Twój przewodnik po zdrowiu

  1. Opisz swój problem. Pomożemy Ci znaleźć odpowiedź w bazie ponad miliona porad!
  2. Nie ma informacji, których szukasz? Wyślij pytanie do specjalisty.
Rozpocznij
7 6 6 , 6 8 3

odpowiedzi udzielonych przez naszych ekspertów

Rzetelnie + Bezpiecznie + Bezpłatnie

Zespół Aspergera: Pytania do specjalistów

Czy przy tej chorobie konieczne jest stosowanie neuroleptyków?

• W jakich sytuacjach należy przyjmować neuroleptyki przez osobę z zespołem aspergera? • Czy neuroleptyki mogą powodować osłabienie funkcji poznawczych i wpływać na iloraz inteligencji? • W jaki sposób neuroleptyki mogą wpłynąć na osobę z nerwicą lękową? •... • W jakich sytuacjach należy przyjmować neuroleptyki przez osobę z zespołem aspergera? • Czy neuroleptyki mogą powodować osłabienie funkcji poznawczych i wpływać na iloraz inteligencji? • W jaki sposób neuroleptyki mogą wpłynąć na osobę z nerwicą lękową? • Jeżeli pacjent ma następujące objawy - wykazuje nadmierną senność, brak energii, dzień spędza przebywając w łóżku, towarzyszy mu obojętność, przygnębienie - istnieje możliwość zdiagnozowania depresji? Muszę dodać, że objawy dotyczą mojej osoby, przyjmuję leki antydepresyjne, natomiast jedyne co udało mi się zauważyć, to ustąpienie ogólnego lęku. Lęk objawiał się w moim przypadku drżeniem rąk (czasami całego ciała), płaczem, zaczerwienieniem skóry, dusznościami (w niewielkim stopniu) oraz bardzo wysokim ciśnieniem. Nie została u mnie zdiagnozowana nerwica lękowa. Leki przyjmuję z uwagi na zaburzenia odżywiania.
odpowiada 1 ekspert:
 Redakcja abcZdrowie
Redakcja abcZdrowie

Czy moje objawy wskazują na autyzm?

Witam. Mam 23 lata i mam ogromne problemy ze sobą. Moim pytaniem jest: Czy ja mogę mieć autyzm? Odkąd pamiętam to od zawsze są ze mną problemy (szczególnie od przedszkola). Po pierwsze to chodzę do psychologa, który stwierdził, że... Witam. Mam 23 lata i mam ogromne problemy ze sobą. Moim pytaniem jest: Czy ja mogę mieć autyzm? Odkąd pamiętam to od zawsze są ze mną problemy (szczególnie od przedszkola). Po pierwsze to chodzę do psychologa, który stwierdził, że mam autyzm (i nie tylko). Rodzice zawsze myśleli, że z tej dziwności wyrosnę, a tak się nie stało. Od przedszkola miałem ogromne problemy w relacjach z rówieśnikami i z tego powodu przestałem tam chodzić. Właściwie to cały okres szkoły był dla mnie ciężki. Zawsze bałem się innych (szczególnie rówieśników). Jeśli miałem przyjaciół to też byli oni powiedzmy "inni". Od dziecka miałem obsesje na punkcie przedmiotów i zainteresowania astronomią i przyrodą. Od gimnazjum zacząłem mieć największe problemy (lęki, anoreksja, nerwica natręctw w silnej formie). Byłem straszny dla wszystkich. Wtedy kompletnie zamknąłem się w swoim świecie. W liceum trochę otworzyłem się na znajomości, ale nie było łatwo, a i tak czułem się jak kosmita. Po skończeniu szkoły utraciłem kontakty z nimi, bo po prostu nie umiem ich utrzymywać, bo nie wiem jak i się boję. Nie mam teraz nic, ani pracy, ani szkoły, jestem na utrzymaniu rodziców. Chodzę na terapię. Pani psycholog tak jak wcześniej napisałem stwierdziła u mnie: autyzm / zespół aspergera, silną depresję, fobię społeczną, lęk uogólniony, nerwice natręctw. Co gorsza okaleczam się i mam natrętne myśli samobójcze. Przed tym ostatnim powstrzymuje mnie tylko miłość do rodziców. Czy ta diagnoza autyzmu może być prawdziwa? Dodam, że oprócz tego co wyżej napisałem to mam też problem z kontaktem wzrokowym przy rozmowie, mam dziwne rytuały (sztywne zasady), boję się zmian. W miarę dobrze jedynie czuję się w rozmowie z rodzicami i najbliższą rodziną. Mimo, że wiele na to wskazuje to ja nadal mam wątpliwość.
odpowiada 1 ekspert:
 Marta Osińska-Białczyk
Marta Osińska-Białczyk

Czy mogę cierpieć na zespół Aspergera?

Witam serdecznie ! Chciałabym się spytać ,czy mogę cierpieć na Zespół Aspergera. Moja matka oraz ojciec tak właśnie podejrzewają, ale z racji tego, że panuje epidemia, nie pójdziemy do lekarza, dlatego pytam was. W szkole jestem sama, zupełnie sama.... Witam serdecznie ! Chciałabym się spytać ,czy mogę cierpieć na Zespół Aspergera. Moja matka oraz ojciec tak właśnie podejrzewają, ale z racji tego, że panuje epidemia, nie pójdziemy do lekarza, dlatego pytam was. W szkole jestem sama, zupełnie sama. Nie mam koleżanek ,kolegów, ani przyjaciół. Każdy mnie uważa za,, kujona'' albo za inną osobę, która nie pasuje do klasy. Uczę się dobrze i raczej nie mam problemów z większością przedmiotów z wyjątkiem historii. Łatwo i zarazem szybko zapamiętuję wiadomości z języka polskiego, angielskieg, a także z przedmiotów ścisłych. Nie rozumiem metafor i żartów albo trudno mi je zrozumieć, gorzej, gdy tłumaczę je dosłownie. Czasem mam mały problem z wycieraniem się ręcznikiem po kąpieli, ale daję radę. Nie przepadam za zmianami w moich ulubionych miejscach i otoczeniach ,jak np. Remont w kuchni po 1,5 roku przebywania w tej samej bez zmian. Mam trudności z poznawaniem nowych ludzi i jestem bardzo nieśmiała. Lubię dopilnować porządku w mojej szafie na ubrania, to znaczy, że bluzy i sukienki są oddzielone, posegregowane oraz wieszaki są równej odległości od siebie. Na co dzień mówię bardziej formalnie, niż potocznie i prawdopodobnie nie zrozumiem języka,, młodzieży'' .Czasami zdarza mi się uniknąć kontaktu wzrokowego. Lepiej mi się dogadać z osobami starszymi, niż z rówieśnikami. Uwielbiam rozmawiać tylko na jeden teman, to znaczy o szkole, nie mam innych tematów, które mogłyby kogoś obchodzić. Moje zainteresowania też są trochę nietypowe jak na nastolatkę, ponieważ interesuję się nanotechnologia, informatyką, robotyka, strukturą molekularną i mam w jakimś stopniu wiedzę na te tematy .Kiedyś nawet byłam zafiksowana techniką. Występują u mnie czynności rutynowe ,jak np. Jedzenie codziennie tostów na kolację zawsze po umyciu się, jeżdżenie tą samą drogą do szkoły, odsłanianie rolet, zasłon zaraz po wstaniu z łóżka. Mam problemy z pracą w grupie, a nawet w małej grupce, bo nie potrafię być samodzielna i serce mi szybciej bije jak słyszę, że to ja mam coś zrobić. Bardzo nie lubię w szkole wychowania fizycznego, ponieważ nie jestem fertyczna tak jak inne dziewczęta i to ja wychodzę zawsze na łamagę. Chodzę sztywna, więc nie potrafię tańczyć, wyginać się. Według mnie mam braki empatii. Trudno mi utrzymać z kimkolwiek rozmowę i rozpoznaję, że kogoś zanudzam. Mam zaburzenia obsesyjno-kompulsywne, ale nie zawsze. Łatwo mnie zdenerwować. Nie powiedziałambym, żebym miała jakiekolwiek zaburzenia mowy,bo prze trzy lata chodziłam do logopedy. To wszystko co chciałam przekazać i mam nadzieję, że ktoś mi pomoże albo doradzi. Pozdrawiam.
odpowiada 1 ekspert:
Lek. Aleksandra Witkowska
Lek. Aleksandra Witkowska

Cxy mój stan wskazuje na depresję?

Witam. Mam 23 lata i brak woli życia. Chodzę na terapię, na której dowiedziałem się o tym, że mam Zespół Aspergera (przez całe życie byłem "inny"). Moja codzienność to jest brak chęci do czegokolwiek (czasem mam chwilowy wzrost energii, ale... Witam. Mam 23 lata i brak woli życia. Chodzę na terapię, na której dowiedziałem się o tym, że mam Zespół Aspergera (przez całe życie byłem "inny"). Moja codzienność to jest brak chęci do czegokolwiek (czasem mam chwilowy wzrost energii, ale zawsze na krótko). Tak naprawdę to nie chcę mi się życ. Nie jestem w stanie funkcjonować w tym świecie przez skrajną fobię społeczną, brak woli i pustkę wewnętrzną. Żyję jeszcze, bo nie chcę rodzinie robić traumy, ale często jedyne o czym myślę to żeby zniknąć. Zdarzają się rzadko lepsze dni, ale i tak zawsze wiem, że wróci pustka i brak chęci do wszystkiego. Czy to depresja albo coś innego?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Łucja Fitchman
Mgr Łucja Fitchman

Czy mam przerwać psychoterapię?

Czy powinienem przerwać psychoterapię? Mam 22 lata, zdiagnozowano u mnie zaburzenia lękowo-depresyjne (początkowo podejrzewano zespół Aspergera), byłem jednokrotnie hospitalizowany psychiatrycznie, brałem masę leków: sertralinę, fluwoksaminę, mianserynę, alprazolam, kwetiapinę, klorazepat, olanzapinę, wenlafaksynę, klomipraminę, duloksetynę. Leki oczywiście w przypadku mojego... Czy powinienem przerwać psychoterapię? Mam 22 lata, zdiagnozowano u mnie zaburzenia lękowo-depresyjne (początkowo podejrzewano zespół Aspergera), byłem jednokrotnie hospitalizowany psychiatrycznie, brałem masę leków: sertralinę, fluwoksaminę, mianserynę, alprazolam, kwetiapinę, klorazepat, olanzapinę, wenlafaksynę, klomipraminę, duloksetynę. Leki oczywiście w przypadku mojego zaburzenia stanowią tylko "protezę", ale bez nich nie mam totalnie sił do życia. Obecnie jestem na maprotylinie, która mi pomaga. Od czasu kiedy zacząłem uczęszczać na psychoterapię psychodynamiczną ujawniły się lęki, pojawiły się napady lęku, co skłoniło lekarza do zmian w leczeniu farmakologicznym, później zaś pojawiły się koszmary senne, które trwały aż do momentu przerwania terapii. Nie chodzę na psychoterapię 2 tygodnie i jestem znacznie spokojniejszy, nie mam wahań nastroju ani myśli samobójczych. Czy źle prowadzona psychoterapia może tak szkodzić? Czy jest to moja wina? Bo oczywiście terapeuta broni się, mówiąc, że "nie każdy potrafi korzystać z psychoterapii". Jednak ja zamierzam podjąć się psychoterapii traum EMDR, ponieważ podejrzewam u siebie objawy PTSD, prawdopodobnie doświadczyłem traumy w relacji z mamą oraz z rówieśnikami - w koszmarach sennych często pojawiały się mroczne obrazy mojego podwórka, na którym bawiłem się z dziećmi, a także rozstąpiona ziemia, którą interpretuję jako podzielenie osobowości. Mam momenty, że moje wspomnienia z dzieciństwa i okresu dojrzewania się nie łączą, ponieważ bardzo się zmieniłem będąc nastolatkiem - doświadczyłem traumy, ponieważ jak miałem 11 lat zakolegowałem się z 7-8-letnimi dziećmi, dlatego że mieszkały blisko, ciężko mi było z nimi, wykorzystywali mnie, w pewnym momencie coś we mnie pękło, miałem 14 lat i zerwałem z nimi wszelkie kontakty. Było mi ciężko wrócić później do równowagi, pojawiło się nadmierne myślenie, że "się cofam w rozwoju" itd. Obecnie jednak jest lepiej, ale chciałbym móc to domknąć i rozwiązać na terapii traum. Czy taki rodzaj terapii będzie odpowiedni? Ponieważ psychodynamiczna mi chyba zaszkodziła.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Katarzyna Pigulska
Mgr Katarzyna Pigulska

Czy to zaburzenie ma podłoże genetyczne?

Dzień dobry, Bliska mi osoba, która ma formalnie stwierdzony zespół Aspergera, poddała się badaniu genetycznemu - kariotypowi molekularnemu, mikromacierzy CGH, sprawdzającemu mikrozmiany w genach (chromosomach), wykrywającemu m.in. mutacje znane jako te związane z autyzmem. Uzyskała wynik PRAWIDŁOWY. Stąd... Dzień dobry, Bliska mi osoba, która ma formalnie stwierdzony zespół Aspergera, poddała się badaniu genetycznemu - kariotypowi molekularnemu, mikromacierzy CGH, sprawdzającemu mikrozmiany w genach (chromosomach), wykrywającemu m.in. mutacje znane jako te związane z autyzmem. Uzyskała wynik PRAWIDŁOWY. Stąd pytanie, czy zaburzenie jakim jest u niej zespół Aspergera, nie ma podłoża genetycznego? Czy autyzm może rozwijać się bez nieprawidłowości w genach? Z góry dziękuję za każdą odpowiedź, Pozdrawiam.
odpowiada 1 ekspert:
mgr Zenona Tymecka
mgr Zenona Tymecka

Jak wyleczyć się z depresji w młodym wieku?

Od około 12-13 roku życia zmagam się z depresją. Od drugiej gimnazjum jestem pod opieką poradni psychiatrycznej. W tym okresie byłam badana pod kątem Zespołu Aspergera, zostałam zdiagnozowana z całościowymi zaburzeniami rozwoju. Zaznaczę jedynie, że powodem były u... Od około 12-13 roku życia zmagam się z depresją. Od drugiej gimnazjum jestem pod opieką poradni psychiatrycznej. W tym okresie byłam badana pod kątem Zespołu Aspergera, zostałam zdiagnozowana z całościowymi zaburzeniami rozwoju. Zaznaczę jedynie, że powodem były u mnie problemy z rówieśnikami, samookaleczałam się wtedy i szukałam sposobów na popełnienie samobójstwa. Moje leczenie polegało głównie na braniu leków zawierających serotoninę, nie mam od nich skutków ubocznych i pomagało mi to. Próbowałam również psychoterapii, w której przypadku głównym problemem były dla mnie dojazdy. Mniej więcej to wygląda tak, że miałam epizod depresyjny, zaczęłam brać leki i się polepszyło. Następnie epizod normalny (nie mylić z epizodem manii, po prostu czułam się w porządku, ale nie odczuwałam zbytniej euforii). Kolejno pojawiał się kolejny epizod depresyjny i tak w kółko. Najdłuższy okres bez okresu depresyjnego to najpewniej koniec 2 gimnazjum - początek 2 liceum. W liceum zaczęłam wychodzić na prostą. Pod koniec 2 liceum miałam kolejny epizod depresyjny i mimo, że w czasie wakacji/początku 3 liceum się udało, to podczas 3 liceum się bardziej zamknęłam w sobie. Obecnie jestem na 3 roku studiów logistycznych (szukałam kierunku/pracy pod kątem komfortu pracy, mimo wszystko jestem introwertyczką i tego raczej nie zmienię. Chciałam jednocześnie coś przyszłościowego i w czym można zarobić). Podczas sesji miałam sporo stresu. Bałam się, że nie zdam. Moje oceny były słabsze niż w poprzednich semestrach. Oczywiście mam epizod depresyjny. I naprawdę zdałam sobie sprawę, że moja aspołeczność/introwertyczność mocno utrudnia mi życie. Dzisiaj musiałam się udać na zaliczenie przedmiotu sama z grupy. Krótko przed rozpoczęciem zajęć zaczęłam płakać, drżeć że strachu, pot mnie obleciał i ciężko mi się oddychało. Podejrzewam, że mógł być to atak paniki. Niestety nie zdałam z dwóch przedmiotów, z czego jeden z nich był typowym przedmiotem "pracy w grupach", z którym normalny człowiek nie miałby problemu. Zastanawiałam się nad wzięciem urlopu dziekańskiego, ale z pomysłu jednak zrezygnowałam, gdyż by to jedynie wydłużyłoby moje studia, a pracodawca przeczytawszy o "dziurze" w CV zaraz byłby do mnie nieprzychylnie nastawiony. Oraz musiałabym ujawniać w dziekanacie, że mam problemy zdrowotne. Zastanawiałam się również nad psychoterapią, lecz w moim przypadkiem problemem jest ewentualny dojazd do miejsca i brak czasu spowodowany uczelnią.

Czy można stosować Rispolept przy autyzmie?

Dzień dobry, Chciałabym zapytać o stosowanie leku Rispolept w przypadku zaburzeń ze spektrum autyzmu. Znajoma mi osoba ma stwierdzony Zespół Aspergera i cierpi na nerwicę natręctw oraz silne lęki (lęk społeczny). Miewa też problemy ze skupieniem uwagi i napady... Dzień dobry, Chciałabym zapytać o stosowanie leku Rispolept w przypadku zaburzeń ze spektrum autyzmu. Znajoma mi osoba ma stwierdzony Zespół Aspergera i cierpi na nerwicę natręctw oraz silne lęki (lęk społeczny). Miewa też problemy ze skupieniem uwagi i napady kompulsywnych zakupów. Zażywa lek pod nazwą Rispolept i stąd moje pytanie, czy jest on skuteczny u osób dorosłych z taką przypadłością (ze spektrum autyzmu)... Dziękuję za każdą odpowiedź i pozdrawiam.
odpowiada 1 ekspert:
Lek. Aleksandra Witkowska
Lek. Aleksandra Witkowska

Jak pomóc dziecku z zespołem Aspergera?

Witam mam syna lat 10 z Zespołem Aspergera. Powrót do szkoły jest straszny z blachego powodu płaczę krzyczy chowa się pod ławkę. Codziennie dzwonią do mnie nauczyciele że mam zabrać syna że szkoły bo nie dają rady. Próbowałam już... Witam mam syna lat 10 z Zespołem Aspergera. Powrót do szkoły jest straszny z blachego powodu płaczę krzyczy chowa się pod ławkę. Codziennie dzwonią do mnie nauczyciele że mam zabrać syna że szkoły bo nie dają rady. Próbowałam już chyba wszystkiego od leków hydroksyzyna, concret rispolet nic nie pomaga po terapie Si psycholog terapia Tomatisa. Problem w tym że na lekcji Pani go nie wybierze pierwszego to wpada w szał i nie można do niego dotrzeć uspokaja się dopiero jak ja przychodzę ale pracuje mąż też jeszcze chwila to dostanę wypowiedzenie sam jestem na skraju. Syn jest bardzo inteligentny nauczył się sam czytać szybko dodawał duże lidzby z materiałem idzie bez problem czasem proszę synu jutro masz dyktando przypomnij się a on mamo ja wszystko wiem same 5 i 6. Chcem mu pomuc poradzić sobie z jego emocjami żeby tak nie płakał.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bartosz Neska
Mgr Bartosz Neska

Zespół Aspergera - Co można zrobić w takiej sytuacji?

Mam problem ze znajomymi. Wszyscy znamy się ze stowarzyszenia pomocy z Zespołem Aspergera i wszyscy go mamy (oprócz 2 wolontariuszy). Ostatnimi czasy jednak nasza przyjaźń zaczyna się sypać, gdyż kilka osób ma czasem "odpały" i jest bardzo opryskliwych dla innych,... Mam problem ze znajomymi. Wszyscy znamy się ze stowarzyszenia pomocy z Zespołem Aspergera i wszyscy go mamy (oprócz 2 wolontariuszy). Ostatnimi czasy jednak nasza przyjaźń zaczyna się sypać, gdyż kilka osób ma czasem "odpały" i jest bardzo opryskliwych dla innych, przez co rani inne osoby (dotknęło to m. in. mnie i mojego kolegę). Co można zrobić w tej sytuacji? Jak pomóc im, aby tego nie robiły?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Agnieszka Fiszer
Mgr Agnieszka Fiszer

Jaką jeszcze dokumentację powinnam dostarczyć?

Witam Syn ma stwierdzony Zespół Aspergera. Złożyłam wniosek wraz z zaświadczeniem lekarskim do Zespołu Orzekającego. Wniosek został do mnie odesłany z adnotacją by uzupełnić dokumentacje medyczne, gdzie mój syn nie był w szpitalu, nie miał specjalistycznych badań tylko lekarza... Witam Syn ma stwierdzony Zespół Aspergera. Złożyłam wniosek wraz z zaświadczeniem lekarskim do Zespołu Orzekającego. Wniosek został do mnie odesłany z adnotacją by uzupełnić dokumentacje medyczne, gdzie mój syn nie był w szpitalu, nie miał specjalistycznych badań tylko lekarza psychiatrę i zaświadczenie od tego lekarza dostarczyłam wraz z wnioskiem. Proszę o podpowiedź o jaką jeszcze dokumentacje może chodzić. Pozdrawiam

Dlaczego dziecko unika kontaktów z innymi?

Witam. Jestem mamą prawie 6letniej Igi, u której podejrzewa się zespół Aspergera z racji unikania kontaktu z dziećmi(opinia z psychologiczno-pedagogicznej, psychiatra nie potwierdził). W tej chwili corka ma terapie si i trening słuchowy Johansena. Chodzi 3 rok do przedszkola, z... Witam. Jestem mamą prawie 6letniej Igi, u której podejrzewa się zespół Aspergera z racji unikania kontaktu z dziećmi(opinia z psychologiczno-pedagogicznej, psychiatra nie potwierdził). W tej chwili corka ma terapie si i trening słuchowy Johansena. Chodzi 3 rok do przedszkola, z tym ze pierwsze dwa lata chodziła rzadko z racji ciągłych infekcji. Adaptacja w przedszkolu była trudna, mloda zazwyczaj siedziała przy stoliku i płakała. Teraz to się poprawiło, bawi się z dziećmi, uczestniczy w zajęciach, Panie ją chwalą i mówią ze jest grzeczna. Za to od grudnia mamy coraz więcej problemów z zachowaniem w domu. Jest bunt o wszystko, rano wyjście do przedszkola to był dramat, krzyk, piski, problem z ubraniem, uczesaniem włosów. Jednak udało się to opanować po ingerencji Pani z przedszkola, ktora wyznaczyła Idze godzinę 7-40 na moment przyjścia do przedszkola. Problemy z włosami zaczęły się nasilać. Iga wstaje rano prosi o zrobienie kitki, po czym zrywa ją i prosi o ponowne uczesanie bo nie vedzie chodzić w opuszczonych włosach. Nie pomaga robienie raz, kilka albo kilkadziesiąt razy. Kiedy ma rozpuszczone wlosy a ja ja ignoruje i nie robie kitki to jest furia, agresja slowna i fizyczna w stosunku do mnie i męża. Byliśmy u fryzjera skrócić włosy nie pomogło, Pani psycholog tez nie pomogła. Doszło juz do tego ze z powodu tych włosów rezygnuje z wyjścia na dwór, na rower, zrezygnowała nawet z jazdy konnej... Dodam że jak musimy wyjść np. Do lekarza to robie jej kitke zakładam czapke i wypycham za drzwi zeby nie zdążyła się rozloscic i wpaść w szał. Jak jest ktoś obcy w domu albo jest w miejscu publicznym potrafi się opanować ale chodzi wtedy w kitku sztywna i zgarbiona. Wystarczy wejść do domu, zrywa kitke i od nowa. Próbowaliśmy prośbą, groźbą, nagrodą, karą, rozmowami,nic nie pomaga. Pytana co się dzieje nie wie co, nie wie dlaczego tak się dzieje. Często w złości mówi że ma nas dosyć, ma dosyć wszystkiego, nie chce się ubrać, umyć. Mamtez wrażenie że podczas tych ataków ma powiększone źrenice. Za tydzień mamy wizytę u neurologa, ale widzimy ze stan córki się pogarsza, wpada w takie jakby opętanie, amok. Nasze całe życie wywróciło się do góry nogami. Czy to nerwica? Fobia? Obsesja? Choroba psychiczna? Z góry dziękuję za każdą odpowiedź.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bartosz Neska
Mgr Bartosz Neska

Czy zespół Aspergera jest kategorią niepełnosprawności?

Mój partner ma 40 lat. Jest inteligentny i po studiach, jednak z powodu jak mówi ma stwierdzony zespół Asperger'a z lekkim autyzmem. Z tego powodu odnajduje sie jedynie w pracach fizycznych w hipermarkecie. Twierdzi, że nie ma orzeczenia o... Mój partner ma 40 lat. Jest inteligentny i po studiach, jednak z powodu jak mówi ma stwierdzony zespół Asperger'a z lekkim autyzmem. Z tego powodu odnajduje sie jedynie w pracach fizycznych w hipermarkecie. Twierdzi, że nie ma orzeczenia o niepełnosprawności, jednak po adresie jego firmy pośredniczącej można wyczytać, że zatrudnia ona tylko niepełnosprawnych. Czy Asperger oznacza niepełnosprawność ?
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Bartosz Neska
Mgr Bartosz Neska
Mgr Dorota Nowacka
Mgr Dorota Nowacka

Czy to może być objaw jakieś poważnej choroby?

Dzień dobry, jestem osobą bardzo wrażliwą, cierpiącą od dzieciństwa na lekki zespół Aspergera i zaburzenia obsesyjno-kompulsywne. Jesienią ubiegłego roku przeżyłem silny stres związany z niemożnością zniesienia natłoku natręctw myślowych. Zarówno przed tym zdarzeniem, jak i po nim zdarzało mi się... Dzień dobry, jestem osobą bardzo wrażliwą, cierpiącą od dzieciństwa na lekki zespół Aspergera i zaburzenia obsesyjno-kompulsywne. Jesienią ubiegłego roku przeżyłem silny stres związany z niemożnością zniesienia natłoku natręctw myślowych. Zarówno przed tym zdarzeniem, jak i po nim zdarzało mi się miewać natrętne obrazy w głowie. Po jakimś czasie jednak znikały. Teraz mam jednak pewne wątpliwości, gdyż mam taką dziwną myśl, że jeden z tych obrazów utkwił mi w głowie w miejscu, w którym miewam nerwoból. Trudno jest mi nie myśleć o tym, ale staram się sobie tłumaczyć, że to nieprawda, że to tylko myśl natrętne i nic mi tam nie utknęło. Niemniej jednak boję się, że może to być objaw jakiejś poważnej choroby, gdyż nie mogę zapomnieć o tej myśli u wzbudza we mnie lęk i strach. Jestem pod opieką psychologa i psychiatry, przyjmuję Aciprex 10 mg dwa razy dziennie. Nie chciałbym brać dodatkowych leków, być może istnieje jednak jakiś sposób, bym wyperswadował sobie nierealność tego wrażenia i nie wracał więcej do tej myśli? Z góry dziękuję za odpowiedzi.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Dorota Nowacka
Mgr Dorota Nowacka

Jak pomóc osobie z zespołem Aspergera?

Dzień Dobry Przychodzę z zapytaniem o mojego 7-letniego brata z Zespołem Aspergera diagnoza nastąpiła w tym roku ma opinie w szkole i nauczyciela który mu pomaga, lecz bardzo martwi mnie fakt iż brat ma problemy z szybkim samodzielnym ubieraniem się... Dzień Dobry Przychodzę z zapytaniem o mojego 7-letniego brata z Zespołem Aspergera diagnoza nastąpiła w tym roku ma opinie w szkole i nauczyciela który mu pomaga, lecz bardzo martwi mnie fakt iż brat ma problemy z szybkim samodzielnym ubieraniem się nie ma nacisku w ręce gdy pisze (gdy nie pokaże się mu co ma robić to nje będzie potrafił natomiast gdy od niego się odchodzi dekoncentruje się i nie potrafi sam) tak samo ponieważ nie ma nacisku w ręce ktoś musi mu trzymać ołówek aby potrafił napisac bo gdy tego się nie robi to nie ma nacisku w ręce dodam że jest leworęczny tak samo z butami też ciężko mu je ubrać i ma problem z logicznym myśleniem np gdy jest w szkole to nie wpadnie na to aby wypakować książki naprawdę co mogę zrobić aby on poprawił swoje zachowanie lub sposób bycia dodam, że moja mama jest bardzo nadopiekuńcza i gdy próbuje żeby brat sam spróbował na przykład ubrać buty mówi żebym go nie męczyła a ja chce mu pomoc oraz chce się dowiedzieć czy brat będzie normalnie funkcjonował w przyszłości przepraszam że jest to tak chaotyczne ale naprawdę martwię się i myślę o tym na każdym kroku
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Dorota Nowacka
Mgr Dorota Nowacka

Czy to są główne wyznaczniki Zespołu Aspargera?

Po jakich objawach można stwierdzić zespół Aspargera? Dzień dobry. Mam pytanie dotyczące Zespołu Aspergera. Czy do zdiagnozowania tego u osoby dorosłej (K. 30 ) potrzebne są wszystkie objawy, czy kilka? Czy muszą być charakterystyczne, np: -powtarzalność tych samych czynności, ruchów,... Po jakich objawach można stwierdzić zespół Aspargera? Dzień dobry. Mam pytanie dotyczące Zespołu Aspergera. Czy do zdiagnozowania tego u osoby dorosłej (K. 30 ) potrzebne są wszystkie objawy, czy kilka? Czy muszą być charakterystyczne, np: -powtarzalność tych samych czynności, ruchów, itd , określony schemat, nietypowe zainteresowania, problem ze zrozumieniem np przenośni, żartów, dokładne zapamiętywanie np dat z godziną i dniem tygodnia, szczegółowe. Czy to są główne wyznaczniki Zespołu Aspergera?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bartosz Neska
Mgr Bartosz Neska

Czy moje 3-letnie dziecko może mieć zespół Aspergera?

Witam, mój syn w lipcu skończy 3 latka i mam pewne obawy co do jego rozwoju. Synek urodził się w 36 t.c. przez cc. Może zacznę od tego co synek potrafi: nie ma problemu z mową właściwie to wcześnie zaczął... Witam, mój syn w lipcu skończy 3 latka i mam pewne obawy co do jego rozwoju. Synek urodził się w 36 t.c. przez cc. Może zacznę od tego co synek potrafi: nie ma problemu z mową właściwie to wcześnie zaczął mówić miał około 1,5 roku jak wypowiadał pierwsze słowa, potrafi bawić się "na niby", mówi papa, bardzo lubi się przytulać, sam załatwia potrzeby fizjologiczne na nocniku, wykonuje polecania, wskazuje palcem, jest kontakt wzrokowy, mamy wspólne pole uwagi, ogólnie rozwój ruchowy w porządku, jeżdzi na rowerku biegowym choć pózno usiadł (miał około 10 miesięcy) a chodzić zaczął jak miał około 15 miesięcy, potrafi odpowiedzieć na pytanie gdzie był (np. na spacerze) i co robił, co widział. W złobku nie mieli z nim problemów z tym, że synek potrzebował trochę czasu żeby się tam zaadaptować i "rozkręcić", spełniał polecenia Pań i nie miały co do niego zastrzeżeń. To co mnie niepokoi to zadawanie pytań, na które zna odpowiedź, potrafi zapytać gdzie mieszka babcia a doskonale o tym wie gdzie mieszka, zadaje pytania dlaczego był zły w danej sytuacji, dlaczego wieje wiatr (kilka dni wczesniej uzyskał odpowiedź dlaczego) ogólnie w ciągu dnia zadaje dużo pytań. Ponadto synek jest zafiksowany na punkcie aut. Bardzo lubi je oglądać gdy idziemy na spacer, pytać o nazwy. W domu układa samochodziki, bawi się nimi ale nie jest to jedyna zabawa, którą preferuje. Usatwia samochody na różne sposoby również w rządku ale nie zawsze i zwykle jest to jego sposób parkowania aut (nie jest to taki bezcelowe układanie), opowiada mi że sobie zaparkowały, woła żeby mi pokazać jak ładnie poukładał samochody. Poza tym synek jest wrażliwym dzieckiem, szybko się denerwuje ale tez po wytlumaczeniu sytuacji dlaczego czegoś nie dostał, dlaczego tak wyszło rozumie i szybko ta histeria/złość mija. Wyczytałam, ze zadawanie pytań na które zna odpowiedz jest charakterystyczne dla zespołu Aspergera. Czy tak naprawdę jest czy on sobie utrwala wiedzę? sama nie wiem co o tym myśleć, będę wdzięczna za każdą wskazówkę.
odpowiada 1 ekspert:
Lek. Aleksandra Witkowska
Lek. Aleksandra Witkowska

Czy lekarz rodzinny może dać skierowanie do szpitala psychiatrycznego?

Moja 10 letnia córka ma zespół Aspergera.Od 2 tygodni codziennie wpada w szał, awanturuje się i jest bardzo agresywna. Grozi ze zabije siebie albo siostrę. Już siedziała na parapecie zewnętrznym okna. Leki które otrzymuje ( medikinet)nie działają. Bardzo się... Moja 10 letnia córka ma zespół Aspergera.Od 2 tygodni codziennie wpada w szał, awanturuje się i jest bardzo agresywna. Grozi ze zabije siebie albo siostrę. Już siedziała na parapecie zewnętrznym okna. Leki które otrzymuje ( medikinet)nie działają. Bardzo się o nią boję i chciałabym ja do szpitala wysłać na obserwacje. Czy lekarz rodzinny może nam dać skierowanie do szpitala psychiatrycznego?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Dawid Karol Kołodziej
Mgr Dawid Karol Kołodziej

Czy mogę mieć zespół Aspergera mając 31 lat?

Od zawsze czułem, że nie do końca wpasowuję się w "ogół społeczeństwa". Z czasem dowiedziałem się, że istnieje coś takiego jak introwertyzm i od razu wiedziałem, że to określenie na mnie. Mówię o sobie, że jestem niekomunikatywnym, aspołecznym introwertykiem, ale... Od zawsze czułem, że nie do końca wpasowuję się w "ogół społeczeństwa". Z czasem dowiedziałem się, że istnieje coś takiego jak introwertyzm i od razu wiedziałem, że to określenie na mnie. Mówię o sobie, że jestem niekomunikatywnym, aspołecznym introwertykiem, ale kilka dni temu coś mnie tknęło i zacząłem się mocno zastanawiać czy może to syndrom Aspergera. Część objawów pasuje: nie potrafię nawiązać i podtrzymać rozmowy; nie lubię rozmawiać przez telefon, często nie odbieram, nawet od znajomych numerów; od samego myślenia, że muszę coś załatwić urzędowego, czy w pracy bardziej oficjalnie, przewraca mi się w żołądku; unikam jak mogę współlokatorów; dopiero 2 lata temu udało mi się z kimś zaprzyjaźnić, ale to tylko dzięki temu, że ona uparcie, przez rok, dążyła żeby się do mnie zbliżyć; nigdy nie byłem w związku; oprócz tej jednej przyjaciółki, mam jedną znajomą z którą czasami piszę, ale nie mam ochoty się zobaczyć; krępuje mnie robienie czegokolwiek przy kimkolwiek; często planuję rozmowy, odtwarzam w głowie rozmowy z przeszłości i zastanawiam się co mogłem wtedy powiedzieć; mam problem z wyobraźnią; w szkole zawsze miałem problem z przedmiotami humanistycznymi, nigdy nie potrafiłem niczego wywnioskować z tekstu, zinterpretować utworu; z matematyką nie mam problemu, wygrywałem konkursy; mam stwierdzoną dysgrafię, wg PPP z powodu lateralizacji skrzyżowanej; nie funkcjonuję pod bezpośrednią presją, gadam głupoty, nie potrafię robić rzeczy, które robiłem wcześniej setki razy; nie potrafię niczego nikomu wytłumaczyć, od razu denerwuję się, że ktoś nie rozumie czegoś co dla mnie jest oczywiste; zwracam uwagę na i zapapiętuję mało istotne szczegóły; nie potrafię grać w żadną grę zespołową; potrzebuję chwili, aby rozróżnić strony prawa - lewa; nie potrafię pracować w grupie. Z drugiej strony: nie problemu z kontaktem wzrokowym; nie biorę wszystkiego dosłownie; mam poczucie humoru, chociaż nie potrafię opowiadać kawałów; w szkole byłem raczej lubiany, chociaż były to znajomości bardzo powierzchowne; przestrzegam konwenansów; nie mam jakiś szczególnych zainteresowań; nie potrzebuję rutyn by sprawnie funkcjonować; lubię fikcję: filmy, seriale i książki(choć czytam mało) ale nie potrafię powiedzieć co twórca chciał przekazać odbiorcy; nie mam żadnych OCD. Wiem, że aby cokolwiek potwierdzić musiałbym udać się do specjalisty, pewnie nie jednego, ale na to się nie zanosi. Robiłem test AQ kilkukrotnie z różnymi wynikami(trudno odnieść mi się do niektórych pytań) - wyniki oscylowały gdzieś na granicy podejżenia ZA. Czy to Asperger, skrajny introwertyzm, a może coś innego?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Magdalena Klekotko
Mgr Magdalena Klekotko

Po jakich objawach można stwierdzić zespół Aspargera?

Dzień dobry. Mam pytanie dotyczące Zespołu Aspergera. Czy do zdiagnozowania tego u osoby dorosłej (K. 30 ) potrzebne są wszystkie objawy, czy kilka?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bartosz Neska
Mgr Bartosz Neska
Patronaty