Psychologia - Pytania do specjalistów, strona 30

Jak poradzić sobie z takim objawem depresji?

Mam tak że jak jest za dużo czegoś do czytania, to rezygnuję z przeczytania tego, kiedyś uwielbiałam czytać książki, teraz bym nie dała rady. Tak samo mam np. z filmami na YouTubie, im dłużej trwają tym mniejsza we mnie siła...

odpowiada 1 ekspert:

Redakcja abcZdrowie

Dotyczy: Depresja Interna Psychiatria Psychologia Psychoterapia Problemy z koncentracją Dieta na pamięć i koncentrację Preparaty z kwasami omega stosowane na pamięć i koncentrację

Jak poradzić sobie z takim problemem występującym na tle nerwowym?

Dzień dobry. Mam problem na tle nerwowym. Strasznie denerwuje mnie ludzki śmiech. Tak po prostu, usłyszę że ktoś się śmieje i mam ochotę iść zwymiotować. Biorę wtedy alprox na uspokojenie. Nie wiem jak sobie z tym problemem poradzić

odpowiada 1 ekspert:

Specjalista Medycyny Naturalnej - Naturoterapeuta Mariusz Bek

Dotyczy: Nerwica Psychiatria Psychologia

Jak pozbyć się problemu z pamięcią i koncentracją?

Witam. Mam problem z pamięcią i koncentracją oraz samopoczuciem . Podejrzewam u siebie Mgłę Mózgowa spowodowaną przez leczeniem depresji oraz dieta bogata w cukier. Więc aby coś tym zrobić ograniczyłem cukier w mojej diecie jak i zacząłem brać witaminy ....

odpowiada 1 ekspert:

Mgr dietetyki klinicznej Elżbieta Bogusz

Dotyczy: Neurologia Depresja Zaburzenia pamięci i intelektu Interna Psychologia Problemy z koncentracją Dieta w depresji Dieta na pamięć i koncentrację Dieta

Co robić z taką relacją z rodzicem?

Mam problem związany z moją własną seksualnością i ciałem. Potrzebuję kontaktu fizycznego. Nic na to nie poradzę, w końcu jestem nastolatką z burzą hormonów. Ale kiedy mam ochotę na masturbację, nie mogę tego zrobić. Myślę wtedy o tacie. Brzydzę się... Mam problem związany z moją własną seksualnością i ciałem. Potrzebuję kontaktu fizycznego. Nic na to nie poradzę, w końcu jestem nastolatką z burzą hormonów. Ale kiedy mam ochotę na masturbację, nie mogę tego zrobić. Myślę wtedy o tacie. Brzydzę się wtedy i rezygnuje z aktywności. Od zawsze wstydziłam się siebie. Wolałam unikać noszenia stroju kąpielowego ze względu na moje duże piersi. Ale sama myśl, że mój ojciec mógłby je zobaczyć sprawia, że wtydzę się jeszcze bardziej. A to jest absurdalne, bo to jest mój ojciec i nigdy mnie nie dotknął ani nie znęcał się nade mną seksualnie. Kiedy myślę o kontakcie fizycznym z kimś innym, nagle w mojej głowie pojawia się obraz taty. Kiedy widzę pół nagie kobiety w social mediach, zastanawiam się jak one mogą tak się odkrywać, co pomyślą o nich ich ojcowie. Sama nie odkrywam za dużo. Nie mogłabym się tak pokazać w towarzystwie taty tak jak one. To jest schiza. Kiedy myślę o ciepłych pocałunkach i bliskości z innym człowiekiem na myśl przychodzi mi tata I przestaję o tym myśleć. Czy to jest jakiś kompleks ojca czy co? Przecież ciało i akt masturbacji to naturalne rzeczy, lecz ja zaczynam się tego brzydzić coraz bardziej kiedy po raz kolejny przychodzi mi na myśl ojciec. Dlaczego tak jest? Czemu w takich momentach on mi się przypomina? Aby lepiej zilustrować moją sytuację, nakreślę moją relacje z ojcem: Nie czuję się przy nim komfortowo, nie ufam mu. Jest niczym nieprzewidywalna bomba, która może wybuchnąć w każdym momencie. Mój ojciec to wariat, jest zdolny do rozwalenia całego domu. Nie znosi sprzeciwu, jest totalnym tyranem. Moja mama cierpi najbardziej. I jej bólu znieść nie mogę. Deprecjonował ją wielokrotnie, najchętniej przy innych. Stosował wobec niej cichą przemoc. Obrażał się na nią jak dziecko. Zamykał się w garażu, do momentu, aż mama go nie przeprosi. Właśnie-przeprosi. On nigdy tego nie zrobił. On nigdy nie pomyślał, że zrobił źle. Znęcał się nad moją mamą, z jej opowieści dowiedziałam się, że nawet groził jej nożem, jeśli ta od niego odejdzie. Groził, że podpali dom. Najstraszniejsze jest jednak to, że nie wykluczam, że do tego mogłoby dojść. Myślę, że byłby do tego zdolny. Zmuszał ją pewnie do seksu. Biedna kobieta, uwieziona. Zostala z nim tylko dla pieniedzy, by jej dzieciom było dobrze. Robił jej wstyd na każdej rodzinnej imprezie. Przykładów jest wiele. Za to go nienawidzę. W moim domu nie ma miłości. Są wieczne krzyki. A mojego ojca słychać najgłośniej. On jest nieprzewidywalny. On nie wie co o nim myślę. Gdyby się dowiedział, najprawdopodobniej by mnie wyrzucił z domu. Wszystko jest wymuszone w tym domu. On oczekuje od nas, że będziemy szczęśliwi, że będziemy kochać siebie nawzajem. Śmiech przez łzy. Nazajutrz po każdej aferze przez niego wywołanej, udawał jakby do niczego nie doszło. Gdybym mu się wtedy wyżaliła, do awantury doszłoby ponownie. Ten głupi, żałosny teatrzyk. On mówił, że ją kocha. Kłamca. Dodam, że mój ojciec spędza praktycznie cały rok za granicą i nie cierpię kiedy przyjeżdża do Polski.

odpowiada 1 ekspert:

Mgr Bożena Waluś

Dotyczy: Hormony Psychologia Dziecko Seks Masturbacja

Jak poradzić sobie z takimi potrzebami seksualnymi?

Chcę się pozbyć potrzeb seksualnych (nie mogę ich realizować). Przyjmuję escitalopram (1x10 mg). Mam problemy z erekcją i orgazmem podczas masturbacji, a moja partnerka nie chce uprawiać seksu. Mój lekarz twierdzi, że trzeba z tym żyć; albo leki, albo masturbacja. Biorę SSRI...

odpowiada 1 ekspert:

Dr n. med. Dariusz Pysz-Waberski

Dotyczy: Zaburzenia erekcji Problemy z orgazmem Seksuologia Psychologia Skutki uboczne leków Seks Masturbacja Orgazm

Czy leki mogą powodować zaburzenia pamięci?

Od wielu lat choruję na nerwicę lękową i nerwicę natręctw. Przyjmuję leki abilyfy 10mg, pregabalinę 75mg oraz fevarin 100mg. Ostatnio zauważyłam u siebie problemy z kojarzeniem, pamięcią. Gdy myślę o imionach znajomych, przewinie mi się w glowie kilka imion...

odpowiada 1 ekspert:

Specjalista Medycyny Naturalnej - Naturoterapeuta Mariusz Bek

Dotyczy: Nerwica natręctw Zaburzenia pamięci i intelektu Stres Nerwica Psychiatria Psychologia Skutki uboczne leków

Jak wygląda wizyta w poradni zdrowia psychicznego?

Czy to prawda że psycholog przyjmujący w Poradni Zdrowia Psychicznego po wizycie pacjenta w dokumentach musi wpisać konkretny kod, tzw. F, czyli postawić diagnozę i zakres czynności jakie wykonał podczas spotkania z pacjentem, np. testy, konsultacja itp.?

odpowiada 1 ekspert:

Dr n. med. Dariusz Pysz-Waberski

Dotyczy: Psychologia Emocje

Jak leczyć te silne objawy lękowe?

Witam, od kilku miesięcy mam zwiększone obawy związane z przyszłością, pojawiają się ataki paniki często wieczorem i nad ranem. Głównie wtedy gdy jestem sama (jestem singlem i mieszkam sama). Dotyczą one zmian, pracy, zdrowia swojego i rodziny, sytuacji finansowej. Na...

odpowiada 2 ekspertów:

Specjalista Medycyny Naturalnej - Naturoterapeuta Mariusz Bek

Mgr Hanna Markiewicz

Dotyczy: Ataki paniki Psychologia

Co robić z takim nawykiem?

Mam 32 lata. Jako dziecko nie ssałam smoka ani kciuka. Zamiennikiem był róg poduszki. Do dziś przed zaśnięciem "ciumkam" powłoczkę. Próbowałam z tym walczyć niestety z marnym skutkiem. W trakcie snu mąż odsuwa mi ją spod twarzy ale wtedy momentalnie się wybudzam

odpowiada 1 ekspert:

Lek. Karol Gołębiewski

Dotyczy: Psychologia Dziecko Twarz

Jak radzić sobie z agresją ze strony partnera?

Witam. Mam problem z partnerem. Mamy 2ke dzieci 2,5 roku i 9miesiecy ja pracuje na nocki mam ich 4x w tygodniu przychodze z pracy o 6 to dzieci juz sie budza wiec srednio spie 2-3h na dobe czasem w ogole...

odpowiada 1 ekspert:

Mgr Katarzyna Balcerzak

Dotyczy: Agresja Psychologia

Jak pokonać trudności w nawiązywaniu nowych relacji?

Nie potrafię nawiązać relacji z nowopoznaną osobą. Nie potrafię współczuć innym. Często poskakuję ze strachu, no gdy ktoś klaśnie przy mnie od razu poskakuje ze strachu. Kiedy jestem skupiony nad czymś i ktoś mi przeszkodzi, np dotykiem od razu podskakuję,...

odpowiada 2 ekspertów:

Redakcja abcZdrowie

Mgr Hanna Markiewicz

Dotyczy: Trudności w nawiązywaniu i utrzymywaniu relacji Psychologia Problemy w relacjach młodzieży Relacje

Jak poprawić pewność siebie?

Dzień dobry. Chciałbym zadać pytanie mianowicie nie mogę poradzić sobie w życiu towarzyskim. Nie wiem o czym mam rozmawiać z innymi ludźmi, brakuje mi zupełnie tematów do rozmów, zamiast żyć na zewnątrz żyje w swojej głowie i się wyłączam ciągle...

odpowiada 1 ekspert:

Mgr Tomasz Kościelny

Dotyczy: Psychologia Sport

Czy te leki mogły mieć wpływ na mój stan?

Czy wenlafaksyna albo olanzapina mogą łagodzić przesadną ekscytację? Pamiętam że jeszcze jakieś 2 lata temu bardzo się ekscytowałam np. programem The Voice Kids w telewizji, a od kiedy przyjmuję wenlafaksynę i olanzapinę to się zmieniło, niemal nie jestem zdolna do...

odpowiada 1 ekspert:

Redakcja abcZdrowie

Dotyczy: Depresja Psychologia Leki na receptę Leki

Czy to może być zaburzenie osobowości?

Witam, mam osiemnaście lat i od dobrej połowy swojego dotychczasowego życia zmagam się z poczuciem, że "coś jest ze mną nie tak". Ponad rok temu w końcu poszłam do lekarzy i zarówno psycholog jak i psychiatra zdiagnozowali u mnie zaburzenia... Witam, mam osiemnaście lat i od dobrej połowy swojego dotychczasowego życia zmagam się z poczuciem, że "coś jest ze mną nie tak". Ponad rok temu w końcu poszłam do lekarzy i zarówno psycholog jak i psychiatra zdiagnozowali u mnie zaburzenia depresyjne i lękowe. Biorę leki antydepresyjne z grupy SSRI i uczęszczam na terapię, jednak mam wrażenie, że mój stan ciągle się pogarsza. Szczególnie źle zaczęło być miesiąc temu, gdy doświadczyłam czegoś co nazwałabym ciężkim epizodem depresyjnym - nie miałam siły na nic, nie chciałam żyć i nie mogłam podnieść się z łóżka. Ten stan trwał dobre trzy dni, po których mniej więcej doszłam do siebie, mimo tego, że nadal czułam się osłabiona i zmęczona. Pojawił się natomiast lęk przed wyjściem z domu. Gdy doszłam do siebie, zaczęło być jeszcze gorzej - zamiast pustki, otępienia i braku chęci do czegokolwiek, zaczęłam czuć nieznośne pobudzenie. Objawiało się tym, że byłam lękliwa i nerwowa, a do tego niesamowicie szybko biło mi serca, strasznie bolał mnie brzuch, trzęsły mi się ręce i to wszystko powodowało we mnie okropny wewnętrzny ból. Ten stan trwał większość dnia, a w nocy nie pozwolił mi zasnąć. Czułam taki ból wewnętrzny, że doznałam wrażenia, że nie jestem w stanie uspokoić się inaczej niż zadając sobie ból więc pocięłam sobie rękę. Siedziałam w toalecie z żyletką i nie wiedziałam co dzieje się wokół, czułam się jakbym to był sen. Później też krótką chwilę wydawało mi się, że sinieją mi palce, choć to nie miało racji bytu, a jednak przez chwilę to widziałam - bladość skóry i zasiniałe, fioletowe końce palców. Przez ostatni miesiąc na zmianę doświadczam takich stanów, które potrafią zmieniać się co kilka dni, albo nawet kilka razy dziennie. Zdarzają mi się również niekontrolowane, nieuzasadnione wybuchy złości, oraz bezmyślne, impulsywne zachowania takie jak wzięcie zbyt dużej dawki doraźnych leków uspokajających, wydanie pieniędzy bez pomyślunku, albo właśnie okaleczanie się bez przemyślenia tego, po prostu czuję taką potrzebę. Czy to może być zaburzenie osobowości i czy powinnam zgłosić się do szpitala psychiatrycznego?

odpowiada 1 ekspert:

Mgr Małgorzata Ziółkowska

Dotyczy: Bladość Kołatanie serca Drżenie rąk Nerwica Zaburzenia osobowości Ból brzucha Zespoły urojeniowe i otępienie Interna Psychiatria Psychologia Psychoterapia Zaburzenia depresyjne Osłabienie Ból serca Leki uspokajające Serce

Czy takie objawy mogą być związane z innych schorzeniem?

Od niedawna doświadczam dużych wątpliwości czy aby na pewno mam te choroby które dotąd myślałam że mam. Dotąd myślałam że mam zespół lęku uogólnionego, fobię społeczną i depresję, ale ostatnio zaczęłam się zastanawiać czy naprawdę tak jest, czy może... Od niedawna doświadczam dużych wątpliwości czy aby na pewno mam te choroby które dotąd myślałam że mam. Dotąd myślałam że mam zespół lęku uogólnionego, fobię społeczną i depresję, ale ostatnio zaczęłam się zastanawiać czy naprawdę tak jest, czy może nie mam przypadkiem zamiast tych zaburzeń np. osobowości unikającej, dystymii, jakiegoś innego rodzaju depresji, jakiegoś innego zaburzenia lękowego niż uogólnione... Jeśli chodzi o depresję to od kiedy mi się zaczęła w 2019 roku tak trwa, tylko z miesiąca na miesiąc mi się powoli pogarsza. Więc to chyba nie jest epizod depresyjny, a czy dystymia to też nie wiem, bo np. nie mam siły się myć i nic mi już nie sprawia prawdziwej przyjemności, więc to chyba coś poważniejszego niż dystymia? Sama nie wiem. A co do zespołu lęku uogólnionego to nie wiem czy mogę powiedzieć że mój lęk występuje zawsze, raczej bym to ujęła tak że się często martwię, ale napadowego lęku też chyba nie mogę sobie przypisać bo z tego co czytałam to ataki paniki chyba mnie nie dotyczą, bo są o wiele silniejsze niż to co ja mam, plus nie wiem czy objawy somatyczne takie jak refluks, problemy z oddychaniem czy dyskomfort na skórze występują tylko w lęku uogólnionym, czy w innych rodzajach zaburzeń lękowych też mogą występować... A jeśli chodzi o fobię społeczną to czytałam że da się w niej mieć np. życie zawodowe a dla mnie to nieosiągalne, więc może mam osobowość unikającą? Choć z drugiej strony osobowość unikająca chyba występuje od dziecka, a ja co prawda byłam nieśmiała, np. płakałam pierwszego dnia w przedszkolu i nie pozwoliłam mamie mnie tam zostawić tego pierwszego dnia i nie jadłam tam obiadów jak wszyscy, ale potem w podstawówce jakoś mi się udawało normalnie gadać z niektórymi rówieśnikami i jadłam obiady, dopiero tak mając 11 lat się całkiem odizolowałam... Naprawdę ciężkie to do ustalenia co mi tak naprawdę jest. I tak, wiem, pewnie państwo napiszecie że nie powinnam sama się diagnozować, ale wizyta u psychologa została mi przełożona dopiero na 15 mają, a do psychiatry pójdę dopiero 17 kwietnia, do tego czasu te wątpliwości nie dadzą mi spokoju. A, i przepraszam że tak długo i chaotycznie napisane

odpowiada 1 ekspert:

mgr Edward Jakubowicz

Dotyczy: Fobie społeczne Depresja Zespół lęku uogólnionego Nerwica Zaburzenia osobowości Ataki paniki Dystymia Fobie Psychiatria Psychologia Psychoterapia

Jak poradzić sobie z takim podejściem do swojej orientacji?

Mam pytanie dotyczące mojej seksualnosci.. Podejrzewam u siebie biseksualizm Mam 29 lat i od kilku lat dręcza mnie myśli o tym jak to jest z drugim facetem I coś we mnie od czasu do czasu chce tego.. Wypieram to z...

odpowiada 1 ekspert:

Dr n. med. Dariusz Pysz-Waberski

Dotyczy: Brak akceptacji własnej orientacji seksualnej Seksuologia Psychologia Orientacje seksualne Biseksualizm

Czy takie zachowanie jest normalne w jej wieku?

Dzień dobry , Moja córka ma 16 lat od pewnego czasu ma problemy szkolne ,problemy z koncentracja ,strasznie się stresuje płacze nie może znaleźć sobie nikogo z kim mogłaby się zaprzyjaźnić jest drażliwa, coraz częściej widzę jak pisze o...

odpowiada 1 ekspert:

Specjalista Medycyny Naturalnej - Naturoterapeuta Mariusz Bek

Dotyczy: Trudności w nawiązywaniu i utrzymywaniu relacji Pediatria Psychologia Problemy z koncentracją Rozdrażnienie Dziecko Relacje z przyjaciółmi

Jak mam poradzić sobie z takim lękiem?

Nie wiem jak sobie poradzić psychicznie z zaistniałą sytuacją. Mam 37 lat, córkę z poprzedniego związku i nowego partnera. Partner z córką dogadują się dobrze, córka jest całym moim światem. Kocham partnera ale nie tak jak byłego męża. Jest to... Nie wiem jak sobie poradzić psychicznie z zaistniałą sytuacją. Mam 37 lat, córkę z poprzedniego związku i nowego partnera. Partner z córką dogadują się dobrze, córka jest całym moim światem. Kocham partnera ale nie tak jak byłego męża. Jest to po prostu inny rodzaj miłości. Z pozoru do siebie nie pasujemy, z byłym mężem byliśmy jak dwie krople wody. Byłego męża nadal kocham ale nie umiemy się wogole dogadać. Zakłada, że się nie zmieniłam i jestem nadal zła. Wcześniej leczyłam się psychiatrycznie, ponieważ nie radziłam sobie z emocjami i raniłam partnera ponieważ.... Wyjechał za granicę i tęskniłam za nim. Wyjechał bo go wysłałam tam sama w obawie, że nie będzie pieniędzy na wychowanie córki ( nigdy nie miałam szczęścia do znalezienia dobrej pracy). Moja agresja w stosunku do niego wywodziła się z frustracji na stację w jakiej byliśmy. Partner nie wytrzymał, że jest raz odpychany a raz oddzwaniany że tęsknię. Ten etap przerobiłam na terapii, wiem gdzie popełniłam błędy. Nawet sama pojechałam za granicę porozmawiać czy konieczny jest ten rozwód. Były mąż nie dał mi szansy. Poznałam niedługo potem obecnego partnera. Niby teraz zaczęło się wszystko układać ale znów pojawił się problem z pracą i znów wrócił lęk że sytuacja się powtórzy. Staram się panować nad tym i nie popełniać tego samego błędu, wiem że lęk o przyszłość (głównie córki) nakręca mnie do złych zachowań więc staram się samemu uspokoić. Jednak sytuacja jest trudna ponieważ wraz z partnerem wyjeżdżamy za granicę kolejny już raz a córka zostaje w Polsce i tym razem strasznie tęsknię za córką. Wiem, że lęk przed rozstaniem wyzwala we mnie złe emocje. Znów już ta frustracja zaistniałą sytuacją a nie mam możliwości zabrania córki ze sobą. W Polsce nie mam możliwości pracy gdyż praca w tym kraju wyniszczyła mnie zupełnie, dobrze pracuje mi się w środowisku międzynarodowym niestety firmy w Polsce z pozoru międzynarodowe okazują się z typowo polskim podejściem. Nie wiem co mam robić, jak radzić sobie z lękiem żeby nikogo nie skrzywdzić. Razem z byłym mężem może byśmy mieli szansę zabrać córkę za granicę ale on wogole ze mną nie rozmawia na żadne tematy.

odpowiada 1 ekspert:

Mgr Tomasz Kościelny

Dotyczy: Konflikty w związku Agresja Psychologia Psychoterapia Rozstanie Dziecko Emocje

Jak pozbyć się tych wszystkich objawów?

Dzień dobry, nam 25 lat jestem trzeźwiejącym alkoholikiem od roku nie pije, od wieku dojrzewania miałem ogromne problemy ze stresem,wstydem. Jakoś około 4 lata temu został mi stwierdzonych zespół lęku uogólnionego i zespół stresu pourazwego, przyjmowałem wiele leków teraz jestem...

odpowiada 1 ekspert:

Lek. Karol Gołębiewski

Dotyczy: Badanie krwi Dzwonienie (szum) w uszach Zespół lęku uogólnionego Stres Nerwica Ataki paniki Uzależnienie od alkoholu Interna Psychiatria Psychologia Psychoterapia Leki bez recepty Samoocena

Czy zaburzenia osobowości muszą występować od dziecka?

Czy zaburzenia osobowości muszą występować od dziecka? Podejrzewam u siebie osobowość anankastyczną bo mam tendencję do niepewności, wątpliwości, perfekcjonizmu, skrupulatności, potrzeby zajmowania się drobiazgami, uporu, ostrożności i niepożądanych myśli oraz mam potrzebę ujmowania spraw w sztywne ramy. Ale nie pamiętam...

odpowiada 1 ekspert:

Dr n. med. Dariusz Pysz-Waberski

Dotyczy: Zaburzenia osobowości Psychiatria Psychologia Psychoterapia

Twój przewodnik po zdrowiu