Twój przewodnik po zdrowiu

  1. Opisz swój problem. Pomożemy Ci znaleźć odpowiedź w bazie ponad miliona porad!
  2. Nie ma informacji, których szukasz? Wyślij pytanie do specjalisty.
Rozpocznij
7 6 6 , 6 9 0

odpowiedzi udzielonych przez naszych ekspertów

Rzetelnie + Bezpiecznie + Bezpłatnie

Anoreksja: Pytania do specjalistów

Czy jest możliwość, że mam anoreksję?

Dzień dobry, mam 18 lat i od minimum 4 zmagam się z zaburzeniami odżywiania. Zaczęło się to od objawów depresyjnych, przez co po prostu nie byłam głodna, aż przerodziło się w celowe Głodówki i strach przed jedzeniem. Liczę kalorie... Dzień dobry, mam 18 lat i od minimum 4 zmagam się z zaburzeniami odżywiania. Zaczęło się to od objawów depresyjnych, przez co po prostu nie byłam głodna, aż przerodziło się w celowe Głodówki i strach przed jedzeniem. Liczę kalorie, jestem sportowcem trenującymi minimum raz dziennie, obsesyjnie się wazę lub wręcz przeciwnie, boje się dotknąć wagi. Głodze sie, nienawidze swojego ciała, połowa mojego życia skupia sie na myśleniu w co sie ubrać żeby nie było widać ze jestem gruba. W zeszłym roku trafiłam na sor z powodu myśli samobójczych i przy okazji okazało sie ze moja hemoglobina ma wartość 7.7 z powodu niedoborów. Ważyłam wtedy ok. 46/47kg przy wzroście 160. Nie miałam miesiączki. Udało sie ustabilizować w miarę anemię, w październiku miałam hemoglobinę 11, od tego czasu nie biorę żelaza i boje sie zbadać krew. Od dłuższego czasu waga pokazuje 56kg (nie urosłam), w miarę regularnie miesiączkuje ale nie wiem skąd ten przyrost masy. Myśle ze cześć to woda która bardzo zatrzymuje mi sie w organizmie i jestem również mocno umięśniona a mięśnie dużo ważą. Jednak obiektywnie patrząc mój wygląd nie zmienił sie od tamtego czasu, osoby dookoła tez tak mówią. Nie mam pojęcia skąd ten ogromny przyrost masy i jestem przerazona. Chce nawet stracić te mięśnie… I ja tez uważam ze nie widać po mnie tych kg, uważam ze wyglądam tak samo tragicznie jak rok temu… I nie chce sie sama diagnozować ale podejrzewam anoreksję, tyle ze jako ze aktualnie nie mam niedowagi to wiem ze nie spełniam kryteriów diagnostycznych, a wcześniej spełniałam. To jeszcze bardziej mnie napędza bo czuje ze zawiodłam. Jest możliwość ze mam anoreksję i ze mimo takiej zmiany wagi ktoś mi uwierzy ze dalej jest tak samo zle albo gorzej?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Małgorzata Ziółkowska
Mgr Małgorzata Ziółkowska

Czy muszę poddać się leczeniu anoreksji?

Witam. Mam 19 lat, 172 cm wzrostu i ważę 45 kg. Pracuje z terapeutą nad "anoreksją" w którą nie do końca wierzę że u mnie występuje ale mniejsza o to. Ostatnio wspomniał coś o szpitalu. Dokładnie to samo... Witam. Mam 19 lat, 172 cm wzrostu i ważę 45 kg. Pracuje z terapeutą nad "anoreksją" w którą nie do końca wierzę że u mnie występuje ale mniejsza o to. Ostatnio wspomniał coś o szpitalu. Dokładnie to samo mówiła psychiatra. Jednak ja nie chcę do niego iść. Czy jest jakaś szansa że będę musiała iść przymusowo jeśli schudnę jeszcze bardziej np 40/42 kg? Jak to wygląda? Mogą w ogóle wziąć mnie przymusowo do szpitala jeśli ja się na to nie zgadzam? Jakie BMI musiała bym mieć żeby kazali mi do niego iść? Boję się tego jednak zamierzam chudnąć dalej i nie wiem czego się spodziewać z ich strony.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Katarzyna Pigulska
Mgr Katarzyna Pigulska

Czy zaburzenia odżywiania mają wpływ na wzrost?

Dzień dobry, czy zaburzenia odżywiania w wieku 12 lat przez 4/6 miesięcy u chłopca mogły mieć wpływ na wzrost? Nie była to anoreksja, bo zostało szybko wyłapane i jadł on normalnie śniadanie/obiad/kolacje ale bał się zjeść cokolwiek poza tym. (śniadanie... Dzień dobry, czy zaburzenia odżywiania w wieku 12 lat przez 4/6 miesięcy u chłopca mogły mieć wpływ na wzrost? Nie była to anoreksja, bo zostało szybko wyłapane i jadł on normalnie śniadanie/obiad/kolacje ale bał się zjeść cokolwiek poza tym. (śniadanie jakieś jajko/bułka z szynką i serem, obiad kurczak/spaghetti czy cokolwiek innego zrobiłam i na kolacje 2 duże bułki z szynką, serem i warzywami) Jadł zazwyczaj tylko 3 posiłki dziennie potem jadł również bułki w szkole. Aktualnie ma 15 lat i 175cm wzrostu. My jesteśmy niscy (mama - 165cm, tata - 175cm, ale jego brat ma ponad 190cm)
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Joanna Wasiluk (Dudziec)
Mgr Joanna Wasiluk (Dudziec)

Czy możliwa jest u mnie anoreksja?

Czy mogę mieć anoreksję? Witam mam 18 lat przy 170 ważę 52kg. Kiedyś chorowałam na anoreksję bulimiczną, jednak teraz moje zachowanie nieco różni się od tego pare lat temu dlatego nie wiem czy jest się czym martwić czy wymyślam.... Czy mogę mieć anoreksję? Witam mam 18 lat przy 170 ważę 52kg. Kiedyś chorowałam na anoreksję bulimiczną, jednak teraz moje zachowanie nieco różni się od tego pare lat temu dlatego nie wiem czy jest się czym martwić czy wymyślam. Od września schudłam 18 kg Na co dzień jem, co prawda mało ale jem. jest to około 1000 kcal dziennie, max 1300 i staram się tego nie przekraczać. czasami zdarzają mi się napady jedzenia wtedy jem wszystko co popadnie aż mnie będzie bolał brzuch. następnego dnia ograniczam jedzenie najbardziej jak potrafię, ale jest to i tak około 600 - 800 kcal. kiedyś prowokowałam wymioty, teraz biorę antykoncepcję hormonalną i nie chce obniżać jej skuteczności. Moja relacja z jedzeniem jest dość specyficzna bo równocześnie je kocham i nienawidzę. jestem w stanie stwierdzić że w życiu jedzenie daje mi najwięcej przyjemności, równocześnie kosztuje mnie wiele stresu. obsesyjnie Licze kalorię. kiedy jem coś czego kalorii nie można policzyć bardzo się stresuję. Co do wizerunku ciała to to zależy od okresu w jakim jestem ( potrafię np. 2 tyg być bardzo szczęśliwa a potem nagle budzę się i przez kolejne np. 2 tyg czuje się na tyle fatalnie że mam myśli samobójcze). kiedy mam dobry okres w miarę lubię swoje ciało, ciągle staram się jeść mało ale potrafię stanąć przed lustrem i cieszyć się że dużo schudłam. natomiast w złym okresie nienawidzę go, widzę każdą najmniejszą niedoskonałość każdą fałdkę skóry. natomiast niezależnie od okresu ciągle mam w głowie że hej mogłabym jeszcze troszkę schudnąć. Moje myśli o jedzeniu też są zależne od okresu. nie wiem co o tym myśleć bo tak jak mówię mam wrażenie że połowa mojego zachowania na ten moment jest a można powiedzieć "typowymi objawami anoreksji" ale inne zachowania wydają mi się zaprzeczeniem anoreksji typu - jem mało, ale nie głodzę się bo kocham jedzenie, czasami lubię to jak wyglądam, kiedy jestem bardzo szczęśliwa np. na imprezie albo z chłopakiem potrafię jeść i się nie przejmować (wyrzuty przychodzą często następnego dnia, ale nie zawsze)
odpowiada 1 ekspert:
Mgr inż. Angelika Piskorz
Mgr inż. Angelika Piskorz

Czy mogę mieć depresję maniakalną?

Czy mam depresję maniakalna? Zacznę o tego że w wielku 16 lat zachorowałam na anoreksje. Chorowałam ok2 lata mama zabrała mnie do lekarza ale nie chciałam go słuchać i brać tabletek. Potem sama się zorientowałam że coś jest nie... Czy mam depresję maniakalna? Zacznę o tego że w wielku 16 lat zachorowałam na anoreksje. Chorowałam ok2 lata mama zabrała mnie do lekarza ale nie chciałam go słuchać i brać tabletek. Potem sama się zorientowałam że coś jest nie tak. Obsesyjne liczenie kalorii itp. Przez przypadek pojechałam na oboz poznałam zupełnie nowych ludzi. I po ok. 2 jakoś wyszła z tej choroby sama ! jakoś mi się udało:) Teraz zaszkodziłam swojemu dziecku w ten sposób że zwlekałam z wizytą u dentysty. A następnie dentysta zepsuł dziecku stałe jedynki. Mam tak duże poczucie winy że wpadłam w depresję. Od 2 miesiecy śpię po 4 godziny. Obsesyjnie oglądam zdjecia zebow I czytam. I mysle o przeszłości że mogłam inaczej coś zrobić że przecież mialam przeczucie. Najbardziej szkoda mi dzieci bo widzą za z matką coś nie tak. Emanuje taka złą energią że dzieci nie chcą się przytulać. Wiem że muszę sobie poradzić bo dzieci mnie potrzebuja ale patrze na dziecko i widze że zrobilam jemu krzywdę poprzez zaniechanie to wzbiera się we mnie taki żal do siebie. Ogolnie nie umiem rozmawiać i może jak bym rozmawiała z mężem to nie doszło by do sytuacji gdzie dziecko ma problem z zębami. Nie umiem też mówić NIE Gdybym była asertywna nie doszło by do takiej sytuacji. Jestem tak bardzo na siebie zła że czasem mysle że lepiej będzie dziecia bez matki wariatki. Czy powinnam iść do psychiatry? Mąż mi odradza że tabletka nie rozwiąże problemu mam się wziąśćw garść. I tak przez tą sytuację zrozumiałam że miałam wszystko a tego nie doceniałam byłam wiecznie niezadowolona pewnie też przez niska samoocenę. Teraz dziecko do końca życia będzie skazane na dentystę z mojej winy. Nie umiem pozbyć się tych wyrzutów sumienia nie umiem funkcjonować. Najbardziej szkóda mi dziecka bo naprawdę gdzies musiało odreagować matkę z wyrzutami sumienia i z bylo niegrzeczne w szkole nawet panie zwracam mi uwagę że coś jest nie tak. Wzięłam od koleżanki cital i pramolan może mi pomoże narazie waham się czy brać te tabletki. Podobno to łagodne środki. Zależy mi na dzieciach muszę dać im siłę i pewność siebie i wrócić jakoś do życia. Czasem. Czuję jakby każda komórka moje ciała mnie bolała to jest uczucie nie do opisania, schudłam bo nie mogę jeść. Czy najpierw powinnam zająć się sobą aby później dać potem siłę innym?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Magdalena Klekotko
Mgr Magdalena Klekotko

Jak leczyć anoreksję bulimiczną?

Dzień dobry, od około dziewięciu lat borykam się z bulimią, a właściwie anoreksją bulimiczną. Cały mój dzień skupia się wokół jedzenia i diet. Działam na zasadzie wszystko albo nic. Dochodziło do różnych sytuacji, miedzy innymi: przez cały tydzień... Dzień dobry, od około dziewięciu lat borykam się z bulimią, a właściwie anoreksją bulimiczną. Cały mój dzień skupia się wokół jedzenia i diet. Działam na zasadzie wszystko albo nic. Dochodziło do różnych sytuacji, miedzy innymi: przez cały tydzień głodziłam się a gdy przyszedł weekend zjadałam całą lodówkę wymiotowałam, a później leżałam bez sił i płakałam. Mocno ograniczyłam spotkania towarzyskie, ponieważ albo wiązały się one z wyjściem do knajpy a ja byłam na wiecznej diecie albo z uczuciem niewystarczającej doskonałości ciała mam na myśli dodatkowe kilogramy, które muszę zgubić, aby moc się spotykać ze znajomymi i czuć się dobrze. Mam świadomość, że nie jestem w stanie sobie sama z tym poradzić, za długo to trwa, wielokrotnie podejmowałam już takie próby. Moje pytanie jest następujące czy wystarczy zwykła wizyta u psychologa czy też nie obędzie się bez leczenia farmakologicznego? Dodam że działa to na zasadzie obsesji.
odpowiada 1 ekspert:
Lek. Wiesław Łuczkowski
Lek. Wiesław Łuczkowski

Czy mogę mieć anoreksję mając 19 lat?

Martwię się, że mam anoreksję albo inne zaburzenia odżywiania. Moje BMI wynosi 14.9, ciągle jestem zmęczona, senna, nie chce mi się jeść do takiego stopnia, że nawet jak czuje głód to nie wstanę żeby zrobić sobie coś do jedzenia,... Martwię się, że mam anoreksję albo inne zaburzenia odżywiania. Moje BMI wynosi 14.9, ciągle jestem zmęczona, senna, nie chce mi się jeść do takiego stopnia, że nawet jak czuje głód to nie wstanę żeby zrobić sobie coś do jedzenia, okres mam znowu nieregularny, mam dziwny ból pleców (nie mogę rozluznic kręgosłupa) i zauważyłam, że moja skóra zrobiła się blada. Nie mogę też przytyć bo boję się tego, że będę chora. Ustalam sobie, że moja waga nie może przekroczyć 45kg (teraz ważę 40kg). Co mam zrobić? Boję powiedzieć o tym rodzicom, bo wiem że będą mnie obwiniać za to, że doprowadziłam się do takiego stanu.
odpowiada 1 ekspert:
 Redakcja abcZdrowie
Redakcja abcZdrowie

Czy moja niedowaga powinna mnie skłonić do wizyty u specjalisty?

Mam 21lat i mam zaburzenia odżywiania, anoreksję waze 43kg i mam 165 wzrostu (bmi 15/16) jestem pod stała opieka psychoterapeuty ale czy w związku z moja niedowaga powinnam udać się do jakiegoś lekarza, zrobić jakieś badania(jakie?)
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Mateusz Durbas
Mgr Mateusz Durbas

Co robić z anoreksją u 15-latki?

Witam Dziecko 15 lat 155cm wzrostu waga 39 kg leczenie anoreksji od 4 miesięcy samopoczucie bardzo złe prosi o leki antydepresyjne przestała odzywać się z dnia na dzień słowem do rodziny pozostaje sama ze sobą w swoim pokoju nigdzie nie... Witam Dziecko 15 lat 155cm wzrostu waga 39 kg leczenie anoreksji od 4 miesięcy samopoczucie bardzo złe prosi o leki antydepresyjne przestała odzywać się z dnia na dzień słowem do rodziny pozostaje sama ze sobą w swoim pokoju nigdzie nie wychodzi z pokoju jedynie zjeść, z nikim nie rozmawia jedynie terapia z psychoterapeuta 1 raz w tygodniu 1h czy w takiej sytuacji może rozpocząć zazywanie leków antydepresyjnych?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Małgorzata Ziółkowska
Mgr Małgorzata Ziółkowska

Czy powinnam umówić się do psychologa?

Witam, W 2 klasie liceum miałam zaburzenia odżywiania (presja w szkole itp). Schudłam 12kg. Nie leczyłam się. Nigdy nie miałam postawionej diagnozy, ale były to zaburzenia przypominające anoreksję. W klasie maturalnej nie miałam na nic siły. Od września do... Witam, W 2 klasie liceum miałam zaburzenia odżywiania (presja w szkole itp). Schudłam 12kg. Nie leczyłam się. Nigdy nie miałam postawionej diagnozy, ale były to zaburzenia przypominające anoreksję. W klasie maturalnej nie miałam na nic siły. Od września do kwietnia leżałam ciągle w łóżku i spałam po kilkanaście godzin dziennie. Niczego się już nie uczyłam, nie odrabiałam lekcji. Cały czas byłam zmęczona i senna. Nie mogłam nawet wziąć podręcznika do ręki. Od października zaczełam studia na kierunku lekarskim i zdałam sobie sprawę, że kompletnie nie mogę się skupić ani niczego zapamiętać. Studia przerwałam po pół roku z racji niezdania. W kolejnym roku znowu zaczełam studia na tym samym kierunku. Rok zdalnych, więc przeszło gładko. W tym roku ciągle mam ogromne problemy z koncentracją i pamięcią. Zdałam sobie sprawę, że mimo że sama poradziłam sobie z zaburzeniami odżywiania, z tym już nie potrafię. Jestem załamana tym wszystkim. Zastanawiam się czy mogę mieć też wypalenie zawodowe. Chciałabym zapytać czy powinnam umówić się do psychologa (klinicznego?) czy do psychiatry?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Alicja Maria Jankowska
Mgr Alicja Maria Jankowska

Czy takie objawy jak np. utrata świadomości są niepokojące?

Dzień dobry, mam stwierdzoną dystymię, cyklotymie, oraz anoreksje atypową, jestem na lekach od ponad miesiąca i zauwazyłam nasilenie pewnych nietypowych zjawisk (już w przeszłości miałam takie sytuacje). Mianowicie: 1) Mam coraz większy problem z rozróżnianiem snów i rzeczywistości, każdy... Dzień dobry, mam stwierdzoną dystymię, cyklotymie, oraz anoreksje atypową, jestem na lekach od ponad miesiąca i zauwazyłam nasilenie pewnych nietypowych zjawisk (już w przeszłości miałam takie sytuacje). Mianowicie: 1) Mam coraz większy problem z rozróżnianiem snów i rzeczywistości, każdy sen wydaje się bardzo realistyczny, a niektóre sny zamieniają się w moje błędne wspomnienia. 2) Zaczynam tracić świadomość w sytuacjach stresowych, już od kilku miesięcy mi sie to nie zdażyło. Wyłączam się, gdzieś uciekam i nie pamiętam co mówiłam lub co robiłam przez określony czas. Moje pytanie brzmi, czy jest się czym martwić? Oraz czy powinnam wspomnieć o tym Psychiatrze? Z góry dziękuję!
odpowiada 1 ekspert:
Lek. Wiesław Łuczkowski
Lek. Wiesław Łuczkowski

Czy przyrost masy ciała jest w tym przypadku nieunikniony?

Witam. Mam 39lat. Krotki epizod anoreksji, z której wychodzę. Ma pytanie,czy znaczny (ponad norme)przyrost masy ciała jest nieunikniony? Mam 154cm i waga od kilku miesiecy waha się między 41-42kg. Jem dużo i często,ciągnie mnie bardzo do jedzenie. Obawiam się... Witam. Mam 39lat. Krotki epizod anoreksji, z której wychodzę. Ma pytanie,czy znaczny (ponad norme)przyrost masy ciała jest nieunikniony? Mam 154cm i waga od kilku miesiecy waha się między 41-42kg. Jem dużo i często,ciągnie mnie bardzo do jedzenie. Obawiam się nadwagi z tego powodu. Ciężko panować nad tym. Czy muszę skończyć z nadwagą?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Mateusz Durbas
Mgr Mateusz Durbas

Czy ten lek może powodować zaburzenia apetytu?

Witam jestem kobietą 30 lat. Leczę się na ciężka depresję i lęki. Dostałam lek Oriven. Biorę go od czterech dni w początkowej dawce 37,5 mg na dobę. Po tym leku kompletnie straciłam apetyt wręcz nie mogę patrzeć na jedzenie, a... Witam jestem kobietą 30 lat. Leczę się na ciężka depresję i lęki. Dostałam lek Oriven. Biorę go od czterech dni w początkowej dawce 37,5 mg na dobę. Po tym leku kompletnie straciłam apetyt wręcz nie mogę patrzeć na jedzenie, a wychodzę teraz też z anoreksji. Zaczynałam już przybierać na wadze, a po tym leku nie mogę jeść. Kompletnie mnie odrzuca od jedzenia. Dodam, że wcześniej dostałam lek paroxinor, ale musiałam odstawić z powodu zatrzymania moczu. Moje pranie brzmi czy po wenlafaksynie brak apetytu jest na początku normalny i czy to z czasem minie? Zauważyłam też, że mam powiększone źrenice czy to też jest normalne na początku? Wizytę u psychiatry mam dopiero za dwa miesiące i nie bardzo wiem co teraz robić.
odpowiada 1 ekspert:
 Redakcja abcZdrowie
Redakcja abcZdrowie

Co zrobić, żeby znowu nie przytyć?

Witam w młodość dokładnie będąc nastolatka miałam bulimię i anoreksje. Nie byłam gruba. Wyleczyłam się z tego. Ale mając 21 lat stwierdzono u mnie schizofremie. I zaczęłam brac leki i strasznie utyłam. Zaczęłam się znowu odchudzać wymiotując i nie... Witam w młodość dokładnie będąc nastolatka miałam bulimię i anoreksje. Nie byłam gruba. Wyleczyłam się z tego. Ale mając 21 lat stwierdzono u mnie schizofremie. I zaczęłam brac leki i strasznie utyłam. Zaczęłam się znowu odchudzać wymiotując i nie biorąc lekow które są mi niezbędne bo mi się pogarsza. Schudłam 20kg. Przy wzroście 1.76 wazylm 115 kg teraz ważę 95 kg. I jestem pewna że to dzięki temu że nie biorę lekow chudne. Co mam zrobić, żeby po ponownym zaczeciu przyjmowania lekow nie tyć i nie popaść w bulimię. Proszę o pomoc.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Joanna Wasiluk (Dudziec)
Mgr Joanna Wasiluk (Dudziec)

Czy to może być objaw zażywania tego leku?

Witam Czy gdy dziewczyna 15 lat leczy się na anoreksje w między czasie zaczyna się u niej pojawiać depresja która bardzo szybko nasila się i dziewczyna dostaje leki antydepresyjne a mianowicie fluoeksytyna najpierw 10mg później po miesiącu 20mg i w... Witam Czy gdy dziewczyna 15 lat leczy się na anoreksje w między czasie zaczyna się u niej pojawiać depresja która bardzo szybko nasila się i dziewczyna dostaje leki antydepresyjne a mianowicie fluoeksytyna najpierw 10mg później po miesiącu 20mg i w między czasie otwiera się przed terapeutką ale jednocześnie nasilają się u niej samookaleczenia, myśli samobójcze i koszmary senne czy może to być objaw zażywania fluoeksytyny i powinna zostać odstawiona lub zmieniona na inny lek?
odpowiada 1 ekspert:
 Redakcja abcZdrowie
Redakcja abcZdrowie

Kiedy skończy się u mnie taki stan?

Dzień dobry. W czasie okresu dorastania przez bardzo długi czas (bo aż cztery lata) cierpiałem na zaburzenia odżywiania różnej maści. Głównie obracałem się w kręgu anoreksji, ortoreksji, bulimii i ciągłym "wyrzucaniu z siebie jedzenia" (nadużywanie środków przeczyszczających). Półtorej... Dzień dobry. W czasie okresu dorastania przez bardzo długi czas (bo aż cztery lata) cierpiałem na zaburzenia odżywiania różnej maści. Głównie obracałem się w kręgu anoreksji, ortoreksji, bulimii i ciągłym "wyrzucaniu z siebie jedzenia" (nadużywanie środków przeczyszczających). Półtorej roku temu małymi kroczkami zacząłem wychodzić z choroby i wraz z tym szybko zacząłem przybierać na masie ciała. Trochę mnie to niepokoi, gdyż już od dawna jem normalnie, a mimo to waga ciągle rośnie. Póki co mieszczę się w normie (59 kg przy 165 centymetrach, kiedy podczas choroby ważyłem około czterdziestu kilogramów), ale martwi mnie to, kiedy to się skończy. Jak przystało na osobę z takimi kłopotami – nadal boję się tycia. Kiedy mój organizm w końcu poczuje się bezpiecznie? Tak zwany "głód ekstremalny" po epizodach głodówkowych został już dawno zażegnany.
odpowiada 1 ekspert:
 Redakcja abcZdrowie
Redakcja abcZdrowie

Jak radzić sobie z pogłębieniem depresji?

Witam. Mam 22 lata. Ostatnio mam ogromny problem. Pogłębiłam mi się depresja i nie mam w ogóle apetytu. Jedzenie mnie odrzuca. Schudłam już prawie 8kg w półtora miesiąca. Martwi mnie to, ale nie jestem w stanie przekonać się do jedzenia... Witam. Mam 22 lata. Ostatnio mam ogromny problem. Pogłębiłam mi się depresja i nie mam w ogóle apetytu. Jedzenie mnie odrzuca. Schudłam już prawie 8kg w półtora miesiąca. Martwi mnie to, ale nie jestem w stanie przekonać się do jedzenia mimo ogromnej chęci. Przez ostatnie 2 tygodnie już jest całkiem źle. Jem po 200-500kcal najwięcej. Nawet zawroty głowy, słabość, mroczki przed oczami czy małe omdlenia nie są wystarczające, żeby mnie przemóc. Biorę leki od psychiatry, ale nie pomagają. Co powinnam zrobić? Gdzie szukać pomocy? Zaznaczam też, że miałam anoreksje i nie chcę nawrotu. Na razie jestem w małej niedowadze, ale boję się, co będzie dalej, bo jest mi coraz ciężej. Proszę o poradę
odpowiada 1 ekspert:
Lek. Wiesław Łuczkowski
Lek. Wiesław Łuczkowski

Jak radzić sobie z taką samooceną w wieku 20-lat?

Witam serdecznie, dziekuje za chęć pomocy. Mam 19 lat. W dzieciństwie brakowalo mi milosci, po kilkunastu latach ja odnalazłam, tak sądzę. Jestem w zwiazku od prawie roku. Mam wspaniałego i kochającego chlopaka. Nie daje mi zapomnieć o tym jak bardzo... Witam serdecznie, dziekuje za chęć pomocy. Mam 19 lat. W dzieciństwie brakowalo mi milosci, po kilkunastu latach ja odnalazłam, tak sądzę. Jestem w zwiazku od prawie roku. Mam wspaniałego i kochającego chlopaka. Nie daje mi zapomnieć o tym jak bardzo mu na mnie zalezy, zrobil dla mnie wiele w tak krotkim czasie. Mimo to wciąż nie potrafię mi zaufać a strach przed odrzuceniem, strata i zdrada nie pozwala mi się w pełni cieszyć związkiem. Kiedy nie jesteśmy razem dopada mnie lęk, czuje motylki w brzuchu, kłucie serca, czasami ciężko mi się oddycha, staram się z tym nieudolnie walczyć, nie nakręcam sie w głowie, myślę pozytywnie, probuje uregulować oddech, to trwa czasami wiele godzin az wybucham płaczem. I to nie pomaga. Kiedyś zranil mnie chlopak, miałam zle przeczucie, podobne do tego które odczuwam bedac aktualnie w związku, okazało się, że mnie zdradził, potrzebowałam pomocy psychiatrycznej. Możliwe że nabawiłam się traumy, pamietam jak wychodziłam na balkon wykrzyczeć światu jak cierpie. Potrzebowalam pomocy, nie dawałam rady, psycholog zaleciła abym na cito udała się do szpitala psychiatrycznego. Nie zrobilam tego. Od dziecka zmagam sie z zaburzeniami, miałam anoreksje, podejrzewano zaburzenia dwubiegunowe, zespół aspergera, zdiagnozowano nerwice natręctw oraz lękowa oprócz tego osobowość neurotyczna. Nie uczęszczałam na terapię. Okaleczałam się przez kilka lat, rodzina nie zauwazyla, ukrywałam to dopóki im nie powiedzialam. Zainterweniowali, ale to nie przyniosło rezultatu (chodziłam do psychologa) Dopiero odkad jestem z moim chłopakiem rzuciłam ten nałóg. Nazywam to nałogiem bo bez tego nie potrafiłam sobie radzić z silnymi emocjami takimi jak złość, gniew, smutek. Boje się, że moje przeczucia nie są bezpodstawne i znowu okaże się, że facet krzywdzi mnie za plecami, z jednej strony jest to absurdalne, nie zasłużył na takie refleksje z drugiej nie mogę wyzbyć sie tego typu mysli. Bycie w związku jest jak tkwienie w pułapce. Nie moge odejść bo "umrę z tęsknoty", bede sie zamartwiać i żałować, ze odpuściłam sobie kogoś takiego, nie latwo znaleźć milosc, jednak jesli zostane bede sie męczyć. Wiem, ze problem tkwi we mnie nie w nim. Potrzebuje milosci, jednocześnie tak bardzo sie jej boje. Nie chce być sama na zawsze. Często czuje ze jestem niewystarczajaca, ale bardzo sie staram. Nie trudno się domyśleć, że mam niska samoocenę, wiem, ze to ogranicza moj rozwój, nie wierze w siebie przez to stoje w miejscu, nie mam żadnych szczegolnych zainteresowan, wstyd mi, chcialabym zarażac swojego chlopaka pasja, byc przykładem osoby ambitnej, realizującej cele, spełniającej marzenia a ja nawet nie wiem co chce robić w życiu. Skąd mam wiedzieć jesli nie wiem kim jestem?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Małgorzata Ziółkowska
Mgr Małgorzata Ziółkowska

Czy mogę mieć stwardnienie zanikowe boczne?

Dzień dobry . Mam problem z moim zdrowiem. Obecnie mam 18 lat i od ponad roku mam różne nieprzyjemne dolegliwości . Na początku mojej " choroby" odczuwałam duszności w trakcie spoczynku i kłuło mnie w klatce piersiowej . Robiłam EKG... Dzień dobry . Mam problem z moim zdrowiem. Obecnie mam 18 lat i od ponad roku mam różne nieprzyjemne dolegliwości . Na początku mojej " choroby" odczuwałam duszności w trakcie spoczynku i kłuło mnie w klatce piersiowej . Robiłam EKG 3 razy u lekarza rodzinnego. Nic nie wykazało . Lekarz rodzinny przypisał mi tabletki przeciwbólowe ( ibuprofem ) i powiedział że to nerwobóle . Zmieniłam lekarza , wykonałam różne badania krwi kilka razy ( podstawową morfologię, TSH i Parathormon) , ponieważ rodzina ma problemy z tarczycą.Byłam wówczas pewna że mam gruczoalaka przytarczyc. Wyniki wyszły dobrze , żadnych odchyleń . Potem pojawiły się nowe dolegliwości m.in.. kucie w stawie kolanowym , drganie mięśni , drganie w okolicy szyji , kłucie w karku. Wykonałam próbę tężyczkową , która wyszła dodatnie . Byłam u endrykologa , neurologa , kardiologia . Żaden lekarz nie wykrył nieprawidłowości . Wszyscy byli zgodni że mam " przewlekłe problemy psychiczne i hipochondrie" Miałam dzisiaj robione badanie na Boleriozę wyszła negatywnie miałam w kategorii IgM 0.02 a w IgG 0.00. Dodam że faktycznie mamy bardzo trudna sytłację rodzinną ojciec znęcał się na demną psychicznie obrażając mnie wulgarnie np. " piz***da "i szarpnął mnie raz za włosy , czasami udarzył mnie w twarz. Bił też mamę przy mnie . Mieliśmy wielokrotnie zakładaną niebieską kartę i wielokrotnie była u nas policja i rozprawy sądowe .Obecnie mamy nadzur kuratora , ponieważ mama broni ojca i składany fałszywe zeznania żeby go bronić. Dodam także że miałam anoreksję przez 3 lata w wieku od 15-17 lat , ponieważ ojciec śmiał się ze mnie że jestem gruba. Od dzieciństwa mam tiki w lewym oku ( drganie oka )Nie mam przyjaciół ani żadnych znajomych , . Nie palę, Nie piję , Nie biorę narkotyków , nie współżyję z nikim. Czy faktycznie mam problemy psychiczne ? Jakie jeszcze badania mogę wykonać ? Czy mogę mieć stwardnienie zanikowe boczne ? Co mi może dolegać?
odpowiada 1 ekspert:
Lek. Wiesław Łuczkowski
Lek. Wiesław Łuczkowski

Ile kalorii powinna spożywać moja córka?

Dzień dobry. Moja córka ma 14 lat, prowadzi aktywny tryb życia. Waży 44 kg przy wzroście 161 cm. Pyta się mnie czy jest gruba i ile kalorii dziennie powinna spozywac. Jest już za chuda a ona czuje się gruba i... Dzień dobry. Moja córka ma 14 lat, prowadzi aktywny tryb życia. Waży 44 kg przy wzroście 161 cm. Pyta się mnie czy jest gruba i ile kalorii dziennie powinna spozywac. Jest już za chuda a ona czuje się gruba i chce schudnąć jeszcze 3 kg. Niedawno wzięła środki przeczyszczające i prawie zemdlała u psychologa. Co to może być ? Czy to anoreksja?
odpowiada 2 ekspertów:
 Redakcja abcZdrowie
Redakcja abcZdrowie
Lek. Karol Gołębiewski
Lek. Karol Gołębiewski
Patronaty