Twój przewodnik po zdrowiu

  1. Opisz swój problem. Pomożemy Ci znaleźć odpowiedź w bazie ponad miliona porad!
  2. Nie ma informacji, których szukasz? Wyślij pytanie do specjalisty.
Rozpocznij
7 6 6 , 6 8 3

odpowiedzi udzielonych przez naszych ekspertów

Rzetelnie + Bezpiecznie + Bezpłatnie

Ataki paniki: Pytania do specjalistów

Czy muszę udać się do psychologa?

Mam dość lęków... Jestem bardzo emocjonalną osobą. Niestety od małego borykam się z tym problemem, gdyż w wieku przedszkolnym unikałam kontaktu z innymi ludźmi robiłam histerie wpadałam w płacz... Mam bardzo ciężki charakter... Rodzina mówiła, że mi to przejdzie, ale... Mam dość lęków... Jestem bardzo emocjonalną osobą. Niestety od małego borykam się z tym problemem, gdyż w wieku przedszkolnym unikałam kontaktu z innymi ludźmi robiłam histerie wpadałam w płacz... Mam bardzo ciężki charakter... Rodzina mówiła, że mi to przejdzie, ale niestety... Tak jest do dnia dzisiejszego... Z natury jestem histeryczką, jestem przewrażliwiona, nadwrażliwa, impulsywna, nerwowa i lękliwa... Niestety mam lęk społeczny. Od kilku miesięcy zaczęło się to nasilać. Boję się dosłownie wszystkiego może dlatego, że idę na studia od nowego semestru... Mam wizje, że ludzie mi dokuczają, wyzywają, mam napady paniki i lęku oraz natrętnych myśli gdy o tym myślę... Nie wyobrażam sobie przyszłości, bo również mam czarne scenariusze.. Jestem zamknięta w sobie, gdy przechodzę obok tłumów ludzi mam wrażenie, że się na mnie gapią i mnie obgadują a jak słyszę śmiechy to, że to akurat ze mnie się śmieją... Zawsze przez to się czerwienieje. Z byle powodu miewam gwałtowne bicie serca, pocenie się, ciężki oddech... Stresuję się z byle powodu... Na dodatek mam problemy z emocjami nie potrafię się opanować... Zdarza się, że reaguje agresją i histerią. Gdy nie pisze ze znajomymi przez dłuższy czas mam uczucie, że się na mnie obrazili i miewam lęk przed utraceniem znajomych. Lub częste wizje, że zostanę sama i lęk przez samotnością... Często trzeba mi udowadniać, że jestem dla kogoś ważna bo potrafię robić te same awantury, ponieważ mam poczucie, że dana osoba nie traktuje mnie poważnie i męczę osoby do znudzenia bo po tym czuje się lepiej przez określony czas. Również jestem strasznie nieśmiała i by rozmowa zaczęła się kleić to osoba obca musi przejąć inicjatywę bo nie potrafię podejść do nikogo. Mój największy lęk to lęk przed ludźmi. Boję się ludzi mam wrażenie, że wszyscy są bezduszni i wykorzystają dużo rzeczy przeciwko mnie. Często miewam ataki paniki, lęku, histerii. Jestem niecierpliwa, gdy ktoś mi przez dłuższy czas nie odpisuje, denerwuję się, stresuje, myślę nad tym, rozważam teorie spiskowe przeciwko mnie itp. Nienawidzę ignorancji, gdy ktoś mnie olewa wpadam w szał robię takiej osobie awanturę wyzywam i zazwyczaj płaczę... Szybko przywiązuję się do ludzi, a potem cierpię i przeżywam... Moje lęki to m.in lęk przed ludźmi, lęk przed odrzuceniem, lęk przed samotnością, lęk przed utraceniem znajomych, lęk przed przyszłością, lęk przed opinią innych. Jestem słaba psychicznie i przejmuję się tym co kto o mnie powie i zamartwiam się tym godzinami... Mam codzienne uczucie niepokoju mimo, że nic się złego nie dzieje a ja i tak czuję niepokój...Moje życie to dramat, co powinnam zrobić? Mam dość lęków... Codziennie mnie brzuch boli ze stresu albo mam silne naciski między klatką piersiową a żołądkiem gdy coś mnie szokuje/przeraża lub czegoś się boję. Jest tak również w odwrotną stronę, gdy spotka mnie coś dobrego co rzadko się zdarza, przeżywam to cały dzień nawet najmniejsza rzecz. Mam takie momenty, gdy boję się... ale nie wiem czego. Moja biografia w szkole wypisana przez wychowawcę zawsze była o treści, że dziecko jest zamknięte w sobie, wycofane, antyspołeczne, wystraszone i wrażliwe. Tak mnie właśnie ludzie opisują, a ja się po prostu ich boję i przez to mam taką opinię... Tak jest od urodzenia, ale czuję, że jest coraz gorzej. Nieraz mam też problemy z agresją raz się zdarzyło, że pod wpływem impulsu spoliczkowałam kuzynkę, natomiast jeśli chodzi o rówieśników lub obce osoby serce mi zaczyna bić, boli mnie brzuch i mam tę blokadę przez strach. Czy to jakaś poważna choroba lub zaburzenie? Powinnam podjąć się wizyty u psychologa?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś

Jak można odstawić taki lek?

Witam Mam ataki paniki, miałem globus histericus przez rok dopuki nie wszedłem z odpowiednim lekiem (duze dawki roznych lekow nie pomagały) dopiero mała dawka 37.5 mg venlafsxine pomogło. Od 5 lat przyjmuje venlafsxine 37.5 mg. Raz dziennie (rano). Chciałbym spróbować... Witam Mam ataki paniki, miałem globus histericus przez rok dopuki nie wszedłem z odpowiednim lekiem (duze dawki roznych lekow nie pomagały) dopiero mała dawka 37.5 mg venlafsxine pomogło. Od 5 lat przyjmuje venlafsxine 37.5 mg. Raz dziennie (rano). Chciałbym spróbować odstawić ten lek aby zacząć "normalnie" żyć. W jaki sposob odstawić najmniejsza jaka jest dawkę leku? (Sa to kapsułki z granulkami leku) Dzielić na wadze po pół przez miesiac potem po 1/4? Nastepnie co drugi dzien czy pominać ostatni etap? Meżczyzna 32 lata.
odpowiada 1 ekspert:
Lek. Wiesław Łuczkowski
Lek. Wiesław Łuczkowski

Gdzie mam szukać pomocy?

Witam Mój problem polega na tym ze poroniłam ciąże bliźniacza. Wróciłam do pracy 2 tygodnie po poronieniu tak jak skończyło mi się L4 ciążowe. W pracy dają mi do zrozumienia ze to był mój błąd pójścia na l4. I... Witam Mój problem polega na tym ze poroniłam ciąże bliźniacza. Wróciłam do pracy 2 tygodnie po poronieniu tak jak skończyło mi się L4 ciążowe. W pracy dają mi do zrozumienia ze to był mój błąd pójścia na l4. I szybko się o tym przekonałam. Czuje ze jestem wykorzystywana nakładają na mnie więcej obowiązków niż maja pozostali pracownicy. Staram się podołać sprostać wymaganiom ale co kolwiek bym nie zrobiła jest nie wystarczająco dobre. Czuje jak odizolowywuja mnie od reszty grupy. Kiedy proszę o dzień wolny by moc porobić badania kontrolne u lekarzy których miałam umówione wizyty podczas trwania ciąży otrzymuje odpowiedz w słowie ‚ZAPOMNIJ’. Presja pracy nie daje mi normalnie funkcjonować . Wracam do domu z płaczem kiedy kładę się spać nie mogę zasnąć po długich próbach udaje się to ale budzę się bardziej zmęczona niż sie kładłam. Praca ani mi się codziennie, budzę się z krzykiem z płaczem. Schudłam 5 kg przez tydzień. Nie daje sobie rad mam ataki paniki 3-4x dziennie na tyle silne ze boje się ze umrę brakuje mi tchu mam ochotę uciec bo wiem ze nikt mi nie pomoże. Jeszcze jest we mnie strata ciąży . Mam 5 letnie dziecko które przez ten czas od kad wróciłam do pracy czuje ze jest zaniedbywane nie mam czasu by usiąść z nim się pobawić przez 10-11h czas pracy najchętniej zamknęłabym się w pokoju uciekła od tego wszystkiego. Proszę pomóżcie mi do kogo mam się zgłosić u kogo szukać pomocy Ratunku nie chce wyładować w szpitalu psychiatrycznym nie mam z kim o tym porozmawiać mam uczucie ze ludzie mnie lekceważą Proszę pomóżcie
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Agnieszka Fiszer
Mgr Agnieszka Fiszer

Jak pozbyć się tych leków związanych ze zdrowiem?

Witam, mam nietypowy problem. Od dziecka byłem osoba która bardzo duza uwage zwracała na swoje zdrowie, samopoczucie i wiele rzeczy sobiw wkręcałem, różne choroby itd. Z czasem to minęło ale mam od kilku lat powazme problemy. Cały czas codzienie myślę... Witam, mam nietypowy problem. Od dziecka byłem osoba która bardzo duza uwage zwracała na swoje zdrowie, samopoczucie i wiele rzeczy sobiw wkręcałem, różne choroby itd. Z czasem to minęło ale mam od kilku lat powazme problemy. Cały czas codzienie myślę o tym ze bede sie zle czuł, gdy tylko poczuje się ke gorzej od razu panikuje. Dochodzi do ataków paniki gdzie dochodze potem do siebie caly dzien. Odczuwam wtedy taki lęk oraz czuje ze jestem od środka caly rozpalony a najbardziej na twarzy. Jeśli ra napotkam myśl np o tym ze moje dlonie sa slabe to trzymam sie tej myśli i zaraz napada mnie stres nie wiem jak soe od tego uwolnić. Nawet potrafię pomyslwc o tym ze przestanę zaraz widzieć nadz cos wgl nie mającego racji bytu i to mnie stresuje. Proszę o jakas poradę, czasami oczywiście to przechodzi i wracam do normalności ale wystarczy chwila i wracam do takiego stanu.
odpowiada 3 ekspertów:
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Mgr Magdalena Golicz
Mgr Magdalena Golicz

Jak unikać takich negatywnych uwag?

Witam, mam przymus mówienia swojej narzeczonej obraźliwych rzeczy o jej rodzinie, np że u Niej w domu śmierdzi wilgocią itd Jak z tym walczyć? Jak nie powiem czegoś to dostaje ataku paniki i pogorszenia nastroju.
odpowiada 1 ekspert:
Lek. Aleksandra Witkowska
Lek. Aleksandra Witkowska

Czy mogę zastosować jakiś lek na atak paniki przed leczeniem zębów?

Witam! Potrzebuję porady dentysty, psychiatry. Byłem ostatnio 2x u dentysty za pierwszym razem po otrzymaniu zastrzyku znieczulajacego dostalem silnego ataku paniki. ( organizm raguje zle jezeli nie panuje nad wszystkim co jest zwiazane z moim gardlem). Drugi raz po... Witam! Potrzebuję porady dentysty, psychiatry. Byłem ostatnio 2x u dentysty za pierwszym razem po otrzymaniu zastrzyku znieczulajacego dostalem silnego ataku paniki. ( organizm raguje zle jezeli nie panuje nad wszystkim co jest zwiazane z moim gardlem). Drugi raz po lekkim znieczuleniu podawanym przed zastrzykiem zaczely sie pojawiac symptomy paniki (na moje szczescie/ nieszczescie chirurg dentysta obejezal jeszcze raz zdjecia i ostatecznie zdecydowal iz nie podejmie sie usuniecia moich dolnych ósemek i musze udac sie do specjalisty). Obecny problem wiaze sie z kanalowym leczeniem siódemki. Mialem poddac sie narkozie i naprawic odrazu wszystkie zęby ale przez obecna chorobe cov-19 wszystko zostalo odwolane. Jestem na trzecim antybiotyku (ból zniknal na 2 tygodnie ale obecnie utrzymuje sie od tygodnia). Musze naprawic chory ząb pod znieczuleniem miejscowym i pytanie czy mogę zastosowac lek typu lorazepam ktory powinien przeciwdzialac atakowi paniki (obecnie stosowane leki: Venlafaxine 32.5mg. 1x/ Clindamycin HCL 300mg.3x dziennie/ Ibuprofen) dojdzie ewentualne znieczulenie. Z góry dziekuje za podpowiedź Pozdrawiam
odpowiada 2 ekspertów:
Lek. Aleksandra Witkowska
Lek. Aleksandra Witkowska
Lek. dent. Konrad Rutkowski
Lek. dent. Konrad Rutkowski

Czy te bóle mogą być na tle nerwowym?

Witam. Od 9 dni mam bóle mięśni i stawów, ból jest wędrujący raz bolą mnie ramiona i ręce, raz pośladki a raz całe nogi. Żadnych innych objawów nie mam. Boję się że ma to związek z istniejącym wirusem czy od... Witam. Od 9 dni mam bóle mięśni i stawów, ból jest wędrujący raz bolą mnie ramiona i ręce, raz pośladki a raz całe nogi. Żadnych innych objawów nie mam. Boję się że ma to związek z istniejącym wirusem czy od tego czasu miałabym inne objawy,? Lekarz stwierdził że to na tle nerwowym nie mogę spać po nocach a w dzień cały czas o tym myślę i mam ataki paniki. Czy tak może być że boli mnie całe ciało?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz

Czy to może być objaw nerwicy u 33-latki?

Jak wyjs z nerwicy i czy to napewno nerwica ? Ojawy: Oddychanie jak by ogniem Ataki paniki Sprawdzanie pulsu na szyji Zero checi do jakiejkolwiek pracy Strach orzed byciem samym Sztywnienie szczęki Ucisk w kratani Brak cieszenia sie z zycia... Jak wyjs z nerwicy i czy to napewno nerwica ? Ojawy: Oddychanie jak by ogniem Ataki paniki Sprawdzanie pulsu na szyji Zero checi do jakiejkolwiek pracy Strach orzed byciem samym Sztywnienie szczęki Ucisk w kratani Brak cieszenia sie z zycia Wsluchiwanie sie w organizm . Badania krwi ok , 2 lata temu gastroskopia ok , usg brzucha 2 lata temu ok tomograf piersiowy ok , ekg serca ok , rentgen pluc ok . Jesli to nerwica to jak z tego wyjsc . Ciagle ciezko mi sie oddycha bolą plecy ja wiecznie leżę bo nie mam sily chodzic , wyjscie z domu objawia sie lekiem i atakiem paniki . Co robic jak sobie radzic ? W uk jest brak psychologow a psychotropy przypisują jak chcą . Nie chce brac lekow ale potrzebuje porady jak wyjsc z tego vez lekow jak poczuc sie lepiej i zaczac cieszyc sie zyciem . Wieczny strach ze sie udusze ze mam raka nie pozwala mi na to .
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Kamila Dziwota
Mgr Kamila Dziwota
Mgr Łucja Fitchman
Mgr Łucja Fitchman

Jak radzić sobie z silnymi atakami paniki w młodym wieku?

Witam. Cierpię na ataki paniki związane ze stanem mojego zdrowia. Są one wywoływane przez pogorszenie samopoczucia, lub ból(jakikolwiek). Zaczęły się parę lat temu gdy miałam problemy z pęcherzykiem żółciowym. Od tamtego czasu zdarzały się sporadycznie. W tej chwili... Witam. Cierpię na ataki paniki związane ze stanem mojego zdrowia. Są one wywoływane przez pogorszenie samopoczucia, lub ból(jakikolwiek). Zaczęły się parę lat temu gdy miałam problemy z pęcherzykiem żółciowym. Od tamtego czasu zdarzały się sporadycznie. W tej chwili towarzyszą mi codziennie. Mam 29 lat (kobieta), niedoczynność tarczycy, przepukline rozworu przelykowego i skrzywienie kręgosłupa odcinka szyjnego. Bylam u lekarza rodzinnego, dostalam sertagen. Teraz odstawiłam i nie chcę do niego wracać bo tylko pogorszył sprawę (konkretnie skutki uboczne). Szukam konkretnych informacji ponieważ ciezko mi stwierdzic czy faktycznie coś mi jest, czy tylko mam kolejny napad paniki. Chodzi o to, że te ataki nie zawsze wyglądają tak samo. Czasem są słabsze, jedynie czuję typowo strzach i niepokój. Czasami nie jestem w stanie funkcjonowac. Najgorzej jest gdy nie moge zasnąć, bo przy zasypianiu budzę się co chwila łapiąc powietrze (czasem trwa to nawet godzinę) najczesciej tak mam gdy jestem skrajnie zmęczona i mam wrażenie, że moje ciało zasypia szybciej niż umysł. Nie wiem jak się ma panika do cisnienia, ale u mnie ono drastycznie nie skacze i tętno też nie strzela do niebotycznych rozmiarów (zaczynam myśleć, że mam zepsuty ciśnieniomierz, eh). Można mieć niskie ciśnienie przy atakach? Moje jest w okolicach 110/70 (u lekarza mam najczesciej 130/80) a tętno u mnie oscyluje miedzy 60 -80. (EKG ok) Na obecną chwilę nie ma szans bym udała się gdzieś po pomoc, wolę nie wychodzić z domu i nie ryzykować złapaniem czegoś. Dlatego zwracam się do Państwa. Czy ma ktoś jakiś pomysł jak mogę ten bałagan ogarnąć?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz

Jak mogę sobie pomóc w tej sytuacji?

Mam 23 lata, nie mam pracy, nie mam matury ani skończonej szkoły. Mniej więcej od 5 lat siedzę w domu, wychodzę sporadycznie na spacer czy do sklepu. Na szczęście mieszkam z rodzicami i nie muszę martwić się o mieszkanie czy... Mam 23 lata, nie mam pracy, nie mam matury ani skończonej szkoły. Mniej więcej od 5 lat siedzę w domu, wychodzę sporadycznie na spacer czy do sklepu. Na szczęście mieszkam z rodzicami i nie muszę martwić się o mieszkanie czy jedzenie. Męczy mnie już to pasożytnictwo i chciałabym móc normalnie żyć, ale nie jestem w stanie poradzić sobie z życiem. Boję się ludzi, boję się pracy, boję się tłumów, boję się sytuacji, z której nie będę mogła się wycofać, boję się żyć. Męczy mnie nieskończona szkoła, zrezygnowałam z ostatniej klasy lo przez napady paniki. Cały czas obwiniam siebie o wszystko co mi w życiu nie wyszło. Jestem samotna, pomimo rodziny, mam rozregulowany sen, ciężko mi się na czymkolwiek skupić, płaczę z bezsilności prawie codziennie, rzadko mam siłę wstać z łóżka, nie mam siły, żeby samodzielnie zebrać swoje życie do kupy, mam wyrzuty sumienia o wszystko, jestem niestabilna emocjonalnie, często ponoszą mnie emocje przy kontaktach z ludźmi. Zdaje sobie sprawę z mojego stanu psychicznego, ale nie mam co z tym zrobić. Rozważam samobójstwo, ale nie chce obciążać rodziny finansowo, a nie mam oszczędności, żeby im zostawić. Nie mam ubezpieczenia, nie mam pieniędzy, moi rodzice też ledwo wiążą koniec z końcem plus mnie utrzymują, więc nie jestem w stanie prosić ich o dodatkowe kilka stów, których nie mają. Każda pomoc inna niż płatna czy przez przychodnie na nfz (na które i tam czeka się kilka miesięcy) oczekują ubezpieczenia. Co mam w tej sytuacji zrobić? Do kogo się zgłosić? Jest jakaś instytucja, która ratuje ludzi bez ubezpieczenia i pieniędzy? Wiem, że robienie czegoś za darmo się nie opłaca, ale jak w tym kraju pomaga sie ludziom takim jak ja?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Kamila Dziwota
Mgr Kamila Dziwota

Kiedy powinien zacząć działać mój lek?

witam, od ponad pół roku mam stwierdzone zaburzenia depresyjne, lękowe mieszane,udałam się do lekarza, bo nie mogłam sobie poradzić z mobbingiem w pracy, z ciężkimi przeżyciami z późnego dzieciństwa oraz z lękami jakie miałam wobec ludzi, wobec wszystkiego co... witam, od ponad pół roku mam stwierdzone zaburzenia depresyjne, lękowe mieszane,udałam się do lekarza, bo nie mogłam sobie poradzić z mobbingiem w pracy, z ciężkimi przeżyciami z późnego dzieciństwa oraz z lękami jakie miałam wobec ludzi, wobec wszystkiego co nowe, długo by wymieniać... psychiatra zalecił trittico oraz natychmiastową terapię, jak to stwierdził "Pani wogóle nie żyje, pani nie istnieje", ale odmówiłam ze względu na to że miałam lęki co do ludzi. Trittico nie pomogło, bolała mnie głowa, bardzo źle się czułam, natępnie deprexolet, oprócz tego że przytyłam 6kg w 2 miesiące i mogłam spokojnie spać w nicy nic się nie zmieniło, mam nawet wrażenie, że lęki nasiliły się, bo pojawiły się ataki paniki więc lekarz przepisał parogen, biorę od 3 tygodni i mam huśtawkę, raz euforia, a na drugi dzień rozpacz. W lutym dałam się namówić na terapię przeciw lękową, okres czekania 2 miesiące, bardzo żałuję, że tyle zwlekałam z zapisaniem się,20 kwietnia miałam zacząć raczej jej nie odbędę, ze względu na obecną sytuację. Nie wiem co robić, czy parogen nie powinien już zacząć działać? to juz trzeci lek a ja czuję się jak na huśtawce i ciągle tracę czas, a to mnie przeraża
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz

Jak radzić sobie z atakami paniki mając 30 lat?

Witam. Jestm kobieta i mam 29 lat. Mam ataki paniki. A przynajmniej tak podejrzewa lekarz. Zastanawiam się tylko czy to możliwe , że podczas samego ataku moje cisnienie i tętno mieści się w normie. Czasami mam wrażenie, że wali... Witam. Jestm kobieta i mam 29 lat. Mam ataki paniki. A przynajmniej tak podejrzewa lekarz. Zastanawiam się tylko czy to możliwe , że podczas samego ataku moje cisnienie i tętno mieści się w normie. Czasami mam wrażenie, że wali mi serce a jak sprawdzam puls to podniesiony jest najwyżej do 80 lub 90. Ale najczęściej jest w normie. Nigdzie nic na ten temat nie moge znaleźć. A ta niewiedza tylko bardziej mnie denerwuje. Uprzejmie proszę o odpowiedź.
odpowiada 1 ekspert:
Lek. Wiesław Łuczkowski
Lek. Wiesław Łuczkowski

Jak mogę poprawić swoje samopoczucie?

Mam na imię Eliza i mam 20 lat. Od pewnego czasu zauważyłam, że nie potrafię cieszyć się ze szczęścia innych. Kiedyś byłam podekscytowana, gdy przyjaciółce coś się udało. Obecnie jestem w najlepszym przypadku obojętna a w najgorszym przygnębiona. Nie wiem... Mam na imię Eliza i mam 20 lat. Od pewnego czasu zauważyłam, że nie potrafię cieszyć się ze szczęścia innych. Kiedyś byłam podekscytowana, gdy przyjaciółce coś się udało. Obecnie jestem w najlepszym przypadku obojętna a w najgorszym przygnębiona. Nie wiem skąd to się bierze, ale czuje się naprawdę okropną przyjaciółką, dręczy mnie to, sprawia że czuję się jeszcze gorzej niż zwykle. Czuje sie też zazdrosna, że jej (i innym osobom) wiedzie się lepiej. Koleżanka z liceum wyjechała na studia do Anglii, druga do Niemiec, trzecia pracuje w USA, czwarta studiuje w Warszawie... A ja nie poszłam na studia tylko do szkoły policealnej, chociaż studia planowałam (zrezygnowałam ze względu na depresję i stany lękowe, obiektywnie nie dałabym rady studiować, więc stwierdziłam, że zrobię sobie 2 lata przerwy na wyzdrowienie ucząc się zaocznie). Przyjaciółka bardzo się cieszy, że ten rok należy do niej, że tak dużo jej się udaje, ma tak wielkie plany, marzenia, ambicje... Ma przyjaciół, znajomych, ciągle się z kimś spotyka, bawi, ma czas na naukę i sport. Ja w tym czasie nie mam oprócz niej nikogo (mieszkamy niestety 300km od siebie), nie wychodzę z domu albo przez całkowity brak siły albo lęk przed wszystkim, dostaje ataków paniki i nici z wyjścia. Jak już wychodzę to zawsze z kimś z rodziny na godzinę albo dwie zakupów lub do lekarza psychiatry. Lekarz mówi, że muszę czym prędzej rozpocząć psychoterapie, ale termin na nfz mam dopiero na początek maja (i to najwcześniej), a prywatnie mnie nie stać. Mój zły stan pogarsza bardzo ten fakt braku radości ze szczęścia przyjaciółki. Przygnębia mnie. Często po rozmowie na ten temat czuję się dużo gorzej i mam myśli o samookaleczaniu (walczę z tym nałogiem od dwóch lat, jestem "czysta" już 2 miesiące co jest dla mnie wielkim sukcesem) czasem też samobójcze. Nie wiem co z tym zrobić, boję się, że mój brak entuzjazmu z cieszenia się z nią sprawi, że będziemy się od siebie oddalać, a tego bardzo nie chce. Czy jest jakiś sposób, żebym znów mogła cieszyć się z innymi?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś

Czy to normlane po ataku paniki?

Witam ostatnio miałam atak paniki całe ciało mi drzazlo miałam wrażenie że się duszę i serce waliło jak młot aż musialam wezwać pogotowie, niby jest okej ale nieraz mam przyspieszony oddech pokasluje lekko mam wrażenie że się wszystko ściska jakby... Witam ostatnio miałam atak paniki całe ciało mi drzazlo miałam wrażenie że się duszę i serce waliło jak młot aż musialam wezwać pogotowie, niby jest okej ale nieraz mam przyspieszony oddech pokasluje lekko mam wrażenie że się wszystko ściska jakby organizm chciał coś wyrzucić z siebie czy to normalne po takim przeżyciu
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Łucja Fitchman
Mgr Łucja Fitchman

Czy przy takich objawach warto udać się do psychiatry?

Chciałbym otrzymać pomoc. Od ponad 2 lat mogę powiedzieć, że cierpię w swoim życiu. Wcześniej było bardzo szczęśliwe i zawsze się czułem dobrze. Mimo tego od dziecka miałem zawsze jakieś dziwne zachowania i swoje dziwactwa. Zaczęło się od pójścia do... Chciałbym otrzymać pomoc. Od ponad 2 lat mogę powiedzieć, że cierpię w swoim życiu. Wcześniej było bardzo szczęśliwe i zawsze się czułem dobrze. Mimo tego od dziecka miałem zawsze jakieś dziwne zachowania i swoje dziwactwa. Zaczęło się od pójścia do liceum. Wcześniej zawsze w życiu miałem przyjaciół, a w klasie byłem lubiany. Nagle wszystko się odwróciło i byłem praktycznie sam prócz jednej przyjaciółki do dziś, byłem wyśmiewany, nikt nie chciał mi nawet powiedzieć cześć ani porozmawiać. Moi przyjaciele od dziecka mnie zostawili dla kogoś innego. Bardzo wywarło to duży wpływ na moje życie. Otóż chodzę na terapię od 3 miesięcy. Nie potrafię cieszyć się ze swojego życia, czuję się zawsze nerwowy, nie umiem się zrelaksować. Przez cały czas towarzyszy mi kołatanie w sercu i ciężki oddech. Mogę powiedzieć że mam tak zawsze bez względu na sytuację. Oczywiście dochodzą do tego codzienne myśli samobójcze oraz samookaleczanie. Nie wierzę totalnie w siebie. Lecz mimo tego albo jestem bardzo smutny, a nagle budzi się we mnie szczęście nie opisane. Nie ma nigdy nic po środku. Zazwyczaj staram się izolować od ludzi, ale w głębi potrzebuje ich bardzo i oni mi dają sił. Przez wcześniejsze sytuację bardzo boję się odrzucenia. Mój poprzedni związek był bardzo ciężki. Nie umiałem cieszyć się z sukcesów drugiej osoby, byłem obsesyjnie zazdrosny, traciłem bardzo często humor z powodów moich urojeń. Bardzo boję się ludzi, ale tylko płci męskiej do lat około 20. Gdy idę po mieście i widzę nawet jedną osobę od razu wpadam w panikę i bardzo źle się czuję, boję się. Unikam miejsc gdzie jest dużo osób, ponieważ boję się wyśmiania. Poza tym mam problemy ze snem, śpię mało i nie umiem zasnąć przez stres. Zamykam się coraz bardziej w sobie. Moje życie to dla mnie piekło. Poza tym nie mam zupełnie oparcia w Rodzicach. Mamy świetny kontakt, lecz dla nich problemy nie istnieją. Są tylko wymysłami. Tata nie umie mi pomóc i zrozumieć, a Mama wpada w panikę i mówi, że to moja wina, albo Jej, że mnie źle wychowała.Gdy jestem z innymi ludźmi zawsze mam urojenia, że jestem obserwowany, wyśmiewany gdzieś z boku, śledzony. Chciałabym iść do psychiatry, ale boję się reakcji Rodziców. Już mowa o psychologu była dość ciężka. Wpadłem ostatnio w atak paniki - było mi ciężko oddychać, nie miałem sił. Usunąłem się na łóżko, na podłogę. Zacząłem płakać a po chwili wpadłem w furię. Do końca dnia czułem jakbym nie był do końca świadom co się dzieje. Proszę o pomoc... Bardzo chciałbym wiedzieć, co mi dolega i jak naprawdę mogę sobie pomóc.
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Katarzyna Kulczycka
Mgr Katarzyna Kulczycka
dr n. med. Lech Popiołek
dr n. med. Lech Popiołek

Czy jest szansa na wyleczenie ataków paniki?

Witam, Moi rodzice się rozwiedli w grudniu 2018r, w czerwcu zaczęłam mieć ataki paniki i mam je do teraz. Chodzę na terapię, ale boję się że będę tak miała do końca życia. Czy mogę to wyleczyć?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Katarzyna Kulczycka
Mgr Katarzyna Kulczycka

Co mogły znaczyć te fobie i ataki paniki?

Witam Pisze z poważnym problemem jaki mnie ostatnio spotkał. Wcześniej zawsze byłem osobą wygadaną, pewną siebie, wesoła do czasu. Urządziliśmy impreze z rodziną "meską" wiadomo alkohol i te sprawy. Rano jak sie przebudziliśmy, zjedliśmy sniadanie wszyscy razem i usiedliśmy przy... Witam Pisze z poważnym problemem jaki mnie ostatnio spotkał. Wcześniej zawsze byłem osobą wygadaną, pewną siebie, wesoła do czasu. Urządziliśmy impreze z rodziną "meską" wiadomo alkohol i te sprawy. Rano jak sie przebudziliśmy, zjedliśmy sniadanie wszyscy razem i usiedliśmy przy stole. Nagle wuja zaczął coś mi sie wypytwać i żartować i nagle czułem jak dostaje atak paniki, zaczeło robić mi sie gorąco i stresować, że zaraz wszyscy to zobaczą. Pierwszy raz miałem taki atak przy rodzinie. Byłem w szoku co sie dzieje, pojechałem sie przejechac smaochodem czułem się jakby wszytsko było nierealne. Po tym zdarzeniu ciągle się stresuje z 3 dni z rzędu miałem takie ataki paniki , że z domu nie wychodziłem. Wszystkiego sie bałem, 4 dnia nagle zacząłem dostawać nagłe zmiany humoru , jakby przez chwile byłem szczęsliwy i tłumaczyłem sobie że wszytsko jest ok i po chwili na nowo strach przed zaczerwienieniem sie itd. Mineło 2 tyg od tego zdarzenia i mam wrażenie, że jest jeszcze gorzej. Boje się wszystkiego , nawet rozmowy z rodziną, często gubie wątki , nie moge się skupić, moje myśli ciągle są skupione na tym ze zaraz dostane atak i robi mi sie gorąco, że wszyscy to zobaczą. Nie czuje sie swobodnie przy nikim, nawet przy znajomych. W ciągu dnia jest moment jakbym był dawnym sobą uświadamiam sb co ja odwalam mija 5 minut i nan owo stres nawet przed rozmową z matką. Zaczynam sie nawet bać na samą mysl ze miałbym gdzies pojsc do kogos i rozmawiac itd. Nie jestes sobą, prosze o pomoc sam juz nie wiem co mi jest. Psychiatra zapisał mi aciprix. Mam bardzo duze wahania nastroju, od dobrego humoru przez pare minut po fobie na nowo, w nocy budze sie, nie moge spac. Bardzo sie pocę, co sie ze mną dzieje
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Łucja Fitchman
Mgr Łucja Fitchman

Jak leczyć panikę związaną z koronawirusem?

Witam mam problem chodzi o mojego chłopaka strasznie przeżywa epidemię koronawirusa panikuje i jest nerwowy nie wiem co mam zrobić jak pomóc jemu przez to ja bardziej też to przeżywam tą sytuację chciałabym się z nim zobaczyć kiedy to się... Witam mam problem chodzi o mojego chłopaka strasznie przeżywa epidemię koronawirusa panikuje i jest nerwowy nie wiem co mam zrobić jak pomóc jemu przez to ja bardziej też to przeżywam tą sytuację chciałabym się z nim zobaczyć kiedy to się skończy proszę o pomoc mam 24 lata on ma 23
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś

Jak radzić sobie z atakami panikim mając 24 lata?

Witam, od dłuższego już czasu mam ataki paniki, przed ocena... Boję się, że zwarjuje, boję się schizofrenii , boję się, że inni np. W pracy myślą, że jestem chora psychicznie... Często ze stresu w pracy trzęsą mi się ręce...... Witam, od dłuższego już czasu mam ataki paniki, przed ocena... Boję się, że zwarjuje, boję się schizofrenii , boję się, że inni np. W pracy myślą, że jestem chora psychicznie... Często ze stresu w pracy trzęsą mi się ręce... Ja jestem osobą, która wszystko analizuje... Często boli mnie brzuch ze stresu... Teraz doszła ta izolacja, prawie miesiąc bez pracy to jeszcze bardziej człowiek o tym wszystkim rozmyśla i boję się powrotu do pracy... Co może być ze mną nie tak, gdzie szukać pomocy? Bo wsparcia nie mam od nikogo, nie mam się komu wyzalic i to jeszcze bardziej dobija...
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś

Czy mogło mieć to wpływ na późniejsze ataki?

Witam W dzieciństwie(5 lat) zachorowałem na świnkę. To był ostry przebieg z podejrzeniem zapalenia opon mózgowych. Od tamtej pory mam dziwne stany psychiczne (tak jak by ataki paniki). Zdarza się to zawsze przed snem, bardzo nieregularnie. Mogę... Witam W dzieciństwie(5 lat) zachorowałem na świnkę. To był ostry przebieg z podejrzeniem zapalenia opon mózgowych. Od tamtej pory mam dziwne stany psychiczne (tak jak by ataki paniki). Zdarza się to zawsze przed snem, bardzo nieregularnie. Mogę mieć 2-3ataki w ciągu miesiąca, tygodnia, roku lub co kilka lat. Zastanawiam się nad inna przyczyną, ale nic mi nie przychodzi do głowy. Dostałem wtedy zastrzyk z jakąś ciemna substancja,po którym miałem podobne objawy. Chciałbym się dowiedzieć co to mogło być i czy rzeczywiście mogło mieć to wpływ na późniejsze ataki? Proszę o odpowiedź, lub jakieś sugestie, przykłady.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Magdalena Golicz
Mgr Magdalena Golicz
Patronaty