Twój przewodnik po zdrowiu

Opisz swój problem. Pomożemy Ci znaleźć odpowiedź w bazie ponad miliona porad!
Rozpocznij
7 6 7 , 2 0 1

odpowiedzi udzielonych przez naszych ekspertów

Rzetelnie + Bezpiecznie + Bezpłatnie

Agresja: Pytania do specjalistów

W jaki sposób redukować napięcia?

Dzień dobry, mam 20 lat. Od dziecka przejawiałam zachowania autoagresywne pojawiające się w monetach silnego napięcia emocjonalnego: złości, smutku, rozczarowania. Największa ich intensywność dotknęła mnie w okresie dojrzewania, później ustąpiło nieco. Od jakiegoś miesiąca ich natężenie znów wzrasta. Zauważyłam iż... Dzień dobry, mam 20 lat. Od dziecka przejawiałam zachowania autoagresywne pojawiające się w monetach silnego napięcia emocjonalnego: złości, smutku, rozczarowania. Największa ich intensywność dotknęła mnie w okresie dojrzewania, później ustąpiło nieco. Od jakiegoś miesiąca ich natężenie znów wzrasta. Zauważyłam iż napięcie emocjonalne związane jest z pewnymi konfliktami wewnętrznymi a te z kolei doprowadzają do rozładowywania ich poprzez autoagresję. Wpadam wówczas w ataki furii, mam ochotę nawet zrobić sobie krzywdę lub się zabić. Czuję się z tym źle i mam poczucie winy wobec swoich bliskich ponieważ w takich kryzysowych momentach mam wrażenie, że jestem dla nich ciężarem. Nie radzę sobie z tym i chciałabym prosić o rady związane z tym jak mogłabym te napięcia redukować i sobie z nimi radzić?
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Katarzyna Kulczycka
Mgr Katarzyna Kulczycka
Mgr Małgorzata Muszyńska
Mgr Małgorzata Muszyńska

Jak mogę poradzić sobie z mężem alkoholikiem?

Mój mąż pije codziennie, upija się do nieprzytomności. Jest agresywny ,ubliza mi ,zastrasza i ciągle mówi że mnie zniszczy. Nie mam chwili spokoju w mieszkaniu na dodatek nagrywa mnie jak rozmawiam z mama czy siostra nie mam we własnym domu... Mój mąż pije codziennie, upija się do nieprzytomności. Jest agresywny ,ubliza mi ,zastrasza i ciągle mówi że mnie zniszczy. Nie mam chwili spokoju w mieszkaniu na dodatek nagrywa mnie jak rozmawiam z mama czy siostra nie mam we własnym domu prywatności. Do tego mąż po piciu alkoholu nie panuje nad pecherze sika przez sen . Zaskakuje mieszkanie o na dodatek wszystko zostawia mówiąc że sluzonaca posprzątać . Nie wiem co ma robić kiedyś był na leczeniu lecz je przerwał czy mogą jakoś to wznowić jako żona Proszę o pomoc
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś

Jak poradzić sobie z emocjami podczas okresu?

Dzień dobry, Jak radzić sobie z nerwowością podczas okresu. Od trzech dni zmagam się z nagłymi stanami nieuzasadnionego gniewu, złości, czuję wewnętrzną agresję przez którą mam ochotę zrobić sobie krzywdę. Rozdrażnienie pojawia się nagle, bez konkretnej przyczyny. Jest na tyle... Dzień dobry, Jak radzić sobie z nerwowością podczas okresu. Od trzech dni zmagam się z nagłymi stanami nieuzasadnionego gniewu, złości, czuję wewnętrzną agresję przez którą mam ochotę zrobić sobie krzywdę. Rozdrażnienie pojawia się nagle, bez konkretnej przyczyny. Jest na tyle silne, że mam potrzebę jego rozładowania na sobie lub na czymś. Mam też dość zmienne nastroje. Od stanu depresyjnego, w którym tracę na wszystko ochotę i mam myśli o bezsensowności życia po euforie gdzie chce mi się robic wszyskto, mam poczucie ze ze wszysktim sobie poradzę i ochotę by robić wiele różnych nowych rzeczy. Nie wiem czy te stany są stricte związane z miesiączkowaniem i związanymi z nim zmianami hormonalnymi czy ma to jakieś sowie inne źródło. Proszę o pomoc i rade jak sobie z tą złością i stanami emocjonalnymi radzić w miarę bezpieczny sposób.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Agnieszka Fiszer
Mgr Agnieszka Fiszer

Czy ja mogę mieć jakąś chorobę psychiczną?

Agresja i wieczne niezadowolenie Witam piszę ponieważ niewiem co ze mną sie dzieje , otóż od jakiś 3-4 lat mam problem z agresja a zwlaszcza do mojego partnera , zawsze bylam osoba nerwowa ale nigdy to nie bylo zachowania na... Agresja i wieczne niezadowolenie Witam piszę ponieważ niewiem co ze mną sie dzieje , otóż od jakiś 3-4 lat mam problem z agresja a zwlaszcza do mojego partnera , zawsze bylam osoba nerwowa ale nigdy to nie bylo zachowania na taka skale. Wystarczy drobnostka by wyprowadzila mnie z rownowagi. Ogolnie czuje ciagly strach przed tym ze zostane sama a jednoczesnie doprowadzam sama do roztania. Z moim partnerem mamy synka 3 letniego i kocham swoja rodzine i tez niechce aby dziecko widzialo matke furiatke , nie jestem jakas patologia ( chociaz z tego co pisze moze tak to wygladac ) staram sie dbac o dom , nie zaniedbuje synka , ale od jakiegoś czasu bardzo zle sie czuje z soba , mam bardzo niskie samopoczucie brak wiary w siebie , nie cieszy mnie dosłownie nic , ciagle mam o cos pretensje . Kiedy po awanturze sama sie uspokoje odczuwam wstyd i wstret do siebie i wiem ze to co robie jest zle , poprostu mi wstyd za siebie ale w tym momemncie nie panuje nad swoimi reakcjami chociaz wiem ze to zle . Bardzo kocham swojego partnera i synka i chce miec kochajaca rodzine ale niewiem jak sobie pomoc sama , moj partner ma juz mnie dosyc i nie dziwie sie ze chce zakonczyc zwiazek . Boje sie ze moge byc powaznie chora psychicznie .
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś

Czy mogę mieć nerwicę lękową w wieku 33 lat?

Witam . Mam 32 lata mieszkam w uk szukam u siebie przyczyny która prawdopodobnie jest nerwicą lekową z objawami somatycznymi . Robiłam badania typu usg brzucha rtg klatki piersiowej tomograf kregoslupa piersiowego , badania krwi plus tsh tf3 tf4 witaminy... Witam . Mam 32 lata mieszkam w uk szukam u siebie przyczyny która prawdopodobnie jest nerwicą lekową z objawami somatycznymi . Robiłam badania typu usg brzucha rtg klatki piersiowej tomograf kregoslupa piersiowego , badania krwi plus tsh tf3 tf4 witaminy ( niska wit d3 ) crp w normie gastroskopia ok . Czy jest to pewne ze to nerwica ? Co chwile mam nowe objawy , ranne silne bolesci plecow karku i potylicy zawroty glowy od 5 dni klucha w gardle , lęki przy zostaniu samej w domu , szybkie wybuchy agresji . Czy sa jeszcze jakies badania ktore mogła bym wykonac zeby miec pewnosc ze nic ni nie jest ? Trwa to juz od 5 lat .
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz

Jak poradzić sobie z takim zaburzeniem?

Dobry wieczór, potrzebujemy pomocy. Jestem po wizycie u lekarza psychiatry z powodu ataków płaczu i agresji. Lekarz rozpoznał wstępnie zaburzenia depresyjno-lękowe i przepisał mi tabletki o nazwie Servenon. Dodatkowo mam od jakiegos czasu wrażenie, że mam wszystkie możliwe skutki... Dobry wieczór, potrzebujemy pomocy. Jestem po wizycie u lekarza psychiatry z powodu ataków płaczu i agresji. Lekarz rozpoznał wstępnie zaburzenia depresyjno-lękowe i przepisał mi tabletki o nazwie Servenon. Dodatkowo mam od jakiegos czasu wrażenie, że mam wszystkie możliwe skutki uboczne tabletek antykoncepcyjnych, w związku z czym od 3 miesięcy biorę nowe tabletki. Dziś jest drugi raz kiedy dostaje ataku płaczu, nawet jak to pisze to płacze j nieofe przestać. Czuję bardzo duży ból egzystencoonalmy, który nie mogę okreslic z jakiego jest powodu. Nie wiem, czy to faktycznie depresja, czy skutek długotrwałego brania tabletek anty, a teraz i zmniejszonej dawki hormonów. Nie wiem co robić. Co łykać, boli. Pomocy.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś

Co mogą znaczyć te ataki agresji, których później nie pamiętam?

Witam, Co jakiś czas gdy cos mnie zdenerwuje dostaje ataku agresji, ale okazuje się, ze tego nie pamietam tylko dowiaduje się od osoby w stronę której to było skierowane. Od razu po zajsciu zachowuję sie zupełnie normalnie tak jak przed. Wie ktoś jaki moze być tego powód?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz

Czy to może być Zespół Tourette'a?

Dzień dobry, Jestem mamą 10 letniego chłopca.Niepokoi mnie jego zachowanie. Po 5 roku życia u syna pojawiły się mimowolne tiki. Na początku było to mruganie powiekami. W tej chwili tikow jest więcej i mają różna formę tj. : mruganie, pufanie... Dzień dobry, Jestem mamą 10 letniego chłopca.Niepokoi mnie jego zachowanie. Po 5 roku życia u syna pojawiły się mimowolne tiki. Na początku było to mruganie powiekami. W tej chwili tikow jest więcej i mają różna formę tj. : mruganie, pufanie nosem, krecenie nosem, trzepanie głową, podrzucanie głową w tył, podnoszenie ramion, podrzucanie mięśni brzucha, pstrykanie palcami obu dłoni, prostowanie obu rak w łokciach-jakby chciał usunąć napięcie. Tiki wokalne: obecnie gwizdanie-poprzez wciągnięcie powietrza, wcześniej piskanie, chrząkanie, wrzasniecie(obecnie) na całe gardło i wraz z tym występuje energia w postaci "startu" i biegu(tylko w domu i ewentualnie na podwórku). Syn bardzo się tego wstydzi. Dostaje z tego powodu, dość często uwagi (za gwizdnięcia lub kompulsywne cięcie nożyczkami papieru podczas lekcji). W parze z tym u syna występuje dysleksja. Jest również ruchliwy, nie potrafi spokojnie "wysiedzieć" 45 minut lekcji. Nie jest agresywny w stosunku do innych, jest lubiany i wyróżnia się na tle klasy wiedzą ogólna. Syn w dzieciństwie (1,5 roku) przeszedł infekcje wywołaną paciorkowcem. Obawiam się, że jest to Zespół Tourette'a
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Kamila Dziwota
Mgr Kamila Dziwota
Mgr Alicja Maria Jankowska
Mgr Alicja Maria Jankowska

Jak mogę zwalczyć moje złe samopoczucie?

Witam, Mam 19 lat i jakieś dziwne problemy ze sobą. Już od gimnazjum stawiałam sobie za wysokie cele i musiałam mieć najlepsze oceny bo myślałm, że jeśli nie będę mieć paska to tata nie będzie mnie kochał i że muszę... Witam, Mam 19 lat i jakieś dziwne problemy ze sobą. Już od gimnazjum stawiałam sobie za wysokie cele i musiałam mieć najlepsze oceny bo myślałm, że jeśli nie będę mieć paska to tata nie będzie mnie kochał i że muszę się dobrze uczyć bo on płaci za korepetycje z angielskiego. Oczywiście nie miałam tego paska i często wpadałam w agresję, dużo z tego okresu w moim życiu nie pamiętam co też wydaje mi się dziwne bo przecież to było raptem kilka lat temu. Kojarzę, że już wtedy zaczęłam sobie czasem robić krzywdę i "cięłam się" nożyczkami albo wbijałam cyrkiel. W liceum było lepiej i myślałam, że wydoroślalam chociaż dalej niezbyt akceptowałam siebie i moja samoocena była bardzo niska. W liceum wymyśliłam, że pójdę na prawo chociaż jestem nieśmiała i raczej nie mam cech odpowiednich do wykonywania zawodów prawniczych, no ale wzięłam sobie cztery rozszerzone przedmioty i dostałam się na to prawo bo maturę napisałam bardzo dobrze i nagle coś pękło. Poszłam na studia i kompletnie nie mogę się pozbierać od tego co zaczęło się w październiku. Byłam u lekarza psychiatry i stwierdził, że to zaburzenia adaptacyjne, natomiast terapeutka, że to nerwica. Biorę jakieś leki i trochę jest poprawy, ale niestety nie na tyle żebym czuła się dużo lepiej. Aktualnie jestem na urlopie dziekańskim, a to przez to, iż nie mogłam się uczyć, nie mogłam nic zapamiętać co skutkowało niezaliczonymi przedmiotami, jadłam jakieś śmieciowe jedzenie a czasem nawet nie jadłam bo nie miałam siły iść do sklepu, opuszczałam zajęcia, przestałam sprzątać właściwie to jak tylko mogłam to leżałam w łóżku i coś oglądałam albo starałam się spać, w nocy miałam też probelmy ze snem. Wzięłam ten urlop dziekański bo I tak te studia w takim stanie nie miały sesnu. Niestety nie wiem co robić bo większość tych dolegliwości utrzymuje się nadal, owszem mam więcej siły więc posprzątam w domu, postaram się pouczyć niemieckiego czy angielskiego, ale resztę dnia jestem zmęczona. Śpię w ciągu dnia, mniej jem, nic mnie nie cieszy, nie mam już marzeń ani zainteresowań, czuję że wegetuje. Doszło też samookaleczanie i myśli samobójcze. Właściwie to bardzo lubię temat śmierci, interesuje się historią i uwielbiam dowiadywać się o tortuarch trochę mnie to przeraża. Moja rodzina chyba niezbyt mnie rozumie I czuję, że jestem po prostu z tym sama I tak jestem dorosła, ale po prostu nie potrafię być z tym sama. Nie wiem jak mam się zebrać żeby zdobyć siły na pracę ponieważ jak nie pójdę do pracy to chyba przestaną się do mnie odzywać. Eh to wszystko mnie tak bardzo dobija i czuję się jak małe dziecko a przecież jestem dorosła. Inni bardzo by chcieli dostać się na ten uniwerek na ten kierunek a ja po prostu to zawaliłam. Czuję, że nic mnie już w życiu dobrego nie spotka. Tylko, że przecież inni mają gorzej więc dlaczego narzekam. Sama nie wiem dlaczego to wszystko piszę, ale nie wiem co robić żeby poczuć się jakoś lepiej...
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz

Czy moje objawy wymagają konsultacji specjalisty?

Chciałabym zapytać jak poradzić sobie z problemem uczucia pustki w umyśle.Dotychczasowe zajęcia nie sprawiają mi już przyjemność,wręcz są mi obojętne.Utrudnia mi to normalne funkcjonowanie, mam wrażenie że nie dociera do mnie to co ktoś mówi i muszę mieć czas by... Chciałabym zapytać jak poradzić sobie z problemem uczucia pustki w umyśle.Dotychczasowe zajęcia nie sprawiają mi już przyjemność,wręcz są mi obojętne.Utrudnia mi to normalne funkcjonowanie, mam wrażenie że nie dociera do mnie to co ktoś mówi i muszę mieć czas by to przetworzyć,od jakiegoś czasu mam wrażenie jakbym starała się mówić innym językiem(który słabo mi wychodzi) i do tego niewyraźnie, przez co często wychodzę na osobę mało elokwentną.Często choruję na infekcję górnych dróg oddechowych.A w dzieciństwa miałam podejrzeń padaczki na która nawet byłam leczona i brałam nawet leki(dopiero jako wczesna nastolatka okazało się nieprawdą)wielu lekarzy podtrzymywało tą opinię aż znalazłam kogoś kto zaprzeczył,zawsze wmawiałam sobie że moje problemy z pamięcią są efektem ubocznym stosowania w przyszłości tych leków. Poza tym czuję jakbym straciła swoją wiedzę i inteligencję co utrudnia mi naukę(mam iloraz inteligencji górna granice średniej). Przez te zaburzenia pamięci, koncentracji, wyobraźni i spowolnione myślenie, stresują mnie zwykłe codzienne czynności jak jazda autobusem na uczelnie.Czuję się jakbym nie w pełni wykorzystywała możliwości swojego mózgu, czuję taką blokadę jasności umysłu,co sprawią że czuję się gorsza i bezwartościowa co do tej pory nigdy się nie pojawiało. Ponadto ciągle czuję że to wszystko nie ma sensu,parę razy wydawało mi się że słyszę szepty mimo nikt nic nie powiedział,wydawało mi się że palą mi się włosy nawet je gasiłam wodą,często mam wrażenie że wiedzę jak po ścianach chodzą robaki.Mam wrażenie jakby każde nawet małe problemy są dla mnie nie do przejścia i często mam ochotę płakać,ale nie płacze(takie dziwne uczucie w sercu) Bardzo martwią mnie te objawy, nie potrafię odczuwać przyjemności oraz stałam się bardziej wrażliwa??(zawszę byłam raczej typem egoisty-narcyza,psychopaty),nigdy nie przeszkadzała mi samotność,poza tym nigdy nie lubiła towarzystwa ludzi innych od moich najbliższy, byli dla mnie tylko czymś nie trwałym jak patyki na ścieżce, coś co zaraz przemianie(jako dziecko/nastolatek miało zawsze własny świat),straciłam zainteresowanie, stałam się bardziej agresywna i bojaźliwie.Zaczęłam mieć również myśli samobójcze oraz mordercze,np. Ostatnio miałam chęć zabić moje ukochane zwierzęta by nie cierpiały podczas wojny atomowej,albo wziąć nóż i zacząć podrzynać gardła ludzi...Dodam że to trwa mniej więcej od 2,5 roku.Bardzo proszę o poradę...
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Katarzyna Kulczycka
Mgr Katarzyna Kulczycka

Cz łącząc Xetanor z alkoholem nasila się agresja?

Dzien Dobry.Czy biorac lek xetanor z polaczeniem alkoholu nasila sie agresja?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Alicja Maria Jankowska
Mgr Alicja Maria Jankowska

Czy mogę już mieć objawy wczesnej menopauzy?

Dzien dobry chcialabym sie zapytac czy moge juz miec objawy wczesnej menpauzy. Jeden miesiac 3 dni okresu nastepny 4 dni plamienia 1p dni potem okresie plamienia smierdzace ktore tewa 7 dni pozniej okres z normalnym krwawienie trwajacy 4 dni. Czesciej... Dzien dobry chcialabym sie zapytac czy moge juz miec objawy wczesnej menpauzy. Jeden miesiac 3 dni okresu nastepny 4 dni plamienia 1p dni potem okresie plamienia smierdzace ktore tewa 7 dni pozniej okres z normalnym krwawienie trwajacy 4 dni. Czesciej mi sie chce siku nie moge wstrzymywac I popuszczam,stany depresyjne a potem agresywne ,nie moge schudnac ,palpitacje serca . MAM 40 lat pierwsze miesiaczka a wieku 9 lat. Pozno macierzynstwo 38 lat. Czy to wczesnej menopauze?
odpowiada 1 ekspert:
Lek. Aleksandra Witkowska
Lek. Aleksandra Witkowska

Nagłe i niekontrolowane napady złości

Do kogo udać się z tym problemem? Wczoraj przez nieduży konflikt z koleżanką doszło u mnie do bardzo gwałtownej emocjonalnej reakcji. Płakałam, wyłam i wręcz gadałam, że chcę się zabić, a serce waliło jak oszalałe. Moja reakcja chyba nie była... Do kogo udać się z tym problemem? Wczoraj przez nieduży konflikt z koleżanką doszło u mnie do bardzo gwałtownej emocjonalnej reakcji. Płakałam, wyłam i wręcz gadałam, że chcę się zabić, a serce waliło jak oszalałe. Moja reakcja chyba nie była adekwatna. Boję się, że może chodzić o coś poważniejszego. Wcześniej miewałam objawy łagodnej depresji
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Agnieszka Fiszer
Mgr Agnieszka Fiszer

Czy mogę mieć borderline w wieku 19 lat?

Mam 18 lat, byłam na dwóch spotkaniach u psychoterapeuty. Powiedział mi, że mogę mieć borderline, ale jest podobno za wcześnie, żeby mnie w pełni zdiagnozować. Nie wiem co o tym myśleć, nie zgadzam się w większości z symptomami, raczej... Mam 18 lat, byłam na dwóch spotkaniach u psychoterapeuty. Powiedział mi, że mogę mieć borderline, ale jest podobno za wcześnie, żeby mnie w pełni zdiagnozować. Nie wiem co o tym myśleć, nie zgadzam się w większości z symptomami, raczej poza burzliwym związkami i niepokojem który pojawia się co jakiś czas nie odczuwam aż tak bardzo trudności, źle radzę sobie ze stresem. Nie jestem agresywna, nie mam juz sklonnosci do ryzykownych zachowan, zyje normalnie. Kiedyś bardziej bym się zgodziła z symptomami, czy jest możliwe żeby to wszystko cofnęlo się samo z siebie? Przed tą diagnozą czułam się dość dobrze A teraz jestem przerażona że może być aż tak źle, nie mogę przestać o tym myśleć. Co powinnam zrobić w takiej sytuacji? Kontynuować terapię?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Justyna Kała
Mgr Justyna Kała

Jak rozmawiać z osobą, która nie potrafi przyjąć krytyki

Witam Mam pewien problem chodzi o moją mamę. Moja mama nie potrafi przyjmować krytyki albo jakich kolejek uwag w jej stronę każda delikatna próba zwrócenia jej uwagi i rozmowy która jest spokojna zaczyna się zamieniać w kłótnie w której mama... Witam Mam pewien problem chodzi o moją mamę. Moja mama nie potrafi przyjmować krytyki albo jakich kolejek uwag w jej stronę każda delikatna próba zwrócenia jej uwagi i rozmowy która jest spokojna zaczyna się zamieniać w kłótnie w której mama uważa że jakim prawem ja jej cokolwiek mówię skoro ona zawsze robi wszystko dobrze mama dostaje szału nic nie można powiedzieć co jest niepochlebne w jej stronę. Mama jest ogólnie osobą która zawsze radziła sobie że wszystkim sama ma bardzo dominujący i wybuchowy charakter. Aktualnie razem z siostrą chcemy z nią porozmawiać na dość ważny temat dotyczący naszej sytuacji rodzinnej Najgorsze jest że nie wiem jak mam pokierować rozmową aby nie skończyła się kłótnia próbowałam już różnych metod ale wszystko spełzło na niczym... Bardzo proszę o odpowiedź i dziękuję Pozdrawiam
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Agnieszka Fiszer
Mgr Agnieszka Fiszer

Jak radzić sobie z urojeniami u osób starszych?

Witam, mój ojciec 84 lata w 2017zaczął być bardzo nerwowy , podejrzliwy i nieraz agresywny do mojej mamy. Miał problemy ze snem więc go namówiłam na wizytę u psychiatry lekarz stwierdził depresje i zaburzenia poznawcze w stopniu lekkim .Dostał Asertin... Witam, mój ojciec 84 lata w 2017zaczął być bardzo nerwowy , podejrzliwy i nieraz agresywny do mojej mamy. Miał problemy ze snem więc go namówiłam na wizytę u psychiatry lekarz stwierdził depresje i zaburzenia poznawcze w stopniu lekkim .Dostał Asertin rano 50 mg, i Tiapridal 100 mg wieczór. Do początku 2019 było dobrze potem sporadycznie miał jakieś urojenia że , ktoś był a nie było lub z kad mama pochodzi i jakby za chwilę orientował się że coś mu się poplątało i mówił że się pomylił. Potem były różne incydenty związane z pamięcią . Urojenia nasiliły się Jesienią 2019 roku zaczął mówić ,to nie jego mieszkanie że przychodzi tylko na dzień a na noc idzie do swojego domu chowa ciągle pieniądze potem nie pamięta gdzie położył ,pracuje tylko nie wie gdzie ipyta kto przynosi pieniądze. Zachowania te nasilają się przeważnie wieczorem nieraz rano , ogólnie przez dzień rozmawia logicznie ale widać że coś mu chodzi po głowie raczej nie jest agresywny. Ostatnio lekarz zwiększył dawkę Tiapridal 100 mg na rano i nic nie zmieniło powiedział że już nic nie może zrobić . Czy naprawdę nie ma leków na te urojenia tato ostatnio wybiera się do ,,tego " mieszkania i trudno go powstrzymać chce wyjść wieczorem . Martwię się o mamę bo to bardzo przeżywa a jest również schorowana.Tato choruje na cukrzycę ale jest na tabletkach nie jest zbyt wysoki ,a tak jest w miarę dobrej formie fizycznej. Pozdrawiam Irena
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Łucja Fitchman
Mgr Łucja Fitchman

Jak znów zacząć cieszyć się życiem?

Zmęczenie, senność, brak chęci wychodzenia z domu, unikanie spotkań towarzyskich, izolacja. Borykam się z wieloma problemami, które utrudniają mi życie. Są to przede wszystkim: zmęczenie, brak chęci do życia i wychodzenia z domu. Zmęczenie objawia się do tego stopnia, że... Zmęczenie, senność, brak chęci wychodzenia z domu, unikanie spotkań towarzyskich, izolacja. Borykam się z wieloma problemami, które utrudniają mi życie. Są to przede wszystkim: zmęczenie, brak chęci do życia i wychodzenia z domu. Zmęczenie objawia się do tego stopnia, że nawet po przebudzeniu odczuwam senność - prawie codziennie śpię za dnia. Zawalam wszystkie terminy przez to, że jestem zbyt zmęczona by cokolwiek zrobić. Mam lęk społeczny - nie lubię wychodzić z domu - czuje się wtedy obserwowana, i nie wiem czy wyobraźnia mi szwankuje czy rzeczywiście tak jest. Nie czuje się bezbieczna nawet we własnym domu. Zdarza mi się słyszeć jak ktoś np. uderza kamyczkami w okno czy pociąga za klamkę lub jak ktoś chodzi lub patrzy na mnie podczas snu. Czasem mam przerwy w tym, że ciągle odczuwam smutek i śmieje się ze wszystkiego po czym nagle zdarza mi sie płakać - zupełnie nie wiadomo dlaczego. Czuje się bardzo źle w swoim ciele i czasem mam ochotę to skończyć. Mam wiele napadów agresji z bardzo błahych przyczyn, a niekiedy po prostu nic nie jest w stanie mnie zainteresować. Nie wychodzę przeważnie do ludzi i nie rozmawiam z nikim czasem przez całe dnie. Potrafię nie wychodzić przez całe dnie lub tygodnie z domu. Czuje się bezradna i samotna w tym wszystkim, czuje, że nawet jeśli bym komuś powiedziała to ktoś stwierdzi, że przecież wymyślam lub, że w jakiś sposób chcę przyciągnąć uwagę, a tak nie jest. Jest mi po prostu ciężko z samą sobą i nie wiem co mam z tym zrobić, a jest to trudne gdyż gdziekolwiek wyjdę z kimkolwiek porozmawiam to czuje się jak kompletna idiotka... i że ludzie też mnie tak postrzegają. Mam zerową pewność siebie, a jesli chce ją podnieć np. ubierając się inaczej później żałuję i wracam do punktu wyjścia. Czy mógłby mi ktoś poradzić co ja mam ze sobą zrobić? Ja niszczę siebie i swoje życie.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Katarzyna Kulczycka
Mgr Katarzyna Kulczycka

Jak mogę pozbyć się takich tików?

Witam, mam 23 lata. W młodości miałem problemy z rodzicami gdzie rodzice doprowadzali mnie do granic cierpliwości. Strasznie się denerwowałem na tyle, że byłem agresywny, przeklinałem i miałem ochotę kogoś uderzyć. Po jakimś czasie dostałem nerwicę i miałem paniczne lęki... Witam, mam 23 lata. W młodości miałem problemy z rodzicami gdzie rodzice doprowadzali mnie do granic cierpliwości. Strasznie się denerwowałem na tyle, że byłem agresywny, przeklinałem i miałem ochotę kogoś uderzyć. Po jakimś czasie dostałem nerwicę i miałem paniczne lęki przed satanizmem i kościołem (nie mam pojęcia skąd się wzięly lęki przed takimi rzeczami). Poszedłem do szkolnego psychologa i mi trochę pomógł a także mój przyjaciel i sam też z tym walczyłem i mi przeszło ale od kiedy pamiętam mam tiki nerwowe, które charakteryzyją się ruszaniem ramionami, chrząkaniem lub zaciskaniem zębów, tiki się nasiliły od kiedy zacząłem mieć problemy rodzinne. Co jakiś czas tiki mi się zmienią tak jakby się aktualizowały na nowe i robię coś innego. Nie wiem jak się z tego wyleczyć, bo przez to mam problem ze znalezieniem pracy i mam zaniżoną samoocenę. Chce się tego pozbyć i nie wiem jak. Bardzo proszę o pomoc
odpowiada 1 ekspert:
 Marek Kubiszewski
Marek Kubiszewski

Czy po tym leku mogę być agresywna?

Witam lekarz przepisał mi mirtazapine 15 boje się tego leku bardzo pos względem takim że mam dzieci jedno maledo którego wstaje w nocy. Strach jest duży że się nie obudzę. I czy na tym leku mogę być agresywna.? Do dzieci przede wszystkim.
odpowiada 1 ekspert:
Lek. Aleksandra Witkowska
Lek. Aleksandra Witkowska
Dotyczy: Agresja Psychiatria

Czy moje objawy wskazują ba konieczność wizyty u psychiatry?

Od kilku miesięcy obserwuję u siebie wahania nastroju, apatię, agresję bez powodu, często płaczę. Osoby z zewnątrz zwracają mi uwagę, ze nerwowo odkładam przedmioty. Nie chce wychodzić do ludzi i nie czuję potrzeby jakichkolwiek kontaktów towarzyskich. Dużo pracuje, po... Od kilku miesięcy obserwuję u siebie wahania nastroju, apatię, agresję bez powodu, często płaczę. Osoby z zewnątrz zwracają mi uwagę, ze nerwowo odkładam przedmioty. Nie chce wychodzić do ludzi i nie czuję potrzeby jakichkolwiek kontaktów towarzyskich. Dużo pracuje, po 12-14 godzin dziennie na kierowniczym stanowisku. Czy moje objawy są powodem by udać się do psychiatry? Nadal to bagatelizuję.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz
Patronaty