Twój przewodnik po zdrowiu

  1. Opisz swój problem. Pomożemy Ci znaleźć odpowiedź w bazie ponad miliona porad!
  2. Nie ma informacji, których szukasz? Wyślij pytanie do specjalisty.
Rozpocznij
7 6 7 , 2 0 1

odpowiedzi udzielonych przez naszych ekspertów

Rzetelnie + Bezpiecznie + Bezpłatnie

Psychologia: Pytania do specjalistów

Jak radzić sobie z brakiem radości z życia mając 25 lat? [PORADA EKSPERTA]

Witam, mam taki problem że nie potrafię w pełni cieszyć się życiem, chodzi o to że czasami "nachodzą" mnie myśli że jestem bezwartościowy i tylko śmierć była by najlepszym rozwiązaniem. Oczywiście nie jest tak cały czas a głównie w momentach... Witam, mam taki problem że nie potrafię w pełni cieszyć się życiem, chodzi o to że czasami "nachodzą" mnie myśli że jestem bezwartościowy i tylko śmierć była by najlepszym rozwiązaniem. Oczywiście nie jest tak cały czas a głównie w momentach kiedy przykładowo pokłócę z moją dziewczyną lub z kimś z rodziny. Faktem jest że za młodu wyśmiewano mnie w szkole za wygląd oczu ale także w domu przez babcię oraz ojca. Obecnie każde załatwienie spraw przykładowo w urzędzie miasta wywołuje u mnie ogromny stres. Czy jest możliwość jakoś z tego wybrnąć? Czy to depresja czy tylko przesadzam?
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Mgr Angelika Urban
Mgr Angelika Urban
Dotyczy: Depresja Stres Psychologia

Jak poprawić życie małżeństwa?

Witam. Jestem w małżeństwie od 6lat. I od 2 lat około dzisie coś złego. Ponieważ 2 lata temu żona poszła na studia i tak nagle się zmieniała. Podczas zaszła w ciążę, i studia przerwała. Ale atmosfera została. Nie raz twierdzi... Witam. Jestem w małżeństwie od 6lat. I od 2 lat około dzisie coś złego. Ponieważ 2 lata temu żona poszła na studia i tak nagle się zmieniała. Podczas zaszła w ciążę, i studia przerwała. Ale atmosfera została. Nie raz twierdzi że mnie nie kocha, czasami padają inne uszczypliwe teksty. I zapytałem się czy kogoś ma. To odpowiedziała że to jest moja właśnie miłość że oskarżam ja o zdradę. Ale napiszę mi że kocha a wrócę do domu to patrzeć nie może. Dwa dni jest dobrze, a potem miesiąc czasami dwa tygodnie jest źle. Co jest grane. I chciałem dodać że żona nie pracuje
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Ciąża Psychologia Zdrada w związku Małżeństwo

Co mogą znaczyć takie bóle głowy, napady złości i smutek?

Bardzo silne i nagle bóle głowy ( niekiedy tak silne, że nie mogę ruszyć głową) , które nie przechodzą nawet po wzięciu tabletek. Napady złości, nerwy, smutek.. Co to może być
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Kamila Dziwota
Mgr Kamila Dziwota
Dotyczy: Ból głowy Psychologia Uczucie smutku

Czy nas czas jego brania nie można go tylko łączyć z alkoholem?

Witam. Nie rozumiem do końca jak to jest z lekiem Paroxinor. Mam fobię społeczną i psychiatra przepisał mi ten lek ale wtedy go nie dopytałem a teraz mamy koronawirusa i ciężko nawiązać kontakt. Czy nas czas jego brania nie można... Witam. Nie rozumiem do końca jak to jest z lekiem Paroxinor. Mam fobię społeczną i psychiatra przepisał mi ten lek ale wtedy go nie dopytałem a teraz mamy koronawirusa i ciężko nawiązać kontakt. Czy nas czas jego brania nie można go tylko łączyć z alkoholem, czy muszę przejść na całkowitą abstynencję? Np. biorę tabletkę rano podczas śniadania to mogę na wieczór sobie raz na jakiś czas wypić 2-3 piwka?
odpowiada 1 ekspert:
Lek. Wiesław Łuczkowski
Lek. Wiesław Łuczkowski
Dotyczy: Fobie społeczne Fobie Psychiatria Psychologia Psychoterapia Farmakologia

Czym może być spowodowane szybkie męczenie się?

Witam mam problem, a mianowice gdy dzisiaj wstałem z łóżka do łazienki pojawiły się osłabienie mięśni nóg i rąk takie silne, że myśłałem, że upadnę do tego pojawiło się szybkie zmęczenie i płytki oddech. EKG serca mam prawidłowe, dodam, że... Witam mam problem, a mianowice gdy dzisiaj wstałem z łóżka do łazienki pojawiły się osłabienie mięśni nóg i rąk takie silne, że myśłałem, że upadnę do tego pojawiło się szybkie zmęczenie i płytki oddech. EKG serca mam prawidłowe, dodam, że choruję na depresję,nerwicę i prawdopodobnie hipoglikemię reaktywną mam. Nie wiem, czym może to być spowodowane, a i prowadziłem niezdrowy tryb życia (głodziłem się / bo nie czułem głodu) i prowadziłem / prowadzę leżący i siedzący tryb życia codziennie. Czym może być spowodowane moje szybkie męczenie się i zadyszka?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Łucja Fitchman
Mgr Łucja Fitchman
Dotyczy: Badanie elektrokardiograficzne Kardiologia Neurologia Niedocukrzenie krwi Depresja Nerwica Interna Diabetologia Psychiatria Psychologia Psychoterapia Medycyna rodzinna Osłabienie Serce Noga

Czy mogę cierpieć na zespół Aspergera?

Witam serdecznie ! Chciałabym się spytać ,czy mogę cierpieć na Zespół Aspergera. Moja matka oraz ojciec tak właśnie podejrzewają, ale z racji tego, że panuje epidemia, nie pójdziemy do lekarza, dlatego pytam was. W szkole jestem sama, zupełnie sama.... Witam serdecznie ! Chciałabym się spytać ,czy mogę cierpieć na Zespół Aspergera. Moja matka oraz ojciec tak właśnie podejrzewają, ale z racji tego, że panuje epidemia, nie pójdziemy do lekarza, dlatego pytam was. W szkole jestem sama, zupełnie sama. Nie mam koleżanek ,kolegów, ani przyjaciół. Każdy mnie uważa za,, kujona'' albo za inną osobę, która nie pasuje do klasy. Uczę się dobrze i raczej nie mam problemów z większością przedmiotów z wyjątkiem historii. Łatwo i zarazem szybko zapamiętuję wiadomości z języka polskiego, angielskieg, a także z przedmiotów ścisłych. Nie rozumiem metafor i żartów albo trudno mi je zrozumieć, gorzej, gdy tłumaczę je dosłownie. Czasem mam mały problem z wycieraniem się ręcznikiem po kąpieli, ale daję radę. Nie przepadam za zmianami w moich ulubionych miejscach i otoczeniach ,jak np. Remont w kuchni po 1,5 roku przebywania w tej samej bez zmian. Mam trudności z poznawaniem nowych ludzi i jestem bardzo nieśmiała. Lubię dopilnować porządku w mojej szafie na ubrania, to znaczy, że bluzy i sukienki są oddzielone, posegregowane oraz wieszaki są równej odległości od siebie. Na co dzień mówię bardziej formalnie, niż potocznie i prawdopodobnie nie zrozumiem języka,, młodzieży'' .Czasami zdarza mi się uniknąć kontaktu wzrokowego. Lepiej mi się dogadać z osobami starszymi, niż z rówieśnikami. Uwielbiam rozmawiać tylko na jeden teman, to znaczy o szkole, nie mam innych tematów, które mogłyby kogoś obchodzić. Moje zainteresowania też są trochę nietypowe jak na nastolatkę, ponieważ interesuję się nanotechnologia, informatyką, robotyka, strukturą molekularną i mam w jakimś stopniu wiedzę na te tematy .Kiedyś nawet byłam zafiksowana techniką. Występują u mnie czynności rutynowe ,jak np. Jedzenie codziennie tostów na kolację zawsze po umyciu się, jeżdżenie tą samą drogą do szkoły, odsłanianie rolet, zasłon zaraz po wstaniu z łóżka. Mam problemy z pracą w grupie, a nawet w małej grupce, bo nie potrafię być samodzielna i serce mi szybciej bije jak słyszę, że to ja mam coś zrobić. Bardzo nie lubię w szkole wychowania fizycznego, ponieważ nie jestem fertyczna tak jak inne dziewczęta i to ja wychodzę zawsze na łamagę. Chodzę sztywna, więc nie potrafię tańczyć, wyginać się. Według mnie mam braki empatii. Trudno mi utrzymać z kimkolwiek rozmowę i rozpoznaję, że kogoś zanudzam. Mam zaburzenia obsesyjno-kompulsywne, ale nie zawsze. Łatwo mnie zdenerwować. Nie powiedziałambym, żebym miała jakiekolwiek zaburzenia mowy,bo prze trzy lata chodziłam do logopedy. To wszystko co chciałam przekazać i mam nadzieję, że ktoś mi pomoże albo doradzi. Pozdrawiam.
odpowiada 1 ekspert:
Lek. Aleksandra Witkowska
Lek. Aleksandra Witkowska
Dotyczy: Neurologia Nerwica natręctw Zespół Aspergera Zaburzenia mowy Psychiatria Logopedia Psychologia Psychoterapia Kuchnia i gotowanie Serce Język

Czy mój związek ma szansę przetrwać?

Witam. Mam pewien problem. Jestem z chłopakiem od 2 lat, a dzieli nas 100km. Mieszkam na wsi z rodzicami (mam 28 lat, on 26), pracę na czas nieokreślony w szkole. Planowaliśmy w tamtym roku, że zamieszkamy razem w jego mieście.... Witam. Mam pewien problem. Jestem z chłopakiem od 2 lat, a dzieli nas 100km. Mieszkam na wsi z rodzicami (mam 28 lat, on 26), pracę na czas nieokreślony w szkole. Planowaliśmy w tamtym roku, że zamieszkamy razem w jego mieście. Ale im bliżej do tego to ja mam coraz więcej wątpliwości. Kłócimy się, ostatnio o to, że nie może przyjezdzać co tydzień przez tego wirusa. Obok mnie mieszkają dziadkowie w podeszłym wieku i wszyscy się martwią o ich zdrowie. Każdy umie to zrozumieć tylko nie mój facet. Gada, że to jest jakiś cyrk, paranoja, że moja matka na razie nie chce żeby przyjeżdżał, że boję się matki i nie umiem się postawić. Jak się postawić, skoro mieszkam u nich w domu i muszę przestrzegać pewnych zasad. W czasie takiej kłótni wyrzuca wszystko, nawet stare sprawy. Mówi, że on już nigdy nie przyjedzie, bo on może jeździć, tylko moja matka ma jakieś ograniczenia. Nie przyjechał na święta, ale była o to awantura. Chcę się wyprowadzić z domu. Zaproponowałam mu kompromis - zamieszkajmy w mieście pomiędzy jego miastem, a moją wsią. Tam są dla mnie duże perspektywy. On na to, że jemu jest dobrze u niego w mieście, nigdzie się nie będzie przeprowadzał, nie takie były plany i nie rzuci swojej pracy w zakładzie na produkcji bo przez rok nie mógł znaleźć pracy. Powiedział mi, że przecież to ja mogę dojeżdżać do innego miasta godzinę w jedną stronę i przeprowadzić się do niego. Dla mnie to absurd. Mówiłam mu, że jak chce zachować swoją pracę, to niech sam dojeżdża. Ja mam rzucić wszystko, pracę, rodzinę, przeprowadzić się do niego, szukać tam pracy, a on zmieni tylko adres. I ciągle gada, że nie takie były plany i nie rozumie, że plany czasem się w życiu zmieniają. Dobrze nam razem, gdy się widzimy. Nie chcę się rozstawać, ale ja już naprawdę nie wiem jak z nim rozmawiać. On ma swój plan na życie i wszystko ma być tak jak on wymyślił. A gdy zaczynam ten temat to mówi, że on tak się stara, tak mnie kocha i chce żebysmy byli szczęśliwi. A w nerwach mówi, że mam sobie mieszkać z matką do końca życia. Potem przeprasza, ale po jakimś czasie jest to samo. Wystarczy gdy mu powiem, że nie może przyjechać. Co ja mam z tym zrobić? Jestem załamana.
odpowiada 1 ekspert:
Redakcja abcZdrowie
Redakcja abcZdrowie
Dotyczy: Psychologia Emocje

Jak poradzić sobie po śmierci narzeczonego?

Dzień dobry, mam 25 lat. 8 miesięcy temu zginął w wypadku mój chłopak. Próbowałam uporać się z tą stratą, czytałam mnóstwo artykułów i książek dot. zagadnień żałoby, które pozwoliły mi "racjonalnie" podejść do zrozumienia swoich emocji. Znalazłam lepszą pracę, kończę... Dzień dobry, mam 25 lat. 8 miesięcy temu zginął w wypadku mój chłopak. Próbowałam uporać się z tą stratą, czytałam mnóstwo artykułów i książek dot. zagadnień żałoby, które pozwoliły mi "racjonalnie" podejść do zrozumienia swoich emocji. Znalazłam lepszą pracę, kończę studia, uprawiam aktywność fizyczną, jem zdrowo, spotykałam się z przyjaciółmi (do momentu wybuchu epidemii). Kiedy przychodziły momenty rozpaczy nie uciekałam od siebie, tylko dawałam upust swoim emocjom. Nawet myślałam, że wszystko idzie w dobrym kierunku, powoli przechodziłam w etap reorganizacji, ale przed Wielkanocą zaczęłam być mocno rozdrażniona i powróciła ogromna tęsknota. Wiem, że każdy przeżywa żałobę tyle czasu, ile potrzebuje, choć bardzo ważna jest praca nad sobą. Zastanawiam się jednak ile czasu będą jeszcze nawracać te fale, czy jest szansa, by na nowo odbudować sobie życie bez dobijających myśli i na nowo czuć radość. Kiedy należy się zgłosić do lekarza i czy powinien to być psycholog czy psychiatra? Czuję, że powoli wyczerpują mi się pomysły jak radzić sobie z tak ciężkimi emocjami. Nie miesiączkuję 3 miesiąc, jestem już po konsultacji z endokrynologiem, badania mam w porządku. Specjalista uznał, że brak miesiączki jest konsekwencją tak ogromnego stresu. Unikam leków. Jedyne jakie brałam to hydroksyzyna w pierwszych 3 miesiącach po śmierci. Pozdrawiam
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz
Dotyczy: Stres Psychologia Rozdrażnienie Cykl miesiączkowy Aktywność fizyczna Emocje Żałoba i strata

Jak poradzić sobie z różnymi problemami?

Witam. Zauważyłam, że od jakiegoś czasu dzieje się ze mną coś niedobrego. Nie potrafię radzić sobie z problemami. Z reguły to nie są one z tych "wielkiej wagi", lecz zwykłe rozterki, które towarzyszą człowiekowi na co dzień. Niestety ja każdą... Witam. Zauważyłam, że od jakiegoś czasu dzieje się ze mną coś niedobrego. Nie potrafię radzić sobie z problemami. Z reguły to nie są one z tych "wielkiej wagi", lecz zwykłe rozterki, które towarzyszą człowiekowi na co dzień. Niestety ja każdą taką rozterkę wyolbrzymiam, w wyniku czego wydaje mi się, że to koniec świata. Nie umiem podejść do problemu w sposób racjonalny, odczuwam ogromny stres i nie potrafię myśleć o niczym innym. Piszę najgorsze scenariusze, wyobrażam sobie co złego może się jeszcze stać. Nie raz słyszałam od znajomych: "Olej to", "Czym ty się w ogóle przejmujesz, przecież to nie powód do zamartwiania" - wiem o tym doskonale, ale co mam zrobić, gdy nie potrafię inaczej? To ciągłe zamartwianie naprawdę utrudnia mi życie, dlatego chciałabym wiedzieć w jaki sposób to zwalczać.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Stres Psychologia

Jak mam się wyciszyć, żeby nie słyszeć własnych myśli?

Czuje lek przed slyszeniem swoich wlasnych mysli, noe moge ich wyciszyc i czuje sie jakbym byla w klatce. Kiedys pomagaly mi rozne zajecia w wyciszeniu ich ale teraz caly czas je slysze. Takie przypadkowe slowa, zdania, czasem jedno sie zapetla... Czuje lek przed slyszeniem swoich wlasnych mysli, noe moge ich wyciszyc i czuje sie jakbym byla w klatce. Kiedys pomagaly mi rozne zajecia w wyciszeniu ich ale teraz caly czas je slysze. Takie przypadkowe slowa, zdania, czasem jedno sie zapetla i slysze je w kolko w swojej glowie, strasznie sie tego boje. Czuje sie jakbym wariowala. Czesto kiedy zaczynam wpadac w taki „wir mysli” mam palipitacje serca i czuje sie okropnie osaczona, uwieziona w swoim umysle, jeszcze dzwieki zewnetrze poteguja te odczucia. Na codzien, te mysli sa jakby za taka wyobrazona sciana w moim umysle i slysze tylko taki szum, ale teraz czesciej pochlaniaja caly moj umysl i juz nie wiem co robic. Czasem jesli jedno slowo ktore slysze jest bardziej rytmiczne to czuje przymus sylabowania go, albo powtarzania końcówki.
odpowiada 1 ekspert:
Lek. Aleksandra Witkowska
Lek. Aleksandra Witkowska
Dotyczy: Natrętne myśli Kołatanie serca Psychiatria Psychologia Serce

Dlaczego kłucę się z mężem?

Chciałabym otrzymać jakąś poradę. Z mężem jesteśmy w związku 5 lat. 4 lata po ślubie. Mamy 2 dzieci. Syn, 3,5 roku, córka 11 miesięcy. Od dłuższego czasu ciągle się z mężem kłócimy. Wtedy wyzywamy się od najgorszych. Mąż ciągle mi... Chciałabym otrzymać jakąś poradę. Z mężem jesteśmy w związku 5 lat. 4 lata po ślubie. Mamy 2 dzieci. Syn, 3,5 roku, córka 11 miesięcy. Od dłuższego czasu ciągle się z mężem kłócimy. Wtedy wyzywamy się od najgorszych. Mąż ciągle mi wypomina bałaganiarstwo, mimo że codziennie wstaje przed dziećmi godzinę, aby sprzątać dom. Robię co mogę, aby był zadowolony, ale on ma ciągle bałagan, bo np. zostawiłam coś nie na swoim miejscu. Nasze kłótnie zazwyczaj są, kiedy on wypije trochę alkoholu, wtedy czepia się o wszystko. Zachowuje się, jakby kompletnie mu nie zależało. Kiedy się pokłócimy i nie odzywamy się do siebie to nawet kilka dni mnie ignoruje, aż ja pierwsza się do niego odezwę. Zachowuje się, jakbym nie była mu do niczego potrzebna, odpycha mnie, jest wobec mnie oziębły, kochamy się tylko wtedy, kiedy jest po alkoholu. Ja mam już dosyć takiej sytuacji. Nie chce być z człowiekiem, któremu na mnie nie zależy. Byliśmy raz u psychoterapeuty par, ale po jednym spotkaniu mąż stwierdził, że Pani psycholog i tak nam nie pomogła i nie będzie jeździł do niej ze mną. Co mam robić, czy jest jeszcze sens cokolwiek działać, czy odpuścić sobie.
odpowiada 1 ekspert:
Lek. Aleksandra Witkowska
Lek. Aleksandra Witkowska
Dotyczy: Psychologia Dziecko Ślub

Dlaczego miewam drastyczne wahania nastrojów?

Witam. Bardzo szybko wpadam w zły nastrój jakieś doły ale teraz bardziej się nasiliły. Czuję niepokoj jakieś przerażenie w zołądku. Za dziecka też miałam takie uczucie w żołądku dziwne. Ale teraz się nasiliły. Raz jestem bardzo szczęśliwa pełna życia i... Witam. Bardzo szybko wpadam w zły nastrój jakieś doły ale teraz bardziej się nasiliły. Czuję niepokoj jakieś przerażenie w zołądku. Za dziecka też miałam takie uczucie w żołądku dziwne. Ale teraz się nasiliły. Raz jestem bardzo szczęśliwa pełna życia i pewna siebie a za chwilę nie widzę sensu w niczym brak mi motywacji do wstania z łóżka nawet. Rozmyślałam o przyszłości ( planuje ale nic z tym nie robię) i przeszłości ( że prze moje nastroje niekontrolowane, bo sobie coś wkręcała tracę przyjaciół) . Za dużo nieraz. Mam gonitwę myśli. Nie pamiętam kiedy ostatni raz spałam cała noc. Budziłam się często. Teraz to już śpię po 4 h tylko. I też się budzę. Chwilowo alkohol mi pomagał ale zauważyłam, że jeszcze bardziej mnie niszy i ograniczyłam. Wstaje przerażona bo nie wiem co mi jest. W relacjach z innymi ludźmi też uciekałam, bo dopadał mnie niepokoj i wpadałam w Panikę, że ktoś mnie może okłamać. Nie chcę się tak czuć. Boję się. Nie chcę siedzieć smutna, bo mi się coś w głowie uroilo nie potrzebne. Może za dużo sobie wkręcam nie potrzebnych rzeczy do głowy ale nie panuje nad tym.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Zespoły urojeniowe i otępienie Psychologia Dziecko Motywacja Żołądek

Czy to mogą być początki depresji?

Mój mąż głośno mówi przez sen,głośno przeklina. W ciągu dnia ciągle śpi ,nie ma energii jakby nie miał siły codziennych czynności zrobić.Czy to mogą być objawy depresji?
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Mgr Alicja Maria Jankowska
Mgr Alicja Maria Jankowska
Dotyczy: Depresja Psychiatria Psychologia Psychoterapia

Jak mogę poradzić sobie z bólem brzucha związanym ze stresem?

Od pewnego czasu miewam pewien problem. Dwa miesiące temu rozpoczął się u mnie ból brzucha związany ze stresem, skontaktowałem się z lekarzem i została u mnie wykryta niedoczynność tarczycy. Po około miesiącu na lekach ból brzucha zmniejszył się. Rano... Od pewnego czasu miewam pewien problem. Dwa miesiące temu rozpoczął się u mnie ból brzucha związany ze stresem, skontaktowałem się z lekarzem i została u mnie wykryta niedoczynność tarczycy. Po około miesiącu na lekach ból brzucha zmniejszył się. Rano gdy wstaje i napawa mnie pozytywna energia, jestem pełen pomysłów wystarczy mi tylko żebym pomyślał o lekko stresującej rzeczy i ten cały ból zaczyna się od nowa i cała pozytywna energia przemija, czuję się wtedy lekko otępiony i senny. Czuję że ten cały ból i stres odbiera mi radość z życia i blokuje mnie oraz dekoncentruje
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Dorota Nowacka
Mgr Dorota Nowacka
Dotyczy: Niedoczynność tarczycy Stres Ból brzucha Zespoły urojeniowe i otępienie Interna Gastroenterologia Psychologia Senność Tarczyca

Czy powinnam podać się terapii?

Dzien dobry, Jestem w małżeństwie od 6 lat. Mamy dwójkę dzieci. Mąż w małym stopniu angażuje się w nasze życie. Ostatnio trochę więcej, ale tylko wtedy kiedy jemu to odpowiada. Zaczęło się przy pierwszym dziecku, ale wyglądało niewinnie. Późne powroty... Dzien dobry, Jestem w małżeństwie od 6 lat. Mamy dwójkę dzieci. Mąż w małym stopniu angażuje się w nasze życie. Ostatnio trochę więcej, ale tylko wtedy kiedy jemu to odpowiada. Zaczęło się przy pierwszym dziecku, ale wyglądało niewinnie. Późne powroty z pracy, zawsze jakieś obowiązki które musi wykonać, jako wymówka żeby mi w niczym nie pomoc. Przez lata do tego przywykłam, nie chciałam też ciągłych awantur w temacie wspólnych obowiązków. Mąż uważa, że kobieta jest od wszystkiego. Mamy dziecko niepełnosprawne więc obowiązków jest bardzo dużo, 90% na mojej głowie. Z roku na rok u męża narastaja niemiłe zachowania wobec mnie. Traktuje mnie jak tanią siłę robocza, robi to w sposob niemiły. Nie potrafi normalnie zwrócić uwagi że coś mu nie odpowiada, tylko zawsze krzykiem. Jak jest w domu nie mogę nawet na chwilę usiąść bo zawsze ma pretensje, że jest dużo do zrobienia, a ja usiadłam. Chociaż sam może odpoczywać, usiąść przy kawie. Jego praca w domu, po godzinach w weekend, święta polega na siedzeniu na komputerze. Uważa, że musi ja widzę że większość czasu zajmuje mu przygotowywanie się do wykonania jakiegoś zadania albo stanowiska pracy, zanim coś zrobi to już musi kończyć. Jego zachowania są dla mnie stresujące, stresuje się jak wraca do domu, zaczynam być zła na dzieci że robią bałagan, nie pomagają sprzątać. Starsza ma 6 lat. Poganiam córkę żeby sprzątała robię to że strachu. Odbija się to na moich relacjach z dziećmi. Najgorsze jest to, że jego zachowania zaczynają wywoływać u mnie agresję wobec niego. Gdy wpiera mi, że nic nie robię, podważa to ze gotuję obiady, sprzątam, mówi mi w twarz że nic nie potrafię i jestem leniem, używa przy tym przekleństw. Statam się tłumaczyć że to wszystko co mam do zrobienia to za dużo dla jednej osoby. On to tylko wyśmiewa. Wtedy dochodzi u mnie do ataków agresji. Zaczynam go bić, wręcz okładać piesciami. Wstydzę się tego, za każdym razem czuje się bezradna i zawodzę sama siebie. Na szczęście dzieci tego nie widzą, bo zazwyczaj jest to nocą. W takich sytuacjach mój mąż tylko się śmieje mi w twarz, wyśmiewa moje uczucia albo zaczyna mnie agresywnie pasyfikować. Z natury jestem energiczna, mam swoje zdanie, ale nie jestem agresywna. Nikt we mnie nie wywołał nigdy takich emocji. Nie wiem co robić. Chodzimy na terapię (teraz musieliśmy ją przerwać), ale mąż zawsze przy wszystkich wychodzi na anioła, robi ze mnie potwora. Jak mówię komuś że na mnie krzyczy nikt nie wierzy ze jest do tego zdolny. Na zewnątrz wyglądamy na normalna rodzinę an poziomie, mąż ma firmę, ja zajmuje się domem, dziecmi. Zastanawiam się co mogę zrobić? Może jakaś terapia dla mnie, może jakieś leki które mnie wyciszą, albo dadzą sił na to żeby zadowolić jego wszystkie potrzeby... Jestem bezradna, boję się że kiedyś nie opanuje się i coś mu zrobię.
odpowiada 1 ekspert:
Lek. Aleksandra Witkowska
Lek. Aleksandra Witkowska
Dotyczy: Terapia rodzinna Psychoterapia rodzinna Konflikty w związku Agresja Psychologia Emocje Małżeństwo Relacje z dziećmi

Jak mogę opanować te wszystkie dolegliwości? [PORADA EKSPERTA]

Witam. Jestem nadwydajna emocjonalnie osoba, empatyczną, energiczną, silny charakter. Zawsze czułam przejawy nerwicy, ale dało się żyć. Bardzo często myje ręce, jestem pedantyczna. Czasami pojawiały się migreny. Z powodu panującego koronawirusa odczuwam ogromny paraliżujący lek. Pocą mi się dłonie,... Witam. Jestem nadwydajna emocjonalnie osoba, empatyczną, energiczną, silny charakter. Zawsze czułam przejawy nerwicy, ale dało się żyć. Bardzo często myje ręce, jestem pedantyczna. Czasami pojawiały się migreny. Z powodu panującego koronawirusa odczuwam ogromny paraliżujący lek. Pocą mi się dłonie, natłok myśli co będzie dalej, kłuje mnie w lewej stronie klatki piersiowej już prawie miesiąc, staram się uspokoić, ale nachodzi jedna zła myśl i znowu czuje ogromny dyskomfort. Co robić? Czy koronawirus tylko dolał oliwy do nerwicy która powinnam dawno zacząć leczyć?
odpowiada 3 ekspertów:
Lek. Wiesław Łuczkowski
Lek. Wiesław Łuczkowski
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Mgr Angelika Urban
Mgr Angelika Urban
Dotyczy: Neurologia Migrena Nerwica Psychiatria Psychologia Psychoterapia Dłonie

Jak pozbyć się lęku przed swoim ojcem?

Dzień dobry. Mam duży problem wygląda on tak... Boję się mojego ojca.. Gdy byłam mała byłam świadkiem tego jak ją bił... Wyzywał... Nadużywał alkoholu również bił rodzeństwo ja zawsze wychodziłam z tego cało bo straszyłam go policją. Ponad rok temu... Dzień dobry. Mam duży problem wygląda on tak... Boję się mojego ojca.. Gdy byłam mała byłam świadkiem tego jak ją bił... Wyzywał... Nadużywał alkoholu również bił rodzeństwo ja zawsze wychodziłam z tego cało bo straszyłam go policją. Ponad rok temu mama zmarła, od tamtej pory mieszkam z ojcem, rodzeństwem i moimi pociechami.... Boje sie w domu cokolwiek zrobić zjeść... Wyjść do toalety... Robie to gdy ojciec wychodzi z domu np na papierosa... Ciągle sie mnie czepia o wszystko nawet o drobnostki... Nie potrafie sobie z tym poradzic... Żyje w ciągłym strachu... Bardzo proszę o pomoc.
odpowiada 1 ekspert:
Lek. Aleksandra Witkowska
Lek. Aleksandra Witkowska
Dotyczy: Lęk Psychologia Psychoterapia

Dlaczego mój chłopak jest nieczuły?

Witam serdecznie .Problemem jest nieczułość mojego chłopaka . Na początku ok pół roku znajomości był dotyk , przytulanie seks . W tej chwili seks jest raz w miesiącu albo rzadziej . Czasem próbowałam się przytulac ale widzę jak facet się... Witam serdecznie .Problemem jest nieczułość mojego chłopaka . Na początku ok pół roku znajomości był dotyk , przytulanie seks . W tej chwili seks jest raz w miesiącu albo rzadziej . Czasem próbowałam się przytulac ale widzę jak facet się męczy, odsuwa albo zawija kołdrę po pewnym czasie przestałam . Jest mi bardzo ciężko , jak pytałam to on mówi że to głowa że On tyle tego nie potrzebuje . Jak dla mnie to wcale , bo gdy raz kiedyś dojdzie do zbliżenia to i tak On rzadko dochodzi . Jeśli chodzi o życie to jest bardzo dobry , dba o dom jest bardzo miły tylko nie mam tej bliskości , dotyku , przytulenia . Sporo lat temu żona jego odeszła za brak czułości później przez wiele lat był sam . W tej chwili nie wiem jak mogę z nim porozmawiać , jest inteligentny i oczytany i zawsze ma odpowiedź jak zadam mu pytanie . Na te tematy odpowiedzi są krótkie z których i tak nic nie wiem. Np " to głowa " proszę mi podpowiedzieć jak z nim porozmawiać co zapytać
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Ewelina Adamus-Pinda
Mgr Ewelina Adamus-Pinda
Dotyczy: Psychologia Seks

Do którego specjalisty powinnam się udać?

Dzień dobry, mam pewien problem nie wiem do kogo udać się po pomoc czy bardziej psycholog czy psychoterapeuta? Mianowicie mam ogromny problem z nerwami i przejmowaniem się. Często przejmuje się rzeczami niezależnymi ode mnie, na które nie mam wpływu. Przejawia... Dzień dobry, mam pewien problem nie wiem do kogo udać się po pomoc czy bardziej psycholog czy psychoterapeuta? Mianowicie mam ogromny problem z nerwami i przejmowaniem się. Często przejmuje się rzeczami niezależnymi ode mnie, na które nie mam wpływu. Przejawia się to również w przejmowaniu się o ocene, jestem na studiach jak do tej pory każdy semestr zaliczyłam bez problemu, ale co sesja mam straszne napady niepewności, tak martwię się tym że nie zdam że zamiast się uczyć całymi dniami placze. Być może to że w dzieciństwie stawiano mi bardzo wysokie wymagania do tego nagradzano pieniędzmi za wysokie wyniki. Do tego jestem bardzo nerwowa i placzliwa. W jednej sekundzie zaczynają lecieć mi łzy z oczu. Do tego mam strasznie obniżone ambicje. Kolejna rzeczą jest szybkie denerwowanie się oraz krzyk, nerwy sięgają czasem tego stopnia że nie pamiętam co w nich mówiłam. Czasami w nerwach potrafię uzyc przemocy fizycznej. Z m.in. tego powodu rozpadła się nam relacja z partnerem. Bardzo chciałabym coś z tym zrobic, '"naprawić się" oraz nasz relacje. Kto najlepiej może mi w tym pomóc.
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Mgr Angelika Urban
Mgr Angelika Urban
Dotyczy: Psychologia Psychoterapia Relacje z partnerem

Jak poradzić sobie ze śmiercią brata?

Witam ,Nie moge sobie poradzic ze smiercia mojego kochanego brata ktory miesiac temu zgina smiercia tragiczna na motorze ,brak snu nie moge jesc nie mam checi do zycia nic mnie nie cieszy a przedewszystkim odcielam sie od ludzi ,prosze o rade .
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Łucja Fitchman
Mgr Łucja Fitchman
Dotyczy: Bezsenność Strata bliskiej osoby Psychologia Psychoterapia Żałoba i strata
Patronaty
Zdrowie
Dziecko
Psychologia
Newsy
Ważne tematy