Mam skończone 12 lat, 156 cm wzrostu i ważę 45 kg. Codziennie (w pogodę czy nie) wychodzę na dwór, na pobliskie boisko. Biegam 10 okrążeń i gram w siatkówkę, średnio 2 godz. W 9 miesięcy schudłam 5 kg (nawet o tym nie wiedziałam). Teraz nie mogę już schudnąć. Chodzę na zawody sportowe, dalej biegam i gram w piłkę siatkową lub nożną. Jak mogę schudnąć i najlepiej do ilu kilogramów? Uważam, że wystarczy mi waga 37 kg.

Witam! Od kilku miesięcy mój tryb życia uległ gwałtownej zmianie. Przestałam jeść tak jak kiedyś i ograniczyłam się tylko do 2 lub 3 posiłków w niewielkich ilościach. Zaczęłam liczyć kalorie. Suma kalorii na dzień nie przekracza 600 kcal. Trwało to 3 miesiące. Przestałam miesiączkować. W wakacje pod czujnym okiem mamy, która zauważyła mój spadek wagi, jadłam nieco więcej. Przed wyjazdem nad morze ważyłam 48 kg przy wzroście 164. Po 2 tygodniach gdy wróciłam moja waga wynosiła 44 kg. Mama wpadła w szał. Ale nie mogła mi mieć za złe, bo naprawdę jadłam.

Teraz znów przestałam, a na dodatek zaczęłam zażywać tabletki przeczyszczające. Miewam dni kiedy pozwalam sobie zjeść nieco więcej niż zwykle, wiąże się to z tym, że potem przez kilka dni znowu ograniczam się do 400-500 kcal. Oczywiście do tego wszystkiego dochodzą jeszcze codzienne ćwiczenia, które trwają 1 godzinę oraz picie zielonej i czerwonej herbaty 2-3 razy dziennie. Mimo, że mama i wszyscy mówią, że jestem chuda, ja wciąż uważam inaczej. Domyślam się, że jest coś nie tak, ale chcę usłyszeć to od specjalisty, upewnić się.

Dziś stwierdzono u mnie anoreksję. Gdy usłyszałam, to byłam w szoku. Zaniemówiłam i czułam tylko jak moje serce bije coraz mocniej. Jednak chwilę potem uświadomiłam sobie, że w to nie wierzę. Uważam, że nie jestem chora. Psycholog stwierdził, że to anoreksja z zagrożeniem życia. Ja mam wrażenie, że to lekka przesada. Nie wiem co mam o tym myśleć. Przecież to nie możliwe. Gdybym miała anoreksję, byłabym jeszcze chudsza. Mam mętlik w głowie. Czy to możliwe, że faktycznie jestem chora, a po prostu wypieram to ze świadomości? Może ten lekarz chciał mnie tylko przestraszyć?

Ważę 55 kg, mam 12 lat. Czasem biegam ale bardzo rzadko. Zazwyczaj jem na śniadanie około 3 skibek, do szkoły biorę około 3-4 skibek na 7 godz. i zawszę kupuję jakąś drożdżówkę. Jak jem szkolne obiady, to biorę 2 skibki i nic sobie nie kupuję. Zazwyczaj piję wodę truskawkową gazowaną lub niegazowaną. W niedzielę na śniadanie jem jajka lub parówkę, mama zawsze gotuje jakiś obiad, staram się wtedy nie jeść.

1. Ważę około 59 kg. Jestem kobietą, mam 22 lata, mam 150 cm wzrostu. Moja aktywność fizyczna jest taka, że owszem, jeżdżę na rowerku, czasem biegam, jakieś tam ćwiczenia sobie robię. W pracy niestety stoję 11 godzin, 4 dni mam wolne i 4 dni pracuję. Jestem na nogach od 4.00 rano do około 20.00, pracuję od 6.00 do 17.00, w domu jestem na 18.00, przerwy w pracy mam tylko dwie - pierwszą ok. 10.00, drugą ok.14.00. 2. Próby odchudzania są cały czas, ale ten tryb pracy, ciężko jest. 3. W mojej rodzinie nie występuje otyłość czy nadwaga. 4. Nie byłam u lekarza, oni twierdzą, że dobrze ważę, kiedy ja się czuję strasznie.

5. Jem o różnych godzinach, jak idę do pracy, wstaję o 4.00, to około 4.30 jem jakieś śniadanko i platki lub jakieś danio, ten serek. Potem jem na przerwie w pracy jakąś kanapkę.Potem jem obiad w pracy, staram się jeść warzywa gotowane. Po pracy już nic nie jem, chyba że jakiś twarożek, za to w dzień wolny od pracy nadrabiam. Jem więcej i źle mi z tym, podjadam strasznie, teraz się zawzięłam, zamiat słodyczy jem suszone śliwki. 6. Nie choruję na choroby przewlekle.

Do tego mieszkam w Anglii, jest tu jedzenie tuczące, to wiem na pewno, ale nie jem wcale gotowych posiłkow, gotuję normalne obiady, nawet nie jem ziemniaków. W Polsce jadłam to samo i moja stała waga to była 49/50 kg, a tutaj jestem rok czasu i co się dzieje, straszne po prostu. Biorę też plastry antykoncepcyjne, około 3 lat, mniej nawet, może od nich przytyłam, ale to może kilo lub dwa, nie więcej. Proszę pomóżcie mi, jest mi ciężko, chcę, ale nie mogę, jestem leń po prostu, ale może jakieś dobre wskazówki pomogą mi się zmobilizować. Jest to straszne, kiedy mój chłopak idzie za mną i mówi "ale masz wielką pupę". Ja się źle czuję, on mnie denerwuje. Proszę o radę

Witam, od ok. roku choruję na anoreksję, od roku nie mam również miesiączki. Na szczęście ok. 2 miesiące temu się opamiętałam i chcę przytyć (aktualnie mam ok. 43 kg i 155 cm wzrostu, a zanim postanowiłam przytyć - 35 kg i 155 cm wzrostu). Od ok. dwóch tygodni mam przejrzystą lub białą wydzielinę na bieliźnie (taką jak na rok przed pierwszym okresem). Czy to znaczy, że niedługo dostanę okres? Ostatnio często boli mnie brzuch, mam zmienne nastroje, wyskakują mi pryszcze, aha, zapomniałam - mam 14 lat.

I jeszcze jedno pytanie: jeśli przez anoreksję przestałam rosnąć (czyt. przez ten rok nic nie urosłam), a kiedy zaczęłam więcej jeść (teraz), urosłam ok. 1,5 cm, to znaczy, że dalej będę już normalnie rosnąć? i czy urosną mi piersi, bo przez anoreksję jestem zupełnie płaska? (tzn. teraz mi troszkę urosły). Proszę o odpowiedź! Pozdrawiam serdecznie;-)