Twój przewodnik po zdrowiu

Opisz swój problem. Pomożemy Ci znaleźć odpowiedź w bazie ponad miliona porad!
Rozpocznij
7 6 7 , 2 0 1

odpowiedzi udzielonych przez naszych ekspertów

Rzetelnie + Bezpiecznie + Bezpłatnie

Psychologia: Pytania do specjalistów

O czym mogą świadczyć problemy ze zdrowiem psychicznym?

Witam mam pytanie coś się dzieje z moim zdrowiem psychicznym. Od paru lat mam takie dziwne uczucie co 2,3 dni wyostrzony wzrok patrzenie w jedno miejsce, w gore. Straszna panika. Lecze Sie u psychiatry mam takie leki jak... Witam mam pytanie coś się dzieje z moim zdrowiem psychicznym. Od paru lat mam takie dziwne uczucie co 2,3 dni wyostrzony wzrok patrzenie w jedno miejsce, w gore. Straszna panika. Lecze Sie u psychiatry mam takie leki jak apra swift risperon i paxtin ale nie pomagają mi. Leczą tylko schizofrenie której sam nie jestem pewny czy ją mam lekarz neurolog przepisał mi clonazepam biorę ten lek od 2 miesięcy i jest poprawa tzn ataki bywają ale rzadziej i są one krotsze tak to nawet nie mogłem wytrzymac 8h. Mam też pytanie to psychiatrów neurologów. Czy jest jakiś lek na takie zjawisko jak wyżej opisalem. Boje się brac clonazepamum dłużej bo boje się ze się uzależnie..
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Dr n. med. Agnieszka Prymus
Dr n. med. Agnieszka Prymus
Dotyczy: Schizofrenia Psychiatria Psychologia Psychoterapia

Jak poradzić sobie z niskim poczuciem własnej wartości?

Witam. Mam 28 lat i ogromny problem z niskim poczuciem własnej wartości. Czuję się gorsza od innych i zupełnie bezwartościowa. Zawsze za głupia, za brzydka, za nudna by być wartą czyjejś uwagi. Niedostatecznie dobra w pracy i relacjach prywatnych. Przez... Witam. Mam 28 lat i ogromny problem z niskim poczuciem własnej wartości. Czuję się gorsza od innych i zupełnie bezwartościowa. Zawsze za głupia, za brzydka, za nudna by być wartą czyjejś uwagi. Niedostatecznie dobra w pracy i relacjach prywatnych. Przez to wycofuję się z życia, spędzam dni w domu na płaczu. Uprzedzając odpowiedzi - chodziłam na psychoterapię na NFZ, jednak terminy były zabójcze (w teorii miałam chodzić co tydzień, w praktyce - raz na 1/2 miesiące). Jak sobie inaczej pomóc? Już mam dość takiego życia, boję się, że w końcu przyjaciele się ode mnie odsuną (ile można słuchać narzekań i płaczów).
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Agnieszka Galas - Konsor
Mgr Agnieszka Galas - Konsor
Dotyczy: Psychologia Psychoterapia Relacje w pracy

Jak wzbudzić miłość w partnerce?

Dzień dobry . Zacznę od początku , jestem z dziewczyną od roku a 2 miesiące temu przechodziliśmy kryzys w związku , który udało nam się przejść , naprawiliśmy popełnione błędy a szczególnie to ja miałem naprawić , lecz przez ostatni... Dzień dobry . Zacznę od początku , jestem z dziewczyną od roku a 2 miesiące temu przechodziliśmy kryzys w związku , który udało nam się przejść , naprawiliśmy popełnione błędy a szczególnie to ja miałem naprawić , lecz przez ostatni miesiąc moja dziewczyna nie potrafi powiedzieć że mnie kocha , a nawet gdy ja jej powiem że ją kocham to uśmiecha się i zmienia temat. Sama powiedziała mi że trochę mnie kocha . A mi na niej bardzo zależy i staram się jak tylko potrafię , nie naciskam też na nią pod względem uczuciowym , ponieważ boję się że to się źle skończy . Mówiąc wprost w cierpliwości oczekuje aż chyba stanie się coś co wzmocnij jej uczucia do mnie. Szukam sposobu żeby jej uczucia wzmocnić i żeby były takie jak kiedyś ( mówiąc szczerze to ona kiedyś do mnie lgnęła a teraz...?? :( ) . Chciałbym się dowiedzieć czy jest jakaś możliwość mówiąc przysłowiowo " zrobić coś na własną rękę " aby te uczucia u mojej dziewczyny wobec mnie wzmocnić ?? Bardzo proszę i bardzo zależy mi na wyczerpującej odpowiedzi :(
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Agnieszka Galas - Konsor
Mgr Agnieszka Galas - Konsor
Dotyczy: Brak satysfakcji ze swojego związku Psychologia Relacje z partnerem

Jak poradzić sobie ze złymi relacjami z siostrą i matką?

Witam serdecznie, mam 21 lat, i mam nietypowy problem, z którym borykam się od dłuższego czasu, nie będę owijał w bawełne, mam problemy w rodzinie, a mianowicie z moją matką i młodszą siostrą, jestem przez nie wykorzystywany, poniżany i gnębiony... Witam serdecznie, mam 21 lat, i mam nietypowy problem, z którym borykam się od dłuższego czasu, nie będę owijał w bawełne, mam problemy w rodzinie, a mianowicie z moją matką i młodszą siostrą, jestem przez nie wykorzystywany, poniżany i gnębiony psychicznie, przez dłuższy czas byłem uświadamiany przez nie, że jestem chory psychicznie i nienormalny, uważają, że nic mi sie nie należy, że nie mam prawa głosu, każde zdanie wypowiedziane przeze mnie, jest lekceważone i wykorzystywane przeciwko mnie, od dłuższego czasu byłem wyszydzany, ośmieszany, wszystkie obowiązki domowe, które są robione, są oczywiście robione przeze mnie, a moja szanowna siostra leży, śpi i je, i jeszcze twierdzi, że ja nic nie robie, cały czas mnie wyzywa, poniża, co jest dla mnie naprawdę sytuacją, w której ledwo wytrzymuje psychicznie, gdy zwracam się do matki, aby jej zabroniła jej tak się do mnie zwracać, ona na to przyzwala, to jest dopiero początek. W mojej rodzinie panują trudne czasy, rodzice nie odzywają się do siebie, już około 2 lat, matka jeździ do rodziny i obgaduje ojca, oskarżając go o wszystko, tak, że ojciec nie ma wstępu na wieś, pragnę wspomnieć, że posiadam liczną rodzinę, trzech starszych braci, no i młodszą siostrę. Najstarszy brat, wyprowadził się do Londynu i nie utrzymuje kontaktu z nami, najprawdopodobniej zmagał się z takim samym problemem co ja, mój drugi starszy brat, tak samo się wyprowadził, poznał kobiete z dzieckiem i od czasu do czasu odwiedza nas. Mój trzeci starszy brat mieszka razem z nami, i powiem szczerze, że jest on jedyną ogarniętą osobą, ale oczywiście, jak matka pokłóciła się z ojcem, to stara się wszystkich zbuntować przeciwko ojcu, chce przykabacić starszego brata na swoją stronę, i to się jej powoli udaje. Na każdym kroku mówi, że jestem leniem, że nic nie robię i sie nie angażuje, co jest oczywiście jednym wielkim kłamstwem i obelgą, według niej, nie mam prawa do głosu, nic mi się nie należy i powinienem tylko siedzieć cicho i dawać jej pieniądze, które zarabiam, oczywiście ona mnie też wyzywa, za każdym razem, kiedy usłyszy o sobie gorzką prawdę, kiedyś raz powiedziała, że jestem "zakałą rodziny", co naprawde mnie zabolało. Zdarza mi się, że czasami płacze po nocach z tego powodu, no bo jak mam wytrzymać taki ciężar, próbowałem z nimi na spokojnie rozmawiać, wiele razy, ale nie przynosiło to skutku, wręcz przeciwnie, pogarszały się stosunki między nami, kiedyś rozmawiałem z nią o wierze (moja rodzina jest katolicka, ja zmieniłem wyznanie na protestanckie) i miałem silne argumenty, kiedy je przedstawiłem jej, ona zaczęła mnie wyzywać od najgorszych i powiedziała, że w domu nie ma dla mnie miejsca. Na chwilą obecną w moim życiu nastały burzliwe czasy, z tego powodu, że przygotowywuje się do egzaminu zawodowego, zapisałem się na kurs prawa jazdy i muszę wpłacić zaliczke, no i walcze z uzależnieniem (masturbacja), i czasami mam wachania nastroju, ale moja matka i siostra to wykorzystują, dzisiaj pokłóciliśmy się, ona powiedziała, że ja nie przygotowywuje się do egzaminu, co jest kolejnym, wielkim kłamstwem, powiedziała mi, że jeśli nie pójde zapisać się tej szkoły jazdy, którą ona chce, to ona nie opłaci mojego kursu, zagroziła mi, że wyśle mnie do pracy na budowe i powie robotnikom, żeby mnie tam wykończyli (nie mam na myśli zabójstwa). Powiem szczerze, mam już tego serdecznie dosyć, podjąłem decyzję, że się wyprowadze, proszę zauważyć, że mam 21 lat, jestem dorosłym mężczyzną, ja chcę coś w życiu osiągnąć, znaleźć pracę, wziąć ślub, mieć dziecko, ja nigdy nie zaznałem miłości i nigdy sie jej nie nauczyłem. Mam dobrego kolege, z którym się dosyć często spotykam, on zna moją sytuację w domu, zaproponował mi, żebym się z nim wyprowadził, 130 km od mojego rodzinnego miasta, zgodziłem się na jego propozycję i nie moge się doczekać, aby się wyprowadzić. Na dzień dzisiejszą podjąłem decyzję, aby odwiedzić specjalistę, psychologa albo psychoterapeutę, aby opowiedzieć o swojej sytuacji i znaleźć rozwiązanie, jeśli będę tak dalej wegetował, to dojdzie do tego, że znajde się w szpitalu psychiatrycznym z silną nerwicą. Proszę o pomoc!
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Maciej Rutkowski
Mgr Maciej Rutkowski
Dotyczy: Pogorszenie relacji z bliskimi Psychiatria Psychologia Psychoterapia Relacje

Czy przedawkowanie leków nasennych może być przyczyną śmierci?

Witam bliska mi osoba popełniła samobójstwo przy pomocy tabletek. Znalazła w internecie jaka jest dawka śmiertelna i polknela dwa opakowania i tu moje pytanie czy to jest możliwe bo pisało że ta dawka śmiertelna to kilka gram i to właśnie... Witam bliska mi osoba popełniła samobójstwo przy pomocy tabletek. Znalazła w internecie jaka jest dawka śmiertelna i polknela dwa opakowania i tu moje pytanie czy to jest możliwe bo pisało że ta dawka śmiertelna to kilka gram i to właśnie te 2 opakowania. Czy to nie "za mało" żeby się zabić bo kiedyś z ciekawości patrzyłam jaka dawka śmiertelna leku z grupy benzodiazepin to mi wyszło że przy mojej wadze musiałabym wziąć aż 150 opakowań leku. Więc się tak zastanawiam. Czy to możliwe że tak nieduża dawka zabija. To był lek chyba z grupy neuroleptykow, starszy, o dodatkowym działaniu sedatywnym. I czy były jakieś szanse na uratowanie tej osoby? Bardzo chciałabym usłyszeć że ta osoba już nie cierpiała. Czy ona po prostu "zasnela" czy może miała jakieś bóle? I po jakim czasie od zażycia następuje śmierć? Proszę o odpowiedź bo dręczą mnie pytania, a ból po stracie wciąż jest obecny może jak ktoś mnie uspokoi to mi ulzy
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Psychiatria Psychologia Psychoterapia Leki nasenne

Jak skutecznie wyleczyć długotrwałą depresję u córki?

Jak pokierować córkę chora na depresję od 6 lat która z powodu depresji jest osobą leżąca i trzeba się nią zajmować, myć karmić przebierać, wozić na wózku. Jest tak słaba źe mdleje w połowie drogi. Wszystkie badania wykazały że fizycznie... Jak pokierować córkę chora na depresję od 6 lat która z powodu depresji jest osobą leżąca i trzeba się nią zajmować, myć karmić przebierać, wozić na wózku. Jest tak słaba źe mdleje w połowie drogi. Wszystkie badania wykazały że fizycznie jest zdrowa. Ma za sobą próby samobójcze u liczne hospitalizacje oraz elektrowstrzasy i inne metody. Na tenmoment lekarz odradza szpital bo po każdym pobycie córce się pogarsza, a obecność innych chorych działa na nią depresyjnie. Co mam robić córka musiała zrezygnować ze studiów a ja z pracy by śie nią zajmowav. Jak mnie nie było to przez 3 dni nic mie jadła nie piła i leżała w odchodach bo nie miała siły wstać. 24h gapi się w sufit. Ma psychoterapię, przeszła nurt poznawczo behawioralny analityczny i psychodynamiczny, obecnie znowu behaw-pozn u innego terapeuty. Terapię ma od początku czylu 6 lat i też nie ma efektu. Prywatna klinika i też zero efektu. Mimo brania leków nadal od 6 lat CODZIENNIE ma myśli samobójcze. Psychiatrzy terapeuci i szpital mówią wprost że możliwości się wyczerpaly. Z córką jest utrudniony kontakt bo nie ma siły mówić, obraz nędzy i rozpaczy, cierpiąca twarz, bezsenność, brak apetytu energii i radości to codzienność. Jak powstrzymać szczególnie myśli s, skoro ani leki terapia ani szpital nie pomogły? Leków nie da się już zmienić bo córka brała wszystkie możliwe
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Dr n. med. Agnieszka Prymus
Dr n. med. Agnieszka Prymus
Dotyczy: Depresja Psychiatria Psychologia Psychoterapia Elektrowstrząsy Myśli samobójcze Nurty psychoterapeutyczne

Jak można pomoc osobie w bardzo bardzo ciężkiej depresji?

Jak mozna pomoc osobie w bardzo bardzo ciężkiej depresji która nie wstaje z łóżka nie myje się, trzeba ją karmić, załatwia się w pampersa. Z tego co wiem miała elektrowstrzasy była kilkanaście razy hospitalizowana, ale lekarze odradzaja szpital bo to... Jak mozna pomoc osobie w bardzo bardzo ciężkiej depresji która nie wstaje z łóżka nie myje się, trzeba ją karmić, załatwia się w pampersa. Z tego co wiem miała elektrowstrzasy była kilkanaście razy hospitalizowana, ale lekarze odradzaja szpital bo to tylko pogarsza sprawę. Osoba ta ma oczywiście psychoterapię (obecnie cbt, wcześniej inne) od 4 lat. Tyle samo czasu trwa psychoterapia. Jednak odkąd zachorowała to od tamtej pory nie myje się nie wstaje i trzeba się nią zajmować. Fizycznie jest zdrowa,co robić?
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Dr n. med. Agnieszka Prymus
Dr n. med. Agnieszka Prymus
Dotyczy: Depresja Psychiatria Psychologia Psychoterapia Elektrowstrząsy

Jak na nowo rozpalić w sobie uczucie do męża?

Witam też mam taki problem że nie czuje nic do swojego męża całkiem moje uczucia wygasły czy jest szansa na uratowanie tego ?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Maciej Rutkowski
Mgr Maciej Rutkowski
Dotyczy: Kryzys w małżeństwie Psychologia Relacje z partnerem Małżeństwo

Dlaczego moja terapia może nie przynosić efektów?

Chciałabym spytać dlaczego moja terapia nie przynosi efektów. Bo ja nie znam odpowiedzi na to pytanie. Chodzę do terapeuty od 9 lat. Pracowałam w nurcie psychoanalitycznym, psychodynamicznym, obecnie od 2 lat mam kolejnego terapeute i pracuje w nurcie poznawczo behawioralnym.... Chciałabym spytać dlaczego moja terapia nie przynosi efektów. Bo ja nie znam odpowiedzi na to pytanie. Chodzę do terapeuty od 9 lat. Pracowałam w nurcie psychoanalitycznym, psychodynamicznym, obecnie od 2 lat mam kolejnego terapeute i pracuje w nurcie poznawczo behawioralnym. Mam terapię z powodu fobii społecznej, lęków i nerwicy natrectw. Terapię polecił mi lekarz psychiatra, bo biorę leki od tych 9 lat ale one nie skutkują. Szczerze mówiąc terapeuta twierdzi że w trakcie terapii każdemu jego pacjentowi się poprawiło i nie wie z czego wynika brak poprawy u mnie. Nadal mam fobie i lęki oraz natrectwa, nie zmniejszyły się ani trochę. Dodam że zmienialam już terapeute a w tej chwili mam takiego którego polecił mi psychiatra. Czy ja już jestem skazana na cierpienie? Dodam że byłam też na oddziale dziennym i to też nie pomogło. Jak długo jeszcze będę musiała cierpieć?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Dotyczy: Fobie społeczne Nerwica natręctw Lęk Nerwica Fobie Psychiatria Psychologia Psychoterapia

Co oznacza brak rozumienia mowy u 3-latka z autyzmem?

Witam jestem mamą 3,2latka z autyzmem syn od półtora roku jest w terapii od wrzesnia ubiegłego roku uczęszcza do przedszkola dla autystykow jak na artystyczne dziecko jest bardxo grzeczny minimalnie się czegoś nauczyć ale naszym największym problemem jest brak rozumienia... Witam jestem mamą 3,2latka z autyzmem syn od półtora roku jest w terapii od wrzesnia ubiegłego roku uczęszcza do przedszkola dla autystykow jak na artystyczne dziecko jest bardxo grzeczny minimalnie się czegoś nauczyć ale naszym największym problemem jest brak rozumienia mowy, nie rozumie nic ale to kompletnie nic i to bardzo utrudnia terapię. Dlaczego tak jest co robić? W przedszkolu są tylko dzieci autystyczne wiec nam porównanie bo one mimo wszystko rozumieją mowę a mój nic
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Agata Majda
Mgr Agata Majda
Dotyczy: Neurologia Autyzm Logopedia Psychologia

Czy problemy ze spaniem i zmniejszenie apetytu mogą być objawem depresji?

Podejrzewam u mojego brata depresję. Ogólnie to wesoły facet ale ostatnio przychodzą takie dni ze odcina się od wszystkiego tak jak by nic nie istniało wokół niego tak jest w domu i w pracy. Przez to ma też problemy... Podejrzewam u mojego brata depresję. Ogólnie to wesoły facet ale ostatnio przychodzą takie dni ze odcina się od wszystkiego tak jak by nic nie istniało wokół niego tak jest w domu i w pracy. Przez to ma też problemy w pracy. Nie sypia wogóle, są to raczej drzemki które wzbudzają go ze snu. Ostatnio powiedział ze ma okres kiedy nie śpi i nie je przez kilka dni. Jak mu pomóc?
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dr n. med. Agnieszka Prymus
Dr n. med. Agnieszka Prymus
Dotyczy: Depresja Zaburzenia snu Psychiatria Psychologia Psychoterapia Brak apetytu

Jak można rzucić palenie?

Jak rzucic palenie?
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Dr n. med. Agnieszka Prymus
Dr n. med. Agnieszka Prymus
Dotyczy: Uzależnienie od papierosów Psychologia Papierosy

Co mogą oznaczać dziwne stany lękowe?

Od jakiegoś czasu miewam jakby dziwne "stany lękowe", które pojawiają się przed zasypianiem. Nie jest to jednak lęk przed snem, ale po prostu kiedy próbuje zasnąć mam dziwne omamy, serce zaczyna mi szybciej bić, boje sie czegoś co tak naprawdę... Od jakiegoś czasu miewam jakby dziwne "stany lękowe", które pojawiają się przed zasypianiem. Nie jest to jednak lęk przed snem, ale po prostu kiedy próbuje zasnąć mam dziwne omamy, serce zaczyna mi szybciej bić, boje sie czegoś co tak naprawdę nie istnieje, trudno to wytłumaczyć, ale słysze głosy moich przyjaciół, rodziny w mojej wyobraźni, które są bardzo realistyczne.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Lęk Psychiatria Psychologia Psychoterapia Omamy

Czy powinnam dzieciom pozwolić na spotkania z dziadkami?

Zerwanie kontaktu z rodzicami, a wnuki. Moi rodzice stosowali wobec mnie przemoc zarówno psychiczną, jak i fizyczną, odkąd pamiętam. Robili i robią to nadal, nawet jak już jestem "na swoim". Dziś jestem już dorosłą osobą, z własną rodziną. Mam trójkę... Zerwanie kontaktu z rodzicami, a wnuki. Moi rodzice stosowali wobec mnie przemoc zarówno psychiczną, jak i fizyczną, odkąd pamiętam. Robili i robią to nadal, nawet jak już jestem "na swoim". Dziś jestem już dorosłą osobą, z własną rodziną. Mam trójkę dzieci i to o nie mi się rozchodzi. Moi rodzice upokarzają mnie przy moich dzieciach (8, 6, 2 lata), podważają mój i męża autorytet, łamią nasze zasady. Dochodziło to takich sytuacji, gdzie mój ojciec przy dzieciach potrafił powiedzieć "Spadaj matka, tu rządzi/decyduje dziadek", albo "Uczysz się karate, to będziesz mogła skopać rodziców, jak zrobią coś co ci się nie spodoba". Obgadują mojego męża i ojca dzieci, wyzywają mnie, złorzeczą. Matka moja potrafiła powiedzieć do mnie, że życzy mi najgorszych nieszczęść w życiu, lub, że jestem dla niej warta mniej niż psie gówno. Oczywiście wszystko w obecności dzieci. A to i tak wierzchołek góry lodowej. Żadne rozmowy, próby rozwiązania sytuacji, tłumaczenia, stawianie granic- nie pomogło. Doszłam do wniosku, że powinnam zerwać z nimi, tę toksyczną, dla mnie relacje. Ale co z moimi dziećmi? Czy powinnam im pozwolić na spotkania z dziadkami? Dodam, że wobec dzieci nie stosują fizycznej przemocy, choć moja matka lubi wywoływać w nich poczucie winy, w stylu "jak czegoś nie zrobisz, to babcia pojedzie do domu" lub jak któreś z dzieci nie chce się akurat w danym momencie przytulić, to udając, że płacze "babcia już sobie jedzie, skoro jej nie kochasz", a mój ojciec z kolei bije słownie mojego syna, nazywając go beksą, maminsynkiem, itd
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Łucja Fitchman
Mgr Łucja Fitchman
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Dotyczy: Psychologia Psychoterapia Przemoc psychiczna Poczucie winy Relacje z rodzicami i teściami

Jak naprawić swoje relacje z babcią?

Jak poradzić sobie z tym aby babcia w końcu dała więcej wolności? Odkąd w lipcu zeszłego roku zamieszkałam z babcią po kłótni z mamą to w pewnym momencie poczułam się jak w klatce. Gdy mieszkałam z rodzicami to nie miałam... Jak poradzić sobie z tym aby babcia w końcu dała więcej wolności? Odkąd w lipcu zeszłego roku zamieszkałam z babcią po kłótni z mamą to w pewnym momencie poczułam się jak w klatce. Gdy mieszkałam z rodzicami to nie miałam aż takich problemów no chyba, że wracałam naprawdę późno. Jednak u babci jest tak, że ledwo kogoś poznam i zacznę się dopiero co z tą osobą spotykać to najlepiej jakbym znała wszystkie ważne szczegóły: gdzie mieszka, numer telefonu, i inne tego typu informacje. Z jednej strony rozumiem to bo się martwi a z drugiej strony przytłacza bo osobiście się wstydzę potem wychodzić z taką osobą. Odkąd pamiętam byłam taka odosobniona względem znajomych, zaczynając od szkoły kończąc na koleżankach spod klatki których nie było za bardzo. Nauczyłam się wtedy, że jest taki schemat dom-szkoła i na odwrót co najwyżej biblioteka czy zajęcia dodatkowe. To nie było miłe dla mnie bo nie miałam znajomych za bardzo. Teraz zaczynam czuć to samo. Najlepiej jakbym nigdzie nie wychodziła tylko z uczelni do domu prosto i koniec kropka. Co z tego, że mam telefon przy sobie i zawsze odbiorę a jak nie usłyszę to oddzwonię w momencie kiedy zauważę. W szczególności, że najpóźniej do domu wrócę o 22. Ostatnio dowiedziałam się od babci, że jestem "rozpieszczona" tylko przez to, że w domu miałam względem wychodzenia trochę więcej luzu. W dodatku według babci kłamstwem też jest to, że się nie powiedziało o jakiejś relacji (mam na myśli ani nie skłamało ani nie powiedziało prawdy). Znowu zaczynam mieć mętlik w głowie co do tego kto kieruje moim życiem mimo tego, że jestem na utrzymaniu babci dopóki się uczę. Jak poradzić sobie z babcią i jak poradzić sobie z mętlikiem w głowie?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Dotyczy: Psychologia Relacje

Czy mój partner mnie oszukuje?

Witam. Jestem z partnerem prawie 5 lat. Mamy dziecko dwuletnie, i wynajmujemy mieszkanie. Moj partner jest osoba ktora lubi byc w centrum uwagi (kobiet). Przylapalam go nie raz jak otwiera sasiadce po kilka razy dziennie drzwi i mi wmawial ze... Witam. Jestem z partnerem prawie 5 lat. Mamy dziecko dwuletnie, i wynajmujemy mieszkanie. Moj partner jest osoba ktora lubi byc w centrum uwagi (kobiet). Przylapalam go nie raz jak otwiera sasiadce po kilka razy dziennie drzwi i mi wmawial ze tego nie robi pomimo ze to widzialam i pikal nam domofon. Przestal to robic po ostrej klotni, rozstalismy sie wtedy na kilka dni. Teraz z kolei przylapalam go jak usmiecha i rozmawia sobie ze sprzedawczynia przed sklepem. Zdziwilo mnie to bo zawsze ja nazywal bazylem lub mowil na nia (ta brzydka). A rozmawiali jakby sie znali, poklocilismy sie bo irytuje mnie to robi ze mnie glupia udahe ze jej nie zna a co do czego gadaja sobie. Wyszla przed sklep i do niego powiedziala ale fajna pogoda piwko bym sobie teraz pila a musze siedziec w pracy i jak na mojego chlopaka spojrzalam to pokazywal do niej palcem na swoich ustach ze ma byc cicho. Zebym ja nie uslyszala? Nie mam juz sil na niego ciagle mnie o wszystko obwinia gdzie ja sie opiekuje dzieckiem i jestem w domu. Nawet nie rozmawiam z zadnymi mezczyznami. Mam chec isc do tej dziewczyny i jej zapytac jak dlugo jest z nim na ty. Prosze o rade on mi nie powie prawdy. Czuje ze mnie oszukuje. Nawet nie dzwoni i nie pyta o dziecko, i do tego nie odpisal mi nawet na sms ostatecznego ze to juz powaznie jest koniec. Jestem bezradna
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Psychologia Psychoterapia

Czy wygląd mężczyzny może mieć wpływ na relacje z kobietami?

Czy dziewczyny patrzą na wygląd, tzn., tj., czy chłopak jest gruby, na brzuchu, na twarzy.? Czy nie patrzą na wygląd? Mam 80 kg, wysoki cholesterol, lipidy wysokie. Teraz zacząłem odżywiać się zdrowo. Sport Uprawiam, spacery, biegi. Ostatnio odpisuja dziewczyny ale... Czy dziewczyny patrzą na wygląd, tzn., tj., czy chłopak jest gruby, na brzuchu, na twarzy.? Czy nie patrzą na wygląd? Mam 80 kg, wysoki cholesterol, lipidy wysokie. Teraz zacząłem odżywiać się zdrowo. Sport Uprawiam, spacery, biegi. Ostatnio odpisuja dziewczyny ale nie chcą spotykać się że mną. Może za bardo narzucam się zbytnio im. Nie bardzo wychodzi mi randkowy nie na portalach randkowych
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Joanna Szlasa
Mgr Joanna Szlasa
Dotyczy: Psychologia Relacje

Jak pomóc żonie z nerwicą natręctw?

Witam.Mam 28 lat, żona 32lata.Mamy dwójkę wspaniałych synów 8 i 4 lata.Od pewnego czasu żona ma depresję.Ale jak twierdzi tylko gdy wchodzi do mieszkania,jest wtedy nie dk życia.Dodatkowo sam stwierdziłem u niej nerwicę natręct.Nie ma dnia żeby nie scierała... Witam.Mam 28 lat, żona 32lata.Mamy dwójkę wspaniałych synów 8 i 4 lata.Od pewnego czasu żona ma depresję.Ale jak twierdzi tylko gdy wchodzi do mieszkania,jest wtedy nie dk życia.Dodatkowo sam stwierdziłem u niej nerwicę natręct.Nie ma dnia żeby nie scierała mebli,nie odkurzała ogolnie nie sprzątała a już nie wspomnę co się dzieje gdy nie daj boże dziecko przyniesie troche piasku na butach bądź ubraniach.Ja sam w takich sytuacjach wolę się nie odzywać bo jeszcze mi się obrywa,no chyba że już bardzo przesadzi wzglęsem dzieci.Przeszkadzają jej małe kropki na ościeżnicach(już muszę malować)ściana nie ma być prawa zbrudzona(jeśli jest to wałek,pędzel i malować).Cała ta sytuacja jest nie do zniesienia.A już nawet nie mówię o sprawach współżycia małżeńskiego bo takowe praktycznie nie istnieje bo dla mnie 1raz na 2msc to zbyt mało.Żona ma umówioną wizytę do psychiatry.Jak wygląda leczenie,na czym ono polega??Proszę o pomoc jak mogę jej i mojej rodzinie pomóc chodźby w jak najmniejszym stopniu.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Beata Bystranowska
Mgr Beata Bystranowska
Dotyczy: Depresja Nerwica Konflikty w związku Brak satysfakcji ze swojego związku Psychiatria Psychologia Psychoterapia Dziecko

Czy warto spróbować wrócić do byłego partnera?

Witam. 2 miesiące temu zostawiłam chłopaka. Byłam z nim 2 lata, bardzo się kochaliśmy. Niestety miałam problemy z zaakceptowaniem niektórych jego wad (np. palenie papierosów). Dodatkowo mamy podobne, wybuchowe charaktery, pod koniec związku często się kłóciliśmy. Większość kłotni wychodziła ode... Witam. 2 miesiące temu zostawiłam chłopaka. Byłam z nim 2 lata, bardzo się kochaliśmy. Niestety miałam problemy z zaakceptowaniem niektórych jego wad (np. palenie papierosów). Dodatkowo mamy podobne, wybuchowe charaktery, pod koniec związku często się kłóciliśmy. Większość kłotni wychodziła ode mnie, jego zaczęło to już irytować i męczyć. On pracuje w delegacjach, często go przy mnie nie było, gdy go potrzebowałam. Bez niego czułam się nieszczęśliwa. Chciałam by zmienił prace, na co dostałam odpowiedź że nie będzie podporządkowywał swojego życia pode mnie. To mnie bardzo zabolało, bo planowalismy wcześniej wspólną przyszłość. Zerwałam z nim tłumacząc mu, że tak będzie lepiej, że mamy inne poglądy, inne oczekiwania i wady których nie potrafimy zaakceptować. Dopiero teraz, po 2 miesiącach dociera do mnie to wszystko. Nadal go kocham, wiem, że on też mnie. I wiem, że go skrzywdziłam. Zastanawiam się nad powrotem, ale nie wiem za bardzo jak się za to zabrać i czy jest sens. Proszę o pomoc
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Łucja Fitchman
Mgr Łucja Fitchman
Dotyczy: Uzależnienie od papierosów Konflikty w związku Psychologia Psychoterapia Relacje z partnerem

Jak poradzić sobie z blokadą przed zakochaniem?

Witam serdecznie mam problem z którym chcę się podzielić bo zależy mi żeby to rozwiązać. Sytuacja wygląda tak że poznałem niedawno dziewczynę. Spotkaliśmy się ale z przyczyn naturalnych częściej piszemy wirtualnie a widzimy się co parę dni. Nasza relacja niesamowicie... Witam serdecznie mam problem z którym chcę się podzielić bo zależy mi żeby to rozwiązać. Sytuacja wygląda tak że poznałem niedawno dziewczynę. Spotkaliśmy się ale z przyczyn naturalnych częściej piszemy wirtualnie a widzimy się co parę dni. Nasza relacja niesamowicie się rozwinęła bo bardzo dopasowalismy się charakterami i swiatopogladem o tyle ile można czuć po miesiącu znajomości. Dobrze czuje się w jej towarzystwie. Lubię gdy jest obok mnie i wiem że ona jest mną zauroczona. Jak wspomniałem nasza relacja szybko urosła i zachowujemy się prawie jak para. Chodzimy za rękę pragniemy swojej bliskości. Zblizylismy się. Czuje że ona bardzo tego chce i jej bardzo zależy i tu powstaje problem w mojej głowie. Gdy jest obok nie potrafię jej odmówić bo mi podoba się taka bliskość ale gdy tylko odejdzie napawają mnie wątpliwości i pytania które doprowadzają mnie do pasywnosci i może nawet bólu. Nie jestem w głębokim zauroczeniu. Myślę trzeźwo i racjonalnie i nie mogę powiedzieć że czuje tak samo silne emocje jak ona. Zastanawiam się czy mi to potrzebne i przez te wątpliwości nie mogę czerpać radości w całej mierze z jej osoby. Wiem że nie chce budować relacji od nowa z kolejną dziewczyną wiem że ta do mnie pasuje ale mam w głowie jakiś problem. Niedawno straciłem bliską osobę i myślałem że się z tym pogodziłem ale może zwyczajnie mam jakiś mechanizm obronny. Może lęk i za szybkie tempo blokują mi możliwośc zakochania. Może to najzwyczajniej w świecie za szybko urosło a mój mózg nie jest gotowy powiedzieć zależy mi i chce być z Tobą w związku. Ż jednej strony tego chce z drugiej mnie ciągnie w dół i odpycha i bezsilność się pojawia. Jak dysonans poznawczy. Czy powinienem poprosić o zwolnienie i czas by móc poczuć że mi bardzo zależy i że jestem w stanie ją pokochać? Pomóżcie. Dziękuję z góry.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Psychologia Emocje Relacje z partnerem Mózg
Patronaty
Zdrowie
Dziecko
Psychologia
Newsy
Ważne tematy