Twój przewodnik po zdrowiu

  1. Opisz swój problem. Pomożemy Ci znaleźć odpowiedź w bazie ponad miliona porad!
  2. Nie ma informacji, których szukasz? Wyślij pytanie do specjalisty.
Rozpocznij
7 6 6 , 6 8 3

odpowiedzi udzielonych przez naszych ekspertów

Rzetelnie + Bezpiecznie + Bezpłatnie

Psychologia: Pytania do specjalistów

Czy mam chorobę afektywną dwubiegunową?

Czy mam chorobe Afektywną-Dwubiegunową? Czy mam sie juz nią przejmować ?Lecze sie na Schizofrenie paranoidalna F20.0 ,Biore teraz Rispolept 3 mg i kwetaplex 300mg ,nie słyszę głosów ,nie ,mam raczej żadnych urojeń (ani prześladowczych ,religijnych ,wielkiściowych) przynajmiej tak mi sie... Czy mam chorobe Afektywną-Dwubiegunową? Czy mam sie juz nią przejmować ?Lecze sie na Schizofrenie paranoidalna F20.0 ,Biore teraz Rispolept 3 mg i kwetaplex 300mg ,nie słyszę głosów ,nie ,mam raczej żadnych urojeń (ani prześladowczych ,religijnych ,wielkiściowych) przynajmiej tak mi sie wydaje ,rodzina mówi ze zachowuje sie normalnie. Od jakiegoś czasu po zmniejszeniu rispoleptu z 6 mg do 3 mg dostałem natłoku myśli ale nie bardzo dużego ,,pozniej nmozna tak powiedzieć nakrecałem sie (wyobrazałem sobie że jestem kimś waznym m,wielkim ,słuchałem muzyki i dobrze sie czułem. Nie dawno byłem w takim stresie lęku ,ale nie depresji (bardzo martwiłem sie o moją rodzine i zdrowie swoje innych) po jakims czasie jak zapytałem wrózki uspokiłem sie ,zaczęm czuć sie dobrze ,troche jakby szcześliwy ,.Zauważyłem ze dużo mówie mam cos w rodzaju przymusu mówienia i mnie to zaniepokoiło.Czasami czuje sie dobrze mam przymus mówienia czuje taką mało euforie ,wyobrażam sobie jai jestm wazny ,jaki jestm gośc ,a czasem czuje lęk zwiazany z rodziną ,sprawami rodzinnym i wtedy nie mam ani tej lekkiej radosci ,przymusu mowienia ,ani natłoku myśłi ,czuje sie prawie normalnie . Dobrze śpię ,jem ,gotuje,oglądam filmy na komputerze,nie mam problemu z koncentracją , rodziny sie pytam czy ze mną wszystko ok ,czy nie zachowuje sie inaczej ,czy cos mówie nie tak - oni mowią ze wszystko wporzadku. Nie chciałbym mieć choroby CHAD jestem krytyczny co do swoich objawów samoppoczucia ,biore i tak dużo leków .CO mam robić ? Czy te objawy wskazują na manie ,hipomanie ,bądz CHAD ? Mam tak 1.natłok myśłi ale nie za duży ,2przymus mówienia .3 Dobre samopoczucie na zmiane z lękami. CO TO JEST
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Dotyczy: Mania Choroba afektywna dwubiegunowa Depresja Stres Schizofrenia Psychiatria Psychologia Psychoterapia Problemy z koncentracją

Jak mogę się uwolnić od tej toksycznej relacji?

Jestem z dziewczyną już rok. Szczerze, to nie jestem zbytnio zadowolony ze swojego związku, ponieważ ona nie zachowywała się kiedyś tak jak teraz. Po miesiącu, gdy już w jakimś stopniu byłem uzależniony od relacja z nią, okazało się, że ona... Jestem z dziewczyną już rok. Szczerze, to nie jestem zbytnio zadowolony ze swojego związku, ponieważ ona nie zachowywała się kiedyś tak jak teraz. Po miesiącu, gdy już w jakimś stopniu byłem uzależniony od relacja z nią, okazało się, że ona ma problemy z psychiką, nie było praktycznie dnia, gdzie miałbym spokój, bo praktycznie o wszystko się czepiała i często robiła jakieś kłótnie o nic. Jestem zmęczony jej wyzwiskami, podejrzeniami. Nie chcę takiej kobiety, ale nie mogę sie uwolnić, bo każda próba zerwania kończyła się jej próbą samobójczą. Jestem w pełni świadom, że choroby psychicznej nie da się w pełni wyleczyć, a ja nie chcę wspierać już osobę, która z byle powodu jest mi w stanie nawrzucać obelg. Ja sam chcę wsparcia, albo przynajmniej bycia sam. Takie związki to można tylko o tyłek potłuc. Jak mogę się uwolnić od tej toksycznej relacji?
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Dotyczy: Zaburzenia osobowości Trudności w komunikacji par Wywiad psychoseksuologiczny Psychiatria Psychologia Psychoterapia Relacje z partnerem

Jak radzić sobie z poczuciem bezsensu?

Dzień dobry. Od kilkunastu dni mam nasilające się poczucie bezsensu, braku motywacji. Nie czuję w ogóle potrzeby wstawania czy uczenia się, nawet przed bardzo ważnym kolokwium. Kilka lat temu miałam stwierdzoną depresję, jednak terapia nie pomogła mi -... Dzień dobry. Od kilkunastu dni mam nasilające się poczucie bezsensu, braku motywacji. Nie czuję w ogóle potrzeby wstawania czy uczenia się, nawet przed bardzo ważnym kolokwium. Kilka lat temu miałam stwierdzoną depresję, jednak terapia nie pomogła mi - udało mi się z nią poradzić przy pomocy najbliższych przyjaciół. Od czasu do czasu zdarzały mi się okresy kiedy czułam się gorzej, jednak zawsze mijały, dawałam radę je zwalczyć. Teraz jednak nic nie chce mi pomóc, a stan ten pogłębił się do tego stopnia, że mój organizm przestał tolerować jedzenie - od kilku dni zwracam wszystko co wezmę do ust, co jeszcze bardziej pogłębia moje poczucie beznadziei. Co zabawniejsze, cały czas jestem bardzo społeczną osobą i w towarzystwie ludzi niemal bez przerwy się śmieję lub reaguję z moją zwykłą przesadą, ale czuję teraz jakby te emocje w ogóle mnie nie dotyczyły. Czy powinnam udać się do psychologa czy jeszcze przez pewien czas próbować sobie poradzić na własną rękę, zrzucając to na karb zmęczenia? Zaznaczam, że poprzedniej terapii nie wspominam zbyt dobrze, mimo mnóstwa poświęconego czasu i chęci z obu stron nie udało się mi pomóc, a dobierane lekarstwa dawały często skutek odwrotny do zamierzonego.
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Joanna Lida
Mgr Joanna Lida
Mgr Joanna Szlasa
Mgr Joanna Szlasa
Dotyczy: Badanie krwi Depresja Psychologia Brak apetytu Motywacja Emocje

Jak wyleczyć agresywny refluks?

PRosze o ratunek lekarza ktory podjaby sie wyleczenia mnie, badz o informacje gdzie leczy sie trudne przypadki jak moj.Zachlysnelam sie refluksem w listopadzie,refluks stal sie agresywny po terapii encortonem.Gardlo pogarszalo sie, po krzyku po ktorym poczulam ogromny bol i stracilam... PRosze o ratunek lekarza ktory podjaby sie wyleczenia mnie, badz o informacje gdzie leczy sie trudne przypadki jak moj.Zachlysnelam sie refluksem w listopadzie,refluks stal sie agresywny po terapii encortonem.Gardlo pogarszalo sie, po krzyku po ktorym poczulam ogromny bol i stracilam glos jakby na jednej strunie glosowej.Ciagle codzienne obpalania refluksem.Dzisiaj sytuacja jest tak dramatyczna ze przelykam z bolem abnormlanie czuje swoje gardlo,praktycznie nie czuje, silne bol caly dzien,czuje od wewnatrz jakby kolce.Sluzowka chyba juz nie istnieje.Nie wiem skad u mnie takie reakcje organizmu, nie funkcjonuje przez to.Bardxzo prosz eo pomoc bo cierpie strasznie, nie daje rady juz, chce zyc a nie moge.Wykluczam przycyzne psychologiczna gdyz jestem na lekach od psychiatry, jednak to dolegliowsci z gardla/krtani sprawiaja ze nie moge funkcjonowac,prosze o pomoc jestem trudnym przypadkiem medycznym,szukam lekarza ktory pomoze i nie odesle do psychologa.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Dotyczy: Agresja Gastroenterologia Psychiatria Psychologia Ból gardła Gardło Krtań

Czy regularne zażywanie leków przyniesie rezultat i pomoże mi się uporać z napadami zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych?

Witam, od ok. miesiąca mam napady zaburzeń obsesyjno - kompulsywnych. Przejawia się to w ten sposób, że mam nieodpartą potrzebę powiedzenia np: mężowi, że go zdradziłam ( co jest nieprawdą ), w innym wypadku komuś z moich bliskich może stać... Witam, od ok. miesiąca mam napady zaburzeń obsesyjno - kompulsywnych. Przejawia się to w ten sposób, że mam nieodpartą potrzebę powiedzenia np: mężowi, że go zdradziłam ( co jest nieprawdą ), w innym wypadku komuś z moich bliskich może stać się coś złego, albo, co gorsza, sama wyrządzę komuś jakąś krzywdę. Myśli takie nachodzą mnie kilkanaście razy dziennie i utrudniają codzienne funkcjonowanie. Do tego przypominają mi się różne wydarzenia z przeszłości, w których w mniejszym lub większym stopniu kogoś skrzywdziłam ( oczywiście nie zabiłam nikogo ) i pogłębia to moją świadomość, że jestem złym człowiekiem i mogę narazić kogoś na cierpienie. Mam także objawy somatyczne, bóle brzucha, głowy, brak apetytu ( od niemal tygodnia nic nie jadłam ), wymioty, problemy ze snem, myśli samobójcze. Wczoraj byłam w tej sprawie u psychiatry, przepisał mi Xanax i Asertin, które wzięłam od razu po wizycie i poczułam chwilową ulgę. Poradził też terapię behawioralno - poznawczą, na którą jestem umówiona na jutro. Jak długo może potrwać leczenie i czy regularne zażywanie leków przyniesie rezultat i pomoże mi się uporać z moimi demonami? Zależy mi na jak najszybszym efekcie leczenia, szczególnie dla moich bliskich, zaaferowanych moją chorobą.
odpowiada 3 ekspertów:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
dr n. med. Lech Popiołek
dr n. med. Lech Popiołek
Dotyczy: Nerwica natręctw Ból głowy Wymioty Zaburzenia snu Ból brzucha Psychiatria Psychologia Psychoterapia Myśli samobójcze Brak apetytu Zdrada w związku

Jak zerwać kontakty z rodziną?

Witam,problem polega w tym że nie wiem jak odgrodzić się od własnej rodziny... Chodzi o to że mam bardzo nie sympatycznych wujka i ciocie, którzy niestety mieszkają na przeciw mnie i moich rodziców. Sytuacja jest taka,że umieją mi właściwie tylko... Witam,problem polega w tym że nie wiem jak odgrodzić się od własnej rodziny... Chodzi o to że mam bardzo nie sympatycznych wujka i ciocie, którzy niestety mieszkają na przeciw mnie i moich rodziców. Sytuacja jest taka,że umieją mi właściwie tylko mówić nie miłe rzeczy (że mam tłuste włosy,małe piersi,mówię nie wyraźnie, nic nigdy nie wiem ) przez nich nabawiłam się sporych kompleksów i to jak mnie ponizaja jest przykre,na święta usłyszałam że jestem "głupią kluchą" i inne takie,tak żeby nikt z rodziny nie usłyszał (wyczajają najczęściej moment jak nikogo nie ma koło mnie ),na każdym kroku pokazują mi że jestem gorsza i oboje mnie wyśmiewają,niestety widzę ich regularnie, a moja mama mimo że wie o tym jak się z tym czuje to popiera ich stronę gdy są rodzinne spotkania i przymila się im jakby chciała zyskać ich przyjaźń (też często słyszy od nich dziwne komentarze jednak nie są tak wredne jest w stosunku do mnie ) każde wakacje z nimi spędzone, a było tak co rok,niestety cierpiałam przez co miałam złe samopoczucie i nudności ze stresu,jeśli wiedzą że coś mnie denerwuje lub stresuje to bywa że starają się rozmawiać o tym całe takie tzw rodzinne spotkanie... Czuję się przez niż głupia,nie szanowana. i w te wakacje znów jedziemy całą rodziną,a ja mimo protestów usłyszałam od rodziców że będzie fajnie... Nie wiem jak się zachowywać na takie docinki wujkow, gdyż już nawet nie odzywanie się sprawiło, że zostałam nazwana upośledzoną,pomocy!
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Joanna Lida
Mgr Joanna Lida
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Nudności Stres Psychologia

Czy sen z przerwami i nadmierna potliwość to oznaki depresji?

Dzień dobry od 10 lat choruje na depresję od 2 lat nie biorę leków bo chce być w ciąży i bylam ale poronilam w 10 tygodniu ciąży jestem pół roku po lyzeczkowaniu mam coś takiego że śpię z przerwami w... Dzień dobry od 10 lat choruje na depresję od 2 lat nie biorę leków bo chce być w ciąży i bylam ale poronilam w 10 tygodniu ciąży jestem pół roku po lyzeczkowaniu mam coś takiego że śpię z przerwami w nocy kopię nogami budzę się zlana potem ręce też całe Mokre i nogi w ciągu dnia też rece pocą się ciśnienie czasem rośnie wyżej biore leki bisocard bo choruje na nadciśnienie przy tym zaburzenia rytmu serca mam na depresję tylko neospasmine sobie zazywam doraźnie i choruje też na niedoczynność tarczycy stosuje euthyrox niewiem czy to nawroty depresji?często też niemam na nic sił proszę o pomoc nie chce brać leków na depresje bo chce być w ciąży
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Dotyczy: Nadciśnienie Arytmia Niedoczynność tarczycy Depresja Wyłyżeczkowanie jamy macicy Ciąża Interna Psychiatria Psychologia Leki w ciąży Serce Tarczyca Noga

Jak pomóc dziecku, które przestraszyło się i teraz płacze?

Witam. Moja 5,5 letnia córka przestraszyła się dziecka bez rączki, będąc na urodzinach swojej koleżanki. Bardzo to przeżywała, płakała, Trzęsacz się i nie chciała przebywać tam gdzie była ta dziewczynka. Byłam zdziwiona jej zachowaniem. Wytłumaczył jej i uspokoiła się. Poczym... Witam. Moja 5,5 letnia córka przestraszyła się dziecka bez rączki, będąc na urodzinach swojej koleżanki. Bardzo to przeżywała, płakała, Trzęsacz się i nie chciała przebywać tam gdzie była ta dziewczynka. Byłam zdziwiona jej zachowaniem. Wytłumaczył jej i uspokoiła się. Poczym kolejny raz w tym samym miejscu spotkała kolejne inne dziecko bez rączki. Od tego czasu jest dziwna. Boi się iść do nowych miejsc gdzie przebywają dzieci. Do tego nie chce jeść. Na samą myśl zaczyna płakać. Nigdy taka nie była. Jest radosnym dzieckiem i nie ma żadnego problemu z zaklimatyzowaniem się.
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Alicja Maria Jankowska
Mgr Alicja Maria Jankowska
Dotyczy: Interna Pediatria Psychologia Brak apetytu Dziecko

Co mam robić, jak chłopak pije alkohol?

Witajcie jestem z chłopakiem pół roku i obecnie w 7 miesiącu ciąży... Zdarzało się że Adam bo tak się nazywa wypił sb parę piw ale teraz to przesada!! Ja cały czas się tylko wsciekam i nw co robić. Pomóżcie
odpowiada 3 ekspertów:
Mgr Magdalena Golicz
Mgr Magdalena Golicz
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Alicja Maria Jankowska
Mgr Alicja Maria Jankowska
Dotyczy: Psychologia Relacje z partnerem

Czy psycholog pomoże nabrać odwagi w kontaktach z kobietami?

Jak widzę ładna dziewczyne, kobietę, to brak odwagi aby podejść do niej zagadać. Poza tym uczę się zawodu technik informatyk dużo nauki prac kontrolnych, egzaminy i zmęczony też jestem. Krępuje się, nie zabardzo nie wiem jak zacząć rozmowę. Brak odwagi... Jak widzę ładna dziewczyne, kobietę, to brak odwagi aby podejść do niej zagadać. Poza tym uczę się zawodu technik informatyk dużo nauki prac kontrolnych, egzaminy i zmęczony też jestem. Krępuje się, nie zabardzo nie wiem jak zacząć rozmowę. Brak odwagi niska samoocena i nietylko co mogę zrobić w tym przypadku do psychologa, psychoterapeuta?
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Niska samoocena Trudności w nawiązywaniu i utrzymywaniu relacji Psychologia Psychoterapia Samoocena

Czy myśli samobójcze i smutek to depresja?

Czy to depresja? W ciągu ostatnich kilku miesięcy jestem bardzo smutna i nieszczęśliwa.Zawsze byłam towarzyska a teraz staram się unikać kontaktów z ludźmi.W ciągu dnia jestem ciągle zmęczona i zdarzają mi się myśli samobójcze.Mam również problemy z pamięcią.Na koniec zaznaczę,że są chwilę,w których się śmieje jednak trwają one bardzo krótko.
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Joanna Lida
Mgr Joanna Lida
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Depresja Psychiatria Psychologia Psychoterapia Myśli samobójcze

Czy mogę brać lek nasenny, nie spowoduje to uzależnienia?

Dzień dobry Od ponad dwóch tygodni biorę lek lamitrin. Teraz jestem na dawce 50 mg, co dziesięć dni zwiększam dawkę o 25 mg. Za około 20 dni dojdę do dawki 100 mg. Oprócz tego biorę też lek fluanksol w dawce... Dzień dobry Od ponad dwóch tygodni biorę lek lamitrin. Teraz jestem na dawce 50 mg, co dziesięć dni zwiększam dawkę o 25 mg. Za około 20 dni dojdę do dawki 100 mg. Oprócz tego biorę też lek fluanksol w dawce 1 mg dziennie. Mam pytanie, czy jest sens brania leku psychotycznego z lekiem normotymicznym skoro zdiagnozowano u mnie po 3 latach chorobę afektywną dwubiegunową - mam przez to problemy z funkcjami seksualnymi i po jakim czasie lek lamitrin zaczyna działać. Oprócz tego po odstawieniu zolafrenu - nie biorę go ponad tydzień mam problemy ze snem. Czy mogę brać lek nasenny, nie spowoduje to uzależnienia ?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Dotyczy: Choroba afektywna dwubiegunowa Zaburzenia snu Uzależnienia Psychiatria Psychologia Stosowanie leków

Z czym może być związany mój problem z nadwrażliwością?

Dzień dobry. Z czym może być związany mój problem z nadwrażliwością? Niektóre zapachy powodują mdłości, poczucie że zrmdleję. Powtarzające się dźwięki typu ktoś czatuje na telefonie, kiwa nogą szurając o podłogę, powtarzające się motywy muzyczne, nie mogę znieść elektronicznej odmiany... Dzień dobry. Z czym może być związany mój problem z nadwrażliwością? Niektóre zapachy powodują mdłości, poczucie że zrmdleję. Powtarzające się dźwięki typu ktoś czatuje na telefonie, kiwa nogą szurając o podłogę, powtarzające się motywy muzyczne, nie mogę znieść elektronicznej odmiany muzyki chillout, gdy ktoś je w ciszy i słychać przeżuwanie pokarmu. Bardzo lekki dotyk, takie bardzo lekkie głaskanie odbieram jako bolesne. Dotyk musi być mocniejszy, zdecydowany. Nie przeszkadza mi np masaż, przytulenie. Wszystkie powyższe rzeczy oprócz doznań wymienionych wcześniej powodują też narastające uczucie "histerii", że już nie chce, natychmiast niech ktoś wywietrzy, wysiądzie, przestanie dotykać, że nie mogę tego znieść. Jako dziecko nienawidziłam zabaw typu noszenie mnie głową w dół, na WF stanie na rękach. W ogóle byłam takim fajtlapowatym dzieckiem na WFie. Teraz na szczęście jestem dorosła i mogę nie wykonywać takich ćwiczeń. Nie mam nerwicy natręctw ani fobii.
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Joanna Lida
Mgr Joanna Lida
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Dotyczy: Nerwica natręctw Histeria Nudności Nerwica Fobie Psychiatria Psychologia Psychoterapia Masaże

Dlaczego mam przemieszane stany agresywne depresyjne?

Witajcie mam 20 lat i od grudnia mam przemieszane stany agresywne depresyjne oraz bardzo krótkie momęty szczęścia a do tego mam gonitwe myśli i nie mogę się na niczym skupić co to może być byłbym wdzięczny za pomoc.
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Joanna Lida
Mgr Joanna Lida
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Dotyczy: Depresja Agresja Konsultacje psychologiczne Psychologia Psychoterapia Konsultacje psychiatryczne

Czy partner jest w stanie obdarzyć większym uczuciem?

Od 3 miesięcy jestem w związku z mężczyzna, którego kocham. Robię dla niego wszystko, daje z siebie 100%, jestem kochana, czuła, troskliwa. On mówi ‚i, ze jest mu ze mną dobrze, ze jest szczęśliwy, ze dobrze się ze mną czuje,... Od 3 miesięcy jestem w związku z mężczyzna, którego kocham. Robię dla niego wszystko, daje z siebie 100%, jestem kochana, czuła, troskliwa. On mówi ‚i, ze jest mu ze mną dobrze, ze jest szczęśliwy, ze dobrze się ze mną czuje, ze pociągam go. Ale nie wie czy to jest właśnie to. Ciagle się waha. Nie wie czy będzie umiał mnie obdarzyć czymś więcej. Wciąż ze sobą jesteśmy mimo tak przykrego dla mnie wyznania. On tez mówi, ze nie chce odchodzić. Co mam robić? Czy wierzyć, ze on mnie kiedyś z czasem pokocha i dać temu szanse czy odejść, żeby nie ranić siebie jeszcze bardziej?
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Sylwia Wysocka-Sollich
Mgr Sylwia Wysocka-Sollich
Mgr Joanna Szlasa
Mgr Joanna Szlasa
Dotyczy: Psychologia Komunikacja

Czy u 17-latki ciśnienie wynoszące około 100/65, zazwyczaj nieco wyższe, jest dobre?

Czy u 17-latki ciśnienie wynoszące około 100/65, zazwyczaj nieco wyższe, jest dobre? Tętno w spoczynku również niskie, około 60-65. W wyniku stresu lub po wysiłku wzrasta. Ogólny stan zdrowia dobry, ma jedynie objawy nerwicy serca.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Dotyczy: Pomiar ciśnienia tętniczego krwi Kardiologia Stres Nerwica Nerwica serca Psychiatria Psychologia Psychoterapia Serce

Dlaczego ja już nie chcę pomocy psychologicznej?

To zabawne, że ten wpis ma 6 lat, a ciągle tak dobrze oddaje to, co teraz przechodzę. Rzuciłem studia, a właściwie to nie rzuciłem, tylko przestałem chodzić. Czuję się cały czas źle, nic mi się nie chce, z niczego nie... To zabawne, że ten wpis ma 6 lat, a ciągle tak dobrze oddaje to, co teraz przechodzę. Rzuciłem studia, a właściwie to nie rzuciłem, tylko przestałem chodzić. Czuję się cały czas źle, nic mi się nie chce, z niczego nie czerpię przyjemności. Nie rozumiem po co miałbym cokolwiek robić, to jest chyba najgorsze. Wszędzie w internecie czytam tylko "musisz wierzyć w siebie" , "dasz radę" itd. No i na co mi to? Ja znam swoje możliwości, doskonale wiem, że dam radę. Wiem, że mógłbym się zebrać w sobie, douczyć się, wrócić na studia, znaleźć dobrą pracę i mieć dobre życie. Tylko nie rozumiem, po co miałbym? Życie wydaje mi się zbyt dużym nakładem pracy. W skrócie, wydaje mi się, że ilość wysiłku, jaką trzeba włożyć w życie jest nieopłacalna. Nigdy nie miałem żadnego celu, żadnych ambicji, choć wszystko mi jakoś szło, to miałem wrażenie, że robię to tylko dla zabicia czasu i nie myślenia. I tak gdzieś od 14 roku życia się to za mną snuje. Marzę wręcz o śmierci, mam na koncie dwie próby samobójcze, a odkąd poszedłem na studia jest tylko gorzej. Mam teraz 22 lata i kompletnie nie rozumiem po co mam coś robić. Jestem chyba za leniwy na życie. Mam ochotę poczekać aż rodzice umrą (żeby nie było im przykro), a potem przestać się powstrzymywać przed zakończeniem wszystkiego. Nie wiem tylko , czy dam radę, jakoś tak po prostu męczy mnie ta maska, którą noszę już prawie dekadę. Swoją drogą, byłem u psychologa i psychiatry. Pani psycholog nie miała czasu na wizyty (jakaś fundacja, nfz itp) więc przez 2 miesiące były dwie, a potem kontakt się urwał. Z psychiatrą rozmawiałem 10 minut, zadała kilka pytań, powiedziała, że nie może nic z tym zrobić i żebym sobie zrobił test osobowości, chociaż i tak pewnie nie dostanę się do psychologa, bo terminów nie ma. Potem mnie zbyła. Wydaje mi się, że ja już po prostu nie chcę pomocy. Chcę żeby mnie to niszczyło i w ten sposób znaleźć odwagę, albo żebym przynajmniej dostał tę nachalną pomoc w stylu tekstów, że "życie jest piękne", "nie poddawaj się", albo "inni mają gorzej doceń co masz", która mnie tak zirytuje, że zabiję się po prostu na złość.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Magdalena Golicz
Mgr Magdalena Golicz
Dotyczy: Zaburzenia osobowości Konsultacje psychologiczne Pomoc psychologiczna Psychiatria Psychologia

Jak postępować z matką?

Witam! Problem, który chcę przedstawić dotyczy nie mnie ale mojej mamy. Ma 53 lata. Po ukończeniu 50 roku życia zauważyłam, że diametralnie się zmieniła. Stała się zgorzkniała, krzykliwa, kłótliwa, złośliwa. Nagle też stała się bardziej religijna, można powiedzieć, że wręcz... Witam! Problem, który chcę przedstawić dotyczy nie mnie ale mojej mamy. Ma 53 lata. Po ukończeniu 50 roku życia zauważyłam, że diametralnie się zmieniła. Stała się zgorzkniała, krzykliwa, kłótliwa, złośliwa. Nagle też stała się bardziej religijna, można powiedzieć, że wręcz dewotycznie. Niezbyt dobrze wpływa to też na mój związek. Czepia się mojego narzeczonego do mnie gdy u mnie jest, że za dużo używa wody jak myje ręce, że za długo siedzi w toalecie, że muszę go czymś częstować jak przychodzi, czasem kontroluje co robimy jak siedzimy sami w pokoju. Czasem mówi mi to gdy on np siedzi w toalecie a ja w pokoju, a potem on słyszy, i pyta mnie co mama mówiła, Często czuje się jak na ścięciu. Wiele razy z nią rozmawiałam, przedstawiałam swoją sytuację, ale mama to typ osoby "ja i tylko ja mam zawsze rację" "ja jestem najmądrzejsza" "ja się nie mylę" itp. Jak grochem o ścianę, Zero odzewu. Straciłam już nadzieję. Wiem, że to TEN wiek i jestem naprawdę bardzo wyrozumiała, ale są pewne granice, czasami już mam tego dość tym bardziej, że mam problemy nerwicowe. Jak z tym walczyć? Czy to minie i kiedy? Co robić? Proszę o radę. 
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Joanna Lida
Mgr Joanna Lida
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Dotyczy: Uczucie samotności Psychologia

Jaka substancja działa najbardziej przeciwlękowo?

Witam, proszę o konkretną odpowiedź. Wizytę u lekarza mam dopiero za dwa tygodnie a chce uzyskać odpowiedź jak najszybciej. Proszę o napisanie która z tych trzech substancji wykazuje najsilniejsze działanie przeciwlękowe oraz w kolejności od najmniej nasennego do najsilniej. Są to: alprazolam, klorazepat i diazepam.
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Psychologia Farmakologia Stosowanie leków

Jak żyć po stracie osoby, jeśli nie czuję emocji?

Witam. W ostatnim czasie po miesiecznej chorobie stracilam jedna z najblizszych mi osob. Poczatkowy szok i rozpacz zamienil sie w obojetnosc i brak emocji zwiazanych z tym wydarzeniem. Kiedy inni porusza teb temat mam wrazenie, ze dotyczy on kogos obcego... Witam. W ostatnim czasie po miesiecznej chorobie stracilam jedna z najblizszych mi osob. Poczatkowy szok i rozpacz zamienil sie w obojetnosc i brak emocji zwiazanych z tym wydarzeniem. Kiedy inni porusza teb temat mam wrazenie, ze dotyczy on kogos obcego i nie wywoluje we mnie wiekszych emocji. Nie dopuszczam tez do glowy mysli zwiazanych z tym wydarzeniem ani osoba, ktorej to dotyczy. Mam wyrzuty sumienia bo to wyglada jakby mi nie zalezalo. Prosze o rade.
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Joanna Lida
Mgr Joanna Lida
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Strata bliskiej osoby Psychologia Emocje Żałoba i strata
Patronaty
Zdrowie
Dziecko
Psychologia
Newsy
Ważne tematy