jeść i otrzymam efekt jo-jo, muszę zaznaczyć, że wcześniej (ponad pół roku temu) ważyłam 72 kg. Jeszcze jedno: proszę mi napisać przykładowe ćwiczenia jakie mogę wykonywać w domu, np. przed wyjściem do szkoły i po przyjściu. Najlepiej, żeby były jakieś krótkie.. Wykonuję rano 15 brzuszków i 10 przysiadów, po południu też. Proszę o pomoc. Z góry dziękuję:)

Witam, Jestem studentką. Mam 20 lat, 164 cm wzrostu i ważę obecnie 82 kg. Moje posiłki są dosyć nieregularne ze względu na zajęcia oraz ograniczoną aktywność fizyczną. Na uczelnie chodzę pieszo, unikam korzystania z miejskich środków transportu i chodzę na aerobik raz w tygodniu (choć mam problemy ze stawami). Wiem, że muszę ograniczyć słodycze. Owoce też bardzo lubię, ale większość diet je wyklucza, przynajmniej w początkowych fazach. Moja nadwaga widoczna jest przede wszystkim na brzuchu. Mój problem nie jest tylko wynikiem zaniedbania, ale także uwarunkowań genetycznych. Co powinnam robić? Boję się kolejnej restrykcyjnej diety, trudnej dla mnie do przestrzegania.

Witam, Mam 12 lat (chodzę do VI klasy). Mam 162 cm i ważę 64 kg. Chciałabym się dowiedzieć, jakie jest moje BMI i jaką dietę mam stosować. Wszystkie diety, o jakich kiedykolwiek słyszałam, nie są dobre dla nastolatków. Skierowane są głównie do dorosłych. Moją udręką są uda, a w szczególności brzuch. Mam tam sporą "fałdkę". Ostatnio rodzice kupili do domu stepper. Ćwiczę na nim co 2 dni po 35-45 min. Chciałabym się dowiedzieć, czy dzięki tym ćwiczeniom nie rozbuduję dolnych partii. Często w klasie spotykam się z różnymi "niemiłymi" opiniami na mój temat. Potrzebuję także motywacji, ponieważ często zabierałam się do różnych ćwiczeń, lecz po jakimś czasie mój zapał szybko mijał...

Witam! Mam problem ze swoim ciałem - mam 19 lat i ważę 67 kg, mój wzrost to 165 cm. Moja talia to 76 cm, obwód w biodrach - 102 cm, obwód w piersiach - 96 cm. Mam astmę i biorę leki ze sterydami. Boję się, że przez to jestem bardzo ubita (cokolwiek to znaczy). Już dwie osoby mi o tym powiedziały. W sumie to najgorszy problem mam z brzuchem (93 cm). Czuję sie okropnie ciężko. Bardzo lubię ćwiczyć i z przyjemnością chodzę na aerobik albo basen, lecz niestety mam bardzo mało czasu, ponieważ uczę się w technikum i mam do poźna lekcje.

Kiedy przychodzę ze szkoły, nie mam pojęcia za co się wziąć. I tu też jest problem z jedzeniem. Nie mam pojecia co mogę zjeść na śniadanie, aby mnie nasyciło. Czasami przeglądam różne diety, a przy okazji to co można zjeść i się zastanawiam, czy 3 łyżeczki płatków z jogurtem na pierwsze śniadanie nasyciłoby mnie do godziny 10, o której mogłabym zjeść jabłko i banana, a później obiad też w małej ilości (moja mama gotuje zazwyczaj polską kuchnię - bardzo smaczną, lecz tłustą). Potem na podwieczorek jakaś sałatka owocowa, a kolacja to np. warzywa... Przerażają mnie te ilości, ponieważ jem o wiele, wiele więcej.

W szkole jestem ciągle głodna, wychodzę z domu o 8, wracam o 16. W tym czasie kiedyś potrafiłam zjeść do godziny 16.00 sześć kromek chleba, 2 jabłka, jakiś batonik i bułkę słodką. Po godzinie 16 zjadłam duży obiad, potem ciasteczka albo coś słodkiego, jakiś jogurt i na kolację 2 kromki chleba z wędliną i pomidorem... Uwielbiam jeść warzywa i owoce. Natomiast nie znoszę pić napoi gazowanych i słodkich. Najgorsze jest to, że moja mama gotuje bardzo tłusto i zawsze nakłada wielkie porcje. Jestem do tego przyzwyczajona. Ostatnio bardzo staram się jeść mniej. Rano jem krążki ryżowe z jogurtem albo chleb z białym serem i jakieś owoce. Wychodzę z domu napełniona. W szkole jem kanapkę, która składa się z dwóch kromek z np. wędliną albo serkiem almette i do tego zjadam jabłko czy gruszkę. Po szkole jem jogurt. Później gdzieś o 17.00 jem obiad. Staram sie jeść mniej ziemniaków i mięsa, ale za to duuużo surówki. Później przekąszę sobie jakiś owoc albo coś tam zjem lekkiego. Staram sie jeść mniej słodyczy.

Mam dużego psa, z którym wychodzę 2 razy dziennie. Niestety moje spacery trwają tylko 15 minut, ponieważ (jak pisałam wcześniej) nie mam czasu. Zdaję sobie sprawę z tego, że pies się męczy, ponieważ wychodzi zazwyczaj 3 razy dziennie. Dlatego jesli tylko mam czas, biorę go na porządny spacer i bawię się z nim bardzo długo. Wiem, że to bardzo dziwne, że taka młoda osoba nie ma czasu, ale ja naprawdę jestem wiecznie w biegu, albo uczę sie...

Moje pytania: Co mogę zrobić, aby schudnąć przynajmniej do 60 kg, a przy tym zbytnio się nie namęczyć? Co mogę jeść dobrego na śniadanie, ale też coś takiego, co można szybko i łatwo zrobić? Ile najlepiej musiałabym schudnąć, aby było ok? Dodam, że w mojej rodzinie raczej są osoby bardziej przy kości, choć nie są grube :0 Czesto, gdy mówię, ile ważę ludzie mi nie wierzą i mówią, że myśleli, że 60 kg. Czy to może świadczyć, że jestem "ubita"? Bardzo proszę o odpowiedz. Pozdrawiam :)

Mam 159 cm wzrostu, ważę 46 kg i mam 12 lat. Mam codziennie wf i biegamy na rozgrzewce, gramy w piłkę nożną. Jeszcze przed wakacjami miałam brzuch prosty jak decha, a teraz trochę mi urósł:( A to przez wakacje, nie wiem, jak on ma mi zejść, codziennie kręcę hula-hopem. Proszę pomóżcie!

Ważyłam kiedyś ponad 100 kg, ale prowadziłam dietę i schudłam 30 kg, zrobiłam przerwę w diecie przez prawie rok. Od sierpnia próbuję znów schudnąć, gdyż mam jeszcze nadwagę 10 kg. Pomimo, że prowadzę dietę 1400 kcal, zero cukrów, tłustych produktów, używek, codziennie ćwiczę po ok 1 godz. - stoję w miejscu, a nawet ostatnio przytyłam prawie 5 kg. Zastanawiam się, czy pójść do lekarza, może jestem na coś chora. Choruję na astmę i biorę codziennie leki, ale kiedyś mi to nie przeszkadzało i tak schudłam. Nie chcę iść do dietetyka i płacić 100 zł za wizytę, gdzie dowiem się od niego tego samego, co mogę przeczytać w necie lub w gazecie. Wiem co mam jeść, a czego nie, już raz prowadziłam zdrową dietę bez głodzenia się, ale teraz nie wiem, co mam robić.

Ważę 62 kg przy wzroście 164 cm, mam 15 lat. Jestem dziewczyną. Prowadzę siedzący tryb życia, w którym jest naprawdę mało aktywności fizycznej. Spowodowane to jest przede wszystkim brakiem motywacji oraz jesienno-zimową pogodą. Próbowałam już się odchudzać - bezskutecznie. Między innymi była to głodówka - wytrzymałam tylko jeden dzień. Ponadto brałam suplementy diety tzw. tabletki na odchudzanie - również bez skutku. U mnie w rodzinie nie ma kłopotu z nadwagą. Jestem astmatykiem i alergikiem jednocześnie. Mój problem to bardzo obszerne uda (obwód 60 cm) oraz dwie duże fałdki które pojawiły się na brzuchu w ciągu ostatnich wakacji. Chcę schudnąć w tych miejscach gdyż strasznie się wstydzę, np. na basenie. Niestety nie mogę sobie też poradzić z ograniczeniem słodyczy. Bardzo proszę o pomoc.

Witam Mam 16 lat, 66,5 kg, jestem dziewczyną. Mój tryb życia wygląda różnie. Czasem cały dzień siedzę i nic nie robię. Innym razem jestem wciąż w ruchu. W wakacje codziennie się ruszam. Rok temu ograniczyłam jedzenie łakoci i schudłam 3 kilo, lecz powróciło 4,5. W ciągu tych wakacji schudłam 3 kg. Zależy mi jeszcze na 6 kg. Wiem, że moje BMI się zgadza, lecz mam duży brzuch, który niestety widać i to znacznie. Ma w obwodzie 77 cm. To dużo. Moje uda także są spore 57-59 cm. Obecnie wykonuję 200 brzuszków dziennie, przysiady. Mój jadłospis polega głównie na musli rano przed szkołą, w szkole kanapka z warzywami lub jogurt. Obiad gotowany przez mamę (mała porcja). W przerwie owoc. Kolacja spożywana o 17.00 - lekka. Chcę prosić o pomoc w zrzuceniu 6 kg. Będzie mi raźniej, gdy poradzi mi ktoś doświadczony;)

Witam! Mam pewien problem. A mianowicie od jakiegoś miesiąca przytyłam. Co prawda nie dużo, ale bardzo nie lubię takich wahań mojej wagi. Od jakiś 6 tygodni bardzo intensywnie ćwiczę (w poniedziałek 1 godz., we wtorek 3,5, w środę 3, w czwartek 2,5, w piątek 2, w sobotę 3, niedziela wolna), nie jem zbyt dużo. Jak już wspomniałam przytyłam i nie wiem dlaczego, moje wymiary od jakiś 6 miesięcy notuję (mierzę się co 2 tygodnie), a ostatni pomiar stanął w miejscu i nie chce zejść w dół. Nie wiem, dlaczego przytyłam, moja obecna waga to 57 kg przy wzroście 158 cm i wieku 14 lat. W mojej rodzinie występuje nadwaga, nie choruję na żadne choroby przewlekłe. Nie wiem co o tym myśleć. Bardzo tez proszę o porady, jak zapobiegać takim wahaniom wagi.

Kiedy byłam dzieckiem zawsze byłam trochę pulchna, a od kiedy stałam się nastolatką, zaczęłam mieć figurę klepsydry, a raczej kręgla, w woli ścisłości. Mój tata jest bardzo muskularnym facetem i mój trener mówi, że odziedziczyłam dużo mięśni po nim. Jednak wciąż nie wiem, czy to jest odpowiednia waga, bo dużo moich rówieśniczek jest bardzo chudych, ja nie czuję się gruba, moje wymiary to 93-70-96 cm.

Dzień dobry, mam 21 lat, jestem studentką, od dziecka walczyłam z otyłością, po maturze ważyłam 94 kg przy wzroście 168, obecnie ważę 58 kg, schudłam w ciągu 1 roku. Po zakończeniu serii diet i wyczerpujących ćwiczeniach, które sama sobie układałam stwierdziłam, że osiągnęłam idealną wagę i nie chcę już więcej chudnąć i w końcu mogę jeść ile chcę. Początkowo nie mogłam przyzwyczaić się do jedzenia pieczywa, smażonego, wszystkiego tego czego nie było na moich dietach, bo bałam się, że przytyję. Więc zaczęłam wymiotować w zasadzie po wszystkim, bo wszystko wydawało się "złe". Gdy zauważyłam, że jedząc i wymiotując to wszystko, nie tyję, zaczęłam pochłaniać coraz większe ilości pokarmów.

Obecnie mam napady żarłoczności kilka razy dziennie, na raz potrafię zjeść ok. 2000 kcal. Obsesyjnie myślę o jedzeniu, tj. potrafię się budzić w nocy i myśleć co zjem rano. Jestem studentką, do tej pory nie miałam problemów z nauką, jednak teraz myślenie o jedzeniu zabiera mi zbyt dużo czasu. Doszło do tego, że przez godzinę się objadam, a potem wymiotuję i tak kilka razy dziennie. Mój chłopak próbuje mi pomóc i mnie pilnuje, jednak nie ma czasu cały czas być ze mną z resztą ja go i tak ciągle okłamuję, że zjadłam i nie zwymiotowałam. Mam dosyć tego wszystkiego, powoli zaczynam tracić znajomych i przyjaciół. Rodzice o niczym nie wiedzą, nie występują u mnie żadne rodzinne problemy. Nie wiem jak sobie z tym wszystkim radzić. Czy powinnam iść do psychiatry, psychologa, czy istnieją leki które sprawią, że przestanę ciągle myśleć o jedzeniu? Czy taką pomoc otrzymam w ramach NFZ, czy sama muszę płacić za leczenie? Jestem zdesperowana, proszę o pomoc.