Twój przewodnik po zdrowiu

  1. Opisz swój problem. Pomożemy Ci znaleźć odpowiedź w bazie ponad miliona porad!
  2. Nie ma informacji, których szukasz? Wyślij pytanie do specjalisty.
Rozpocznij
7 6 6 , 6 0 3

odpowiedzi udzielonych przez naszych ekspertów

Rzetelnie + Bezpiecznie + Bezpłatnie

Psychoterapia: Pytania do specjalistów

Czy ryzykować powrotem do pracy z poczucia winy?

Pod koniec września zeszłego roku podjęłam pracę (rejestracja w... poradni psychiatrycznej), która byłaby bardzo satysfakcynująca, gdyby nie ogromnie toksyczna i stresogenna atmosfera, tworzona przez najbliższe koleżanki i jedną z kierowniczek... W efekcie, już po pierwszych 3 dniach, rano prosto z... Pod koniec września zeszłego roku podjęłam pracę (rejestracja w... poradni psychiatrycznej), która byłaby bardzo satysfakcynująca, gdyby nie ogromnie toksyczna i stresogenna atmosfera, tworzona przez najbliższe koleżanki i jedną z kierowniczek... W efekcie, już po pierwszych 3 dniach, rano prosto z pracy wylądowałam na SORze z dusznością, kołataniem serca, płaczem nie do pohamowania, drętwieniem rąk i nóg. Następnego dnia znów byłam w pracy i było ok. Przy okazji zgłosiłam się do poradni kardiologicznej z powodu nadciśnienia. Tak przetrwałam do końca lutego, gdy dopadł mnie zagadkowy dla lekarzy zawał serca (ostateczna diagnoza to mniej więcej: ostry zawał podwsierdziowy bez martwicy, z podejrzeniem dławicy Prinzmetala, ale z brakiem śladu skurczu naczyń). Mam spore obciążenie rodzinne, więc nie byłam zaskoczona. Po wypisaniu ze szpitala byłam na 30-dniowym zwolnieniu. Gdy miałam wracać do pracy, lekarz medycyny rodzinnej uważała, że to zdecydowanie za wcześnie, ale ze względu na otrzymane zaświadczenie od lek.rodzinnej, że leczenie zakończono, wyraziła zgodę. Zaznaczyła jednak, że idę na próbę i – jeśli uznam, że nie daję rady – mam od lek.rodzinnego wziąć jeszcze miesiąc zwolnienia. Wróciłam w środę po Wielkanocy. Reakcja najbliższych koleżanek była taka, jakby między nami było lustro weneckie – ja je widziałam, ale one mnie nie zauważały (poza pojedynczym, czysto służbowym zwracaniem się do mnie, ani razu żadna z nich nie zapytała, jak się czuję, czy jest już w porządku, czy w czymś mi pomagać, itp.). Na koniec dnia pracy zostawiły mnie z resztą obowiązków do dokończenia, nie pytając, czy dobrze się czuję, czy dam radę, a same poszły do domów... Czułam się zmęczona, osłabiona i smutna. Następnego dnia rano w pracy czułam się dobrze, ale po godzinie zaczęłam mieć takie objawy, jak na samym początku pracy w tym miejscu – kołatanie serca, problem z oddechem, drżenie, łzy płynące bez powodu, drętwienie rąk i nóg... Pielęgniarka dała mi jeden lek na uspokojenie, który nie zadziałał. Potem dostałam Lorafen, który też nie zadziałał. Ostatecznie zawieziono mnie na SOR, gdzie przeleżałam 6 godzin pod monitorem i kroplówką (diagnoza żadna, poza anemią, ale związaną z barwnikiem). Dostałam zwolnienie do końca tygodnia, a w poniedziałek poszłam do rodzinnej i dostałam zwolnienie na kolejny miesiąc. Na wieść o tym szefowa powiedziała, że jak to sobie wyobrażam, że przecież podjęłam się tej pracy, to powinnam... itp.itd. Z trudem odpowiedziałam, że dla mnie najważniejsze jest teraz moje zdrowie i jakoś zakończyłyśmy tę trudną rozmowę... W zeszłym tygodniu byłam na pierwszym spotkaniu z psychoterapeutką, ponieważ znajoma zasugerowała, że może to nerwica somatyczna. Zwolnienie kończy się 6 maja, a mnie przeraża i doprowadza do łez sama myśl o powrocie do pracy w tym miejscu... Z drugiej strony mam poczucie winy, że tak długa moja nieobecność sprawia kłopot koleżankom i szefostwu... Wszyscy znajomi mówią, że mam sobie odpuścić tę pracę i skupić się na powrocie do zdrowia. Mąż też tak uważa, mówiąc, że chce mnie jeszcze długo mieć przy sobie, a przecież nie mam gwarancji, że jak wrócę do pracy, to znów – po 2-3 dniach – nie wywiozą mnie na SOR albo z kolejnym zawałem... Wiem, że mają dużo racji... Sama chciałabym spokojnie przejść proces psychoterapii na tyle, by poczuć się silniejsza i pewniejsza tego, czego potrzebuję. Wiąże się to z wzięciem dalszego, dłuższego zwolnienia i przekazaniem tej informacji w pracy – a ta perspektywa mnie wręcz paraliżuje... Co mam zrobić? Czy ryzykować powrotem do pracy z poczucia winy, czy jednak ciągnąć dalej zwolnienie i skupić się na leczeniu nie tylko serca, ale i psychiki...? Anna, 48 lat
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Mgr Ryszard Chłopek
Mgr Ryszard Chłopek
Dotyczy: Kardiologia Medycyna pracy Anemia Nadciśnienie Kołatanie serca Drżenie rąk Zawał serca Nerwica Drętwienia i mrowienia Psychoterapia Medycyna rodzinna Duszności Osłabienie Drętwienie kończyn Poczucie winy

Czy powinnam udać się do jakiegoś specjalisty, psychologa czy psychoterapeuty?

Od jakiegoś czasu myślę, że do niczego sie nie nadaje, widzę jedynie swoje wady i niedoskonałości. Zawsze byłam nieśmiała lecz teraz osiągnęło to dość wysoką skale, że czasami wolę zostać w domu niż się z kimś spotkać ponieważ boje się,... Od jakiegoś czasu myślę, że do niczego sie nie nadaje, widzę jedynie swoje wady i niedoskonałości. Zawsze byłam nieśmiała lecz teraz osiągnęło to dość wysoką skale, że czasami wolę zostać w domu niż się z kimś spotkać ponieważ boje się, że nie będziemy mieli o czym gadać czy też, że nie będą ze mną miło spędzać czasu. Bardzo przeszkadza mi to w codzinnym fukcjonowaniu, jestem przygnębiona i bez energii. Do tego dochodzi fakt, że jestem od pewnego czasu sama, poprzednie związki jeśli tak to można nazwać to katastrofa(dwukrotnie porzucenie) i mam wrażenie, że tak będzie wyglądało moje życie i bardzo mnie fakt samotnego życia przeraża. Czy powinnam udać się do jakiegoś specjalisty, psychologa czy psychoterapeuty?
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Magdalena Golicz
Mgr Magdalena Golicz
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Uczucie samotności Psychologia Psychoterapia

Dlaczego czuję się niezabezpieczony przed lękiem?

Witam! Pozwolę sobie na lapidarność. Moja diagnoza to zaburzenia lękowe uogólnione GAD oraz zespół odstawienny od benzodiazepin ( obecnie 2xdziennie 1/4 Sedam3). Farmakoterapia to : Moklar 150 (2-2-0) i jako "objawienie" i nowość Pragiola 300 (1-0-1). Moje pytanie brzmi: czy... Witam! Pozwolę sobie na lapidarność. Moja diagnoza to zaburzenia lękowe uogólnione GAD oraz zespół odstawienny od benzodiazepin ( obecnie 2xdziennie 1/4 Sedam3). Farmakoterapia to : Moklar 150 (2-2-0) i jako "objawienie" i nowość Pragiola 300 (1-0-1). Moje pytanie brzmi: czy w związku z tym, że odczuwam brak działania Pragioli po kilku tygodniach stosowania, gdzie przerwy pierwsze dni lęk cofnął się do zera i moje zadowolenie sięgnęło zenitu a obecnie czuję się krytycznie, to czy mogę wiązać ten fakt ze zmniejszeniem dawek BDZ? Pragiola został mi przepisana na łagodzenie "głodów" od benzodiazepin oraz priorytetowo na GAD. Dlaczego więc, pomimo przyjmowania jej w maxymalnej dawce leczniczej, efekt niezwykłego uspokojenia od lęku uogólnionego znikał z dnia na dzień do chwili obecnej, gdzie czuję, że jestem absolutnie niezabezpieczona przed lękiem? Niestety nie jestem w stanie żądać tego pytania mojemu lekarzowi ze względu na odległy znacznie termin wizyty. Będę wdzięczna za pilną odpowiedź. Z góry ogromnie dziękuję.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Zespół lęku uogólnionego Nerwica Psychiatria Psychologia Psychoterapia Farmakoterapia

Jak zacząć nowe życie i jak zmienić siebie, aby nie popełniać tych samych błędów?

Mieszkam w małym mieście. Nie dzieje się tu nic ciekawego. Pracę mam ale nie jest to praca moich marzeń i mi na niej nie zależy. Nie mam dziewczyny i nigdy nie miałem. Chciałbym mieć z kim pogadać, wyjść na spacer... Mieszkam w małym mieście. Nie dzieje się tu nic ciekawego. Pracę mam ale nie jest to praca moich marzeń i mi na niej nie zależy. Nie mam dziewczyny i nigdy nie miałem. Chciałbym mieć z kim pogadać, wyjść na spacer itp. Jestem nieśmiały, chociaż z drugiej strony ogarnięty. Tzn, od małego wszystko umiałem sam załatwić, chodzić, pytać, dzwonić itp. Typowo nieśmiałe osoby wstydzą się takich sytuacji a ja nawet nie mam problemów z wystąpieniami. Moja nieśmiałość jest do ludzi. Ciężko mi poznać kogoś nowego, zagadać do nieznajomej dziewczyny a nawet prowadzić rozmowę ze znajomymi. W szkole gadałem tylko o szkole a w pracy tylko o pracy. Kolegów niby mam a nie mam. Gdy ja wyjdę z inicjatywą to się z kimś spotkam ale mnie nikt nigdzie nie zaprasza, nikt pierwszy do mnie nie dzwoni i nie pisze. Są nawet takie sytuacje że stoję z kolegami a oni planują gdzieś jechać ale nagle się orientują że nie mają kierowcy, mimo iż stoję obok, jestem trzeźwy i mam samochód. Także mogę żyć bez tych kolegów. Mieszkam z rodzicami, którzy mnie denerwują. Sypią tekstami typu: ,, nie masz z kim wyjść bo każdy jest ze swoją dziewczyną'' albo wypominają mi co chwilę który to z moich kolegów się żeni albo oświadczył. A to jest niestety prawda że co chwilę słyszę że ktoś się zaręczył albo wziął ślub z rówieśników. Wiem że mnie kochają i ja ich też ale nie chcę z nimi mieszkać. Bo aż mi jest głupio że widzą że po pracy siedzę w domu bez dziewczyny i kolegów. Myślę nad rzuceniem tego wszystkiego i wyjechać do innego miasta a może nawet kraju. Pracę znajdę, trochę oszczędności na start mam ( bo na co miałem wydawać jeżeli nie mam życie towarzyskiego) więc coś wynajmę. Najgorzej będzie ze znalezieniem znajomych [prawdziwych] i dziewczyny. Zastanawiam się nad tym ale boję że może być jeszcze gorzej. Jak mam podjąć decyzję? Jak zacząć nowe życie i jak zmienić siebie aby nie popełniać tych samych błędów? Proszę o radę co mam robić
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Dotyczy: Pomoc psychologiczna Trudności w nawiązywaniu i utrzymywaniu relacji Psychologia Psychoterapia Ślub Relacje z przyjaciółmi

Czy dać partnerce czas po starym związku?

Dziewczyna twierdzi, że nie jest jeszcze gotowa na związek. Dziewczyna powiedziała mi, że nie chce mnie oszukiwać, że nie jest jeszcze gotowa na poważny związek, ponieważ chce jeszcze czasu, bo ma przykre doświadczenia z poprzedniego kilkuletniego związku, rozstali się niecały... Dziewczyna twierdzi, że nie jest jeszcze gotowa na związek. Dziewczyna powiedziała mi, że nie chce mnie oszukiwać, że nie jest jeszcze gotowa na poważny związek, ponieważ chce jeszcze czasu, bo ma przykre doświadczenia z poprzedniego kilkuletniego związku, rozstali się niecały rok temu. Były partner ją ograniczał dla siebie np. nie mogła się spotykać z koleżankami, był bardzo zazdrosny. Poznałem ją parę miesięcy temu zacząłem się z nią spotykać na zasadach koleżeńskich parę miesięcy temu, 2 miesiące temu zauważyłem że zaczęło się to zmieniać w bliższą relację. Oboje byliśmy sobą zainteresowani, lubimy spędzać razem czas dogadujemy się, dużo pisaliśmy codziennie smsów. Miesiąc temu zapytałem ją czy chce być ze mną, ona zamiast mi odpowiedzieć tak lub nie to mnie pocałowała, zaświeciły mi się "kontrolki ostrzegawcze" na następnym spotkaniu chciałem się jeszcze raz zapytać, żeby mi to konkretnie odpowiedziała, ale na przywitanie dostałem czułego całusa więc już nie pytałem. Ja byłem zazdrosny o jej czas, że nie inicjuje spotkań, że ciągle się spotyka z koleżankami a nie ze mną i dlatego w tamtym tygodniu postanowiłem z nią szczerze porozmawiać i wtedy oznajmiła mi, że nie jest gotowa na związek ze mna. Nie wiem co o tym myśleć czy za bardzo się pośpieszyłem i przez moje zachowanie woli się wycofać czy porostu rzeczywiście boi się i potrzebuje jeszcze czasu po poprzednim nieudanym związku.
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Dotyczy: Psychologia Psychoterapia Rozstanie Zazdrość w związku Relacje z partnerem Nieszczęśliwa miłość

Czy osoba z nerwica żołądkową powinna stosować lek Sulpiryd?

Witam, Ze względu na dolegliwości żołądkowe zażywam lek Sulpiryd. Na początku 50mg, po kilku dniach lek zaczął działać i objawy wyciszyły się na 3 tygodnie-później wszytskie dolegliwości wróciły. Od 2 ms stosowania leku biorę dawkę 100mg-z racji tego ze 50mg... Witam, Ze względu na dolegliwości żołądkowe zażywam lek Sulpiryd. Na początku 50mg, po kilku dniach lek zaczął działać i objawy wyciszyły się na 3 tygodnie-później wszytskie dolegliwości wróciły. Od 2 ms stosowania leku biorę dawkę 100mg-z racji tego ze 50mg nie zadziałała jak powinna-wszytsko wg zalecen lekarza. Mówi on, ze 1ms stosowania tego to leku to krotko i trezba być cierpliwym, tyle ze ja końce 2 ms ( w tym 1ms w dawce 100mg) i nie widze poprawy, poza pierwszymi 3 tygodniami stosowania.Z tego co wiem, ten lek zaczyna działać dosyć szybko, a u mnie niestety nie widze poprawy po 2 ms. Czy powinnam dalej brac lek, zmienić czy odstawić? Dodam, ze mam stwierdzoną nerwicę żołądkową, i wizyte u gastrologa mam za soba.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Dotyczy: Nerwica Gastroenterologia Psychiatria Psychologia Psychoterapia Farmakologia Stosowanie leków

Ile trwa pierwszy etap leczenia szpitalnego u pacjenta z silnym epizodem depresyjnym?

Ile trwa pierwszy etap leczenia szpitalnego u pacjenta z silnym epizodem depresyjnym i myślami samobójczymi . Kiedy będzie mógł opuścić szpital ?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Dotyczy: Psychiatria Psychologia Psychoterapia Myśli samobójcze

Jakie leczenie powinna podjąć osoba z depresją?

mam ocd i depresje 7mies i mam 164cm i wazylam przed tym 48kg,a teraz schudlam w ciagu pol roku ok.4kg.po mnie to widac i mowia mi,ze nikne w oczach,ze wygladam jak cien itd.bralam asentre,mozarin,faxolet,ale nie pomogly,apaetyt mam,tarczyca ok i tsh badalam ok 7mies temu....co robic oprocz psychoterapii
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Magdalena Golicz
Mgr Magdalena Golicz
Dotyczy: Badanie hormonów tarczycy Depresja Psychiatria Psychoterapia Tarczyca

W jaki sposób uzyskać poprawę w depresji?

Watpie,ze da sie wyleczyc to obrzydliwe ,,go...no,,jakim jest depresja!!! Mam prace,dziecko i wszzstko sie wali,nawet rodzina tylko przez moje rozdraznienie i brak energii,mega smutek.Bralam asentre z trittico,pozniej mozarin,nastepnie fraxolet z lamileptem i 0 poprawy jakiejkolwiek i 0 skutkow ubocznych.Juz... Watpie,ze da sie wyleczyc to obrzydliwe ,,go...no,,jakim jest depresja!!! Mam prace,dziecko i wszzstko sie wali,nawet rodzina tylko przez moje rozdraznienie i brak energii,mega smutek.Bralam asentre z trittico,pozniej mozarin,nastepnie fraxolet z lamileptem i 0 poprawy jakiejkolwiek i 0 skutkow ubocznych.Juz mnie krewa ,,zalewa,,!!!,na psychoterapii bechawioralno poznawczej bylam 4 miesiace i tez nie czuje zadnej poprawy.Serio nie ma juz lekow,by mi pomoc...ja piernicze...z tym sie zyc nie da.Dla mnie w tym stanie to jest wytok jak glejak mozgu!!! wyje o pomoc i nic
odpowiada 2 ekspertów:
mgr Jacek Romański
mgr Jacek Romański
Mgr Ryszard Chłopek
Mgr Ryszard Chłopek
Dotyczy: Depresja Psychiatria Psychoterapia Rozdrażnienie Dziecko Mózg

Co powoduje skaczący nerw nad okiem?

Witam serdecznie. Mam problem ze (skaczacym nerwem pod okiem) od stycznia, az do teraz. Z czasem to przenioslo sie rowniez na prawa skron i przynajmniej rqaz w tygodniu daje o sobie znac. Skacze i ustaje a pozniej znika na pare... Witam serdecznie. Mam problem ze (skaczacym nerwem pod okiem) od stycznia, az do teraz. Z czasem to przenioslo sie rowniez na prawa skron i przynajmniej rqaz w tygodniu daje o sobie znac. Skacze i ustaje a pozniej znika na pare dni. Co do dolnej powieki wystepuje to codziennie raz czasciej a raz tylko kilka razy w ciagu dnia. Mialem badania krwi wyszlo minimalnie mniej wit D oraz wysoki holesterol. Od pewnego czasu czuje jak skacza mi rozne miescie na ciele ~(udo,pod szczeka) ale dzieje sie to moze 2x w tyg. Nie jest to nerwica oraz brak magezu czy potasu bo wszystko jest w normie.
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Badanie krwi Okulistyka Nerwica Implantologia Interna Hematologia Psychiatria Psychologia Psychoterapia Medycyna rodzinna Powieka

Jak poradzić sobie z chorobliwą zazdrością w ciąży?

Mam 22 lat, jestem w 4 miesiącu ciazy. Od ponad roku jestem w stałym związku i tu jest problem. Jestem chorobliwie zazdrosna o partnera. Chcę być przy nim całą dobę, czuję się okropnie, mam dziwny ścisk w żołądku, nie mogę... Mam 22 lat, jestem w 4 miesiącu ciazy. Od ponad roku jestem w stałym związku i tu jest problem. Jestem chorobliwie zazdrosna o partnera. Chcę być przy nim całą dobę, czuję się okropnie, mam dziwny ścisk w żołądku, nie mogę jeść, zrobiłam się bardzo wrażliwa, płaczę bez powodu, kilkanaście razy budzę się w nocy często mam straszne sny z nim i innymi kobietami np moimi koleżankami , przestałam przyprowadzac do domu kogokolwiek. mam koszmary. Kontroluję go na każdym kroku. Idzie do sklepu, patrzę na zegarek, jak nie ma go parę minut dłużej, odchodzę od zmysłów lub patrzę przez okno. Mam paranoję, że mnie zdradza, ja to widzę w myślach, myślę na okrągło, co bardzo mnie męczy. Nie potrafię zapanować nad myślami - są one na okrągło, opętały mnie. Nie interesują mnie znajomi , rodzina liczy się tylko on. Doszły mi problemy z pamięcią. Nieraz nie pamiętam, co robiłam wczoraj, zapominam o posiłku na kuchence, czuję się, jakby mnie coś opętało. Mam myśli samobójcze, ale wiem, że będę mieć wspaniałego syna i muszę żyć. Mam chore myśli, żeby partnera uwięzić, ale co dalej? Jak wychodzi z kimkolwiek, proszę Boga, by umarł, ktokolwiek mi go zabiera choć na chwilę, jest przeze mnie wyklinany, życzę i proszę Boga o śmierć dla tej osoby, nawet dla jego brata. Wiem, że źle robię, walczę z tym, wmawiam sobie, że jest dobrze, ale to działa tylko na chwilę. Nie radzę sobie już z tym, pisząc to, też płaczę. Wiem, że mogę przez to stracić partnera, ale nie umiem z tym walczyć. Zaniedbuję ciąże bo ciagle sie stresuje , ze wszystkimi sie kloce z rodzina i znajomymi, nic mi się nie chce, dla mnie jest już koniec świata. Rozumiem swoje błędy, ale co z tego? jest coraz gorzej. nJestemie pomaga mi fakt ze chlopak duzo pracuje od rana do wieczora od poniedziałku do soboty ciągle się klocimy ciągle go kontroluje jak wychodzę z domu jak wracam grzebie w śmieciach jego kieszeniach w komputerach nawet w jego telefonie który ma na kod Ale zawsze te kody mu złamie . Boję się ze może znalesc inna i mnie zostawić. Wiem że ja jestem kobietą atrakcyjną i nie mam niskiej samooceny, jestem inteligentną osobą .Nie potrafię sobie zorganizować czasu, wszystko co chcę robić, to tylko z nim, bez niego nie jestem w stanie normalnie funkcjonować. Błagam o pomoc, bo już nie mam siły.
odpowiada 3 ekspertów:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Mgr Ryszard Chłopek
Mgr Ryszard Chłopek
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz
Dotyczy: Niska samoocena Ciąża Psychologia Psychoterapia Myśli samobójcze Zazdrość w związku Dziecko Samoocena Nieszczęśliwa miłość Żołądek

Czy jeśli regularnie uprawiam sport i przestrzegam diety to czy mogę być narażony na przytycie?

WItam mam na imie Michał, mam 37 lat. Od lat lecze się bezskutecznie na "niepełny oddech" ( potrzeba wzięcia głębokiego oddechu co chwile , który "udaje się lub nie" lub potrzeba ziewania , które zastepuje pelny oddech). Bralem chyba wszystkie... WItam mam na imie Michał, mam 37 lat. Od lat lecze się bezskutecznie na "niepełny oddech" ( potrzeba wzięcia głębokiego oddechu co chwile , który "udaje się lub nie" lub potrzeba ziewania , które zastepuje pelny oddech). Bralem chyba wszystkie ssri i w zasadzie nic. Pierwsze 2 lata była tragedia , przez następne lata do tej pory ,zlagodnialo do stopnia ze funkcjonuje ,ale mecze się. Raz lepiej raz gorzej. Oczywiście lecze się w tym kontekście na nerwice lękowa. Niewazne... Moje pytanie jest inne. Lekarz zapisal mi teraz Pregabaline, nie biore już ssri. Chcialem zapytać czy jeśli regularnie uprawiam sport i przestrzegam rygorystycznie diety, to mogę być narażony na przytycie mimo wszystko ? Mam ogolnie wysportowana sylwetke, lec ostatnimi miesiącami się trochę "zapuscilem" i przytyłem 10kg. Teraz po 3mies diety i po powrocie do aktywności fizycznej prawie codziennie, wrocilem już prawie do normy. Ponawiam wiec pytanie co do przytycia na Pregabalinie. Czy to jest tak ze na każdego działa "tucząco"? Czy może np. wogole nie dzialac tuczaco ? Czy może działa tucząco na ludzi pasywnych sportowo i nie dbających o diete ?? dziekuje za odp z góry pzdr Michal S
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Dotyczy: Nerwica Dietetyka Psychologia Psychoterapia Aktywność fizyczna Sport Dieta

Czy takie zaburzenie depresyjne jest całkowicie do wyleczenia?

Witam. Zdiagnozowano u mnie zaburzenie depresyjno - lękowe. Zaczęłam leczenie farmakologiczne 2 miesiące temu lekiem Nexpram 20 mg i triticco. Leki te nie dawały żadnego efektu. Lek został zmieniony na setaloft zaczynam od najmniejszej dawki. Martwi mnie jednak fakt, że... Witam. Zdiagnozowano u mnie zaburzenie depresyjno - lękowe. Zaczęłam leczenie farmakologiczne 2 miesiące temu lekiem Nexpram 20 mg i triticco. Leki te nie dawały żadnego efektu. Lek został zmieniony na setaloft zaczynam od najmniejszej dawki. Martwi mnie jednak fakt, że przestałam się komunikować z rodziną, bardzo mało mówię, od lutego siedzę w domu, odizolowałam się od ludzi. Mam poważny problem ze skupieniem uwagi i z koncentracją. Proszę mi powiedzieć czy jeśli lek zacznie działać to będę więcej mówić (potrafię pół dnia nic nie mówić, bo po prostu nie wiem co, mam pustkę w głowie) czy problem jest we mnie i leki tu mało pomogą. Mam też duże problemy z logicznym mysleniem.I drugie pytanie czy takie zaburzenie jest całkowicie do wyleczenia? Proszę o odpowiedź i słowa wsparcia. Kobieta, 33 lata
odpowiada 3 ekspertów:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Mgr Ryszard Chłopek
Mgr Ryszard Chłopek
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz
Dotyczy: Nerwica Psychiatria Psychologia Psychoterapia Farmakoterapia Zaburzenia depresyjne Problemy z koncentracją

czy brak motywacji i zmęczenie minie?

Mam schizofrenię. Biorę leki od prawie trzech miesięcy, pomagają, ale mimo to odczuwam ciągłe zmęczenie w ciągu dnia i brak motywacji. Czy to minie, czy będę musiała z tym żyć całe życie?
odpowiada 2 ekspertów:
mgr Adam Zajączkowski
mgr Adam Zajączkowski
Mgr Magdalena Golicz
Mgr Magdalena Golicz
Dotyczy: Schizofrenia Interna Psychiatria Psychologia Psychoterapia Ciągłe zmęczenie Motywacja

Czy zmiana stylu życia, relaks, wiedza o ZL będzie silniejsza niż leki?

Witam! Mam zaburzenia lękowe. Od 5 lat biorę leki - fluwoksamina i gdy mam większy kryzys (3 w piec lat) benzo na miesiac, by się wyciszyc. Chodze na terapie. Ucze się radzic sobie z napadami. Moje pytanie - czy można... Witam! Mam zaburzenia lękowe. Od 5 lat biorę leki - fluwoksamina i gdy mam większy kryzys (3 w piec lat) benzo na miesiac, by się wyciszyc. Chodze na terapie. Ucze się radzic sobie z napadami. Moje pytanie - czy można oswoic się z ZL bez lekow? Chce miec dzieci i nauczyc się sama akceptowac lęk. Czy mam jakiś 'zły sklad' w mozgu, który bez leków nie da rady? Niedobory serotoniny, może za dużo kortyzolu? Czy zmiana stylu zycia, relaks, wiedza o ZL będzie silniejsza niz leki ktore przeciez jako ssri zmieniaja chemie mozgu?
odpowiada 2 ekspertów:
mgr Adam Zajączkowski
mgr Adam Zajączkowski
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Nerwica Psychiatria Psychologia Psychoterapia Mózg

Czy leki optymalizują na stałe poziom neuroprzekaźników?

Rozważam rozpoczęcie przyjmowania leków z rodziny SSRI. Zmagam się z lekką fobią społeczną i uogólnionymi stanami lękowymi. Stosuję psychoterapię, ale nie pozwala uwolnić się od fizjologicznego stanu lękowego. Czy stosowanie tych leków jest długotrwałe? Czy dzieli się je na... Rozważam rozpoczęcie przyjmowania leków z rodziny SSRI. Zmagam się z lekką fobią społeczną i uogólnionymi stanami lękowymi. Stosuję psychoterapię, ale nie pozwala uwolnić się od fizjologicznego stanu lękowego. Czy stosowanie tych leków jest długotrwałe? Czy dzieli się je na doraźne i stosowane długookresowo? Które z nich będą najlepsze w moim przypadku? Czy stosowanie tych leków wpłynie na stałą poprawę po odstawieniu - czy optymalizują one na stałe poziom neuroprzekaźników? A jeśli nie na stałe, to na ile? Jak często występują skutki uboczne?
odpowiada 1 ekspert:
mgr Adam Zajączkowski
mgr Adam Zajączkowski
Dotyczy: Fobie społeczne Fobie Psychologia Psychoterapia Stosowanie leków

Czy ugryzienie kota może zarazić mnie wścieklizną?

Witam, na początku zaznaczę że zaobserwowałem u siebie objawy hipochondrii :) na dodatek kocham zwierzęta i tu jest problem. Sąsiedzi mają kota, który wałęsa się całe dnie, a ja często go dokarmiam, ostatnio przyszedł trochę pogryziony i zaropiałym okiem, zlitowałem... Witam, na początku zaznaczę że zaobserwowałem u siebie objawy hipochondrii :) na dodatek kocham zwierzęta i tu jest problem. Sąsiedzi mają kota, który wałęsa się całe dnie, a ja często go dokarmiam, ostatnio przyszedł trochę pogryziony i zaropiałym okiem, zlitowałem się i dałem mu trochę jedzenia, jednak jadł tak łapczywie, że w ułamku sekundy dziabnął mnie kłem w kciuka, ranka jest niewielka wielkości ukucia szpilki i płytka, w ciągu minuty przemyłem rękę pod bieżącą wodą i odkaziłem octenseptem, jednak nie daje mi to spokoju, boję się że ten kot mógł mieć wściekliznę, a trochę wstydzę się iść do lekarza POZ z taką "ranką", lekarz weterynarii kazał obserwować kota przez 10-12 dni jak będzie żył to będzie znaczyć, że nie mógł zarażać. Czy moim przypadku istnieje ryzyko zarażenia?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Dotyczy: Hipochondria Wścieklizna Interna Psychiatria Psychologia Psychoterapia

Dlaczego mam myśli samobójcze, chociaż mam przyjaciół i rodzinę?

Mimo tego ze mam wielu przyjaciół dobra sytuacje w rodzinie i w szkole , mam mysli samobojcze i non stop mysle o smierci, zaczelo sie to od smierci babci z 3 miesiace temu. krazy mi to bez powodu w glowie i nie chce wyjsc.
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Dotyczy: Pogorszenie relacji z bliskimi Psychiatria Psychologia Psychoterapia Myśli samobójcze Załamanie nerwowe

Jak nie stracić syna homoseksualisty?

Witam, wiem już na 100 %ze mój mlodszy syn jest homoseksualny lat ,24. Bardzo sie boje o niego, bo wiem że on siebie nie akceptuje, ciągle mówi, ze nie powinien sie urodzić, po co ja go urodzilam, ciagle wspomina o... Witam, wiem już na 100 %ze mój mlodszy syn jest homoseksualny lat ,24. Bardzo sie boje o niego, bo wiem że on siebie nie akceptuje, ciągle mówi, ze nie powinien sie urodzić, po co ja go urodzilam, ciagle wspomina o śmierci. Jako mama jestem przerażona. On oczywiście nie wie, ze ja wiem o jego orientacji seksualnej. Strasznie sie o niego boję. Co mam robic. Pomóżcie, nie chce go stracić
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Joanna Lida
Mgr Joanna Lida
Dotyczy: Strata bliskiej osoby Brak akceptacji własnej orientacji seksualnej Psychologia Psychoterapia Dziecko Orientacje seksualne

Czy same leki są w stanie wyleczyć depresję?

Z ocd powstala mi depresja...czy same leki sa w stanie wyleczyc depresje,a w zwiazku z nerwica moglabym spokojnie uczestniczyc w psychoterapii poznawczej,tyle,ze bralam asentre,trittico,mozarin,faxolet i nie odczulam kompletnie nic....czemu tak
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Ryszard Chłopek
Mgr Ryszard Chłopek
Dotyczy: Depresja Nerwica Psychiatria Psychologia Psychoterapia
Patronaty
Zdrowie
Dziecko
Psychologia
Newsy
Ważne tematy