Twój przewodnik po zdrowiu

  1. Opisz swój problem. Pomożemy Ci znaleźć odpowiedź w bazie ponad miliona porad!
  2. Nie ma informacji, których szukasz? Wyślij pytanie do specjalisty.
Rozpocznij
7 6 6 , 6 9 0

odpowiedzi udzielonych przez naszych ekspertów

Rzetelnie + Bezpiecznie + Bezpłatnie

Anoreksja: Pytania do specjalistów

Jak wyjść z anoreksji?

Mam stwierdzoną anoreksję. Od ponad 2 miesięcy próbuje wyjść z tej choroby. Kiedy zaczęłam ważyłam 40 kg przy wzroście 163 cm (mam 18 lat) teraz moja waga wynosi 38 kg. Wiem,że muszę zacząć tyć jednak bardzo obawiam się tępa... Mam stwierdzoną anoreksję. Od ponad 2 miesięcy próbuje wyjść z tej choroby. Kiedy zaczęłam ważyłam 40 kg przy wzroście 163 cm (mam 18 lat) teraz moja waga wynosi 38 kg. Wiem,że muszę zacząć tyć jednak bardzo obawiam się tępa jaki może przybrać ten proces. Stąd moje pytanie, jak szybko przybiera się na wadze przy wychodzeniu z anoreksji? Czytałam, że pierwsze 2,3 kilogramy przybiera się bardzo szybko, gdyż są to uzupełnienia płynów ustrojowych, wody itp. Jednak widziałam, że niektóre osoby tyja wiecej i to bardzo szybko nie jedząc nadal wystarczająco i nie moga tego zatrzymac. Czy na prawdę tak szybko się ryje, czy jest to wręcz kłopotliwe?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Marta Zając
Mgr Marta Zając

Jak pomóc dorosłej córce z anoreksją?

Witam serdecznie. Mam doroslą 24 lata córke która choruje na anoreksję i potrzebuje informacji gdzie mogłabym znaleść odpowiedni Ośrodek dla niej aby jej pomoc. Namówiłam corke na wizyte u lekara psychiatri po której stwierdziła ze nie widzi ze to jej... Witam serdecznie. Mam doroslą 24 lata córke która choruje na anoreksję i potrzebuje informacji gdzie mogłabym znaleść odpowiedni Ośrodek dla niej aby jej pomoc. Namówiłam corke na wizyte u lekara psychiatri po której stwierdziła ze nie widzi ze to jej pomoże.wiec szukalam dalej pomocy i umówiłam ja na wizyte u psychoterapeuty jednak tez po rozmwie online miala mieszane uczucie i na druga wizyte juz nie chętnie chce sie zapisać. Próbuję na rózne sposoby ale nic nie skutkuje ,blagam o pomoc widzę ze jest coraz gorzej a nie bardzo moge przy niej byc poniewaz mieszka oddalona odemnie o ok 100 km. nawet nie widzę jak ona sie odżywia. Jak próbuje złapac z nia kontakt to widze że bardzo jest ograniczony. Nie wiem co dalej robić i gdzie szukac pomocy jak z nią rozmawiac by zachęcic do leczenia.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Łucja Fitchman
Mgr Łucja Fitchman

Czy jest możliwe, że mam anoreksję?

Czy mogę mieć anoreksję? Około dwa lata temu zdecydowałam się, że schudnę. Startowałam z wagi około 68 kg przy 170 cm. Nie wiedziałam jak się do tego zabrać dlatego mocno ograniczyłam ilość spożywanego jedzenia, do tego miałam bardzo dużą aktywność.... Czy mogę mieć anoreksję? Około dwa lata temu zdecydowałam się, że schudnę. Startowałam z wagi około 68 kg przy 170 cm. Nie wiedziałam jak się do tego zabrać dlatego mocno ograniczyłam ilość spożywanego jedzenia, do tego miałam bardzo dużą aktywność. To skutkowało tym, że od początku kwietnia 2018 do końca czerwca tego samego roku schudłam do wagi 55 kg, ale to mi nie wystarczało. Na początku sierpnia zaczęłam liczyć kalorie. W międzyczasie wyjechałam na wakacyjny wyjazd, na którym odmawiałam sobie wszelkich przyjemności i ćwiczyłam codziennie byle tylko nie przytyć, po powrocie okazało się, że schudłam. W połowie września doszłam do mojej najniższej wagi - 52 kg, później już tylko tyłam, bo zaczęły się napady objadania. Każdy pretekst był dobry, by się objeść. Oczywiście jak szybko z talerza znikało jedzenie tak szybko pojawiały się również wyrzuty sumienia, więc znowu dieta, ograniczenia i kolejne obżarstwo. I tak w kółko, a cała sytuacja powtarzała się przez prawie cały rok. W sierpniu 2019r podjęłam kolejną decyzje o odchudzaniu, bo doszłam do wagi 61,5 kg. Odcięłam się od wszystkich produktów, które wywoływały u mnie napad, ale nie ćwiczyłam, jednak z aktywnością nie było problemu, bo niedługo później wróciłam do szkoły. Do dziś schudłam prawie 10 kg. Ważę jeszcze mniej niż moja najniższa waga, a wciąż uważam się za osobę grubą. Od lutego obsesyjnie ćwiczę tylko po to by spalać kalorie. Potrafiłam biegać w miejscu przez 3 i pół godziny by później móc zjeść więcej jedzenia. Liczę każdą kalorię i ważę nawet liść sałaty. Moje myśli krążą tylko w około odchudzania, jedzenia, porównywania się do innych, chudszych dziewczyn. Nie wystarcza mi waga, którą mam. Kontroluję ją co tydzień, a każdy, nawet najmniejszy wzrost powoduje u mnie załamanie, musi spaść i już, inaczej nie jestem zadowolona. Nie chce nikomu o tym mówić, bo boję się, że zabronią mi się odchudzać. Okłamuję rodzine z tym ile ważę i ile jem kalorii. Ale tutaj pojawia się problem, bo nie uważam abym się głodziła. Przecież jem, mimo że 1800 kcal, mniej niż 1900 kalorii, to przecież jem. Nie robię żadnych odstępstw od diety, chyba że spalę to co zjadłam na treningu. Od prawie 8 miesięcy trzymam się w ryzach i nie dopuściłam jeszcze do żadnego ponownego napadu. Co jednak z tym, że w przeciwieństwie do anorektyczek ja jem? Wręcz nie chcę rezygnować z jedzenia, bo boję się głodu, a pomimo to cały czas jestem na deficycie kalorycznym byle schudnąć jak najwiecej. Po raz pierwszy od półtora roku mam niedowagę, a mam wrażenie, że im mniej ważę tym grubiej się czuję. Czy możliwe, że choruję na anoreksję?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Mariusz Lorenc
Mgr Mariusz Lorenc

Jak bardzo ta waga zagraża życiu córki?

Dzień dobry, mam pytanie dotyczące zdrowia córki, która choruje na anoreksję. Córka waży 35 kg i ma ponad 175 cm wzrostu, dlatego bardzo martwi mnie jej stan zdrowia i niska waga. Chciałabym się dowiedzieć jak bardzo ta waga... Dzień dobry, mam pytanie dotyczące zdrowia córki, która choruje na anoreksję. Córka waży 35 kg i ma ponad 175 cm wzrostu, dlatego bardzo martwi mnie jej stan zdrowia i niska waga. Chciałabym się dowiedzieć jak bardzo ta waga zagraża jej życiu? Obecnie jest pod opieką specjalisty, je też, ale dużo ćwiczy i sama nie wiem skąd ma na to siłę. Oprócz typowych objawów jakie mają anorektyczki nie widać nic innego, ale nigdzie nie mogą się doszukać tak niskiej wagi i podobno zagraża to jej życiu?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Mateusz Durbas
Mgr Mateusz Durbas

Czy moje objawy wskazują na autyzm?

Witam. Mam 23 lata i mam ogromne problemy ze sobą. Moim pytaniem jest: Czy ja mogę mieć autyzm? Odkąd pamiętam to od zawsze są ze mną problemy (szczególnie od przedszkola). Po pierwsze to chodzę do psychologa, który stwierdził, że... Witam. Mam 23 lata i mam ogromne problemy ze sobą. Moim pytaniem jest: Czy ja mogę mieć autyzm? Odkąd pamiętam to od zawsze są ze mną problemy (szczególnie od przedszkola). Po pierwsze to chodzę do psychologa, który stwierdził, że mam autyzm (i nie tylko). Rodzice zawsze myśleli, że z tej dziwności wyrosnę, a tak się nie stało. Od przedszkola miałem ogromne problemy w relacjach z rówieśnikami i z tego powodu przestałem tam chodzić. Właściwie to cały okres szkoły był dla mnie ciężki. Zawsze bałem się innych (szczególnie rówieśników). Jeśli miałem przyjaciół to też byli oni powiedzmy "inni". Od dziecka miałem obsesje na punkcie przedmiotów i zainteresowania astronomią i przyrodą. Od gimnazjum zacząłem mieć największe problemy (lęki, anoreksja, nerwica natręctw w silnej formie). Byłem straszny dla wszystkich. Wtedy kompletnie zamknąłem się w swoim świecie. W liceum trochę otworzyłem się na znajomości, ale nie było łatwo, a i tak czułem się jak kosmita. Po skończeniu szkoły utraciłem kontakty z nimi, bo po prostu nie umiem ich utrzymywać, bo nie wiem jak i się boję. Nie mam teraz nic, ani pracy, ani szkoły, jestem na utrzymaniu rodziców. Chodzę na terapię. Pani psycholog tak jak wcześniej napisałem stwierdziła u mnie: autyzm / zespół aspergera, silną depresję, fobię społeczną, lęk uogólniony, nerwice natręctw. Co gorsza okaleczam się i mam natrętne myśli samobójcze. Przed tym ostatnim powstrzymuje mnie tylko miłość do rodziców. Czy ta diagnoza autyzmu może być prawdziwa? Dodam, że oprócz tego co wyżej napisałem to mam też problem z kontaktem wzrokowym przy rozmowie, mam dziwne rytuały (sztywne zasady), boję się zmian. W miarę dobrze jedynie czuję się w rozmowie z rodzicami i najbliższą rodziną. Mimo, że wiele na to wskazuje to ja nadal mam wątpliwość.
odpowiada 1 ekspert:
 Marta Osińska-Białczyk
Marta Osińska-Białczyk

Jak pomóc dziecku, które źle się odżywia?

Jak pomoc dziecku które źle się odzywia Córką 14 lat 155cm wzrostu 44kg wagi obecnie a ok 2 miesiące temu 55kg spożywa 500kcal dziennie i mimo że obecnie waży 44 kg nie chce zmienić nawyków żywieniowych Martwię się że doprowadzi... Jak pomoc dziecku które źle się odzywia Córką 14 lat 155cm wzrostu 44kg wagi obecnie a ok 2 miesiące temu 55kg spożywa 500kcal dziennie i mimo że obecnie waży 44 kg nie chce zmienić nawyków żywieniowych Martwię się że doprowadzi to do anoreksji i innych chorób nie wiem jak do niej dotrzeć każda próba rozmowy kończy się odejściem i zamknięciem w pokoju
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Mateusz Durbas
Mgr Mateusz Durbas

Co może powodować ten brak apetytu?

Dzień dobry, mam 20 lat i od 2 choruje na depresje, przyjmuje od nich leki dodatkowo doraźnie raz na jakiś czas lek nasenny na swoją bezsenność. Od 3 to cisienienmsm zbyt niskie a puls zbyt wysoki 107-117 Od 2-3... Dzień dobry, mam 20 lat i od 2 choruje na depresje, przyjmuje od nich leki dodatkowo doraźnie raz na jakiś czas lek nasenny na swoją bezsenność. Od 3 to cisienienmsm zbyt niskie a puls zbyt wysoki 107-117 Od 2-3 miesięcy nie mam apetytu, czasami wręcz jest to Jadłowstręt a czasami zwyczajny brak apetytu, nie odczuwam głodu lub jest on niewielki, potrafię nie jest 24 h, pije słodkie napojojr i kawy. Nie mogę jeść. Z wagi 47 kg doszłam do 42,3. Od tygodnia mam uczucie pieczenia przełyku. Co może bym spowodowane moimi objawami?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Mateusz Durbas
Mgr Mateusz Durbas

Czy te objawy w końcu ustąpią?

Wzięłam dzisiaj pierwszy raz asentre 50mg, pół tebletki, czuje sie niezbyt dobrze, mam jadłowstręt, uprzedzano mnie, że mogą nasilić sie objawy nerwicowe, czy to minie i po jakim czasie powinnam sie martwić?
odpowiada 1 ekspert:
Lek. Aleksandra Witkowska
Lek. Aleksandra Witkowska

Czy takie żywienie jest normalne?

Dzień dobry, od bardzo długiego czasu obserwuje dziwne zachowanie u mojej córki (25 lat), a mianowicie obsesyjne odchudzanie się i codzienne ważenie. Nawet na wyjazd rodzinny potrafi wziąć wagę po kryjomu żeby nikt nie zauwazył. Ciągle się waży, mierzy, ćwiczy,... Dzień dobry, od bardzo długiego czasu obserwuje dziwne zachowanie u mojej córki (25 lat), a mianowicie obsesyjne odchudzanie się i codzienne ważenie. Nawet na wyjazd rodzinny potrafi wziąć wagę po kryjomu żeby nikt nie zauwazył. Ciągle się waży, mierzy, ćwiczy, biega. Jej życie kręci się wokół wagi, sylwetki. Codziennie też zapisuje swoją wagę w aplikacjach. Córka waży 54 kg przy 166 cm. Ma też chwile kiedy chodzi do McDonalda i zjada za dwóch, potem ma chwile załamania bo waga podskoczy o kilogram i znowu obsesyjnie się odchudza (1200 kcal-1500kcal). To trwa już lata, bardzo nas to meczy. Czy mam sie obawiać że córce grozi anoreksja? a może już ją ma?
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Barbara Szalacha
Mgr Barbara Szalacha
Mgr Dorota Nowacka
Mgr Dorota Nowacka

Jak mam leczyć jadłowstręt?

Dobry wieczór Od wielu, wielu lat mam problem z jadłowstrętem. Moja waga jest prawidłowa 87 kg przy 189 cm wzrostu jako mężczyzna, nie mam z tym najmniejszego problemu - wręcz przeciwnie, miłoby było być większym i ćwiczyć. Z tego powodu... Dobry wieczór Od wielu, wielu lat mam problem z jadłowstrętem. Moja waga jest prawidłowa 87 kg przy 189 cm wzrostu jako mężczyzna, nie mam z tym najmniejszego problemu - wręcz przeciwnie, miłoby było być większym i ćwiczyć. Z tego powodu chyba trudno mówić o anoreksji. Jednakże nienawidzę jeść, jem tylko wtedy kiedy głód jest tak ogromny, że nie wytrzymuję z bólu, a nawet wtedy zmuszam się do jedzenia. Chwilę temu miałem sytuację, gdy nie jadłem cały dzień, a głupiego fileta z kurczaka jadłem dobre 15 min, bo zmuszałem się do przełykania powstrzymując wymioty, mimo, że samo mięso drobiowe uważam za dobre, oraz, że doskonale zdaję sobie sprawę, że powinienem zjeść, a głód dobitnie o sobie przypomina. Mięso, poza drobiowym, dla mnie po prostu śmierdzi "nieświeżą szmatą". Miałem okresy zwiększonego wysiłku na siłowni, przyjmowałem różne odżywki z naciskiem na białkowe i ani jadłowstęt nie ustąpił, ani waga w górę nie poszła. Alkohol sporadycznie, średnio raz na miesiąc, bądź na dwa. Podobnie marichuana raz na jakiś czas. Nikotyna - okresami palę, okresami nie palę. Jednakże nawet kilkumiesięczne zrezygnowanie z używek i zwiększenie wysiłku nie przynosi żadnego rezultatu. Stąd pytanie: do kogo się w ogóle udać? Co powiedzieć lekarzowi? Czego szukać i co to w ogóle może być?

Czy mam szansę na wyleczenie tej anoreksji?

Mam stwierdzona anoreksje atypowa. Wymiotuję bardzo często, nerki bolą, od 3 dni, co mi się nigdy wcześniej nie zdarzyło pojawił się schemat jem cokolwiek wieczorem ale tylko po to aby zwymiotować. Pojawiło się już dużo siniaków szczególnie na nogach jakiś... Mam stwierdzona anoreksje atypowa. Wymiotuję bardzo często, nerki bolą, od 3 dni, co mi się nigdy wcześniej nie zdarzyło pojawił się schemat jem cokolwiek wieczorem ale tylko po to aby zwymiotować. Pojawiło się już dużo siniaków szczególnie na nogach jakiś czas temu. Mam tą świadomość, że nie jest dobrze, a mimo to nie robię nic, aby to zmienić. Zawsze myślę że dam radę, szczególnie, gdy są lepsze dni. Chcę i nie chce jednocześnie skończyć z zaburzeniami odżywiania. Dużo sportu uprawiam. Ale też oszukuje innych i sama siebie. Czy jest jakieś wyjście z tej sytuacji, która sobie sama zafundowałam?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Magdalena Klekotko
Mgr Magdalena Klekotko

Czy takie dolegliwości mają związek z moją traumą?

Mam zdiagnozowana anoreksję oraz depresje. Kilka miesięcy temu zostałam zgwalcona. Od tamtego czasu zdarzają mi się dni, kiedy leżę nie kontaktuje nie mówię noe jem nie pije nie wstaje z łóżka ale mam zachowana świadomość. Patrzę się w jeden... Mam zdiagnozowana anoreksję oraz depresje. Kilka miesięcy temu zostałam zgwalcona. Od tamtego czasu zdarzają mi się dni, kiedy leżę nie kontaktuje nie mówię noe jem nie pije nie wstaje z łóżka ale mam zachowana świadomość. Patrzę się w jeden punkt i cały dzień leżę. Co się ze mną dzieje ? W czasie tym mam także wracające wspomnienia, sceny.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Katarzyna Kulczycka
Mgr Katarzyna Kulczycka

Jak mam postępować w przypadku anoreksji?

Waga 39.4 kg 157 cm Mam anoreksję i schudłam w ponad miesiąc 9 kg około. To już 3 nawrót. Doszłam do tej wagi praktycznie nie jedząc nic, jedynie raz w tygodniu spożywałam 1 posiłek. Moja waga teraz sie zatrzymała i... Waga 39.4 kg 157 cm Mam anoreksję i schudłam w ponad miesiąc 9 kg około. To już 3 nawrót. Doszłam do tej wagi praktycznie nie jedząc nic, jedynie raz w tygodniu spożywałam 1 posiłek. Moja waga teraz sie zatrzymała i od tygodnia nie chce zejść w dół tylko mam wahania do 1 kg w kółko.. rozwaliłam sobie metabolizm totalnie.. boje się że jak zacznę jesc to dostanę efektu jo-jo.. jak tego uniknąć? Kilka miesięcy temu udało mi sie dojść do wagi 48 kg. Ola, 19 lat
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Joanna Wasiluk (Dudziec)
Mgr Joanna Wasiluk (Dudziec)

Jak się odżywiać po anoreksji?

Jak naprawić swój metabolizm po walce z anoreksją? Niestety przytyłam zbyt dużo chciałabym schudnąć 10 kg.Nieważne jak bardzo się staram ćwiczę zdrowo się odżywiam ..waga stoi w miejscu
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Mateusz Durbas
Mgr Mateusz Durbas

Co mogą znaczyć takie problemy z jedzeniem?

Witam serdecznie! Od ponad trzech miesięcy mam dosyć duży problem z jedzeniem. Waże 43 kg przy wzroście 161 cm. Pragnę zaznaczyć,  że w przeszłości również problem się pojawiał, lecz zniknął na jakiś czas za sprawą pomocy przyjaciół. Teraz znów mam "nawrót",... Witam serdecznie! Od ponad trzech miesięcy mam dosyć duży problem z jedzeniem. Waże 43 kg przy wzroście 161 cm. Pragnę zaznaczyć,  że w przeszłości również problem się pojawiał, lecz zniknął na jakiś czas za sprawą pomocy przyjaciół. Teraz znów mam "nawrót", a zaczęło się od tego,  że pewnego dnia doświadczyłem zbyt silnego stresu i aby "odreagować" sprowokowałem wymioty traktując to jako formę autodestrukcji. Im czas upływał tym było tylko gorzej i zanim się obejrzałem - znowu się w to władowałem. Wymiotowałem codziennie nawet po zwykłych posiłkach,  a jak już nie wymiotowałem to nie jadłem przez kilka dni. Potem ktoś z moich bliskich zauważył kłopot i spadek wagi, i zaczął "wciskać" we mnie jedzenie, stosując przy tym szantaże emocjonalne.  Przez to wszystko po jedzeniu w atakach histerii i stanach silnego lęku zacząłem nie tylko wymiotować,  ale i brać dziesiątki tabletek na przeczyszczenie. Ponadto również lekko się objadałem. Nie wiem,  czy to może mieć związek z lekami,  ale pojawiły się u mnie kłopoty z nerkami. Zażywam środki przeczyszczające właściwie w każdy "jedzeniowy" dzień i często zdarza mi się naraz wziąć całe opakowanie.  Wspomnę jeszcze, że w przeszłości przez problemy z jedzeniem miałem próbę samobójczą, gdyż już nie mogłem znieść ciągłych wyrzutów sumienia,  nienawiści do siebie,  głosu w głowie i całej tej męki. Pierwszy raz wdepnąłem w to wszystko około cztery lata temu,  aczkolwiek nigdy nic mi nie zdiagnozowano, gdyż przez rodzine nie mogłem udać się do specjalisty. Obsesyjnie myślę o jedzeniu,  o kaloriach,  smaku,  zapachu i wyglądzie.  Czasami nawet nie potrafię zasnąć, bo za bardzo o tym wszystkim myślę.  Sprawdzam kaloryczność produktów nawet takich,  których nie jem (przez wegetarianizm).  Jedzenie właściwie cały czas absorbuje moje myśli.  Zaznaczę też, że panicznie boję się bycia ocenianym,  kiedy jem,  dlatego zwykle jadam w samotności.  Obawiam się,  że ktoś patrząc jak konsumuje - może pomyśleć,  że jestem gruby, bezwartościowy, że nie zasługuje na jedzenie - przez co rośnie mi poczucie winy.  Opisałem ten problem właściwie w skrócie. Mój partner podejrzewa u mnie anoreksję typu bulimicznego i strasznie się o mnie zamartwia.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Katarzyna Kulczycka
Mgr Katarzyna Kulczycka

Czy te dawki leków są właściwe?

Witam, biorę effectin (2 razy dziennie po 75mg), ketrel (25mg na noc), hydroksyzyne (10 mg przed obiadem), lamitrin (2 razy dziennie po 50mg), lerivon (10mg na noc). Nie zapytałam mojego psychiatry i jestem ciekawa czy leki które biore są silne... Witam, biorę effectin (2 razy dziennie po 75mg), ketrel (25mg na noc), hydroksyzyne (10 mg przed obiadem), lamitrin (2 razy dziennie po 50mg), lerivon (10mg na noc). Nie zapytałam mojego psychiatry i jestem ciekawa czy leki które biore są silne i czy biorę je w dużych dawkach? Czy raczej są to małe dawki? Czy to raczej leczenie czegoś „cięższego”? Mam zdiagnozowana depresje oraz anoreksję.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Tomasz Kościelny
Mgr Tomasz Kościelny

Dlaczego mam bóle dolnej części pleców?

Witam! Od jakiegoś czasu odczuwam ból w dolnej części pleców. Towarzyszy mi on codziennie, raz mocniej raz słabiej. Ból przechodzi tez czasem na nogi. Dzisiaj schylając się po rzecz z podłogi poczułam nagły silny ból, od 2 godzin go czuje... Witam! Od jakiegoś czasu odczuwam ból w dolnej części pleców. Towarzyszy mi on codziennie, raz mocniej raz słabiej. Ból przechodzi tez czasem na nogi. Dzisiaj schylając się po rzecz z podłogi poczułam nagły silny ból, od 2 godzin go czuje i nadal nie przeszło. Mam problem z ruszaniem się, wstawaniem, schylać sie w ogóle nie daje rady. Prawa noga boli tak samo. Na razie nie mam możliwości konsultacji z lekarzem, ale co to może byc? Dodam ze mój tryb zycia jest rsiedzący, wyjścia do szkoły, ale czesto chodze na spacery wiec nie jest tak ze w ogóle się nie ruszam.mam 19 lat, dodam tez ze chorowałam kilka dobrych lat na anoreksję i przez te lata moje bmi wynosiło 11-12. Może to istotne, bo lekarze mówili mi wtedy, ze moge mieć problem z kośćmi.
odpowiada 1 ekspert:
 Redakcja abcZdrowie
Redakcja abcZdrowie

Czy można zachować swoją wagę, a jednocześnie mieć mięśnie?

Witam, jestem w trakcie leczenia anoreksji. Mówi się, że można ważyć 55kg i mieć mięśnie i wyglądać lepiej niż osoba ważąca 50 kg ale nie posiadająca mięśni. Czy jest możliwość ważenia swojej minimalnej wagi i posiadania mięśni? Jeśli tak, jak to zrobić?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Joanna Wasiluk (Dudziec)
Mgr Joanna Wasiluk (Dudziec)
Dotyczy: Anoreksja Dietetyka

Jak pomóc osobie z anoreksją?

Witam. Od 9 lat choruje na anoreksje, miałam epizod bulimiczny, było to trzy lata temu. Sporotem wróciłam do anoreksji. Byłam 5 krotnie chospitalizowana psychiatryczne. Niedawno parę dni temu trafiłam ponownie na oddziale, na drugi dzień wypisywalam się na własne żądanie,... Witam. Od 9 lat choruje na anoreksje, miałam epizod bulimiczny, było to trzy lata temu. Sporotem wróciłam do anoreksji. Byłam 5 krotnie chospitalizowana psychiatryczne. Niedawno parę dni temu trafiłam ponownie na oddziale, na drugi dzień wypisywalam się na własne żądanie, nie zniosłam panujących tam warunków. Wróciłam do domu, z wieloma warunkami od rodziny. Niestety nie potrafię ich zrealizować, jedynie klamiac i uspokoić ich czujność, bylebym nie trafiła ponownie na oddzial. Próbowałam trochę na początku, nadzieja przepadła, po tym jak czułam się źle jedząc. Obecnie waże 42 kg Przy wzroście 163cm. Mam 20 lat. Miałam fajna pracę, gdzie chodziłam i zapominalam o swoich problemach, polubiłam moich współpracowników, moja szefowa była jak świetna stara znajoma. Przemeczalam się tam, pracowałam po 260 godzin w miesiącu, ale ja chciałam tak. Straciłam te pracę, moja szefowa boi się, że coś się stanie. Wyniki badań są niby w kiepskim stanie. Ostatnio bardzo bolą mnie plecy. Jestem wegetarianinem. Chodzę do psychologa. Moje życie to wygetowanie. Nie wiem czego chce i jak chce, chciałabym jedynie schudnąć, nie jesc. Lubię głod, wtedy jestem spokojna, nie martwię się niczym, tak powinno byc. Kiedy jem jestem zestresowana, inne problemy się pokazują, nad którymi nie mam kontroli, kiedy jem moja życie traci sens. Nie ma w nim nic, co by mnie cieszyło. Kiedy jem jestem kimś innym, udaje kogoś innego. Co mam robić ? Gdzie szukać pomocy, sama nie daje rady.
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Mgr Dorota Nowacka
Mgr Dorota Nowacka

Co oznacza ten jadłowstręt?

Mam 40lat. Zawsze byłam szczupła, ale teraz, przy wzroście 173cm moja waga to 49-50kg. Mam jadłowstręt,a im więcej ludzi mówi mi o moim anorektyczny wyglądzie tym bardziej nie mogę patrzeć na jedzenie. Nigdy nie byłam na żadnej diecie. Jest... Mam 40lat. Zawsze byłam szczupła, ale teraz, przy wzroście 173cm moja waga to 49-50kg. Mam jadłowstręt,a im więcej ludzi mówi mi o moim anorektyczny wyglądzie tym bardziej nie mogę patrzeć na jedzenie. Nigdy nie byłam na żadnej diecie. Jest mi przykro,że ludzie śmieją się że mnie. Nie mam już nic kobiecości. Im bardziej o tym myślę tym bardziej odrzuca mnie jedzenie. Czy to choroba? Anoreksja to przecież ciągle obniżenie wagi ,a ja chcę bardzo przytyć ale nie mogę jeść.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Anna Pujanek
Mgr Anna Pujanek
Patronaty