Witam. Mam 15 lat i ważę 74 kg przy wzroście 166 cm. Bardzo chcę schudnąć i jak na razie zaczęłam biegać. Przed snem robię brzuszki (20-30). Coraz częściej piję wodę mineralną, a od słodyczy powoli się odzwyczajam. Chcę pozbyć się brzucha i postawnych ud. Chciałabym wypróbować jakieś ćwiczenia, by mieć ładną figurę. 

Mam prawie 16 lat, jestem uczennicą gimnazjum. Od kilku miesięcy na przemian albo prowadzę tygodniowe lub dłuższe głodówki, albo obżeram się bez ograniczeń. Kiedy zjem za dużo wymiotuję, czasami nawet jedząc tylko płatki i później obiad próbuję go zwymiotować. Zdarzały się dni, kiedy przychodziłam do szkoły i próbowałam zwymiotować śniadanie, ponieważ moi rodzicie, nie pozwalają mi wyjść z domu bez zjedzenia posiłku. Jestem wyczerpana ciągłą myślą o jedzeniu, na lekcjach skupiam moją koncentracje na tym, co zjadłabym na przerwie. Marzę o figurze modelki, ponieważ zaproponowano mi pracę modelki, jeśli zmniejszę moje wymiary. Nie panuję sama nad sobą, wiem, że może to mieć okropne skutki, dlatego proszę o pomoc. Wizyta u psychologa wykluczona, ponieważ musiałabym powiedzieć o tym rodzicom, a nie widzę na to szans.

Mam 16 lat, 170 cm wzrostu i ważę 78 kg. Chciałabym schudnąć. Zaczęłam nawet unikać słodyczy i rzeczy tym podobnych. Codziennie rano jem śniadanie, w szkole także. Obiad jem ok. 16. Kolacji próbuję unikać, ale mi to nie wychodzi. Zawsze przed snem nie jem 3 - 4 godziny. Wcześniej nie stosowałam żadnych diet.

Witam, mam 21 lat. Mój wzrost to 155 cm, a waga: 88 kg. Mam wielki problem, gdyż otyłość jest bardzo frustrująca. Nie podobam się sobie. Nienawidzę siebie za to, że tyle jem. Od dziecka uwielbiałam jeść i tak zostało. W szkole średniej schudłam 25 kg, ale za szybko, bo mało jadłam i dużo ćwiczyłam i wszystko wróciło wraz z dodatkowymi kilogramami. To jest koszmar. Bardzo proszę o radę, co mam jeść, kiedy i jak zapomnieć o chlebie i słodkościach. Mam 30 kg nadwagi i wstydzę się wychodzić z domu, w nic się nie mieszczę. Proszę o pomoc.