Twój przewodnik po zdrowiu

  1. Opisz swój problem. Pomożemy Ci znaleźć odpowiedź w bazie ponad miliona porad!
  2. Nie ma informacji, których szukasz? Wyślij pytanie do specjalisty.
Rozpocznij
7 6 6 , 9 1 7

odpowiedzi udzielonych przez naszych ekspertów

Rzetelnie + Bezpiecznie + Bezpłatnie

Psychologia: Pytania do specjalistów

Jak skutecznie radzić sobie s silnym stresem i jego objawami?

Witam. Za 4 do 10 dni mam spotkanie z osobą poznaną w internecie, z którą łączy mnie silna więź emocjonalna. Chcę wypaść jak najlepiej, ale bardzo się stresuję. Stres działa na mnie bardzo demotywująco - boli mnie brzuch, mam biegunki... Witam. Za 4 do 10 dni mam spotkanie z osobą poznaną w internecie, z którą łączy mnie silna więź emocjonalna. Chcę wypaść jak najlepiej, ale bardzo się stresuję. Stres działa na mnie bardzo demotywująco - boli mnie brzuch, mam biegunki, nie umiem zebrać myśli (chaos w głowie). Jednym z najefektywniejszych sposobów na radzenie sobie ze stresem jest słuchanie muzyki, jednak przestaje to działać na chwilę przed sytuacją, która wywołuje u mnie ten cały stres.. Wtedy muzyka mnie dekoncentruje i jeszcze bardziej podsyca negatywne emocje. Chciałbym wiedzieć jak skutecznie radzić sobie z bardzo silnym stresem oraz jego objawami.
odpowiada 3 ekspertów:
Mgr Joanna Marciniak
Mgr Joanna Marciniak
Mgr Łucja Fitchman
Mgr Łucja Fitchman
Redakcja abcZdrowie
Redakcja abcZdrowie
Dotyczy: Biegunka Stres Ból brzucha Psychiatria Psychologia Psychoterapia Emocje

Czy niepokój i panika są normlane przy nerwicy?

Witam mam nerwice lękową od listopada i moje pytanie brzmi czy niepokoj panika lęki to normalne w nerwicy a na sto tylko nerwica gdyż badało mnie na szpitalu tyle lekarzy że szok neurolog psychiatra psycholog kardiolog z badań zdrowa jak... Witam mam nerwice lękową od listopada i moje pytanie brzmi czy niepokoj panika lęki to normalne w nerwicy a na sto tylko nerwica gdyż badało mnie na szpitalu tyle lekarzy że szok neurolog psychiatra psycholog kardiolog z badań zdrowa jak rekin a co wstane z rana tak już pannikuje bo dostaje niepokój taki że chodzę jak swiruska bo niewiem co z sobą zrobić w trakcie tych faz szukam dobrego psychoterapeuty co bez leków wyciągnie mnie z tego online
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Kamila Dziwota
Mgr Kamila Dziwota
Redakcja abcZdrowie
Redakcja abcZdrowie
Dotyczy: Lęk Nerwica Psychiatria Psychologia Psychoterapia

Jak sobie radzić z taką niską samooceną?

Bardzo zła samoocena i poczucie że jest się zbędnym
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Psychologia Samoocena

Jak mogę namówić mężczyznę do związku?

Mam przyjaciela jesteśmy ze sobą bardzo szczęśliwi i świetnie się dogadujemy myślałam wiele razy kiedy się go zapytać o związek bo znamy się dość długo i gdy zapytałam odpowiedział że narazie nie chce być w związku przez jego byłe. Jak... Mam przyjaciela jesteśmy ze sobą bardzo szczęśliwi i świetnie się dogadujemy myślałam wiele razy kiedy się go zapytać o związek bo znamy się dość długo i gdy zapytałam odpowiedział że narazie nie chce być w związku przez jego byłe. Jak mogę go namówić żeby zmienił zdanie i nie myślał że jestem taka sama jak one?
odpowiada 3 ekspertów:
Mgr Katarzyna Kulczycka
Mgr Katarzyna Kulczycka
Mgr Łucja Fitchman
Mgr Łucja Fitchman
Mgr Anna Byczko
Mgr Anna Byczko
Dotyczy: Psychologia Psychoterapia Relacje

Czy warto odbudować tę przyjaźń?

Czy warto odbudować przyjaźń jeśli doszło między nami do seksualnych pieszczot? Ja jestem wolna , ale on nie. Przyjaźń cudowna, szczera, prawdziwa. Ja się odsunęłam. On zapewnia ze nic nie chce więcej i nigdy nie chciał..Tak nam wyszło w emocjach... Czy warto odbudować przyjaźń jeśli doszło między nami do seksualnych pieszczot? Ja jestem wolna , ale on nie. Przyjaźń cudowna, szczera, prawdziwa. Ja się odsunęłam. On zapewnia ze nic nie chce więcej i nigdy nie chciał..Tak nam wyszło w emocjach i to ja bardziej chcialam, aby coś się wydarzyło między nami. Wydarzyło ale więcej nie chcemy. Myślałam ze to koniec ale on chce odbudować przyjaźń, nie chce jej przekreślić.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Katarzyna Kulczycka
Mgr Katarzyna Kulczycka
Dotyczy: Psychologia Emocje

Jak rozwiązać te problemy emocjonalne?

Od 12 roku życia zmagam się z problemami interpersonalnymi. Dzisiaj jestem już dorosłą kobietą i wciąż się to za mną ciągnie. Nie potrafię otworzyć na ludzi, najczęściej odrzucam ich od siebie, ignoruję, sprawiam żeby dali mi spokój. Ale są też... Od 12 roku życia zmagam się z problemami interpersonalnymi. Dzisiaj jestem już dorosłą kobietą i wciąż się to za mną ciągnie. Nie potrafię otworzyć na ludzi, najczęściej odrzucam ich od siebie, ignoruję, sprawiam żeby dali mi spokój. Ale są też tacy z którymi świetnie się dogaduję, potrafię żartować, otworzyć się. Z reguły nie spędzało mi to snu z powiek, ale gdy przez to straciłam partnera zaczęłam zastanawiać się nad sobą i swoim postępowaniem. Odpychałam od siebie najważniejsze kobiety mojego chłopaka, nie wychodziłam z inicjatywą, jedynie zapytana odpowiadałam. Od czego powinnam zacząć by to naprawić? Jak sprawić by znowu chciały spędzać ze mną czas i przestały mnie ignorować?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Joanna Marciniak
Mgr Joanna Marciniak
Dotyczy: Psychologia Psychoterapia Relacje z partnerem

Co mogą znaczyć te zmiany nastroju o nadpobudliwość u mamy?

Dzień dobry opiekuję się moją mamą lat 80 od pewnego czasu zauważyłem zmiany nastroju, nadpobudliwość,krzyki o wizycie u lekarza psychologa nie namowy mamą jest na wuzku , proszę o pomoc 
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Kamila Dziwota
Mgr Kamila Dziwota
Dotyczy: Zaburzenia nastroju Psychiatria Psychologia Psychoterapia

Czy ten związek ma znamiona toksycznego?

Witam jestem 21 letnią kobietą nie do końca wiem jaki mam problem ale potrzebuję porady. Około 2 lat temu poznałam chłopaka przez internet byłam w stanie depresyjnym i nie do końca wiedziałam co robię wyszło że jesteśmy że3 sobą już... Witam jestem 21 letnią kobietą nie do końca wiem jaki mam problem ale potrzebuję porady. Około 2 lat temu poznałam chłopaka przez internet byłam w stanie depresyjnym i nie do końca wiedziałam co robię wyszło że jesteśmy że3 sobą już 2 lata jednak nigdy się nie spotkaliśmy Ma on jednak nerwice i stany depresyjne jednak jak to mówią mówimy sobie że się kochamy tylko mam myśli które mnie męczą on chce na pierwszym spotkaniu uprawiać seks (napisze wprost jestem dziewicą) ja się na wszystko zgadzam chociaż nie do końca tego chce nie chce go po prostu zranić jest on trochę ważny boję się odmawiać ostatnio stał się krzykliwy robi mi wyrzuty o nic ja rozumiem że to nerwica ale nie umiem mu odmówić w sprawach seksualnych Źle się czuję bo wiem że na pierwszym spotkaniu się nie powinno robić takich rzeczy nawet jeśli jest się ze sobą długo i ta osoba mieszka daleko. Mam pytania w głowie czasem nawetczy ten związek nie jest toksyczny już ale nie chce i tak nikogo skrzywdzić i tak jestem samotna cały czas przepraszam że tu napisałam nie wiedziałam co zrobić
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Katarzyna Kulczycka
Mgr Katarzyna Kulczycka
Dotyczy: Nerwica Uczucie samotności Psychologia Psychoterapia Toksyczne związki Seks

Czy to mogą być zaburzenia psychiczne?

Witam serdecznie. Kilka dni temu zostałem przewieziony do szpitala na oddział wewnętrzny w stanie upojenia alkoholowego po próbie samobójczej. (Okaleczenie przedramienia) po hospitalizacji zostałem skierowany na oddział psychiatryczny, gdzie Pani doktor wypisala mnie do domu twierdząc, że nie widzi podstaw... Witam serdecznie. Kilka dni temu zostałem przewieziony do szpitala na oddział wewnętrzny w stanie upojenia alkoholowego po próbie samobójczej. (Okaleczenie przedramienia) po hospitalizacji zostałem skierowany na oddział psychiatryczny, gdzie Pani doktor wypisala mnie do domu twierdząc, że nie widzi podstaw do pozostawienia mnie na oddziale psychiatrycznym. Od dnia wczorajszego czuję się coraz gorzej (brak apetytu, chęci do zrobienia czegokolwiek, stany lękowe oraz napady płaczu, które pojawiają się bez powodu oraz brak chęci do życia bez Myśli samobójczych. Dodatkowo w nocy nie mogę spać, mam koszmary senne. Psychiatra zalecił leczenie odwykowe po weekendzie. Kompletnie nie wiem co się ze mną dzieje. Czy mogą to być zaburzenia psychiczne? Czy powinienem zgłosić się spowrotem do psychiatry? Dodam, że nigdy nie byłem leczony psychiatrycznie ani nie brałem żadnych leków. Pozdrawiam. Łukasz.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Tomasz Kościelny
Mgr Tomasz Kościelny
Dotyczy: Psychiatria Psychologia Myśli samobójcze Senność Brak apetytu

Jak wyleczyć córkę z takiego jedzenia?

Witam mam pytanie potrzebuje opini psychiatrycznej w sprawie mojej córki. Córka ma problemy z połykanie pokarmów stałych ma 13 lat od wieku gdy wdrażalam pokarmy stale dzuecko wymiotowalo od tamtego momentu spożywa pokarmy zmiksowane na gładką konzystencje
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Łucja Fitchman
Mgr Łucja Fitchman
Dotyczy: Wymioty Psychiatria Psychologia Psychoterapia

Jak polepszyć moje samopoczucie i relacje z innymi?

Od dziecka zawsze byłem sam, rodzice pracowali, jeszcze wtedy byłem szczęśliwym dzieckiem, nie robiącym tego co inni. Nie umiałem bawić się z Innymi dziećmi czy rozmawiac - było tak samo w gimnazjum czy jak wyjechałem za granice w wieku 16... Od dziecka zawsze byłem sam, rodzice pracowali, jeszcze wtedy byłem szczęśliwym dzieckiem, nie robiącym tego co inni. Nie umiałem bawić się z Innymi dziećmi czy rozmawiac - było tak samo w gimnazjum czy jak wyjechałem za granice w wieku 16 lat - bo byłem zmuszony. Nigdy nie miałem autorytetu, nie miałem nigdy przyjaciół - zawsze otaczalem się zwierzętami i rzeczami które chciałem mieć bo zarobiłem - i poznać kogoś, zmienić coś w swoim życiu. Nie umiem, zawsze jest ten sam problem - nie umiem kłamać, zawsze jak coś robię to z sercem i cierpliwością. Od paru lat to się pogarsza, od kilku dni picie - nie mam przyjaciela z którym mógłbym chwile porozmawiać, znajomego. Zawsze jakoś dawałem radę a to z szkoła a to z praca. Mam 23 lata, dalej się uczę bo nie chce zostać nikim, lubie strasznie się uczyć i pracować - sprawia mi to dużo frajdy. Szybko musiałem w domu się nauczyć, dorosnąć - bo wszystko załatwiałem, ze względu na rodziców. Nie wiem co czuje, co czynie. Czuje się taki zagubiony w Tym wszystkim. Nie ma do kogo buzi odezwac, nie umiem się bawić przez internet - starałem się, w życiu? W życiu się cieszę ze mam prace i mogę spełniać się w Niej, nie odzywając się do nikogo, tylko udając ze jetem zajęty albo ze jest okej. Coraz bardziej czuje ze umrę młodo, ze do żyje do 30.. Umiem zawsze wysłuchać ludzi, ale nikt mnie nie chce.. albo to moja wina. Sam nie wiem jak ustosunkować się, zwłaszcza teraz.. Czuje taka pustkę, takie coś jakby serce mi miażdżyło, a oddech zabierano. Nie śpię po nocach, zasypiam nad ranem i nie mogę wstac do pracy. Czuje się zmęczony wszystkim. Nie umiem współpracować z ludźmi, robię to bo muszę - ' bo na Tym polega świat '. Nie wiem co czuje, nie wiem czego chce.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Joanna Marciniak
Mgr Joanna Marciniak
Dotyczy: Psychiatria Psychologia Psychoterapia Relacje

Czy uda nam się uratować nasze małżeństwo?

Witam serdecznie . Zacznę od tego ze mam 26 lat jest z ze swoją zona 14 lat po ślubie jesteśmy prawie 4 . Mamy wspólne dzieci 10 lat corka i 3 latka mlodsza. Corka . Problem moj jest następujący. Brak... Witam serdecznie . Zacznę od tego ze mam 26 lat jest z ze swoją zona 14 lat po ślubie jesteśmy prawie 4 . Mamy wspólne dzieci 10 lat corka i 3 latka mlodsza. Corka . Problem moj jest następujący. Brak komunikacji w związku coagle awantury i klotnie w sumie o rzeczy ktore miec miejsca nie powinny. Moja zona ma pretensje ze nie uczestniczę w zyciu rodziny ze nie potrafię się wstawić za rodzina . Moja zona ma pretensje o to ze moja mama czyli babcia nienprzychodzindo wnuczek . Moja zona obraza mnie w obecnosci moich dzieci obraza moja mame w mojej i dzieci obecność a zeby było nie za słodko kazała mi się wyprowadzić. Kocham swoja zone i swoje dzieci . I chcialbym wroic dondonu . Zaproponowałem zonie terapie u specjalisty zona sie zgodziła. Czy uda się nam.uratowac nasze malzenstwo .
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Katarzyna Kulczycka
Mgr Katarzyna Kulczycka
Dotyczy: Psychologia Psychoterapia Komunikacja Relacje z partnerem Ślub Małżeństwo Relacje

Co powinnam zrobić z takim złym samopoczuciem psychicznym?

Dzień dobry. 4 miesiące temu straciłam zainteresowanie ludźmi. Od 4 miesięcy nie spotkałam się z nikim, z nikim się nie spotkałam pomimo zaproszeń, ale nie czuję takiej potrzeby. Jest mi dobrze we własnym towarzystwie, nie wiem o czym nawet teraz... Dzień dobry. 4 miesiące temu straciłam zainteresowanie ludźmi. Od 4 miesięcy nie spotkałam się z nikim, z nikim się nie spotkałam pomimo zaproszeń, ale nie czuję takiej potrzeby. Jest mi dobrze we własnym towarzystwie, nie wiem o czym nawet teraz miałabym rozmawiać ze znajomymi. Nie wydaje mi się, żeby przyczyną był jakiś przełomowy moment, ale wcześniej byłam towarzyską osobą. Nie było weekendu bez znajomych, jakiejś imprezy. Teraz straciłam wszystkich. Boję się, że jak mi się "odmieni", to będę tego żałować. Ale mam wrażenie, że to nie zależy ode mnie. Podejrzewam u siebie coś w rodzaju fobii społecznej. Opuszczam sporo lekcji online, na których trzeba się wypowiadać. Raz na jednej z nich, po dłuższej odpowiedzi, rozpłakałam się, cała się trzęsłam. Boję się rozmawiać przez telefon, zamawiać jedzenie w restauracji itp. Mam duży problem ze snem. Strasznie ciężko mi zasnąć, czuję nieuzasadniony lęk. To jest jakiś horror. Rano się budzę o 6-7. Czasem udaje mi się ponownie zasnąć. Nie mam na nic siły. Bardzo lubiłam ćwiczyć, ale teraz chyba coraz mniej. Nawet kawa - moja największa miłość, nie smakuje tak dobrze jak zawsze. Codziennie płaczę i wiem, że jedynym rozwiązaniem jest samobójstwo, ale nie jestem w stanie tego zrobić. Mimo wszystko staram się funkcjonować normalnie, nie chcę smucić rodziców. Mam ogromne kompleksy, moja samoocena jest fatalna. Myślałam o wizycie u psychologa albo psychiatry, ale konieczna jest zgoda rodziców, a z nimi nie dogadam się w tej sprawie. Przepraszam, że tak chaotycznie. Co powinnam zrobić w tej sytuacji? Z dnia na dzień jest coraz gorzej.
odpowiada 4 ekspertów:
Mgr Joanna Marciniak
Mgr Joanna Marciniak
Mgr Kamila Dziwota
Mgr Kamila Dziwota
Mgr Małgorzata Mróz
Mgr Małgorzata Mróz
Mgr Anna Byczko
Mgr Anna Byczko
Dotyczy: Fobie społeczne Lęk Zaburzenia snu Fobie Psychiatria Psychologia Psychoterapia Myśli samobójcze Samoocena

Jak poprawić swoje relacje z mamą?

Co powinnam zrobić? Od dłuższego czasu... W zasadzie to odkąd pamiętam mam problemy z mamą. Jest bardzo wymagająca (to dobrze, bo dzięki temu w jakiś sposób można wychować dziecko), ale to, że wymaga przerodziło się w okropny strach do niej.... Co powinnam zrobić? Od dłuższego czasu... W zasadzie to odkąd pamiętam mam problemy z mamą. Jest bardzo wymagająca (to dobrze, bo dzięki temu w jakiś sposób można wychować dziecko), ale to, że wymaga przerodziło się w okropny strach do niej. Jak byłam mała, teraz zresztą też mama kazała plewić, sprzątać (w porządku), ale było to na zasadzie, że przychodziła do domu i mówiła ciągle, że nic nie jest zrobione. To co robiłam (mówię tylko z mojej strony, bo mam jeszcze rodzeństwo) było niewystarczające, albo coś było źle, albo książka było krzywo na półce. Nie ma takiej więzi, że przyjdę i pogadam sobie z mamą. To normalne wśród moich koleżanek, że nie raz, czy po prostu w wolnej chwili oglądają sobie film, same lub rodzinnie, wychodzą gdzieś ze znajomymi. U mnie tego czasu wolnego nigdy być nie może, bo jak się położę, usiądę żeby odpocząć, to jest krzyk, że nic nie robię. Mama ciągle się denerwuje jeśli to nie mało powiedziane. I rozumiem fakt, że dzieci pomagają rodzicom w domu, ale moja mama nie poczuwa się do tego, żeby gotować obiady, nawet w niedziele (wyjątkiem są sytuacje kiedy kogoś zaprosi, ale wtedy i tak jej pomagamy). Mam masę znajomych, u których mama po pracy gotuje obiad, albo chociaż w nim pomaga, coś wspólnie robią. U mnie czegoś takiego nie ma. Mama uważa, że jak ona pracuje to już nie ma w ogóle takiego obowiązku, ani żadnych innych. Ogromna część rodziców pracuje i i nie przeszkadza to, że odkurzą jedno pomieszczenie, że zrobią ze swoją najstarszą córką obiad. Moja mama jest perfekcjonistką, chce żeby był obiad na stole, żeby wszystko było posprzątane, ale ona nic nie pomoże. Jak przychodzi z pracy to siada do komputera i dalej pracuje. Nie ma odpoczynku, nie ma wspólnych spacerów, poleniuchowania, oglądania filmów. Pracuje tak w domu do późna, potem idzie spać na przykład o 24, śpi 2 godziny, wstaje w nocy i dalej pracuje. Ciągle wydaje się jakby miała pretensje o to, że musi pracować i zarabiać na dom, bo ciągle to wypomina. Czy ktoś może coś poradzić czy ze mną jest coś nie tak? Dodam, że naprawdę dużo robię i żyję w ciągłym strachu, że zaraz wróci z pracy i będzie krzyk, będzie wszystko źle.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Joanna Marciniak
Mgr Joanna Marciniak
Dotyczy: Psychologia Psychoterapia Relacje z rodzicami i teściami

Jak mam określić moją orientację seksualną?

Mam 18 lat i duzy problem z określeniem swojej orientacji seksualnej, a co najwazniejsze chyba problem z określeniem swojej własnej osoby. Potrafił mi się spodobać chłopak, niestety odrazu potem, gdy miałam wejsc z nim w jaka kolwiek relacje odpychało mnie... Mam 18 lat i duzy problem z określeniem swojej orientacji seksualnej, a co najwazniejsze chyba problem z określeniem swojej własnej osoby. Potrafił mi się spodobać chłopak, niestety odrazu potem, gdy miałam wejsc z nim w jaka kolwiek relacje odpychało mnie to bardzo mocno, czułam niechęć nie wiedząc dlaczego. Z wieloma chłopakami tak było, nie mówię tu o jednym przypadku, sytuacja powtarza się w kółko i gdy tylko spodoba mi się chłopak mam w głowie, ze powinnam trzymać się z daleka. Kobiety mi się podobają, aczkolwiek są dni kiedy już nie wiem kto tak naprawdę mi się podoba. Mam problemy chyba mogę to nazwać ze swoją osobowością, jednego dni potrafię wyglądać jak 100% dziewczyna powiedzmy laska, a drugiego ubieram się jak chłopak i jest to 180 stopni w inna stronę i czuje się totalnie inna osoba nie wiem z czego to wynika i nie wiem sama jak powinnam wyglądać i jak tak naprawdę jest mi dobrze ze sobą. Bardzo proszę o pomoc, nakreślenie drogi czy nawet jakiś materiałów, które mogłyby mi pomoc ze zrozumieniem siebie. Z góry dziękuje za pomoc.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Anna Byczko
Mgr Anna Byczko
Dotyczy: Seksuologia Psychologia Orientacje seksualne

Jak nazywa się ta fobia?

Mam 19 lat, jestem dziewczyną i mam pytanie dotyczące strachu przed hałasem. Od dziecka od kąd się urodziłam u mnie w domu prowadzone były remonty i rodzice z powodu hałasu na który reagowałam panicznym płaczem szli ze mną na spacer.... Mam 19 lat, jestem dziewczyną i mam pytanie dotyczące strachu przed hałasem. Od dziecka od kąd się urodziłam u mnie w domu prowadzone były remonty i rodzice z powodu hałasu na który reagowałam panicznym płaczem szli ze mną na spacer. Raz do tego stopnia zaczęłam płakać że zaniosłam się płaczem i wylądowaliśmi na SOR. Zawsze drażniły mnie dźwięki syren, wiertarek, młotów udarowych, silników spalinowych zwłaszcza pił i kosiarek, pociągów, taśmy klejącej, miksera i odkurzacza. Gdy na przykład w szkole na lekcji w klasie wieszana miała być tablica próbowałam jak najszybciej opuścić klasę pod pretekstem pójścia do łazienki a jak nauczyciel nie pozwolił to próbowałam udawać że wszystko ze mną w porządku ale i tak widać było że coś jest ze mną nie tak. Raz nawet w takiej sytuacji desperacko próbując obgryzać paznokcie wyrwałam go całego. Podczas gdy słysze jakiś głośny dźwięk np. nagle ktoś mnie wystraszy wiertarką z nienacka a jestem ze znajomymi to próbuje udawać że się śmieje z tego ale w głębi duszy mam uczucie jak bym miała się zaraz rozpłakać. Ostatnio przydarzyła mi się sytuacja że ktoś w garażu podziemnym obok mnie odpalił z nienacka kosiarkę żeby sprawdzić moc akumulatora czy coś i pójść kosić. Wystraszyłam się piekielnie, próbowałam to tłumić i nagle urwał mi się film. Dalej pamiętam że osoba od kosiarki pytała się czy nic mi nie jest to powiedziałam że wszystko w pożądku i pobiegłam do toalety wymiotować. Zawsze przy tym jak ktoś mnie wystraszył to zbierało mi się na wymioty ale teraz pierwszy raz do nich doszło. Strasznie pulsowała mi głowa było mi gorąco, zdrętwiała mi twarz. Później jak zawsze pojawił się gniew, wyzywanie osoby która mnie wystraszyła. Jak nazywa się ta fobia czy coś innego i jak to leczyć?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Katarzyna Kulczycka
Mgr Katarzyna Kulczycka
Dotyczy: Fobie Psychiatria Psychologia Psychoterapia

Czy ten lek może zaburzać zasypianie?

Witam, mam pytanie odnośnie leku Zolpic (Zolpidem). Przyjmuję go w sposób nieciągły w dni gdy nie mogę usnać (ok. 3 do 2 razy w tyg) w dawce jedna a czasami poł tabletki nasennie, od ok. poł roku. Ogólnie leczę sie... Witam, mam pytanie odnośnie leku Zolpic (Zolpidem). Przyjmuję go w sposób nieciągły w dni gdy nie mogę usnać (ok. 3 do 2 razy w tyg) w dawce jedna a czasami poł tabletki nasennie, od ok. poł roku. Ogólnie leczę sie na bezsenność. Pytanie czy ten lek podawany w sposób przedstawiony może zaburzać sen (zasypianie)? Czy trzeba z niego całkiem zrezygnować ?
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Łucja Fitchman
Mgr Łucja Fitchman
Lek. Krystyn Czerniejewski
Lek. Krystyn Czerniejewski
Dotyczy: Bezsenność Psychiatria Psychologia Psychoterapia

Czy można mieć taki atak paniki?

Leczę się na depresję. Czasami pojawia się u mnie drżenie rąk, serce wali bardzo szybko, oblewa mnie zimny pot. Nie ma to nic wspólnego z wysiłkiem ani nie czuje się wtedy przestraszona. Objawy fizyczne pasują na atak paniki. Można mieć atak paniki, ale tylko fizycznie?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Kamila Dziwota
Mgr Kamila Dziwota
Dotyczy: Depresja Drżenie rąk Ataki paniki Psychiatria Psychologia Psychoterapia Serce

Jak radzić sobie z tym natłokiem myśli?

Witam. Mężczyzna 24 lata (96’). Mam ostatnio problem z tym wiekiem. Moje poczucie bycia młodym się trochę zmniejszyło. Od zawsze byłem introwertykiem. Ogólnie jakoś nigdy mnie to nie uwierało ale patrząc z innej perspektywy to myśle sobie że może mogłem... Witam. Mężczyzna 24 lata (96’). Mam ostatnio problem z tym wiekiem. Moje poczucie bycia młodym się trochę zmniejszyło. Od zawsze byłem introwertykiem. Ogólnie jakoś nigdy mnie to nie uwierało ale patrząc z innej perspektywy to myśle sobie że może mogłem być bardziej otwarty do ludzi i bardziej chwytać momenty że tak powiem. Ogólnie zawsze miałem poczucie że do nikogo nie należę, ciężko mi być w bliższej relacji z kimś czy to z kolegami/dziewczynami, zawsze nie umiałem przyciągnąć do siebie ludzi, często sam nie chciałem przez mój introwertyzm ale też poczucie że te osoby są nie dla mnie. I boje się że niedługo uznam patrząc na rówieśników i na swoje życie (które według mnie było zbyt stonowane przez to że jestem skryty, nieśmiały itd.) że nie umiem korzystać z młodości, przeżywania i zaraz będę starszy i już będzie za późno i będzie mi z tym źle. Oraz boje się być „pełnoprawnym dorosłym blisko 30stki i po. Bo to już dla mnie oznacza poważne/smutne życie. Patrzę ludziom na wiek, jak w danym wieku ktoś wygląda i boje się zmienić w kwestii wyglądu że zaraz będę wyglądał starzej itd. Niby jestem młody metrykalnie ale martwię się często o to że będzie tylko gorzej. Czas mi szybko idzie i czasami mam poczucie zagubienia. Od kilku miesięcy intensywnie myśle o tym wszystkim naraz to czuje się bardziej znerwicowany niż kiedyś. Myśl o byciu dorosłym, ożenieniu się, mieniu dzieci chce żeby cały czas to było coś odległego. Nawarstwiło się to od początku roku. Niektóre z tych myśli mi się przejawiały mi się już wcześniej ale stopień był bardzo lekki nawet niewinny taki przebłysk. Ale teraz to już jest kompletnie inna skala.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Katarzyna Kulczycka
Mgr Katarzyna Kulczycka
Dotyczy: Psychiatria Psychologia Psychoterapia Relacje

Co robić, gdy chłopak mnie bije?

Witam mam problem nie wiem jak zacząć ale boję się poprosić rodziców o pomoc od roku bije mnie chlopak z którym mieszkam już 3 lata .zawsze im mowie że u mnie jest wszystko dobrze . Rodzice mieszkają w Holandii wczoraj... Witam mam problem nie wiem jak zacząć ale boję się poprosić rodziców o pomoc od roku bije mnie chlopak z którym mieszkam już 3 lata .zawsze im mowie że u mnie jest wszystko dobrze . Rodzice mieszkają w Holandii wczoraj w sumie już narzeczony wyrzucił mnie z domu bez butów kurtki żadnych rzeczy chciałabym się wyprowadzić od niego ale nie mam do kad nie mam gdzie . A boję się porozmawiać z rodzicami
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Joanna Marciniak
Mgr Joanna Marciniak
Dotyczy: Agresja Psychiatria Psychologia Psychoterapia Przemoc domowa
Patronaty
Zdrowie
Dziecko
Psychologia
Newsy
Ważne tematy