Witam, mam 20 lat, 170 cm wzrostu i ważę 73 kg... chciałabym zrzucić kilka kilo... próbowałam kilka razy stosować dietę, ale chyba brak mi motywacji do tych wszystkich diet, tych specjalnych przepisów. Próbowałam stosować dietę białkową, ale to nie dla mnie. Czy są jakieś prostsze sposoby, zasady, których powinnam przestrzegać.., i ćwiczenia, które mogłabym robić w domu?? A, i jak pogodzić dietę z pracą?? Pracuję 2 dni na 2 dni po 10 h, jakie posiłki, przekąski mogę zabierać do pracy. Bardzo proszę o rady. Pozdrawiam

Witam, cierpię na zaburzenia odżywiania. Mam 163 cm wzrostu, ważę 42 kg. W ciągu roku schudłam 8 kg. Mam 21 lat. Nie wiem, czy cierpię na anoreksję, bulimię czy obżarstwo kompulsywne. Potrafię nic nie jeść przez 5 dni albo wymiotować. Gdy zjem chociaż odrobinę (np. 1 pomidora), zdarzają mi się rzadko (2-3 razy w miesiącu, w niektórych miesiącach wcale) wielkie napady obżarstwa, potrafię wtedy zjeść 1 kg szynki, do tego suche płatki śniadaniowe, całe opakowanie, całe ciasto, ciastka i to zagryzać ogórkami konserwowymi. W czasie takiego napadu dziwnie łączę smaki, nie interesuje mnie smak potraw. Później też wymiotuję.

Mam rany na prawej dłoni, a wmawiam, że to od poparzenia, otarcia itp. Czasem mam rany na gardle i wymiotuję z krwią. Te napady obżarstwa są chyba zbyt rzadkie, by stwierdzić bulimię. Jednak na co dzień, gdy zjem cokolwiek (jabłko, warzywa, kilka plastrów chudej szynki czy twaróg - produkty niskokaloryczne) również wymiotuję. Brałam przez jakiś czas leki odwadniające, przeczyszczające. Ostatnio zamówiłam lek hamujący głód (zakazany w Polsce), ponieważ przerażają mnie napady kompulsywnego obżarstwa. Nie umiem zdiagnozować swojej choroby. Proszę o pomoc. Dodatkowo wciąż porównuję swoje uda z innymi ludźmi. Wydają mi się bardzo masywne, jak na taką wagę, dlatego przesunęłam cel do 37 kg. Kiedyś ćwiczyłam fitness i mam na nogach mięśnie, których nie da się spalić. Jednocześnie widzę, że mam bardzo chudy brzuch, plecy, twarz, ręce, dłonie. Nie podobają mi się one, a mimo to nie mogę przestać koncentrować się na udach. Obwód uda to 42 cm, a wciąż wydają mi się grubsze niż uda innych kobiet (rzeczywiście są dziewczyny szczuplejsze o chudszych nogach).

Proszę o pomoc w zdiagnozowaniu tego, co mi dolega. Chodzę na terapię do psychologa, jednak na niewiele się sprawdza, bo on sam nie diagnozuje wprost mojego problemu i spotkania są za rzadko (1 raz na tydzień - dwa tygodnie). Czy jeśli zgłoszę się do psychiatry, to będę miała przymus leczenia w szpitalu na zamkniętym oddziale? Zależy mi na studiach i nie chciałabym tego zaprzepaścić. Poza tym chcę zachować dyskrecję mojego stanu. A myślę, że byłabym gotowa podjąć leczenie, tylko panicznie się boję, że mnie „zamkną”, chociażby na obserwację. Proszę o pomoc.

Mam 27 lat, 175cm i aż 85kg :( Od nowego roku tzn przez 11m-cy przytyłam ok 10kg. Jem mniej, staram się  ćwiczyć, może nie codziennie, ale zawsze kiedy mam 20 min wolnego czasu. Do tego mam Zespól jelita drażliwego ( odmianę biegunkowa), wiec praktycznie codziennie się  wypróżniam. Nie potrafię zrozumieć dlaczego nagle zaczęłam tak tyć. Jeśli chodzi o ZJD niestety mam duży problem, bo nie potrafię juz sobie z tym poradzić. Leki, które przepisywali lekarze niestety nie pomogły. Bardzo proszę o poradę co mogłabym zrobić, żeby moja waga wróciła do normy. Dziękuję Ania

Mam 20 lat. Mam 168 cm wzrostu i ważę 57 kg. Ogólnie rzecz biorąc, jestem szczupłą osobą, ale byłoby idealnie, gdyby nie mój brzuch. Jak chodzę, wydaje się płaski, a jak zdejmę bluzkę, okazuje się, że jednak troszkę odbiega on od ideału. Brakuje mu jędrności i by przydało się zgubić trochę z tłuszczyku z brzuszka. Bardzo lubię pływać, ostatnio zaczęłam robić brzuszki 30 dziennie, ale to chyba za mało. Jak bym mogła ujędrnić i wyszczuplić mój brzuch? Nigdy nie stosowałam żadnej diety, gdyż nie było takiej potrzeby. Dodam, że jestem uzależniona od słodyczy. Bardzo proszę o pomoc. Chciałabym zobaczyć efekty jak najszybciej, czy 2-3 tygodnie wystarczą??

Mam 20 lat i ważę 64 kg przy wzroście 168 cm. Moje wymiary to: biodra - 92, talia – 79, biust - 95. Mam normalne nogi, ręce, pośladki. Moim problemem jest duży brzuch oraz tzw. „boczki”. Są naprawdę ogromne, a brzuch wygląda tak, jakbym już z 2 dzieci urodziła. Po prostu flaczek. Gdy go nie wciągam, wyglądam jakbym połknęła piłkę. Przez brzuch i boczki mam zdeformowaną figurę. Od dziecka miałam flaczkowaty brzuszek, jednak z wiekiem powiększył się. Moi rodzice są szczupli. Dodam, że jadam niestety niezbyt regularnie, chociaż fast foody zazwyczaj omijam. Lubię słodycze (niestety). Mało się ruszam, właściwie tylko spaceruję, czasem robię brzuszki. Doradźcie mi, co zrobić, aby mieć normalną sylwetkę?

Cierpiałam (lub nadal cierpię) na tę chorobę. Nie utrudnia mi ona codziennego funkcjonowania, nie myślę na co dzień nadmiernie o jedzeniu, kaloriach. Wagę mam w dolnych granicach normy, czuję się z nią dobrze i wolałabym nie przytyć za dużo. Leczę się hormonalnie w celu odzyskania miesiączki. Co Państwo sądzą o mojej sytuacji? Jakie są wyznaczniki tego, że się już z anoreksji wyszło? Bo na pewno pozostawia ona ślady w psychice? Jak odróżnić te ślady od wciąż trwającej choroby? Dziękuję za odpowiedź

Mam 16 lat ważę 90 kg i mam 155 cm wzrostu, próbowałam wiele diet ale nic nie działa nawet przez jakiś czas brałam tabletki odchudzające, ale one mi nie pomogły, już sama nie wiem co mam robić ograniczam się w jedzeniu, czasami jem rano (ale nie zawsze), a potem jem po szkole około 16 i coś w międzyczasie, staram się pić dużo wody ale na razie dam radę wypić tylko jeden litr wody, co mam robić proszę o pomoc?