Witam.. Mam 16 lat. Od jakiegoś czasu choruję na anoreksję. Nie dawno wyszłam ze szpitala i jeżdżę tam na konsultacje. Niestety trochę znów spadłam na wadze i grozi mi ponowny powrót do szpitala. Ja sobie tego nie wyobrażam. Nie wiem czy jestem w stanie sama sobie poradzić. Próbuję, ale chyba mi nie wychodzi. PROSZĘ O POMOC! Chciałaby przytyć minimum 1 kg. w tydzień. CO mam jeść żeby tak się stało? Nie mogę znów wrócić tam.. w to straszne miejsce a tak bym chciała dać sobie radę! Naprawdę.. Proszę o poradę i wskazówki do diety... Proszę o szybką odpowiedź.. Pozdrawiam i czekam..

Witam serdecznie, zdecydowałam się na dietę 1100/1200 kcal. Ważę 113 kilogramów, mój wzrost to 173 cm. Pracuję codziennie od 8 do 16, w miejscu gdzie nie ma nawet mikrofali. W domu jestem tak ok. 16.15. Pomyślałam więc, żeby posiłki rozłożyć następująco. 7.30 śniadanie 10.30 przekąska (owoc, jogurt light, kawa 3 w 1, która ma te 69 kcal) 13.30 II śniadanie 16.30 obiad i 19.30 kolacja Czy takie rozłożenie nie spowoduje przypadkiem, że nie będę chudnąć? Mam wątpliwości co do kolacji tuż po obiedzie, ale staram się żeby było to ok. 120 kcal. Proszę o odpowiedź. Pozdrawiam

Mam 14 lat. Prawie 15. Odchudzam się od roku, choć wszyscy mówili, że byłam chuda. Mam tak, że raz jem, a raz na kilka miesięcy się zaczynam naprawdę odchudzać i zaczynam wyglądać tragicznie, według mnie dobrze... Mam wahania nastroju, co chwilę śpię. Mam wzrost 165 cm, a ważę 40 kg. Przytyłam, bo mnie zmusili do jedzenia. Nie wiem, co się dzieje. Jak mam miesiączkę, to taką inną. Cały czas liczę kcal i myślę o tym, czy jestem chora czy też nie.

Wydaje mi się, że zbyt dużo ważę. Rok temu masa mojego ciała wynosiła 80 kg, ale udało mi się schudnąć do 70. Teraz ważę 68, jednak nadal uważam, że powinnam jeszcze trochę schudnąć. Proszę o odpowiedź, czy powinnam chudnąć. Jeśli tak to w jaki sposób? Mam 16 lat 173 cm wzrostu i ważę 68 kg czy powinnam schudnąć?

Witam, mam 18 lat, jestem nastolatką z popularnym problem wśród kobiet -brzuchem i "boczkami" Mam 169 cm i ważę 70 kg. Sama waga mnie tak nie przeraża jak to, że w obwodzie w talii mam 87 cm. W biuście 103 a w biodrach 100. Moim problemem jest brzuch-nie mam pojęcia jak się odżywiać by go zgubić. Z reguły nie mam czasu na śniadania i wydaje mi się, że przez to on robi się taki napęczniały. Spożywam średnio jeden-dwa posiłki dziennie- ale to wynika z tego, że praktycznie szkoła zabiera mi czas od 5 do 17:30. Mój brzuch jest średnio miękki często nabrzmiały, do tego mam boczki, które nie wyglądają atrakcyjnie w spodniach. Jest jakiś sposób na to by to zgubić? Wydaje mi się, że zgubienie 10 kg to nie jest sposób...bo wciąż zostaną złe nawyki żywieniowe i skóra... która w dalszym ciągu będzie wyglądała mało atrakcyjnie. Byłabym wdzięczna za jakąś radę. Z góry dziękuję.

Mam 17 lat. Uważam, że moja mama (lat 42) jest chora na anoreksję i nie wiem, co z tym zrobić, ponieważ ona twierdzi, że nie ma problemu i że jest gruba! Wszystko zaczęło się ponad dwa lata temu, chciała zgubić parę kilo, żeby podobać się tacie, którego szalenie kocha, ale myślę, że niestety bez wzajemności. Najpierw była siłownia, specjalistyczna dieta. Problemy zaczęły się, gdy sama postanowiła modyfikować sobie dietę, z czasem zaczęła jeść mięso upieczone na... węgiel! Dzisiaj od dwóch miesięcy je już tylko kilka paczek drażetek miętowych dziennie, kilka szklanek mleka i to co lubi najbardziej, czyli ciasto.

Przez ostatnie tygodnie dużo czytałem o anoreksji i wszystkie objawy jakie widziałem pasują do mojej mamy. Niskie ciśnienie, zamiłowanie do gotowania, uważanie się za grubą, wstręt do jedzenia, marzenia związane z potrawami, depresje na skutek nie radzenia sobie z problemami, waga około 50 kg przy wzroście 165 cm itp. Z tego mojego czytania nie wynikło najważniejsze, mianowicie chciałem znaleźć jakąś poradnię specjalistyczną, kogoś kto może jej pomóc fizycznie, a nie przez internet. Nie wiem też kogo szukać! Dietetyka, psychiatry, psychologa, lekarza rodzinnego...? Nie mam pojęcia od kogo zacząć i gdzie dzwonić.

Wiem, że bez lekarza, który zachowa dyskrecję (tu rodzinny odpada), mama nie zgodzi się nawet na pierwszą wizytę. Nie mogę siedzieć z założonymi rękoma i patrzeć jak się zabija, za bardzo ją kocham. Proszę więc o pomoc: diagnozę i jeśli to możliwe - jakiś plan działania, ewentualnie numer telefonu do poradni czy telefon zaufania (mieszkamy w województwie lubelskim). Pozdrawiam i proszę o pomoc.

Witam! Jak napisałem w temacie mam 13 lat, 159-160 cm wzrostu i 67 kg wagi, uważam że to za dużo co zresztą widać :/ Chciałbym się dowiedzieć przede wszystkim czy 20 minut robienia brzuszków, 20 minut jeżdżenia na rowerze stacjonarnym i około 30 minutowy spacer z psem codziennie może dać jakieś efekty? Staram się nie jeść słodyczy oraz piję wodę niegazowaną (czasami herbatę z 2 łyżeczkami cukru). Moim problem jest to że nie jem śniadania a słyszałem że przez to chce się jeść na wieczór czy to prawda?

Od wczoraj staram się jeść tak: Śniadanie: 2-3 kanapki z wędliną i jakimiś warzywami, herbata, (czasami jem płatki śniadaniowe) 7:00 II Śniadanie: zawsze jest to zupa w szkole. 11:00 Obiad: tutaj zależy to od tego co mama zrobi 14:00 Podwieczorek: tutaj jest problem , bo nie wiem czy zjeść coś bardziej sytego czy np. jakiś owoc (proszę o radę) tutaj nie wiem jaka to ma być godzina 16:00 czy 17:00 ?? Kolacja: owoc, warzywo lub coś innego lekkiego 18:00 Proszę o radę. Czy powinienem coś zmienić w swoim jadłospisie czy ćwiczenia powinny być intensywniejsze? Jeśli tak to jakie powinny być to ćwiczenia i ile miałyby trwać? Proszę o dobrą rade. Pozdrawiam