Psychologia - Pytania do specjalistów, strona 376

Jak leczyć lęki w małżeństwie?

Witam mam na imię Tomek i jestem w związku małżeńskim od 18 lat . Jakieś 3lata temu moja żona oznajmiła mi że pociągają ją kobiety wtede zrobila mi awanturę jak ja to o nią nie dbałem w wyniku czego zamierza...

odpowiada 2 ekspertów:

Mgr Justyna Piątkowska

Mgr Irena Mielnik - Madej

Dotyczy: Psychologia Zazdrość w związku

Czy wysoki puls może oznaczać problemy z nerwami i emocjami?

Witam odkad pamietam mam wysoki puls w szkole przewaznie 150/ min. Gdy rozpoczelam prace dostalam pulsu 158 poszlam do kardiologa dostalam bisocard 2.5 lecz puls nie malal. Potem dostalam bisocard 5 I puls 120/min ekg super echo super. Dopiero po paroksetynie puls 70. Czy mam cos z emocjami/nerwami?

odpowiada 2 ekspertów:

Mgr Magdalena Golicz

Mgr Bożena Waluś

Dotyczy: Badanie elektrokardiograficzne Kardiologia Psychologia Emocje

Jak porozumieć się z mężem w trudnych sprawach?

Witam.Jestem mężatką od 5lat .Nie potrafię dogadać się z mężem w żadnej kwesti.Bardzo się zmienił po ślubie.Oboje pracujemy nie mam z jego strony zadnej pomocy.Wiecznie śpi bo twierdzi że jest zmęczony.Też bywam zmęczona a muszę zająć się córka domem i...

odpowiada 1 ekspert:

Mgr Bożena Waluś

Dotyczy: Psychologia Dziecko Ślub Małżeństwo

Jak radzić sobie z wahaniami nastrojów w wieku 25 lat?

Dzień Dobry. Od paru lat męczy mnie ten sam problem... Teraz się nasiliło. Mam 25 lat. Dziwnie się czuje. Mam napady, euforii i depresji na przemian. Raz jestem szczęśliwa, rozgadana, mam natłok myśli, a za chwilę dopada mnie taki stan,...

odpowiada 2 ekspertów:

Mgr Bożena Waluś

Mgr Hanna Markiewicz

Dotyczy: Bezsenność Depresja Psychologia

Jak poradzić sobie w dorosłym życiu?

Witam,mam pewien problem a mianowicie odkad skonczylam szkołę zawodową a bylo to w 2017 roku nie mam zadnego zatrudnienia nikt mnie nie chce do pracy bo mam grupę inwalidzka na chorobe psychiczna.Chciałabym pracować,ale nigdzie mnie nie chca gdzie tylko zadzwonię...

odpowiada 1 ekspert:

Mgr Irena Mielnik - Madej

Dotyczy: Psychologia Emocje

Co zrobić, jeśli partner mówi przez sen?

Mówienie przez sen Witam! Problem, choć nie mnie dotyczy, jest dla mnie bardzo uciążliwy, a niekiedy powiedziałabym, że przerażający. Otóż mój partner mówi przez sen. Nie wiem od kiedy (on sam też nie wie), mieszkamy ze sobą od roku i... Mówienie przez sen Witam! Problem, choć nie mnie dotyczy, jest dla mnie bardzo uciążliwy, a niekiedy powiedziałabym, że przerażający. Otóż mój partner mówi przez sen. Nie wiem od kiedy (on sam też nie wie), mieszkamy ze sobą od roku i przez ten cały czas problem się pojawiał dość często, nawet kilka razy w tygodniu. Na początku mnie to nawet bawiło, ale od jakiegoś czasu jest po prostu przerażające. Zdarzało mu się lunatykować, np. przenieść się z sypialni do salonu na kanapę albo wyrzucić poduszę z łóżka. Nic alarmującego. Ma dość ciężką pracę i mało sypia, więc tym właśnie tłumaczyłam somnambulizm. W nocy często budzi mnie jego głos, bardzo spokojny, powolny. Zawsze wtedy uporczywie się we mnie wpatruje, choć wiem, że mnie nie widzi. Nawet nie mruga. Czasem gładzi mnie po głowie, ale gdy próbuję się uwolnić, zaciska palce tak mocno, że wyrywa mi włosy. Często wtedy słyszę wyznania miłości i pytania, czy na pewno go nie zostawię. I gdyby na tym się skończyło, mogłabym uznać, że ma ma prostu niskie poczucie własnej wartości, a jego nieświadome wywody to tylko lęk przed byciem niewystarczająco dobrym (który towarzyszy mu również na jawie, choć wypiera ten fakt). Ale nie w tym tkwi problem. Bardzo często tematyka tych rozmów schodzi na inne tory. Otóż mój partner mówi o zabijaniu. Mówi, że chciałby kogoś zabić i pyta, czy nie zastanawiałam się jak to jest pozbawić kogoś życia. Zdarza się, że mówi o masowym mordzie. Zachowuje się trochę jak opętani w horrorach, łącznie z tym martwym spojrzeniem utkwionym we mnie i nawiązaniami do liczby 666. Którejś nocy trwało to tak długo, że dopiero po dwudziestu minutach wróciła mu świadomość (dopiero gdy dość mocno uderzyłam go w twarz - nic innego nie działało). Wydawało się, że się budził, a później znowu mówił o ludobójstwie. Takich fałszywych przebudzeń naliczyłam cztery, dopiero mój atak histerii i uderzenie wyrwało go ze snu. Po przebudzeniu oczywiście nic nie pamięta. Dodam, że często powtarza "nie zrobię ci krzywdy", "uważaj na siebie", "ty jedna nie musisz się mnie bać". Nie wiem jak to rozumieć, mój partner jest na co dzień spokojnym człowiekiem, z elementami osobowości narcystycznej co prawda (stąd mój wniosek o niskiej samoocenie), ale bez zainteresowań mordem i demonami. Skala problemu jest tak duża, że zaczynam się go bać i nie chcę spać z nim w łóżku. Co dalej - leki, psychoterapia? Zakładam, że sytuacja ma podłoże psychologiczne, ale partner niechętnie o tym słucha. Czy konieczna będzie konsultacja psychiatryczna? Boję się spać we własnym łóżku...

odpowiada 2 ekspertów:

Mgr Beata Kot

Mgr Irena Mielnik - Madej

Dotyczy: Histeria Niska samoocena Zaburzenia osobowości Psychologia Psychoterapia Konsultacje psychiatryczne Włosy Twarz Samoocena

Jak nauczyć dziecko sprzątać?

Dzień dobry. Mam 14-letnią còrkę ale nie jestem jej biologiczną matką. Staram się jednak traktować ją jak własne dziecko. Mam 4-dzieci. Troje dorosłych i syna ròwnież 14-letniego. Ale on nie sprawia żadnych kłopotów wychowawczych. Problem polega na tym że còrka...

odpowiada 1 ekspert:

Mgr Bożena Waluś

Dotyczy: Psychologia Problemy wychowawcze Dziecko

Jak walczyć z uczuciem niepokoju w wieku 25 lat?

Witam. Mam 25 lat, bardzo często zdarza mi sie mieć uczucie niepokoju, ludzie zaczęli mi przeszkadzać. Stałam się nerwowa o byle co wybucham i czuje sie coraz gorzej. Uczucie ze jestem gorsza od inntch ludzi ze jestem ofiara losu z...

odpowiada 3 ekspertów:

Mgr Bożena Waluś

Mgr psychologii Agnieszka Naruszewicz

Mgr Hanna Markiewicz

Dotyczy: Nerwica Psychologia

Czy istnieje szansa na uratowanie związku 40-latka?

Moja Żona chce ode mnie odejść. Jesteśmy 14 lat po ślubie, mamy dwóch synów. Nie doszło do zdrady, zaniedbałem żonę , nie mówiłem że ją kocham, brak czułości i dotyku , pogubiłem się . Miewała nastroje i swoje problemy bez...

odpowiada 3 ekspertów:

Mgr Bożena Waluś

Mgr Irena Mielnik - Madej

Mgr psychologii Agnieszka Naruszewicz

Dotyczy: Psychologia Zdrada w związku Dziecko Ślub

Jak poradzić sobie po trudnym rozstaniu?

Dzien dobry. Moj swiat rozsypał się na kawałki. Przez 8 niesiecy byłam w zwiazku z chłopakiem , który męczył mnie psychicznie i nie szanował. A na dodatek dowiedzialam się, ze był ze mną tylko bo jestem ładna. W końcu powiedziałam...

odpowiada 4 ekspertów:

Mgr Bożena Waluś

Mgr Irena Mielnik - Madej

Mgr psychologii Agnieszka Naruszewicz

Dotyczy: Psychologia Emocje

Jak nauczyć dziecko korzystać z toalety?

Witam jestem młodą mamą . Mam 25 lat i sama wychowuję 4,5 letniego syna. Mam problem z którym sobie poprostu już nie radzę. Mój syn nie chce korzystać z toalety, w sensie nie do końca. Siusiu robi normalnie ale problem...

odpowiada 1 ekspert:

Mgr Bożena Waluś

Dotyczy: Badanie krwi Stres Pediatria Psychologia Dziecko Rozwój dziecka Stopy Trening czystości

Jak leczyć fobię społeczną u 25-latki?

Dzień Dobry, We Wrześniu będę mieć 25 lat. Byłam u psychologa w tym miesiącu i niewiele mi pomógł - złe wrażenie po pierwszej wizycie. Pani zasugerowała mi, że mogę mieć fobię społeczną, co już sama podejrzewałam (wykluczając "anxiety" -... Dzień Dobry, We Wrześniu będę mieć 25 lat. Byłam u psychologa w tym miesiącu i niewiele mi pomógł - złe wrażenie po pierwszej wizycie. Pani zasugerowała mi, że mogę mieć fobię społeczną, co już sama podejrzewałam (wykluczając "anxiety" - zero większych napadów/omdleń). Płaczę codziennie i raczej bez większego powodu (oprócz pracy w bibliotece, która strasznie mnie męczy codziennym kontaktem z ludźmi). Zrobiłam badania na tarczycę i wszystko jest w dopuszczalnej normie, oprócz anty-tpo, które jest około 31,coś (oprócz tego mam ok - cukier, żelazo, morfologię). Czekam na wizytę u endokrynologa, ale mam wrażenie, że nie uzdrowi mnie magicznie z ponurego nastroju i zmęczenia. 10 lat wcześniej miałam już za sobą próbę samobójczą z podobnego powodu - niechęci do ludzi, strachu przed szkołą, braku większych motywacji do działania, pragnienia bycia kimś innym. Jestem introwertykiem i lubię rysować, chciałam iść w tym kierunku - od Października zaczynam kurs w piątki, związane z ilustracją. Niestety wczoraj doszłam ponownie do wniosku, że w sumie co mi da ten kurs? Nic się nie poprawi, nic nie zmieni, mam już serię niepowodzeń i niespełnionych ambicji - nie byłam w plastyku, studia raz zmienione na inne, inne skończone, ale w sumie nic mi nie dały, złe decyzje stażowe, etc.. Same złe decyzje! Pracę bibliotekarza chcę też zmienić, bo umowę mam tylko do końca września, ale w sumie już tak codziennie płaczę (nawet mnie samą to irytuje) i nie chcę tam iść, widzieć tych ludzi - jest mi przykro, że zachowuję się jak rozpieszczone dziecko - dlatego wciąż myślę nad najłatwiejszym i tchórzowskim wyjściem, aby wszystko zniknęło. Przestałam rysować, od miesięcy nie ruszyłam rysika od tabletu, art-block. Psychiatra prywatnie dopiero 1 września, ale już teraz jest bardzo ciężko nie płakać i nie być nieustanie zestresowanym - kubek w pracy trzęsie mi się w ręce za każdym razem, myślałam, że się przyzwyczaję, bo często potrzebuje czasu, ale nic nie wychodzi, tylko włosy wypadają garściami. Pozdrawiam i przepraszam. P.

odpowiada 1 ekspert:

Mgr Magdalena Golicz

Dotyczy: Fobie społeczne Drżenie rąk Rozmaz krwi obwodowej Wypadanie włosów Psychologia Dziecko Żelazo

Jak radzić sobie z zauroczeniem kobietą?

Serdecznie witam. Chcę podzielić się dość nie tuzinkowym problemem jak również uzyskać jasną odp. jak dalej mam się zachować, co mówić, o czym i jak zweryfikować czy to co mówi moja partnerka jest prawdą. Napisała do mnie 17 lutego br.... Serdecznie witam. Chcę podzielić się dość nie tuzinkowym problemem jak również uzyskać jasną odp. jak dalej mam się zachować, co mówić, o czym i jak zweryfikować czy to co mówi moja partnerka jest prawdą. Napisała do mnie 17 lutego br. Byłem bardzo zaskoczony, lecz pozytywnie. Nie ukrywam, że sprawiła mi wiele radości i podekscytowania, swoją osobą i sposobem w jaki do mnie pisała. Byłem na etapie zapomnienia i akceptacji po nie udanym związku. Pierwsze wiadomości były dosłownie jak wymarzone. O tym, że kogoś takiego szukała, że jestem wspaniały, bardzo przystojny i ma nadzieję, że nasza znajomość się rozwinie. Nie doszukiwałem się odpowiedzi- dla czego napisała do mnie z pośród tylu facetów w Polsce. Mieszkam za granicom. Ona w centrum kraju. Nasza znajomość polegała tylko i wyłącznie na rozmowach przez messenger. Gdy poprosiłem o nr. tel nie dostałem jasnej odp. dlaczego nie. Natomiast podobną do tej, jaką uzyskałem na prośbę o włączenie kamerki - czyli kręcącą i wymijającą. Nie dociekałem. Na pewno spowodowane było to moim egocentrycznym stanem po nie udanym, (drugim ) związku. Potrzebowałem akceptacji i obarczenia wszystkich dookoła swoim nie zadowoleniem z życia. To, też gdy pojawiła się ona, (29 lat, singiel-ka, bez dzieci i niezależna)czułem, że szczeście się do mnie uśmiechnęło. Jak ręką odjął- zapomniałem o eks. Była tylko Magdalena. Rozmowy nasze przeciągały sie z godziny na godzinę. Dzwoniła kilka razy dziennie. W nocy rozmawialiśmy do świtu słonca. Czułem jak bardzo staję się zaborczy i nie ufny. Nie ufny- gdyż były ku temu powody...A jakie? Mianowicie. Pojawiła się obojętność z jej strony. To co, kiedyś przychodziło mi przez myśl, nabierało wiarygodności. Zbyt często nie odpisywała, nie odbierała messengera i co gorsza- stawała sie offline. Tak było i na początku, lecz ja nie chciałem tego roztrząsać. Wiem, ze była to forma przeciwdziałania z mojej strony, aby jej nie stracić. Wolałem nic się nie odzywać, nie wypytywać i nie męczyć. Niby klasycznym przypadkiem byłem, lecz zaczynałem dostrzegać w tej znajomości pewną toksyczność i nie pewność. Spróbowałem naciskać- nie wiele to zmieniło. Sprawy w naszej relacji nie szły w dobrym kierunku. Dostrzegłem, że po za jej wyborem chwili w ktorej bedziemy mogli rozmawiać lub nawet jak długo ja nie mam żadnego zdania. Nie mogę o niczym decydować a na pytania co dalej z nami lub jak nie jednokrotnie bywało, po kłótni i wzajemnym wybaczeniu, pytając o wspólne plany lub aranżacje spotkania, ona nadal uciekała sie do milczenia, lub zbycia słowami, ze jest zmęczona, że nie jest w stanie mi odpowiedzieć i abym nie męczył jej takimi pytaniami o drugiej w nocy. Przyjmowałem to na klatę. Jednak niekiedy, nie dawałem rady i frustracja przemieniała się w złość. Ona w ripoście, potrafiła wytoczyć najsilniejsze działo- moje słabe ogniwo, " to co rozstajemy się ? ". Oczywiście pod wpływem emocji, zgadzałem się. Ona na drugi dzień, dzwoni i mowi do mnie - kochanie. Kochanie to, kochanie tamto. Ja zdziwiony, ale mowiłem sobie - a co tam. Było, mineło. Sam nie wiedziałem na co liczyć. Problem tylko narastał a ja nie umiałem z nim sobie poradzić. Zasadniczo od 6 miesiecy trwamy w zwiazku, ktory nic nie zapewnia ani , tez sie nie rozwija. Przestałem naciskać. Nie pomogło. Nie zadawałem pytań. Nie robiłem niczego co uważałbym za nie stosowne. Ona ze swej strony, sadziła podobnie. W lipcu, skonczyłem 35 lat. Zapomniała o moich urodzinach. Zresztą jak o wielu innych błachostkach. Typu, wysłanie mi zdjecia, smsa, kosmyku włosów lub co mowiłem do niej poprzedniego wieczoru. Moje alter EGO, dawało mi wiele do myslenia. Lecz nie chciałem tego zaakceptować. Jest Najpiękniejszą Kobietą jaką kiedy kolwiek miałem. Jest tajemnicza. Podoba mi się jej zaradoność. Pragnę Jej.( Denerwuje mnie fakt,iż cały list piszę "jej" z małej litery. Jak bym Jej nie szanował) Kocham Ją. Kochamy się wirtualnie, uprawiamy sex sami z sobą, wyobrażając sobie siebie i cały czas mowimy o tym między sobą. Od tego momentu dzwonila kilka razy. Nie odbierałem. Dzis juz telefonu nie bylo. Prosze o wskazanie o podpowiedz o kroki jakie moge wykonac, aby nie zniszczyc tego uczucia. W razie braku publikacji mojej historii, zostawiam e-mail do mnie i w zamian za rzetelna i fachowa poradę, proszę o wysłanie danych do realizacji przelewu. Z góry bardzo dziekuję..

odpowiada 1 ekspert:

Mgr Irena Mielnik - Madej

Dotyczy: Psychologia Emocje

Czy podane objawy świadczą o nerwicy histerycznej czy o początkach demencji?

Mama ma 80 lat. Od pewnego czasu niepokoją mnie symptomy związane z funkcjonowaniem jej psychiki. Zaczęło się od mylenia przez nią wydarzeń. Miała jakby fałszywe wspomnienia. Do tej pory, zakładając, że przypilnowało ją się, żeby się skoncentrowała, raczej zapamiętuje nowe... Mama ma 80 lat. Od pewnego czasu niepokoją mnie symptomy związane z funkcjonowaniem jej psychiki. Zaczęło się od mylenia przez nią wydarzeń. Miała jakby fałszywe wspomnienia. Do tej pory, zakładając, że przypilnowało ją się, żeby się skoncentrowała, raczej zapamiętuje nowe informacje i potrafi je powtórzyć kolejnego dnia i dalej. Natomiast w "naturalnym" stanie potrafi przychodzić co 5 minut i zadawać to samo pytanie (pomimo tego, że dostaje na nie konkretną odpowiedź). Zrobiła się rozchwiana emocjonalnie. W tej chwili od dłuższego czasu praktycznie niczego nie je (jedynie jakieś potrawy zblendowane z wodą na wiór), ponieważ twierdzi, że tak bardzo boli ją po tym gardło, że nie może jeść. Twierdzi np. że nie zje gotowanego ryżu, bo będzie ją drapał w gardło. Wszyscy dotychczasowi lekarze zgodnie stwierdzili, że to jest niemożliwe. Laryngolog stwierdził wysuszenie śluzówki gardła, ale kazał normalnie jeść chleb. Do mamy to nie dociera. Tak samo nie da się kupić jej ubrań. Wszystkie ją uwierają, są za grube albo za szorstkie. Nie pójdzie do szpitala, bo nie ma piżamy (bo patrz wyżej). Woda mineralna jest twardsza od tej w czajniku (ale gdy laryngolog kazał pić mineralną, to wieczorem nagle wyskoczyła "daj mi szybko wodę mineralną, bo lekarz mi kazał!"), chleb bez niebieskiej etykietki też gryzie w gardło. Przeszkadzają jej dźwięki, przeszkadzają kolory. Nie ogląda przez to już nawet telewizji (wcześniej wymusiła zakup nowego odbiornika, bo stwierdziła, że stary jej buczy i nie może tego znieść, po czym po podłączeniu nowego stwierdziła, że nie może go oglądać, bo rażą ją kolory). Nie chce rozwiązywać nawet krzyżówek (bo rażą ją niby kolory). Mówi, że ma przeczulicę na całym ciele, wszystko ją piecze. Potrafi zadzwonić do mnie, gdy jestem w popołudniowej pracy i histeryzować, żebym natychmiast wracała do domu, bo ona "umiera" i że trzeba jej zrobić jeść (mama doskonale porusza się o własnych siłach i może to jedzenie sobie sama zrobić, zwłaszcza, że chodziło o zwykły kleik zalewany wodą). Od lat bierze Stilnox. Niedawno udało się na niej wymóc, żeby zeszła z 15 mg do 10 mg. Bywa, że po wzięciu tabletki przychodzi do mnie i gada totalne bzdury, jednocześnie nie reaguje w ogóle na to, co się do niej mówi. Zupełnie jakby miała własny świat. Lekarze próbowali jej pomóc, zapisując inne leki, ale nie chce ich brać, bo twierdzi, że mają skutki uboczne i wykończy sobie gardło (Stilnox ma znacznie więcej i znacznie gorsze skutki uboczne, ale to do niej nie przemawia). Ewentualnie kończy się tym, że przyjmuje Coaxil albo Mirtor razem ze Stilnoxem. Do niedawna podawałam jej Nutridrinki, które dodatkowo zapijała także mlekiem, jednak od czasu ostrej biegunki, która skończyła się wizytą karetki i podróżą na izbę przyjęć, nie przyjmuje i drinków. Poza tym wkręciła sobie, że nadal ma tę biegunkę (a wczoraj znowu leżała na izbie przyjęć bez Stoperanu i jakoś kupy nie zrobiła). Ogólnie pamięta niby, że ma coś zrobić, ale potrafi zrobić jakąś totalną głupotę. Np. dostała przypisany Xifaxan, który miała brać dwa razy dziennie po 2 tabletki rano i wieczorem. Sama podaję jej te leki. Dostała rano, po czym o 15:00 przychodzi do mnie i mówi, że wzięła Xifaxan i pyta, czy dobrze zrobiła. Wczoraj przyszła i próbowała wymusić na mnie, żeby jej pokazać, jak odblokowuje się ekran w telefonie, który ode mnie dostała. Powiedziałam, że sama musi dojść do tego. Nastąpiła cała sekwencja jęczeń, jak to ona się źle czuje i nie może z tego powodu myśleć. Uciekłam na dół. Po moim powrocie okazało się, że doskonale sobie poradziła. Nie mam pojęcia, czy to nerwica histeryczna czy raczej początki demencji?

odpowiada 1 ekspert:

Mgr Łucja Fitchman

Dotyczy: Nerwica histeryczna Biegunka Nerwica Psychologia Geriatria Psychoterapia Ból gardła Mleko Kuchnia i gotowanie Turystyka Gardło Zespół otępienny

Jak radzić sobie z apodyktycznym rodzicem?

Witam moim problemem jest apodyktyczna mama. O wszystkim chce decydować bo uważa że ona najlepiej wie czego mi trzeba. Krytykuje mnie za wszystko. Jestem dorosła osobą niepełnosprawną. Opłacają mi rodzice fizjoterapie 1 h w tygodniu. Resztę ćwiczę sama Chciałabym 3...

odpowiada 2 ekspertów:

Mgr Maciej Rutkowski

Mgr Irena Mielnik - Madej

Dotyczy: Psychologia Emocje

Czy podane objawy świadczą o nerwicy bądź depresji?

Witam, moje pytanie tyczy się tego, czy mam objawy nerwicy bądź depresji. Pół roku temu zostałam napadnięta i dostałam kamieniem w potylicę głowy. Miałam zrobione TK które niczego nie wykazało. Minęło pół roku od tego zdarzenia. 3 tygodnie temu...

odpowiada 2 ekspertów:

Mgr Bożena Waluś

Mgr Hanna Markiewicz

Dotyczy: Rezonans magnetyczny Tomografia komputerowa Neurologia Ból głowy Kołatanie serca Depresja Stres Nerwica Drętwienia i mrowienia Wypadki, napaść Psychiatria Psychologia Drętwienie kończyn Dłonie Serce Noga

Jak radzić sobie ze wstrętem do pocałunku?

Mam pytanie do psychologa lub seksuologa. Mam taki problem, że nie mogę zbudować relacji z mężczyzną, ponieważ mam wstręt do pocałunku (tylko pocałunku, nie mam go do pieszczot, czy nawet gdy myślę o seksie), obrzydza mnie często zapach...

odpowiada 1 ekspert:

Mgr Magdalena Golicz

Dotyczy: Nudności Psychologia Dziecko Seks

Jak budować relację z partnerem?

Witam. Mam dziwny problem, moze zacznę od tego ze odkąd pamietam mój ojciec pił alkohol(aktualnie był na leczeniu i nie pije od Ok.3 tygodni). Mam chłopaka i jesteśmy razem prawie 2.5 roku. Borykam sie z dziwnymi myślami, zaśmiecam sobie głowę...

odpowiada 1 ekspert:

Mgr Magdalena Golicz

Dotyczy: Psychologia Emocje

O czym mogą świadczyć trudności z zasypianiem, ból głowy, problemy z koncentracją oraz roztargnienie?

Witam, mam problemy ze snem już od paru lat. Na początku potrzebowałem parę godzin w łóżku by usnąć, od jakiegoś czasu szybciej zasypiam ale sen jest płytki, bardzo często się budzę w nocy i nad ranem. W ciągu dnia boli...

odpowiada 2 ekspertów:

Mgr Bożena Waluś

Mgr Irena Mielnik - Madej

Dotyczy: Neurologia Ból głowy Depresja Zaburzenia snu Niska samoocena Psychologia Problemy z koncentracją Samoocena

Jak skutecznie walczyć z nerwicą lęków?

Juz od osmu lat choruje na nerwice lekowa z przerwami.Od dwuch lat bjore parogen ale z przerwami raz bralam raz nie ale nanoc przez dwa lata bjore afobam chyba sie uzaleznilam mam problem depresja mi sie nawrocila podwujna sila czy...

odpowiada 2 ekspertów:

Mgr Magdalena Golicz

Mgr Irena Mielnik - Madej

Dotyczy: Depresja Nerwica Psychologia

Twój przewodnik po zdrowiu