Dwa miesiące temu miałam operację kręgosłupa. Z dojścia zaotrzewnowego wstawiono mi dwa implanty. Od niemal trzech tygodni sama nie jestem w stanie oddać stolca. Nie mam parcia, napinanie powoduje, że leci mocz, a kał nie. Brzuch jest bardzo wzdęty, czuję jakbym miała zastopowane zwieracze, napięcie i niemożność przejścia kału. Biorę tabletki Xenna extra, Bisacodyl, czopki Laxol, syrop Lactulosum oraz dziś kopiłam colon c. Parafinę wzięłam, to tylko ona z powrotem wyleciała, bez stolca. Podobnie z lewatywą. Jak kał rozpuści się do postaci niemal wody, po pięciu tabletkach dopiero, to trochę poleci. Miałam RTG brzucha i ponoć nic nie jest, nie ma przeszkody mechanicznej. Dziś byłam u neurochirurga, który mnie operował. Ze zdjęcia kontrolnego RTG wynika, że implanty są położone prawidłowo. On sugeruje, że mam tak wielką nerwicę, która uniemożliwia mi wypróżnienie. Kazał dużo jeść, nawet schabowego z kapustą i cieszyć się życiem. Proszę mi odpowiedzieć, czy to może być owa nerwica? Czy w trakcie operacji, czy też po niej coś nie wynikło? Czytam, że może być z powodu takiego cięcia brzucha niedrożność czasowa jelit. Już dostaje jeszcze większej nerwicy z tego powodu. Co mam robić, jak zacząć się samej wypróżniać? Czekam z niepokojem na info.

Czy na przewlekłe zaleganie mas kałowych sposobem może być zespolenie omijające jelita cienkiego, np. z zaparciami walczę już kilkanaście lat i próbowałam chyba wszystkiego. Z wagi 90 kg kilkanaście lat temu dietą doszłam do wagi prawidłowej, ale moje jelita praktycznie nie pracują. Kiedyś, kiedy byłam gruba, zanim trafiłam do dietetyka odchudzałam się głodówkami - to był pierwszy błąd, zdaję sobie sprawę. Na dzień dzisiejszy od dwóch lat jestem na diecie dukana, bo nie chcę przytyć, ale nie chudnę też. Moim sposobem na uczucie pełności po kilku dniach nie pójścia do toalety jest lewatywa. I całe szczęście, że ją odkryłam, bo do toalety po środkach przeczyszczających i na diecie, która miała ułatwiać mi wypróżnianie nie chodziłam do toalety nawet przez 3 tygodnie. Po zjedzeniu dosłownie przez jeden dzień węglowodanów moja waga wzrasta nawet ponad 2 kg. Byłam na konsultacji z chirurgiem, który zaproponował mi rozwiązanie: zespolenie omijające. Proszę o opinię dot. takiego rozwiązania mojego problemu. Ja już naprawdę nie wiem co robić.

Witam! Mam 21 lat i obsesję na punkcie jedzenia, ciągle wydaje mi się, że za dużo jem, pewnie przez to, że u mnie w domu jadało się 3 duże posiłki dziennie, teraz mieszkam z chłopakiem, który je niewiele, a często i frustruje mnie to, że potrafię zjeść 2,3 razy więcej niż on w jednej porcji. Mam 159 cm wzrostu i ważę 52 kg. Mój problem to pomarańczowy śluz w stolcu, od kilku miesięcy zanim się wypróżnię, wydalam trochę pomarańczowej, śmierdzącej galaretki, a potem kilka kawałków stolca oblepionych tym dziwnym śluzem. Te pojedyncze kawałki mają zwykle spłaszczony kształt i trudno je wydalić. W sposób łatwy i z normalnym stolcem, załatwiam się niekiedy rano, o innej porze dnia zrobienie zwykłej kupy odbywa się po podrażnieniu odbytu pod prysznicem, inaczej moje wysiłki są bezskuteczne. Często czuję, że muszę iść do toalety, ale jak już tam siedzę to nic z tego. Oddawanie stolca to dla mnie wielki problem psychicznie, ponieważ zwykle odbywa się przy wtórze głośnych gazów (nie potrafię bekać, nawet naturalnie zdarzyło mi się to 4 razy w życiu). Mój chłopak twierdzi, że mój problem tkwi w psychice, a ja nie jestem tego taka pewna. Dodam, że często (prawie codziennie wieczorem) mam wzdęcia i ze 3 razy w miesiącu bez powodu mocno boli mnie brzuch wieczorami. Nie wiem czy powinnam się zgłosić do lekarza, czy zmienić sposób żywienia, spożywam jednak dużo błonnika (otręby i musli), codziennie warzywa i owoce, poza tym to jem wszystko i obowiązkowo śniadanie. Pozdrawiam serdecznie i proszę o poradę.

Witam serdecznie. Zadawałem już wcześniej pytanie na Państwa serwisie, bo miałem problem z oddawaniem moczu. Wykonałem badania, po zrobieniu kolejnych testów okazało się, że w krótkim czasie wzrósł u mnie poziom PSA. Pani ekspert zaleciła mi wykonanie kolejnych badań (USG gruczołu krokowego, badanie per rectum, biopsja gruczołu i oznaczenia chemiczne). Serdecznie dziękuję za odpowiedź. Byłem u urologa prowadzącego, zalecono obserwację i ewentualną cystoskopię cewki moczowej (prawdopodobnie pod koniec marca 2012). Problemy z oddawaniem moczu mi się pogłębiają. Po tych zabiegach pojawiły się większe zaparcia i trudności w oddawaniu stolca. Przy pierwszej porannej potrzebie oddawania moczu i stolca następuje kompletna blokada. Po prawie 20 minutach napierania oddaję mocz (słaby) i stolec. Ostatnio miałem krwiste stolce. Po przeprowadzeniu w Klinice rektosigmoidoskopię jelita grubego stwierdzono w kanale odbytu hemoroidy. Po zastosowaniu Proktis-M krwawienie ustało, ale dalej problem z oddawaniem moczu i stolca pozostały.

Moje pytania: 1. Czy zabiegi chirurgiczne miały i mają wpływ na trudności w oddawaniu stolca? 2. Czy problemy z oddawaniem stolca mają wpływ na oddawanie moczu. Relacja pęcherz moczowy i kiszka stolcowa? Dziękuję.

Jestem dziewczyną w wieku 25 lat. Przeszłam 2 blokady w kręgosłup lędźwiowy, ponieważ miałam operację na kolano. Od tamtej pory mam problemy z wypróżnianiem. Potrafię 3 dni nie oddać stolca. A ostatnio przy dużym parciu po oddaniu stolca mam na papierze trochę krwi. To nie pojawia się przy każdym wypróżnianiu tylko w sytuacji, gdy jest ból i mocne parcie. Co mam robić?

Już zadałam pytanie, ale może nie opisałam wszystkiego. Dwa miesiące temu miałam operację kręgosłupa, przez dojście zaotrzewnowe. Od trzech tygodni nie mogę sama się wypróżnić. Jakbym miała zaciśnięte zwieracze, czy te okolice. Jakby coś utrudniało odruch parcia. Jak się napinam, zero reakcji. Jak napinam się mocno, to leci mocz. Biorę różne środki. Tabletki Xenna i Bisacodyl. Jak wezmę pięć tabletek i potem czopek Laxol, to kał w postaci wody trochę wyleci. Jak wezmę parafinę, to ona sama wyleci. Nic poza tym. Po wielu tabletkach słyszę głośną pracę jelit, czasem, nie zawsze, trochę gazów tylko odejdzie. Brzuch wzdęty mam cały czas. Jakby mi się wnętrzności już nie mieściły, takie uczucie. RTG brzucha nic nie wykazało. RTG kontrolne położenie implantów wskazuje na ich dobre położenie, bo byłam dziś u neurochirurga, który operował. On twierdzi, że to nerwica. Ale, ja już nie mogę tak dłużej wytrzymać. Od dziś zaczęłam brać Colon c. Lekarz neurochirurg powiedział, że po dojściu zaotrzewnowym nie jest możliwe uszkodzenie nerwów, które za wypróżnianie odpowiadają. Zalecił żyć pełnią życia, jeść dużo, nawet schabowego z kapustą. Ale, jak mam jeść, kiedy nie mam już miejsca na jedzenie w brzuchu? Proszę o reakcję i szybką odpowiedź.

Witam, moje pytanie dotyczy 20-tygodniowego dziecka, czyli ma on niecałe 5 miesięcy. Mam taki problem, gdyż mały jest na sztucznym mleku NAN i je już zupki, soczki jabłkowe, deserki, pije też herbatkę jabłkową i rumiankową, nieraz koperkową. Podaje mu te herbatki, gdyż mały ma problem z kupkami. Robi co 3 dni i to tylko wtedy, gdy podam mu połowę czopka, ponieważ jeśli mu nie pomogę czopkiem to płacze, krzyczy, ma twardy brzuch. Bardzo się męczy przy wypróżnianiu, robi się cały bordowy, a kupki są strasznie twarde. Nie wiem co robić, żeby mu ulżyć, żeby się w miarę codziennie wypróżniał. Zagęszczam mu mleko kleikiem ryżowym i nieraz kukurydzianym, a na noc dostaje kaszkę mleczno-ryżową o smaku waniliowym lub owocowym. Czy to przez kleik ma takie problemy? Moja znajoma uważa, że powinnam mu zagęszczać kaszą manną. Ugotować z łyżeczką na 200 ml wody i dodać potem mleko. Bardzo proszę o pomoc, czym zagęszczać to mleko, co robić, aby mały się wypróżniał, gdyż bardzo cierpi nawet po 2 dniach. Bardzo mało je, gdyż pewnie żołądek już pełny. Jestem pierwszy raz matką i nie wiem co robić. Co mu podawać, żeby było ok, dlatego liczę na Państwa pomoc. Pozdrawiam

5 października miałam operację kręgosłupa. Discektomię, stabilizację, artroplastyka na odcinkach L4/L5 i L5/S1. Mam dwa implanty, ruchomy i nieruchomy. Miesiąc po operacji zaczęły się moje zaparcia, które trwają non stop. Ani razu od tego czasu nie wypróżniłam się sama. Biorę Tribux i tę zagęszczoną Laktulozę Mip, czasem coś typu Dulcobis. Wysiłek przy wypróżnianiu straszny. Czuję, że kał jakby zalegał w innym miejscu niż kiedyś. Może parcie odczuwam w innym miejscu, nie w odbycie, ale jakby bliżej kości ogonowej. Nie wiem, co się mogło stać wskutek operacji. Lekarze traktują mnie jakbym miała paranoję. Chirurg i gastrolog wykluczył z ich strony jakieś choroby. Czy to więc stało się po operacji kręgosłupa, wiązałabym z tym ten problem. Jakby mi miednica ciążyła na dół, takie odczucie. Wzdęty brzuch, a byłam zawsze plaska jak ściana. Napór non stop miednicy ku dołowi. Operacja była z dojścia przedniego. Nie wiem, czy odsuwając otrzewną za mocno nie potraktowano np. jelit. Może to nie kwestia jelit, tylko jakichś ucisków nerwów, mięśni... Z przodu, z tylu, nie wiem. Dlaczego, nie otrzymuję skierowania na rezonans, by to stwierdzić. Dwa rezonanse robiłam prywatnie, czy teraz kontrolny z NFZ mi się nie należy? Wtedy wyjdzie, czy kręgosłup OK, czy jakieś nowe dysfunkcje się nie pojawiły, coś co powoduje dolegliwości, a są one straszne. Mieć wielki, wzdęty brzuch, kłopoty z dopięciem się, mało już jem, bo jedzenie bardzo rozpycha brzuch. Jestem totalnie załamana, nie miałam nigdy, przed operacją tego byłam szczupła i jestem, ale ten brzuch. No i samoistnie nie wydalam stolca już pół roku. Tylko dzięki lekom. Ma tak być do końca życia?

Witam doktorze!

Piszę w sprawie mojego 2-letniego synka, który od urodzenia ma spore problemy z oddawaniem stolca. Jak był malutki to zawsze miał biegunki do 4-5 razy dziennie, zawsze dużo płakał, jakby go bolał brzuszek, kurczył się, napinał i spał na brzuszku, kupki były wodniste i zielone, jak wykluczyłam mleko i gluten z diety swojej, bo karmiłam piersią i podawałam probiotyk to była poprawa i kupek było mniej i już nie takie zielone. Po około roku trochę się to wszystko uregulowało, ale problem tak jakby się odwrócił, kupy zaczęły być twardsze, a synek zaczął mieć mocne zaparcia, czasem nawet 4-5 dni nie robił kupy, zaczął wstrzymywać, łapać się za brzuszek i mówić, że boli. Nawet gdy jest lepiej i robi kupkę co drogi dzień, to jest przy tym strasznie nerwowy, napina się, wykręca rękami i postękuje. Kilka razy zdarzyło się, że mu pękło w odbycie i troszkę krwawiło, ale po paru dniach już było ok. Oczywiście jeszcze bardziej wtedy wstrzymywał. Czasem nie wiem, czy to jest wstrzymywanie, czy nie, bo jak już próbuje zrobić, to tak jakby nie mógł, mimo że stolec nie jest twardy.

Ostatnio zaczęłam podawać mu laktozę, bo często wstrzymywał i stolec był też twardy i jest poprawa w stolcu, jest miękki czasem nawet jak rozwolnienie, a jemu nadal jest ciężko zrobić, oczy zachodzą mu łzami dosłownie. Dziś, jak go wysadzałam w parku, to zerknęłam na jego odbyt, podczas gdy wychodził mu stolec i zobaczyłam, że tak jakby mu ten odbyt wyszedł na centymetr i jak skończył to się schował od razu. Ja już sama nie wiem, czy to problem z odbytem jest, czy jakieś alergie pokarmowe powodują bóle brzuszka i problemy z zaparciami. Dbam o jego dietę aż do przesady, nie daje słodyczy ani czekolady, dużo wody, owoców, warzyw, kasz, zupek i nadal karmię piersią, ograniczam gluten, bo jakoś tak nadal myślę, że może go uczulać, choć jak miał 4 miesiące i zrobiono mu testy alergiczne w szpitalu, to nic nie wyszło. Wtedy lekarze mówili, że te wodniste zielone kupki są normalne, ja w to nie wierzyłam i na własną rękę stosowałam dietę eliminacyjną aż do poprawy, też już sama nie wiem, co jest. On jest już starszy i mówi, że go boli, do tego ten wychodzący odbyt. Jak mu pomóc?

Mieszkam w UK, ostatnio powiedziałam lekarzowi, że jest problem z kupkami, zaparcia i krew z odbytu to zapisał środki przeczyszczające, których mu nie dałam, za to daje laktulozę 3 razy dziennie, aby kupka była miękka, no i jest, ale problem zaparć nie zniknął?

Bardzo proszę o radę. 

Witam! Od około roku zaczęły się u mnie problemy z jelitami. Bóle po bokach, skurcze, mdłości, wzdęcia, zawroty głowy. Zaczęłam się diagnozować: gastroskopia, kolonoskopia, USG, rentgen, badania krwi, moczu, badania kału na pasożyty, lamblie itp. Wszystkie wyniki podobno książkowe. Ginekologicznie też wszystko dobrze. Od ok. 4 miesięcy większość dolegliwości ustąpiła, pozostały jednak bardzo uciążliwe wzdęcia (od rana do samego wieczora) i zaparcia. Wzdęcia mam każdego dnia tylko w różnym stopniu. Odżywiam się zdrowo, staram się utrzymywać lekkostrawną dietę, ale rzadko jem ciepłe posiłki, więc to raczej lekkostrawne śniadania o każdej porze dnia. Cierpiałam też na bulimię, przez ok. 3 lata. Staram się nie żyć w stresie, chociaż faktycznie początek wystąpienia objawów zbiegł się w czasie z kilkoma stresującymi wydarzeniami. Teraz już jest bardzo dobrze, ale dolegliwości są nadal. Leki przeciw wzdęciom na mnie nie działają... :( Muszę też dodać, że bardzo często picie dużej ilości napoi czy herbat nawet ziołowych źle na mnie wpływa, gazowanych nie pijam wcale. Uczęszczam na jogę, ale nie prowadzę niestety raczej aktywnego trybu życia. Kiedyś ćwiczyłam sporo, ale miałam wrażenie, że wzdęcia się pogarszają. Jak mogę sobie pomóc?