Od tygodnia mam dziwne problemy. Kręci mi się w głowie, widzę jakbym był pod lekkim wpływem alkoholu, trochę niewyraźnie. Wieczorem kiedy kładę się spać, nie mogę skupić myśli. Na początku myślałem, że to od kropelek na katar - miałem bardzo zatkane zatoki (Xylorin), które dość długo używałem, bo problem pojawił się znikąd. Ale teraz już nie wiem, mam też bardzo niskie ciśnienie 130/42, a czasami 105/42, no i boli mnie głowa, i utrzymująca się temp. 37,2. Nie wiem czy to ma coś ze sobą wspólnego? Ale proszę o pomoc. Byłem u lekarza rodzinnego, ale nic mi ciekawego nie powiedział.

Witam! Bardzo proszę o pomoc i poradę. Leczę się na nerwicę mieszaną (F48). Miesiąc temu wylądowałem w szpitalu na tachykardię zatokową (rytm serca 130/min). W szpitalu został mi podawany Metoprolol, a odstawiono mi naraz moje leki od nerwicy, tzn. chlorprothixen i sulpiryd. Wyszedłem do domu jedynie z Metoprololem 50 mg 1-1/2-1. Odwiedziłem później lekarza psychiatrę, któremu oznajmiłem, że przyjmuję Metoprolol w dawce 125 mg/dobę, a on przepisał mi Paroxetyne, lek z grupy SSRI w dawce 40 mg/dobę. Jednak wiem, że nie można łączyć tych dwóch leków z powodu interakcji niebezpiecznych dla życia. Paroxetyna hamuje jakiś inzoenzym wątrobowy P450, przez to uniemożliwia metabolizowanie innych leków w wątrobie, przez co zwiększa się ich toksyczność oraz możliwość przedawkowania Metoprololu, a skutek może być taki: bradykardia, blok serca 2 i 3 stopnia, ciężkie niedociśnienie i w końcowym efekcie zatrzymanie akcji serca.

Z tego co wyczytałem wiem, że wszystkie leki z grupy SSRI, TLPD hamują właśnie metabolizm i moje pytanie jest takie - jaki bezpieczny lek antydepresyjny powinienem sobie przepisać, żeby nie kolidował z metoprololem i nie spowodował śmierci, ewentualnie czy ten metoprolol zamienić na jakiś inny beta-bloker? Bardzo proszę o fachową odpowiedź i zasugerowanie mi, co w tym przypadku mogę zrobić. (Dodam, że trzeci tydzień jestem bez leków antynerwicowych i jest coraz gorzej).

Witam! Mam 21 lat i rok temu moja dziewczyna zachorowała na grzybicę pochwy po kuracji antybiotykowej. Niestety niedługo po tym okazało się, że ja również dostałem infekcji na penisie. Oboje wtedy zastosowaliśmy kurację maścią Clotrimazolum. Choroba w dość szybkim czasie się wycofała i zapomnieliśmy o sprawie. Około 2 miesiące później choroba wróciła, ale tylko u mnie. Dodam, że jestem w związku na odległość, więc moje wizyty u dziewczyny mają określoną częstotliwość (raz na 2-3 tygodnie). Problem polega na tym, iż ostatnio wygląda to tak, że po każdej lub co drugiej wizycie dokucza mi grzybica penisa, którą zawsze leczę wspomnianą wcześniej maścią. Partnerka nie skarży się na żadnego typu widoczne lub odczuwalne objawy, co mnie dziwi... Ponieważ skoro ja choruję prawie za każdym razem po odbytym stosunku, to daje do myślenia. Moje podejrzenie jest takie, że może cały czas choruje, ale w łagodniejszy sposób, zarażając mnie przy tym.

Od jakiegoś czasu mamy problem z tym, że seks dla mojej partnerki stał się bolesny. Prawie zawsze po odbytym stosunku skarży się na pieczenie i lekki ból. Przez to nasze życie seksualne bardzo się pogarsza. Ponadto na początku stosunku często się skarży na ból przy wchodzeniu. Czy może być to objaw grzybicy u partnerki? Bardzo proszę o pomoc. Czytałem wiele postów na tej stronie i znalazłem wskazówki, by się leczyć jednocześnie z partnerką, natomiast jakich leków używać, żeby pozbyć się nieprzyjaciela raz na zawsze i czy to pomoże w polepszeniu naszego życia seksualnego (mam na myśli dolegliwości partnerki i dodam, że takowe się pojawiły stosunkowo niedawno, jakieś 2-3 miesięcy temu)? Mam nadzieję, że o niczym istotnym nie zapomniałem. Jeszcze raz proszę o pomoc i radę.

Witam! Mam pytanie do Pani Dietetyk. Mam 37 lat. Od 4 tygodni jestem na diecie 1500 kalorii. Jem 5 posiłków dziennie, ostatni około 19 (lekką białkową kolację). Nie jem słodyczy, nie piję słodzonych soków ani gazowanych. Nie jem rzeczy smażonych tylko gotowane lub pieczone na grillu. Zrezygnowałam z białego pieczywa, makaronów i ziemniaków. Piję 2 litry wody i do tego herbatki. Przed odchudzaniem robiłam badania krwi i tarczycę, wyniki wyszły prawidłowe, więc nie ma problemów zdrowotnych. Ćwiczę na steperze, chodzę godzinę dziennie, robię brzuszki itp., ćwiczenia. Moja waga początkowa przed odchudzaniem - 63 kg, w tej chwili po 3 tygodniach 61 kg. W pierwszym tygodniu waga nawet nie drgnęła, ale później ruszyła i tygodniowo chudłam 1 kg. Czyli schudłam tylko 2 kg. W tej chwili od tygodnia waga stoi, a nawet wzrosła o jakieś 200 gramów. Oczywiście efekty widać nawet przy ubytku tych 2 kg, ale ja chciałabym jeszcze schudnąć z 4 kg. A waga niestety stoi jak zaklęta.

Mam pytanie, czy właśnie w tej fazie odchudzania przechodzę już chwilowy zastój wagi, a może robię coś nie tak, może moja dieta jest nieprawidłowa? Przykład: Rano śniadanie: chudy twaróg, do tego kilka rzodkiewek, kromka chleba razowego z pomidorem i ogórkiem, jogurt. Drugie śniadanie: sok wyciskany ze świeżych owoców lub jedno jabłko, lub kanapka z chudą wędliną. Obiad: zupa krem z brokułów, filet z kurczaka z grilla i sałatka z kapusty pekińskiej z papryką, ogórkiem, pomidorem, polana jogurtem naturalnym. Podwieczorek: jedno kiwi lub pół grejpfruta albo 3 plastry ananasa świeżego. Kolacja: Dwie kromki pieczywa razowego, twarożek śniadaniowy 3% tłuszczu. To jest tylko przykładowy jadłospis, moje posiłki są zróżnicowane i takie, żeby nie zabrakło w nich podstawowych rzeczy i żeby nie czuć głodu. Proszę o odpowiedź, dlaczego w ciągu czterech tygodni schudłam tak mało, czy to jest prawidłowe i nie mam się czym martwić? Jeśli to jest chwilowy zastój wagi, to ile może potrwać i co zrobić, żeby ta waga ruszyła znowu, a nie rosła do góry? Pragnę powiedzieć, że mam bardzo silną motywację i nie rezygnuję ze stosowania diety nawet jak waga teraz stoi. Proszę o jakąś radę. Pozdrawiam.

Witam, od pewnego czasu zaczęły się uporczywe bóle głowy. Na początku leki przeciwbólowe i przeciwzapalne, takie jak ibuprofen, pomagał, później już nie. Jest to ból na zasadzie ucisku i takiego dziwnego rozpychania. Zrobiono mi rezonans magnetyczny głowy, w którym nic nie wyszło poza torbielą w szyszynce, którą wiem, że mam. Często jak położę głowę, mam wrażenie jakby kości głowy się przesuwały i nachodziły na siebie, dziwne uczucie, towarzyszy temu strzelanie w szczęce, zatkane uszy, bóle zatok, które promieniują do nosa, często ciężko mi się przez niego oddycha jakbym miała go zatkany, a najbardziej chyba nieprzyjemną rzeczą jest to, że przy ruchu głową często strzelam bądź też przy skręcie chrupie mi w głowie. W którym kierunku powinnam pójść z diagnostyką, bo już brakuje mi pomysłów? Czy angio głowy, bo to tętnice w mózgu, czy raczej tomografia czaszki i żuchwy w kierunku kości, a może takie dolegliwości daje kręgosłup bądź też zakażenie bakteryjne lub wirusowe? Jakie mam badania wykonać w celu prawidłowej diagnostyki i wyleczenia moich dolegliwości? Z góry dziękuję za odpowiedź:)

Zażywam lek O*** O*** 0,4 zawsze rano w czasie jedzenia o 6.00. W dniu 25.10.11 poczułem swędzenie i wysypkę na zginaniu ręki, ale przeszło. 26.10.11 podobnie jak w dniu poprzednim poczułem, że mam spuchnięty język i wysypkę, ale dużo więcej - na rękach, w pachwinach. Zażyłem wapno i język stał się normalny. 27.10.11 udałem się do lekarza, stwierdziliśmy, że to może uczulenie na przyprawy korzenne (wcześniej jadłem ciastka pierniki - dokładnie w dwóch dniach i po dwóch godzinach od spożycia wystąpiło swędzenie). Przepisano mi T*** 180, witaminę C i Calcium. Wysypka znikła, ale wystąpiły bóle mięśni i zgrubienia na mięśniach na nogach w kilku miejscach, z tyłu pod kolanami i na końcach mięśni, są widoczne gołym okiem. Pojawia się najpierw ból, a potem widoczne zgrubienie. Rano dzisiaj 01.11.11 leku nie wziąłem po dokładnym zapoznaniu się z ulotką.

Jestem po operacji tętniaka (3,5 roku temu) - tętnica przednia łącząca. Dziś stomatolog przepisał mi antybiotyk C***-M** 600 mg z powodu stanu ropnego w zębie. Pamiętam, że lekarz ogólny mówił, że nie powinnam brać antybiotyków. Czy jest on dla mnie bezpieczny? Dodatkowo zażywam również leki na nadciśnienie: L***, I*** i I***. Proszę o odpowiedź, czy leki nie kolidują ze sobą.

Witam, mam problem z naszą córka. Obecnie już 14-miesięczną. Problem pojawił się ok. 12 miesiąca życia - wysypka na twarzy. Zosia zawsze była delikatna. Jako maluszek nie chciała jeść mleka z piersi i jadła modyfikowane. Nie przyswajała normalnego i powoli przechodziliśmy z nią z pepti na Ha - normalne mleko modyfikowane, często zakąszając Dicoflorem. Wcześniej nieprzyswajanie objawiało się tylko wymiotami - nigdy nie miała wysypki. Ok. 6-7 miesiąca jadła już tylko Bebilon normalny i było wszystko super, żadnych wymiotów, wysypki. Pełen sukces. Podobnie było z kaszkami na mleku modyfikowanym, jogurtami, deserkami. Przyjmowała bez problemów. Ok. 12 miesiąca wyskoczyła jej wysypka na buzi, są dni kiedy się nasila, są takie, gdy jest mniej widoczna, nie ma to jednak przełożenia na podawanie lub niepodawanie jakichś konkretnych składników, raczej kwestia zmęczenia, przegrzania. Nie miała zmieniane nic w diecie, żadnych nowości w proszkach czy innej chemii myjącej.

Maluch nasz jest niejadkiem, nie mogę wyłączyć z jej diety mleka i produktów białkowych, gdyż stanowią dla niej dużą wartość, a tak nie będzie mi nic jadła. Dietę ma już normalną - staramy się jej podawać to, co sami jemy, ale łagodniej doprawione. Przechodziliśmy z nią etap wprowadzania glutenu, jajka, wszystko odbywało się bez problemów. Wysypka utrzymuje się już 3 miesiąc. Jest głównie na policzkach, pojawiła się też powoli na ramionkach i udach, ale tu znacznie mniejsza. Skóra nie jest jakaś specjalnie sucha, nie swędzi małej. Niczym nie smaruję jej - tylko myta jest wodą fizjologiczną lub zwykłą. Proszę o radę. Lekarze pierwsze co robią, to sugerują odrzucić nabiał - nie mogę tego zrobić, bo przy niejedzeniu mojego skarba i ciągłej walki z centylami zaraz otworzę nową lawinę badań. Maluch nie znosi wizyt lekarskich, dlatego o ile to możliwe, wolałabym uniknąć jakichś testów alergologicznych. Wysypce nie towarzyszą inne objawy - tylko kwestia estetyki. Proszę o sugestię działań - udać się do internisty, alergologa czy odczekać?

Dzień dobry, mam 20 lat, mam wadę wrodzoną układu krążenia kończyn dolnych (brak żyły głównej, utworzyło się krążenie oboczne). Od 1,5 roku stwierdzono u mnie zakrzepicę żył powierzchniowych, postanowiono zastosować zastrzyki z heparyną F*** 0,8, w sesjach 14-dniowych po jednym zastrzyku dziennie. Pomagało na krótki czas, po takiej sesji nawracał ból, obrzęk, tak kilkukrotnie lądowałem w szpitalu. Stwierdzili już, że zakrzepica jest w żyłach głębokich, robili badania dopplerowskie, przepisywano ponownie zastrzyki, do tego przeróżne maści typu lioton 1000 i mnóstwo dodatkowych tabletek. Stan się pogarszał, poszedłem do prywatnego lekarza. Stwierdził, żebym skonsultował się z jakimś hematologiem. Zrobiłem tak, nakazał robienie badań, INR, białko C, białko S i ponowne badanie doplerowskie, wyniki nie wyszły zadowalająco. Np. badanie dopplerowskie wykazało zniszczone zastawki w żyle udowej, jak się nie mylę. INR 0,99, a prawidłowy powinien być między 2 a 3 - jak dobrze mnie poinformowano. W ciągu roku od zachorowania wyniki wyszły jakby zakrzepica w ogóle nie była leczona. Teraz zastosowano leczenie tabletkami (V*** 5 mg), szczerze, w ogóle nie pomaga.

Ogólnym problemem teraz jest od 2 miesięcy pojawiające się owrzodzenia (sączy się z nich ropa i w ogóle się nie goją) na piszczelu lewej nogi, na kostce i praktycznie cała łydka jest w takich bordowych strupach, że tak napiszę. Lekarze twierdzą, że trzeba czekać, aż zaleczę zakrzepicę, ale te owrzodzenia są coraz większe, bardziej bolesne i w nowych miejscach. Moje pytanie - czym to grozi (owrzodzenia)? Jak to leczyć? Czy te rany będą coraz większe? Czy to nie za wiele - zakrzepica, owrzodzenia, niewydolne zastawki?

Witam serdecznie! Mam 27 lat. Odkąd pamiętam jestem osobą ciągle zamartwiającą się. Mam cudowną rodzinę, wszyscy bardzo się o siebie troszczymy i boimy o siebie wzajemnie. Miesiąc temu odczuwałam bardzo silne uczucie duszenia w klatce piersiowej i gardle. Nie wiedziałam co się ze mną dzieje, miałam wrażenie, że zaraz zwariuję, że coś niedobrego się ze mną dzieje. Po dwóch dniach udałam się do psychiatry, który wysłuchał wszystkich moich niepokojów, po czym stwierdził nerwicę lekową i przepisał Xanax. Bardzo źle się po tym czułam. Miałam wrażenie, że stoję obok siebie, a wszystko mnie bolało. Przestałam to brać po 2 tygodniach. Zaczęłam brać sporadycznie Hydroksyzinum, ale też mam wrażenie, że nie działa na mnie najlepiej. Zgłosiłam się do neurologa, ponieważ odkąd dostałam tego napadu paniki prawie w ogóle nie mogę spać. Zapisał Trittico w dawce 1/3 na noc. Budziłam się po nim też co chwilę i miałam jakieś okropne sny, których nie mogłam cały dzień wyrzucić z głowy. Neurolog zalecił badanie EEG i wyszło, że jest już na granicy normy i trzeba je powtórzyć za kilka miesięcy.

Aktualne moje objawy są takie, że bardzo się boję choroby psychicznej. Czytam coś na forach i myślę, że dużo objawów do mnie pasuje. Nie mogę zasnąć, bo ciągle o tym myślę, nawet gdy robię herbatę czy sprzątam. Zastanawiam się dlaczego nie mogę ani na chwilę się od tego oderwać, boję się, że od tego myślenia w mojej głowie naprawdę zajdą jakieś nieodwracalne zmiany. Wolałam to życie miesiąc temu, które przepełnione było zmartwieniami niż to teraz - ciągłe myślenie, czy mam jakieś zaburzenia psychiczne lub czy będę je miała. Nie potrafię wyzwolić się od tych myśli. Nie mam omamów ani halucynacji, ale odkąd naczytałam się w Internecie o takich przypadłościach wstaję w nocy, bo budzi mnie myśl, że może ten pan, który mi się śnił, rzeczywiście siedzi w mojej głowie, chociaż teoretycznie wiem, że tak nie jest. Proszę o pomoc. Nie panuję już nad tymi myślami i zadręczaniem siebie. Neurolog przepisał mi na szybkiego Fluanxol 0,5, bo stwierdził, że jestem jakaś bardzo smutna, a ja po prostu jestem przerażona swoim stanem. Ciągle o tym myślę i odbiera mi to chęć do działania. Te myśli już mnie wykańczają. Podejmuję trud codzienności, ale już nie wiem jak mam wyzwolić się od tego. Nie pomagają nawet tłumaczenia, że życie jest piękne i mam po co żyć, że mam wsparcie i tyle rzeczy do zrealizowania. Myśli o czekającej mnie chorobie psychicznej wciąż mnie nie opuszczają. Zaczynam robić się agresywna. Chodzę już kilka dni na terapię, ale mam wrażenie, że w ogóle nie dociera do mnie to co do mnie mówią. Jak ma to wszystko zrozumieć? Czy to na pewno nerwica lękowa, czy jest podejrzenie, że może to być inne zaburzenie? Dziękuję i pozdrawiam!

Dzień dobry, wkrótce będę starała się o dziecko i ginekolog zlecił mi badanie progesteronu i prolaktyny. Dodam, że przyjmuję leki antypsychotyczne, 150 mg A*** i będę je przyjmować w czasie ciąży. Moje wyniki w 21 dniu cyklu wypadły następująco: PROLAKTYNA - 107,50 ng, PROGRESTERON - 1,21 ng, w tym faza folikularna 0,2-1,5; f. owulacyjna 0,8-3,0; f. lutealna 1,7-27,0, po menopauzie 0,1-0,8. Do ginekologa udaję się dopiero za trzy tygodnie, stąd moja niecierpliwość. Podejrzewaliśmy wysoką prolaktynę ze względu na przyjmowanie A*** i ewentualnie będziemy ją zbijać. Moje pytanie dotyczy głównie progesteronu, czy mam szansę na zajście w ciążę, gdyby dało się unormować prolaktynę? Dodam, że mam miesiączki i wszystko wydaje się w normie. Czy aby na pewno? Uprzejmie dziękuję za poradę.

Witam! Jest to 4 cykl naszych starań. W tym cyklu dostałam okres 8 września, od 5 do 9 dnia cyklu brałam Clostilbegyt. 17 września byłam u ginekologa - pęcherzyk miał 20 mm i dostałam zastrzyk na pęknięcie. Miałam też w tym samym dniu badanie na drożność jajowodów i dostałam czopki o nazwie Scopolan. 30 września pojawiły się u mnie brązowe plamienia, najpierw jasne, a potem ciemne. Tego dnia zrobiłam też test ciążowy rano, ale nie z pierwszego moczu i wyszedł negatywnie. Czy mimo wszystko może to być ciąża? Kochaliśmy się z mężem według zaleceń lekarza.

W poprzednią sobotę wypiłem do godziny 21 może w sumie 250 g C2H5OH (wódka i piwo). Rano w niedzielę miałem dziwne, bo aż 0,5 promila, wieczorem tak samo. Nic nie spadało. Nie ukrywam, że się przestraszyłem, bo 0,0 miałem dopiero wczoraj, tj. w poniedziałek wieczorem około 20. Nie jestem abstynentem i nieraz sobie wypiłem, ale po takiej dawce zazwyczaj rano miałem max 0,2 promila (ważę ponad 118 kg) więc tyle to dla mnie nie za duża dawka. Ma się w czym rozpuścić. Urządzeniu nie wierzę w 100%, ale u żony wykazywało zero, więc miałem próbkę poglądową. Czy to interakcja z lekami, czy już marskość wątroby spowolniła metabolizm? Biorę leki na nadciśnienie, ale rano (a rano raczej nie spożywam alkoholu). O marskość pytam, bo ostatnio miałem lekko zwiększony hormon wątrobowy, ale doktor tylko to zasygnalizował, nie straszył od razu... Wyniki mam z Niemiec: BZ=5,6; Krea=66; GPT=2,30+; K=4,21; Ca=2,29; Na=141,0; TZW=95; RDW=12,6; Leuco.=6,0; Ery.=5,3+; Hb=10,3+; Hk.=0,48+; MCH=1,9; MCHC=21,4; MCV=90; Throm.=173; INR=1,03; GFR(MDRD)=81,3-. Co do interakcji i tworzenia tych aldehydów co opóźniają wydalanie z organizmu, to zażywam 50 mg L*** K***, preparat magnezowy, Omega 3, Rutinacea i Antyalergiczne L*** 10 mg. Wszystkie rano na raz. Proszę o podpowiedź, co to mogło być? Z góry dziękuję!

Trzy tygodnie temu miałem wizytę u urologa, stwierdzono u mnie zapalenie stercza, ból przejawiał się standardowymi objawami. Po około 2 tygodniach przyjmowania masy leków, w tym 2 antybiotyków - dioxiciliny, metronidazolu, sam ból od stercza jakby odszedł. Teraz przez około tydzień ból polega na uczuciu gorącej moszny, promieniującym bólu pachwin. Oddaję mocz co około 3-4 godziny, nie przez parcie na mocz, lecz właśnie przez gorącą mosznę, bez żadnych problemów przy samym oddawaniu. Dodam, że wydaje mi się, że pojawił się u mnie żylak powrózka, z guzkami na nim samym. Czy są to dalej objawy i kontynuacja być może już przewlekłego zapalenia stercza? Czy może powinienem jak najszybciej zgłosić się do lekarza? Dotyczy to innego ciężkiego schorzenia?

Witam, pojawił się u mnie problem natury ginekologicznej, a mianowicie: w piątek 23.09 powinnam wziąć pierwszą tabletkę, niestety nie miałam czasu (cieżki okres w firmie, dużo stresu), w związku z czym nie poszłam do lekarza, więc nie miałam tabletek. Miałam zacząć brać wczoraj (z tygodniowym opóźnieniem według planu i z ominięciem pierwszych 7 tabletek), ale wczoraj dostałam plamienia, a dziś okres, po 2 tygodniach od ostatniego! Co mam zrobić? I tu moje pytanie nie dotyczy przyczyny, dlaczego tak się stało (przypuszczam, że przez pierwszą przerwę od lat w braniu tabletek), ale zakładając, że mam drugi dzień okresu: kiedy zacząć nowe opakowanie tabletek? (Biorę Novynette.) Jak skończy się ten okres, czy wziąć jakbym miała normalnie brać - za 2 czy 3 tyg.? Reasumując, mam teraz dodatkowy okres, bo nie wzięłam 7 tabletek pod rząd. Drugi dzień ekstra okresu. Kiedy zaczać brać tabletki z nowego opakowania? Bardzo proszę o pilną odpowiedź, za co będę niezwykle wdzięczna! A na złość, moja Pani dr jest na zwolnieniu, a w weekend nie chcę iść do kogoś nowego. Dziękuję i pozdrawiam.