Twój przewodnik po zdrowiu

Opisz swój problem. Pomożemy Ci znaleźć odpowiedź w bazie ponad miliona porad!
Rozpocznij
7 6 7 , 2 0 1

odpowiedzi udzielonych przez naszych ekspertów

Rzetelnie + Bezpiecznie + Bezpłatnie

Psychologia: Pytania do specjalistów

Jak pogodzić się ze stratą męża i wnuczki?

Witam.Mąż zmarł 11 grudnia 2017 na raka nerki z przerzutami, wnusia urodziła się 11 stycznia 2018 zmarła 12 stycznia 2018 z jednego się nieotrząsnełam i tu znowu cios, jakbym obuchem dostała w łepetynę,co robić, jak żyć dalej cała rodzina depresyjna... Witam.Mąż zmarł 11 grudnia 2017 na raka nerki z przerzutami, wnusia urodziła się 11 stycznia 2018 zmarła 12 stycznia 2018 z jednego się nieotrząsnełam i tu znowu cios, jakbym obuchem dostała w łepetynę,co robić, jak żyć dalej cała rodzina depresyjna córka, zięć, i syn na tabletkach i u psychologa, kiedy to puści,wróciłam do pracy, ale wieczory masakra,im dłużej od pogrzebu tym gorzej.Pozdrawiam
odpowiada 3 ekspertów:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Agnieszka Jabłonowska
Mgr Agnieszka Jabłonowska
Mgr Alicja Maria Jankowska
Mgr Alicja Maria Jankowska
Dotyczy: Strata bliskiej osoby Psychologia Żałoba i strata Nerka

Co zrobić, aby dziecko nie tyło?

Witam, mam problem z tyjącym dzieckiem. Syn ma obecnie 10 lat i od dwóch lata zauważyłam znaczne przybieranie a wadze. od urodzenia syn miał problemy z wagą ale wciazy był poniżej siatki centylowej. rósł rownomiernie do wieku ale waga zawsze... Witam, mam problem z tyjącym dzieckiem. Syn ma obecnie 10 lat i od dwóch lata zauważyłam znaczne przybieranie a wadze. od urodzenia syn miał problemy z wagą ale wciazy był poniżej siatki centylowej. rósł rownomiernie do wieku ale waga zawsze była niska. był niejadkiem, siedzenie i karmienie przed telewizorem było moim blędem. również pozwalanie na jedzenie słodyczy. tj w wiekszości czekolada. Syn nigdy nie pił gazowanych napojów, do tej pory tego nie robi, nie jadł i nie je chipsów. Ogólnie jesteśmy rodzicami normalnej budowy ciała. Ja 160 zwrosty i 55 kg, mąż 180 wzostu i 82 kg wagi. Aktywny sporotowo. aczkolwiek miał chwilowy kryzys i zrezygnował jednego roku. więc niewiele się ruszał a zaczął coraz więćej jeść. Obecnie syn ma 148 cm i 43 kg - spory wałek na brzuchu i otłuszczony tułów. Przeraża mnie to i pomimo moich prób walki z tym niestety syn mówi, że jest głodny i domaga się jedzenia. Niestety jest też kapryśny i nie wszystko lubi. Bardzo się staram pilnować jedzenia i podjadania ale czasem trudno jak dziecko jest poza domem. Nadmienię, że syn mojego meża z pierwszego małżeństwa jest bardzo otyły. 180 cm i waga dobiegala do 160 kg. Jakie badania powinnam zrobić swojemu synowi, boję się, żeby nie dopuścić do sytuacji kiedy będzie zapoźno. Syn gra dwa razy w tyg. w piłkę nożną, chodzi 2xw tygodniu na basen. Jeździły na nartach, staram się też w ciepłe dni ogranizować piesze wycieczki, no ale to jest sporadyczne. pozdrawiam I.Z.
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Dotyczy: Pediatria Dietetyka Psychologia Dziecko Słodycze Waga niemowlęcia Narty Piłka nożna Małżeństwo

Jak radzić sobie z uprzedzeniem do materiałów?

Witam, dany problem mam właściwie odkąd pamiętam. Przy dotyku niektórych materiałów czuję coś w rodzaju obrzydzenia; przechodzą mnie ciarki, zaciskam szczęki i czuję się niekomfortowo. Chodzi o materiały typu papier (przede wszystkim) i ogólnie wszystkie takie szorstkie. Jak coś jest... Witam, dany problem mam właściwie odkąd pamiętam. Przy dotyku niektórych materiałów czuję coś w rodzaju obrzydzenia; przechodzą mnie ciarki, zaciskam szczęki i czuję się niekomfortowo. Chodzi o materiały typu papier (przede wszystkim) i ogólnie wszystkie takie szorstkie. Jak coś jest śliskie to dotyk tej rzeczy sprawia mi wręcz przyjemność i jakieś poczucie komfortu. Dodam, że po obcięciu paznokci wrażenia nasilają się. Za to gdy posmaruję dłonie jakimś kremem to jest nieco lepiej (wciąż przeszkadza, ale nie jest tragicznie). Wydaje mi się, że mam dość suche opuszki palców i bierze się to stąd. Czy jest jakieś rozwiązanie danego problemu? Z góry dziękuję za pomoc:)
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Psychologia Dłonie

Co jest powodem, że dziecko codziennie chce chodzić w tym samym ubraniu?

Moja córka ma 6 lat od dłuższego już czasu mamy z nią problemy związane z codziennym ubieraniem się ubiera codziennie te same leginsy te same majtki i skarpetki.Jak już się ubierze to się cały czas poprawia robi skłonny obciaga leginsy... Moja córka ma 6 lat od dłuższego już czasu mamy z nią problemy związane z codziennym ubieraniem się ubiera codziennie te same leginsy te same majtki i skarpetki.Jak już się ubierze to się cały czas poprawia robi skłonny obciaga leginsy przesuwa skarpetki sto razy się poprawia i niestety te zachowania się pogłębiają nie wiem co w tej sytuacji robić. Proszę o radę
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Pediatria Psychologia Dziecko

Dlaczego mąż ma romans ze swoją siostrą?

Witam, tydzien temu odkryłam że mój mąż ma romans ze swoją siostrą. Zawsze podejrzewałam że coś jest nie tak z obojgiem. Postanowiłam przeszukać telefon mężowi i odkrylam czaty z flirtami a moja szwagierka wysyłała mu nawet swoje zdjęcia nago... Mąż... Witam, tydzien temu odkryłam że mój mąż ma romans ze swoją siostrą. Zawsze podejrzewałam że coś jest nie tak z obojgiem. Postanowiłam przeszukać telefon mężowi i odkrylam czaty z flirtami a moja szwagierka wysyłała mu nawet swoje zdjęcia nago... Mąż przyznał się ze zaczął ją widzieć nie jako siostre ok. roku temu. Potwierdził że nie mieli stosunków sexualnych ale że jest to pewnego rodzaju chorobliwa gra a ona go pociąga (szwagierka robiła to żeby wyciągnąć od niego pieniądze ponieważ nie lubi pracowac) Nie mogę sobie z tym poradzic ani tego zrozumieć, bardzo proszę o pomoc.
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Magdalena Golicz
Mgr Magdalena Golicz
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Fobie społeczne Psychoterapia w seksuologii Konsultacje psychologiczne Psychologia

Co powoduje uczucie ucisku po prawej stronie klatki piersiowej?

Witam, mam uczucie ucisku badz rozpierania lub cisnienia po lewej stronie klatki piersiowej ktore czesto jakby idzie, promieniuje rowniez po lewej tetnicy, bardzo nieprzyjemne uczucie, dodam ze czasem czuje zmiane nasilenia przy skrecaniu tulowia badz podskokach, dodatkowo mam wrazenie dusznosci,... Witam, mam uczucie ucisku badz rozpierania lub cisnienia po lewej stronie klatki piersiowej ktore czesto jakby idzie, promieniuje rowniez po lewej tetnicy, bardzo nieprzyjemne uczucie, dodam ze czasem czuje zmiane nasilenia przy skrecaniu tulowia badz podskokach, dodatkowo mam wrazenie dusznosci, pojawianie sie tego dyskomfortu nie ma raczej zwiazku ze stresem czy wysilkiem, pojawia sie tak poprostu nawet gdy siedze spokojnie, czasem 2 dni nie czuje nic a czasem trzyma caly dzien, mialem robione ekg, echo i krew wszystko dobrze i doszlismy z lekarzem ze to moze nerwica, ale czy napewno nie jest to objawem zadnej choroby? Jak sie tego pozbyc?
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Badanie elektrokardiograficzne Kardiologia Stres Nerwica Interna Psychologia Duszności

Dlaczego śni mi się były chłopak?

Od jakiegoś czasu śni mi sie codziennie chłopak, który mnie kiedyś zranił. Nie wyszło mu ostatnio z inna dziewczyna i gdy sie o tym dowiedziałam, to cały czas śni mi sie po nocach i to w różnych sytuacjach, ze chce... Od jakiegoś czasu śni mi sie codziennie chłopak, który mnie kiedyś zranił. Nie wyszło mu ostatnio z inna dziewczyna i gdy sie o tym dowiedziałam, to cały czas śni mi sie po nocach i to w różnych sytuacjach, ze chce do mnie wroicic, ze chce sie ze mną przyjaźnić, podrywa mnie, itd. Nie daje mi to spokoju i bardzo chciałabym wiedzieć o co w tym chodzi. Dziękuje, Natalia
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Magdalena Golicz
Mgr Magdalena Golicz
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Dotyczy: Psychologia Relacje z partnerem

Jak radzić sobie z teściem?

Jesteśmy młodym małżeństwem z dzieckiem. Mieszkamy u rodzicow męża. Mamy psa yorka. Dziwne docinki tescia byly juz zanim zaszlam w ciaze. Myslalam wtedy ze moze sie czepiam niepotrzebnie. Z czasem bylo gorzej, nie czulam zeby maz mnie wspieral. Urodzilam po... Jesteśmy młodym małżeństwem z dzieckiem. Mieszkamy u rodzicow męża. Mamy psa yorka. Dziwne docinki tescia byly juz zanim zaszlam w ciaze. Myslalam wtedy ze moze sie czepiam niepotrzebnie. Z czasem bylo gorzej, nie czulam zeby maz mnie wspieral. Urodzilam po 2 mies maz wrocil do pracy i sie zaczelo. Bylam zestresowana wszystkim obowiazki mnie przerosy dziecko mieszkanie u tesciow problemy z moimi rodzicami nagle chcieli sie rozwodzic a ja chcialam cieszyc sie synkiem. Mąż wrocil do pracy i zapomnial jak jest ciezko z malym w domu. Ciagle bylo bo on pracuje... A ja robie z siebie meczennice. O wszystkim musze mu mowic zeby naprawil to czy tamto zeby wyniósł smieci zeby sprzatal po sobie... A tesc ciagle tylko pies i pies... Litosci Panie Boze.. Do dziecka nie przyszedl ani razu mimo zaproszen zarzuca mi ze zajmuje sie psem nie dzieckiem.. Mowienie zeby dal nam spokoj nic nie dalo. Neka mnie kilka razy dziennie w koncu poklocilismy sie i mam spokoj nie odzywa sie. Ale jakiz on pokrzywdzony. Z mezem sie kloce juz nie wiem co mu mowic noe chce tu mieszkac mowi mi ze moge sie wyprowadzic ale bez dziecka. Mowi mu okropne rzeczy zeby wplynac na niego. Dzis jest juz najgorzej. Nawet sasiad ma problem o psa.. Za duzo z tesciem gada. Furtke otwiera zeby uciekl. Uwagi zwrocic nie moge bo zaraz sie unosi.. Tesc i sasiad. Bo pies szczeka.. Broni dziecka. Krzywdy nikomu nie zrobil nie mam sily biegac za psem mam dziecko. Czasami mysle ze lepiej sie zabic.. Jestem w sytuacji bez wyjścia. Do rodzicow moich jechac na tydzien dwa nie moge bo maz ma problem do kina poszlam to awanture maz zrobil z byle powodu. Mowi ze to ja nie umiem sie dogadac. Nie chce nawet osobnego wejscia zrobic. Zmusza mnie do mieszkania tutaj. Nie liczy sie z moim zdaniem i nie potrwafi postawic sie na moim miejscu. Czy ja naprawde jestem psychicznie chora jak mi mowi gdzy probuje z nim pogadac..?
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Dotyczy: Psychologia Dziecko Bieganie Małżeństwo

Kiedy zaburzenia pamięci powinny wzbudzać niepokój?

Witam. Kiedy zaburzenia pamięci powinny wzbudzać niepokój? Czy każde zapominanie jest niebezpieczne i świadczy o chorobie? Czy choroby typu Białaczka chłoniak nieleczone mogą prowadzić do otępienia? Czy to, że zapomina się części rzeczy sprzed lat powinno niepokoić? Proszę o odpowiedź :) pozdrawiam
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Dotyczy: Onkologia Białaczki Chłoniaki Zaburzenia pamięci i intelektu Zespoły urojeniowe i otępienie Hematologia Psychologia

Jak pomagać osobie, która chciała popełnić samobójstwo?

Dzień dobry, bliska mi osoba próbowała popełnić samobójstwo, w tej chwili jest bezpieczna w domu ale odmawia przyjmowania posiłków i napojów. Nie wiem co powinnam zrobić. Dzwoniłam na telefon zaufania ale nie bardzo to pomogło. Nie jest ubezpieczona, nie... Dzień dobry, bliska mi osoba próbowała popełnić samobójstwo, w tej chwili jest bezpieczna w domu ale odmawia przyjmowania posiłków i napojów. Nie wiem co powinnam zrobić. Dzwoniłam na telefon zaufania ale nie bardzo to pomogło. Nie jest ubezpieczona, nie wiem w jakim stanie musi być żeby wezwać pogotowie, nie wiem też do kogo się zwrócić. Pomocy.
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Alicja Maria Jankowska
Mgr Alicja Maria Jankowska
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Lęk Depresja Konsultacje psychologiczne Psychiatria Psychologia Psychoterapia Myśli samobójcze

Dlaczego występują u mnie problemy z pamięcią?

Od dziecka mam problem z pamięcią i teraz z zamartwianiem na przyszłość, wewnętrzny krytyk czyli własne myśli bardzo męczą i wypowiadają różne złe rzeczy o mnie i o moim życiu czy rodzinie np. śmierć, a wracając do pamięci, byłem na... Od dziecka mam problem z pamięcią i teraz z zamartwianiem na przyszłość, wewnętrzny krytyk czyli własne myśli bardzo męczą i wypowiadają różne złe rzeczy o mnie i o moim życiu czy rodzinie np. śmierć, a wracając do pamięci, byłem na kursie pamięciowym, znam techniki różne, a nie mogę się nauczyć tego co chcę, wiem, że jest krzywa uczenia i zapominania, ale na obronie poświęciłem mnóstwo godzin i nic z tego nie pamiętam dlaczego?
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Agnieszka Jabłonowska
Mgr Agnieszka Jabłonowska
Dotyczy: Neurologia Zaburzenia pamięci i intelektu Psychologia

W jaki sposób odzyskać narzeczoną?

Jak odzyskać narzeczona? Byliśmy ze soba 7 lat. 3lata zareczeni. Pierwszy raz zerwała ze mną w czerwcu 2017 ale cały czas mieliśmy kontakt itp i wróciła po 2tygodniach. Teraz zerwała znowu miesiąc temu. Próbowałem nawiązać kontakt itp ale ostatnie nasze... Jak odzyskać narzeczona? Byliśmy ze soba 7 lat. 3lata zareczeni. Pierwszy raz zerwała ze mną w czerwcu 2017 ale cały czas mieliśmy kontakt itp i wróciła po 2tygodniach. Teraz zerwała znowu miesiąc temu. Próbowałem nawiązać kontakt itp ale ostatnie nasze spotkanie było dwa tygodnie temu. I powiedziała ze nie możemy się spotykać bo sobie tylko robie nadzieje i ze mi nie wierzy w zmianę. A też nie ma jak za mną zatesknic jak cały czas pisze i dzwonie. Ze gdyby nie ta sytuacja w czerwcu to może i by wróciła ale teraz nie wierzy w moja zmianę. Wypomina rzeczy z przed 5 lat jak to pisałem z inną dziewczyna i ona ma to w głowie. Była wobec mnie fer aja potrafiłem z kimś innym pisać. Ze się nie staram. Ze popadlismy w monotonie ze cały czas to samo. Ze nie mamy wspólnych pasji i nie mamy o czym rozmawiać. I że ona się przejmuje ze wieczorami płacze bo pół życia ze mną spędziła i ma juz dość tego wszystkiego w domu rodzice to obcy ludzie, każdy czegoś od niej wymaga. Nie może nic zaplanować dla siebie bo rodzina szwagierka dzieci itp i wSzyszko na jej głowie. Ja probowaLem poruszac dobre chwile ale cały czas ona wypomina te złe. I nie mieliśmy kontaktu aż do niedzieli. Zadzwoniła i zapytała czy wyjdę. A rano wyjezdzalem za granicę. I pytała czemu nic nie wie i od ludzi się dowiaduje. I pytała gdzie co i jak i tyle chciała wiedzieć. I poszła odprowadzilem ja i pytałem czy jak wrócę to czy spróbujemy ratować nasz związek przecież się kochamy. To mi powiedziała ze tu juz nie mamy co ratować i raczej nic z tego nie będzie. To po co ten kontakt? Czemu pytała znajomego o to. Wiem ze to zerwanie mi uświadomiło jakie błędy popełniłem jak jej nie słuchałem. Nie byłem wsparciem. Ja sobie z tym nie radzę. Nie śpię, płacze nie mogę bez niej funkcjonować
odpowiada 3 ekspertów:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
mgr Magdalena Rachubińska
mgr Magdalena Rachubińska
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Dotyczy: Konsultacje psychologiczne Psychologia Rozstanie Nieszczęśliwa miłość

Jakie efekty daje Asertin?

Witam bralem asertin i velaxin na depresje po obu lekach czulem zobojetnienie i agresje bylem jak emocjonalne zombie czy to normalne? lekarz twierdzi ze to nie mozliwe.
odpowiada 3 ekspertów:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Dotyczy: Badanie krwi Depresja Agresja Psychologia

Czy jednak nadal udawać normalną i czekać, aż leczenie zacznie przynosić skutki?

Mam 22 lata. Od kilku lat mam problemy ze sobą, nie umiem funkcjonować w "normalnym" świecie. Widzę u siebie symptomy DDA/DDD, mam zaburzenia osobowości, nie umiem nawiązywać zdrowych relacji z kimkolwiek, nie mam znajomych, żadnych pasji ani zainteresowań. Unikam... Mam 22 lata. Od kilku lat mam problemy ze sobą, nie umiem funkcjonować w "normalnym" świecie. Widzę u siebie symptomy DDA/DDD, mam zaburzenia osobowości, nie umiem nawiązywać zdrowych relacji z kimkolwiek, nie mam znajomych, żadnych pasji ani zainteresowań. Unikam zobowiązań, nie mam pracy, nie wywiązuje się z obowiązków dorosłego życia. Jestem osobą zagubioną, pełną sprzeczności, popadam ze skrajności w skrajność. Jestem swoim największym wrogiem i jednocześnie najlepszym przyjacielem, samotniczką, która pragnie kontaktu z ludźmi, lubię się czuć odpowiedzialna za wszystko choć poczucie odpowiedzialności mnie przeraża. Nie umiem oceniać siebie obiektywnie, albo jestem zbyt surowa albo bezkrytyczna. Kłamię, choć nie muszę, czuję potrzebę tłumaczenia się. Pociągają mnie ludzie, którzy mają problemy i są niedostępne, świadomie wkraczam w toksyczne związki by się dowartościować, tkwię w niszczących relacjach. Mam w sobie mnóstwo żalu do świata, a sama robię z siebie kozła ofiarnego i żale się, jak mi ciężko a ja taka dobra jestem. Jestem niestabilna, zawsze chcę czegoś innego niż dostaje, nigdy nie jestem zadowolona i usatysfakcjonowana. Wymagam od innych, nie daję nic z siebie lub daję z siebie wszystko, nie oczekując nic w zamian. Szukam partnera idealnego i tęsknię za czymś, czego nawet nie umiem określić a kiedy to dostaje i mam szansę na udany związek robię wszystko, żeby to zniszczyć. Jestem przewrażliwiona, zaborcza, odpycham od siebie ludzi tylko po to, by zaraz poczuć się ignorowana, osamotniona i wyobcowana. Ciężkie dzieciństwo zrobiło mnie niezniszczalną, jestem niezależna, nauczyłam się nie liczyć na nikogo, a jednak ciągle rozpaczliwie próbuję udowadniać swoją wartość by mieć kogoś obok siebie. Strach, kompleksy i bezradność chowam pod sztucznym uśmiechem, jestem dowcipnie ironiczna i całkiem normalna, jeśli się postaram. W moim życiu jakiś rok temu pojawił się On. Jakimś cudem nie zauważył, że coś jest ze mną nie tak, albo po prostu to olał. Zaczęłam budować z nim relacje. Inną niż do tej pory, nietoksyczną. Na jakiś czas moje różne oblicza nie dawały o sobie znać, a znajomość przerodziła się w coś więcej. Zaczęło mi zależeć, ale w mojej głowie, źle się dzieje. Dlatego w końcu podjęłam decyzję o leczeniu. Chłopak w szoku, że chce się leczyć bo przecież normalna jestem. Nie wchodziłam w szczegóły, wspomniałam tylko, że chyba jestem DDA bo matka pół życia piła. Więcej nie mówiłam, on też nie pytał, ale powiedział, że damy radę, że będzie mnie wspierać i będzie ze mną w tym wszystkim. Ale jednak mam obawy, że nie do końca wie, na co się pisze. Jutro mam konsultacje w Poradni Zdrowia Psychicznego, diagnozy sama się boję, mimo, że zdaje sobie sprawę z ogromu problemu. Że to będzie ciężka praca i długa droga. Do tej pory starałam się, żeby nie odczuł ani razu na sobie, żadnego negatywnego zachowania. Jednak po tylu latach tłumienia w sobie wszystkiego doprowadziły mnie na skraj wytrzymałości. Wstydzę się swoich potrzeb, ale potrzebuję jego wsparcia i akceptacji, potrzebuję jego pomocy. Chcę się przełamać, otworzyć i zaufać na tyle, by nie ukrywać tego co czuję. Że boję się porzucenia, czuję się ignorowana jak znika choć na chwilę, że nie bez powodu pytam co chwilę czy mnie kocha, czuję, że nie zasługuje na niego, że nie mam za grosz poczucia własnej wartości, mam kompleksy i cholernie się boję, że nie chcę mówić o swoich uczuciach, bo zapewne je wyśmieje, że boję się prosić o pomoc, ale jego proszę. Chcę pokazać słabość, chociaż mógłby ją wykorzystać, ale wierzę, że tego nie zrobi. Tylko boję się, że on nie jest gotowy na moje problemy, że go przerosną, jak zobaczy moje prawdziwe ja to się wycofa. Czy uda mi się zbudować relacje, jeśli wypuszcze go do swojego świata? Czy powinnam powiedzieć mu, o czym mówiłam psychiatrze, jaką diagnozę usłyszałam i że chce, byśmy oboje byli odpowiedzialni za tę relację, jeśli świadomie podejmie decyzję żeby w niej zostać? Czy jednak nadal udawać normalną i czekać, aż leczenie zacznie przynosić skutki? Znam schemat dobrego związku, tylko czy taka szczerość z mojej strony, pomoże mi go zbudować...?
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Dotyczy: Fobie społeczne Lęk Zaburzenia osobowości Uzależnienie od alkoholu Psychiatria Psychologia Toksyczne związki

Jak zacząć wszystko od nowa?

Jak zacząć wszystko od nowa? Od pewnego czasu w moim życiu zachodzą duże zmiany. Mam 26 lat a moja (była już) narzeczona 24. Byliśmy ze sobą 6 lat (a mieszkamy ze sobą 2 lata i od 2 lat jesteśmy w... Jak zacząć wszystko od nowa? Od pewnego czasu w moim życiu zachodzą duże zmiany. Mam 26 lat a moja (była już) narzeczona 24. Byliśmy ze sobą 6 lat (a mieszkamy ze sobą 2 lata i od 2 lat jesteśmy w narzeczeństwie) ale w ostatnie miesiące (2-3) wszystko się pogorszyło, ona zaczęła wszystko dusić w sobie, a ja nic nie zauważałem, było mi wygodnie że to Ona zawsze gotuje czy myśli o tym że trzeba posprzątać w mieszkaniu, nic nie robiłem sobie z tego jak powtarzała mi nie raz żebym poszukał pracy (od 6 miesięcy byłem bez pracy) , praktycznie nigdzie nie wychodziliśmy razem (chyba że do znajomych). Chociaż było pod górkę planowaliśmy wspólne wyjazdy czy wakacje. Bardzo dużo pogorszyło się w ostatnich 3 tygodniach ponieważ Ona wreszcie wszystko "wylała" z siebie i powiedziała że nie wie co czuje. Nie ukrywam że bardzo mnie to uderzyło i zacząłem się starać ponieważ otworzyła mi tym oczy, znalazłem prace, zaczęliśmy razem rozmawiać bez kłótni, Ona powtarzała że też będzie się starać lecz dalej nie było bliskości między nami tzn nie chciała nigdzie razem wychodzić, nie chciała się przytulać czy całować. Przyznam że zacząłem mieć wielkie obawy czy nie znalazła sobie kogoś, a czas tylko pogarszał sytuacje, zaczęła wymykać się żeby z kimś rozmawiać, chodziła na samotne długie spacery, a na pytania "czy ma kogoś" zawsze odpowiadała "nie". Nie wytrzymałem i w pt sprawdziłem jej połączenia ((nie sprawdzałem fb czy sms'ow tylko połączenia) wiem że nie powinienem i czuję się z tym okropnie). Znalazłem jakiś podejrzany numer z którym naprawdę bardzo dużo rozmawiała o różnych godzinach (6 rano czy 24 w nocy), okazało się również że to jakiś obcy mężczyzna. Zapytałem w prost czy z kimś rozmawia, czy mnie zdradza itd. Na wszystkie odp odpowiedziała nie. W tedy nie wytrzymałem i powiedziałem jej że wiem o tym gościu wiem że mnie kłamie, w tedy przyznała się że jest to "telefon zaufania" (chociaż numer był prywatny i nigdzie nie mogłem znaleźć żeby był powiązany z czymkolwiek) uwierzyłem bo kocham ją i mi na niej zależy. Przyznałem się też do mojego jednorazowego szpiegowania i widziała że bardzo żałuje. Niestety podjęła decyzje o rozstaniu lecz jak to podkreśliła chce zobaczyć się za około dwa tygodnie i pomyśleć czy chce zacząć wszystko od nowa. Inaczej mówiąc chce zakończyć nasz związek żeby zacząć go od nowa aby miał mocne fundamenty, ponieważ teraz jeden z filarów (zaufanie) rozpadł się (Ona mnie kłamała w oczy, a ja ją szpiegowałem). Nie wiem co mam z tym wszystkim robić, rozmowa o rozstaniu była 3 dni temu (i od 3 dni praktycznie nic nie jem) a wczoraj wyprowadziła się na czas znalezienia mieszkania (nie chce już razem mieszkać). Wiem że "czas pokaże czy będziemy razem zaczynać coś od nowa czy się rozejdziemy" ale nigdy ze sobą tyle nie rozmawialiśmy. Jestem załamany i nie mogę się na niczym skupić. Proszę o radę.
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Uczucie samotności Psychologia Rozstanie Kuchnia i gotowanie Turystyka

Jak poradzić sobie ze stresem podczas przemówień publicznych?

Witam mam problem , dotyczący stresu, w trakcie wystąpień publicznych jak i zarówno rozmowy o pracę czy innych codziennych sytuacjach .Występuja takie objawy jak trzęsące się ręce a nawet czasami całe ciało dygocze.Nie wiem co się dzieje proszę o radę. Pozdrawiam
odpowiada 3 ekspertów:
Mgr Adam Piekarzewski
Mgr Adam Piekarzewski
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Agnieszka Jabłonowska
Mgr Agnieszka Jabłonowska
Dotyczy: Neurologia Drżenie rąk Stres Interna Psychologia

Jak poradzić sobie z myślami samobójczymi kiedy terapia nie pomaga?

witam nielatwo mi napisac te pytanie w takim nastroju ale sprobuje po co osobie ktora ma mysli samobojcze ( jej zycie to ruina zly stan zdrowia brak pracy samotnosc ) hospitalizowac w szpitalu zamykanie kogos tylko po to zeby uratowac... witam nielatwo mi napisac te pytanie w takim nastroju ale sprobuje po co osobie ktora ma mysli samobojcze ( jej zycie to ruina zly stan zdrowia brak pracy samotnosc ) hospitalizowac w szpitalu zamykanie kogos tylko po to zeby uratowac chwilowo od samobojstwa po co ratowac osobe ktora nie ma przyszlosci wyjdzie ze szpitala i rada radz sobie sam jaki jest sens tego wrzystkiego nie lepiej ulzyc sobie w cierpieniu i zakonczyc swoje zycie niz patrzec jak sie dotyka dna nie che patrzec jak sie staczam nie che zeby inni patrzyli jak sie staczam po co dawac komus sztuczna nadzieje na lepsze jutro skoro wiadomo ze te lepsze jutro nie nadejdzie i nik mi nie wmowi ze lezenie w szpitalu cos zmieni zeby sie pozbyc musli samobojczych cos sie musi zmienic w zyciu czlowieka a na to nie ma szans tacy jak ja sa traktowani jak smieci zadnej pomocy nie ma nikogo kto by pmagal takim jak ja nie zamierzam czekac na cud chodzenie do psychologa i sluchanie pytan co slychac po co mam sluchac takich pytan psychologa w stylu co sie udalo zrobic skoro waidomo ze nic sie nie da zrobic mam juz dosyc czuje sie zbedny kazdy liczy na to ze taki czlowiek sam zmieni swoje zycie bez niczyjej ingerencji to jest nierelane moze i mam depresje ale dla mnie to juz nie ma znaczenia jaka diagnoze ktos mi postawi i tak nadziei na lepsze jutro nie ma jezlei ktos nie ma srodkow do yzcia to wiadomo ze ani psycholog an lekarz ani szpital nic tu nie pomoga to sa tylko pozory ze komus sie pomaga zwykla iluzja a pacjent ma w to uwierzyc
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Depresja Uczucie samotności Psychiatria Psychologia Psychoterapia Myśli samobójcze Ząb

Jak poradzić sobie po stracie mamy?

Jak mam se poradzic? Miesiac temu umarla moja mama nie byla przewlekle chora, poprostu trafila do szpitala z goraczka leczyli ja na wszystko, ale niestety serce nie wytrzymalo. Ja jakos funkcjonowalam bo wiadomo ktos musi pozalatwiac sprawy, do tego dzieci... Jak mam se poradzic? Miesiac temu umarla moja mama nie byla przewlekle chora, poprostu trafila do szpitala z goraczka leczyli ja na wszystko, ale niestety serce nie wytrzymalo. Ja jakos funkcjonowalam bo wiadomo ktos musi pozalatwiac sprawy, do tego dzieci praca. Ale od jakiegos czasu nie daje se rady bo nie mam tak naprawde juz nikogo , starsza corka ma swoj swiat nie przejmuje sie mna mlodsza nie rozumie co sie dzieje ze mna. a ja przesypiam polowe dnia wstaje bo musze ogarnac mieszkanie kiedy mam wolne. W pracy udaje ze jest ok ,bo wszyscy maja to gdzies co sie dzieje ze mna. ostatnie wieczory wypijam 2 piwa zeby zasnac
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Gorączka Psychologia Dziecko Serce

Jak wyleczyć się z depresji po porodzie?

We wrześniu urodziłam córeczkę, była planowanym dzieckiem. Po dwóch miesiącach w domu z dzieckiem , zaczęłam czuć się smutna, zmęczona, każdy dzień wygląda tak samo.Z mała siedzę całymi dniami, mąż wraca wieczorem z pracy. Opowiedziałam o tym mojej lekarce, stwierdziła... We wrześniu urodziłam córeczkę, była planowanym dzieckiem. Po dwóch miesiącach w domu z dzieckiem , zaczęłam czuć się smutna, zmęczona, każdy dzień wygląda tak samo.Z mała siedzę całymi dniami, mąż wraca wieczorem z pracy. Opowiedziałam o tym mojej lekarce, stwierdziła , że mam depresję i przepisała mi Cital. Biorę jedną tabletkę na dzień.Jednak mam dni (raz w tygodniu), że mam wszystkiego dość, płaczę ,że już nie wytrzymam tego siedzenia w domu, nic mnie nie cieszy , a dziecko mi przeszkadza.Co mam zrobić?
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Dotyczy: Depresja Psychiatria Psychologia Psychoterapia Dziecko

Czy to wygląda na nerwicę?

Od około 12 lat odkryłem, że mam skłonności homoseksualne ( obecnie mam 53 lata). Staram się z tym walczyć, bo wolę kobiety, a mężczyźni pociągają mnie, ale nie fizycznie. Chodziłem kilka lat temu na terapię, niestety te skłonności zostały. Nurtuje... Od około 12 lat odkryłem, że mam skłonności homoseksualne ( obecnie mam 53 lata). Staram się z tym walczyć, bo wolę kobiety, a mężczyźni pociągają mnie, ale nie fizycznie. Chodziłem kilka lat temu na terapię, niestety te skłonności zostały. Nurtuje mnie jedna rzecz, czy homoseksualizm nie jest przypadkiem rodzajem nerwicy? Myślę tak, bo gdy ćwiczę swą męskość i patrzę na jakiegoś mężczyznę w TV to potrafię popuścić to napięcie związany z patrzeniem na innych mężczyzn. Skoro kontakt z mężczyznami wywołuje u mnie napięcie psychiczne, to wygląda na nerwicę?
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Agnieszka Jabłonowska
Mgr Agnieszka Jabłonowska
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Dotyczy: Natrętne myśli Nerwica Badanie psychiatryczne Zaburzenia zachowania Psychiatria Psychologia Psychoterapia Homoseksualizm
Patronaty
Zdrowie
Dziecko
Psychologia
Newsy
Ważne tematy