Witam serdecznie. Mam 22 lata i ważę 76 kg przy wzroście 162 cm. Jestem mężatką i mam kilka kompleksów dotyczących mojego ciała. Chciałabym efektywnie i w szybkim tempie zrzucić swoją nadwagę. Przy moim wzroście powinnam ważyć około 62 kg, ale niestety tak nie jest. Chciałabym zapytać, co sądzicie Państwo na temat diety 1500 kcal jak na początek? Zaznaczam, że nie stosuję używek typu papierosy i alkohol. Oprócz tego mam dosyć ciężką pracę w warunkach 2-7 stopni C.

Zaczęłam właśnie w środę stosować tę dietę. Oprócz tego kupiłam suplement diety wspomagający spalanie tłuszczu. Jeśli chodzi o ćwiczenia, to amatorsko próbuję w domu przed pójściem spać. Wspomnę jeszcze, że najwięcej kilogramów przybyło mi za granicą. Poza tym w rodzinie też występuje widoczna nadwaga. Bardzo prosiłabym o opinię na temat diety i ogólnego postępowania. Z pozdrowieniami

W wakacje 2009 roku bardzo schudłam (zmiana trybu życia, chodziłam bardzo wcześnie do pracy, zmieniłam tryb jedzenia). Schudłam z 64 na 56 kg... Po wakacjach chciałam utrzymać wagę, więc jadłam mało, jednak co kilka tygodni (zaczęło się tak po około 3 miesiącach po wakacjach) miałam napady obżarstwa, potem czułam się fatalnie - byłam agresywna dla bliskich, płakałam, okaleczałam się... na każde pytanie lub stwierdzenie o moim ciele, o odchudzanie wpadałam w furię:/ Ważyłam wtedy około 52 kg przy wzroście 168 cm, trochę waga się wahała - czasem spadała do 51 i wtedy moja forma psychiczna spadała, znów żarcie... nerwy, awantury...:( Uważałam się za przeciętną, nie chudą... Potem niby ok było... Coraz częściej rzucałam się na jedzenie (po pracy kurs po sklepach i cukierniach...potem pół bochenka w domu...itd.), ale w miarę trzymałam wagę 53-55 kg...

W ostatnie wakacje wyjechałam w góry, wiadomo, codziennie 30 km chodzenia... schudłam do 47 (z 53), tam jadłam niewiele... Po powrocie do domu zaczął się mój koszmar. Pierwsze tygodnie to dzień w dzień żarłam... po prostu zjadałam porcje mojej całej rodziny:/ I tak jest do dziś z kilkudniowymi przerwami na dietę 1000 kcal.  Ale wystarczy, że ktoś mnie poczęstuje ciasteczkiem, cukierkiem albo coś powie na temat, że dalej jestem chuda (teraz przytyłam do 57 kg)... to znów jem:/ Czuję się potem źle psychicznie i fizycznie. Co mi jest?! A najgorsze jest to, że potrafię po zjedzeniu w pracy np. ciasteczka (poczęstowana przez kogoś) już do końca nie skupić się, tylko planuję wypad do sklepu i najedzenie się czym się tylko słodkim da... i wtedy czuję taką wolność... tak mi dobrze:/ A jak już kilka dni uda mi się żyć bez wielkiego obżarstwa, to i tak myślę sobie, kiedy najbliższa okazja do najedzenia się, np. jakieś imieniny, przyjście gości... ale przy stole zjem mało... zazwyczaj wymykam się do kuchni i podbieram co popadnie:( Rzadko mi się zdarza obżerać przy rodzinie, znajomych... najczęściej to na ulicy lub jak sama w domu jestem...:/

Witam. Mam 15 lat i ważę 74 kg przy wzroście 166 cm. Bardzo chcę schudnąć i jak na razie zaczęłam biegać. Przed snem robię brzuszki (20-30). Coraz częściej piję wodę mineralną, a od słodyczy powoli się odzwyczajam. Chcę pozbyć się brzucha i postawnych ud. Chciałabym wypróbować jakieś ćwiczenia, by mieć ładną figurę. 

Witam. Mam ogromny problem z udami: obwód 60 cm, ważę 70 kg i mam 170 cm wzrostu. Jestem kobietą, mam 26 lat. Dziennie ćwiczę 35 minut: ćwiczenia siłowe na motylku ok. 200 razy seriami, po 50 , 100 razy ćwiczenia na ręce motylkiem seriami po 20 potem 8 minute legs, ale wykonuje to więcej niż 8 minut. Wszystko po 30 lub 40 razy oraz 150 razy na leg magic seriami po 20, potem ćwiczę 40 min jazda na rowerze stacjonarnym na niskich obrotach, a głównie chodzi mi o to, aby pozbyć się tkanki tłuszczowej cellulitu i aby obwód ud zmniejszył się do co najmniej 5 cm i nie wiem czy wykonuję dobre ćwiczenia, bo nie chcę, aby moje uda się rozrosły i były większe i umięśnione. Poza tym jem normalnie. Teraz mam dietę MŻ, czyli jem o połowę mniej niż jadłam. Bardzo proszę o wskazówki.

Witam, jestem 17-letnią dziewczyną i od jakiegoś czasu zastanawia mnie moje zachowanie. 2 miesiące temu zaczęłam się odchudzać, wszystko było w porządku, jednak od pewnego czasu zaczęłam niepokojąco dużo jeść. Najgorsze jest to, że wcale nie jestem głodna, a czuję, że mogłabym "pochłonąć" wszystko. Nie wystarczy mi normalna porcja, kupuję sobie także ciastka, czekolady, batoniki, cukierki, żelki... generalnie wszystko, co słodkie i niezdrowe. No i potrafię to wszystko zjeść w 15 min. Nie stosuję środków przeczyszczających ani nic takiego, ale zastanawia mnie, czy to może być jakiś rodzaj bulimii. Bardzo proszę o pomoc.

Mam 16 lat, 170 cm wzrostu i ważę 78 kg. Chciałabym schudnąć. Zaczęłam nawet unikać słodyczy i rzeczy tym podobnych. Codziennie rano jem śniadanie, w szkole także. Obiad jem ok. 16. Kolacji próbuję unikać, ale mi to nie wychodzi. Zawsze przed snem nie jem 3 - 4 godziny. Wcześniej nie stosowałam żadnych diet.

Witam, mam 21 lat. Mój wzrost to 155 cm, a waga: 88 kg. Mam wielki problem, gdyż otyłość jest bardzo frustrująca. Nie podobam się sobie. Nienawidzę siebie za to, że tyle jem. Od dziecka uwielbiałam jeść i tak zostało. W szkole średniej schudłam 25 kg, ale za szybko, bo mało jadłam i dużo ćwiczyłam i wszystko wróciło wraz z dodatkowymi kilogramami. To jest koszmar. Bardzo proszę o radę, co mam jeść, kiedy i jak zapomnieć o chlebie i słodkościach. Mam 30 kg nadwagi i wstydzę się wychodzić z domu, w nic się nie mieszczę. Proszę o pomoc.