Miesiąc temu miałam wypadek samochodowy. Mój samochód został uderzony w tył z dużą siłą (oba auta do kasacji). Mój fotel kierowcy złamał się. Zostałam przewieziona do szpitala. Wykonano tomografię komputerową głowy i kręgosłupa szyjnego-bez zmian pourazowych. Stwierdzono uraz głowy i skręcenie kręgosłupa szyjnego(S13). Założono mi kołnierz ortopedyczny(narazie 6 tyg) i z powodu drętwienia rąk zlecono konsultację neurologiczną. Neurolog zlecił Dexaven i ewentualne wykonanie rezonansu. Po czterech dniach zostałam wypisana do domu. Objęta zostałam opieka poradni neurologicznej i ortopedycznej. W związku z bólami głowy, drętwieniem rąk, dostałam skierowanie na rezonans kręgosłupa szyjnego. Oto wynik: Ograniczona fizjologiczna lordoza kręgosłupa szyjnego. Zaznaczone cechy wczesnej dehydratacji krążków międzykręgowych w odcinku szyjnym kręgosłupa. Przepukliny tylne centralne krążków na poziomie C4 /C5 i C5/C6 uciskające na worek oponowy i wpuklające się do swiatła otworów międzykręgowych obustronnie. Wyciągnięcia kostne na tylnych krawędziach trzonów C4 i C5 uciskające także na worek oponowy. Pozostałe krążki międzykręgowe bez cech uwypuklania sie do światła kanału kręgowego. Nie uwidoczniono zmian ogniskowych w obrębie worka oponowego i rdzenia kręgowego w odcinku szyjnym kręgosłupa. Rok temu miałam małą stłuczkę i po 2 miesiącach zaczął boleć mnie kręgosłup szyjny. Ówczesny wynik rezonansu: Zniesienie lordozy szyjnej. Dehydratacja krążków międzykręgowychC4/C5 i C5/C6.Tylna wypuklina krążka C4/C5oraz tylna Centralno-prawostronna wypuklina krążka C5/C6 uciskająca worek oponowy. Przednie wypukliny tych krążków. Poza tym kręgosłup szyjny bez zmian. Po rehabilitacji bóle i sztywność karku ustąpiły i niestety prawie rok po tym zdarzył się dużo tragiczniejszy dla mnie wypadek.Czy opis aktualnego rezonansu ma związek z wypadkiem? Wydaje mi się, że nastąpiło pogorszenie. Będę zgłaszała w przyszłości szkodę osobową. Czy wypadek spowodował pogorszenie mojego stanu kręgosłupa szyjnego?

Witam, Mam 25 lat, od kilku m-cy stosuję tabletki antykoncepcyjne Yasmin, nie mam dzieci. Od około 1,5 tyg codziennie boli mnie w (środkowej, czasem lewej, rzadziej prawej części jakby jajnik) podbrzusze. Jest to ból podobny do bólu, który też miewam przed lub w trakcie miesiączki, ale martwi mnie to, że utrzymuje się już dość długo. Wcześniej tego typu ból zdarzał się tylko w czasie jajeczkowania lub miesiączki. Nie jest to ból, którego nie mogę znieść, albo który uniemożliwia mi życie, ale dręczy mnie i denerwuje, bo wiem, że tak być nie powinno. W czasie tego 1,5 tyg przeszłam też 1 dniowe zatrucie pokarmowe, - głównie wymioty. Podczas ostatniego badania ginekologicznego(w październiku 2010), wszystko było dobrze, lekarz wykrył malutką nadżerkę - z kolei wynik cytologii był też jak najbardziej prawidłowy i wyniki krwi także. Zauważyłam, że jak przyjmę nospę (1 lub 2), ból mija, ale generalnie później powraca. Bywa tak, że nie boli mnie jak chodzę, natomiast gdy leżę na brzuchu, bądź siedzę z przykurczonymi nogami, bardziej odczuwam dolegliwość. Nie wiem czy to ma jakiś związek, ale w ostatnim czasie miałam tez dziwną niezidentyfikowaną (bo nie byłam u lekarza) do końca infekcję (moim zdaniem jakieś uczulenie ale bez upławów, czy też krostek)mianowicie - swędzenie okolicy pochwy, warg sromowych, które przeszło jak ręką odjął po zastosowaniu maści - Clotrimazol. Wracając do sedna, niepokoi mnie ból w podbrzuszu i zastanawiam się nad wizytą u lekarza. Proszę o radę, czy to może być jakaś infekcja, zapalenie przydatków, bądź też coś innego? Obawiam się, że bez wizyty u lekarza się nie obejdzie.

Witam!!! Od roku staramy się z mężem o dziecko i nic z tego nie wychodzi. Poszłam więc do lekarza ginekologa. On zlecił mi badania i to są moje wyniki: Toxoplazmoza JgG- 0,2 Ju/ml ( ujemny do 1,6 Ju/ml) Toxoplazmoza JgM- 0,03 Index ( ujemny do 0,499 Index) CMV JgG- 2,84 Au/ml ( dodatni > 1,0 Au/ml) CMV JgM- 0,175 Index ( ujemny do 0,7 Index) E2 Estradiol 193 pg/ml Progesteron 14,8 pg/ml Prolaktyna 15,4 ng/ml (1,2-22) Androstendion 3,84 ng/ml ( 0,3-3,3) odczyn USR ujemny. Lekarz po obejrzeniu wyników stwierdził, że przyczyna tkwi, ponieważ podwyższony jest andriostendion przepisał mi leki na początek: metformax 850 - codziennie po 1 tabletce Werospiron 25 mg- codziennie po 1 tabletce duphaston- od 16 do 26 dnia cyklu po 1 tabletce oraz Clostilbegyt 50 mg - po pół tabletki od 1 do 5 dnia cyklu Kazał stosować dietę niskowęglowodanową Po miesiącu kazał powtórzyć badania na andriostendion wynik: 5,18 ng/ml. Podwyższył mi dawkę metformaxu 850 na 2 tabletki dziennie i Clostilbegyt 50 mg na 1 całą tabletke. Wynik po miesiącu 5,52 ng/ml. Znowu podwyższył dawkę metformaxu 850 na 3 tabletki dziennie i Clostilbegyt 50 mg na 1,5 tabletki dziennie przez piersze 5 dni cylku. Wynik po miesiącu - 5,02 ng/ml. Kazał dalej brać tabletki i stosować dietę, po miesiącu wynik andriostendionu 4,56 ng/ml , na następny miesiąc 4,46 ng/ml. Powiedział, że jesteśmy na dobrej drodze i dalej mam brać te wszystkie leki. Podkreślam, że przez cały czas chudłam i straciłam na wadze 10 kg. W zeszłym miesiącu wynik 6,18 ng/ml adriostendionu, powiedział, że miałam może jakiś stres i dlatego taki wysoki wynik. W tym miesiącu znowu się podwyższył na 7,67 ng/ml. Proszę o jakąś poradę, ponieważ leczę się już pół roku i żadnych nie ma efektów, a mam dosyć już tej diety i tych leków. Czy są jakieś może inne metody leczenia????

Nie wiem co jest u mnie przyczyną IBS. Pierwsze objawy pojawiły się po zażywaniu hormonów i antybiotyków podczas starania się o dziecko metodą in vitro. Objawy wtedy wskazywały na refluks. Idąc do lekarza pierwszego kontaktu otrzymałam lek, po którym się zaczął już ewidentny IBS, wymiotowałam i nie mogłam nic już jeść nawet pić wody, a w brzuchu okropnie burczało. Schudłam w ciągu 2 tygodni 10 kg. Dostałam lek T***, po którym tylko burczenie w brzuchu ustało, jednak miałam okropne bóle podczas jedzenia stałych pokarmów. Mogłam jeść tylko przecierowe, bardzo rozwodnione zupki i pić siemię lniane. Trwało to około 7 m-cy. Po tym czasie wprowadziłam do diety rumianek i koper około 0,5 litra dziennie i w ciągu 2 tygodni zaczęłam jeść normalne nieprzecierowe dietetyczne posiłki. Dietę ustalam zawsze patrząc na to, jaki owoc,warzywo czy mięso ma minerały czy witaminy. Odstawiłam jakiś miesiąc temu T***, bo nie działał (powodował zaparcia) i piję tylko rumianek z koprem. Niestety mam problem z morfologią, lekarz stwierdził, że mam za mało żelaza, witaminy B i kwasu foliowego. Przepisał mi leki. I tutaj zaczyna się problem, moje jelita nie są chyba w stanie trawić żadnych tabletek syropów i innej chemii. Dostaję okropnych bóli nawet po Espumisanie, który mój lekarz twierdził, że nie zaszkodzi. Mogę tylko jeść probiotyki typu beneflora, lacidofil, colon C itp. Co mam robić, czy są może jakieś bakterie, które umożliwiają wchłanianie żelaza? A może powinnam jeść wątrobę gotowaną z kiszoną kapustą 3 razy dziennie i nic więcej? Proszę o pomoc.

Witam. Mam 26 lat i jestem mężczyzną. Na przełomie lipca i sierpnia 2010 nagle poczułem się bardzo źle, zacząłem mieć duszności i ciężko mi było złapać powietrze. Stwierdzono u mnie niedoczynnośc tarczycy. Poniżej przedstawiam wyniki badań: EKG - prawidłowe (data badania: 28.07.2010) USG tarczycy (data badania: 11.08.2010): - gruczoł tarczowy dwupłatowy położony typowo prawidłowej echogeniczności, jednorodny, bez zmian ogniskowych - cieśń 2 mm - płat prawy 15x14x36 mm o obj. 3,5 ml - płat lewy 10x14x37 mm o obj. 2,5 ml - węzły chłonne szyjne niepowiększone Badanie krwi (data badania: 03.11.2010): - TSH 5,51 (norma 0,27-4,2). Zacząłem łykać Euthyrox N 25. Do tego brałem jeszcze Beto 50 na nadciśnienie i tabletki z żurawiną. Na nadciśnienie pomogło - zaczęło mi spadać, aż w końcu miałem prawidłowe i odstawiłem Beto i żurawinę. Jednak dalej nie czułem się najlepiej, chociaż zdecydowanie lepiej niż na początku. Kolejną wizytę u endokrynologa

miałem dopiero w grudniu. Badanie krwi (data badania: 10.12.2010): - TSH 2,55 (norma 0,27-4,2). Lekarka stwierdziła, że TSH mieści się w normie, ale ja powiedziałem, że nie czuję się jeszcze dobrze, więc mi zwiększyła minimalnie dawkę i teraz biorę na zmianę Euthyrox N 25 i Euthyrox N 50. Mój organizm chyba nie najlepiej znosi zmianę dawki, bo niedługo po jej zmianie zacząłem się źle czuć. Potem mi się poprawiło, w lutym nawet prawie cały miesiąc czułem się dobrze, ale ostatnio znowu jest źle. W dodatku znów mam podwyższone ciśnienie, ale już nie tak wysokie, jak na początku (mam gdzieś w granicach 140/80, puls ok. 80). Oto objawy mojego złego samopoczucia: - brak chęci do czegokolwiek (jedyne, co mi się chce, to leżeć, kiedyś lubiłem czasami spotkać się ze znajomymi, a teraz ciągle tylko apatia) - zadyszka (kiedyś potrafiłem przejść całe miasto pieszo, a obecnie zdarza się, że wyjdę na godzinę z domu i wracam wypompowany, a czasem jak mi zabraknie tchu, to nieraz nawet trudno mi się napić, kiedyś mogłem wypić z gwinta pół butelki wody, a teraz muszę małymi łyczkami, a ponadto czasem ciężko jest mi czytać na głos) - prawie codziennie budzę się z obolałymi gnatami - ciągła senność (obecnie mógłbym spać nawet 10 godzin, a mimo to wstaję zmęczony i w dodatku obolały, a kiedyś jak byłem zdrowy, miałem więcej chęci, więcej sił, lubiłem zajmować się ulubionymi zajęciami i codziennie mogłem wstawać o 6 rano, nawet w wolne dni, bo mi szkoda dnia było, a teraz ciężko mi wstać z łóżka i najchętniej bym nie wychodził) - jak jest zimno, to szybko marzną mi ręce (ale to miałem zawsze, nawet jak byłem zdrowy) - źle znoszę upały (to też miałem zawsze, ale kiedyś, jak się źle poczułem, to z powodu upałów, a teraz pierwszy raz mi się zdarzyło, żebym się źle czuł np. zimą) - zmniejszony apetyt (zawsze lubiłem dobrze zjeść i ważyłem 90 kilo, ale odkąd zachorowałem, to nie mam już siły dużo jeść, z kolacji zrezygnowałem już w ogóle; wyczytałem, że przy niedoczynności się tyje, a ze mną jest zupełnie odwrotnie, odkąd przestałem jeść kolacje, schudłem 10 kilo i ważę już tylko 80 kilo (mam 184 cm wzrostu), ubrania, w których kiedyś ledwo się mieściłem, teraz są dla mnie za luźne; i chciałbym dodać, że nadal bardzo lubię jeść i czuję wszystkie smaki, ale po prostu nie mam siły na jedzenie, zwłaszcza wieczorami) Najgorsze ze wszystkiego jest to, że często następują nawroty, tzn. przez jakiś czas czuję się względnie dobrze, a potem jakiś czas czuję się źle, mając objawy jak wyżej, i tak w kółko. Jak już pisałem, w lutym już dość długo czułem się dobrze i nawet już zaczynałem myśleć, że wreszcie się to skończyło, ale okazuje się, że bardzo się myliłem. Przepraszam, że się tak rozpisałem, ale chciałbym wiedzieć, co mam zrobić, żeby mi wreszcie było lepiej i żeby się już tak nie męczyć. Zastanawiam się jeszcze, dlaczego do tej pory miałem badane tylko TSH, a nie miałem badań na FT4 i FT3 i na żelazo. Miałem jeszcze badany wapń i potas, ale to mam w normie. Chciałbym jeszcze dodać, że nie mam żadnej nerwicy ani depresji i nie żyłem w stresie. Następną wizytę u endokrynologa mam dopiero w lipcu. Z góry dziękuję za odpowiedź. Paweł z Iławy

Witam! Mam pytanie dotyczące astmy wysiłkowej. Moj synek teraz ma 10 miesięcy kiedy skończył 5 miesięcy trafil do szpitala z ciężką dusznością. Okazało się, że to zapalenie płuc i lekarze postawili diagnozę na wypisie, że to astma oskrzelowa i miał przepisane flixotide i brenoduar, i singula mini (obecnie już tych leków nie przyjmuje), po 2 miesiącach znów trafił do szpitala na zapalenie oskrzeli, ale już miał te objawy dużo łagodniejsze. W między czasie w wieku 7 miesięcy miał zabieg na serce (diagnoza zwężenie zastawki aorty) i miał poszerzaną aortę, po czym okazało się, że ma uszkodzoną zastawkę. Teraz bierze leki captopril na zmniejszenie przepływu krwi do lewej komory. W styczniu był też w rabce, aby sprawdzić czy ma tą astmę czy nie. Z badań wyszło , że astmy oskrzelowej nie ma i alergii na podstawowe alergeny też nie. Od stycznia jakoś się uspokoiło z tymi jego chorobami . Teraz niedawno był tylko lekko przeziębiony, ale udało się chorobę zwalczyć inhalacjami. A moje pytanie dotyczy tego, że teraz synek zaczyna chodzić (nie raczkował). Prowadzam go za rączkę (bo tak chce), mam też szelki, ale do rzeczy, chodzi mi o to, że jak tylko troszkę pochodzi to zaczyna bardzo sapać, czasami to aż świstać i główkę ma mokrą od potu. Dodam jeszcze, że jest karmiony piersią, waży 13 kg i ok 75 cm. Czy mogą być to objawy astmy wysiłkowej? Czy raczej jest to od serduszka, a może poprostu mój synek tak okazuje swoją radość z chodzenia? Do kardiologa mam iść dopiero w maju. Pozdrawiam. Dzordzina

Witam, znów mam problem. Tabletki antykoncepcyjne biorę od jakichś 2,5 roku. Tym razem dostałam od lekarza Metronidazol na sprawy jelitowe. Rozpoczęłam jego branie równo z pierwszą tabletką z blistra 26 marca. Dzwoniłam do kilku ginekologów - jedni mówili, że ten lek obniża skuteczność, inni że nie. Ale stosunek 28 marca miał miejsce, co prawda z dodatkowym zabezpieczeniem w postaci prezerwatywy, ale wcześniej jeszcze wspólna kąpiel - nie doszło podczas kąpieli do wytrysku - ale wiadomo, że jest preejakulat i tak dalej. Natomiast jeśli chodzi o stosunek to mój chłopak mówi, że prezerwatywa na pewno nie pekła. Mimo to się boję, bo mam od kilku dni - mniej więcej od 24 - 25 marca dużo śluzu - dosłownie prawie ze mnie się leje. Śluz jest raczej gesty, biały, ale strasznie go dużo. Czytałam, że może być to objaw ciąży. Strasznie się boję. Byłam już u ginekologa, bo bolał mnie jajnik, ale lekarz nie powiedział skąd tak dużo śluzu, a ja nie zapytałam. Dostałam leki - Ciprinol i Fluconazole. Mówiłam, że boję się, że to ciąża - ale mnie uspokajał i mówił, że to mało prawdopodobne. Co o tym mysleć? Nie potrafię się uspokoić. Proszę o jak najszybszą radę. I proszę mi odpowiedzieć, czy jeśli zrobię test ciążowy 8 kwietnia z porannego moczu, czy wynik będzie już wiarygodny? (stosunek był 28 marca). Pozdrawiam.

Witam. Czy mam się czego obawiać? Od ponad miesiąca jestem na L4. Zaczęło się na początku grudnia. Robiłam badania okresowe. Na rtg klatki piersiowej miałam jakieś zacienienie,w morfologii: leukocyty-10,8(3,8-10,0),RDW-CV-14,9(11,6-14,8), neutrofile-8,2(2,5-7,00)+76,2%(40,00-70,00%),eozynofile0,07(0,10-0,50), limfocyty 17,00(20,0-45,0),OB-20(12). Dostałam antybiotyk Amoksiklav. Katar i gorączka minęły, zacienienie zniknęło, ale dostałam bólów kręgosłupa w odcinku szyjnym oraz bólów i zawrotów głowy. Do tego doszły skurcze palców rąk i bóle nóg. Neurolog zalecił naproksen, Sirdalud i wit.B comlex. Na rtg-wyprostowana lordoza. Skurcze rąk minęły. Niestety czułam się coraz gorzej: osłabienie(ciężko mi chodzić,czasem nie mam siły mówić, jakbym spała na stojąco, dostaję zadyszki), bóle i zawroty głowy, ucisk na karku, czasem jakby mi ktoś szpilki wbijał, bóle ścięgien (bądź węzłów chłonnych?). Kolejne badania krwi: WBC:12,3 (norma 4,0-10,0), NEU:8,6(1,8-7,7), MON:0,97(0,2-0,8), LYM:20,5(25,0-48,0), CRPLX 10,4(0-5). Od kilku dni coś mi się w ustach robi (biały język z czerwonymi plamkami i ciągłe uczucie słodkości). Wczoraj nagle zaczęło mnie boleć oko, dziś do bólu dołączyło pieczenie. Często oddaję mocz, ale wyniki są o.k. i dziś dostałam wysypki na dekolcie. Trochę zaczynam się obawiać, bo jestem w grupie ryzyka. Na koniec chcę dodać, że choruję też na endometriozę. Od dziś zaczynam brać Dalacin C.

Witam, mój mąż je dziś ostatnią tabletkę Proxacinu 500. Jadł ten antybiotyk 5 dni. Jutro wypada dokładnie moja owulacja, co potwierdziły testy owulacyjne. Czy ten antybiotyk może niekorzystnie wpłynąć na plemniki, a co za tym idzie przy udanym poczęciu na choroby płodu? Czy nie powinniśmy się jednak starać w tym cyklu i odczekać miesiąc. Proszę o odpowiedź.

Witam. Zwracam się do Państwa z zapytaniem, dlaczego nie mogę zająść w ciążę ;( Chodzi o to, że od 2 lat z mężem staramy się o dziecko i nic. Byłam u mojego ginekologa i zalecił mi iść na badania FSH, LH i prolaktyne w trzecim dniu cyklu, ponieważ obawia się czy nie mam jakiś problemów z owulacją, a mężowi na zbadanie swojego nasienia. Okazało się, że wszystko jest w normie dodam tylko, że mam nieregularne cykle miesiączkowe, które wahają się w przedziale między 25 - 29 dni. Gdy przyniosłam pani doktor moje wyniki i męża stwierdziła, że nie wie co mi dolega i przepisała mi tabletki Euthyrox n25 i douphaston. Dodam tylko, że w na początku roku 2009 poroniłam będąc w 7 tygodniu ciąży, gdzie przyczyną była cytomegalia, a teraz naszczęście mam wynik ujemny ;) Bardzo proszę o pomoc, bo już nie wiem co mam robić ;(

Witam,

moja mama ma zdiagnozowanego raka piersi w bardzo zaawansowanym stanie, lekarze w jednym szpitalu zadecydowali o zastosowaniu leczenia hormonalnego tamoxifenem i przez 2 tygodnie dostawała tabletki, w innym szpitalu jednak zdecydowali się na zastosowali chemię. Lekarz zalecił nie branie leku hormonalnego w czasie chemioterapii. Czy jest uzasadnione nie branie podczas chemii leku hormonalnego? I drugie pytanie: moja mama miała receptory w 70% podatne na progesteron czy nie należy zastosować leków progestagenów co by w/g mojej opinii lepiej trafiało w cel.?

Dziękuję za odpowiedź.

Ostatnio na moim penisie, a dokładnie na grzybku pojawiła się mała wysypka czerwonych drobnych plamek. Praktycznie sama zeszła po paru dniach, ale po ostatnim stosunku z moją dziewczyną przy oddawaniu moczu zaczął dokuczać ból i pieczenie. Z dnia na dzień coraz większe, a na moim penisie pojawiły się 4 krostki, które w 3 dni urosły w oczach. Mają średnicę około 1mm, a na nich jest taka brązowa skorupka, jakby strupek, który się powiększa. Kiedyś miałem grzyba na języku i zostało mi kilka tabletek fluconazole. Wziąłem 1 tab dziś na wieczór. Te krostki trochę swędzą, ale najbardziej piecze oddawanie moczu, lecz podejrzewam, że to poprostu zapalenie i kupię urinal albo coś podobnego i mam nadzieje, że przejdzie, ale obawiam się o te krostki ze strupkami. Co to może być? Jak się tego pozbyć w nieinwazyjny sposób? Maści?? tabletki?? Bardzo proszę o pomoc.

Dzień dobry:) Właśnie tydzień temu odstawiłam P***, który brałam ponad półtora roku. Pomógł mi on przezwyciężyć stany lękowe, napady paniki, kołatania serca, duszności i inne podobne stany, jakie ogarniały mnie w sklepie, kościele, autobusie... na co dzień. Przez ten czas, jak przyjmowałam P***, wszystko to minęło, przynajmniej w 90% - pozwoliło mi to wreszcie normalnie funkcjonować i cieszyć się życiem, przynajmniej przez półtora roku... Podjęłam decyzję o odstawieniu leku (pod nadzorem lekarza), ponieważ chciałabym się starać o dziecko... Niestety od czasu, gdy przestałam przyjmować leki, czuję się znowu źle: notorycznie kręci mi się w głowie, ogarnia mnie apatia, mam kołatanie serca i czuję się "rozbita od środka". Czy to "tylko" skutki odstawienia i reakcja organizmu na brak substancji, do której się przyzwyczaił czy może oznaczać to, że wszystko wróci do stanu "sprzed" leczenia...? Bardzo boję się w tym stanie decydować na ciążę, boję się, że nie dam rady psychicznie i fizycznie pokonać tego... Jeżeli jest to efekt "odstawienia", to jak długo może się utrzymywać? A jeżeli nie, to czy istnieją jakieś leki w miarę "bezpieczne", które można przyjmować w ciąży, a które nie będą stanowić zagrożenia i ryzyka dla płodu? Jak sobie poradzić w tej sytuacji? Pozdrawiam