Dzień dobry, mam 15 lat. Postanowiłam napisać, ponieważ od 4 tygodni nie pojawił mi się okres. W tym momencie ważę ok. 47 kg przy wzroście 167 cm. Odchudzam się od jakiś 4 miesięcy i nie mogę przestać myśleć o jedzeniu, kaloriach, tabelach... Nie ma mi kto pomóc, nikt nie rozumie. Moja mama myśli, że po prostu normalnie się odchudzam, a ja ciągle okłamuję ją o tym, co zjadłam. Chcę jeszcze schudnąć, bo nie podobam się sobie. Moja siostra mówi mi, że schudłam, ale ja tego nie widzę i odbieram tylko za jeszcze większą motywację do chudnięcia. Proszę o odpowiedź.

Witam. Mam 16 lat, jestem uczennicą 1. klasy Liceum Ogólnokształcącego i chyba mam mały problem. Otóż: od kilku miesięcy nie mogę uwolnić się od panicznego lęku przed przytyciem, wskutek czego wciąż chudnę. Mam 174 cm wzrostu i ważę 57 kg. Wiem, że moja waga najzupełniej mieści się w normie i nie chcę już chudnąć, jednak nie potrafię skomponować diety w ten sposób, aby jednocześnie nie przytyć, ponieważ sama myśl o przybraniu na wadze napełnia mnie odrazą i sprawia, że chce mi się płakać.

Nie rozmawiam o tym z mamą, bo boję się, że uzna mnie za osobę próżną, która zamiast skupić się całkowicie na nauce, zajmuje się tak błahym tematem jak własny wygląd. Mój jadłospis jest dość ubogi i mało zróżnicowany, przez co zaczyna mi brakować różnych witamin i mikroelementów, co objawia się m.in. szarą cerą, zajadami w kącikach ust. Bardzo proszę o radę - jak powinnam prawidłowo się odżywiać, aby dostarczyć organizmowi wszystkich potrzebnych składników i jednocześnie nie doprowadzić do zamienienia ich w tkankę tłuszczową? Dodam jeszcze tylko, że nie uprawiam wyczynowo żadnego sportu, ale zużywam sporo energii podczas nauki. Z góry serdecznie dziękuję za pomoc!

Mam 14 lat. Od jakiegoś czasu nie jem normalnie. Próbuję się głodzić. Jeśli już nie mogę wytrzymać, jem. Próbuję mieć wpływ na to, ile jem, częściej mi to wychodzi, co jest pocieszające. Ale od razu po zjedzeniu biorę tabletki przeczyszczające, jestem od nich uzależniona. Muszę je wziąć, bo jestem zła na siebie, kiedy np. do godziny 17 nie jem nic, a o 17 już muszę. Boję się, że przytyję. W skrócie to jest tak - nie jem, a kiedy muszę - jem jak najmniej i biorę tabletkę, żeby nie przytyć... :( nie wiem co to za choroba i jak z nią walczyć?

Od tegorocznych wakacji mam problem ze zbyt niską wagą ciała. Mam 156 i ważę 40 kg. Wiem dobrze, że mam niedowagę. We wrześniu tego roku byłam w szpitalu na badaniach. Wszystkie jednak wyszły bardzo dobrze. Miesiączki nie mam od roku, kiedy to właśnie zaczęłam się odchudzać. Na początku jednak moja waga była prawidłowa. Przed odchudzaniem ważyłam 66 kg, potem schudłam do 53 kg. Wtedy to nadal uważałam, że jestem za gruba. Wtedy zaczęłam jeść ok. 200 kcal dziennie. Zaczęły mi wypadać włosy. W zeszłe wakacje ważyłam 44 kg. Jadłam wtedy bardzo mało, zero słodkiego, pieczywo chrupkie, zero tłuszcu, owoce rzadko, wiecej warzyw i wody. Potem w ciągu roku zaczęłam stopniowo przybierać na wadze, w grudniu 46 kg, a w styczniu już 51 kg. Potem znów zaczęłam się martwić, że za dużo ważę. Zaczęłam dietę 1000 kcal. Do czerwca schudłam do 47 kg. Wtedy poszłam na urodziny i jadłam tort, czipsy, lody, ciastka, cukierki i pizzę.

W wakacje zaczęłam jeść o wiele więcej niż dotychczas. Potrafiłam zjeść 2 hamburgery domowej roboty albo 7 trójkątów tostów i nawet pizzę. Ale i tak nadal chudłam. Ważyłam 43 kg. Do tej pory jem ciągle tyle samo co w wakacje. MÓJ JADŁOSPIS OD WAKACJI WYGLĄDA TAK: Śniadanie - 3 kromki plus dodatki plus herbata (tak jest zazwyczaj, rzadko jem płatki, a bardzo bym chciała je jeść, tylko nie potrafię zrezygnować z kanapek, a poza tym płatki nie dają mi uczucia zaspokojenia głodu). II śniadanie - zazwyczaj jogurt, duży lub mały, w pudełeczku, typu activia lub danone z płatkami+owoc+woda mineralna lub czasami drożdżówka lub kanapka. Obiad - 2 dania - zupa i drugie danie. Podwieczorek - jogurt, jeżeli nie jadłam na 2 śniadanie, lub owoc, rzadko coś słodkiego. Kolacja - 3 kanapki plus dodatki plus herbata. Czasami parówki lub coś innego. Chciałabym zacząć pić soki, ale martwię się, że od zbyt dużej ilości cukru urośnie mi brzuch. A zależy mi, żeby był płaski. Chciałabym również zrezygnować z jedzenia na śniadanie kanapek i zacząć jeść wiecej nabiału, białka i płatków (które podobno są niezdrowe). Chciałabym również pozwolić sobie od czasu do czasu na jakiegoś batona, precla itp.

Moim problemem są zaparcia, które niekiedy mam 7 dni. Teraz się poprawiło, ale jeszcze miewam z tym problemy. Nie jestem nieraz 2 dni w toalecie. Nie chcę pić kakao, jeść czekolady itp. Prosiłabym też o doradzenie w tej sprawie. Chciałabym przytyć do 46 kg, ale żeby mój brzuch był nadal płaski i nie wzdymał się po posiłku. Od października chodzę również do psychologa i psychiatry. To właśnie psychiatra kazał mi przytyć, bo inaczej weźmie mnie na oddział. Kazała mi również pić nutridrink. Czy jest wskazany wysiłek fizyczny? Proszę o odpowiedź. Ile kcal powinnam jeść oraz odpowiedź na poprzednie pytania zadane w tym tekście.

Mam 16 lat i 162 cm. Zawsze miałam niedowagę. Moja największa waga wynosiła 40 kg. Wiem, że to mało ;/ Od wakacji unikałam jedzenia. Przez 6 miesięcy schudłam do 30 kg ;/ Wiem, że wyglądam okropnie. Od października odżywiam się normalnie. Można powiedzieć, że nawet jem więcej niż niektórzy domownicy, a moja waga nadal stoi w miejscu i nie mogę przybrać na wadze ;/ Miałam robione wyniki, niby wszystko w porządku, ale ja się boję, no i źle czuję w swoim ciele. Co może być tego powodem, że nie tyję? :< Pomocy! Nie nazwałabym tego anoreksją, gdyż uwielbiam jeść. Potrafię zjeść nawet 5 kanapek przez cały chleb, np. na kolację.