Twój przewodnik po zdrowiu

  1. Opisz swój problem. Pomożemy Ci znaleźć odpowiedź w bazie ponad miliona porad!
  2. Nie ma informacji, których szukasz? Wyślij pytanie do specjalisty.
Rozpocznij
7 6 6 , 9 3 6

odpowiedzi udzielonych przez naszych ekspertów

Rzetelnie + Bezpiecznie + Bezpłatnie

Psychologia: Pytania do specjalistów

Czy kompulsywne jedzenie może wymagać hospitalizacji?

Czy kompulsywne jedzenie moze wymagac hospitalizacji ? Od okolo roku mam napady kompulsywnego jedzenia. Zdarzaja sie one o roznych porach dnia. Gdy nie maja miejsca w ciagu dnia , potrzeba objadania nie daje mi zasnac ( pojscie spac jest mozliwe... Czy kompulsywne jedzenie moze wymagac hospitalizacji ? Od okolo roku mam napady kompulsywnego jedzenia. Zdarzaja sie one o roznych porach dnia. Gdy nie maja miejsca w ciagu dnia , potrzeba objadania nie daje mi zasnac ( pojscie spac jest mozliwe tylko gdy poddam sie kompulsowi ). Do tego wszystkiego caly czas nieustannie mysle o jedzeniu i zamartwiam sie po kazdym napadzie. Mam ogromne problemy z koncentracja i z zainteresowaniem czymkolwiek. Miewam tez bardzo zmienne nastroje w ciagu doby od euforii po znaczne przygnebienie. Lecze sie u psychiatry.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Agnieszka Fiszer
Mgr Agnieszka Fiszer

Jak przyzwyczaić dziecko do jazdy samochodem?

Witam mam problem ,z dwu letnia córka. Od pewnego czasu panicznie boi się jazdy autem . Wydaje mi się że wystraszyła się ulubionej bajki.. Bajka została już usunięta ale problem został. Nie. ONa jej wsadzić nawet do auta. Chodzi w... Witam mam problem ,z dwu letnia córka. Od pewnego czasu panicznie boi się jazdy autem . Wydaje mi się że wystraszyła się ulubionej bajki.. Bajka została już usunięta ale problem został. Nie. ONa jej wsadzić nawet do auta. Chodzi w koło niego pokazuje a to koło a to światło. Lecz nie chce jechać boi się powtarza w koło i płacz. Nawet na kolanach płacz.. Już nie wiem co robić.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Agnieszka Fiszer
Mgr Agnieszka Fiszer

Problem z zaangażowaniem i stworzeniem relacji

Szanowni Państwo, Mam 29 lat i często umawiam się z dziewczynami. Jednakże, nie potrafię się zaangażować w jakąkolwiek relację. Na myśl o głębszym uczuciu nieco mnie "odrzuca", zniechęca. Gdy dziewczyna zaczyna coraz bardziej wykazywać zainteresowanie, mam niekiedy poczucie "wstrętu".... Szanowni Państwo, Mam 29 lat i często umawiam się z dziewczynami. Jednakże, nie potrafię się zaangażować w jakąkolwiek relację. Na myśl o głębszym uczuciu nieco mnie "odrzuca", zniechęca. Gdy dziewczyna zaczyna coraz bardziej wykazywać zainteresowanie, mam niekiedy poczucie "wstrętu". Ciężko to określić odpowiednio. Byłem w dwóch związkach i oba zakończyłem tłumacząc sobie, że nie ma tej iskry. Miałem też kilka niepowodzeń - czy to właśnie one mogą stanowić pewne uprzedzenie i problemy z wejściem w związek? Myślałem już, że nie potrafię się zauroczyć, choć rok temu to się udało i równie szybko skończyło ze względu na porażkę. Jestem zadowolony z życia, wszystko się układa, tylko nie czuję potrzeby budowania relacji. Rozważam trzy przyczyny: - złe doświadczenia, przez co nieodpowiednie nastawienie (zniszczenie, zmęczenie relacjami), - nie trafił się nikt na tyle interesujący (choć poznałem wiele kobiet), - po prostu dobrze mi samemu. Ciągnie mnie do nieco innych kobiet, do przeciwieństw mojej osoby. Poznałem ostatnio dziewczynę o podobnym charakterze, identycznych zainteresowaniach i dalej nic... Im bardziej zależy drugiej stronie, tym mniej mi. Trochę to przypomina gierki z czasów szkolnych, a mam już swój wiek... Moi rówieśnicy poznali parę dziewczyn i któraś z kolei dała im szczęście. W moim przypadku są dziesiątki, a ja ciągle jestem bierny, wykazuję niejaką apatię uczuciową... Fakt, że mam konkretne wymagania, ale żebym nawet nie czuł pociągu fizycznego do żadnej z tych poznanych...? Z góry dziękuję za wszelkie podpowiedzi :)
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Magdalena Golicz
Mgr Magdalena Golicz

Leki przeciwlękowe a alkohol

Witam. Lecze się na nerwicę lękową. Mam przypisany lek przeciw lękowy tj.symfaxin w dawce 75er. Wczoraj wypiłem duża ilość alkoholu jednorazowo. Czy to może zaszkodzić jakoś zdrowiu? Czy mimo to że odrazu nie miałem żadnych objawów mogą się później pojawić jakieś problemy sercowe ? Mam 23 lata
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Agnieszka Fiszer
Mgr Agnieszka Fiszer

Czy są jakieś tabletki ziołowe uspokajające dla dzieci?

Chciałabym się dowiedzieć czy są jakieś ziołowe tabletki bądź syrop wyciszające dla dziewięciolatka. Chodzi mi o sytuację jednorazowa. Syn jest niepełnosprawny i nigdy takich rzeczy nie przyjmował. Dziecko jest bardzo związane z dziadkiem, który jest bardzo chory. Lekarze kazali się przygotować na najgorsze. Już teraz bardzo przeżywa ta sytuację.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Agnieszka Fiszer
Mgr Agnieszka Fiszer

Jak popracować nad akceptacją swojego wyglądu?

Witam mam 18 lat 177 cm wzrostu i 64 kg. W listopadzie ważyłam 74 kg przez 3 miesiące schudłam 10 kg zaczęłam czuć się dobrze w swoim ciele mam partnera nie wstydziłam się źle przy nim lecz teraz zaczynam znów... Witam mam 18 lat 177 cm wzrostu i 64 kg. W listopadzie ważyłam 74 kg przez 3 miesiące schudłam 10 kg zaczęłam czuć się dobrze w swoim ciele mam partnera nie wstydziłam się źle przy nim lecz teraz zaczynam znów czuć się grubo mimo,że waga nie uległa zmianie i wstydze się pokazywać komukolwiek i jeść przy innych,bo mam wrażenie ,że oni patrząc na mnie myślą,że ile ona je albo jaka gruba. Nie mogę patrzeć na siebie w lustrze i staram się nie jeść,bo patrząc na siebie płacze i boje się pokazywać ludzią. Czy to tylko mi się tak wydaje?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Joanna Wasiluk (Dudziec)
Mgr Joanna Wasiluk (Dudziec)

Czy to na pewno przez stres?

Witam. Mam 21 lat i od roku walcze z objawami, już szerzej rozpisuje. Zdarza sie u mnie juz praktycznie codziennie. Zazwyczaj objawy zaczynaja sie w trakcie dnia. Chwyta mnie duszności, czuje napięcie, robi mi sie niedobrze, czuje mrowienie na całym... Witam. Mam 21 lat i od roku walcze z objawami, już szerzej rozpisuje. Zdarza sie u mnie juz praktycznie codziennie. Zazwyczaj objawy zaczynaja sie w trakcie dnia. Chwyta mnie duszności, czuje napięcie, robi mi sie niedobrze, czuje mrowienie na całym ciele, mam kołatanie serca i mam płytki oddech, czuje bół w klatce piersiowej i pomiedzy lopatkami i wpadam w panike że to zawał. Mam też problemy z koncentracja, zapominam sie. Mój lekarz rodzinny przebadał mi krew i stwierdził że wszystko jest okej, poza tym że delikatnie wyniki tarczycy skłaniały się w strone niedoczynności ale mogły to być chwilowe zawahania. Badania EKG nie wykazują nic, osłuchowo jest wporządku a ja cały czas mam wrażenie ze umre. Boję się kazdego kolejnego dnia, czesto biore l4, najgrzej jak złapie mnie za kierownica a pracuje jako kierowca i jeżdze ok 400 km od domu niekiedy. Jednego dnia mój lekarz stwierdził, ze może jednak jest to reflux bądź wrzody , zapisał prokit oraz polprazol 40mg. Ponadto na stałe przyjmuje Accard, Propranorol, Aspargin oraz Promolan zastąpiono mi Ataraxem. Po takikm ataku paniki kilka dni jestem ospały, nie mam na nic siły i czuje się spięty, lekarz zalecił też drobny wysiłek fizyczny ale po nim czuję się jeszzce gorzej. Często zdarza się też u mnie coś takiego np że dziś wiecorem pije z klegami sobie kulturalnie 100 wódki i 1 piwo, czuje się dobrze, nastepnego dnia rano jest ok a koło godziny 13:00 już mnie chwyta. Mam tego dosyć juz psychicznie, chciałbym zaczać żyć normalnie ale popadam w coraz większe poczucie że jestem na coś poważnego chory. Tearz lekarz stwierdził ze może mam problem z wypadaniem zastawki ale kardiologa mam dopiero w czerwcu, a za kilka dni mam gastroskopie by sprawdzić czy to nie od refluxu. Moja mama cały czas powtarza mi, że to tylko nerwy, że miała tak samo i kilka lat z tym walczyła, a w moim prypadku jest też to, że kilka lat temu ćwicyłem na siłowni, brałem różne suplementy, w zeeszłym natomiast roku codziennie piłem alkohol i ze to orgaznizm się cały czas oczyszcza. jestem bez sił, zapomniałem już jak to jest dobrze sie czuć, bo stale mnie to chwyta, niekiedy jak odwiedze tte a mieszka on na 6 pietrze w bloku to też jakiś czas czuje się zle, duszno mi jakbym przebiegł maraton. Unikam też gwałtownych zmian pozycji, bo gdy wstane gwałtownie z łożka to też serce jkiś czas mocniej mi wali i lekko kreci mi sie w głowie. Co mam robić? Ma ktoś podobnie. Lada moment szef wyzuci mni e z pracy. Jutro do niej wracam ale juz w głowie czuje strach, ze znowu w pracy że sie poczuje.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz

Co robić z takim zachowaniem partnera?

Witam mam 38 lat , dzieci z poprzedniego związku , nowego partnera i jestem w 5 m-cu ciąży. Dziecka chciał partner , który nie ma dzieci. Problem jest taki , że jak dowiedział się , że zamiast wymarzonego syna będzie... Witam mam 38 lat , dzieci z poprzedniego związku , nowego partnera i jestem w 5 m-cu ciąży. Dziecka chciał partner , który nie ma dzieci. Problem jest taki , że jak dowiedział się , że zamiast wymarzonego syna będzie córka - nie potrafi poradzić sobie z tą sytuacją i przy okazji mnie zadręcza. Kocham go ale nie chce i nie umiem tak dalej żyć.Nie wiem czy mam to przeczekać czy to bez sensu..
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Agnieszka Fiszer
Mgr Agnieszka Fiszer
Dotyczy: Ciąża Psychologia

Jak leczyć CHAD u młodej osoby?

Witam Od trzech miesiacy mam wszystkie objawy nerwicy od derealizacji po bicie serca itd teraz jest teoche lepiej, bylqm u psychiatry i stwierdzila mi Chad , i ze te stany lekaowe sa napedzane wlasnie przez to, i moje pytanie brzmii... Witam Od trzech miesiacy mam wszystkie objawy nerwicy od derealizacji po bicie serca itd teraz jest teoche lepiej, bylqm u psychiatry i stwierdzila mi Chad , i ze te stany lekaowe sa napedzane wlasnie przez to, i moje pytanie brzmii od czego w ogole zaczac, tak pytam tylko orientacyjnie, bo mam co tydzien spotkania z psychologiem ale chxe wiedziec po prostu
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Agnieszka Fiszer
Mgr Agnieszka Fiszer

Hak pozbyć się niskiej samooceny i lęku przed zdradą?

Witam, Mam chyba problem. Obsesyjnie boję się że mąż mnie zdradzi, zakocha, spodoba mu się inna. Mam niska samoocene. Jestem też strasznie zazdrosna. Nie radzę już sobie z tymi czarnymi myślami że on może mnie zdradzić w jaki kolwiek sposób.... Witam, Mam chyba problem. Obsesyjnie boję się że mąż mnie zdradzi, zakocha, spodoba mu się inna. Mam niska samoocene. Jestem też strasznie zazdrosna. Nie radzę już sobie z tymi czarnymi myślami że on może mnie zdradzić w jaki kolwiek sposób. Jestem od niego starsza i byłam jego 1 kobieta... A ciągle wszędzie słyszę że młodsi nie potrafią żyć z 1 kobieta że w końcu się z dużą będą chcieli próbować czegoś innego bo jak można żyć z 1 kobieta całe życie a wcześniej nikogo nie mial .. Przez to mam obsesję ja już nie dam rady żyć w ciągłym strachu. Mąż mnie zapewnia że tak nie będzie a ja w to już nie wierzę... Nie wiem co mam robić....
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś

Zespół Aspergera - Co można zrobić w takiej sytuacji?

Mam problem ze znajomymi. Wszyscy znamy się ze stowarzyszenia pomocy z Zespołem Aspergera i wszyscy go mamy (oprócz 2 wolontariuszy). Ostatnimi czasy jednak nasza przyjaźń zaczyna się sypać, gdyż kilka osób ma czasem "odpały" i jest bardzo opryskliwych dla innych,... Mam problem ze znajomymi. Wszyscy znamy się ze stowarzyszenia pomocy z Zespołem Aspergera i wszyscy go mamy (oprócz 2 wolontariuszy). Ostatnimi czasy jednak nasza przyjaźń zaczyna się sypać, gdyż kilka osób ma czasem "odpały" i jest bardzo opryskliwych dla innych, przez co rani inne osoby (dotknęło to m. in. mnie i mojego kolegę). Co można zrobić w tej sytuacji? Jak pomóc im, aby tego nie robiły?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Agnieszka Fiszer
Mgr Agnieszka Fiszer

Jak radzić sobie z napadami złości w młodym wieku?

Dzień dobry, ostatnio coraz częściej zdarzają mi się dość gwałtowne wybuchy emocji, których nie umiem kontrolować. Jakaś ilość stresu (powiedziałabym raczej zwyczajna, codzienna) doprowadza mnie do gwałtownych wybuchów emocji i stanow depresyjnych. Są to krótkie epizody, ale powracające. Chciałabym nauczyć... Dzień dobry, ostatnio coraz częściej zdarzają mi się dość gwałtowne wybuchy emocji, których nie umiem kontrolować. Jakaś ilość stresu (powiedziałabym raczej zwyczajna, codzienna) doprowadza mnie do gwałtownych wybuchów emocji i stanow depresyjnych. Są to krótkie epizody, ale powracające. Chciałabym nauczyć się coś z tym robić, znaleźć przyczynę. Wiem, ze konsultacja z psychologiem mogłaby być wskazana. Mam jednak kiepskie doświadczenia na tym polu, wiec na tym etapie problemu, chciałabym znaleźć przyczynę, o której mogę poczytać. Dziękuje
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Agnieszka Fiszer
Mgr Agnieszka Fiszer

Jak mam sobie poradzić?

Mam 19 lat, w tym roku zdaję maturę, co naturalnie wiąże się z ogromnym stresem i jednocześnie parciem ze strony zarówno rodziny, jak i szkoły- nauczycieli, którzy w żaden sposób nie odpuszczają oraz znajomych, którzy codziennie chwalą się na ile... Mam 19 lat, w tym roku zdaję maturę, co naturalnie wiąże się z ogromnym stresem i jednocześnie parciem ze strony zarówno rodziny, jak i szkoły- nauczycieli, którzy w żaden sposób nie odpuszczają oraz znajomych, którzy codziennie chwalą się na ile procent napisali arkusze w domu poprzedniego dnia i jak długo siedzieli nad książkami. Ja czuję tylko jak bardzo ciąży na mnie to wszystko i niejednokrotnie zdarzało się, że wracając do mieszkania (wynajmuję, uczę się stosunkowo daleko od domu), patrzyłam tępo w ścianę albo nie rozumiałam co czytam. Kilka lat temu przez krótki okres (6 miesięcy) przyjmowałam leki antydepresyjne, później lekarz stwierdził, że skoro wyjeżdżam to nie ma potrzeby kontynuowania terapii, mój stan wydawał się wtedy stabilny i taki utrzymał się mniej więcej do stycznia kolejnego roku. Wtedy zaczęły nawracać mi stany depresyjne, obojętność, mocno zaniżona samoocena, płaczliwość i-jeszcze wtedy nie jakoś szczególnie poważne- myśli samobójcze. Od tamtej pory (tj. już 2 lata) jest tylko gorzej, okaleczam się, nie czuję wsparcia z żadnej strony; osoby, które wydawały mi się moimi przyjaciółmi ignorują mnie (nikt nie chce przyjaźnić się ze smutnymi ludźmi), a chłopak, z którym się spotykam, lekceważy moje problemy i zdarza mu się stosować wobec mnie przemoc psychiczną. Czuję się strasznie bezradna, w czasie ostatnich 3 miesięcy kilkakrotnie byłam dosłownie o krok od odebrania sobie życia. Nie wiem co robić, nie mogę pozwolić sobie na wizytę u psychologa ze względu na ograniczoną ilość pieniędzy, jakie dostaję od rodziców na życie i jednocześnie bardzo złe doświadczenia z przeszłości związane właśnie z wizytami u psychologa. Boję się, że pewnego dnia nie wytrzymam i zdecyduję się na samobójstwo. Co mogę zrobić?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Agnieszka Fiszer
Mgr Agnieszka Fiszer

Czy takie zachowanie może go zniechęcić?

Jestem w związku z chłopakiem od 5 miesięcy. Widzimy się praktycznie codziennie, śpimy razem najczęściej jak tylko to możliwe. Dzielimy się wszystkim, opowiadamy sobie o wszystkim i nie mamy przed sobą tajemnic. Ja wracając od niego do domu strasznie za... Jestem w związku z chłopakiem od 5 miesięcy. Widzimy się praktycznie codziennie, śpimy razem najczęściej jak tylko to możliwe. Dzielimy się wszystkim, opowiadamy sobie o wszystkim i nie mamy przed sobą tajemnic. Ja wracając od niego do domu strasznie za nim tęsknię. Cały czas o nim myślę, ciężko mi się spędza czas bez niego obok. Jestem zazdrosna nawet o jego kolegów. Chciałabym mieć go tylko dla siebie. Strasznie się do niego przywiązałam. Mam wrażenie że bycie przylepą z mojej strony nie jest takie dobre i że mu to powoli zaczyna przeszkadzać. Natomiast on również bardzo lubi ze mną spędzać czas i dzień beze mnie jest dla niego niemożliwy. 
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Katarzyna Kulczycka
Mgr Katarzyna Kulczycka

Co mogą oznaczać takie problemyz koncentracją u syna?

Szanowni Państwo, chciałam poprosić o radę, pomoc w kwestii koncentracji mojego syna. Ma 4,5 roku i problemy z koncentracją, które NIE objawiają się poprzez nadpobudliwość, ignorancję, nierozumienie poleceń, ale przesadnym skupieniu się na otoczeniu. Wygląda to trochę tak, jakby syn... Szanowni Państwo, chciałam poprosić o radę, pomoc w kwestii koncentracji mojego syna. Ma 4,5 roku i problemy z koncentracją, które NIE objawiają się poprzez nadpobudliwość, ignorancję, nierozumienie poleceń, ale przesadnym skupieniu się na otoczeniu. Wygląda to trochę tak, jakby syn nie potrafił się "wyluzować", by cieszyć się np. kolorowaniem, ale jego uwagę przykuwa fakt, że "Małgosi spadła kredka" etc. To nie jest jakby rozproszenie otoczeniem, ale tak jakby próba kontroli otoczenia, takiego jakby zabezpieczenia. Dodam, że chodzi do przedszkola, które bardzo lubi i jest tam lubiany :-) Jak pomóc mu skupić się na sobie i czerpać radość z np. prac plastycznych, a nie poświęcać swojej uwagi innym. Dziękuję za rady i sugestie.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Agnieszka Fiszer
Mgr Agnieszka Fiszer

Alkoholizm a ból pleców

Witam uprzejmie, mój ojciec jest alkoholikiem. Jest na tym etapie, że boi się przestać pić. Ostatnio uskarża się na ból w karku i pleców pomiędzy łopatkami przy głębszym wdechu i rzekomo czuję gula w gardle. Czy to coś poważnego? Boję się o jego stan.. mimo wszystko
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Agnieszka Fiszer
Mgr Agnieszka Fiszer

Czy skutek przyjmowania leków czy stresu?

Po tragedii rodzinnej nie mogłam powstrzymać ciągłego płaczu. Aby móc pracować "normalnie" stosowałam 3 x 1 tabletkę pramolanu. Pomiędzy dawkami dołączyłam valused. Po dwóch tygodniach zauważyłam brak czucia w nodze od palców u stóp promieniujący do połowy uda, tylko po... Po tragedii rodzinnej nie mogłam powstrzymać ciągłego płaczu. Aby móc pracować "normalnie" stosowałam 3 x 1 tabletkę pramolanu. Pomiędzy dawkami dołączyłam valused. Po dwóch tygodniach zauważyłam brak czucia w nodze od palców u stóp promieniujący do połowy uda, tylko po przedniej stronie. Pod stopą czucie wydaje się być normalne. Aktualnie po dwóch miesiącach brak czucia utrzymuje się do wysokości tuż przed kolanem. Czy to może być skutek leków czy potwornego stresu?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Agnieszka Fiszer
Mgr Agnieszka Fiszer

Jak radzić sobie z agresją 5-letniego dziecka?

Agresja u 5 latka. Syn w kwietniu skończy 5 lat, miewa dziwne wahania nastroju raz jest dzieckiem do rany przyłóż innym razem wszystkich bije, mówi naprawdę przykre rzeczy i rzuca wszystkim czym popadnie. Dodatkowo syn nie potrafi ustać w miejscu,... Agresja u 5 latka. Syn w kwietniu skończy 5 lat, miewa dziwne wahania nastroju raz jest dzieckiem do rany przyłóż innym razem wszystkich bije, mówi naprawdę przykre rzeczy i rzuca wszystkim czym popadnie. Dodatkowo syn nie potrafi ustać w miejscu, non stop mówi, podczas jedzenia, kolorowania, oglądania bajki czy kąpieli cały czas coś mówi. W przedszkolu nie widzą problemu, co najwyżej że dziecko jest trochę nadpobudliwe. Dodam że nasiliło się to po moim rozstaniu z mężem, oraz śmierci ukochanej. Babci. Czy udać się z dzieckiem do poradni czy taki skok rozwojowy jest normalny? Może po prostu młodzież sprawdza na ile mu pozwolę?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Agnieszka Fiszer
Mgr Agnieszka Fiszer

Jak pozbyć się tego leku przed pożarem?

Jak przestać się bać, że w moim domu wybuchnie pożar?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Agnieszka Fiszer
Mgr Agnieszka Fiszer

Jak wyjść z tego stanu emocjonalnego?

Mam 18 lat. Czuję się totalnie beznadziejna. Przestałam dbać o wszystko, o szkole o porządek, o siebie. Nie mam ochoty wychodzić z przyjaciółmi nigdzie, ciągle znajduje wymówki. Nie mam pojęcia co się ze mną stało. Byłam jeszcze rok temu wesoła,... Mam 18 lat. Czuję się totalnie beznadziejna. Przestałam dbać o wszystko, o szkole o porządek, o siebie. Nie mam ochoty wychodzić z przyjaciółmi nigdzie, ciągle znajduje wymówki. Nie mam pojęcia co się ze mną stało. Byłam jeszcze rok temu wesoła, ambitna, chciałam coś osiągnąć i dążyłam do zrealizowania moich celów. Aktualnie zdarzają się dni ze czuję się tak okropnie sama ze sobą że nawet nie idę do szkoly. Przez to moje relacje z mama, z nauczycielami i z przyjaciółmi są jeszcze gorsze. Wszyscy ode mnie chcą żebym się wzięła w garść ale ja nie potrafię. Dobrze wiem że powinnam ale nie umiem. Chciałabym znowu wierzyć w siebie, odzyskać dawną mnie, pewną siebie, duszę towarzystwa z milionem planów, marzeń i pomysłów na zrealizowanie ich. Co mam zrobić? Nie chce już tkwić w tym dołku emocjonalnym.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Agnieszka Fiszer
Mgr Agnieszka Fiszer
Patronaty