Witam. Córka ma 16 lat. Od dwóch lat choruje na epilepsję toniczno - kloniczną. Leczy się IMiD w Warszawie na ul. Kasprzaka. Leki jakie bierze: od półtora roku (D*** C***) rano 800, wieczorem 1000 oraz od dwóch miesięcy wprowadzamy L***. Od pół roku córka zaczęła słyszeć głosy wewnętrzne oraz zewnętrzne . Jest po przebytej próbie samobójczej, udaliśmy się do lekarza psychiatry, który po przeprowadzonym wywiadzie przepisał K*** rano 300, wieczór 300 i po trzech miesiącach głosy zewnętrzne zanikły. Niestety od pięciu dni głosy nasilone wróciły i dołączyły do tego ataki oraz nieregularna temperatura (córka nie jest przeziębiona). Ta temperatura pojawia się w czasie nasilenia głosów oraz bólu głowy. Po kontakcie teraz z lekarzem psychiatrą, lekarz zasugerował, że nie ma pomysłu na dalsze leczenie. Prosimy o pomoc.

Mam 22 lata. Nie wiem, co się ze mną dzieje. Słyszę w mojej głowie głosy, które mi rozkazują co mam robić. Na przykład, jeżeli czegoś się boję, mam ważny egzamin, to głos w mojej głowie mówi, że go zdam, "jeżeli zrzucę doniczkę z parapetu." Jeśli tego nie zrobię, to się nie powiedzie. I tak jest prawie ze wszystkim i wtedy znowu pojawia się głos i i każe mi coś dziwnego robić, bo wtedy wszystko będzie dobrze. Mam już dosyć tego. Nasila się to kiedy jestem sama i mam pole do popisu, gdy nic mnie nie hamuje. Wtedy głos każe mi robić chore, dziwne rzeczy. Wykonuję to z przekonaniem, że dzięki temu się uda. Ciągle się czegoś obawiam. Martwię się, że sobie z czymś nie poradzę, nie dam rady itd. Proszę o poradę.

Mój narzeczony miał kilka dni temu omamy. W ciągu dwóch nocy zdarzyło mu się ze się obudził i widział (wydawało mu się, ale dla niego było to jak rzeczywistość), jak ja leżę obok niego i korzystając z okazji, że on śpi, czatuję z kimś (domniemywał, że z jakimś mężczyzną). Po pierwszej nocy nic mi nie powiedział. A ja nawet nie zauważyłam, aby coś zmieniło się w jego zachowaniu. Przy drugim takim nocnym przywidzeniu - po około 2-3 godz. (twierdzi, że tyle czasu mogło minąć) obudził mnie. Był bardzo zdenerwowany, nakręcał się przez ten cały czas, że go zdradzam. Mimo zdenerwowania nie był agresywny, ale serce mu biło bardzo szybko i mocno, że sam się przestraszył i chyba tylko dlatego mnie obudził. Ja w pierwszej chwili chciałam wzywać karetkę, bo w ogóle nie wiedziałam o co chodzi. Dopóki go nie przekonałam, że to co "widział" nie było prawdą, patrzył na mnie bardzo zdziwiony, zaskoczony, jakby trochę przestraszony, w zasadzie po raz widziałam, żeby tak patrzył. Wysyłam go do neurologa, aby sprawdzić przyczynę. Ale może tu ktoś będzie mógł mi powiedzieć, czy może to być związane z jakąś chorobą psychiczną (tfu, tfu)? W chwili obecnej mamy dużo stresów (praca, remont mieszkania, przeprowadzka i zbliżający się ślub...). Proszę o poradę...

Proszę o pomoc. Od trzech lat lekarze nie są w stanie stwierdzić, co mi dolega. Mam ataki, przypominające ataki epilepsji, jednakże żadne badania nie wykazują zmian w mózgu ani żadne leki na padaczkę nie działają. Mój atak rozpoczyna się tak, że słuchając muzyki zaczynam odczuwać lęk, a po chwili zamiast słów muzyki słyszę jakieś głosy, wierszyk, mam wrażenie, że zawsze słyszę to samo. Początkowo głos mężczyzny, potem kobiety. Coś takiego zdarza się mniej więcej co miesiąc. Pierwszy atak w ciągu dnia jest delikatny, trwa kilka sekund, potem boli mnie głowa i odczuwam zmęczenie. Często nie kończy się jednak na jednym. Kolejne są coraz mocniejsze, dłuższe, wtedy tracę kontrolę nad sobą. Zaczynam mieć problemy z oddychaniem, pluję. Nie umiem mówić, wydaje mi się, że mówię normalnie, ale mówię niestworzone rzeczy. Nie rozumiem, co mówią do mnie inni, jestem wtedy przekonana, że mówią, to co słyszę, słyszę ich mówiących ten tekst, ale wiem, że oni tego nie mówią,ż e to tylko atak. Widzę normalnie. To mija, ale cztery razy skończyło się napadem typowym dla padaczki (drgawki, przegryzienie języka). A jakiś miesiąc temu popadłam w stan psychozy, słyszałam te rzeczy przez 3 dni, nie mogłam porozumieć się ze światem. Bolała mnie głowa, płakałam. Trafiłam do szpitala, zrobiono wszystkie badania, jakie się chyba dało. Nic nie wykazano. Ja widziałam lekarzy, rodziców, początkowo wiedziałam, że mówią coś innego niż słyszę, ale po dniu już zatraciłam się w tym. Byłam przekonana, do tej pory nie jestem pewna, o co chodziło, a mianowicie, że cały oddział neurologii mówił jakiś wierszyk. Skonsultowałam się z psychiatrą, od ponad 2 miesięcy biorę lek na nerwicę, stopniowo odstawiając wielkie dawki leków przeciwpadaczkowych. Niestety nic nie pomaga. Ja ciągle słyszę, mniej więcej co miesiąc. Ale ginekologicznie wszystko sprawdziłam, to nie ma z tym związku. Jednak często jest to po jakichś nerwowych sytuacjach, nie od razu lecz po okołu 4,5 dniach. Błagam o pomoc. Chciałabym usłyszeć jakąś diagnozę czy polecenie jakiegoś lekarza za granicą. Nie wiemy, co mi dolega, nic mi nie pomaga, a ja wciąż słyszę te okropne wierszyki. Zawsze w ciągu dnia zaczyna się, gdy słucham muzyki, zamiast słów, słyszę tego mężczyznę... próbuję zapisać co mówi, jednak potem, gdy czytam, jestem pewna, że to nie było to, co mówił... Kolejne ataki, np. drugi czy trzeci w ciągu dnia, pojawiają się nawet w ciszy, każdy kolejny jest silniejszy. Zaczęło się, gdy miałam 16 lat, po bardzo nerwowej sytuacji w rodzinie. Od tamtej pory było co raz silniejsze, co jakiś czas. Zrobię wszystko, by dowiedzieć się co mi dolega. Proszę o pomoc. Żaden z moich lekarzy nie spotkał się wcześniej z takim przypadkiem. W internecie też nie znalazłam osoby cierpiącej na coś choć ciut podobnego.

Od niedawna mam zwidy... np. idę sobie po ulicy, odwracam się, widzę dziecko (małe, samo), odwracam się drugi raz (odruchowo) i już go nie ma. Albo siedzę przy komputerze, spojrzę na łóżko, dziecko śpi, a zaraz go nie ma. Pokazuje mi się ono coraz częściej i zawsze to samo dziecko. Nie wiem, co mam z tym zrobić. Zaczęło się to jakieś 6 miesięcy temu jak wróciłem z ferii. Od razu po powrocie pierwszy raz miałem to przywidzenie. Dziękuję za przeczytanie. Pozdrawiam.