Twój przewodnik po zdrowiu

  1. Opisz swój problem. Pomożemy Ci znaleźć odpowiedź w bazie ponad miliona porad!
  2. Nie ma informacji, których szukasz? Wyślij pytanie do specjalisty.
Rozpocznij
7 6 6 , 6 8 3

odpowiedzi udzielonych przez naszych ekspertów

Rzetelnie + Bezpiecznie + Bezpłatnie

Psychologia: Pytania do specjalistów

Co może być przyczyną takiego stanu w wieku 23 lat?

Witam! Nazywam się Patryk i mam 23 lata, od dłuższego czasu czuję się raz lepiej ,raz gorzej z przewagą gorszych dni w których czuję się jak stary dziadek... Mianowicie tak jak kiedyś miałem zapał do treningów,wychodzenia z domu oraz różnej... Witam! Nazywam się Patryk i mam 23 lata, od dłuższego czasu czuję się raz lepiej ,raz gorzej z przewagą gorszych dni w których czuję się jak stary dziadek... Mianowicie tak jak kiedyś miałem zapał do treningów,wychodzenia z domu oraz różnej aktywności teraz najchętniej zostałbym w łóżku i spał. Z tego powodu przybralem dość sporo na wadzę co również męczy mnie psychicznej jednakże nie mam siły nic z tym zrobić,każda próba kończy się tak samo. Przy wzroście 190cm ważę 136kg. Wyniki badań prawidłowe,mam stwierdzoną niedoczynność tarczycy jednakże przyjmuję Euthyrox. Zbadałem również poziom testosteronu mając podejrzenie że to może być powód , wyszedł 376ng/dl który endokrynolog określił jako prawidłowy. Bardzo łatwo wyprowadzić mnie z równowagi ,po czym często występują wybuchy agresji oraz bardzo szybka akcja serca oraz uczucie duszności. Co może być przyczyną takiego stanu oraz do jakiego lekarza najlepiej się udać,ponieważ lekarz rodzinny oraz endokrynolog nie widzą nic niepokojącego w wynikach a czuję się coraz gorzej. Pozdrawiam i dziękuję z góry za odpowiedź!
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz

Czy taka adnotacja w mojej karcie może mieć późniejsze skutki?

Witam, proszę o pomoc w miesiącu marcu bylem na zwolnieniu lekarskim z powodu złego sampoczucia , zmęczenia, braku chęci do działania, utratę zainteresowań, a zaczęło się to z początkiem wojny w Ukrainie które bardzo dobrałem do siebie ( wcześniej wszystko... Witam, proszę o pomoc w miesiącu marcu bylem na zwolnieniu lekarskim z powodu złego sampoczucia , zmęczenia, braku chęci do działania, utratę zainteresowań, a zaczęło się to z początkiem wojny w Ukrainie które bardzo dobrałem do siebie ( wcześniej wszystko było w porządku) lekarz POZ zasugerował wizytę u specjalisty, prywatnie byłem u psychiatry lekarz nie stwierdził u mnie depresji lecz wrażliwość na trudność z akceptacją tej sytuacji aktualnej na świecie, nie wiem co pani lekarka w poz napisała w mojej karcie . Posiadam uprawnienia C E , aktualnie pracuje wszystko jest wpozradku wróciło do stanu z przed zwolnienia. Czy taka adnotacja w mojej karcie może sprawić trudności w np odnowiniu moich badań do prawo jazdy ? Pozdrawiam
odpowiada 1 ekspert:
Lek. Krystyn Czerniejewski
Lek. Krystyn Czerniejewski

Czy to już jest depresja?

Od początku studiów straciłam chęć do życia. Nie jestem w stanie się uczyć, pracować. Mam fatalne wyniki w nauce, obawiam się powtarzania roku lub wyrzucenia z uczelni, ale mimo to nie jestem w stanie tego naprawić. Nie potrafię niczego dopilnować,... Od początku studiów straciłam chęć do życia. Nie jestem w stanie się uczyć, pracować. Mam fatalne wyniki w nauce, obawiam się powtarzania roku lub wyrzucenia z uczelni, ale mimo to nie jestem w stanie tego naprawić. Nie potrafię niczego dopilnować, o wszystkim zapominam, koncentracja to dla mnie abstrakcja. Podstawowe czynności, jak posprzątanie czy zrobienie kawy są jak przebiegnięcie maratonu. Ostatnio przestałam nawet normalnie jeść, jem tyle żeby nie umrzeć z głodu - nie czuję go, „wystarczą” mi papierosy. Pojawiły się problemy ze snem, mogłabym spać kilka dni pod rząd jak kamień, nie słysząc budzików. Męczę się sama ze sobą. Bardzo nie chciałabym zniszczyć sobie tym życia, ale nie mam motywacji do zrobienia czegokolwiek. Nie wiem co musiałoby się stać, żebym zaczęła normalnie żyć i uczyć się jak każdy. I nie robię tego celowo, po prostu nie potrafię inaczej. Czy to już depresja? Jak mam ogarnąć cały ten bałagan, do którego sama się doprowadziłam?
odpowiada 1 ekspert:
Lek. specjalista psychiatra, Alina Nowicka
Lek. specjalista psychiatra, Alina Nowicka

Jak sobie radzić ze smutkiem?

Dzień dobry. Mam 27 lat. Nie pracuję teraz, zostałam zwolniona z pracy. Bardzo dużo płacze. Odkąd pamiętam zawsze bardzo dużo płakałam nad wszystkim. Nikt tak chyba nie płaczę jak ja. Nigdzie teraz też nie wychodzę, ciężko mi jest, bo nie... Dzień dobry. Mam 27 lat. Nie pracuję teraz, zostałam zwolniona z pracy. Bardzo dużo płacze. Odkąd pamiętam zawsze bardzo dużo płakałam nad wszystkim. Nikt tak chyba nie płaczę jak ja. Nigdzie teraz też nie wychodzę, ciężko mi jest, bo nie mam też kontaktu z ludźmi. Wszystko przeraża mnie w życiu. Jestem jeszcze bardzo dziecinna. Nic mnie nie cieszy, myślę, że nie spotka mnie już nic dobrego w życiu. Nie wiem, też co będę dalej robić. Wszystko jest dla mnie za trudne.
odpowiada 1 ekspert:
Lek. Karol Gołębiewski
Lek. Karol Gołębiewski
Dotyczy: Psychologia Emocje

Czy mam stosować w tej sytuacji leki?

Cierpie na kilka przewleklych chorob fizycznych bardzo ciezkie OCD od wielu lat kilkuletni etap lekkiej anoreksji kilka epizodow lekkiej depresji najnowsze od 2 lat meczy mnie fenomen nazywany po ang ,chewing and spitting'. Wage mam na granicy normy, ale ok... Cierpie na kilka przewleklych chorob fizycznych bardzo ciezkie OCD od wielu lat kilkuletni etap lekkiej anoreksji kilka epizodow lekkiej depresji najnowsze od 2 lat meczy mnie fenomen nazywany po ang ,chewing and spitting'. Wage mam na granicy normy, ale ok w tej chwili. Czy powinnam w koncu zaczac brac jakies leki? Czy lekarz mnie nie wysmieje, jesli wyrecytuje mu wszystkie moje problemy?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś

Dlaczego często się wybudzam?

Dzień dobry, Niemal codziennie borykam się z problemem wybudzania. Nie wiem, czy to paraliż senny, miewam je w nocy i umiem zidentyfikować. To, co dzieje się rano jest zupełnie inne i zwykle przydarza się podczas „drzemki”- czyli: Wstaję rano pożegnać... Dzień dobry, Niemal codziennie borykam się z problemem wybudzania. Nie wiem, czy to paraliż senny, miewam je w nocy i umiem zidentyfikować. To, co dzieje się rano jest zupełnie inne i zwykle przydarza się podczas „drzemki”- czyli: Wstaję rano pożegnać się z chłopakiem, który wychodzi do pracy (7:20), a następnie wracam do łóżka i po kilkunastu minutach zasypiam. Po jakimś czasie lekko się wybudzam, jestem świadoma, że śpię, że jest już późno i że powinnam wstać, ale fizycznie nie mogę. Docierają do mnie dźwięki z zewnątrz (dzwoniący telefon), ale mimo tego że chcę, nie mogę się poruszyć i muszę jeszcze chwilkę pospać (świadomość się wyłącza, tak jakby zasypiam od nowa). Dopiero potem, po jakimś czasie snu, mogę normalnie wstać. To dość uciążliwe, bo nie chcę marnować dnia (w takiej konfiguracji śpię do około 10). Z drugiej strony, fizycznie potrzebuję więcej snu niż do tej 7:20 dlatego nie chcę zrezygnować z porannych drzemek, chyba, że to już konieczność. Zależy mi na tym, żeby zrozumieć przyczynę problemu z wybudzaniem i by to wyeliminować. Pozdrawiam i z góry dziękuję.
odpowiada 1 ekspert:
Lek. specjalista psychiatra, Alina Nowicka
Lek. specjalista psychiatra, Alina Nowicka

Co zrobić aby depresja nie nawróciła?

Za zgodą lekarza około 2 tyg temu odstawiłam mozarin i aryzalerę. Było okej tylko 5 dni po odstawieniu miałam napad lęku(płacz i złość) teraz od 2 dni czuję apatię. Wiem, że nie powinnam panikować, ale obawiam się powrotu depresji... Za zgodą lekarza około 2 tyg temu odstawiłam mozarin i aryzalerę. Było okej tylko 5 dni po odstawieniu miałam napad lęku(płacz i złość) teraz od 2 dni czuję apatię. Wiem, że nie powinnam panikować, ale obawiam się powrotu depresji. Kiedy powinnam zareagować i pójść do psychiatry po jakich po jakich objawach powinnam się niepokoić?
odpowiada 1 ekspert:
 Redakcja abcZdrowie
Redakcja abcZdrowie

Jak radzić sobie z uzależnieniem od drugiej osoby?

Jestem 21 letnim mężczyzna. Zmagam się z problemem uzależnienia emocjonalnego od drugiej osoby. Związek trwa 2 lata Dziewczyna: 3 lata młodsza, w ciągu ostatniego roku doświadczyła problemu rozwodu rodziców, wielokrotnego zmieniania miejsca zamieszkania, pogorszenia statusu majątkowego i samotności spowodowanej moim... Jestem 21 letnim mężczyzna. Zmagam się z problemem uzależnienia emocjonalnego od drugiej osoby. Związek trwa 2 lata Dziewczyna: 3 lata młodsza, w ciągu ostatniego roku doświadczyła problemu rozwodu rodziców, wielokrotnego zmieniania miejsca zamieszkania, pogorszenia statusu majątkowego i samotności spowodowanej moim wyjazdem na studia. Od pewnego czasu dziewczyna ma stany dużej zmienności emocjonalnej. W ciągu jednego dnia, spędzamy czas jak najlepsza para i przyjaciele, po czym pod wpływem bodźca zewnetrznego (np. złej, stresującej informacji niezwiązanej ze mną) nagle zaczyna wyrzucać mnie z domu, krzyczeć, stawać się agresywna. Regularnie słyszę, ze ona chce być sama. Jednakże po takich sytuacjach i po moich rozmowach ona zmienia zdanie i spędza ze mną bardzo miły czas. Sytuacja ostatnio nabrała na sile. Po całym dniu rozmów i snucia przyszłości, nagle rozłączyła połączenie i usłyszałem ze mam się nie odzywać i nie kontaktować. Mój organizm od razu reaguje bardzo emocjonalnie. Miewam stany lękowe, myśli autodestrukcyjne. Uważam, ze uzależniłem się emocjonalnie od drugiej osoby. Dodatkowe problemy: rozłąka z powodu życia w innych miastach od roku, zauważalna różnica w statusie materialnym moim i mojej dziewczyny przez co czuje się skrępowana, moja miękkość i skłonność do „rozklejania się” przy regularnych rozmowach, ze nie chce być ze mną, ale zarazem mnie kocha i jestem dla niej najważniejszy. Co powinienem zrobić, aby pomoc sobie i jej ale nie stracić tego związku?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Karolina Krzeszowska
Mgr Karolina Krzeszowska

Czy jest możliwe, że mój mąż ma chorobę psychiczną?

Mam pytanie odnośnie zachowania mojego męża. Mąż z natury jest narcyzem i to okropnym. Nie znosi krytyki a skrytykować jego sobę wiąże się z awantura. Do tego mąż jest nardzonnerwowy nad pobudliwy. Potrafi dosłownie zeszmacic każda osobę a raczej kobiete... Mam pytanie odnośnie zachowania mojego męża. Mąż z natury jest narcyzem i to okropnym. Nie znosi krytyki a skrytykować jego sobę wiąże się z awantura. Do tego mąż jest nardzonnerwowy nad pobudliwy. Potrafi dosłownie zeszmacic każda osobę a raczej kobiete jeśli zwróci mu uwagę. Zaznaczę ze mąż jest hindusem. Wiem że jego kultura jest jaka jest ale raczej to jie tylko kultura jest tu winna. W złości potrafił też mnie uderzyć w niedalekiej przeszłości jednak postraszony policja juzbtego nie robi. Ale teraz pije , a jak pije to zachowanie ma całkiem jakby miał z głową. Potrafi widzieć duchy zmarłych, na trzeźwo Potrafi mówić że w nocy przychodzą do niego 3 anioły kobiety i uprawiają z nim sex. Jest uzależniony strasznie od rodziców Potrafi z ojcem i rodzina rozmawiać po 8 h przez telefon. Ma 27 lat a nie umie żadnej decyzji podjąć sam, do tego stale kłamie. Dzwoni po znajomych i wymyślą takie rzeczy że aż wstyd. Ma takie mnie manię o sobie ze uważa że każda kobieta chce z nim być, nawet w rodzinie, tym bardziej jeżeli ktoś z nim rozmawia normalnie i stara się być dla niego uprzejmy. Ma zachowanie wielkiej głowy, tz głowę nosi wyżej niż... w Polsce jest od 8 lat , nic się nie zmienia a jest coraz gorzej. Obecnie obrał kierunek robienia z siebie ofiary, Potrafi np. Spac że mną ale mojej siostrze mówi że ja go zmusiłam do tego. Dzwoninpo znajomych wymyślą krwci, stara się manipulować ludźmi. Już mnie to przeraża. Zaczynam się go obawiać, odnoszę wrażenie że on choruje na jakąś chorobę psychiczną bo takie zachowanie nienjst już normalne. Co w takiej sytuacji można zrobić i jak można zacząć go leczyc bo on sam do lekarza nie pójdzie. A juz do psychiatry to na bank nie pójdzie. Dodam że w przeszłości zarzywal sterydy bo uważał że od tego zbuduje mięśnie ale nie zbudował. Jedyna osoba jaki.miala na niego wplybylam ja jednak już i ja nie mam na niego żadnego wpływu, poprostu zachowanie meza jest takie jakby zjadl wszystkie rozumy. 3 razy trzeba powtarzać mu pewne rzeczy bo nie słyszał to nie rozumiem. Mamy dziecko i zaczynam się obawiać czy mój syn w przyszłości nie będzie miał takiego samego zachowania jeżeli to jakaś chorobą. Co zrobić żeby mąż został przebadany przez jakiegoś lekarza? Proszę o radę.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Joanna Marciniak
Mgr Joanna Marciniak

Jak mam leczyć ten ból po wypadku?

W 2020r. wyniku wypadku doznałem wielu obrażeń - które udało się ponaprawiać i kilka z którymi uczy się żyć. Najgorszą dolegliwością jaką mam są połamane żebra prawe od III do X . Byłem pewny że jak to żebra - same... W 2020r. wyniku wypadku doznałem wielu obrażeń - które udało się ponaprawiać i kilka z którymi uczy się żyć. Najgorszą dolegliwością jaką mam są połamane żebra prawe od III do X . Byłem pewny że jak to żebra - same się zrosną, ale niestety w moim przypadku jest to niemożliwe - ponieważ złamania były wieloodłamowe z przesunięciem kości. Niedługo miną dwa lata od wypadku, a lekarze zajmujący się mną cały czas proponują tylko środki farmakologiczne na uśmierzenie bólu. Czy jest gdzieś jakiś lekarz który mógłby mi pomóc a nie tylko wypisywał leki przeciwbólowe. Jest mi bardzo trudno żyć i normalnie funkcjonować.
odpowiada 1 ekspert:
Lek. Karol Gołębiewski
Lek. Karol Gołębiewski

Dlaczego roczne nie gaworzy?

Córka, donoszona, 1 rok i 1 tydzień, jeszcze nie mówi. Gaworzy i mówi po swojemu, ale nie powiedziała jeszcze słowa. Od 2 tygodni pokazuje paluszkiem.Nie chodzi, ale wstaje i czworakuje.Rozumie I bardzo często pokaże palcem, gdzie są banan, pomidor, ekspres... Córka, donoszona, 1 rok i 1 tydzień, jeszcze nie mówi. Gaworzy i mówi po swojemu, ale nie powiedziała jeszcze słowa. Od 2 tygodni pokazuje paluszkiem.Nie chodzi, ale wstaje i czworakuje.Rozumie I bardzo często pokaże palcem, gdzie są banan, pomidor, ekspres do kawy itd.Rozumie ok.30 słów.Włoży kółka na wieżę,umie wkładać klocki do pudełka.Czy brak mowy to powód do zmartwienia?
odpowiada 1 ekspert:
 Redakcja abcZdrowie
Redakcja abcZdrowie

Czy moje zachowanie może mieć związek z depresją?

Dzień dobry. Mam 27 lat. Straciłam pracę i już od dłuższego czasu nic nie robię. Nie mogę znaleźć nic innego, boję się też, że nie poradzę sobie w nowej pracy. Bardzo dużo płacze. Cały czas jestem smutna, nic mnie nie... Dzień dobry. Mam 27 lat. Straciłam pracę i już od dłuższego czasu nic nie robię. Nie mogę znaleźć nic innego, boję się też, że nie poradzę sobie w nowej pracy. Bardzo dużo płacze. Cały czas jestem smutna, nic mnie nie cieszy. Nie potrafię czasami na niczym się skupić. Złoszczę się teraz bardziej jak przedtem. Wybucham złością, mówię innym przykre rzeczy, których potem bardzo żałuję. Nie mogę potem pozbierać się po takiej sytuacji, ciągle o tym myślę. Czy to może być depresja?
odpowiada 1 ekspert:
Lek. specjalista psychiatra, Alina Nowicka
Lek. specjalista psychiatra, Alina Nowicka

Co znaczą takie epizody podczas snu?

Miewam od kilku lat co jakiś czas (ok raz na pół roku, czasami częściej) epizody wybudzania mnie ze snu połączone z uczuciem umierania, jakby wszystko w środku mi słabło i jednocześnie serce bije jak szalone. Budzę się właściwie, gdy biegnę... Miewam od kilku lat co jakiś czas (ok raz na pół roku, czasami częściej) epizody wybudzania mnie ze snu połączone z uczuciem umierania, jakby wszystko w środku mi słabło i jednocześnie serce bije jak szalone. Budzę się właściwie, gdy biegnę już przestraszona do pokoju mojej mamy z którą nadal mieszkam. Czasami zdarza się, że także oblewają mnie poty. Nie wiem jaka może być tego przyczyna.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Karolina Krzeszowska
Mgr Karolina Krzeszowska

Czy takie zachowanie może wskazywać na nerwicę lub psychozę?

W 2019 r. pojawił się objaw w postaci dostrzegania często symbolu X w teledyskach muzycznych - ten symbol naprawdę tam był, bo był napisany jednak za symbol X był też uznany stojak pod keyboard, który po złożeniu przypominał X. Przy... W 2019 r. pojawił się objaw w postaci dostrzegania często symbolu X w teledyskach muzycznych - ten symbol naprawdę tam był, bo był napisany jednak za symbol X był też uznany stojak pod keyboard, który po złożeniu przypominał X. Przy tym zdawałam sobie sprawę z tego, co się dzieje i że to chyba dziwne, miałam zachowane myślenie, rozum, chyba świadomość nieracjonalności. Proszę powiedzieć, czy przy opisanym stanie ze świadomością nieracjonalności była to nerwica, psychoza, depresja czy może coś innego? Kobieta, 34 lata
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Karolina Krzeszowska
Mgr Karolina Krzeszowska

Co oznaczają te wyniki badań u 31-latka?

Witam ! Jako że cierpie na bezsenność z wymienionych objawów lekarz wysłał mnie na badania ... krew mnie zalała gdy zobaczyłem wyniki i boje się teraz do niego wrócić wpadłem w paranoije ponieważ jestem alkoholikiem chce z tego wyjsc, podaje... Witam ! Jako że cierpie na bezsenność z wymienionych objawów lekarz wysłał mnie na badania ... krew mnie zalała gdy zobaczyłem wyniki i boje się teraz do niego wrócić wpadłem w paranoije ponieważ jestem alkoholikiem chce z tego wyjsc, podaje wynik: AIAT: 113 norma to: 0 do 50 ASPAT: 82 norma to: 0 do 50 Cholesterol całkowity 289 cholesterol hdl 142 Dziękuje za odpowiedź !
odpowiada 1 ekspert:
Dr Mieczysław Bakun
Dr Mieczysław Bakun

Jak radzić sobie z tym silnym stresem?

Witam, od około roku zauważyłam u siebie nasilony stres (spowodowany egzaminami) miesiąc temu doznałam napadu paniki związanym z dusznościami które wtedy odczuwałam i odczuwam nadal ale w mniejszych częstotliwościac. Mam problemy z natłokiem myśli oraz nadal w sytuacji stresowej mój... Witam, od około roku zauważyłam u siebie nasilony stres (spowodowany egzaminami) miesiąc temu doznałam napadu paniki związanym z dusznościami które wtedy odczuwałam i odczuwam nadal ale w mniejszych częstotliwościac. Mam problemy z natłokiem myśli oraz nadal w sytuacji stresowej mój lęk jest podwojony, czym może mieć to związek z trauma?- rok temu zmarła mi bardzo bliska osoba i do dnia dzisiejszego jest mi ciężko pogodzić się z owym faktem
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś

Jak radzić sobie z nadmierną emocjonalnością?

Witam. Mam problem natury psychologicznej, emocjonalnej. Jestem osobą młodą i dosyc wrażliwą. Mam 23 lata i od miesiąca pracuję. Bardzo się staram, daję z siebie wszystko- przynajmniej tak mi sie wydaje. Niestety od pierwszego dnia pracy, jeden z pracowników na... Witam. Mam problem natury psychologicznej, emocjonalnej. Jestem osobą młodą i dosyc wrażliwą. Mam 23 lata i od miesiąca pracuję. Bardzo się staram, daję z siebie wszystko- przynajmniej tak mi sie wydaje. Niestety od pierwszego dnia pracy, jeden z pracowników na każdym kroku mi dogaduje, niby żartując wytyka mi brak doświadczenia, zachęca do zmiany miejsca pracy. Na początku wydawało mi się, że mi się wydaje- niestety nie. Zaczynam nie mieć siły chodzić do pracy, która bardzo lubie. Jestem ciągle zmęczona, czuję niechęć i frustrację. Nie mogę spać. Zaczynam nie mieć już sił - moje próby konfrontacji oko w oko kończą się fiaskiem. Współpracownik mówi, ze biorę wszystko za bardzo do siebie i to takie żarty. Inni pracownicy milczą na ten temat. Boję się iść do przełożonego i powiedzieć o tych wydarzeniach. Boję się robić aferę i wyjść na donosiciela. Proszę o poradę jak sie odstresować, może mniej przeżywać, uodpornić się. Dziękuję za porady.
odpowiada 1 ekspert:
Lek. Karol Gołębiewski
Lek. Karol Gołębiewski
Dotyczy: Psychologia Emocje

Czy opisany stan może wynikać ze stosowanych leków?

Od 2,5 roku nie odczuwam radości, przyjemności np.: ze słuchania muzyki. Jest to chyba anhedonia, ale nie jestem pewna. Od 2,5 roku także stosuję Xeplion na psychozę - u mnie bez objawów wytwórczych, za to obniżony nastrój, Ketilept, Euthyrox... Od 2,5 roku nie odczuwam radości, przyjemności np.: ze słuchania muzyki. Jest to chyba anhedonia, ale nie jestem pewna. Od 2,5 roku także stosuję Xeplion na psychozę - u mnie bez objawów wytwórczych, za to obniżony nastrój, Ketilept, Euthyrox na niedoczynność tarczycy, Glucophage na podwyższony cukier, Hepatil. Niedoczynność tarczycy i podwyższony cukier pojawiły się podczas leczenia Xeplionem i Ketileptem. Proszę powiedzieć, co jest u mnie przyczyną braku radości, przyjemności np.: że słuchania muzyki? Czy opisany stan może wynikać ze stosowanych leków? Kobieta, 34 lata
odpowiada 1 ekspert:
 Redakcja abcZdrowie
Redakcja abcZdrowie

Czy ten lek będzie odpowiedni na moje zaburzenia depresyjno‐lękowe?

Dzień dobry. Od 11 lat zmagam się z nawracajacymi zaburzeniami depresyjno-lękowymi. Przyjmowałam już bardzo dużo leków, głównie z grupy SSRI, trafiła się też alventa, wellbutrin, dulsevia z rispoleptem, cały czas doraźnie zomiren. Obecnie biorę fevarin 50mg, trittico 150mg i... Dzień dobry. Od 11 lat zmagam się z nawracajacymi zaburzeniami depresyjno-lękowymi. Przyjmowałam już bardzo dużo leków, głównie z grupy SSRI, trafiła się też alventa, wellbutrin, dulsevia z rispoleptem, cały czas doraźnie zomiren. Obecnie biorę fevarin 50mg, trittico 150mg i doraźnie zomiren. Ale wciąż nie czuje się dobrze. Byl okres, że nie brałam żadnych leków (przez około 2 miesiące), ale pojawił się jakiś kolejny nawrót. Zanim zaczęłam brać kolejne leki zrobiłam badania neuroprzekaźników, wyszło że dopamina i serotonina w normie, ale noradrenalina leży. Od sierpnia 2021 nie mogę stanąć na nogi (od sierpnia trittico, potem dołączyli mi dulsevie i rispolept, obecnie od około 3msc jak pisałam, fevarin i trittico zomiren doraźnie). Codziennie budzę się z niepokojem, ściśniętym żołądkiem, prawie nic nie jem, zawsze byłam szczupła, ważyłam ok 53-54kg przy 170cm, dzisiaj ważę 50kg. Mam załamaną linię życia, nie mam w ogóle motywacji, perspektyw, celu, jestem wycofana z życia, czuję się jak wegetujace zombie. Do tego mam obsesyjne, natrętne myśli, ruminacje, które zabierają mi całą energię. Terapeutka powiedziała, że muszę brać dodatkowo lek przeciwpsychotyczny. Znalazłam lek Doxepin (doksepina). Nie brałam jeszcze leku z tej grupy, ale przeczytałam, że działa przeciwdepresyjne, przeciwlekowo i również na psychozy, oraz działa właśnie na noradrenaline. Czy będzie to odpowiedni lek, aby mnie zmotywować, dać sens życia, wyciszyć myśli i po którym nie schudnę, a poprawi mi się apetyt? Czy będę musiała do niego dołączyć lek przeciwpsychotyczny? Czy możliwe, że mogę mieć schizofrenie prosta, zamiast zaburzeń depresyjno-lękowych? Bardzo proszę o odpowiedź i pomoc.
odpowiada 1 ekspert:
Lek. specjalista psychiatra, Alina Nowicka
Lek. specjalista psychiatra, Alina Nowicka

Skąd się bierze to zaburzenie lękowe?

Witam choruje na zaburzenie lękowo depresyjne mieszane chodzę na terapie w nurcie CBT od 6 miesięcy i jest bez szału czy to moje zaburzenie mam przez to ze mam spadek dopaminy w mózgu i czy neuroprzekaźniki w mózgu mam chore... Witam choruje na zaburzenie lękowo depresyjne mieszane chodzę na terapie w nurcie CBT od 6 miesięcy i jest bez szału czy to moje zaburzenie mam przez to ze mam spadek dopaminy w mózgu i czy neuroprzekaźniki w mózgu mam chore stad mam to zaburzenie i czy to zaburzenie to jest chorobą
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Karolina Krzeszowska
Mgr Karolina Krzeszowska
Patronaty