Witam serdecznie. Mam 20 lat i ważę 85 kg przy wzroście 170 cm :/. Chcę schudnąć 10 kg i wyrzeźbić sobie zgrabną sylwetkę (głównym problemem jest brzuch). Robię parę ćwiczeń, ale bez rezultatu (min. jazda na rowerze stacjonarnym, ćwiczenia rozciągające, ćwiczenia z hantlami, itd.). Nie stosowałem jeszcze żadnych diet (ktoś mówił mi o diecie 1000 Kcal, ale nie wiem czy w moim przypadku się sprawdzi i nie wiem też jak ułożyć sobie taką dietę co jeść, itd.). Zrobię wszystko, aby uzyskać swój cel i właśnie tylko proszę o skuteczne wskazówki. Z góry dziękuję.

Ważę 58 kg przy wzroście 152 cm. Ostatnio przytyłam dużo ;( ważyłam kiedyś z 5 miesięcy temu 43 kg i przez ten okres przytyłam tak wiele. Ale wiem to moja wina bo cały czas jadłam słodycze - zamiast obiadu wolałam zjeść tabliczkę czekolady. A teraz mam za swoje wiem, że nie powinnam tak robić, ale już za późno teraz chciałabym schudnąć 10 kg. Myślę, że tyle wystarczy bo wcześniej byłam za chuda bardzo serdecznie proszę o pomoc. Jaką dietę powinnam stosować? Ile ćwiczyć? Dodam tylko, że najbardziej przeszkadza mi mój brzuch tyłek i uda.

Witam, bardzo proszę o odpowiedź, jak to z tymi posiłkami jest. Otóż, wszędzie trąbi się o tym, że należy jeść te 5-6 małych posiłków dziennie, bo wtedy organizm (z fizjologicznego punktu widzenia) nie gromadzi zapasów, tylko spala na bieżąco. Rzeczywiście, jest to dość logiczne. Jednak - i tu moje pytanie: - na czym więc polega proces chudnięcia, skoro organizm na bieżąco otrzymuje dostawy paliwa (mimo, że są małe, ale jednak są)? - jak się przestawić na jedzenie małych a częstych porcji, jeżeli praktycznie przez całe życie jem tylko dwa razy dziennie, bo po prostu nie bywam głodna? I czy rzeczywiście ma sens zmiana tego nawyku, skoro jestem szczupła, a moja praca absolutnie nie pozwala mi na przestrzeganie tej zasady?

Mam 25 lat, jestem tzw. typem (chyba) węglowodanowym, ponieważ moja dieta opiera się głównie na węglowodanach prostych i złożonych. Przez ostatnie pół roku przytyłam ok. 7 kg, głównie dlatego, że głód (a bardziej apetyt) zaspokajałam słodyczami (zmiana pracy - sięganie po szybkie zapychające do wieczora przekąski typu ciasta, ciastka i desery mleczne) . Mięso jem bardzo rzadko, jeżeli już (i jeżeli w ogóle można rozpatrywać to w kategorii mięs) - parówki, lub jakaś wędlina drobiowa na kanapkę, ale jak podkreśliłam, po produkty białkowe czy też wysokotłuszczowe sięgam jedynie wtedy, gdy mam silną potrzebę, czyli stosunkowo rzadko.

Teraz staram się ograniczać słodycze, bo nie chciałabym już bardziej od nich przytyć. Moja waga, przy tym odżywianiu, mimo wszystko utrzymuje się teraz na stałym poziomie, chociaż nie ukrywam, wolałabym zgubić te 7 "przypadkowych" kilogramów. I tutaj już ostatnie pytanie (przepraszam za ten przydługi wpis) - Ponieważ nie chciałabym "przeprogramowywać się" na zwiększenie ilości białek w diecie, chciałabym schudnąć na węglowodanach złożonych. Zastanawiam się, nad takim modelem diety, który zakładałby spożycie ww prostych w godzinach porannych (aby szybko postawić się na nogi), a następnie późnym popołudniem zjadać posiłek typu kuskus z warzywami, ewentualnie ryż z tuńczykiem, itp). Niestety nie mam możliwości rozłożenia posiłków na cały dzień. Od wczesnych godzin porannych jestem w ciągłym ruchu, aż do godziny 15-16, a szybkie "śniadanie" jem zwykle ok godziny 10 00.

Dodam, że rano wypijam ok. litra zielonej herbaty, zaś wieczorem popijam czerwoną, a sporadycznie kieliszek białego półwytrawnego wina przed spaniem. Proszę o odpowiedź na moje pytania i pomoc w doprecyzowaniu mojej diety, serdecznie dziękuję.

Witam, mam 22 lata, 175 cm wzrostu i 59 kg... Studiuję, więc nie mam zbyt dużo czasu na ćwiczenia, ponadto zazwyczaj zajęcia mam od rana do wieczora bez przerw, więc nawet nie mam możliwości, aby regularnie jeść i przede wszystkim nie jeść zbyt późno. W zasadzie nigdy wcześniej nie próbowałam się odchudzać, bo chyba nie potrafię... Sama nie potrafię się zmotywować, choć bardzo bym chciała... Przed studiami ważyłam w granicach 55 kg i można powiedzieć, że miałam krótką przygodę z modelingiem, więc gdy teraz patrzę na siebie i wagę to zawsze sobie myślę, że zacznę ćwiczyć, że będę układać swój jadłospis w inny sposób, lecz to zawsze kończy się jedynie na snuciu planów...

Pomimo tego, iż ludzie z mojego otoczenia twierdzą, że wyglądam dobrze ja widzę w lustrze brzydkie ciało, wielkie biodra i uda i mały biust... Strasznie mi z tym ciężko... Nie wiem już sama co robić... Nie potrafię zaakceptować, a tym bardziej nie potrafię się zmotywować do tego, aby zmienić siebie... Proszę o jakąkolwiek szczerą odpowiedź na temat tego co powinnam robić... Błagam...