Twój przewodnik po zdrowiu

  1. Opisz swój problem. Pomożemy Ci znaleźć odpowiedź w bazie ponad miliona porad!
  2. Nie ma informacji, których szukasz? Wyślij pytanie do specjalisty.
Rozpocznij
7 6 6 , 9 1 5

odpowiedzi udzielonych przez naszych ekspertów

Rzetelnie + Bezpiecznie + Bezpłatnie

Psychologia: Pytania do specjalistów

Czy to oznacza, że leki są za słabe?

Witam. Mam 22 lata, lekarz rodzinny stwierdził u mnie nerwicę lękową i tężyczkę, od okolo 3 tygodni przyjmuję magnez, wapń i witaminę d3, oraz pramolan - 2 tabletki na noc. Z początku tabletki pomagały, ale teraz znowu zaczynam ciągle... Witam. Mam 22 lata, lekarz rodzinny stwierdził u mnie nerwicę lękową i tężyczkę, od okolo 3 tygodni przyjmuję magnez, wapń i witaminę d3, oraz pramolan - 2 tabletki na noc. Z początku tabletki pomagały, ale teraz znowu zaczynam ciągle płakać i czuć pustkę, tesknie ale nie wiem za czym. Moje pytanie brzmi, czy to możliwe że lek nie zaczął do końca działać, czy może leki są za słabe. co powinnam zrobić ? czekać na poprawę ?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Tężyczka Nerwica Psychiatria Psychologia Magnez

Jak pozbyć się braku motywacji i lenistwa?

Witam, musiałem tutaj sięgnąć o pomoc, bo nigdzie indziej nie potrafię, problem brzmi następująco, mam całkowity brak motywacji do wszystkiego, do dbania o zdrowie, dietę, do ćwiczeń, do spotykania się ze znajomymi, do zajmowania się sobą i hobby. Mój każdy... Witam, musiałem tutaj sięgnąć o pomoc, bo nigdzie indziej nie potrafię, problem brzmi następująco, mam całkowity brak motywacji do wszystkiego, do dbania o zdrowie, dietę, do ćwiczeń, do spotykania się ze znajomymi, do zajmowania się sobą i hobby. Mój każdy dzień wygląda tak samo, wstaje o 12 pije kawę, siedzę i przeglądam telefon, robię obiad i dalej to samo do godziny 24. Drugi mój problem to brak pociechy z tego co robię i to mi się zdaje jest pierwszy powód dlaczego moje życie tetaz jest monotonne, chciałbym to zmienić bo mam dużo pasji, rzeczy które mogę robić Ale mi się nie chce. Jest na to jakieś rozwiązanie? Chciałbym jak najszybciej pozbyć się lenistwa i ciezarnego ciała, chce żeby wszystko co robiłem kiedyś dawało mi taką samą frajdę, dziękuję za odpowiedzi
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Alicja Maria Jankowska
Mgr Alicja Maria Jankowska
Dotyczy: Wypalenie zawodowe Psychologia Motywacja

W jaki sposób naprawić relacje z partnerem?

Psychicznie już nie daje rady.Jest mi tak ciężko, nanostop praktycznie płacze.Jak jestem u kogoś robię dobra minę do złej gry tzn uśmiecham się ale ten uśmiech nie jest szczery, z chęcią bym wybuchła z płaczem i się powstrzymuję Jesteśmy razem... Psychicznie już nie daje rady.Jest mi tak ciężko, nanostop praktycznie płacze.Jak jestem u kogoś robię dobra minę do złej gry tzn uśmiecham się ale ten uśmiech nie jest szczery, z chęcią bym wybuchła z płaczem i się powstrzymuję Jesteśmy razem 8 lat mamy dwójkę dzieci.Nie raz mieliśmy problemy przez które przeszliśmy.Ale teraz...ja nie daje już rady.Chodzi o to ze mąż ciągle na mnie krzyczysz.Coś mu się nie uda -krzyczysz,ktoś go wkurza- na mnie bądź na dzieci krzyczy, budowa domu nie idzie po jego myśli- też krzyczy, nie posprzątaj domu- krzyczy.On pracuje w delegacji przeprowadziliśmy się i jestem w obcym dla siebie miejscu ciężko mi się tutaj odnaleźć ale mąż tego nie rozumie.Gdy zadzwonię do niego to chyba logiczne skoro jest moim mężem ze najpierw do niego ale czy słusznie to nie wiem i powiem o problemie np ze zepsuł się samochod to tez krzyczy .Muszę szukać pomocy wśród obcych osób.Gdzie kolwiek nie jesteśmy on potrafi wpaść w taki szal ze ciągle krzyczy czy to jest budowa, miasto, czy tez w samochodzie,czy u rodziny.Ostatnio na mieście przy obcych ludziach wpadł w taki szal ze ja byłam tak zdezorientowana ze nie wiedziałam o co mu właściwie chodzi.Dodam ze byłam u dentysty od bólu zęba miałam goraczke ale ten jak wpadł w szal tak się na mnie wydzierał ,groził ze mnie uderzy, wie ze jak uderzy z automat koniec małżeństwa.Ale potem usiadł do auta dalej się wydzierał ja już psychicznie tego nie byłam wstanie znieść.Bo ciągle tylko na mnie krzyczy nieważne czy to dom czy miejsce publiczne ciągle tylko krzyczy.I wtedy targnelam się na swoje życie wysiadając z auta które już jechało.Psychicznie tego nie mogłam wytrzymać.Nic mi się nie stało ale jemu to chyba nic do myślenia nie dało...Mam nawet dobry kontakt z jego rodzina i ta bliższa i ta dalsza ale on jest o nich zazdrosny.Ubzdural sonie ciort wie co.Ale jak on pisze z moimi siostrami TP jest dobrze to jest fajnie albo z obcymi babami bo kiedyś go na tym przylapalam.Czy dalej tak robi nie wiem?Ale najgorsze jest to ze cala rodzina widzi jak on się zachowuje, jak on mnie traktuje, ale nikt nie jest wstanie pomoc.Niektórzy widza ze ja psychicznie nie daje rady.Nie umiem tego ukryć nawet przed własnymi dziećmi tez nie potrafię.On nie pójdzie na żadna terapię wiem bo próbowałam.Żadne zdania do niego nie docierają.A jak tylko widzi problem to odrazu szantażuje mnie rozwodem tak jakby on chciał tego rozwodu.Zamiast siąść ze mną porozmawiać gdy ja wyciągam do niego rękę to on się wydziera i wszystko we mnie widzi ze ja jestem ta zła.Szukałam pomocy także w rodzinie...Niestety na moja nie mam co liczyć a jego rodzina niewiele pomoże.Bo on sam musi zobaczyć ze problem jest w nim a nie we mnie.On mnie niszczy.Miałam bardzo trudne dzieciństwo a teraz nawet on popełnia te same błędy co mi rodzice.Moi rodzice tez ciągle na mnie krzyczeli kiedy się kłócili kiedy mama była zła na rodzeństwo wyzwala się na mnie kiedy w domu nie było posprzątane jak mama wraca z pracy tez się na mnie wydzierala fakt ze jestem jedna z najstarszych z rodzeństwa ale to nie był powód by ciągle na mnie się darła.I teraz bardzo podobnie traktuje mnie mąż.Psychicznie już wysiadam.Nie mam siły jeść czasem się zmuszę kanapkę czy jogurta ale to tylko jeden posiłek dziennie.Poprostu strach , stres odbiera mi sile do walki o małżeństwo i nie mam siły by jeść.Ja się go boje . Ja nie chce rozwalać naszego małżeństwa bo mamy dzieci.Kocham go ale nie mam już sil
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Anna Byczko
Mgr Anna Byczko
Dotyczy: Psychologia Psychoterapia Zazdrość w związku Małżeństwo

Czy tak się objawiają ataki paniki?

Witam od pewnego czasu mam niepokojące objawy tzn pierwszy "atak" miałem 27 grudnia tzn kołatanie serca drżenie rąk nogi jak z waty, duszność lekko podwyższone ciśnienie kolejne dwa po 1,5 miesiąca czyli obecnie 14 lutego i 19 lutego to samo... Witam od pewnego czasu mam niepokojące objawy tzn pierwszy "atak" miałem 27 grudnia tzn kołatanie serca drżenie rąk nogi jak z waty, duszność lekko podwyższone ciśnienie kolejne dwa po 1,5 miesiąca czyli obecnie 14 lutego i 19 lutego to samo pogotowie stwierdzilo atak paniki zrobiono EKG stwierdzono że jest ok co to może być czy to faktycznie ataki paniki czy może coś ze sercem czy co innego boje się że cos może być poważnego kardiolog dopiero za dwa tyg
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Badanie elektrokardiograficzne Kołatanie serca Drżenie rąk Ataki paniki Interna Psychologia Duszności Serce Noga

Czy ten lek mógłby mi pomóc w walce z chorobą?

Witam! Od lat leczę się na depresję i zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne. Brałam chyba większość leków na depresję, ale słabo działały, jeśli w ogóle. Czy jeśli nie mam CHAD mogę zapytać lekarki o lit czy jest to jednak tylko dla chorych na... Witam! Od lat leczę się na depresję i zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne. Brałam chyba większość leków na depresję, ale słabo działały, jeśli w ogóle. Czy jeśli nie mam CHAD mogę zapytać lekarki o lit czy jest to jednak tylko dla chorych na CHAD? Oprócz tego mam niedoczynność tarczycy i nietrzymanie moczu. Czy jeśli zrobię dobie prywatnie badanie krwi na poziom litu i wyjdzie mi niski, to lit by mi pomógł? Czy wtedy lekarz ma jakieś przesłanki do przepisania litu, skoro nie mam tzw. dwubiegunówki?
odpowiada 1 ekspert:
Lek. Wiesław Łuczkowski
Lek. Wiesław Łuczkowski
Dotyczy: Badanie krwi Nerwica natręctw Niedoczynność tarczycy Nietrzymanie moczu Choroba afektywna dwubiegunowa Depresja Psychiatria Psychologia Psychoterapia Tarczyca

Czy powinnam skonsultować się z psychologiem?

Witam. Mam 23 lata i od dłuższego czasu czuje ze mam problem ze sobą. Nie jest to wszystko bardzo uciążliwe jednak czasami siedzę i myślę co mi jest. Jestem jakas dziwna, czasami kiedy jestem w pracy i ktos do mnie... Witam. Mam 23 lata i od dłuższego czasu czuje ze mam problem ze sobą. Nie jest to wszystko bardzo uciążliwe jednak czasami siedzę i myślę co mi jest. Jestem jakas dziwna, czasami kiedy jestem w pracy i ktos do mnie podchodzi porozmawiać (ja musze nadal wykonywać swoje zadanie) to nie mogę się skupić ani na zadaniu ani na rozmowie, ciagle zapominam co chciałam powiedzieć, powtarzam słowa, nie potrafię się wypowiedzieć, a przecież normalnie wcale tak nie jest. Czuje sie jakbym była uposledzona...Z reguły kiedy poznaje nowe osoby, czy laduje w nowym środowisku jestem cicha, unikam wzroku, z nikim się nie witam przez co później czuje jakby mieli mnie za dziwna albo niekulturalna (w domu jestem normalna, na ulicy tez, gdy poznaje obce osoby normalnie sie przedstawiam, uśmiecham i mówię). Nie jestem asertywna, ludzie mówią ze zawsze zrobię to co powiedzą..a ja po prostu nie potrafię odmówić w pracy komuś kto mna zarządza, bądź osobie starszej. Mam też problem z chłopakami, nie umiem z nimi rozmawiać, mam wrażenie że zachowuje sie w ogóle jak nie ja, a po rozmowie zazwyczaj mam poczucie wstydu, jestem zazenowana własnym zachowaniem, podczas rozmowy z nimi zawsze biorę pod uwagę czy czasami nie robia sobie ze mnie żartów. Czuje ze jestem naiwna i na wszystko się nabieram, nie umiem rozpoznać czy oni mówia serio czy nie. Boje sie ze na kolejny dzień ludzie będą na mnie patrzeć i sie ze mnie śmiać, np znajomi z pracy bo np rozmawiałam z tym chłopakiem w pracy i myślę że zle sie zachowałam a on wszystkim rozgada jakieś głupoty które mówiłam. Kiedyś miałam 'przyjaciółkę' która robila wszystko zeby mnie ośmieszyć..(mam wrażenie że czula sie gorsza)za moimi plecami robila sobie żarty z chłopakiem który mi sie podobał. Kiedy byłam młodsza nie odzywałam się do ludzi, kiedy ktoś ze mną rozmawial zazwyczaj moje odpowiedzi były krótkie i nie wypowiadałam się na żaden temat. Teraz kiedy zaczęłam rozmawiac to na kolejny dzień analizuje co mogłam powiedzieć bądź zrobić co mogło mnie ośmieszyć, albo ze zachowywałam sie dziecinnie, nie tak jak zawsze sie zachowuje. Czuje tez ze za bardzo nie mam z kim porozmawiać o swoich problemach, czuje sie niewysłuchana, trochę zaniedbana w takim sensie ze nikt nie przywiązuje u mnie w rodzinie uwagi do tego jak kto się czuje. Wszyscy mysla ze wszystko jest w porządku. Nie umiem usiąść i powiedzieć im tego co tutaj napisałam, nigdy się u nas tak nie rozmawiało. Czuje tez ze nie potrafię sie na nic zdecydować, nie umiem podjąć decyzji, jestem w wieku w którym powinnam zacząć zmieniać swoje życie, podejmować poważne, odważne decyzje a ja podejmuje je i uciekam z powrotem tam gdzie byłam. Nie poszłam na studia ze strachu, wyjechałam do innego miasta i wróciłam bo nie dawałam sobie rady ze znalezieniem pracy i sie poddałam. Ze wszystkim mam problem, ponieważ wszędzie jest potrzebny kontakt z ludźmi a ja nie umiem go nawiązać. Ostatnio przełamałam się co do chodzenia do urzędów,przychodni itp ale jeżeli chodzi o towar,ystwo..mam tylko jedna koleżankę i mojego chlopaka. Wszyscy zawsze maja mnie za dziecko, wyglądam mlodo ale nie wiem czy się tak zachowuje? Przez to myślę że czasami na siłę chce zachowywać się dorosłe i zachowuje sie inaczej. Nie wiem już sama co mam o tym myśleć, na okrągło mam nowe myśli dlaczego moge byc taka jaka jestem. Z góry dziekuje za odpowiedz, wiem ze powinnam isc do psychologa, jednak mam tendencje ze wole leczyć się sama, ale jeśli rzeczywiście będzie koniecznością pójście do niego, zrobię to.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Alicja Maria Jankowska
Mgr Alicja Maria Jankowska
Dotyczy: Natrętne myśli Stres Psychologia Podejmowanie decyzji

Co mogę jeszcze zrobić, żeby odczuć poprawę?

postaram się opisać w skrócie: diagnoza ? epizod depresji ciężki bez objawów psychotycznych. Brałem leki ( ssr - sertraline 50mg rano) przez 3 lata. wspólnie z lekarzem po poprawie i normalnym funkcjonowaniu ( mi się wydaje, że leczenie przywróciło tak... postaram się opisać w skrócie: diagnoza ? epizod depresji ciężki bez objawów psychotycznych. Brałem leki ( ssr - sertraline 50mg rano) przez 3 lata. wspólnie z lekarzem po poprawie i normalnym funkcjonowaniu ( mi się wydaje, że leczenie przywróciło tak z 80% poprawy porównując stan sprzed zachorowania) zdecydowaliśmy się odstawić lek. Odstawiałem długo i nie było pogorszenia. Dopiero po całkowitym odstawieniu SSRI po dwóch miesiącach zaczął wracać taki lekki stan depresyjny. Nie było tego 80% zadowolenia z życia. Kolokwialnie mówiąc temat olałem bo lockdowny - przyszłość nie jest taka pewna. Nie było ogólnego powodu powstania depresji, przyszła jak grom z jasnego nieba, wiedziałem, że cos się zmieniło, że cos jest nie tak. Rozwinęła się u mnie bardzo szybko aż do próby S, po której rozpoczęła się moja " przygoda" z leczeniem psychiatrycznym. Wracając do meritum. Po odstawiniu i delikatnym, na prawde delikatnym pogorszeniu pojawił sie ogromny stan lękowy. Kołatanie serca, duszności, skok ciśnienia i ból głowy. Z psychicznych objawów ? niczym nie uzasadniony lęk, ogromne poczucie odrealnienia się, moje mysli zaczeły mocno błądzić w nie realnym i katastroficznym świecie. Było to raz. Później zaczęły się kolejne epizody, zatem wróciłem do lekarza. SSRi 100 mg dziennie oraz hydroksyzyna na wszelki wypadek. Było okej przez miesiąc. Później pojawił się lęk lekki tez bez żadnej przyczyny. Stał sie on taki upierdliwy. Kolejna wizyta u lekarza i wystartowaliśmy z pregabaliną na początek 75 mg na noc, a jak sie pogorszy to 75 mg na noc i 75mg na śniadanie. Pogorszyło się więc kolejna dawka i teraz biorę 150 mg na dobę. Niestety nie wiem co robić bo porpawy nie ma. Dziennie sytuacje lekowe pojawiają się non stop, mam totalny spadek jeśli chodzi o zadowolenie z życia, trudności w czynnościach zycia codziennego, jestem mocno spowolniony psychoruchowo, głowa boli i pojawiają się duszności oraz przy atakach mocne poczucie odrealnienia. Przy tych ostatni staram się bagatelizować te myśli, walczę z nimi, ale niestety nieudolnie i przegrywam. Nie wiem co się dzieje i proszę o pomoc. Chodzenie do psychiatry non top to też kosztowny biznes :(
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Alicja Maria Jankowska
Mgr Alicja Maria Jankowska
Dotyczy: Ból głowy Kołatanie serca Depresja Psychiatria Psychologia Leczenie psychiatryczne Duszności Ból serca Stopy Serce

Dlaczego jeszcze nigdy nie miałam orgazmu?

Mam 20 lat i nigdy nie miałam orgazmu. Z partnerem rozmawiam otwarcie o wszystkim, podczas seksu odczuwam dużą przyjemność, lecz orgazm nie przychodzi. Nie spieszymy się, raz nawet zdarzył mi się kobiecy wytrysk ,ale bez orgazmu. W wieku około 14... Mam 20 lat i nigdy nie miałam orgazmu. Z partnerem rozmawiam otwarcie o wszystkim, podczas seksu odczuwam dużą przyjemność, lecz orgazm nie przychodzi. Nie spieszymy się, raz nawet zdarzył mi się kobiecy wytrysk ,ale bez orgazmu. W wieku około 14 lat oglądałam pornografie i trochę przesadzałam i podwyżyłam sobie poprzeczkę podniecenia, teraz nie oglądam już od 2 lat. Czy ten problem może być spowodowany tą pornografią ? Konieczne jest udanie się do psychologa bądź seksuologa? Jakie mogą być inne przyczyny problemu i możliwe rozwiązania? Proszę o odpowiedź na każde pytanie Staram się o wizytę u psychologa, seksuologa ale muszę czekać, chcę pomocy teraz.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Alicja Maria Jankowska
Mgr Alicja Maria Jankowska
Dotyczy: Cyberseks Wytrysk bez orgazmu Seksuologia Psychologia Seks Orgazm

Czy córka może wypisać się na własne żądanie?

Jeżeli corka 34 letnia sama zgłosiła się na leczenie do szpitala psychicznie i nerwowo chorych z powodu nadużycie alkoholu. I czy sama na własne zadanie może się wypisać?
odpowiada 1 ekspert:
Lek. Wiesław Łuczkowski
Lek. Wiesław Łuczkowski
Dotyczy: Psychiatria Psychologia Psychoterapia Leczenie psychiatryczne

Co właściwie może mi dolegać?

Nie wiem co mi dolega Naprawdę mam duży problem z określeniem co mi tak właściwie jest szukałem na różnych stronach odpowiedzi jakiejkolwiek Warto zacząć od tego że od najmłodszych Lat miałem dość mocno nasilony lęk przed śmiercią oraz utraty bliskich... Nie wiem co mi dolega Naprawdę mam duży problem z określeniem co mi tak właściwie jest szukałem na różnych stronach odpowiedzi jakiejkolwiek Warto zacząć od tego że od najmłodszych Lat miałem dość mocno nasilony lęk przed śmiercią oraz utraty bliskich wraz z wiekiem to nie mijało w pewnym momencie zacząłem odczuwać że można w łatwy sposób umrzeć mimo że nigdy nie miałem myśli samobójczych to żyje w leku że coś może się stać i wyjście z domu jest samo w sobie ryzykiem że stanie mi się krzywda . Więc zacząłem obsesyjnie się bać że coś mi się wydarzy przy tym wszystkim pojawiają się duże bóle głowy oraz problemy z rozmawianiem z ludźmi . Nie potrafię z nikim o tym porozmawiać czasem zdarzyło mi się coś wspomnieć o tym rodzicom ale uznali że mi to przejdzie. Przy tym wszystkim pojawia się u mnie bezsenność i z mojego odczucia nadpobudliwość w jakimś stopniu więc wszystko wyrzucam w twórczy sposób (artystyczny ) też bardzo często mam koszmary których wolę jednak nie opisywać ale głównie polegają na dziwnych dźwiękach przykładowo piszczenie lub jakiś hałas szybko potrafię się wtedy obudzić z dużym poczuciem niepokoju . Do tego wszystkiego dochodzi ciągłe poczucie niespełnienia że muszę coś tworzyć coś istotnego ze sobą robić ze nie mogę marnować czasu by w pewien sposób móc się dowartościować oraz poczuć wewnętrzny spokój . W skrócie muszę ciągle znajdować w sobie spokój i jakoś się wyciszać ale jest to ciężkie próbowałem się zaakceptować że już taki jestem ale czując się dziwnej z dnia na dzień nie pozwala mi myśleć że coś się zmieni . Cały czas żyje z nadzieją że poznam osobę która mnie zrozumie bym mógł z kimś wreszcie porozmawiać (bo może tyle czasem wystarczy co zwykła rozmowa ) Nie lubię do siebie dopuszczać myśli że mam problemy ze sobą bo powoduje to że się czuje słabszy co odbija się na moim samopoczuciu więc każdego dnia próbuję jakoś żyć i udawać że wszystko jest w porządku . Postanowiłem to napisać tutaj bo z psychologiem w ogóle nie potrafię rozmawiać jest mi wtedy o wiele ciężej .
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Alicja Maria Jankowska
Mgr Alicja Maria Jankowska
Dotyczy: Natrętne myśli Ból głowy Bezsenność Lęk Psychiatria Psychologia Psychoterapia

Co znaczy węchowy zespół odnoszący?

Chciałabym Państwa zapytać o węchowy zespół odnoszący (ang. olfactory reference syndrome – ORS). Czy jest to prawdziwa choroba i co można doradzić osobie, która na nią choruje?
odpowiada 1 ekspert:
Redakcja abcZdrowie
Redakcja abcZdrowie
Dotyczy: Psychologia

Czu bóle głowy i napady lękowe to coś poważnego?

Witam. Mam 30 lat i od kilku miesięcy zmagam się z silnymi bólami głowy oraz zawrotami. Do tego doszedł szum w uszach i ból prawego ucha. Wiecznie jestem zmęczona i niechętna do wstawania z łóżka. Czasami zawroty głowy są... Witam. Mam 30 lat i od kilku miesięcy zmagam się z silnymi bólami głowy oraz zawrotami. Do tego doszedł szum w uszach i ból prawego ucha. Wiecznie jestem zmęczona i niechętna do wstawania z łóżka. Czasami zawroty głowy są tak silne że muszę usiąść by nieupasc. Mam także napady lękowe i problem ze snem. Wizyta u neurologa dopiero za tydzień. Boje się że to coś poważnego
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Neurologia Ból głowy Lęk Dzwonienie (szum) w uszach Zawroty głowy Zaburzenia snu Lęk napadowy Psychologia Ucho Ból ucha

Dlaczego niemowlę musi spać tylko z mamą?

Od 2 miesięcy moja 7 miesięczna córka wieczorem chce zasypiać tylko ze mną. W dzień nie ma problemu z zasypianiem z tata lub babcia, natomiast w nocy jeśli nie ja siedzę przy jej łóżeczku dopóki nie zaśnie jest jedną wielką... Od 2 miesięcy moja 7 miesięczna córka wieczorem chce zasypiać tylko ze mną. W dzień nie ma problemu z zasypianiem z tata lub babcia, natomiast w nocy jeśli nie ja siedzę przy jej łóżeczku dopóki nie zaśnie jest jedną wielką histeria i potrafi płakać nawet godzinę dopóki do niej nie przyjdę. Co może być przyczyną takiego stanu ?
odpowiada 1 ekspert:
Redakcja abcZdrowie
Redakcja abcZdrowie
Dotyczy: Histeria Psychologia Dziecko

Czy to oznacza, że jestem uzależniona?

Zawsze piłam co sobotę ale w momencie gdy się dowiedziałam ze zaszłam w ciąże to odstawiłam alkohol bez żadnych problemowo.Po porodzie karmiłam piersią przez przez 4 miesiące( tylko dlatego ze życie z byłym mężem dało się we znaki mojemu synowi.To... Zawsze piłam co sobotę ale w momencie gdy się dowiedziałam ze zaszłam w ciąże to odstawiłam alkohol bez żadnych problemowo.Po porodzie karmiłam piersią przez przez 4 miesiące( tylko dlatego ze życie z byłym mężem dało się we znaki mojemu synowi.To jedyny powód ) Czy jeżeli pije.Raz w tygodniu ale tylko dlatego ze chce a nie ze muszę to czy jestem alkoholiczka?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Marek Lisowski
Mgr Marek Lisowski
Dotyczy: Uzależnienie od alkoholu Psychologia Psychoterapia

Czy to mogą być objawy ADH lub autyzmu?

Dzień dobry witam .Mama wątpliwości co do rozwoju mojego syna .Ma dwa latka często się buja ale nie wyłącza się przy tym i wózku na spacerze .Jak się nie buja to sama głowa mu się kiwa,nogi też podskakują .Mało mówi... Dzień dobry witam .Mama wątpliwości co do rozwoju mojego syna .Ma dwa latka często się buja ale nie wyłącza się przy tym i wózku na spacerze .Jak się nie buja to sama głowa mu się kiwa,nogi też podskakują .Mało mówi tylko mama,baba,tata.Zbieram pieniądze na diagnostykę pod kątem autyzmu .Rozumie co się do niego mówi,odpowiada uśmiecha,nie lubi zostawać sam w pokoju zaraz idzie za mną.Mam dobry kontakt wzrokowy,nie lubi bawić się sam tylko ze mną,nie unika dzieci na placu tylko próbuje włączyć się do zabawy.Hak się cieszy ,to często macha rączkami . Proszę o podpowiedź czy to autyzm czy też ADHD
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Bartosz Neska
Mgr Bartosz Neska
Mgr Agata Majda
Mgr Agata Majda
Dotyczy: Neurologia Autyzm ADHD Pediatria Psychologia Dziecko Noga

Jak mam poradzić sobie ze swoim stanem zdrowia?

Mam dreszcze, pieczenie ciała, /igły /,napady zimna przed snem, napady obezwładniającego lęku przed chorobą i śmiercią, nadwrażliwość lub urojenia węchowe, okresowe przygryzanie lub dławienie z nadprodukcją flegmy. Wysiłek fizyczny jedzenie lub stres, potęguje objawy, również leki na poprawę krążenia... Mam dreszcze, pieczenie ciała, /igły /,napady zimna przed snem, napady obezwładniającego lęku przed chorobą i śmiercią, nadwrażliwość lub urojenia węchowe, okresowe przygryzanie lub dławienie z nadprodukcją flegmy. Wysiłek fizyczny jedzenie lub stres, potęguje objawy, również leki na poprawę krążenia ... Mam 68 lat pochp, b. pokrzywiony kręgosłup szyjny i lędźwiowy i zniszczony system odpornościowy. leczenie dotychczasowe /objawowe/, nic nie daje, jestem wyczerpany i bezradny
odpowiada 1 ekspert:
Redakcja abcZdrowie
Redakcja abcZdrowie
Dotyczy: Przewlekła obturacyjna choroba płuc Dreszcze Stres Zespoły urojeniowe i otępienie Psychologia Kręgosłup

Czy powinnam zapisać córkę na wizytę do psychologa?

Dzień dobry moja córka ma 12lat i nie ma przyjaciół ,kolegów,koleżanek ,znajomych nieraz ktoś do niej przyjdzie i gdzieś pójdzie ale tak to w ogóle nie wychodzi co mam zrobić proszę o szybką odpowiedź. Czy mam gdzieś iść do jakiegoś... Dzień dobry moja córka ma 12lat i nie ma przyjaciół ,kolegów,koleżanek ,znajomych nieraz ktoś do niej przyjdzie i gdzieś pójdzie ale tak to w ogóle nie wychodzi co mam zrobić proszę o szybką odpowiedź. Czy mam gdzieś iść do jakiegoś psychologa mówi mi że bardzo chciała by chciała mieć przyjaciół lecz się boi gdzieś wyjść.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Anna Byczko
Mgr Anna Byczko
Dotyczy: Trudności w nawiązywaniu i utrzymywaniu relacji Psychologia Problemy w relacjach młodzieży Dziecko Relacje Relacje z przyjaciółmi

Co mam robić w tej sytuacji?

Witam. Mam problem i potrzebuje pomocy. Mam 21 lat i jestem na drugim roku studiów. Zrozumiałam że to nie są te studia. Powiedziałam o decyzji swoim rodzicom. Tata to zaakceptowal, mama gorzej. Mówiła na początku, że zaakceptuje moją decyzję, ale... Witam. Mam problem i potrzebuje pomocy. Mam 21 lat i jestem na drugim roku studiów. Zrozumiałam że to nie są te studia. Powiedziałam o decyzji swoim rodzicom. Tata to zaakceptowal, mama gorzej. Mówiła na początku, że zaakceptuje moją decyzję, ale dzisiaj gadałam z siostrą i się okazało, że mama chodzi naburmuszona. Mama jest choleryczką. Czuje, że nie może jeszcze w pełni pogodzić się z decyzją, mówiła, że dalej ma moją sprawę w głowie. Zdanie mamy jest dla mnie ważne, czuję że jestem beznadziejna i zawodze rodziców, cały czas mam wyrzuty sumienia i mam ochotę ze sobą skończyć. Proszę o radę jak mam sobie z tym poradzić
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Psychologia Psychoterapia

Czy to mogą być objawy schizofrenii?

Witam. Moja mama ma chyba objawy schizofremii, zauważyłem, że ostatnio sie inaczej zachowuje. Jak ją przepytuje z sytuacji które wydarzyły się nie dawno (tydzień lub 2 dni temu) to mama się długo zastanawia (około 30 sekund, aby mama odpowiedziała to... Witam. Moja mama ma chyba objawy schizofremii, zauważyłem, że ostatnio sie inaczej zachowuje. Jak ją przepytuje z sytuacji które wydarzyły się nie dawno (tydzień lub 2 dni temu) to mama się długo zastanawia (około 30 sekund, aby mama odpowiedziała to musze jej dać głębsze wskazówki aby sobie przypomniała), gdy próbuje mi cos powiedzieć to się tak jakby jąka. Jak jej zacząłem mówić o tym jak sie zachowuje to zaczeła się tłumaczyć w stylu typu, iż nie ma schizofremii po czym dziwnie sie zaśmiała i poszła do komputera , Mama ma 41 lat, choruje na cukrzyce t.2 i ma nadciśnienie. Wiem to, bo mama jakoś miesiąc temu mi przywiesiła karteczke jak sama powiedziała "gdyby coś mi sie kiedyś stało" tak jakby wiedziała, że coś jest z nią nie tak. Czy wygląda to na schizofremie i czy powinienem się obawiać jeśli jest to schizofremia czy jakaś inna choroba to gdzie mógłbym z nią z tym pójść, do jakiego lekarza?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Schizofrenia Psychiatria Psychologia

Dlaczego mam problem z uzyskaniem wzwodu?

Problemy z seksem.. Mam 18 lat, 5 miesięcy temu poznałem rok młodszą dziewczyne. Bardzo się kochamy i ostatnio postanowiliśmy rozpocząć współżycie. Przyszła wkoncu okazja.. Nie powiem ze się nie stresowałem. Najgorsze jest to że nie byłem w stanie osiągnąć erekcji... Problemy z seksem.. Mam 18 lat, 5 miesięcy temu poznałem rok młodszą dziewczyne. Bardzo się kochamy i ostatnio postanowiliśmy rozpocząć współżycie. Przyszła wkoncu okazja.. Nie powiem ze się nie stresowałem. Najgorsze jest to że nie byłem w stanie osiągnąć erekcji a wcześniej (zwłaszcza przy stosunkach oralnych) nie miałem z tym problemów.. Myślałem że najchętniej zapadłbym się pod ziemię, cały czas od tamtego momentu jestem bardzo przygnębiony.. Co może być tego przyczyną? Czy jest to normalne i czy przejdzie z czasem? Jak sobie z tym jak najszybciej poradzić? Błagam pomóżcie mi bo ja przez to nie mogę w siebie uwierzyć że wszystko będzie dobrze i bardzo często się tym przejmuje i w kółko chodzi mi to po głowie...
odpowiada 1 ekspert:
Dr n. med. Krzysztof Gierlotka
Dr n. med. Krzysztof Gierlotka
Dotyczy: Zaburzenia erekcji Problemy z seksem Seksuologia Psychologia Seks

Popularne tematy

Alergia dróg oddechowych • Plastyka podniebienia • Poród w wodzie • Elektroresekcja sposobem LEEP • Gardło • Aparaty retencyjne • Stomatologia • Punkcja zatok • Nowotwór kości • Kawa • Grzybica gardła • Badania mikrobiologiczne • Pęcherz moczowy • Figura dzwon • Pasteryzowanie • Angina • Choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa • Angioplastyka przezskórna • Krwawienie z przewodu pokarmowego • Założenie protezy • Wegetariańskie omlety, placki, racuchy • Maty do ćwiczeń
Patronaty
Zdrowie
Dziecko
Psychologia
Newsy
Ważne tematy