Twój przewodnik po zdrowiu

  1. Opisz swój problem. Pomożemy Ci znaleźć odpowiedź w bazie ponad miliona porad!
  2. Nie ma informacji, których szukasz? Wyślij pytanie do specjalisty.
Rozpocznij
7 6 6 , 6 9 0

odpowiedzi udzielonych przez naszych ekspertów

Rzetelnie + Bezpiecznie + Bezpłatnie

Psychologia: Pytania do specjalistów

Co znaczą takie problemy neurologiczne?

Witam, od dłuższego czasu mam problemy neurologiczne. Mianowicie nie mogę zasnąc, bóle głowy z lewej strony, ucisk pod lewym okiem, zwieracze puszczają, drżenie mięśni, ogólny niepokój, poczucie omdlenia, czasem ataki i zaciskanie palc u nóg i stóp. Proszę o pomoc!
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś

Czy takie objawy mogą mieć podłoże nerwicowe?

Witam otóż mam taki problem ciągle czuję jakbym miał coś w gardle ucisk i pieczenie od 3 tygodni bardzo się tym stresuje posiadam również ciągłe dusznośći i zatkaną jedną dziurę w nosie podczas odpoczynku, cały czas bije mi szybko serce... Witam otóż mam taki problem ciągle czuję jakbym miał coś w gardle ucisk i pieczenie od 3 tygodni bardzo się tym stresuje posiadam również ciągłe dusznośći i zatkaną jedną dziurę w nosie podczas odpoczynku, cały czas bije mi szybko serce powyżej 100 na minutę miałem robione EKG i nic nie pokazało wszystko w porządku. Zacząłem pić herbatki ziołowe m.in czystek, melisa,yerba,guarana, miłorząb japoński robię to z umiarem oczywiście ale nie widzę poprawy czy to może być na podłożu depresyjnym nerwicowym czy poprostu może być to jakiś nowotwór bardzo się boje czy jest to coś poważnego?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bartosz Neska
Mgr Bartosz Neska

Czy podczas ciąży mogę wziąć te leki na uspokojenie?

Mam bardzo stresujący czas co złe wpływa na mnie i moja ciąża (30tydzien) odczuwam somaty. Czy w razie ataku paniki mogę jednorazowo wziac mała dawkę afobamu albo hydroksyzyny?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz

Jak pozbyć się problemów z koncentracją?

Dzień dobry, jestem 18-letnią uczennicą liceum. Od czasu nauki zdalnej (marzec 2020) aż do teraz miewam coraz większe problemy z koncentracją oraz skupieniem się. Wszystko mnie rozprasza, irytuje. W momencie, gdy zasiadam do książek, nauczę się czegoś, po czym, przykładowo,... Dzień dobry, jestem 18-letnią uczennicą liceum. Od czasu nauki zdalnej (marzec 2020) aż do teraz miewam coraz większe problemy z koncentracją oraz skupieniem się. Wszystko mnie rozprasza, irytuje. W momencie, gdy zasiadam do książek, nauczę się czegoś, po czym, przykładowo, pójdę na posiłek, a następnie wrócę do książek zupełnie nie pamiętam tego, czego uczyłam się wcześniej. Potęguje to u mnie uczucie bezradności i beznadziejności. Oprócz problemów z pamięcią występuje u mnie nadmierne wypadanie włosów. Odwiedziłam masę specjalistów - ginekologów, trychologów, dermatologów. Wskaźniki hormonalne (estrogen, progesteron, testosteron) mam w normie. Poza tym ciągle odczuwam uczucie zmęczenia, znużenia. Nadal stoję w jednym punkcie. Mój styl życia jest raczej aktywny - biegam, chodzę na długie spacery, tańczę. Dbam o siebie, mam prawidłową wagę - 65 kg i 170 cm wzrostu. Jedynie co występuje u mnie często to bóle głowy, uczucie „kręcenia się w głowie”, wrażenie, jakbym miała za chwilę zemdleć. Miewam uczucie w odcinku nad prawym uchem, jakby tworzył się tam chwilowy zator, niesamowicie bolesny, który po jakimś czasie ustaje. W nocy zrywam się wiele razy, z niebywałym stresem i lękiem, że coś się stało. Gdzie powinnam się udać? Jakie badania powinnam wykonać, aby raz na zawsze pokonać swój problem i nie obawiać się o przyszłość?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Małgorzata Ziółkowska
Mgr Małgorzata Ziółkowska

Czy te problemy z oddechem są związane z depresją?

Witam. W 2019 roku leczylam się na depresję. Wiadomo typowe objawy to duszność i nie możność nabrania głębokiego oddechu, uczucie guli w gardle , pocenie sie , drgawki , stres , nerwy tj symulowanie organizmu. Z jakiś miesiąc temu... Witam. W 2019 roku leczylam się na depresję. Wiadomo typowe objawy to duszność i nie możność nabrania głębokiego oddechu, uczucie guli w gardle , pocenie sie , drgawki , stres , nerwy tj symulowanie organizmu. Z jakiś miesiąc temu poczułam się źle i miałam uczucie tj ta gula mi zniknęła z gardła i jest duży przypływ powietrza biorę po prostu swobodnie i tak samo swobodnie biorę głęboki oddech który oczywiście od 2019 roku jest dzień w dzień kontrolowany . Objawy mam dalej takie same tylko że lżej się oddycha po prostu tak jakby coś się o 360 stopni zmieniło w ciągu kilku sekund . Oczywiście życie mam bardzo bardzo znerwicowane, urodziłam 2 miesiące temu i też nerwy A nawet ich więcej. Moje pytanie co to może być?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś

Jak radzić sobie z tymi problemami emocjonalnymi w wieku 22 lat?

Dobry wieczór . Opiszę swój problem i opowiem coś o sobie. Nazywam się Natalia mam 21 lat.  Choruje na niedoczynność tarczycy,hashimoto I insulinoodporność.  Mam podejrzenie PCOS ( Zespół policystycznych jajników) Borykam się się kilkoma problemami : 1. Przejmuje... Dobry wieczór . Opiszę swój problem i opowiem coś o sobie. Nazywam się Natalia mam 21 lat.  Choruje na niedoczynność tarczycy,hashimoto I insulinoodporność.  Mam podejrzenie PCOS ( Zespół policystycznych jajników) Borykam się się kilkoma problemami : 1. Przejmuje się wszystkim między innymi chorobami tak dokładnie wynikami jak są złe i mam tak że zawsze jak przyjda mi wyniki badań a coś jest nie tak to zaraz czytam w Internecie juz sobie najgorsze myśli przyjmuje że nie będzie dobrze myślę potem o tym kilka dni tylko to jest najgorsze że ja zaraz z kimś o tym musze pogadać  Ja przez kilka dni o niczym innym nie myślę tylko o tym. 2. Jak mam jakiś problem albo coś ze zdrowiem albo z kimś się pokłócę to muszę pogadać z kimś starszym i to jest najgorsze że ja nie umiem gadać o problemach z ludźmi w moim wieku tylko z starszymi wole przebywać z starszymi i pogadac . Mnie to poprostu przeraża i jak tak myślę to nie jest to normalne. 3. Nie umiem dogadać się z moim tatą choć mam 21 lat to nadal mój tata mnie kontroluje o której będę z kim gdzie o której bede nawet jak gdzieś jestem to dzwoni żebym juz przyszła.  Kontroluje mnie czyta wiadomości z kim pisze. Poprostu czuje się jakbym miała 10 lat . Nawet mówi jak się mam ubierać jak mu coś nie pasuje w moim ubiorze albo jak sobie zrobię makijaż  Tak jakby on mi chciał życie ustawić  NAWET KIEDYS MIALAM TERAPIE PRZEZ TELEFON TO MI ZABRONIL ROZMAWIAC Z TYM PSYCHOTERAPEUTA 
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Małgorzata Ziółkowska
Mgr Małgorzata Ziółkowska

Czy mogę w tej sytuacji stosować olejek Cbd?

Od trzech lat przyjmuję Nebilenin 1,25mg (5mg podzielone na cztery) dziennie. Nadciśnienie spowodowane raczej stresem i nadwagą w tamtym czasie (było 102 kg przy wzroście 179cm, jest 86kg). Te czynniki zostały dość zredukowane. Mam jednak nerwowy okres w pracy i... Od trzech lat przyjmuję Nebilenin 1,25mg (5mg podzielone na cztery) dziennie. Nadciśnienie spowodowane raczej stresem i nadwagą w tamtym czasie (było 102 kg przy wzroście 179cm, jest 86kg). Te czynniki zostały dość zredukowane. Mam jednak nerwowy okres w pracy i problemy z zasypianiem. W związku z tym polecono mi przetestować na sobie olejek CBD Czy mogę łączyć taką dawkę leku z olejkiem CBD w ilości ~20mg CBD dziennie bez ryzyka, że wpłynie to na mój stan negatywnie (obniżając ciśnienie do poziomu niedociśnienia, albo wręcz uszkadzając serce)?
odpowiada 1 ekspert:
 Redakcja abcZdrowie
Redakcja abcZdrowie

Czy w ten sposób może się objawiać nerwica?

Witam. Mam nerwice lekowa uogólniona, mam pytanie bo wczoraj wieczorem miałem uczucie drętwienia lewej strony twarzy i ciężkość policzków oraz na chwile miałem uczucie jakbym miał coś w lewym roku oraz zamglony obraz to trwało chwile aż się przestraszyłem, po... Witam. Mam nerwice lekowa uogólniona, mam pytanie bo wczoraj wieczorem miałem uczucie drętwienia lewej strony twarzy i ciężkość policzków oraz na chwile miałem uczucie jakbym miał coś w lewym roku oraz zamglony obraz to trwało chwile aż się przestraszyłem, po tym wszystkim zaczęła mnie bolec głowa z przodu czoło, oraz miałem uczucie jakbym miał coś w uchu taki ból dziwny i uczucie zimna w środku ucha, czy tak może objawiać się nerwica? Miałem coś takiego po raz pierwszy i się boje :(
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bartosz Neska
Mgr Bartosz Neska

Jak radzić sobie z tymi problemami emocjonalnymi?

Moja psychika siadła, jak straciłem w zeszłym roku pracę, znajomych, kumpli z branży. Następnie próbowałem pracy jako w biurze nieruchomości, jednak efektów jeszcze nie ma. Mamy też z żoną problem małżeński. Wszystko wskazuje na to, że żona podjęła decyzję o... Moja psychika siadła, jak straciłem w zeszłym roku pracę, znajomych, kumpli z branży. Następnie próbowałem pracy jako w biurze nieruchomości, jednak efektów jeszcze nie ma. Mamy też z żoną problem małżeński. Wszystko wskazuje na to, że żona podjęła decyzję o rozwodzie, aczkolwiek gdy się dopytuję co to ma nam dać trudno jest uzyskać odpowiedź. Wiem, że powinienem zacząć chodzić wcześniej na porady psychologiczne, tak jak mnie żona namawiała. Może by było lepiej. Zacząłem zbyt późno. Boję się, że że nie zdążę pokazać się z dobrej strony, że żona zauważy realną zmianę u mnie. Wydaje mi się, że w żonie siedzi trauma z poprzedniej i nie umie odnaleźć się w sytuacji z trudnym mężem. Nie wiem, czy żona by chciała spróbować jeszcze raz, bo podczas rozmów nie wykluczamy zejścia się po rozwodzie, ale na razie wiem, że żona jest po prostu na mnie wściekła. Wiem, że się bardzo boi. Nie chce na razie zauważyć, że ja także miałem ostatnio na tyle szokujące wydarzenia, że zacznę się zmieniać. Choć nie jest łatwo. Staram się być mniej marudny, staram się dbać o mieszkanie, staram się chodzić do specjalistów. Może lepiej by było jakbyśmy razem się spotkali u psychoterapeuty. Chyba lepszy skutek odniesie wspólne spotkanie, niż np. ja o 15.00 ja, a o 16.00 żona? Nie oczekuję cudu. ale może będzie tak, że skończy się na konsultacji jak można razem dotrwać do końca związku, albo jak można by pomyśleć o separacji albo co i jak robić aby się zejść. Jeszcze mieszkamy razem, aczkolwiek śpimy w oddzielnych pokojach. Raz na jakiś czas żona wspomina abyśmy zamieszkali oddzielnie. Problem jest taki, że za sugestią żony w zeszłym roku sprzedałem mieszkanie po zmarłych rodzicach i nie mam się dokąd wyprowadzić. Boję się, że przy takim stanie rzeczy wyląduję pod mostem. Wiem, jestem trochę sobie winny, ale już teraz wiem skąd to się bierze Za tydzień mam służbowy wyjazd. Może jak 7 dni odpoczniemy od siebie, to nam dobrze zrobi. Co robić?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Małgorzata Ziółkowska
Mgr Małgorzata Ziółkowska
Dotyczy: Trauma Psychologia

Czy jest jakakolwiek szansa aby zmienić moją samoocenę?

Mam 19 lat i 148 cm wzrostu... Nie wiem,czy ma to jakiś wpływ,ale urodziłam się bez kości krzyżowo-lędzwiowej. Czy jest jakakolwiek szansa aby lekarz endokrynolog podałby mi hormon wrostu? Wiem,że można podawać go tylko osobom do 18 roku życia,ale... Mam 19 lat i 148 cm wzrostu... Nie wiem,czy ma to jakiś wpływ,ale urodziłam się bez kości krzyżowo-lędzwiowej. Czy jest jakakolwiek szansa aby lekarz endokrynolog podałby mi hormon wrostu? Wiem,że można podawać go tylko osobom do 18 roku życia,ale chciałabym upewnić się,czy jest jakakolwiek szansa aby zmienić moją samoocenę. Okropnie ten wzrost mi przeszkadza...
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bartosz Neska
Mgr Bartosz Neska

Jak pozbyć się natrętnych myśli o oddychaniu?

Witam serdecznie. Zmagam się z problemem natrętnego myślenia o oddychaniu. U mnie to wygląda tak, że nie boję się że przestanę oddychać, tylko po prostu natarczywe myślenie o oddychaniu powoduje, że je kontroluję. Jest to bardzo uciążliwe w codziennym życiu,... Witam serdecznie. Zmagam się z problemem natrętnego myślenia o oddychaniu. U mnie to wygląda tak, że nie boję się że przestanę oddychać, tylko po prostu natarczywe myślenie o oddychaniu powoduje, że je kontroluję. Jest to bardzo uciążliwe w codziennym życiu, po pewnym czasie zaczynają boleć mnie mięśnie i odczuwam duży dyskomfort, a co gorsza mam wrażenie, że robię sobie tym krzywdę, bo często po takim epizodzie mam zapalenie górnych dróg oddechowych. Mam wrażenie, że sama się wykańczam i czuje się bezsilna.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś

Czy dalej brnąć w taką relację?

Witam, Mam 33 lata nie.mam dzieci ani innych zobowiązań. Byłem z kobietą 1 rok ( Ona była w małżeństwie 5 lat ale rozeszli się ponieważ bił ją i źle traktował ale nie moze go zapomnieć (ona 25lat) byliśmy razem rozeszli... Witam, Mam 33 lata nie.mam dzieci ani innych zobowiązań. Byłem z kobietą 1 rok ( Ona była w małżeństwie 5 lat ale rozeszli się ponieważ bił ją i źle traktował ale nie moze go zapomnieć (ona 25lat) byliśmy razem rozeszli z czego 7 miesięcy czekała na rozwód i w końcu go dostała) powiedziała ze bardzo chciala mnie pokochać ale nie dała rady bo coś czuję do byłego partnera mimo że chciałaby zapomnieć o nim jak najszybciej. Teraz nie jesteśmy że sobą już ponad jeden miesiąc. Ale ona dalej chce się przytulać, całować i uprawiać sex tak jak byśmy byli razem ale nie jesteśmy dodam . że stwierdzono u niej depresjęz tego względu i czasami na prawdę jest ciężko a czasami jak nic by si3 nie stało.....ja oczywiście ograniczyłem to wszystko do rozmów tylko ale czasami się przytulimy....nie wiem co mam dalej robić czy odluścić czy brnąć w to dalej
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Małgorzata Ziółkowska
Mgr Małgorzata Ziółkowska

Jak leczyć te zaburzenia snu?

Zaburzenia adaptacyjne - problemy ze snem. Jeszcze niedawno byłam pełną energi , pogodną osobą. Dziś brak mi chęci do życia. W ostatnim czasie spotkało mnie kilka trudnych sytuacji. Kontuzja i długie leczenie, problemy w pracy i śmierć bliskiej mi... Zaburzenia adaptacyjne - problemy ze snem. Jeszcze niedawno byłam pełną energi , pogodną osobą. Dziś brak mi chęci do życia. W ostatnim czasie spotkało mnie kilka trudnych sytuacji. Kontuzja i długie leczenie, problemy w pracy i śmierć bliskiej mi osoby. Teraz mam problemy ze snem. Lekarz stwierdził zaburzenia adaptacyjne i przepisał 2 tab Miansec 10mg wieczorem. Niestety nadal nie zasypiam i odkąd zarzywam ten lek mam potworny ból nóg, mrowienie, drętwienie większośc nocy niestety chodzę zamiast spać. W dzień jestem zmęczona, przygnebiona i ciągle chce mi się płakać. Czy to może jest już depresja?? Czy te bóle nóg są spowodowane przyjmowaniem Miansecu?? bo wczwśniej nie miałam takich problemów.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś

Jak wygląda odstawienie tego preparatu?

Witam, lekarz zaproponował mi leczenie metylofenidatem. Choruje na depresje i lekarz podejrzewa również add. Chciałbym spróbować terapii, jednak jest to lek narkotyczny i zastanawiam się jak wygląda odstawienie tego preparatu oraz czy mogę spodziewać się spadku zdolności intelektualnych w przypadku... Witam, lekarz zaproponował mi leczenie metylofenidatem. Choruje na depresje i lekarz podejrzewa również add. Chciałbym spróbować terapii, jednak jest to lek narkotyczny i zastanawiam się jak wygląda odstawienie tego preparatu oraz czy mogę spodziewać się spadku zdolności intelektualnych w przypadku ewentualnego odstawienia(studiuje więc jest to dla mnie istotne abym nie był kompletnie rozłożony przez x czasu podczas odstawienia).
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Magdalena Klekotko
Mgr Magdalena Klekotko

Co sądzić o takim zachowaniu dziecka?

Witam, moja córka 22 sierpnia kończy dwa latka. Rozwija się nadwyraz prawidłowo, w tej chwili dużo mówi, niepokoji mnie jedno zachowanie, aczkolwiek kiedy widzi dziecko (najlepiej w podobnym wieku) od razu staje się jej głównym obiektem zainteresowania. Podchodzi i chce... Witam, moja córka 22 sierpnia kończy dwa latka. Rozwija się nadwyraz prawidłowo, w tej chwili dużo mówi, niepokoji mnie jedno zachowanie, aczkolwiek kiedy widzi dziecko (najlepiej w podobnym wieku) od razu staje się jej głównym obiektem zainteresowania. Podchodzi i chce tulić to dziecko, woła je, zabawa już wtedy się nie liczy tylko podążanie za dzieckiem żeby go chociaż dotknąć a najlepiej ściskać. Kiedy chce ją zabrać zaczyna płakać że chce do dzidzi. Kiedy ma kontakt z wieksza grupą dzieci czesto jest zastydzona, potrafi bawić sie wtedy z jednoskami choc zdarzy sie jej kogos przytulic. Staralam sie zeby od malutkiego miala kontakty z dziecmi i w domu czulosci jej nie brakuje. Staram sie jej mowic ze tak nie wolno, jest wtedy troszke zawstydzona ale potem znow jest to samo. Starszych dzieci (tak powyzej 7-8 lat) nie zaczepia. A gdy jest w sali zabaw i przyjda male dzieci zabawa sie dla niej nie liczy tylko tulenie i sciskanie dzieci. To zachowanie trwa juz kilka miesiecy. Kornela bardzo lubi dzieci. Nie wiem co o tym zachowaniu sadzic. Poza tym nie zauwazam nic niepokojacego. Prosze o rade
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Agata Majda
Mgr Agata Majda
 Redakcja abcZdrowie
Redakcja abcZdrowie

Czy powinniśmy zacząć osobne terapie?

Witam, mam 30lat od.ok 10 borykam się z poczuciem niskiej wartości i problemami z zaufaniem do innych. Byłam w 2 dłuższych związkach. W pierwszym, który trwał od 2 liceum a partner mnie zdradzał, i w drugim gdzie partner był nałogowym... Witam, mam 30lat od.ok 10 borykam się z poczuciem niskiej wartości i problemami z zaufaniem do innych. Byłam w 2 dłuższych związkach. W pierwszym, który trwał od 2 liceum a partner mnie zdradzał, i w drugim gdzie partner był nałogowym kłamcą (w tym temacie nawet skorzystaliśmy w terapii dla par jednak postanowiliśmy się rozstać). Obecnie jestem w związku od 2,5 roku. Związek do wczoraj wydawał się być idealny. Jednak okazało się, że mój partner "kolekcjonuje" zdjęcia innych kobiet (jest ich 8). Są to konkretne kobiety: celebrytki, trenerski, gwiazdy porno. Podejrzewałam o to partnera, ale do tej pory zaprzeczał. Robi to kompulsywnie tłumacząc, że musi to robić, bo to mu pomaga jak "mycie rąk" u osób z nerwicą. Najbardziej boli mnie kłamstwo, że pytany o to mówił, że tego nie robi. Moje poczucie wartości i samoocena sięgnęły dna. Jak sobie z tym poradzić? I znowu mu zaufać? Czy powinniśmy zacząć osobne terapię, czy terapię dla par?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Małgorzata Ziółkowska
Mgr Małgorzata Ziółkowska

Jak radzić sobie z tymi myślami wobec dziecka?

Witam, jestem młoda mama 9 miesięcznego dziecka. Przed ciąża cierpiałam i nadal cierpię na zaburzenia lekowe. Po urodzeniu dziecka stwierdzono u mnie depresje poporodowa. Czasami mam świadomość i pewność ze dobrze radzę sobie już jako mama, a czasami myśle... Witam, jestem młoda mama 9 miesięcznego dziecka. Przed ciąża cierpiałam i nadal cierpię na zaburzenia lekowe. Po urodzeniu dziecka stwierdzono u mnie depresje poporodowa. Czasami mam świadomość i pewność ze dobrze radzę sobie już jako mama, a czasami myśle ze jestem najgorsza matka przez swoje natrętne myśli. Jako młode dziecko doświadczyłam molestowania seksualnego. Dokuczają mi myśli, ze moja bliskość z dzieckiem która sprawia mi radość jest zła, ponieważ mogę je skrzywdzić tym. Dotyczy to mycia dziecka, przytulania, dotykania. Normalne codzienne czynności które wykonuje przy dziecku, zaczęły wzbudzać we mnie lęk ze bedzie mnie to podniecać i ze dopuszczę się czegoś tak okropnego w stosunku do dziecka. Bardzo się wstydzę tego ze mam takie myśli. Pomocy!!!!!!!!!
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Bartosz Neska
Mgr Bartosz Neska
 Redakcja abcZdrowie
Redakcja abcZdrowie

Co może znaczyć takie obsesyjne liczenie kalorii?

Czy mogę prosić o pomoc lub opinie w następującym przypadku?: Liczę bardzo obsesyjnie kalorie. Jestem bardzo aktywna osoba trenuje na co dzień w piłkę nożna. Wazę się codziennie. Jak zawsze coś zjem to bardzo się panicznie boje ze przytyje wiec... Czy mogę prosić o pomoc lub opinie w następującym przypadku?: Liczę bardzo obsesyjnie kalorie. Jestem bardzo aktywna osoba trenuje na co dzień w piłkę nożna. Wazę się codziennie. Jak zawsze coś zjem to bardzo się panicznie boje ze przytyje wiec korzystam tez z aplikacji liczących: fitatu. Spożywam napoje typu zero cukru, jogurty i produkty mleczne staram się zawsze jeść jak z najmniejsza ilością tłuszczu. Boje się także wychodzić z znajomymi na miasto ponieważ mogę coś zjeść i nie będę wiedziała ile dany produkt ma kalorii. Bardzo proszę o rade lub pomoc .
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Bartosz Neska
Mgr Bartosz Neska
Mgr Joanna Sosnal
Mgr Joanna Sosnal

Jak sprawić, aby komunikacja w związku była lepsza?

Dzień dobry. Obecnie mieszkam z córką i narzeczonym. Od dłuższego czasu się u nas psuje, kłócimy się codziennie. Moi rodzice nie żyją, a z bratem nie mam kontaktu. Od urodzenia dziecka jestem w ciągłym stresie, nie wysypiam się, córka budzi... Dzień dobry. Obecnie mieszkam z córką i narzeczonym. Od dłuższego czasu się u nas psuje, kłócimy się codziennie. Moi rodzice nie żyją, a z bratem nie mam kontaktu. Od urodzenia dziecka jestem w ciągłym stresie, nie wysypiam się, córka budzi się w nocy po kilka razy i muszę do niej wstawać. Mój partner od urodzenia ani razu nie wstał do niej mimo rozmów i dyskusji o tym. Oboje pracujemy, on ma swoją pracę gdzie czasami nie ma go cały dzień. Ja w tym momencie opiekuję się córką i zarabiam na pełnym etacie, bo mam wrażenie że mój facet na mnie to wymusza aby żyło nam się lepiej. Oczywiście, ja chce zarabiać ale nie mam już czasami po prostu siły. Nie miałam macierzyńskiego i nie siedziałam z dzieckiem w domu tylko pracowałam i zajmowałam się domem. Do tego dochodzą inne różne bóle kręgosłupa i ciągły ból głowy, który okazał się problemem pleców od noszenia dziecka. Stresuje się każdą praktycznie rzeczą, tym że nie wstaje do niej, tym że nie nosił jej na rękach kiedy była mniejsza, tym z nawet nie otworzył mi drzwi gdy niosłam dziecko inne rzeczy! Takie najprostsze sprawy ale sprawiające mu trudność mnie bardzo stresują bo rozmawiam z nim o tym że chciałabym aby było inaczej, ale on się przez chwilę stara i potem o tym zapomina i tak w kółko. Denerwuje mnie jego spóźnianie, na każde spotkanie z klientem się spóźnia sporo czasu. Ja już nie wspomnę o tym że nasza córka jest na tyle do mnie przyzwyczajona że nie chce z nim spędzać ani chwili. Wymaga ode mnie pomocy w jakiejs sytuacji a gdy ja go o coś poproszę aby mi coś doradził abym mogła pracować to nie ma czasu albo przeklina. Denerwuje mnie to okropnie. Dzisiaj połamałam z nerwów pendrive którego dostał od kogoś i wsadził mi do mojego komputera do pracy mimo tego że go prosiłam aby tego nie robił. Powiedział do mnie abym się leczyła bo jestem chora psychicznie. Boli mnie to i przykro mi gdy nie widzi gdy płaczę. Zależy mi na związku, jest dobrym facetem, ale co zrobić jeśli się nie dogadujemy? Czy ja przesadzam?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś

Jak radzić sobie z taką samooceną w wieku 20-lat?

Witam serdecznie, dziekuje za chęć pomocy. Mam 19 lat. W dzieciństwie brakowalo mi milosci, po kilkunastu latach ja odnalazłam, tak sądzę. Jestem w zwiazku od prawie roku. Mam wspaniałego i kochającego chlopaka. Nie daje mi zapomnieć o tym jak bardzo... Witam serdecznie, dziekuje za chęć pomocy. Mam 19 lat. W dzieciństwie brakowalo mi milosci, po kilkunastu latach ja odnalazłam, tak sądzę. Jestem w zwiazku od prawie roku. Mam wspaniałego i kochającego chlopaka. Nie daje mi zapomnieć o tym jak bardzo mu na mnie zalezy, zrobil dla mnie wiele w tak krotkim czasie. Mimo to wciąż nie potrafię mi zaufać a strach przed odrzuceniem, strata i zdrada nie pozwala mi się w pełni cieszyć związkiem. Kiedy nie jesteśmy razem dopada mnie lęk, czuje motylki w brzuchu, kłucie serca, czasami ciężko mi się oddycha, staram się z tym nieudolnie walczyć, nie nakręcam sie w głowie, myślę pozytywnie, probuje uregulować oddech, to trwa czasami wiele godzin az wybucham płaczem. I to nie pomaga. Kiedyś zranil mnie chlopak, miałam zle przeczucie, podobne do tego które odczuwam bedac aktualnie w związku, okazało się, że mnie zdradził, potrzebowałam pomocy psychiatrycznej. Możliwe że nabawiłam się traumy, pamietam jak wychodziłam na balkon wykrzyczeć światu jak cierpie. Potrzebowalam pomocy, nie dawałam rady, psycholog zaleciła abym na cito udała się do szpitala psychiatrycznego. Nie zrobilam tego. Od dziecka zmagam sie z zaburzeniami, miałam anoreksje, podejrzewano zaburzenia dwubiegunowe, zespół aspergera, zdiagnozowano nerwice natręctw oraz lękowa oprócz tego osobowość neurotyczna. Nie uczęszczałam na terapię. Okaleczałam się przez kilka lat, rodzina nie zauwazyla, ukrywałam to dopóki im nie powiedzialam. Zainterweniowali, ale to nie przyniosło rezultatu (chodziłam do psychologa) Dopiero odkad jestem z moim chłopakiem rzuciłam ten nałóg. Nazywam to nałogiem bo bez tego nie potrafiłam sobie radzić z silnymi emocjami takimi jak złość, gniew, smutek. Boje się, że moje przeczucia nie są bezpodstawne i znowu okaże się, że facet krzywdzi mnie za plecami, z jednej strony jest to absurdalne, nie zasłużył na takie refleksje z drugiej nie mogę wyzbyć sie tego typu mysli. Bycie w związku jest jak tkwienie w pułapce. Nie moge odejść bo "umrę z tęsknoty", bede sie zamartwiać i żałować, ze odpuściłam sobie kogoś takiego, nie latwo znaleźć milosc, jednak jesli zostane bede sie męczyć. Wiem, ze problem tkwi we mnie nie w nim. Potrzebuje milosci, jednocześnie tak bardzo sie jej boje. Nie chce być sama na zawsze. Często czuje ze jestem niewystarczajaca, ale bardzo sie staram. Nie trudno się domyśleć, że mam niska samoocenę, wiem, ze to ogranicza moj rozwój, nie wierze w siebie przez to stoje w miejscu, nie mam żadnych szczegolnych zainteresowan, wstyd mi, chcialabym zarażac swojego chlopaka pasja, byc przykładem osoby ambitnej, realizującej cele, spełniającej marzenia a ja nawet nie wiem co chce robić w życiu. Skąd mam wiedzieć jesli nie wiem kim jestem?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Małgorzata Ziółkowska
Mgr Małgorzata Ziółkowska
Patronaty