Dzień dobry, mam 12 lat, ważę 50 kg i mam 168 cm wzrostu. Nigdy wcześniej nie odchudzałam się, ale teraz doszłam do wniosku, że powinnam. W mojej rodzinie nigdy nikt nie był otyły, lecz boję się, że mi to zagraża. Dużo siedzę przy komputerze, ruszam się mało. Mam w-f cztery razy w tygodniu. Nie byłam u lekarza. Na śniadanie spożywam najczęściej dwie kromki białego chleba z masłem i wędliną a do tego zwykła herbata z jedną łyżeczką cukru. W szkole piję sok pomarańczowy i czasem kanapki, takie jak na śniadanie. Po szkole najczęściej kupuję sobie batonika i idę do domu. Po kilku godzinach mam obiad. Dzisiaj na obiad jadłam kilka ziemniaków z sosem grzybowym, a po jakichś dwóch godzinach zjadłam słodką bułkę i dwa ciastka. Na kolację (o godz. 20.00) zjem zapewne dwie lub trzy kanapki. Nie choruję na żadne choroby, tylko mam alergię. Proszę o pomoc, o jakiś poprawny jadłospis, czego nie powinnam jeść i czy mam nadwagę?! Jaka jest poprawna waga? Pozdrawiam i czekam!

Mam skończone 12 lat, 156 cm wzrostu i ważę 45 kg. Codziennie (w pogodę czy nie) wychodzę na dwór, na pobliskie boisko. Biegam 10 okrążeń i gram w siatkówkę, średnio 2 godz. W 9 miesięcy schudłam 5 kg (nawet o tym nie wiedziałam). Teraz nie mogę już schudnąć. Chodzę na zawody sportowe, dalej biegam i gram w piłkę siatkową lub nożną. Jak mogę schudnąć i najlepiej do ilu kilogramów? Uważam, że wystarczy mi waga 37 kg.

Ważę 55 kg, mam 12 lat. Czasem biegam ale bardzo rzadko. Zazwyczaj jem na śniadanie około 3 skibek, do szkoły biorę około 3-4 skibek na 7 godz. i zawszę kupuję jakąś drożdżówkę. Jak jem szkolne obiady, to biorę 2 skibki i nic sobie nie kupuję. Zazwyczaj piję wodę truskawkową gazowaną lub niegazowaną. W niedzielę na śniadanie jem jajka lub parówkę, mama zawsze gotuje jakiś obiad, staram się wtedy nie jeść.

1. Ważę około 59 kg. Jestem kobietą, mam 22 lata, mam 150 cm wzrostu. Moja aktywność fizyczna jest taka, że owszem, jeżdżę na rowerku, czasem biegam, jakieś tam ćwiczenia sobie robię. W pracy niestety stoję 11 godzin, 4 dni mam wolne i 4 dni pracuję. Jestem na nogach od 4.00 rano do około 20.00, pracuję od 6.00 do 17.00, w domu jestem na 18.00, przerwy w pracy mam tylko dwie - pierwszą ok. 10.00, drugą ok.14.00. 2. Próby odchudzania są cały czas, ale ten tryb pracy, ciężko jest. 3. W mojej rodzinie nie występuje otyłość czy nadwaga. 4. Nie byłam u lekarza, oni twierdzą, że dobrze ważę, kiedy ja się czuję strasznie.

5. Jem o różnych godzinach, jak idę do pracy, wstaję o 4.00, to około 4.30 jem jakieś śniadanko i platki lub jakieś danio, ten serek. Potem jem na przerwie w pracy jakąś kanapkę.Potem jem obiad w pracy, staram się jeść warzywa gotowane. Po pracy już nic nie jem, chyba że jakiś twarożek, za to w dzień wolny od pracy nadrabiam. Jem więcej i źle mi z tym, podjadam strasznie, teraz się zawzięłam, zamiat słodyczy jem suszone śliwki. 6. Nie choruję na choroby przewlekle.

Do tego mieszkam w Anglii, jest tu jedzenie tuczące, to wiem na pewno, ale nie jem wcale gotowych posiłkow, gotuję normalne obiady, nawet nie jem ziemniaków. W Polsce jadłam to samo i moja stała waga to była 49/50 kg, a tutaj jestem rok czasu i co się dzieje, straszne po prostu. Biorę też plastry antykoncepcyjne, około 3 lat, mniej nawet, może od nich przytyłam, ale to może kilo lub dwa, nie więcej. Proszę pomóżcie mi, jest mi ciężko, chcę, ale nie mogę, jestem leń po prostu, ale może jakieś dobre wskazówki pomogą mi się zmobilizować. Jest to straszne, kiedy mój chłopak idzie za mną i mówi "ale masz wielką pupę". Ja się źle czuję, on mnie denerwuje. Proszę o radę