Psychologia - Pytania do specjalistów, strona 181

Jak poradzić sobie z wyrzutni sumienia po zdradzie swojego partnera?

Jestem sama po zdradzie mojego chłopaka nie jesteśmy już razem bo ja tego nie chcę jak mam zbudować nowy związek skoro nie mogę sobie z tym poradzić

odpowiada 1 ekspert:

Mgr Katarzyna Kulczycka

Dotyczy: Psychologia Psychoterapia Zdrada w związku

Jak poradzić sobie z tymi czarnymi myślami w czasie ciąży?

Mam problem ze swoimi uczuciami mam 23 lata 1.5 roku temu poroniłam, nie otrzymując pomocy od nikogo że stratą musiałam pogodzić się sama. Obecnie jestem w 24 tygodniu ciazy i wszyscy mają mnie gdzies. Mój mąż woli rozmawiać z innymi... Mam problem ze swoimi uczuciami mam 23 lata 1.5 roku temu poroniłam, nie otrzymując pomocy od nikogo że stratą musiałam pogodzić się sama. Obecnie jestem w 24 tygodniu ciazy i wszyscy mają mnie gdzies. Mój mąż woli rozmawiać z innymi ostatnio miał stłuczkę prosiłam go 4 razy że jestem ciekawa jak to wyglądało jak rozwalił auto miał mnie w dupie dosłownie. Znaczy wiedziałam że jemu nic nie jest, ale to nie zmienia faktu że ma mi nie odpowiadac. Po pewnym czasie miałam po niego jechać nakazał mi jechać z kimś ok może się martwił ok. Ale kazał mi jechać ze swoim bratem który także mnie olał miał w dupie co do niego mówiłam myślał że robi dobrze. Wszyscy w koło tak myślą każdy myśli że robi dobrze po czym się okazuje że nikt nie robi dobrze ja odczuwam to inaczej. Ich zachowanie to że mnie nie słuchają dobiło mnie kompletnie poczułam się zbedna, niepotrzebna, jakbym była chora czy coś a przecież ciąża to nie choroba, zwłaszcza że specjalnie tego dnia się oszczędzałam żeby po niego jechac. A kazdy mial mnie gdzieś prosiłam też męża że jeżeli chce żeby.po niego jechała to że nie chce jechać z jego bratem bo on będzie chciał jechać bo on jest uparty bo ja się zalamie. Miałam rację załamałam się nie mogłam się uspokoić potrzebuje ciszy i tego żeby nikogo przy mnie nie było nie potrzebuje żeby ktoś się nademna użalał całe życie byłam nauczona że muszę liczyć sama na siebie. Pewnie teraz każdy myśli że przecież chcieli mi pomóc wszyscy chcą mi pomóc przez co mnie tylko krzywdzą. Cały czas mam uczucie że mają mnie w dupie że nie jestem im potrzebna, a skoro mnie nie pottzebuja to po co ja żyję dla kogo na co namęczyłem się jadąc do piły z nim i wracając z nimi dużo szczęśliwsza b była gdybym jechała sama nie dlatego że chce być taka samowystarczalną ale chociaż czułabym się pottzebna. Życie mnie nauczylo że muszę wszystko zrobić sama i nie wiem dlaczego całe życie mam nadzieję że ktoś mi pomoze. Czekam czekam a na ostatnią chwilę w stresie i nerwach robię wszystko sama bo na koniec zostaje sama i nie mam na co liczyć z i na kogo. Bo wszyscy owszem dalej będą mi mówili że mi pomogą że oni to zrobią tylko że oni tego nie zrobia. I zostanę sama. Na początku ciąży chciałam naprawiać łóżeczko które dostaliśmy (nie stać nas na zakup nowego) to był 3 miesiąc ciąży... Już bezpieczny. Ponieważ na początku miałam problemy. No i oczywiście każdy zrobi to za mnie włącznie z moim mężem, każdy kazał czekać bo każdy wie lepiej przez co... Będąc w 6 miesiącu ciąży martwię się że nie zdążę bo to się źle czuje to już z brzuchem niebezpiecznie bo nie mam gdzie a już jest zimno. Teraz nikt nie zwraca uwagi że niebezpiecznie. Oczywiście ta część która mówiła że zrobi to zanie mówi tak dalej szkoda tylko że nie mają czasu. Dodatkowo dla wszystkich na wszystko jest czas a jak dziecko urodzi się wcześniej o tym nikt nie myśli. A później nie będzie czasu myslec. Zarobki też są jakie są ja studiuje dodatkowo każdy doradzał ostatni rok skończ te studia, myślałam ok dobry pomysł ale nie będzie mnie na to stać. Nie będzie mnie stać opłacać czesnego. Nie mam nic oprócz ciuszkow które od kogoś dostałam jestem jedyną matka której nie stać żeby jej dziecko miało nowe ciuszki. Wszyscy teraz mówią że to taki super czas. Zakupy takie małe ciuszki. A mnie na to nie stać nie stać mnie żeby nic nowego kupić. Nie stać mnie żeby kupić potrzebne rzeczy. Proszek płyny kosmetyki pieluchy na start. Nie stać mnie żeby dać dziecku to co pottzebne mimo że jestem normalna matka i chce dać mojemu wyczekiwane my dziecku wszystko. Chciałabym żeby miało wszystko co tylko będzie potrzebowało a nie stać mnie nawet na przewijak. Koszta są ogromne na dodatek kończy mi się paliwo w samochodzie nie mam za co zatankowac. Nie stać mnie na nic. Popadam coraz bardziej w depresje. Kiedyś miałam już problemy tego typu głównie w czasach gimnazjum. Cielam się mialam próby samobójcze byłam pod opieką psychiatry, ale teraz ceny poszły tak w górę że mnie nie stać a w moim mieście jest jeden specjalista na NFZ i ma kolejki a pół roku. Nie ma kto mi pomoc, a ja naprawdę jestem załamana co raz to bardziej. Tyle czasu chciałam dziecko, naprawdę wyczekiwał.go i nagle naszlynie myśli że może gdzieś indziej u kogo innego byłoby mojej córeczce lepiej. Że może ja nie dam rady.

odpowiada 1 ekspert:

Marek Kubiszewski

Dotyczy: Depresja Stres Ciąża Psychiatria Psychologia Psychoterapia Poronienie

Czy takie zachowanie to oznaka jakieś choroby?

Witam, od dłuższego czasu prowadzę dialogi w myślach, których odbiorcą i nadawcą nie jestem tylko ja- w głowie mam drugi głos, który teoretycznie kontroluję, ale nie należy do mnie i nawet nadałam "jej" imię. Razem podejmujemy decyzje, śmiejemy się,...

odpowiada 1 ekspert:

Mgr Katarzyna Kulczycka

Dotyczy: Psychiatria Psychologia

Co zrobić z takim zachowaniem narzeczonej?

Dzień dobry. Od dwóch lat jestem w związku z dużo młodsza dziewczyna 8 lat różnicy. Ja mam 33 ona 25. Od roku jesteśmy zareczeni. Od pół roku zaczęły się problemy, zaczęła stawiać na swoim i za wszelką cenę musi być...

odpowiada 1 ekspert:

Mgr Magdalena Golicz

Dotyczy: Psychologia Psychoterapia Myśli samobójcze Zdrada w związku Relacje z partnerem

Jak sobie poradzić z tym niepokojem i lękiem?

Witam mam 33 lata. Od kilku tyg czuję niepokój i lęk. Chodzę na terapię do psychologa ale mam wrażenie że te, spotkania nic nie dają. Miałem przepisany cibatax ale niestety lek zamiast zwalczyć lęk nasilil go bardziej. Nie wiem już...

odpowiada 1 ekspert:

Mgr SULIMIR SZUMIELEWICZ

Dotyczy: Lęk Psychiatria Psychologia

Kiedy zakończyć to małżeństwo?

Witam! Rok temu dowiedziałam się, że mąż ma romans, trwający 2 lata, z 18 lat młodszą kobietą. Znają sie dużo dłużej, ona zna mnie i dzieci. Kiedy się wydało, postanowiłam,że postaramy sie to odbudowac.Ale po kilku miesiavach maz znowu zaczal...

odpowiada 1 ekspert:

Mgr Katarzyna Kulczycka

Dotyczy: Psychologia Zdrada w związku Małżeństwo

Czy potrzebuję wsparcia psychologa?

Niedawno skończyłam 19 lat, w tym roku rozpoczęłam studia w obcym mieście na kierunku Finanse i rachunkowość. Wybór tego kierunku był praktycznie przypadkowy, lubię matematykę i dobrze mi z nią szło w liceum, jednak jest to chyba jedyny powód, oprócz... Niedawno skończyłam 19 lat, w tym roku rozpoczęłam studia w obcym mieście na kierunku Finanse i rachunkowość. Wybór tego kierunku był praktycznie przypadkowy, lubię matematykę i dobrze mi z nią szło w liceum, jednak jest to chyba jedyny powód, oprócz tego pomagałam w firmie rodziców, zajmując się nazwijmy to pewnego rodzaju "księgowością", poza tym wybór w ciemno, nie sprawdziłam nic dotyczącego tej uczelni, przedmiotów itd. Możliwe, że było spowodowane to tym, iż nie jestem w stanie wymyślić żadnego innego kierunku, na którym bym się mogła odnaleźć. A aktualnie nie wydaje mi się, żebym na jakimkolwiek kierunku mogłabym się odnaleźć, bo mój obecny też mi do końca nie pasuje. Studiowanie na razie dla mnie się wiązało przez pierwsze tygodnie z niejedzeniem z powodu stresu z nim związanym oraz do teraz z płakaniem na wykładach i po wykładach. Jedynym momentem radości był powrót do domu. A więc moje wątpliwości co do kierunków studiów doprowadziły do wątpliwości czy w ogóle studia są dla mnie. Nie jest to moim zdaniem środowisko dla mnie, jestem raczej spokojna, nie leży mi imprezowe życie, jakaś samowolka i takie wszystkim na przekór łamanie zasad, do odpowiedzi w życiu się nie zgłosiłam, a na studiach jednak trzeba się pokazać i być pewnym swojego zdania (tu pojawia się mój kolejny problem, a mianowicie trudność w podejmowaniu decyzji, i mam tu na myśli najprostsze decyzje jakie sobie można wyobrazić, boję się powiedzieć cokolwiek, bo może to za sobą ponieść jakieś konsekwencje, nawet nie chodzi o to, że złe, ale, że jest to jakby moja odpowiedzialność), brakuje mi pewności siebie, mam problem w nawiązywaniu kontaktów z osobami w grupie, dochodziło też do tego, że to inni zagadywali mnie, ale ja nawet nie próbowałam podtrzymać tej rozmowy, stojąc dalej sama przygnębiona wyżej opisywaną całą sytuacją. Myślałam o zrezygnowaniu ze studiów, ale tej decyzji też nie potrafię podjąć z takich powodów: nie mam pomysłu na siebie "co jak nie studia?", boję się trochę również reakcji znajomych, bo powiedzą przecież, że sobie nie radzę z nauką, "a przecież w szkole miała piąteczki", plus wydaje mi się, że taką decyzją zawiodłabym oczekiwania mojego taty, mimo że mówił, że liczy się moje szczęście, to jednak cały czas, gdy mówię, że nie chcę studiować on na to, że byłaby to najgłupsza rzecz jaką zrobiłam w życiu, zmarnowanie 12 lat nauki wcześniejszej. Boli mnie to, nie chcę sprawiać mu przykrości, bo jest osobą, którą kocham najbardziej, i boję się o swoją przyszłość, jako taka niezaradna osoba, gdy jego zabraknie, bo jest dla mnie największym wsparciem, zawsze o mnie dbał. Próbujemy rozwiązać teraz jakoś ten cały mój problem, dobrze byłoby usłyszeć zadanie kogoś z zewnątrz, kto spojrzy na to chłodno.

odpowiada 1 ekspert:

Mgr Katarzyna Kulczycka

Dotyczy: Stres Psychologia Podejmowanie decyzji

Co może być przyczyną takiej małomówności?

Witam! Od dzieciństwa do teraz jestem małomówna. Uciekłam od rozmowy z mamą i siostrą bo często źle się czuję przy rozmowie. Bardzo nie lubię rozmawiać z moją matką i nawet z siostrą. Ja lubię sama bo lepiej się czuję. Jestem...

odpowiada 1 ekspert:

Mgr Bożena Waluś

Dotyczy: Psychologia Emocje

Czy długotrwały i codzienny płacz u dorosłych szkodzi zdrowiu?

Witam czy długotrwały i codzienny płacz u dorosłych szkodzi zdrowiu? Proszę o odpowiedź

odpowiada 1 ekspert:

Mgr Katarzyna Kulczycka

Dotyczy: Psychologia

Czy muszę się udać do psychiatry lub psychologa?

Nie wiem kompletnie co robić. Już jakiś czas, czuję się gorzej. Mam obniżony nastrój, towarzyszy mi niska samoocena. Mogłabym nawet rzec, że często nie potrafię siedzieć sama ze sobą, bo irytuje mnie to jak się czuję. Kiedy jestem... Nie wiem kompletnie co robić. Już jakiś czas, czuję się gorzej. Mam obniżony nastrój, towarzyszy mi niska samoocena. Mogłabym nawet rzec, że często nie potrafię siedzieć sama ze sobą, bo irytuje mnie to jak się czuję. Kiedy jestem sama rozmyślam często o tym co się już wydarzyło, albo też nie myślę o niczym, albo staram się zająć np. oglądając coś na youtube, tępo patrząc się w ekran. Często przy tym też po prostu odczuwam pustkę, w mniejszym bądź większym stopniu, która momentami jest dość przerażająca i bardzo męczy. Bardzo często obwiniam siebie mimo że często nic złego nie zrobiłam. Ewentualnie też jestem w stanie przeinaczać słowa tak, że wyjdzie z tego moja wina, biorę na siebie coś czego nawet nie zrobiłam. Nie ustawiając budzika potrafię spać 9-12h, i pomimo długiego snu budzę się zmęczona, niewypoczęta. Często nie mam siły wstać. Ale kiedy mam na danym dniu coś do zrobienia to staram się nie odwlekać ze wstaniem. Mogłabym powiedzieć, że po prostu sen jest moją ucieczką od rzeczywistości. Podczas dnia bywa też tak, że jestem zmęczona do tego stopnia, że czuję się jakby ktoś włożył mi kamienie do oczodołów albo ciągnął powieki w dół. Dlatego zazwyczaj kładę się nawet na dniu, mimo tego, że zdarza się i tak, że dokucza mi ból pleców ale po prostu zasypiam na około 1-3h czasami nawet dwa razy tak w ciągu dnia. Ostatnio często mnie boli głowa, ale mam wrażenie że to tylko na wzgląd tego, że jestem zmęczona, ale ten ból nie jest taki "migrenny" tylko jakbym była za mgłą, jakby mnie po prostu "ćmiła" głowa. Chciałabym uprawiać aktywność fizyczną, ale nie mam siły się zebrać i zrobić jakiś trening, bo chciałabym schudnąć, bo nie czuję się dobrze ze sobą. Ale też właśnie zazwyczaj mi się po prostu nie chce. Prawdopodobnie jem mniej niż kiedyś I pewnie zamykam się w 1200kcl, czasem nie mam siły wstać i nawet zrobić sobie obiadu. Bywa też tak, że mimo tego wszystkiego chcę się zająć czymś, no to bardzo szybko potrafię stracić koncentrację i nie umiem zająć swoich myśli. To nie tak, że cały czas jest źle, bo nadchodzą momenty, pojedyncze dni czy godziny kiedy czuję się lepiej, dobrze, aż chcę się wychodzić z domu, coś zrobić, aby było lepiej, przez co mam nadzieję, że "te złe dni" nie wrócą. Mając nadzieję, że właśnie ten dzień coś zmieni. Mydląc sobie oczy, że ten zły okres jest po prostu moim wyolbrzymieniem, wymysłem, jakimś wytłumaczeniem na moje lenistwo. . Też właśnie z pewnością czuję się lepiej w odpowiednim towarzystwie. W takich dnia totalnie miesza mi się wszystko, potrafię się zastanawiać o co chodziło te kilka godzin temu, jak to było i czy na prawdę jakakolwiek interwencja w moim samopoczuciu jest potrzebna. Mówię, bardzo często, że czuję się normalnie, a tak na prawdę nie wiem co jest w normie a co nie, bo do końca i tak niezbyt wiem jak się czuję. Ostatnio powiedziałam nawet, że wolę czuć smutek, niż nie wiedzieć jak się czuję lub czuć przeszywającą apatię. Wtedy jestem rozdrażniona i mnie to denerwuje, że nadal nie wiem co mam zrobić. Mój humor potrafi się bardzo szybko zmieniać. Nie będę ukrywać, że martwię się i boję o swoją przyszłość, mam jakieś wrażenie, że nic mnie dobrego w życiu już nie spotka, że powinnam się przyzwyczaić do tej mojej rzeczywistości. Mimo tego, że czasem jestem świadome tego, że mam zniekształcone spoglądanie na świat. Boję się być sama, a zarazem czuję się jak osoba, która nie zasługuje na nikogo, która jest tylko hipokrytą, kłamcą i oszustem. Bo przecież nie powinnam tak naprawdę na nic narzekać.. mimo tego, właśnie ja już po prostu czasami nie wiem co ja mam robić, żeby czuć się choć trochę lepiej. I chciałabym coś z tym zrobić, ale też powiem szczerze, nie mam pojęcia czy mam iść do psychiatry czy do psychologa. Czy mój "przypadek" jest poważny? Bo ja już nie wiem. A może to przejdzie? Boję się iść z tym gdziekolwiek, wstydzę się samej siebie a co dopiero mówić to komuś, co przeżywam.

odpowiada 1 ekspert:

Mgr Katarzyna Kulczycka

Dotyczy: Ból głowy Niska samoocena Odchudzanie Psychiatria Psychologia Brak apetytu Rozdrażnienie Aktywność fizyczna Samoocena Apatia

Czy jest szansa, że moja koleżanka zostanie wypuszczona ze szpitala psychiatrycznego?

Witam. Problem dotyczy mojej przyjaciółki która ma ostatnio dużo na głowie i wszystko ją dołuje. Wyjechała na tydzień do rodziców i wczoraj mocno się kłóciliśmy. Była w mocnym gniewie i rozpaczy, próbowałem z nią rozmawiać przez telefon nic to nie...

odpowiada 1 ekspert:

Mgr Magdalena Waśko

Dotyczy: Psychologia Leczenie psychiatryczne

Czy umówić się do psychologa?

Witam, mam problem natury psychicznej, otóż zaczęło się to z momentem, kiedy musiałem usunąć ósemki. Potem okazało się też, że trzeba wyleczyć ubytki w innych zębach. Właśnie przez to bardzo się zainteresowałem tematem i zacząłem czytać różne artykuły i...

odpowiada 1 ekspert:

Mgr Katarzyna Kulczycka

Dotyczy: Psychologia

Jak się pozbyć tych objawów zespołu pourazowego?

Witam w poniedziałek przeszłam operację usunięcia krwiak anadtwardówkowego i niewielkiego zewnętrznego spowodowane urazem zdjęcie szwów jest zapisana na 05.12 mój problem to objawy zespołu porazowego zaburzenia snu i jakby nerwicy natręctw, nie wiem czy to normalne ale jest ciężkie w funkcjonowaniu albo zbyt dużo wymagmnod siebie od raz,

odpowiada 1 ekspert:

Mgr Katarzyna Kulczycka

Dotyczy: Nerwica natręctw Zaburzenia snu Nerwica Psychiatria Psychologia Psychoterapia Neurochirurgia Krwiak

Czy ro są natręctwa?

Czy to są natręctwa? Dzień dobry, czy w sytuacji gdy osoba wykonuje natrętnie czynności, tj. zakupy przez internet lub obsesyjne czytanie o lekach, może mieć nerwicę natręctw, czy też zaburzenia afektu; to powracające wciąż myśli skłaniają ją do poddania...

odpowiada 1 ekspert:

Mgr Hanna Markiewicz

Dotyczy: Nerwica natręctw Nerwica Psychiatria Psychologia Emocje

Czy terapie grupowe mają sens?

Witam. Od 10 lat lecze się na depresję lękową. Ogólnie czuje się super,ale gdy wydarzy się coś w domu np.choroba dziecka,kontrola w pracy bardzo emocjonalnie to przeżywam.Nakręcam się i zaczynam wpadać w panikę. Dopada mnie w tedy lęk i...

odpowiada 1 ekspert:

Mgr Hanna Markiewicz

Dotyczy: Histeria Depresja Psychiatria Psychologia Psychoterapia Mózg

Czy nerwica lękowa może wrócić po 4 latach?

Witam czy nerwica lekowa może wróć po 4 latach ? Wszystko zaczęło się d śmierci mojej mamy .. miałam depresję ale rozeszło się po kościach Nagle znowu wróciło gdy się dowiedziałam że znajoma nie żyje zaczęłam się już ją bać...

odpowiada 1 ekspert:

Mgr Katarzyna Kulczycka

Dotyczy: Badanie krwi Choroby zwyrodnieniowe Ból kręgosłupa Lęk Depresja Wymioty Nerwica Gorączka Strata bliskiej osoby Psychiatria Psychologia Psychoterapia Ból pod żebrami Nerwica lękowa

Dlaczego nie mogę spać mając 19 lat?

Witam , mam 19 lat . Od około 3 tygodni tygodni mam problemy ze snem, które są dość nietypowe. Mianowicie standardowo budzę się w nocy , bardzo długo zasypiam. Było coraz gorzej , bo nie mogłam zasnąć aż do godziny...

odpowiada 1 ekspert:

Lek. Aleksandra Witkowska

Dotyczy: Zaburzenia snu Stres Psychologia Dziecko Kawa

Co znaczą takie sny na jawie związane z pracą?

Sny na jawie związane z pracą. Jak spać spokojnie? Od trzech lat miewam w nocy coś w rodzaju snu na jawie. Zdarza się to codziennie lub co kilka dni i trwa przez około pół godziny do godziny, sprawiając że próbując... Sny na jawie związane z pracą. Jak spać spokojnie? Od trzech lat miewam w nocy coś w rodzaju snu na jawie. Zdarza się to codziennie lub co kilka dni i trwa przez około pół godziny do godziny, sprawiając że próbując spać jestem jeszcze bardziej zmęczony fizycznie a przede wszystkim psychicznie. Pojawiają się w trakcie zasypiania lub w trakcie snu, w każdym przypadku schemat jest ten sam. Wydaje mi się, że jestem w pracy, wykonuję standardowe czynności i przeprowadzam rozmowy, działam pod presją czasu. Niejednokrotnie pojedyncza sytuacja z wyimaginowanej czynności którą wykonuję się zapętla i robię lub mówię w kółko to samo. Jest to dosyć męczące doświadczenie, bo jestem pół przytomny i czasem nawet uświadamiam sobie, że jest to tylko sen, leżę w swoim łóżku i mogę spać, a nie pracować, jednak sen trwa nadal. W ciągu tych trzech lat pracowałem w sześciu różnych miejscach, i tylko w dwóch przypadkach nie zdarzyło mi się mieć problemów ze snem w czasie zatrudnienia. Przez pierwsze dwa lata swojej pracy byłem zatrudniony w trzech firmach. Każda o innym charakterze, jednak w takim samym stopniu negatywnie wpływały na mój komfort snu. Później przez rok byłem zatrudniony w dwóch firmach, jedna o identycznym charakterze co pierwsza w której zacząłem mieć problemy ze snem, jednak ku mojemu zdziwieniu ani razu nie miałem problemu ze snem. Teraz, kiedy raz jeszcze zmieniłem pracę, o takim samym charakterze wykonywanych czynności co druga praca w której też miałem problemy ze snem, znowu sny na jawie powróciły. Podejrzewam, że może też to mieć coś wspólnego z moimi prawdopodobnymi stanami depresyjnymi. Kiedy mam wolny dzień i nie jestem przy mojej drugiej połówce, popadam w melancholię, a hobby nie dają mi już bardzo mało przyjemności. Uświadomiłem sobie, że potrzebuję pomocy z zewnątrz, stąd mój wywód znalazł się tutaj. Planuję wizytę u psychologa, jednak najpierw chcę zobaczyć czego dowiem się od eksperta.

odpowiada 1 ekspert:

Mgr Hanna Markiewicz

Dotyczy: Zaburzenia snu Psychologia

Czy nerwica wegetatywna mogła przerodzić się w depresję?

Witam.Od 2 miesięcy leczę się na depresję. Przed depresją zapadła na bezsenność z niewiadomych przyczyn. Dodam jeszcze ,że przed wyżej wymienionymi stanami, miałam lęki,który nachodziły mnie bez przyczyny w różnych miejscach. Mam stwierdzono nerwice wegetatywną.Ostatnio zaobserwowałem,że powtarzam zdania w...

odpowiada 1 ekspert:

Mgr Bożena Waluś

Dotyczy: Bezsenność Lęk Przewlekła białaczka szpikowa Depresja Nerwica Schizofrenia Psychiatria Psychologia Psychoterapia

Jak żyć po śmierci byłego męża, który z mojego powodu popełnił samobójstwo?

Jak żyć po śmierci byłego męża który popełnił przeze mnie samobójstwo

odpowiada 1 ekspert:

Mgr Katarzyna Kulczycka

Dotyczy: Psychiatria Psychologia Psychoterapia

Twój przewodnik po zdrowiu