Twój przewodnik po zdrowiu

  1. Opisz swój problem. Pomożemy Ci znaleźć odpowiedź w bazie ponad miliona porad!
  2. Nie ma informacji, których szukasz? Wyślij pytanie do specjalisty.
Rozpocznij
7 6 7 , 2 0 1

odpowiedzi udzielonych przez naszych ekspertów

Rzetelnie + Bezpiecznie + Bezpłatnie

Psychologia: Pytania do specjalistów

Jak częstonpowinny odbywać się spotkania z terapeutą w leczeniu nerwicy lękowej?

Dzień dobry. Mam nerwice lękowa od 6 lat. Moje objawy to roznego rodzaju bole,niepokoj kołatania serca, lęk o zdrowie i duzo duzo innych. Czy w terapii nerwicy lękowej wystarczą spotkania z terapeutą 2 razy w miesiącu, czyli co drugi... Dzień dobry. Mam nerwice lękowa od 6 lat. Moje objawy to roznego rodzaju bole,niepokoj kołatania serca, lęk o zdrowie i duzo duzo innych. Czy w terapii nerwicy lękowej wystarczą spotkania z terapeutą 2 razy w miesiącu, czyli co drugi tydzień? Czy ważne jest aby spotykać się systematycznie najlepiej raz w tygodniu? Czy terapia humanistyczno doswiadczeniowa bedzie dobra?
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Katarzyna Kulczycka
Mgr Katarzyna Kulczycka
Mgr Ilona Olczak
Mgr Ilona Olczak
Dotyczy: Kołatanie serca Lęk Nerwica Lęk o zdrowie Psychiatria Psychologia Psychoterapia Ból serca Serce

Jak radzić sobie z histerią u dwuletniego dziecka?

Witam. Moim zmartwieniem jest zachowanie mojej 2 łatwiej córki. Jak się urodziła otrzymała 10 punktów mimo że zamiast płakać to pojękiwała i zabrali ją pod tlen, dodatkowa miała rozczepienie tylko wargi. Teraz jak coś chce i nie dostanie wpada w... Witam. Moim zmartwieniem jest zachowanie mojej 2 łatwiej córki. Jak się urodziła otrzymała 10 punktów mimo że zamiast płakać to pojękiwała i zabrali ją pod tlen, dodatkowa miała rozczepienie tylko wargi. Teraz jak coś chce i nie dostanie wpada w szał, histerię , panikę, płacz głośny aż krzyk a najgorsze jest to że po kilku minutach nawet nie zaczyna nam wymiotować robi się cała czerwona. Co z tym zrobić? Pomocy, to już mnie męczy to pierwsze dziecko i pediatra mówi że to normalne.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Agnieszka Fiszer
Mgr Agnieszka Fiszer
Dotyczy: Histeria Wymioty Pediatria Psychologia Dziecko

Uporczywe i długotrwałe przekonanie o występowaniu choroby

Witam. Mam problem chyba z własnym zyciem, zastanawiam sie czasem czy nie isc do psychologa. Wmawiam sobie jakies dziwne choroby, nawet gdy coś mnie chwilę boli. Czytam w internecie, ze ktos umarł na jakis przypadek i po jakims czasie mnie... Witam. Mam problem chyba z własnym zyciem, zastanawiam sie czasem czy nie isc do psychologa. Wmawiam sobie jakies dziwne choroby, nawet gdy coś mnie chwilę boli. Czytam w internecie, ze ktos umarł na jakis przypadek i po jakims czasie mnie to samo zaczyna bolec. Przez to chodzę, zamartwiam sie tym, chociaż tego nie pokazuje. Przez to też nie mam zbyt duzej motywacji do życia bo po co skoro cos może mi zaraz byc? Gdy jestem w towarzystwie to jestem całkiem inny, nie myślę o tym. Najlepiej czuje sie w pracy, wtedy nie ma czasu na zamartwianie sie tym wszystkim, no jedynie ze mam chwile wolnego. A gdy jestem w domu przez dwa dni to juz mam jakies dziwne myśli, zamartwiam sie tymi niby chorobami. Ostatnio nawet przez jakiś czas bylo wszystko ok, dopóki mnie coś nie zabolało. Glupie rozwolnienie i bol brzucha daje mi do myślenia. Widze, ze to wszystko niesie za sobą tez inne konsekwencje. Nie chce mi sie szukac lepszej pracy, nie chce mi sie znalezc w koncu partnerki, nie chce mi sie zabiegać o względy dziewczyn. Chciałbym tak wiele, a tak bardzo tez nie mam chęci do życia.
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Katarzyna Kulczycka
Mgr Katarzyna Kulczycka
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz
Dotyczy: Hipochondria Interna Psychologia Motywacja

Jak radzić sobie z takim zachowaniem u dziewiętnastolatka?

Witam, mam 19 letniego syna, od pewnego czasu nie akceptuje swojego wyglądu( za dużo owłosienia, za duży nos) wymusza od nas, żebyśmy zapłacili za operację nosa, na którą już się umówił. Na każde NIE odpowiada, że jak będzie w trumnie... Witam, mam 19 letniego syna, od pewnego czasu nie akceptuje swojego wyglądu( za dużo owłosienia, za duży nos) wymusza od nas, żebyśmy zapłacili za operację nosa, na którą już się umówił. Na każde NIE odpowiada, że jak będzie w trumnie to dopiero zobaczymy jaki to był dla Niego problem. Mało udziela się publicznie, zamyka się w sobie. Wymyśla jakieś choroby, więc robimy badania i po wizycie u lekarza okazuje się, że jest zdrowy to za dwa dni znowu coś innego ( cały czas słyszę, że on na pewno jest chory na raka i tak od jednej choroby do drugiej). Jest bardzo nerwowy, wybuchowy i cały czas siedzi sam w pokoju. Zawsze dobrze się uczył i nie miałam z nim problemu. Problemy te zaczęły pojawiać się od 3 kl liceum. Nie mogę namówić Go do psychologa, proszę doradzić co mam zrobić.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Psychologia Medycyna rodzinna Dziecko

Czy to uzależnienie od alkoholu?

Mam nerwicę lękowa o obecnie naszła mnie jedna natrętna myśl. Jako nastolatka wpadłam w bardzo złe towarzystwo i piliśmy dużo alkoholu. Miałam bardzo silne lęki w tamtym czasie , naprawdę bardzo silne lęki ,a alkohol piliśmy codziennie. Z powodu... Mam nerwicę lękowa o obecnie naszła mnie jedna natrętna myśl. Jako nastolatka wpadłam w bardzo złe towarzystwo i piliśmy dużo alkoholu. Miałam bardzo silne lęki w tamtym czasie , naprawdę bardzo silne lęki ,a alkohol piliśmy codziennie. Z powodu leków zaczęłam się leczyć lekami psychotropowymi . Lęki ustąpiły , od tamtego czasu nie piłam już dużo , czasem jakieś imprezy ze znajomymi ,czasem zdarzyło mi się upić , czasem napić się piwa. Nie uciekam od problemów do alkoholu, bardzo często nawet nie mam na niego ochoty. Często ktoś przy mnie pił ja nie miałam ochoty , często alkohol mi nawet nie smakował ,po prostu oddawałam , czasem z chłopakiem lubiłam się napić wina. Ostatnio po rozstaniu przeżywałam bardzo ciężkie chwile ,powróciły lęki ,ale nawet nie przyszło mi na myśl żeby uciec do alkoholu ,nawet przeciwnie ,nie chciałam aby było jeszcze gorzej. Moje pytanie a raczej natrętna myśl w głowie jest takie ,czy jeśli kiedyś piłam bardzo dużo w złym towarzystwoe ,ale teraz pije rzadko to jestem alkoholiczka ? ,w testach wychodzi mi że nie jestem alkoholikczka ,jednak jeśli bym zrobiła go lata temu to pewnie by wyszło że jestem.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Agnieszka Fiszer
Mgr Agnieszka Fiszer
Dotyczy: Natrętne myśli Nerwica Uzależnienie od alkoholu Psychiatria Psychologia Psychoterapia

Jakie preparaty na stres stosować?

Od trzech tygodni biorę Persen Forte, z uwagi na ciągły stres i problemy ze snem. Zaczynałam od jednej tabletki, teraz biorę już 3x1 tabletkę dziennie. Mam wrażenie, że trochę zaczął mi pomagać. Czy mogę dodatkowo zażywać inne produkty, np.... Od trzech tygodni biorę Persen Forte, z uwagi na ciągły stres i problemy ze snem. Zaczynałam od jednej tabletki, teraz biorę już 3x1 tabletkę dziennie. Mam wrażenie, że trochę zaczął mi pomagać. Czy mogę dodatkowo zażywać inne produkty, np. melisę żeby jeszcze wzmocnić działanie uspokajające? Zamiast kolejnych tabletek myślałam np. o naparze.
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
dr n. med. Lech Popiołek
dr n. med. Lech Popiołek
Dotyczy: Zaburzenia snu Stres Psychologia

Czy mogę mieć anoreksję?

Witam, Mam 18 lat i od 5 miesięcy cały czas czuję się na dnie. W pierwszym miesiącu sytuacja wyglądała dramatycznie, nie widziałam sensu swojego życia i chciałam się zagłodzić. Ograniczałam też swój sen do 3 - 4,5 godziny codziennie. Sytuacja... Witam, Mam 18 lat i od 5 miesięcy cały czas czuję się na dnie. W pierwszym miesiącu sytuacja wyglądała dramatycznie, nie widziałam sensu swojego życia i chciałam się zagłodzić. Ograniczałam też swój sen do 3 - 4,5 godziny codziennie. Sytuacja jest bardzo skomplikowana. Taki stan utrzymał mi się przez 1,5 miesiąca. Jednocześnie chciałam umrzeć, ale jednak tego nie chciałam, czułam się niepotrzebna. To była bardzo cienka granica. Ważyłam się min raz dziennie, żeby sprawdzić, czy moja waga nie spadła poniżej 60 kg (mam 170 cm wzrostu ). Tj, myślałam, że i to chodzi, ale głównie miałam chyba na celu utrzymanie jej w granicach 60-61 kg, bo nie wiem. Przestałam się ważyć około miesiąca temu. Obecnie cały czas mam wahania nastroju i wmawiam sobie, że nie jestem głodna (wiem, że tak jest chociaż wolałabym, żeby to była nieprawda), przez co mam takie napady, ze na przykład przez 4 dni jem minimalną ilość jedzenia, A kiedy już coś zjem, to zaczyna mnie boleć brzuch. Wieczorami miewam migreny i często boli mnie kręgosłup. Dodam, że uprawiam dużo sportu, ale nie liczę kalorii (skutecznie to od siebie odsuwam, bo boję się, że mogę zacząć to robić obsesyjnie). Moje bmi jest w normie, ale mimo to od czasu do czasu się przegłodzę, zwłaszcza kiedy jestem "W dole". Co więcej, około 5 lat temu również głodziłam się, ale tylko aż osiągnęłam 58 kg wagi (trenowałam wtedy piłkę ręczną 4 razy W tygodniu). Nie byłam wtedy z tym u psychologa, ale moimi ulubionymi tekstami było "głód jest pojęciem względnym", "jedzenie jest złe" oraz "jeżeli schudnę, moi rówieśnicy mnie zaakcepują". Zakładam że obecna sytuacja wynika bardziej ze stresu i chorego poczucia winy. Czy To może być anoreksja i czy powinnam umówić się gdzieś na wizytę?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Migrena Anoreksja Ból kręgosłupa Stres Ból brzucha Odchudzanie Psychologia Kręgosłup

O czym mogą świadczyć takie objawy?

Męczę się z brakiem snu od dwóch miesięcy. Wcześniej miałam poważne problemy z lękiem i stresem, co mogło spowodować pierwotnie brak snu. Ale problemu już nie mam a od półtora miesiąca w tej kwestii nie dość że nic nie wróciło... Męczę się z brakiem snu od dwóch miesięcy. Wcześniej miałam poważne problemy z lękiem i stresem, co mogło spowodować pierwotnie brak snu. Ale problemu już nie mam a od półtora miesiąca w tej kwestii nie dość że nic nie wróciło do normy to mój stan powiedziałabym psychiczny drastycznie się zepsuł. Przeszłam przez niespotykane dotąd ataki paniki, drżączki, napady i wybuchy emocjonalne aż przestałam nagle czuć jakiekolwiek uczucia. Brałam tabletki nasenne ziołowe lub na receptę Nasen, co wcale nie przywróciło mnie do poprzedniej formy. Drzemie płytko 1-3/4 godzin i nie odczuwam tego już jako żaden reset umysłu. Nie mam poczucia rzeczywistości, jakby wszystko mogło być snem, albo wciąż dniem sprzed dwóch miesięcy. Nie mam uczuć, czuję się pusta jakby mnie nie było. Nie mam jakiś fizycznych objawów uczuć, stresu. Niby wszystko wiem ale nie wiem skąd, nic emocjonalnie nie postrzegam, nie mogę sobie wyobrazić ani myśleć o przyszłości. Jakbym miała kompletnie przyćmiony umysł i uczucia i nie mogę się wybudzić. Mimo jakiegoś ciężkiego uczucia zmęczenia nie potrafię zasnąć jak kiedyś. Nieraz zalewam się potem w nocy. Ciągle mam dużo siły. Zamierzam zrobić dodatkowe badania hormonów poza tarczyca ale nie wiem które moga jeszcze na coś nakierować? Tomografia komputerowa? Polisomnografia? Psychiatra już był, tabletki antydepresyjne były po których czułam się tragicznie i nic nie poprawiły. Nie uważam bym miała depresję, bo siły, chęci do życia mam ale nie potrafię tak funkcjonować.
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Badanie hormonów tarczycy Tomografia komputerowa Hormony Neurologia Bezsenność Depresja Stres Ataki paniki Badania hormonalne Polisomnografia Interna Psychiatria Psychologia Psychoterapia

Czy to są objawy deoresji?

Witam. Często zadaję sobie pytanie ""Czy to depresja?". Niby z zewnątrz zachowuje się normalnie, śmieje się, spotykam się z ludźmi ale w środku czuje się samotna, smutna, często zamyslona ale czuje taka wewnętrzną pustkę, wstaje rano A już zastanawiam się... Witam. Często zadaję sobie pytanie ""Czy to depresja?". Niby z zewnątrz zachowuje się normalnie, śmieje się, spotykam się z ludźmi ale w środku czuje się samotna, smutna, często zamyslona ale czuje taka wewnętrzną pustkę, wstaje rano A już zastanawiam się kiedy będzie wieczór aby znowu pójść spać (odbębnić kolejny dzień), nie to że chce mi się spać tylko po prostu nie cieszy mnie nic szczegolnie. Wykonuje swoje stałe obowiązki i tak w kółko. Zastanawiałam się nawet nad pójściem do psychologa ale właściwie co mi to da. To moje problemy i co on może zrobić aby było inaczej? Powie mi kilka słów jak każdej innej osobie. Pisze to tu bo w sieci jestem anonimowa. I tak zastanawiam się czy ktoś uzna to tu za problem. Czy każdy tak ma ale nikt się do tego nie przyznaje.
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Depresja Uczucie samotności Psychologia

Dlaczego mam wahania nastrojów?

Dobry wieczór, Mam 20 lat i obecnie jestem studentką na drugim roku. Od jakichś trzech tygodni odczuwam dość częste rozchwianie emocjonalne, w którym przeważa uczucie przygnębienia i poczucie bezsensu. W chwilach złości krzywdzę się poprzez gryzienie się po rękach, samookaleczenie.... Dobry wieczór, Mam 20 lat i obecnie jestem studentką na drugim roku. Od jakichś trzech tygodni odczuwam dość częste rozchwianie emocjonalne, w którym przeważa uczucie przygnębienia i poczucie bezsensu. W chwilach złości krzywdzę się poprzez gryzienie się po rękach, samookaleczenie. Nie panuję nad swoimi emocjami. Wcześniej przez 3 miesiące nie czułam niczego, teraz doświadczam nadmiaru emocji. Brakuje mi motywacji. Obecnie mam sesję studencką i nie mam żadnego zapału do nauki. Ostatnio mam w sobie też sporo myśli na temat bezsensowności świata, mojego życia. Boję się ze jeśli nie zaliczę egzaminów rozczaruję swoich rodziców. Chcę mi się przez to płakać i ogólnie ostatnio stałam się dość płaczliwa co wiąże się też z tym rozchwianiem emocjonalnym. Chodzę ciągle zmęczona bo mam problemy z rozregulowanym snem co też może wpływać na mój nastrój. Nie radzę sobie ze swoimi emocjami. Mam wrażenie ze ten negatywny stan się pogłębia. Proszę o pomoc, bo w tych najgorszych chwilach smutku to poczucie rezygnacji, bezsensowności mnie przytłacza i sprawia, że mam ochotę rzucić to wszystko albo zniknąć
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Zaburzenia snu Psychologia Motywacja Emocje

Jak radzić sobie z atakami paniki i natrętnymi myślami?

Witam Mam 18 lat i zmagam sie z atakami paniki, agorafobia. Zaczelo się rok temu gdy podczas jazdy autobusem zrobiło mi się niedobrze i zaczęłam się stresować od tamtej pory unikam jazdy autobusami pociągami, lecz ostatni miesiąc zmienił mnie,... Witam Mam 18 lat i zmagam sie z atakami paniki, agorafobia. Zaczelo się rok temu gdy podczas jazdy autobusem zrobiło mi się niedobrze i zaczęłam się stresować od tamtej pory unikam jazdy autobusami pociągami, lecz ostatni miesiąc zmienił mnie, ponieważ zaczęłam myslec ze się dusze. Pewnego wieczoru jechałam z moimi rodzicami i dostałam ataku paniki serce waliło mi jak oszalałe myślałam ze to zawal od tamtej pory mam problemy ze spaniem, jedzeniem co kilka godzin napływa na mnie ogromna fala stresu, mam uderzenia gorąca, mysle o tym ze coś mi jest bez przerwy, dzisiaj bolała mnie głowa jakbym miała opaskę uciskowa wokół uszu i przy skroni, czulam nacisk ciśnienia boje się ze to tętniak, jestem pod stała opieka lekarzy i na badaniach nic nie ma niepokojącego ale ja cały czas mam natrętne myśli, dopiero zaczynam psychoterapię mam za sobą tylko jedno spotkanie, a psychiatrę za tydzień nie wiem jak mam sobie z tym poradzić co robić ?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Magdalena Golicz
Mgr Magdalena Golicz
Dotyczy: Natrętne myśli Ból głowy Stres Ataki paniki Psychiatria Psychologia Psychoterapia Uderzenia gorąca Serce Agorafobia

Czy mogę przyjmować takie leki jednocześnie?

Dzień dobry, biorę Pramatis 10, który został mi przepisany przez lekarza psychiatrę na zaburzenia lękowe i depresję, dobrze się po nim czuję, leczenie działa. Lekarz ginekolog zapisał mi Exacyl (3xdziennie) na bolesne i krwawe miesiączki. Czy mogę je oba brać?
odpowiada 1 ekspert:
Lek. Aleksandra Witkowska
Lek. Aleksandra Witkowska
Dotyczy: Ginekologia Depresja Nerwica Psychiatria Psychologia Psychoterapia Cykl miesiączkowy Farmakologia kliniczna

Jak sobie radzić ze złym samopoczuciem?

Od jakiegoś czasu nie radę sobie ze sobą. Czuję że nikt mnie nie rozumie. Mam myśli samobójcze ale nie byłabym w stanie tego zrobić raczej. Mam 18 lat. Ostatnio miałam problemy z chłopakiem, dużo spraw na głowie , wcześniej nie... Od jakiegoś czasu nie radę sobie ze sobą. Czuję że nikt mnie nie rozumie. Mam myśli samobójcze ale nie byłabym w stanie tego zrobić raczej. Mam 18 lat. Ostatnio miałam problemy z chłopakiem, dużo spraw na głowie , wcześniej nie działo się tak. Teraz nie mogę dać sobie rady i nie wiem co zrobić, bo nie widzę sensu życia kiedy nikt mnie nie rozumie, prawie nic mnie nie cieszy
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Psychiatria Psychologia Psychoterapia

Leki uspokajające a alkoholizm

Witam. Mój chłopak pije ale dzisiaj od lekarza na start żeby odłożył alkohol dostał relanium 5mg. A ja mam pytanie kiedy mam mu to podać bo oczywiście rano wypił 2 piwa i 0.3 wódki. Proszę mi powiedzieć o kotrej mam mu podać pierwsza tabletkę
odpowiada 1 ekspert:
Lek. Aleksandra Witkowska
Lek. Aleksandra Witkowska
Dotyczy: Uzależnienie od alkoholu Interna Psychologia Medycyna rodzinna Farmakologia Alkohole

Jak radzić sobie z uczuciem obojętności

Witam mam 28 lat. W zeszłym roku w marcu połączyłem alkohol z narkotykami i wylądowałem na sorze z atakiem który wyglądał tak,że serce mocno mi biło nogi i ręce miałem z galarety oraz czułem,że umieram.. od tamtej pory nie pije... Witam mam 28 lat. W zeszłym roku w marcu połączyłem alkohol z narkotykami i wylądowałem na sorze z atakiem który wyglądał tak,że serce mocno mi biło nogi i ręce miałem z galarety oraz czułem,że umieram.. od tamtej pory nie pije wogole alkoholu ani nie biorę narkotyków,dodam że przed tym zdarzeniem nadużywalem alkohol. Od marca cały czas się źle czuje. Lekarze są bezradni. Teraz wszystko się nasililo. Jest mi bardzo slabo,czuje jakbym miał zaraz upaść i nie wstać,mam cały czas wyrzuty sumienia cały czas żałuję tego,że więcej czasu spędzałem ze znajomymi przy piwku niż z rodzeństwem.moje oczy są bardzo wrażliwe na słońce i bardzo źle oraz dziwnie się czuje jak jest ładna pogoda. Nic nie sprawia mi przyjemności czuje się jakbym był pozbawiony jakichkolwiek uczuć.. codziennie czuje,że to mój czas i że lada chwila umrę. Wszystko jest mi obojętne,nie mam żadnych myśli o przeszłości oraz O przyszłości tylko liczy się tu i teraz. Czuje że umieram psychicznie i fizycznie. Z dnia na dzień jest coraz gorzej .Wszystko wydaje się dziwne I NIEREALNE. nie mogę zasypiać bo mam dziwna pustkę w głowie i myśli,że zaraz umrę oraz że umrę gdy tylko zasnę.. Niech ten koszmar się skończy. Dodam,że wszystko dzieje się nieustannie od marca zeszłego roku. Dłużej tak nie pociągne. Prosze O pomoc mialem robione echo serca,holtera ekg,RTG klatki piersiowej oraz badania krwi i wszystko jest w normie.czuje,że wszystko się po przewracalo w moich myślach i uczuciach cielesnych.czuje sie bardzo zle i dziwnie oraz mam swiadomosc tego ze juz nigdy nie bedzie tak jak dawniej. Prosze pomozcie mi. Pozdrawiam
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Agnieszka Fiszer
Mgr Agnieszka Fiszer
Dotyczy: Zaburzenia snu Psychiatria Psychologia Alkohole Narkotyki

Czy mogę stosować ten lek od czasu do czasu?

Dzień dobry, czy po wyjściu z alprazolamu a minęło około 10 dni od ostatniej dawki 0,25 mg. Można go stosować od czasu do czasu? I jak często można maksymalnie by się nie uzależnić i jakie dawki?
odpowiada 1 ekspert:
Lek. Aleksandra Witkowska
Lek. Aleksandra Witkowska
Dotyczy: Uzależnienia Psychiatria Psychologia Psychoterapia

Czy moje zachowanie uległo znacznej zmianie?

Od ostatniego czasu zauważyłam dużą zmianę w moim zachowaniu . Kiedyś byłam inna . Miałam wielu znajomych , z chęcią spędzałam z nimi czas , miałam wiele zainteresowań za co moiznajomi mnie podziwiali . W rok moje życie się trochę... Od ostatniego czasu zauważyłam dużą zmianę w moim zachowaniu . Kiedyś byłam inna . Miałam wielu znajomych , z chęcią spędzałam z nimi czas , miałam wiele zainteresowań za co moiznajomi mnie podziwiali . W rok moje życie się trochę zmieniło . Straciłam swoje wszystkie pasje głównie z jednego powodu , jakim jest to , że czuję że się to tego nie nadaje . Szukałam więc przez bardzo długi okres czasu jakiejś pasji która przywróci mi wiarę w siebie jednak do tej pory z wszystkiego rezygnuje . Straciłam prawie wszystkich znajomych i dosłownie została mi jedna , dwie osoby z którymi czasami soędzam czas . W nauce się opuściłam . W sensie nie mam jakiś złych stopni ale coraz mniej się uczę i coraz ciężej zdaje mi się egzaminy . Jednak z tym daje sobie rade bardziej męczy mnie uczucie które towarzyszy mi od dawna . Często porównuje się do innych albo jak ubiore się ładnie to zawsze mam wrażenie że i tak wyglądam żałośnie. (Wiem że skacze z tematu na temat , ale chciałabym napisać dużo rzeczy na raz .) Co mnie bardzo martwi zauważyłam, że zrobiłam się strasznie płaczliwa i chyba użalam się nad sobą mimo tego że bardzo tego nie lubię. Często przy rozmowach z mamą płaczę . Nie wiem czemu , ale każde jej słowo bardzo mnie boli . Kiedy jej o tym mówię mówi , że źle interpretuje jej słowa i że sobie coś ubzdurałam . Ogólnie moje kontakty z rodzicami są bardzo słabe . Z mamą się dogaduje ale często się kłócimy . Moja mama dość dużo pije i ma strasznie dużo na głowie , cały czas jest zmęczona a resztkę swojego czasu wkłada w moje rodzeństwo które posiada wiele zainteresowań. Co do taty ... to nie odzywam się do niego z 2 miesiące . Pokłóciliśmy się sama nie wiem o co . Mój tata jest uzależniony od Internetu . Rzadko widziałam żeby robił coś poza siedzeniem z telefonem w ręku . Dlatego moja mama ma cały dom na głowie . Nie mam planu na przyszłość , nie mam pasji , znajomych . Nie wiem kim jestem i kim chcę być . Był taki okres w którym zakwitłam . Były to wakacje . W tym czasie poznałam chłopaka . Byliśmy parą . Czułam że zmieniam się dzięki niemu . Mówię tu o zmianie mojego charakteru. Jestem osobą dość wredną i niemiłą a on sprawiał że byłam dobra dla wszystkich . Rozstanie z nim nie wpłyneło na to jak się aktualnie czuje ale brakuje mi osoby która akceptuje mnie ale jednocześnie mnie zmienia na lepsze . Bo dużo osób chce mnie zmienić. Szczególnie mama. Kiedy siostra poznała mnie z jej znajomymi stałam cicho pod ścianą i kiwałam głową mimio tego że na codzień jestem dość pewną siebie osobą. Nie wiem co mam robić i nie wiem czy to co napisałam ma jakikolwiek sens
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Uzależnienia Psychologia Rozstanie Turystyka

Jak radzić sobie z urojeniami u osób starszych?

Witam, mój ojciec 84 lata w 2017zaczął być bardzo nerwowy , podejrzliwy i nieraz agresywny do mojej mamy. Miał problemy ze snem więc go namówiłam na wizytę u psychiatry lekarz stwierdził depresje i zaburzenia poznawcze w stopniu lekkim .Dostał Asertin... Witam, mój ojciec 84 lata w 2017zaczął być bardzo nerwowy , podejrzliwy i nieraz agresywny do mojej mamy. Miał problemy ze snem więc go namówiłam na wizytę u psychiatry lekarz stwierdził depresje i zaburzenia poznawcze w stopniu lekkim .Dostał Asertin rano 50 mg, i Tiapridal 100 mg wieczór. Do początku 2019 było dobrze potem sporadycznie miał jakieś urojenia że , ktoś był a nie było lub z kad mama pochodzi i jakby za chwilę orientował się że coś mu się poplątało i mówił że się pomylił. Potem były różne incydenty związane z pamięcią . Urojenia nasiliły się Jesienią 2019 roku zaczął mówić ,to nie jego mieszkanie że przychodzi tylko na dzień a na noc idzie do swojego domu chowa ciągle pieniądze potem nie pamięta gdzie położył ,pracuje tylko nie wie gdzie ipyta kto przynosi pieniądze. Zachowania te nasilają się przeważnie wieczorem nieraz rano , ogólnie przez dzień rozmawia logicznie ale widać że coś mu chodzi po głowie raczej nie jest agresywny. Ostatnio lekarz zwiększył dawkę Tiapridal 100 mg na rano i nic nie zmieniło powiedział że już nic nie może zrobić . Czy naprawdę nie ma leków na te urojenia tato ostatnio wybiera się do ,,tego " mieszkania i trudno go powstrzymać chce wyjść wieczorem . Martwię się o mamę bo to bardzo przeżywa a jest również schorowana.Tato choruje na cukrzycę ale jest na tabletkach nie jest zbyt wysoki ,a tak jest w miarę dobrej formie fizycznej. Pozdrawiam Irena
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Łucja Fitchman
Mgr Łucja Fitchman
Dotyczy: Depresja Zaburzenia snu Agresja Zespoły urojeniowe i otępienie Psychiatria Psychologia Psychoterapia

Jak pokochać siebie?

Witam, Mam 19 lat i nie potrafie sobie poradzic. Nie wiem co robic. Nienawidze siebie, swojego glosu tego jaka jestem i jak sie zachowuje. Nie potrafie juz tak funkcjonowac. nie potrafie, wykancza mnie to. od kilku miesiecy moj stan sie... Witam, Mam 19 lat i nie potrafie sobie poradzic. Nie wiem co robic. Nienawidze siebie, swojego glosu tego jaka jestem i jak sie zachowuje. Nie potrafie juz tak funkcjonowac. nie potrafie, wykancza mnie to. od kilku miesiecy moj stan sie pogarsza jest coraz gorzej. nie rozmawiam z nikim, nawet z rodzicami. totalnie odizolowalam sie od swiata, od ludzi. w szkole jestem jak zombie, chodze bo musze. wstaje jestem zmeczona, ide spac nie mam sily. wychodze z domu to samo jak i wracam. mam problemy aby wyjsc do sklepu, gdziekolwiek. gdziekolwiek tam gdzie jestem zmuszona mowic, albo tamgdzie moge spotkac ludzi. jest to coraz wieksza udreka. nie potrafie sobie z tym radzic. unikam wszystkiego co moze spowodowac kontakt z ludzmi, wszystkiego... zdarza sie dosyc czesto ze np. w szkole mam do napisania zalegly test. dla mnie to nie problem. ale problem pojawia sie wtedy kiedy mam podejsc do nauczyciela aby mowic sie na pisanie... czuje ucisk, niemoc i w koncu tego nie robie... kiedy zbliza sie odpowiedz, serce zaczyna mnie piec... w ostatnim czasie musialam rowniez rozstac sie z bardzo wazna dla mnie istota... mam wrazenie jakby codziennie bylo gorzej i gorzej. nienawisc byla taka mocna uczucie odrzucenia ze sie cielam, i mialam zle mysli. jem tez srednio... jestem w czasie psychoterapii, jednak chyba przestalam ufac mojemu psychologowi... powiedzial mi ze jeslichcialabym sie zabic to bym to zrobila... nie ma pojecia co czulam. na slowa ze sie cielam, wzruszyl ramionami. zalecil lekkie tabletki uspokajajace, ktore nic nie daja, kompletnie nic... dodam ze 2 lata temu mialam fobie szkolna. nie mam juz nawet sily aby lecialy mi lzy...brzydze sie siebie i swojego glosu, zachowania. jak pomysle o tym ze mam byc wsrod ludzi jest mi jakos zle... nie pamietam kiedy ostatnio bylam szczesliwa... nie pamietam kiedy czulam sie ostatnio dobrze. nie pamietam jak to jest czuc sie dobrze... dodam na sam koniec ze psycholog powiedzial ze moj mozg manipuluje mna i wszystkimi do okola... sama nie wiem co jest prawdziwe a co nie... wiem co czuje, z drugiej strony mam poczucie ze to wszystko bzdura... tak juz sie nie da... nie wiem gdzie lezy moj problem, co mam robic dalej. zero spokoju radosci, znajomych przyjemnosci i radosci z zycia... przepraszam za chaotycznosc, ale emocje swoje robia. dziekuje pozdrawiam
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Fobie Psychologia Psychoterapia Rozstanie Emocje Serce Fobia szkolna

Czy potrzebuję skierowanie do psychologa?

Dzień dobry mam pytanie związane z psychologiem nie jestem chora ale mam problemy rodzinne chciałabym o kimś z tym porozmawiać tylko czy jest możliwa wizyta na NFZ taka i w jaki sposób mogę się do takiej udać czy przez skierowanie... Dzień dobry mam pytanie związane z psychologiem nie jestem chora ale mam problemy rodzinne chciałabym o kimś z tym porozmawiać tylko czy jest możliwa wizyta na NFZ taka i w jaki sposób mogę się do takiej udać czy przez skierowanie i do poradni i co muszę pow lekarzowi żeby takie skierowanie mi wypisał jeśli jest taka możliwość . Czy tylko prywatnie
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Psychologia Medycyna rodzinna

Popularne tematy

Aparaty retencyjne • Stomatologia • Punkcja zatok • Nowotwór kości • Kawa • Grzybica gardła • Badania mikrobiologiczne • Pęcherz moczowy • Figura dzwon • Pasteryzowanie • Angina • Choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa • Angioplastyka przezskórna • Krwawienie z przewodu pokarmowego • Założenie protezy • Wegetariańskie omlety, placki, racuchy • Maty do ćwiczeń • Usuwanie tłuszczaków • Pozycja misjonarska • Owoce dla dzieci • Preparaty na drogi moczowe
Patronaty
Zdrowie
Dziecko
Psychologia
Newsy
Ważne tematy