Twój przewodnik po zdrowiu

  1. Opisz swój problem. Pomożemy Ci znaleźć odpowiedź w bazie ponad miliona porad!
  2. Nie ma informacji, których szukasz? Wyślij pytanie do specjalisty.
Rozpocznij
7 6 6 , 7 2 9

odpowiedzi udzielonych przez naszych ekspertów

Rzetelnie + Bezpiecznie + Bezpłatnie

Psychologia: Pytania do specjalistów

Co zrobić z tą sprawą?

Witam Moja partnerka i jej siostra były molestowane przez swoich trzech braci kiedy były młodymi dziewczynami (niepełnoletnie nastolatki). Nie dopytywałem o szczegóły, żeby nie sprawiać mojej dziewczynie krzywdy. Przyjąłem do wiadomości i powiedziałem, że kiedy tylko będzie potrzebowała to jestem... Witam Moja partnerka i jej siostra były molestowane przez swoich trzech braci kiedy były młodymi dziewczynami (niepełnoletnie nastolatki). Nie dopytywałem o szczegóły, żeby nie sprawiać mojej dziewczynie krzywdy. Przyjąłem do wiadomości i powiedziałem, że kiedy tylko będzie potrzebowała to jestem dla niej - do rozmowy, wsparcia, przytulenia. Mamy po około 30 lat i prowadzimy udane życie także seksualne. Czerpiemy oboje ogromną przyjemność ze wspólnego obcowania - rozmawiamy o tym :) Jednak niefortunnie pojawił się temat jej molestowania w dzieciństwie przy okazji imprezy rodzinnej, na której było rzeczonych dwóch z trzech braci - każdy z nich ma małoletnie dzieci. Jeden z nich chwycił moją dziewczynę (swoją siostrę) za pupę czego byłem świadkiem tylko ja. Ona zmieszana odwróciła się i zobaczyła mój wzrok. W drodze powrotnej rozmawialiśmy na ten temat i powiedziałem, że nie akceptuję takiego zachowania ze strony jej brata. W szczerej rozmowie powiedziała, że kiedyś było jej z tym bardzo ciężko (doświadczeniami z dzieciństwa) ale uporała się psychicznie z traumą i żyje normalnie. Jednak ma jak sama mówiła schemat wyparcia z pamięci traumatycznych wydarzeń i niespecjalnie chce do nich wracać. Jednak na moje pytania czy mogę z tym coś zrobić milczy, jakby oczekując mojego działania. Powiedziała, że nie chce niszczyć rodziny (relacja z braćmi pomimo, że poprawna jest mega trudna w kontekście tego, że oprawcy to rodzina) ale gdyby dowiedziała się, że jej bracia krzywdzą swoje dzieci to od razu chce upublicznić swoją krzywdę i złe doświadczenia. Jej rodzice są rozwiedzeni, od jej 16 roku życia (tu mogło się zacząć), dzieci 3 braci i 2 siostry zostały pod opieką ojca - nikt nie wie o traumie sióstr, tylko one same i kilkoro ich znajomych. W jaki sposób się zachować? Kompletnie nie mam szacunku do jej braci. Kolejne Imprezy rodzinne przed nami. Z tego co wiem sprawa molestowania nieletnich przez pełnoletnich to przestępstwo, które się nie przedawnia.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Alicja Maria Jankowska
Mgr Alicja Maria Jankowska
Dotyczy: Molestowanie Psychiatria Psychologia

Jak pogodzić się z utratą koleżanki?

Jak poradzić sobie z utratą koleżanki zmarła w wieku 28 lat . Nie wiem czemu , winie się za jej śmierć . Jak wpadnę w wirpracy zapominam . Jak jestem sama w domu często o niej myśle . Wsumie przychodzi... Jak poradzić sobie z utratą koleżanki zmarła w wieku 28 lat . Nie wiem czemu , winie się za jej śmierć . Jak wpadnę w wirpracy zapominam . Jak jestem sama w domu często o niej myśle . Wsumie przychodzi mi sama do głowy. I zadaje sobie pytanie !!! Dla czego Jak do tego doszło Pracowałyśmy razem , jeszcze w ten sam dzień powiedziałyśmy sobie na wzajem ( widzimy się jutro w pracy ) Ale jużdo niej nie wruciła . Dla czego czuje się ciągke winna , że mnie tam nie było , że jeżeli bym wiedziała wziełabym ją do siebie do domu i by nie doszło do tragedi . Czasmi dostaje wściekłosci , nie byłyśmy przyjaciółkami ale ją lubiłam Czemu mnie to tak dęczy , nie mogę pogodzić się że jej już nie ma . Ciągle oglądam nasze wspulne zdjęcia i płacze . Co mam zrobić . Czuję że dostaje depresji
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Katarzyna Kulczycka
Mgr Katarzyna Kulczycka
Dotyczy: Depresja Strata bliskiej osoby Psychiatria Psychologia Psychoterapia

Czy to też objaw nerwicy?

Witam mam 20 lat dwóch lekarzy zdiagnozowało u mnie nerwicę. Robiłem wszystkie badania usg jamy brzusznej itd. wszystko wychodziło bardzo dobrze, tabletki pomagają przestały mi drżeć powieki, i przestaje powoli szumieć w uszach. Jest tylko jeden problem gdy... Witam mam 20 lat dwóch lekarzy zdiagnozowało u mnie nerwicę. Robiłem wszystkie badania usg jamy brzusznej itd. wszystko wychodziło bardzo dobrze, tabletki pomagają przestały mi drżeć powieki, i przestaje powoli szumieć w uszach. Jest tylko jeden problem gdy popatrzę na klatkę piersiową widzę przy lewym sutku jak się coś unosi raz to jest na sutku raz niżej raz nawet w żołądku co to może być czy to też objaw nerwicy?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: USG jamy brzusznej Dzwonienie (szum) w uszach Nerwica Psychiatria Psychologia

Skąd się biorą u mnie te stany?

Dzień dobry, Mam diagnozę Schizofrenia Paranoidalna, ale czasem ma dziwne objawy. Opiszę trochę o co mi chodzi. 2 razy w życiu przechodziłem górki. Raz była to mania, a raz hipomania. Za pierwszym razem trafiłem do szpitala, a za... Dzień dobry, Mam diagnozę Schizofrenia Paranoidalna, ale czasem ma dziwne objawy. Opiszę trochę o co mi chodzi. 2 razy w życiu przechodziłem górki. Raz była to mania, a raz hipomania. Za pierwszym razem trafiłem do szpitala, a za drugim Pani Doktor wprowadziła LIT i górka minęła. Miałem górkę. To znaczy - praktycznie w ogóle przez miesiąc nie spałem (może czasem godzinkę), dzwoniłem do ludzi po nocach. Podrywałem kobiety, a normalnie tak nie mam. W internecie logowałem się do portali erotyczno-randkowych. O 3 nad ranem jechałem na rower. Raz poszedłem na spacer, a skończyło się na tym, że wsiadłem do autobusu bez biletu i pojechałem do sklepu. Praktycznie codziennie kupowałem pełno rzeczy (które według mnie były niezbędne). Czyli wydawałem pieniądze bez sensu. Potrafiłem (ja normalnie nienawidzę alkoholu) jechać na rowerze do baru i wypić trochę alkoholu. Normalnie w ogóle nie piję alkoholu. Po 5 rano wsiadałem na rower i jechałem do sklepu. A sklepy były zamknięte o 5 rano. Czekałem aż otworzą sklep i robiłem zakupy. Na basen potrafiłem iść kilka razy dziennie. Nie odczuwałem lęku, strachu. Jak byłem na wakacjach nad polskim morzem (bo to akurat wtedy miałem górkę) to pożyczyłem skuter i jeździłem po całym miasteczku. Nawet wjechałem w ulicę, gdzie był zakaz poruszania się nawet samochodami. Ale po prostu nie zauważyłem i szczerze… to wtedy miałbym i tak to gdzieś. Jechałem szybko, bo wtedy nie odczuwałem strachu. W ogóle bez celu jeździłem, tylko żeby pojechać. Albo pożyczyłem hulajnogę elektryczną i jeździłem w kółko. I to najszybciej jak się tylko dało. Raz miałem sytuację, że poszedłem do restauracji i nie miałem czym zapłacić, to zostawiłem swój dowód osobisty i pojechałem po pieniądze. Potem zapłaciłem i odzyskałem dowód. W sumie bardzo podobało mi się, że nie miałem lęku, strachu, niepokoju. Chociaż przyznam, że robiłem głupoty, ale wtedy zupełnie inaczej na to patrzyłem. Zachowywałem się zupełnie inaczej, niż normalnie. Ale czułem się o niebo lepiej. Niczego się nie bałem. Nawet przeszedłem na Ty z moją byłą nauczycielką matematyki z liceum. I zacząłem Jej pisać, że mi się podoba i że mam na Nią ochotę. Tego akurat się wstydzę. Potem Ją przepraszałem. Dzisiaj bym tego nie zrobił. Nie mam pojęcia czemu tak mówiłem. Żałuję. Natomiast teraz niestety mam lęki i strachy. W sumie już nie wiem co lepsze... górka, czy stabilność. Po prostu brakuje mi tego że byłem po prostu odważniejszy. I tak odkąd zażywam LIT nie mam już podwyższonego nastroju. Za pierwszym razem nie wiem skąd się wzięła górka, ale trwała ponad miesiąc, a potem był już szpital. Za drugim razem górka była troszkę mniejsza, ale równie intensywna. Prawdopodobnie z powodu, że zacząłem wtedy zażywać lek ASENTRA, który przepisała mi Pani Doktor Psychiatra. Jak zobaczyła, że znowu mam górkę odstawiła antydepresant i wprowadziła LIT. I tutaj pytanie. Skąd u mnie biorą się te stany? To jest chorobowe, czy raczej normalne? To jest mania i hipomania, czy raczej nie? I czy przy Schizofrenii Paranoidalnej jest to możliwe? Że mam manie i hipomanie? Mam nadzieję, że napisałem w miarę zrozumiale moje wątpliwości. Pozdrawiam serdecznie, Grzegorz
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Kamila Dziwota
Mgr Kamila Dziwota
Dotyczy: Mania Lęk Schizofrenia Psychiatria Psychologia Psychoterapia Leki przeciwdepresyjne

Do jakiego terapeuty się zapisać w tej sytuacji?

Czy jeśli żyje od 5 lat z osoba uzależniona od substancji psychoaktywnych to tez powinnam korzystać z terapii? Jeśli tak to do jakiego terapeuty się zapisać?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Joanna Marciniak
Mgr Joanna Marciniak
Dotyczy: Uzależnienia Psychiatria Psychologia Psychoterapia

Gdzie jeszcze diagnozować syna?

Witam Mój syn ma 7 lat w szkole mial problemy ze skupieniem integracja z dziecmi w grupie szybko sie nudzi na zajeciaciach denerwuje sie jesli cos mu nie wychodzi . Od września będzie uczęszczać do nowej szkoly ponieważ musielismy sie... Witam Mój syn ma 7 lat w szkole mial problemy ze skupieniem integracja z dziecmi w grupie szybko sie nudzi na zajeciaciach denerwuje sie jesli cos mu nie wychodzi . Od września będzie uczęszczać do nowej szkoly ponieważ musielismy sie przeprowadzic . Boje sie ze moze miec te same problemy w 1 klasie nie chetnie mowi o szkole wrecz powtarza ze nie chce isc (podejrzewam ze to obawa i strach przed nowym doswiadczeniem) duzo rozmawiam z nim poniewaz chciala bym go jakos przygotować do tego czy wizyta u psychologa to jedyne co moge zrobic czy jest cos jeszcze . dodam ze mielismy juz wizyty z powodu syna zachowania u psychologa i neurologa jednak nic nie dowiedziałam sie co moze byc powodem mielismy takze 3 proby badania EEG jednak kazda konczyla sie niepowodzeniem placzem , panika choc tłumaczyłam i duzo rozmawialam z nim o tym badaniu . bardzo prosze o jakos rade .
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Dorota Nowacka
Mgr Dorota Nowacka
Dotyczy: Elektroencefalografia Neurologia Psychiatria Psychologia

Jak sobie poradzić po tym toksycznym związku?

Witam, Tkwiłam w toksycznym zwazku ponad 3 lata, moja partnerka biła mnie,poniżała i oszukiwała, prawie przez caly okres bycia razem, próbowałam sprostać kazdemy zadaniu z marnym skutkiem,miałam wrażenie ze mnie nienawidzi, zrywała ze mna regularnie po czym wracała, obrażala mnie,... Witam, Tkwiłam w toksycznym zwazku ponad 3 lata, moja partnerka biła mnie,poniżała i oszukiwała, prawie przez caly okres bycia razem, próbowałam sprostać kazdemy zadaniu z marnym skutkiem,miałam wrażenie ze mnie nienawidzi, zrywała ze mna regularnie po czym wracała, obrażala mnie, moich rodziców i przyjaciół, nic według niej nie robiłam dobrze, zniszczyła wiekszosc moich rzeczy. Po czym odeszla a ja zostałam z ogromnym bagażem, zalu, zlosci a zarazem pustki, wiem ze rozstanie w pewnym sensie uwolniło mnie od tego horroru, ale kompletnie nie rozumiem, dlaczego za nia tesknie,skoro tak bardzo mnie krzywdziła i pewnie gdyby nie to, ze sama zdecydowala sie odesc, nadal siedziałabym w tym bagnie po uszy. Dlaczego czuje sie winna, dlaczego nadal ja kocham i nie moge poradzic sobie z tym uczuciem, to chore ze tak sie czuje bo powinnam byc szczęśliwa ze sie uwolniłam a tak się nie stało. Jak poradzic sobie po toksycznym związku, co robic? Bardzo proszę o radę, nie chce isc do psychologa, chce poradzic sobie z tym sama. Chce poczuc sie wolna i zapomniec o niej na zawsze. Z gory bardzo dziekuje.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Dorota Nowacka
Mgr Dorota Nowacka
Dotyczy: Psychologia Rozstanie Toksyczne związki

Jak bezpiecznie odstawić taki lek?

Dzien dobry biore imovane od roku 1 tab na noc oststnio robie sie bardzi nerwowa i dopadla mnie nerwica lekowa chce odzwyczaic sie od brania leku imovane jak to bezpiecznie mam zrobic. Pozdrawiam
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Dorota Nowacka
Mgr Dorota Nowacka
Dotyczy: Nerwica Psychiatria Psychologia Psychoterapia Nerwica lękowa

Jak mam radzić sobie z takimi objawami?

Dzień dobry, Od 2.5 miesiąca (miesiąc po rozpoczęciu pracy zdalnej i "pandemicznej izolacji") mam problemy z zasypianiem, ciągłością snu. Niestety pojawiły się problemy z koncentracją, pamięcią, stany niepokoju, niechęć do wychodzenia z domu - przez lekarza określone jako... Dzień dobry, Od 2.5 miesiąca (miesiąc po rozpoczęciu pracy zdalnej i "pandemicznej izolacji") mam problemy z zasypianiem, ciągłością snu. Niestety pojawiły się problemy z koncentracją, pamięcią, stany niepokoju, niechęć do wychodzenia z domu - przez lekarza określone jako zachowania mogące doprowadzić do depresji. Internista przepisał trittico CR (1/3 tabletki codziennie przed snem -przyjmuję od miesiąca), od tygodnia przyjmuję rano 1 tabletkę coaxilu. Wprawdzie lepiej sypiam i jestem spokojniejsza, ale trwale odczuwam drżenie mięśni (jak po wysiłku) i obawiam sie uzależnienia od obydwóch leków. Kiedy i w jakim trybie należy zacząć je odstawiać? Jak sobie radzić z podobnymi objawami? Do pracy "stacjonarnie" wrócę z początkiem września.
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Dorota Nowacka
Mgr Dorota Nowacka
Lek. Krystyn Czerniejewski
Lek. Krystyn Czerniejewski
Dotyczy: Depresja Zaburzenia snu Uzależnienia Uzależnienie od leków Psychiatria Psychologia Problemy z koncentracją

Jakie badania powinnam wykonać przy tych bezdechach?

Dzień dobry. Jestem kobietą mam 25lat i mam problem z bezdechem. Już jako dziecko często wybudzałam się przy zasypianiu z powodu braku tlenu (przestawałam oddychać - potwierdzone przez osobę trzecią) leczona byłam wówczas alergologiczne i odczulana. Bezdechy z biegiem... Dzień dobry. Jestem kobietą mam 25lat i mam problem z bezdechem. Już jako dziecko często wybudzałam się przy zasypianiu z powodu braku tlenu (przestawałam oddychać - potwierdzone przez osobę trzecią) leczona byłam wówczas alergologiczne i odczulana. Bezdechy z biegiem czasu w okresie dorastania zaczęły słabnąć i zdarzały siè sporadycznie. (Dodam, że nasilone były w okresie ciąży ponad 3lata temu). Do chwili obecnej zdarzały się najczęściej przy zasypianiu, lecz dziś dosłownie brak tlenu wyrwał mnie ze snu, obudziłam się łapiąc oddech, nie mogąc wyczuć swojego pulsu. Po chwili szybkiego nabierania powietrza puls zaczął wracać, a ja czułam mrowienie ciała - tak jakby powracające krążenie, więc sądzę że ten bezdech musiał dość chwilę trwać. Byłam przerażona i nie spałam już do rana. (Dodam że rok temu byłam u kardiologa z powodu epizodów "przeskakiwania serca" miałam robione EKG i niczego nie stwierdził. Zalecił picie większej ilości wody do której dodaję czasami sklepowy magnez, co znacznie zmniejszyło a nawet prawie wyeliminowało ilość epizodów, które faktycznie powracają przy mniejszej ilości płynów. Bardzo się wystraszyłam tego ostatniego silnego bezdechu w nocy (tej nocy było duszno w sypialni bo mąż zamknął omyłkowo drzwi pomieszczenia, co domyślam się że również mogło dodatkowo sprowokować atak, ale zdarzały się również lżejsze epizody w normalnej sytuacji i temperaturze) Dodam, że jestem osobą silnie reagującą emocjonalnie na stres. (Na co dzień nie zażywam żadnych leków) Jakie badania powinnam wykonać i gdzie się udać do lekarza? Czego to może być przyczyną.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Anna Byczko
Mgr Anna Byczko
Dotyczy: Badanie elektrokardiograficzne Alergologia Obturacyjny bezdech podczas snu Pulmonologia Psychologia Magnez

Czy takie sny mogą mieć jakieś znaczenie?

Witam.Moja mama zmarła 9 miesięcy temu na skutek choroby nowotworowej. W czasie choroby opiekowałam się mamą.Po śmierci bardzo często mama odwiedza mnie w snach. Ostatni sen był bardzo dziwny. We śnie nie widziałam mamy, ale czułam jej obecność. Dwa razy... Witam.Moja mama zmarła 9 miesięcy temu na skutek choroby nowotworowej. W czasie choroby opiekowałam się mamą.Po śmierci bardzo często mama odwiedza mnie w snach. Ostatni sen był bardzo dziwny. We śnie nie widziałam mamy, ale czułam jej obecność. Dwa razy też zapytałam się znajomych czy rozmawiali z moją mamą, czy ją widzieli. Po odpowiedzi " że tak" ja mówiłam że mama przecież nie żyje. Po czym poczułam jak mama odchodzi. Pobiegłam za mamą a ona zaczęła mnie całować na pożegnanie. Poprosiłam mamę aby pomagała mi w życiu A ona odpowiedziała mi, że jeśli będę coś nie tak robiła to wtedy będzie mi suszyła głowę. Na koniec tak czule ucałowała mi dłoń i odeszła. Zastanawiam się czy ten sen ma jakieś znaczenie?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Łucja Fitchman
Mgr Łucja Fitchman
Dotyczy: Strata bliskiej osoby Psychologia Psychoterapia

Jaką jeszcze dokumentację powinnam dostarczyć?

Witam Syn ma stwierdzony Zespół Aspergera. Złożyłam wniosek wraz z zaświadczeniem lekarskim do Zespołu Orzekającego. Wniosek został do mnie odesłany z adnotacją by uzupełnić dokumentacje medyczne, gdzie mój syn nie był w szpitalu, nie miał specjalistycznych badań tylko lekarza... Witam Syn ma stwierdzony Zespół Aspergera. Złożyłam wniosek wraz z zaświadczeniem lekarskim do Zespołu Orzekającego. Wniosek został do mnie odesłany z adnotacją by uzupełnić dokumentacje medyczne, gdzie mój syn nie był w szpitalu, nie miał specjalistycznych badań tylko lekarza psychiatrę i zaświadczenie od tego lekarza dostarczyłam wraz z wnioskiem. Proszę o podpowiedź o jaką jeszcze dokumentacje może chodzić. Pozdrawiam
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Anna Szyda
Mgr Anna Szyda
Dotyczy: Zespół Aspergera Psychiatria Psychologia

Co znaczy taki dziwny lęk?

Mam pewnien problem, mianowicie panicznie boje sie chorob psychicznych, ale najbardziej schizofrenii. Nie moge przestac myslec o tym, ze jestem chory na schizofrenie, chociaz wiem, ze jestem zdrowy. Nie mam urojeń ani halucynacji, ale i tak ciągle z tyłu... Mam pewnien problem, mianowicie panicznie boje sie chorob psychicznych, ale najbardziej schizofrenii. Nie moge przestac myslec o tym, ze jestem chory na schizofrenie, chociaz wiem, ze jestem zdrowy. Nie mam urojeń ani halucynacji, ale i tak ciągle z tyłu głowy dręczy mnie myśl o tej chorobie. Sprawdzam swoje zachowanie, żeby upewnić się czy na pewno jest normalne, ale najbardziej boje się, że zaczne słyszeć głosy. Doświadczam też dziwnego rodzaju bólu głowy, gdzie uciska mnie czoło albo skroń. Gdy staram się o tym nie myśleć pojawia się myśl "co jeśli jesteś chory na schizofrenię, bo nie myślisz o tej chorobie, tak samo jak schizofrenicy" dlatego żyje w ciągłym lęku. Przyczytałem na różnych forach, że jak w coś się bardzo wierzy może się to stać, dlatego panicznie się boje, że dostane schizofrenii od samego strachu i ciaglym myśleniu o tym. chciałbym się dowiedzieć na co wskazują objawy przed konsultacją z lekarzem.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Anna Byczko
Mgr Anna Byczko
Dotyczy: Ból głowy Lęk Schizofrenia Psychiatria Psychologia Psychoterapia

Czy te relacje da się jakoś naprawić?

Witam serdecznie . Moj partner nie akceptuje mojej corki chociaz sam jak miala 10 miesiecy zaczol narzucac jej ,choc do taty,, ( corka ma juz 5 lat ) pozniej w towarzystwie swoich dzieci jak wolala tata zawsze gasil ja mowic... Witam serdecznie . Moj partner nie akceptuje mojej corki chociaz sam jak miala 10 miesiecy zaczol narzucac jej ,choc do taty,, ( corka ma juz 5 lat ) pozniej w towarzystwie swoich dzieci jak wolala tata zawsze gasil ja mowic do taty to ja cie zaraz moge zawiesc . Pozniej ze wzgledu ze mala jest slodka gadula ciekawa wszystkiego slyszalam ze ona nie moze tyle gadac ,a jak poznaly mnie jego dzieci wtedy 16 i 19 lat zawsze ze ona nie moze tak do wszystkich rozmawiac . Nie ma prawa chciec usiasc komus na kolana itp. Pojawila sie wnuczka partnera i z czasem moje dziecko jeszcze bardziej bylo traktowane jak przeszkoda . On potrafil kupic zabawke dac ja rocznej wnuczce a mojemu dziecku nic nie kupic . Mojej corce zrobilo sie strasznie przykro . Mi zreszta tez Pojechalismy na Boze Narodzenie z prezentami dla juz wtedy 1.5 wnuczki ktore kupilam ja poniewaz tak tez wypada to sa dzieci i jest to normalne ze cos sie kupuje .... moje dziecko nie dostalo nic .... od nikogo a w drugi dzien jak bylismy na zakupach kupowane byly prezenty dla reszty dzieci ktore ewentualnie beda a nie dostaly . Wizyty u moich rodzicow wygladaly zekomo zartem przez partnera ,,, zostan u babci babcia sie ucieszy , my jedziemy ty zostajesz ,,, a nie chcesz zostac u cioci ? . Pomijam fakt ze wedlug niego ona jest ciagle niegrzeczna . Ma byc cicho . Chociaz dodam ona jak tylko partner do mnie przyjezdza juz sama od siebie zajmuje sie soba albo mowi tylko do mnie bo on albo jej nie odpowiada .albo ciagle mowi yyyhhhyy nawet nie wiedzac o co pyta . Ostatnio po tygodniu nie obecnosci noc przed jego powrotem , chciala spac ze mna wiec sie zdziwilam i zapytal dlaczego ...powiedziala mi ze dlatego ze jak tata juztro bedzie to ona zasnie u siebie jak zawsze zeby go nie denerwowac i mu nie przeszkadzac . Ludzie kroi mi sie serce a przykladow jest duzo wiecej ...nie jest to czlowiek i relacja do stworzenia rodziny znikoma .. czy ja mam prawo tak myslec ? Pomozcie
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Anna Byczko
Mgr Anna Byczko
Dotyczy: Psychologia Relacje

Czy bardzo mocny stres może powodować taki stan?

Witam, nie mogę nigdzie znaleźć odpowiedzi na to mi się przydarzyło a lekarze u których byłem nie odpowiedzieli mi na to pytanie, które jest poniżej, w internecie także odpowiedzi nie znalazłem. Miałem dużo robionych badań w tym rezonans głowy, szyi,... Witam, nie mogę nigdzie znaleźć odpowiedzi na to mi się przydarzyło a lekarze u których byłem nie odpowiedzieli mi na to pytanie, które jest poniżej, w internecie także odpowiedzi nie znalazłem. Miałem dużo robionych badań w tym rezonans głowy, szyi, bez zmian. Dwa lata temu gdy położyłem się spać i byłem już w półśnie (dzień był nerwowy, byłem niewyspany, mocno zdenerwowany i taki zasypiałem) nagle coś we mnie w okolicach brzucha, dół kręgosłupa, jakby „wybuchło” (nie wiem jak to określić), poczułem jakby mój układ nerwowy „wybuchł” w okolicach brzucha, dołu kręgosłupa i się zapadł tzn. taki mały wybuch w okolicach brzucha który poszedł przez cały układ nerwowy do góry, w oczach zobaczyłem białe światło przez sekundę od takiego zwarcia przed oczami. Z nosa poleciała mi krew a ja poczułem się bardzo dziwnie i dostałem ataku paniki, nie wiedziałem co mi jest, bardzo dziwnie się poczułem w ciele. Kolejne dni czułem się dalej mocno zestresowany, jeżeli czymś się zajmowałem to było w miarę ok ale jak np. jechałem w aucie i było duszno to zaczynało mi się robić niedobrze, nie wiedziałem czemu, zacząłem wtedy odczuwać bardziej nerwy, słyszałem szumy uszne. Do dzisiaj jak nie jestem czymś zajęty to słyszę mocne szumy uszne, trzęsienie, trzaski i daje wtedy temu uwagę przez chwilę i zaczynają być one jeszcze bardziej słyszalne i później przez godziny mam lęk (lęk wolnopłynący cały czas), spięcie ciała i mój umysł jest na tym skoncentrowany i ciało jakby nie chciało opuścić tego „zagrożenia”, nie mogę z tego wyjść mimo tego, że to akceptuję. Dlaczego zwracając na to uwagę nawet przez sekundę mój organizm tak reaguje i następuje lęk przez godziny, dni i ciężko się uspokoić? Z rana po obudzeniu już słyszę mocno właśnie te szumy i czuje się źle i organizm wyczuwa zagrożenie i się na to nastawia i ciężko to uciszyć bez przekierowania uwagi na coś innego, zajęcie się czymś innym. Ten stres wewnętrzny ciężko uspokoić i jest się w nerwicowym kole. Nie wiem co jest przyczyną bo wszystko właśnie zaczęło się właśnie wtedy przez ten „wybuch” a teraz jest przez koło lękowe podtrzymywane i napędza ten szum uszny i dziwne uczucie w ciele chociaż to akceptuję. Chciałbym dowiedzieć się co to mogło być, czy takie mocne zdenerwowanie i ten „wybuch” (wyładowanie w układzie nerwowym) może spowodować jakieś trwałe zmiany w układzie nerwowym, czy mogłem sobie uszkodzić w jakiś sposób układ nerwowy i przez to teraz słyszę głośne te szumy uszne i źle się czuję ? Czy nerwica lękowa może być tego następstwem i mogła powstać na bazie tego „uszkodzenia” nerwów, tzn. szumy uszne od spięcia/uszkodzenia nerwów, które robią taki szum? Czy bardzo mocny stres może spowodować takie „spięcie” nerwów przez co słyszy się szumy uszne 24/7? Czy to odwracalny proces? Czy może każdy ma takie szumy a ja będąc w stanie zagrożenia słyszę je bardziej poprzez wyczulenie na nie? Czy jest na to wyładowanie nerwów jakiś termin medyczny? Czy mieli Państwo już z takim przypadkiem, opisem w książkach do czynienia? Czytałem książki o relaksacji, uważności itd. żeby obserwować ciało i akceptować wszystko i się wyciszać ale to wcale nie pomaga a wręcz odwrotnie jest jeszcze więcej lęku i tylko organizm dostaje kopa do walki non stop i dopiero jak zajmę się czymś innym to chwilowo tego nie mam ale działa to w tle, tzn. organizm się trzęsie w środku). Aktualnie staram się to ignorować albo przekierowywać uwagę ale ciągle to mam, jakby coś człowieka trzymało w gotowości przed zagrożeniem.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Anna Byczko
Mgr Anna Byczko
Dotyczy: Rezonans magnetyczny Neurologia Lęk Dzwonienie (szum) w uszach Stres Nerwica Ataki paniki Psychiatria Psychologia Duszności Stopy Układ nerwowy Nos Kręgosłup

Jak zwalczyć taki lęk w kontaktach z innymi?

Witam, przychodzę do Państwa z problemem. Od kilku lat (choć chyba odkąd pamiętam byłem nieco wycofany, rodzice tłumaczyli to "nieśmialością") mam problemy. Nie potrafię zagadać do nowych ludzi, dalszych znajomych/ dalszej rodziny. Dotychczas raczej nie zwracałem na to uwagi, choć... Witam, przychodzę do Państwa z problemem. Od kilku lat (choć chyba odkąd pamiętam byłem nieco wycofany, rodzice tłumaczyli to "nieśmialością") mam problemy. Nie potrafię zagadać do nowych ludzi, dalszych znajomych/ dalszej rodziny. Dotychczas raczej nie zwracałem na to uwagi, choć wiem, że było to głupie posunięcie. W szkole uznają mnie za nieśmialego/ cichego (Mam 19 lat, idę do 4. klasy technikum), siedzę cicho, nie odzywam się, staram się unikać odpowiedzi pod tablicą, wszelakich projektów wymagająvych prezentacji przed klasą, wypracowań. Wszelkie próby kończą się potem, istną gonitwą myśli, drżeniem dłoni i głosu, nie raz nie potrafię się skupić i przeczytać własnego wypracowania, a co dopiero sformułować wypowiedź. W kontaktach ze znajomymi zawsze unikałem kontaktu wzrokowego. Na dzień dzisiejszy odczuwam silny lęk przed jakimkolwiek wyjściem towarzyskim, odmawiam wychodzenia na wszelakie imprezy, spotkania ze znajomymi, jednocześnie niszcząc relacje z przyjaciółmi, znajomymi. Myślałem też, że może "już taki jestem" i nie da się z tym zrobić, ale nie chcę w to wierzyć. Proszę o pomoc.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Katarzyna Kulczycka
Mgr Katarzyna Kulczycka
Dotyczy: Trudności w nawiązywaniu i utrzymywaniu relacji Psychologia Psychoterapia Relacje Relacje z przyjaciółmi

Co mam robić po odejściu partnerki?

Witam byłem z dziewczyną 3 lata poznałem ją ona miała 18 lat i 3 letnią córkę ja jestem starszy o 8 lat od niej.Na początku było super do puki nie urodziła nam się córka , wtedy zaczęły się problemy ze... Witam byłem z dziewczyną 3 lata poznałem ją ona miała 18 lat i 3 letnią córkę ja jestem starszy o 8 lat od niej.Na początku było super do puki nie urodziła nam się córka , wtedy zaczęły się problemy ze nie chciała że ona młoda dbałem o nią i ona o mnie również nawet bardziej jak ja mieszkaliśmy w czwórkę u mnie domek na wsi poremontowany i właśnie często wyjeżdżam w delegację przez co ona twierdzi że jestem pracoholikiem i ją zaniedbuje tłumacze jej że tak trzeba się dorabiać. Pół roku temu zaczęła szukać sobie nowej miłości ale jej nie wychodzilo i były 2 próby powrotu po każdej rezygnowała mówiąc że to już nie to że mnie nie kocha obecnie weszła w nowy związek z 23 letnim mężczyzną . Byłem jej pierwszym prawdziwym facetem każdy mówi że miała przy mnie za dobrze choć ona twierdzi że jej nie szanowalem ale miała przy mnie wszystko i teraz pytanie moje co się podziało z tak mocno zakochaną małolatą czy ona już mnie nie kocha czy poprostu musi porównać mnie z innymi facetami żeby się przekonać . Mam z nią super corke i dla niej jestem w stanie wybaczyć byłej wszystko bo ja kocham . Wiem że jest młoda ma 22 lata i dwoje dzieci co się z nią podziało zrozumie swoje zachowanie i wroci choćby dla dzieci . Ja i tak nie szukam nikogo wierze że jej przejdzie i wroci tylko czy ja mam odpuścić ją na jakiś czas czy być obok żeby wiedział że jestem przy niej ?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Katarzyna Kulczycka
Mgr Katarzyna Kulczycka
Dotyczy: Psychologia Psychoterapia Relacje z partnerem Relacje

Czy takie uczucie derealizacji ustąpi?

Witam. Mam 19 lat. Mój problem polega na tym, że gdy 3 dni temu dowiedziałem się, że będę pracować w moim wymarzonym zawodzie, codziennie około godziny 17 występuje u mnie zjawisko derealizacji. Po prostu nie mogę się doczekać pierwszego dnia... Witam. Mam 19 lat. Mój problem polega na tym, że gdy 3 dni temu dowiedziałem się, że będę pracować w moim wymarzonym zawodzie, codziennie około godziny 17 występuje u mnie zjawisko derealizacji. Po prostu nie mogę się doczekać pierwszego dnia pracy. Moje pytanie brzmi, czy jeśli zacznę pracę (pierwszy dzień mojej pracy jest za 2 dni) to czy uczucie derealizacji przejdzie? Pozdrawiam
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Anna Byczko
Mgr Anna Byczko
Dotyczy: Psychologia

Co myśleć o tych stanach przed miesiączką?

Szanowi Państwo, Od pewnego czasu podczas miesiączki jestem przewrażliwiona, znerwicowana, mam wahania nastrojów, nie potrafię nad sobą panować, mam myśli samobójcze i wpadam w szał. Co miesiąc podczas okresu i przed urządzam kłótnie partnerowi. Zazwyczaj odkąd miesiączkuje trudno przechodziłam ten... Szanowi Państwo, Od pewnego czasu podczas miesiączki jestem przewrażliwiona, znerwicowana, mam wahania nastrojów, nie potrafię nad sobą panować, mam myśli samobójcze i wpadam w szał. Co miesiąc podczas okresu i przed urządzam kłótnie partnerowi. Zazwyczaj odkąd miesiączkuje trudno przechodziłam ten czas w miesiącu, jednak teraz bardziej się nasiliło. Mam 23 lata, nie przyjmuję żadnych tabletek antykoncepcyjnych ani przeciwdepresyjnych. Czy to mogą być przedmiesiączkowe zaburzenia dysforyczne? Co powinnam zrobić? Czy powinnam udać się z tym problemem do ginekologa czy psychiatry? Czy właściwa antykoncepcja pomogłaby na te stany?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Kamila Dziwota
Mgr Kamila Dziwota
Dotyczy: Ginekologia Antykoncepcja Zaburzenia nastroju Psychiatria Psychologia Psychoterapia Antykoncepcja hormonalna Myśli samobójcze Cykl miesiączkowy Tabletki antykoncepcyjne

Jak poprawić relacje z moją mamą?

Rok temu wyjechalam z rodzinnego miasta na studia. Przed studiami mieszkałam z mamą tylko ja. W okresie studiowania przyzwyczaiłam się do tego, że staję się bardziej samodzielna i dorosła. Przez pandemię wróciłam do domu i totalnie nie dogadaję się z... Rok temu wyjechalam z rodzinnego miasta na studia. Przed studiami mieszkałam z mamą tylko ja. W okresie studiowania przyzwyczaiłam się do tego, że staję się bardziej samodzielna i dorosła. Przez pandemię wróciłam do domu i totalnie nie dogadaję się z mamą. Strasznie mnie denerwują ciągle pytania kto dzwonił, gdzie idziesz, kto napisał itp...pyta dosłownie o wszystko. Ona nie rozumie, że mam 20 lat i nie chcę o wszystkim jej mówić oraz to, że chcę mieć odrobinę prywatności. Czasem nie mam ochoty z nią rozmawiać, bo czuję się jak na wywiadzie, a ona tylko na mnie krzyczy, że ja nie chcę z nią rozmawiać. Chcę, ale nie w formie wywiadu. Każda próba tłumaczenia jak to wygląda z mojej strony kończy się wjeżdżaniem na psychikę np że boli ją serce, albo inne gorsze o których nie będę pisać. Dostaje ataków furii i widzi winę tylko we mnie. Wiem, że jestem młodsza i mało wiem o życiu, ale nie uważam, ze wina leży tylko po mojej stronie.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Alicja Maria Jankowska
Mgr Alicja Maria Jankowska
Dotyczy: Psychologia Relacje Relacje z rodzicami i teściami
Patronaty
Zdrowie
Dziecko
Psychologia
Newsy
Ważne tematy