Cześć, Chciałbym przytyć kilka - kilkanaście kilogramów aby wyjść z niedowagi. Mam 15 lat [15 i pół] 176 cm wzrostu i poniżej 50 kilogramów wagi [46-48]. Co do aktywności fizycznej to ćwiczę na w-fach 4 godziny w tygodniu i w domu ćwiczę z ciężarkami oraz 6 weidera. Śniadania albo nie jem, albo jem (kanapki z białego chleba z pasztetem/szynką/serkiem topionym) mało z powodu braku czasu. Obiady jem obfitsze (cały duży talerz) głównie kotlet z ziemniakami pire rzadko z jakimiś dodatkami czasem na obiad jem zupę. Do kolacji zjadam jakiegoś owoc albo jogurt, albo parówki. Na kolację jem kilka kanapek czasem jajecznice lub jajko (na twardo/ miękko) albo makrelę wędzoną. Za to uwielbiam jedzenie sezonowe np. fasolkę szparagową, kalafior, arbuzy, kukurydzę. Odkąd pamiętam byłem chudy i zawsze odżywiałem się podobnie i od zawsze miałem szybką przemianę materii. Od ubiegłego roku urosłem o ponad 20 cm bez większej zmiany wagi.

Witam ! Obecnie ważę ok 42 kg mam 17 lat i jestem dziewczyną. Jestem średnio aktywna fizycznie, a tym bardziej że teraz zima :)) W czasie ostatnich 6 miesięcy schudłam z wagi 61 kg. Mój lekarz prowadzący nakazał mi przytyć, jestem obecnie pilnowana z jedzeniem i takie tam. ;/ Jednak rozumiem, bo nie chce aby mnie wywieźli do szpitala dla anorektyczek czy coś. Obecnie nie mam od długiego czasu miesiączki i leczę. Mogę przytyć tak do 48 kg. Żeby było ok. Co powinnam jeść teraz ? I później aby utrzymać odpowiednia wagę i nie tyć dalej bo tego naprawdę nie chcę :( Dziękuję z góry za pomoc :) i pozdrawiam!

Od ponad roku jestem chora. Bulimia przejęła zupełnie kontrolę nad moim życiem, nie potrafię już na nic znaleźć czasu. Mam 17 lat, moja waga waha się pomiędzy 50-55 kg, w zależności, czy mam wystarczająco dużo sił by wymiotować, czy też zupełnie się poddaję i zamykam na cały otaczający mnie świat, wzrost 164 cm. Kiedyś byłam wesoła, miałam dużo energii i chęci do życia. Teraz nie znajduję na nic czasu, bulimia pochłania całe moje życie.

Od września wymiotowanie znacznie się nasiliło, wcześniej były to napady 2-3 razy w tygodniu. Wrzesień i październik były krytyczne, zdarzało się nawet do 5-6 razy dziennie. Wymiotowałam wszędzie: w domu, w centach handlowych, tam, gdzie obecnie byłam. Straciłam zupełnie wolę walki, nie potrafię już sobie pomóc. Każdego dnia mówię sobie, że już jest lepiej, lecz nadchodzi wieczór i wszystko zaczyna się od nowa. Od tygodnia mam silną wolę i już nie wymiotuję, lecz jedzenie jakie spożywam, przekracza dzienną porcję dla 2-3 osób. Czuję się strasznie źle, mam jeszcze mniej energii, ciągłe uczucie zgagi, bóle brzucha i serca, brak chęci do życia. Miałam też myśli samobójcze. Właściwie to te myśli są ze mną cały czas.

Rodzina nie wie o moich problemach, nikt o nich nie wie. Waham się, czy powiedzieć o tym przyjaciółce (jest to jedyna osoba, której ufam na tyle, żeby jej o tym powiedzieć, lecz nie wiem, czy to nie pogorszy jeszcze sytuacji). Proszę o pomoc, nie wiem gdzie mogę znaleźć jakieś oferty, które pomogą mi z tego wyjść. Może jakaś terapia, nie wiem, gdzie mam się udać. No i czy powiedzieć o tym mojej przyjaciółce? Proszę o radę, błagam. Mieszkam w Poznaniu.

Witam serdecznie! Mam 17 lat. Podejrzewam u siebie anoreksję bulimiczną, czy słusznie, to tego nie wiem. U mnie jest tak, że zaczynam stosować głodówkę i po kilku dniach mam napad obżarstwa. Zaczynam prowokować wymioty, ale najczęściej się przeczyszczam, biorąc 5 tabletek X***. Po przeczyszczeniu się, znów stosuję głodówkę i tak w kółko. Najgorsza w tym wszystkim jest przymusowa chęć jedzenia, nawet kiedy nie jestem głodna. Proszę o odpowiedź. Czy to jest bulimia czy anoreksja bulimiczna? Mam 165 cm wzrostu, było 78 kg, jest 66.