Witam!

Moja córka ma 19 miesięcy i jeszcze ani razu nie przespała całej nocy. Córka zasypia o godz. 20.00 i dostaje oprócz kolacji butelkę kaszki (225 ml), budzi się między godz. 22.00-23.00 i wtedy, gdy tylko się obudzi, podaję jej mleko modyfikowane, ale córka nie zawsze wypija je do końca, po czym zasypia, ale tylko przy mojej pomocy. Córka potrafi w nocy budzić się co 2-3 godziny, podaję jej wtedy butelkę z wodą przegotowaną, a gdy trochę wypije dalej zasypia. Od 2-3 miesięcy śpi we własnym łóżku, zaraz przy naszym. Wcześniej spała z nami i też budziła się w nocy. Moje pytanie brzmi: co zmienić, aby córka przesypiała całą noc?

Z góry dziękuję i pozdrawiam!

Witam.

Niepokoi mnie zachowanie mojego 7-miesięcznego synka. Otóż w bardzo dziwny sposób okazuje on uczucia. Chce się przytulić, łapie rączkami za twarz (szczypiąc z całej siły) i zamiast całować, boleśnie gryzie, szarpie za włosy, gryzie również po rękach, szyi... gdy to robi, nie jest zły w tym momencie, cieszy się, czasami nawet w głos. Mam wrażenie, że on w ten sposób właśnie chce nam przekazać moc swoich uczuć. Martwię się tym, ponieważ nie spotkałam się jeszcze nigdy z takim zachowaniem. Dodatkowo synek bardzo źle śpi. W nocy budzi się kilka razy z przeraźliwym płaczem, a właściwie nie budzi się, tylko wrzeszczy przez sen, nic nie pomaga, nie chce ani jeść, ani pić, ma suchą pieluszkę, nikt poza mną nie jest w stanie go uspokoić. Wystarczy, że wezmę go na ręce, przytulę lub podam pierś - uspokaja się, kiedy go odłożę,  jest to samo, czasami muszę go lulać 3-4 godz.

Synek miał na początku problemy neurologiczne ZOKN (asymetrię i słabe napięcie mięśniowe w osi, stopnia lekkiego), prowadziliśmy rehabilitację m. Voyty, później dołączyliśmy Bobathów, były również masaże, trwało to 2 miesiące i w 5 miesiącu życia neurolog stwierdził, że wszystko jest w porządku, że fizycznie jest nawet bardziej rozwinięty niż zdrowi równieśnicy. W trakcie rehabilitacji zaczęły się problemy ze spaniem, łączyłam to ze stresem, który wtedy przeżywał, ale dziś... U nas w domu nie ma kłótni ani nerwowej atmosfery, dziecku jest okazywane morze pozytywnych uczuć, a mimo to Syn nie śpi. W ciągu dnia jego drzemki przważnie trwają po ok. 30 min., 2-3 razy dziennie. Oczywiście porządek dnia jest zawsze taki sam, stałe pory jedzenia, spania, kąpania.

Zastanawiam się, czy mój synek nie jest nadpobudliwy psychoruchowo?! Pediatra twierdzi, że chłopcy tak mają, a cała reszta rodziny powtarza mi w kółko, że jak tak nauczyłam, to tak mam. W ciągu dnia chłopiec jest bardzo pogodny, roześmiany... Bardzo proszę o opinię, zapisałam nas już do neurologa, ale niestety kolejka jest długa :(

Witam!

U mojej niespełna 3-letniej córeczki zauważyliśmy niepokojące zachowania. Od około miesiąca prawie codziennie budzi się w nocy z krzykiem, dostaje ataku histerii i agresji. Nie można jej w żaden sposób uspokoić, wówczas bije, kopie, rzuca się na łóżku. Nie można jej dobudzić. Ma problemy z zaśnięciem, jest bardzo rozkojarzona przed snem. Od kilku dni zdarza jej się nawet 3 razy dziennie zsiusiać. W ciągu dnia jest b. marudna, próbuje wymuszać płaczem i krzykiem różne rzeczy. Dodam jeszcze, że jest dzieckiem nadpobudliwym i jest wielkim niejadkiem. Na pewno jest dzieckiem kontaktowym, rozwija się psychomotorycznie prawidłowo. Jaka może być przyczyna takiego zachowania?

Witam,

mój synek jest właśnie w dziewiątym miesiącu. W ciągu dnia jest wesoły, dużo się śmieje i jest bardzo ruchliwy, chociaż jeszcze nie raczkuje, to przemieszcza się po swojemu po całym domu. W ciągu dnia do południa śpi ok. godzinę, potem ok. godziny 15:00 znowu chodzi spać i śpi ok. 2 godziny, a potem potrafi nie spać do 22:00. Ostatni posiłek (kaszkę) zjada ok. godz. 20:30 lub 21:00. Kiedy już go uśpię, to śpi może z godzinkę albo dwie, i budzi się z rozpaczliwym krzykiem albo krzyczy jeszcze przez sen, zaraz się budzi albo siada w łożeczku i płacze. Nie wiem, dlaczego tak się dzieje, i bardzo mnie to martwi. Tak jest całą noc.

Kiedy do niego wstaję i kołyszę go, to po jakimś czasie (10-20 min.) śpi i znowu się budzi, i to samo, i tak potrafi być w nocy co pół lub co godzinę, a rano nie śpi tak mniej wiecej od 6:30. Dziwi mnie to, dlaczego tak się dzieje, bo jedzenie w nocy miał już odstawione w czwartym miesiącu i przesypiał noc, nawet jak go kładłam o 21:00, to budził się o 9:00 rano, a teraz albo stęka całą noc, albo płacze i strasznie kopie nogami. Czy jest możliwe, że dzieje się tak przez ząbkowanie? Ma już dwie dolne jedynki i dwie górne dwojki. Czy jest możliwe, że to z powodu dziąseł tak się dzieje, bo czasami się zdarzy, że prześpi całą noc i nawet nie stęknie, a następne znowu nie śpi.

Bardzo proszę o poradę, co mogę w takiej sytuacji zrobić? Z góry dziękuję.

Moja córka skończyła 30.10.2009 5 miesięcy. W nocy budziła się tylko raz do jedzenia, około 3 godz. Jednak od jakiś 2 tygodni nie przesypia dłużej niż 2 godziny i budzi się. Nie chce zasnąć, kołyszę ją w łóżeczku, ale to nie pomaga. A jeżeli już zaśnie to 15 minut i znów się budzi. Nie wiem, dlaczego tak jest. Czy to minie?

Witam!

U mojej niespełna 3-letniej córeczki zauważyliśmy niepokojące zachowania. Od około miesiąca prawie codziennie budzi się w nocy z krzykiem, dostaje ataku histerii i agresji. Nie można jej w żaden sposób uspokoić, wówczas bije, kopie, rzuca się na łóżku. Nie można jej dobudzić. Ma problemy z zaśnięciem, jest bardzo rozkojarzona przed snem. Od kilku dni zdarza jej się nawet 3 razy dziennie zsiusiać. W ciągu dnia jest b. marudna, próbuje wymuszać płaczem i krzykiem różne rzeczy. Dodam jeszcze, że jest dzieckiem nadpobudliwym, i jest wielkim niejadkiem. Na pewno jest dzieckiem kontaktowym, rozwija się psychomotorycznie prawidłowo. Jaka może być przyczyna takiego zachowania?

Witam! Jestem mamą 6,5-miesiecznej dziewczynki, karmiona piersią. Od początku słabo spała, budziła się po 6-10 razy w nocy, w dzień drzemki po 20-30 minut. Około 3-4 miesiąca zaczęło być lepiej, czyli 3-4 pobudki w nocy, ale od około 5 miesiąca masakra... Kładzie się około godz. 20.00, śpi godzinkę, czasem krócej, budzi się co 40 minut, czasem częściej. Ząbki już dwa mamy, więc raczej to nie to:( Śpi razem ze mną w łóżku, jak zaczyna płakać daję smoka lub pierś i zasypia - rzadko się zdarza, żeby dłużej płakała. Ostatnio nawet pomaga przełożenie na boczek lub dotknięcie mojego policzka do niej - tak jakby poczuła tylko, że jestem i zasypia. Czyżby to była przyczyna spania razem i sprawdzania, czy jestem? Proszę o odpowiedź, ponieważ nie mam już siły... Co zrobić, żeby wreszcie zaczęła spać jak człowiek:)

Pozdrawiam

Mam pytanie. Mój roczny synek często się zapowietrza. Ostatnio zdarza się to coraz częściej, wystarczy, że lekko się uderzy. Trzy dni temu lekko się uderzył w brodę, po czym zapowietrzył się i trwało to 20 sekund. Nie pomagało dmuchanie w usta i klepanie po pupce, na twarzy zrobił się bardzo siny. Wyglądało to, jakby już nie oddychał. Bardzo się przestraszyłam. Wiele razy mówiłam o tym lekarzowi pediatrze, ale nic z tym nie chce zrobić. Bardzo się boję, że następnym razem może być za późno i nic już nie da się zrobić. Może warto jeszcze dodać, że mój synek jest od lutego leczony w Poradni Pulmunologicznej i Alergicznej pod kontem alergii i astmy. Proszę o radę, co mogę z tym zrobić, do jakiego lekarza mam się udać? Z góry dziękuję. Kamila

Mam pytanie: chciałabym się zaszczepić przeciw wirusowi HPV. Co powinnam zrobić? Czy powinnam wykonać jakieś dodatkowe badania, czy badanie, czy jestem nosicielem któregoś z typów wirusa (np 16, 18 ...31, 33 itd.) jest potrzebne przed wykonaniem szczepienia? Wiem, że jeszcze niedawno mówiono, że szczepienie ma sens u kobiet, które nie rozpoczęły jeszcze konaktów seksualnych, ale dzisiaj zmienił się ten pogląd. Ja jestem 30-letnia kobietą, mam stałego partnera, który jest również moim pierwszym partnerem (niestety, nie jestem pierwszą jego partnerką). Bardzo dziękuję za udzielenie odpowiedzi na moje pytanie.

Witam, mam 24 lata i jestem mamą 7-miesięcznej Oliwii. Piszę do państwa, ponieważ moja córka całe 4 miesiące życia przespała bez zarzutu. Karmię ją piersią, natomiast od jakiegoś czasu budzi się codziennie w nocy, raczej o stałych porach, z płaczem strasznym i już nie wiem, co robić. Byłam z nią u pediatry i on powiedział, że może być tak, że ona nie dojada w nocy i kazał ją przestawić na butlę. Po ciężkich trudach, żeby w ogóle wypiła coś z butelki, udało się, ale wcale nie widzę efektów. Już od tygodnia Oliwka dostaje butlę, zjada 180 ml mleka i nic dalej się budzi. Zasypia ok. 20.30 i budzi się już ok. 23 lub 24. Od tygodnia również uczymy ją zasypiać samej w łóżeczku, bo do 4 miesiąca tak miała, a później też przestała i zaczęła zasypiać, ale przy cycu. Jeśli chodzi o ząbki, to nie ma ani jednego. Myślałam, że to od zębów, ale nawet nie widać, żeby jakiś miał się wykluć :( Nie wiem już, co robić. Oliwia je już inne rzeczy, takie jak obiadki, jabłuszko ścierane, więc w dzień pierś ssie bardzo rzadko, więc już nie mam pojęcia, o co chodzi.

Proszę o jakieś wskazówki, bo chciałabym, by moja córeczka spała tak, jak kiedyś.

Witam.

Moja córeczka ma prawie 2 latka. Ciążę przeszłam dosyć nerwowo (moja mama miała w tym czasie wypadek). Zastanawiam się, czy to mogło mieć wpływ na dziecko i na to, jak się obecnie zachowuje. Bo to, że bywa uparta i kapryśna to chyba standard... Ale niepokoi mnie, że jak coś jej nie pasuje, to bije mnie czy też męża, zwykle w twarz. Czasem są to prozaiczne sytuacje, kiedy np. ją przebieram i ona nie protestuje, aż nagle bach i już obrywam w policzek... Jest bardzo pojętna, bo widzę, że rozumie prawie wszystko. A już na pewno to, iż takie bicie jest złe. Zawsze po takim zachowaniu mówię jej stanowczo "nie wolno"  i grożę palcem. Niestety, często ona w odwecie znowu atakuje - jakby celowo i na zlość. Ale bywało, że nie wytrzymałam i dałam jej "klapsa" w rączkę. Próbuję już na róŻne sposoby. Także krzykiem... I nic nie daje efektu... Ona nadal, jak sobie coś umyśli, to potrafi uderzyć, czy to w ramię, czy w twarz. Oczywiście wiadomo, taki maluch nie skrzywdzi, ale niepokoi mnie skąd ma taki odruch? Ciągle sprawdza na ile może sobie pozwolić? Czy to normalne? Czasem minie dzień i nie ma takiego zachowania, ale bywa tak, że przerabiamy te uderzenia z mężem po 5-7 razy dziennie, bez poprawy.. Poradźcie... Może jestem zła matką?

Witam serdecznie.

Moja córeczka od początku cały czas wybudza się w nocy. Wybudza się różnie, raz z płaczem, czasami bez niego, czasami jak się obudzi, to przechodzi do naszego łóżka, lecz jest to dość uciążliwe dla nas obojga. W ciągu dnia śpi 2,5 h. Pory dnia, kiedy idzie spać, staramy się się pilnować. Kładziemy ją spać w przedziale 21:00-21:30, wybudzanie następuje w godzinach 2:00-4:00. Po wybudzaniu zdarza się, że ciężko jest ją ponownie położyć spać. Nie wiemy, co dalej, czy jest to dość poważny problem z tym wybudzaniem się skoro dziecko już powinno przesypiać całą noc? Zaznaczam, że śpi w swoim łóżeczku obok nas.

Mój problem nie jest odosobniony. Chciałabym pomóc mojej dziewięciomiesięcznej córci przesypiać całą noc i jednocześnie sama choć raz się wyspać. Córka śpi w moim łóżku od urodzenia. Z początku tak było wygodniej, prościej itd. Dzisiaj wydaje mi się, że popełniłam błąd. Nadal karmię córcię piersią. Przez dzień karmię ją ok. 4 razy, natomiast w nocy mała budzi się nieskończoną ilość razy. Rano wstaję niewyspana, zmęczona. Czasami wydaje mi się, że oka nie zmrużyłam. W sumie córcia, gdy się przebudzi w nocy, tylko raz ssie pierś długo i słyszę jak przełyka, ale większość jej pobudek kończy się na tym, że mała dotąd płacze, aż wsunę jej pierś do buzi, pociągnie dwa razy, po czym odwraca się na drugi bok i zasypia. Mam też wrażenie, że córka płytko śpi, ponieważ wystarczy moje odkręcenie się na łóżku, szelest kołdry i ona się zrywa i znów nie zaśnie, dopóki nie dam jej piersi. Chciałabym zaznaczyć, że do snu córcię układamy codziennie o tych samych porach, staramy się ją wyciszyć i ładnie sama zasypia ok. 20:00. Bardzo proszę o pomoc. W jaki sposób mam postępować, kiedy córcia upiera się przy piersi? Głaskanie, lulanie czy też podanie smoczka w chwili, kiedy upiera się przy piersi, bardzo ją denerwuje i krzyczy jeszcze więcej, aż jej nie ulegnę. W dzień jest spokojna, ładnie się bawi nawet sama, ale w nocy... koszmar.

Z góry dziękuję za pomoc.

Syn chodzi do przedszkola od września. Ma 4 latka. Początek był fatalny. Myślałam, że go wypiszę. Rano i w nocy płakał. Potrafił całą drogę do przedszkola przepłakać. W szatni urządzał sceny. Przetrwałam ten okres. Obecnie już jest dużo lepiej ale... wygląda to tak. Wraca zadowolony. Noce przesypia spokojnie. Rano budzi się z uśmiechem. Nie widać po nim, aby coś przeżywał, nie protestuje. Po drodze śpiewa, jest zadowolony. Problem ma codziennie z wejściem na salę do dzieci. Stoi w drzwiach i zaczyna płakać. Pani musi po niego przyjść, ja go muszę lekko wepchnąć na tą salę. Po chwili już się uspakaja i jest dobrze. Rozmawiałam z Panią i twierdzi, że wszystko gra i naprawdę mam się nie denerwować. A ja troszkę to przeżywam, bo minęło już ponad 2 miesiące, a moje dziecko nadal ma jakieś opory. Po za tym widzę same plusy. Stał się jakby mądrzejszy, umie sam się zająć sobą itd. Co Pani myśli o tej sytuacji? Czasem mam dość i myślę o wypisaniu go.

U mojego wnuka w wieku 2 lat stwierdzo powiększoną wątrobę. Obecnie po badaniach fizykalnych nie wyczuwana.Obecnie ma 11 lat. Od ponad roku stał się apatyczny. Coraz mniej je, chudnie, ma bladą i suchą skórę. Mało pije. Jedzenie rośnie mu w buzi. Ma wykupione obiady w szkole, lecz konsumuje je wybiórczo. Kiedyś stwierdzono u niego brak żelaza i przyjmował preparat żelaza. Miał powiększone węzły chłonne przyuszne, utrudniające spożywanie pokarmow. Aktualnie zostały one wchłonięte i mało widoczne. Chłopiec znacznie odbiega od rówieśników pod względem wagi i wzrostu. Widać jak słabnie. W 2008 r. miał robioną morfologię. PDW - 20.9, MON - 11.4. NIE zrobiono wyników w kierunku żelaza.Lekarz pierwszego kontaktu w 2008 r. stwierdził, że nic się nie dzieje. Ja, dziadek, widzę, że coś jest nie tak. Myśle, czy nie powinien go zbadać endokrynolg, czy też gastrolog. Jestem bardzo zaniepokojony. Obecnie nie przyjmuje on żadnych lekow.

Dzień dobry, mam problem.

Moja córka śpi w dzień około 2 godzin. Zasypia o 13.00,14.00, a później idzie spać o 22.00 lub 22.30. W nocy budzi się, siada z płaczem, więc muszę ją uspać. Bujam ją w gondoli. Nie wiem, co jest, żeby roczne dziecko budziło się i płakało w nocy. Może ją powinnam kłaść około 21.00?

Proszę o odpowiedź na to pytanie.

Jestem mamą 21-miesięcznych bliźniąt - wiek urodzeniowy (dziewczynka i chłopiec), urodzonych w 32 tygodniu ciąży. Ciąża była bardzo trudna, praktycznie całą przeleżałam, dostawałam też dożylnie lek w ostatnich kilku tygodniach ciąży. Natomiast bliźniaki urodziły się w dobrym stanie zdrowia, w szpitalu spędziły 2 tygodnie, by osiągnąć wagę po 2 kg (waga urodzeniowa po 1950 gram). Mam następujący problem z dziećmi. Przed każdym snem (wieczornym i drzemką dzienną) nie leżą spokojnie w łożeczkach, tylko albo bujają się na kolanach, uderzając głową o łóżeczko (łożeczka mają turystyczne, czyli miękkie), siadają i plecami i głową uderzają o łóżeczko, albo stoją i bujają się na boki lub w tył-przód, leżąc na plecach krecą głową (dość szybko) na boki, wprawiając w ruch prawie całe ciałka, a dziś nawet córka, leżąc na brzuchu, uderzała buźką w poduszkę. Takie uderzanie ma też miejsce np. o kanapę, według mnie wtedy, gdy są zmęczone albo znudzone. W żadne twarde rzeczy (podłoga, ściana) nie zdarzyło im się uderzać, chyba, że przypadkiem, bujając się w łożeczkach, ale jak tylko zabolało zaczynał się płacz i stopowanie bujania.

Niepokoją mnie te objawy. Czy to jakaś choroba? Dodam, że staram się poświęcać im dużo czasu, bawimy się, uczymy, nie krzyczę na dzieci, z mężem też się nie kłócimy. Wspominałam o tym lekarzowi rodzinnemu (w moje przychodni nie ma typowego pediatry, tylko tak zwany lekarz rodzinny), ale zbagatelizował problem. Czy powinnam się martwić, iść do jakiegoś specjalisty? Będę wdzięczna za odpowiedź.