Twój przewodnik po zdrowiu

  1. Opisz swój problem. Pomożemy Ci znaleźć odpowiedź w bazie ponad miliona porad!
  2. Nie ma informacji, których szukasz? Wyślij pytanie do specjalisty.
Rozpocznij
7 6 6 , 8 9 6

odpowiedzi udzielonych przez naszych ekspertów

Rzetelnie + Bezpiecznie + Bezpłatnie

Psychiatria: Pytania do specjalistów

Czy należy odstawić te leki na depresję?

Dzien dobry, mąż od 9.07.21 bierze Dulsevie 30 mg i Zentiva 150 mg, chce teraz odstawic tabletki bo mowi, ze zle sie po nich czuje, nie chce slyszec o pojsciu do lekarza i twierdzi, ze mozna je odstawic tak po... Dzien dobry, mąż od 9.07.21 bierze Dulsevie 30 mg i Zentiva 150 mg, chce teraz odstawic tabletki bo mowi, ze zle sie po nich czuje, nie chce slyszec o pojsciu do lekarza i twierdzi, ze mozna je odstawic tak po prostu i nie bedzie juz chodzil po lekarzach. Boje sie, ze depresja moze powrocic ze zdwojona siłą przez to odstawienie. Bardzo prosze o informacje jak powinno sie odstawiac takie leki.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Renata Dąbrowska-Jagieło
Mgr Renata Dąbrowska-Jagieło
Dotyczy: Depresja Psychiatria

Co mam zrobić z takim złym samopoczuciem psychicznym?

Mam 19 lat i moim problemem głównie jest psychika, od małego zmagam się z problemami psychicznymi. Kiedyś miałam ogromny lęk, nie potrafiłam wyjść sama z domu bez wcześniejszego stresu i płaczu, bałam się po prostu wyjść sama, czułam się obserwowana... Mam 19 lat i moim problemem głównie jest psychika, od małego zmagam się z problemami psychicznymi. Kiedyś miałam ogromny lęk, nie potrafiłam wyjść sama z domu bez wcześniejszego stresu i płaczu, bałam się po prostu wyjść sama, czułam się obserwowana na ulicy z każdej strony, bałam się też mężczyzn, bałam się, że ktoś mi zrobi krzywdę, że coś się stanie... do teraz mam ten lęk, ale starałam się go sama przepracować i jest lepiej, jednakże nie potrafię go całkiem wyeliminować. Moim problemem jest też niska samoocena, nazbierało się przez lata niemiłych sytuacji i się na mnie bardzo to odbiło, czuję się gorsza od innych, czuję się jakbym była beznadziejna, nikomu niepotrzebna, samotna, jakbym była złym człowiekiem, każdego dnia staram się dla rodziców, by mnie w końcu zauważyli i docenili za to co potrafię, a nie mieli żal, że nie potrafię tego co ktoś. Zawsze się staram im pokazać, że nie jestem zła, a za taką oni mnie uważają, dbam o dom, pomagam, a i tak jestem gorsza od mojego brata, który tylko gra w gry komputerowe... Kolejne problemy mam w szkole, w której się bardzo źle czuję, szczególnie na korytarzu, boję się przechodzić przez nie, czuję się obserwowana, oceniana z każdej strony, przytłacza mnie ilość osób, nie mogę iść normalnie do toalety, bo trzeba się przeciskać przez multum osób. Czuję się źle nawet w klasie, głównie z tych samych powodów wymienionych wyżej, też czuję, że nikt mnie nie lubi, choć się bardzo staram znaleźć znajomych, to i tak mam wrażenie, że nie traktują mnie poważnie. W szkole niszczy mnie psychicznie także nauczyciel, który mam wrażenie, że się uwziął na mnie odkąd mnie zobaczył, na zdalnych lekcjach wyrzucił mnie ze spotkania, bo nie potrafiłam z potwornego stresu zrobić zadania, wpisał mi wtedy także -50 punktów, bo niby go lekceważyłam, a mówiłam, że nie umiem. Wpisuje mi także 1 za każdym razem, gdy nie potrafię na coś odpowiedzieć, na któreś zadanie, jest to bardzo krzywdzące, boję się już go, jego lekcji, myśl, że mam na nie iść powoduje we mnie wiele negatywnych emocji z którymi sobie nie radzę, między innymi przez to myślałam o odejściu ze szkoły, a przecież jest to ostatni rok w technikum, ale ja się po prostu boję. Kolejnym przedmiotem na którym mam problem jest wf, nie potrafię się dogadać z ludźmi, czuję się także źle, czuję się jakbym była najgorsza, jakbym nic nie potrafiła, jakbym była tam duchem tylko, bo nawet jak się staram, to nikt nie chce mi podać chociażby piłki... też problemem jest to, że grają z nami chłopacy, którzy mają zbyt dużo siły i po prostu ja się boję chociażby o swoje zdrowie, boję się że ta piłka w końcu uderzy we mnie i to z wielką siłą. Przez wszystkie te sytuacje, które były boję się o swoją przyszłość, czuję, że sobie nie poradzę, bo z każdym kolejnym rokiem jest coraz gorzej, coraz gorzej się czuję po prostu psychicznie, nie mam siły z tym walczyć, wykończyła mnie już walka przez te wszystkie lata, a rodzice choć było widać, że coś jest ze mną nie tak, to zamiast pomóc... tylko pogarszali swoimi pretensjami, obrażaniem i wyzywaniem. Po tym wszystkim mam po prostu wrażenie, że moje życie nie ma sensu i każdego dnia zadaję sobie pytanie "po co ja się urodziłam?", "jaki był tego cel", bądź czy jest jakiś powód dla którego się urodziłam. Mój chłopak od dawna próbuje mnie namówić bym poszła gdzieś, do psychologa, ale ja się boję, bo nawet nie wiem co mi jest, co mi dolega i boję się, że ten ktoś mnie będzie oceniał. To co wypisałam to są moje takie główne problemy, są też inne, ale za dużo by pisać, dlatego proszę o pomoc, o poradę co powinnam zrobić, bo sama już nie dam rady.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Magdalena Klekotko
Mgr Magdalena Klekotko
Dotyczy: Lęk Stres Niska samoocena Uczucie samotności Psychiatria Psychologia Psychoterapia Emocje Samoocena

Czy to kłucie w gardle ma związek z papierosami?

Witam. Niedawno po trzech latach wróciłem do palenia papierosów, wszystko było dobrze, paliłem łagodne (niebieskie) niestety od kilku dni palę mocne (czerwone) i dziś czuje kucie w gardle i gule, czy to może być coś poważnego? dodam że mam nerwice... Witam. Niedawno po trzech latach wróciłem do palenia papierosów, wszystko było dobrze, paliłem łagodne (niebieskie) niestety od kilku dni palę mocne (czerwone) i dziś czuje kucie w gardle i gule, czy to może być coś poważnego? dodam że mam nerwice lękową ale wyciszyła się i od miesiąca nie miałem ataków paniki. Czy to ma powiązane z papierosami?
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Redakcja abcZdrowie
Redakcja abcZdrowie
Dotyczy: Nerwica Ataki paniki Psychiatria

Czy ten brak libido minie?

Witam, Z tego co wiem leki przeciwlękowe/antydepresanty mają negatywny wpływ na libido. Moje pytanie jest takie czy ten brak libido minie gdy organizm przyzwyczai się do leku i wzrośnie poziom nastroju, czy brak libido może być przez cały... Witam, Z tego co wiem leki przeciwlękowe/antydepresanty mają negatywny wpływ na libido. Moje pytanie jest takie czy ten brak libido minie gdy organizm przyzwyczai się do leku i wzrośnie poziom nastroju, czy brak libido może być przez cały okres farmakoterapii? Mój partner cierpi na nerwice lękową i już ma brak libido, dostał lek escitalopram actavis. Boje się jednak że po tym leku w tej kwestii wcale nie będzie lepiej tylko gorzej. Czy jest jakaś skuteczna szansa na wyleczenie nerwicy, lęków wraz z powrotem dobrego samopoczucia i libido?
odpowiada 1 ekspert:
Dr n. med. Maria Magdalena Wysocka-Bąkowska
Dr n. med. Maria Magdalena Wysocka-Bąkowska
Dotyczy: Obniżone libido Nerwica Psychiatria Seksuologia Leki przeciwdepresyjne Nerwica lękowa

Jak radzić sobie z taką histerią i nerwicą?

okej, zacznę od tego, że mam 20 lat i rozstałam się z narzeczonym w marcu i od 2 tygodni znowu jesteśmy razem, chłopak jest alkoholikiem i ćpunem. Nie poradziłam sobie z nim dlatego odeszłam, mamy razem 2 letnie dziecko teraz... okej, zacznę od tego, że mam 20 lat i rozstałam się z narzeczonym w marcu i od 2 tygodni znowu jesteśmy razem, chłopak jest alkoholikiem i ćpunem. Nie poradziłam sobie z nim dlatego odeszłam, mamy razem 2 letnie dziecko teraz ja sama je utrzymuje i muszę sama sobie dawać radę. Jest mi bardzo ciężko i czasami nie daje rady, od 2 lat mam myśli samobójcze, jedna próba jest za mną ale nadal myśle czy z tym wszystkim skończyć bo mnie to przerasta. Połykanie multum tabletek, wieszanie się na klamce w łazience, dużo tego. Ale moje pytanie dotyczy tego jak sobie poradzić (nawet nie wiem jak to nazwać) histerią? nerwicą? Mam częste jakieś ataki złości, płacze, krzyczę, wykręca mnie z nerwów. Mam ochotę bić nawet na ślepo. Jest to wtedy kiedy ktoś mnie bardzo zdenerwuje, zrani psychicznie. Dzisiaj miałam taki atak pokłóciłam się właśnie z tym chłopakiem i nie poszło to po mojej myśli i właśnie zaczęłam krzyczeć i to wszystko, on w dodatku powiedział ze zachowuje się jak idiotka to zaczęłam go prosić żeby mnie nie zostawiał w takim stanie i wpadłam w jeszcze większy szał. Mam przepisany asertin który czuje ze nie pomaga i relanium tak na SOS wzięłam to relanium i się trochę uspokoiłam ale zaczęłam myśleć o tej całej sytuacji i połowy z niej nie pamietam, co mówiłam co robiłam pamietam tylko ze płakałam bardzo głośno i wyrywalam sobie włosy i drapałam czoło właśnie koło włosów. Pytanie brzmi, jak poradzić sobie z tym, czy zapisać się do psychologa i poprawić jakaś terapie(?) czy zostać przy tym relanium?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bartosz Neska
Mgr Bartosz Neska
Dotyczy: Histeria Nerwica Psychiatria Psychologia Psychoterapia Myśli samobójcze Rozstanie

Co zrobić, gdy mama nie akceptuje mojego chłopaka?

Dzień dobry. Idę do 3 klasy liceum i będę pisać maturę. W te wakacje obchodziłam 18-ste urodziny. Jestem jedynaczką. W domu nie musiałam zbyt długo czekać na rzeczy materialne, bo zawsze je dostawałam, można uznać, że byłam rozpieszczana, bo czasami... Dzień dobry. Idę do 3 klasy liceum i będę pisać maturę. W te wakacje obchodziłam 18-ste urodziny. Jestem jedynaczką. W domu nie musiałam zbyt długo czekać na rzeczy materialne, bo zawsze je dostawałam, można uznać, że byłam rozpieszczana, bo czasami po powrocie do domu zastawałam nowe ubrania dla mnie kupione przez moją mamę, mimo że moja szafa już pęka w szwach. Mieszkam z rodzicami i dziadkami. W zeszłym roku, w wakacje związałam się z moim najlepszym przyjacielem (3 lata starszy), z którym połączyło mnie wielkie uczucie. Różniło nas wiele, ale nie stanowiło to dla nas problemu, bo najważniejsze było dla nas to, co do siebie czujemy i czy darzymy się wzajemnym szacunkiem. Zeszłe wakacje były najlepszymi, jakie do tej pory przeżyłam, bo spędziłam je z Nim. Minęły wakacje, a we wrześniu 2020 On zrezygnował z pracy. Myślałam, że ma w zanadrzu kolejną, a okazało się, że dopiero po dwóch miesiącach zaczął znowu pracować. Do dnia dzisiejszego od tamtego czasu już parę razy zmienił pracę. Minus też był taki, że często spóźniał się na spotkania, jednak to nie był powód, dla jakiego bym Go zostawiła, bo sama mam wiele wad. Wtedy już coś zaczęło nie pasować mojej mamie. Ja zaczęłam szkołę, a że uczęszczam do liceum na wysokim poziomie dojeżdżam około 45 kilometrów dziennie - nie miałam zbyt wiele czasu i rzadziej się spotykaliśmy. Podczas lekcji zdalnych dostałam depresji, mimo że jestem zorganizowaną osobą - kończąc lekcje o 12:00 mówiłam wszystkim, że nie mam czasu się spotkać i nie mam siły na nic, a tak naprawdę od momentu zakończenia lekcji leżałam na łóżku i spałam, często płakałam, uczyłam się. Niestety On też miał wtedy problem z dojazdem, bo rozwalił auto, a teraz zbiera na nowe. On miał wtedy kryzys psychiczny, problemy w domu. Od marca bieżącego roku mama zaczęła mówić mi, żebym z Nim zerwała. Kierowała się argumentami, że powinien się ogarnąć itp., posłuchałam jej i pod koniec kwietnia ustaliliśmy, że robimy sobie "przerwę". Od momentu rozpoczęcia przerwy aż do końca czerwca spotykaliśmy się zarówno sami, jak i w grupie znajomych, zachowywaliśmy się normalnie jak przyjaciele, mimo że wiedzieliśmy o uczuciach, którymi siebie darzymy. W lipcu po mojej 18-tce coś w nas pękło i wyznaliśmy sobie uczucia, zaczęliśmy znów zachowywać się jak para, ale musieliśmy to ukrywać przed moją mamą. Wtedy zrozumiałam, że nie zakończyłam związku z Nim, bo tego chciałam, ale dlatego, że mama mi to kazała zrobić. Kiedy zorientowała się, że za często się w tegoroczne wakacje spotkamy, zaczęła go obrażać gorzej niż wcześniej. Mówiła, że to nierób, leń, brzydki, niezadbany chłopak, nieogarnięty nieudacznik życiowy. Wspominała też, że to nie jest chłopak dla mnie, nie zasługuje na mnie, nie wie, co ja w nim widzę, że jestem zaślepiona, naiwna, że pochodzi z biednej rodziny, ubiera się jak wieśniak. Wczoraj On napisał do mojej mamy, żeby się spotkać, bo chce porozmawiać o paru kwestiach i przeprosić za swoje dotychczasowe zachowanie. Mama niestety zrobiła ogromną awanturę. Zakazała mi się z nim spotykać, pisać, dzwonić do Niego, mówiła że zgłosi go na policję i że jak chce z nim być to mam wypier..do Niego albo się zabić razem z Nim. Od zawsze mama czyta wszystkie moje wiadomości, więc muszę je usuwać. Zawsze byłam kontrolowana. Babcia wczoraj do niego dzwoniła, mówiła że ma się odwalić ode mnie, a mama to samo mu napisała. Co robić? Kocham Go, a on mnie. Wiem, że ma wiele wad, ale teraz naprawdę się ogarnia, bo widzę to po jego czynach. Chcemy być razem, ale mama go nie akceptuje.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Depresja Psychiatria Psychologia Psychoterapia Relacje z partnerem

Czy przy tej nerwicy konieczne jest przyjmowanie leków?

Dzień dobry. Od prawie 2 lat mam nerwice natręctw, objawiająca się niechcianymi i dziwnymi myślami. Teraz od kilku miesięcy doszła tez nerwica lękowa. Zaczęłam terapię u psychologa, moje pytanie: czy w takim wypadku konieczne jest przyjmowanie leków? Wolałabym wyleczyć... Dzień dobry. Od prawie 2 lat mam nerwice natręctw, objawiająca się niechcianymi i dziwnymi myślami. Teraz od kilku miesięcy doszła tez nerwica lękowa. Zaczęłam terapię u psychologa, moje pytanie: czy w takim wypadku konieczne jest przyjmowanie leków? Wolałabym wyleczyć się bez tego, ale boję się ze wyjście z nerwicy bez leków jest niemożliwe
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Bartosz Neska
Mgr Bartosz Neska
Mgr Magdalena Klekotko
Mgr Magdalena Klekotko
Dotyczy: Nerwica natręctw Nerwica Psychiatria Psychologia Psychoterapia

Czy takie niskie libido jest możliwe przy nerwicy?

Witam, Czy jest możliwe, żeby osoba cierpiąca na nerwice lękową miała zerowy poziom libido do tego stopnia że nie ma nawet ochoty na pocałunki z partnerką? Mój partner cierpi na taką nerwice, jesteśmy ze sobą krótko. Na początku widziałam chęć... Witam, Czy jest możliwe, żeby osoba cierpiąca na nerwice lękową miała zerowy poziom libido do tego stopnia że nie ma nawet ochoty na pocałunki z partnerką? Mój partner cierpi na taką nerwice, jesteśmy ze sobą krótko. Na początku widziałam chęć całowania mnie, a odkąd objawy mu się nasiliły nie widzę żadnego pożądania z jego strony. Czy nerwica może mieć na to aż taki wpływ czy przyczyna może tkwić w czymś innym? Jakie może być rozwiązanie w tej sytuacji, patrząc na to że leki też mają na to negatywny wpływ?
odpowiada 1 ekspert:
Dr n. med. Maria Magdalena Wysocka-Bąkowska
Dr n. med. Maria Magdalena Wysocka-Bąkowska
Dotyczy: Obniżone libido Nerwica Psychiatria Nerwica lękowa

Czy dopływ krwi do mózgu ma wpływ na zachowanie?

Czy zbyt duży lub mały dopływ krwi do mozgu może spowodować zaburzenia zachowania podobne do zaburzeń psychicznych? Zaburzone zachowanie było poprzedzone bólem i uczuciem gorąca w sercu, brakiem tchu, następnie nastąpiło odyzkanje sił i zaburzone zachowanie.
odpowiada 1 ekspert:
Lek. Wiesław Łuczkowski
Lek. Wiesław Łuczkowski
Dotyczy: Zaburzenia zachowania Psychiatria Ból serca Serce Mózg

Czy taki lek może powodować tycie?

Czy lek lotuda powoduje tycie
odpowiada 1 ekspert:
Redakcja abcZdrowie
Redakcja abcZdrowie
Dotyczy: Psychiatria Przybieranie na wadze

Czy po zażyciu tego leku mogę bezpiecznie spożywać alkohol?

Chciałem się zapytać jaki czas po zażyciu leku Hydroxyzinum Adamed 10mg można bezpiecznie spożywać alkohol?
odpowiada 1 ekspert:
Lek. Wiesław Łuczkowski
Lek. Wiesław Łuczkowski
Dotyczy: Psychiatria Alkohole

Jaka może być przyczyna moich lęków?

Dzień dobry, Od dłuższego czasu mam dosyć specyficzny problem mianowicie boję spać się sama, co chwila podnoszę głowę aby sprawdzić czy nikt nade mną nie stoi, przez co mam problemy z zasypianiem.Mam również kłopoty z pamięcią, nie pamietam co robiłam... Dzień dobry, Od dłuższego czasu mam dosyć specyficzny problem mianowicie boję spać się sama, co chwila podnoszę głowę aby sprawdzić czy nikt nade mną nie stoi, przez co mam problemy z zasypianiem.Mam również kłopoty z pamięcią, nie pamietam co robiłam dnia wcześniejszego a czasem niektórych rzeczy, które dopiero co zrobiłam.Problem również jest taki, że jak jeżdżę komunikacja miejska np. to boje się nawet myśleć bo myśle sama nie wiem czemu, że wydaje jakieś dźwięki lub ludzie to słyszą.Nie wiem czy jest to jakiś lęk? I jaka jest tego przyczyna ?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bartosz Neska
Mgr Bartosz Neska
Dotyczy: Lęk Zaburzenia snu Psychiatria Psychologia Psychoterapia

Czy moje złe samopoczucie ma związek z tymi tabletkami?

Prze okres 4 tygodni brałam tabletki ,, PREDNISOLON 50 Mg" brałam to codziennie 100mg następnie 50 mg a w następnym 25 mg ostatnim tygodniu brałam 25 mg co drugi dzień. Przez ten okres miałam objawy jakby ,,depresji " miałam... Prze okres 4 tygodni brałam tabletki ,, PREDNISOLON 50 Mg" brałam to codziennie 100mg następnie 50 mg a w następnym 25 mg ostatnim tygodniu brałam 25 mg co drugi dzień. Przez ten okres miałam objawy jakby ,,depresji " miałam wachania nastrojów płakałam i byłam nie obecna. Doktor powiedział że to normlane ponieważ w tych tabletkach jest kortyzol ... Od dwóch dni nie biorę już tabletek lecz dalej fatalnie się czuje ... Znów płacze .. czy to normlane ? Czy to minie ? Powinnam iść do jakiegoś specjalisty ? Mój lekarz jest na urlopie i nie wiem co mam robić ... Proszę o pomoc
odpowiada 1 ekspert:
Redakcja abcZdrowie
Redakcja abcZdrowie
Dotyczy: Depresja Psychiatria Psychologia Psychoterapia

W jakim kierunku prowadzić dalej diagnostykę?

Witam, mam 31 lat, mężczyzna – dokładnie miesiąc temu pierwszy objaw duszności, ucisk w klatce piersiowej, drętwienie kończyn oraz twarzy (ten objaw towarzyszy mi od dłuższego czasu, prawie zawsze w nocy), jakby lekkiego niedowładu lewej ręki oraz nogi, po czym... Witam, mam 31 lat, mężczyzna – dokładnie miesiąc temu pierwszy objaw duszności, ucisk w klatce piersiowej, drętwienie kończyn oraz twarzy (ten objaw towarzyszy mi od dłuższego czasu, prawie zawsze w nocy), jakby lekkiego niedowładu lewej ręki oraz nogi, po czym doszło mocne drżenie mięśni. Trafiłem do NŚOZ, zmierzono mi ciśnienie (150/90) oraz zrobiono EKG (w normie). Ciśnienie zostało obniżone i wróciłem do domu. Na nadciśnienie się leczę i nie miałem z nim problemów, po tym ataku kontroluje i również nie ma problemu. Stwierdzony również mam refluks żołądka. Od tamtej pory towarzyszy mi uczucie ciągłego zmęczenia, bóle mięśni, szum w uszach, częste napady dziwnego uczucia jakby powietrze znikało w środku. Codziennie odczuwam z różnym natężeniem uczucie oszołomienia, jakbym nie wiedział co się dzieje i ktoś powoli odłączał mi „prąd”, z wrażeniem, że zaraz zemdleje. Objawy często poprzedzają uderzenia gorąca w różnych częściach ciała, najczęściej klatki i twarzy. W ostatnich dniach doszły problemy z przełykaniem śliny (czasami jej brak, czasami jakby gardło było ściśnięte i musze powtórzyć przełknięcie) ale przy potrawach lub napojach nie ma problemu. Od tamtej pory zrobione: morfologia z rozmazem – OK, mocz – OK, Białko CRP – OK, D-dimery – OK, próby wątrobowe – OK (lekko podwyższone GGTP norma 54 wynik 60) TSH – OK, Ferrytyna – OK, Cholesterol całkowity Norma 140-200 wynik 214, HDL Norma 35-75 Wynik 83, pozostałe – OK, Wit.D3 Norma 35-80 Wynik 11,4 (od razu rozpoczęta suplementacja, wynik po miesiącu 43), Wit,B12 – OK, Testosteron – OK, Glukoza – OK, Sód, Potas, Magnez, Żelazo, Wapno – OK, Kortyzol gdzieś zginął wynik ale był lekko podwyższony, Bolerioza IgG,IgM - OK Wizyty i badania: Neurolog – skierowanie na MRI z kontrastem mózgu, ogólnie ok. skierowanie do neurochirurga w celu omówienia „naczyniak żylny 18x2mm w prawym płacie ciemieniowym” – nie powinien dawać wyżej wymienionych objawów. Kardiolog – Echo serca z Dopplerem OK USG jamy brzusznej – kamień w pęcherzyku żółciowym 7mm, pozostałe OK Czekam na TK kręgosłupa szyjnego. Oczywiście pierwsze co na myśl przychodzi nerwica, ostatnio powiedzmy miałem bardziej nerwowy okres w życiu ale raczej wszystko się ustabilizowało i nie powinno to wywołać aż takich objawów… Od dwóch tygodniu suplementuje witaminy, biorę tabletki ziołowe sedivitax na noc i napar z ziół na uspokojenie. Niestety zero poprawy. Wspomnę, że od listopada byłem na diecie i schudłem 17 kg (z 92 na aktualne 75) ale od lipca odpuściłem i utrzymuje wagę. Pracę mam biurowo a aktywność fizyczna raczej niewielka więc zrzucenie wagi ogólnie polegało na obniżeniu dostarczanych kcal (ok. 1800 dziennie) Może ktoś podpowiedzieć, w jakim kierunku iść dalej? Czy szukać raczej zaburzeń na tle nerwowym? Z góry dziękuje za odpowiedzi!
odpowiada 1 ekspert:
Dr n. med. Maria Magdalena Wysocka-Bąkowska
Dr n. med. Maria Magdalena Wysocka-Bąkowska
Dotyczy: Badanie elektrokardiograficzne Kardiologia Neurologia Nadciśnienie Dzwonienie (szum) w uszach Ból w klatce piersiowej Rozmaz krwi obwodowej Nerwica Interna Psychiatria Suplementy diety Bóle mięśni Duszności Ciągłe zmęczenie Uderzenia gorąca Drętwienie kończyn Cholesterol Żelazo Magnez

Jak zmienić swoje negatywne myślenie i zacząć cieszyć się życiem?

Nie chcę mi się już nic. Nie mam radości z niczego, ciągle się boję, nie mogę nic jeść, w następnym miesiącu zaczynam studia (psychologię, trochę ironicznie) i boję się, że nie dam sobie rady przez to wszystko. Mam dość, nie... Nie chcę mi się już nic. Nie mam radości z niczego, ciągle się boję, nie mogę nic jeść, w następnym miesiącu zaczynam studia (psychologię, trochę ironicznie) i boję się, że nie dam sobie rady przez to wszystko. Mam dość, nie mam siły się już starać. Wszystko we mnie pękło na raz. Nie mogę spać sama w nocy, bo jestem dręczona przez myśli samobójcze. Nie potrafię się już uśmiechnąć, ciągle płaczę albo jestem apatyczna. Mam już tak dość, myślę, że nie popełnię samobójstwa, bo nie chcę mamie dokładać niepotrzebnie problemów, ale jeśli tak ma wyglądać moje życie to raczej długo z tym nie wytrzymam. Czuję się jak obciążenie dla całej rodziny i przyjaciółek, a do tego tak strasznie mi wstyd po prostu z tego wszystkiego. Niby nie chcę się zabić, ale nie widzę też innego wyjścia. Tak się boję po prostu. Było tak dobrze tyle miesięcy, tak się starałam naprawić swoje pesymistyczne myślenie i wszystko nagle pękło. Nie daję już sobie po prostu rady, jestem w kropce. Nic nie sprawia mi już radości, nie mam żadnych zainteresowań, nic mnie nie interesuje. Chciałabym po prostu najlepiej zgnić w tym łóżku i przestać być pasożytem dla innych.
odpowiada 3 ekspertów:
Mgr Bartosz Neska
Mgr Bartosz Neska
Mgr Magdalena Klekotko
Mgr Magdalena Klekotko
Mgr Anna Kasprzak
Mgr Anna Kasprzak
Dotyczy: Lęk Psychiatria Psychologia Psychoterapia Myśli samobójcze

Do jakiego lekarza mam się udać z tymi wahaniami nastroju?

Od dłuższego czasu mam zaburzenia świadomości i problemy z koncentracją, wahania nastroju, uczucie nieobecności wymienione dolegliwości występują tylko w spoczynku, gdy coś robię np. pracuje, uprawiam sport to część dolegliwości ustępuje. Mam pytanie do jakiego lekarza specjalisty mam sie udać aby zdjagnozowac chorobę
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Psychiatria Psychologia Problemy z koncentracją Zaburzenia świadomości

Czy w tym przypadku psychoterapia może być pomocna?

Kobieta 35 lat. Leczę się na schizofrenię(tylko farmakoterapia) Moje objawy to w większości objawy negatywne:blady afekt, wycofanie społeczne, zamknięcie w sobie, lęki, nnapięcia. Chciałabym się dowiedzieć coś o przetrwałych objawach negatywnych tej choroby.Czy można stosować w ich leczeniu oprócz... Kobieta 35 lat. Leczę się na schizofrenię(tylko farmakoterapia) Moje objawy to w większości objawy negatywne:blady afekt, wycofanie społeczne, zamknięcie w sobie, lęki, nnapięcia. Chciałabym się dowiedzieć coś o przetrwałych objawach negatywnych tej choroby.Czy można stosować w ich leczeniu oprócz farmakoterapii psychoterapię?Czy może one są oporne na leczenie? czy osoba chorująca na nie nie będzie już mogła tak funkcjonować jak przed chorobą, czy jeśli odizolowała się i wycofała z życia nie będzie już w stanie wrócić do społeczeństwa i nie uda jej się nawiązać kontaktu z drugim człowiekiem?
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Magdalena Klekotko
Mgr Magdalena Klekotko
Mgr Anna Byczko
Mgr Anna Byczko
Dotyczy: Schizofrenia Psychiatria Psychologia Psychoterapia Farmakoterapia

Na co może wskazywać takie pogorszenie samopoczucia?

Nie wiem sam czy coś mi dolega a jeśli tak to co. Od kilku lat w zasadzie nie dzieje się najlepiej z moją psychiką. Od dawna mam niskie samopoczucie, mam wrażenie że nie dam rady sobię z najprostszymi rzeczami, czuję... Nie wiem sam czy coś mi dolega a jeśli tak to co. Od kilku lat w zasadzie nie dzieje się najlepiej z moją psychiką. Od dawna mam niskie samopoczucie, mam wrażenie że nie dam rady sobię z najprostszymi rzeczami, czuję się cały czas oceniany. Nawet teraz gdy skończyłem szkołę szukam pracy jak najłatwiejszej bo czuję że nic nie potrafię. Izoluje się od ludzi, od kilku lat mam problemy z interakcjami społecznymi, szczególnie z nowymi osobami. Gdy występuje niezręczna cisza, zawsze mam wrażenie że to przez to że ja nie jestem ciekawy, nie mam nic do powiedzenia. Zdarzały się zawroty głowy, drżenie nogi czy wagarowanie od szkoły. Od dawna nie mogę znaleźć sensu życia, mam wrażenie że jakbym się dowiedział się że jutro umrę to nie zrobiło by to na mnie wrażenia. Miałem kilka lat temu myśli samobójcze ale ustały, mój sposób myślenia zmienił się na "skoro życie nie ma sensu to pożyj trochę, może nabierze sens jak wejdziesz w dorosłe życie". Nie mam napadów płaczu, zdarzały się jednorazowo. Nie potrafię być szczęśliwy, nie cieszą mnie rzeczy które kiedyś cieszyły dlatego lubię korzystać z alkoholu "żeby coś poczuć" ale nie robię tego często.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bartosz Neska
Mgr Bartosz Neska
Dotyczy: Psychiatria Psychologia Psychoterapia Myśli samobójcze

Jak radzić sobie z pogłębieniem depresji?

Witam. Mam 22 lata. Ostatnio mam ogromny problem. Pogłębiłam mi się depresja i nie mam w ogóle apetytu. Jedzenie mnie odrzuca. Schudłam już prawie 8kg w półtora miesiąca. Martwi mnie to, ale nie jestem w stanie przekonać się do jedzenia... Witam. Mam 22 lata. Ostatnio mam ogromny problem. Pogłębiłam mi się depresja i nie mam w ogóle apetytu. Jedzenie mnie odrzuca. Schudłam już prawie 8kg w półtora miesiąca. Martwi mnie to, ale nie jestem w stanie przekonać się do jedzenia mimo ogromnej chęci. Przez ostatnie 2 tygodnie już jest całkiem źle. Jem po 200-500kcal najwięcej. Nawet zawroty głowy, słabość, mroczki przed oczami czy małe omdlenia nie są wystarczające, żeby mnie przemóc. Biorę leki od psychiatry, ale nie pomagają. Co powinnam zrobić? Gdzie szukać pomocy? Zaznaczam też, że miałam anoreksje i nie chcę nawrotu. Na razie jestem w małej niedowadze, ale boję się, co będzie dalej, bo jest mi coraz ciężej. Proszę o poradę
odpowiada 1 ekspert:
Lek. Wiesław Łuczkowski
Lek. Wiesław Łuczkowski
Dotyczy: Anoreksja Depresja Zawroty głowy Niedowaga Psychiatria Omdlenia Brak apetytu

Jak długo można stosować Asertin?

Mam 26 lat i cierpię na nerwicę. Od lutego 2020 r. biorę Asertin 50 (1 tabletka dziennie). Nie mam odwagi póki co odstawić tabletek, gdyż boję się, że moje objawy powrócą. Stąd moje pytanie: jak długo można przyjmować Asertin 50?
odpowiada 1 ekspert:
Lek. Wiesław Łuczkowski
Lek. Wiesław Łuczkowski
Dotyczy: Nerwica Psychiatria
Patronaty
Zdrowie
Dziecko
Psychologia
Newsy
Ważne tematy