Twój przewodnik po zdrowiu

  1. Opisz swój problem. Pomożemy Ci znaleźć odpowiedź w bazie ponad miliona porad!
  2. Nie ma informacji, których szukasz? Wyślij pytanie do specjalisty.
Rozpocznij
7 6 6 , 7 3 6

odpowiedzi udzielonych przez naszych ekspertów

Rzetelnie + Bezpiecznie + Bezpłatnie

Psychologia: Pytania do specjalistów

Co robić, jeśli mój mężczyzna unika seksu?

Mój facet boi się sexu w związku z tym że od pewnego czasu mówię o ciąży, wcześniej pragnął mieć dzieci ze mną. A nawet ostatnio już nie rozmawiamy ze sobą, bo zaczęłam mu tlumacxyc zeby sie nie bał. Co robić?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Agnieszka Fiszer
Mgr Agnieszka Fiszer
Dotyczy: Seksuologia Psychologia

Jak mogę poprawić relacje z mamą?

Moja mama ma bardzo odpowiedzialna stresująca prace. W domu jest wymagająca wobec siebie i innych. Ja ze względu na niepełnosprawność ciężka nie pracuje siedzę w domu. Mama kiedy ma ciężki dzień w pracy Zaczyna wymówki. nic nie robisz snujesz się... Moja mama ma bardzo odpowiedzialna stresująca prace. W domu jest wymagająca wobec siebie i innych. Ja ze względu na niepełnosprawność ciężka nie pracuje siedzę w domu. Mama kiedy ma ciężki dzień w pracy Zaczyna wymówki. nic nie robisz snujesz się słabo chodzisz jesteś za mało samodzielna . Jednak umyka jej dużo rzeczy domowych z braku czasu Podobne zarzuty ma do taty czyli męża ze robi niewiele a tyle jest pracy. Staram się ja zrozumieć ale przykro mi kiedy mówi takie rzeczy. Staram się być samodzielna Duzo osób w tym mój fizjoterapeuta nowi wprost do mamy ze jestem wartościowa pracowita . Ona zawsze wie lepiej Co robić psycholog radzi się nie przejmować bo trudno zmienić charakter niestety
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Monika Opszalska
Mgr Monika Opszalska
Dotyczy: Psychologia Relacje z partnerem Relacje

Co mogą znaczyć moje problemy z określeniem swojej orientacji seksualnej?

Moje pytanie jest odnośnie orientacji seksualnej której nie potrafię określić. Od zawsze byłam hetero czułam się tak zawsze podobali mi się chlopcy, nigdy nie czułam że mogłabym być homo.Od kilku miesięcy zastanawiam się jakiej orientacji jestem. Zaczęło się od tego... Moje pytanie jest odnośnie orientacji seksualnej której nie potrafię określić. Od zawsze byłam hetero czułam się tak zawsze podobali mi się chlopcy, nigdy nie czułam że mogłabym być homo.Od kilku miesięcy zastanawiam się jakiej orientacji jestem. Zaczęło się od tego że przed maturą zaczęłam mieć sny erotyczne z udziałem kobiet całowanie nawet seks. I od tego momentu zaczęłam się zastanawiać czy wszystko jest ze mną w porządku czy jestem w pełni hetero. Zaczęłam popadać w histerię ciągle się nad tym zastanawiać, nigdy nie myślałam nad kobietą w taki sposób żeby być z nią w związku czy coś innego nie postrzegałam jako partnerki na życie. Podziwiałam sylwetkę kobiet ponieważ zazdroszczę i że ooo chciałabym mieć taką sylwetkę pupę jak ona. Nie czuję przy kobiecie motylków nie zachowuję się dziwnie jest to stosunek czysto koleżeński. Jestem ciekawa jak wygląda seks tzn niektóre pozycję z kobietą, ale to czysta ciekawość która chciałabym spróbować ale tego nie zrobię.Od zawsze podobali mi się panowie, jestem w związku z chłopakiem jest mi z nim Dobrze chociaż jest to związek na odległość. Ciągle o tym.mysle płacze i zadaje sobie pytanie czy nią jestem czy też nie. Kiedyś miałam takie coś w głowie taki naskok że mogę nią być zapatrzyłam się wtedy na piersi,ale minęło byłam zakochana w chłopaku podniecał mnie tak samo inni chłopcy, mój chłopak też mnie podnieca, ale myślenie o tym spędza mi sen z powiek i zaczynam wręcz świrować i o tym ciągle myśleć. Chciałabym mieć dziecko męża ślub a tu pojawia się takie myślenie. Nie wiem co mam robić czy to jest skok rozwojowy dojrzewania i klasyfikacji. Czy już świruje. Kocham swojego chłopaka. Robiłam nawet testy na orientację iplasuje się pomiędzy zero a 1 w tabeli naczytałam się już tyle rzeczy w internecie, sprawdzałam sennik czytałam czy to normalne że zaczęłam jeszcze bardziej popadać w depresję. Nie wyobrażam sobie bycia z kobietą nawet nie jestem sobie w stanie wyobrazić seksu ani pocałunku. Kiedyś nawet myślałam że co byk zrobiła jakby zakochała się we mnie lesbijka i że to nie możliwe. Czy natrętne myślenie o tym może sprawiać czy też sobie to wmawiam i szaleje. Jakbym była les to bym nie podniecała się przy dotyku męskim nie podniecali mnie mężczyźni. Czy sny mogą być oznaką orientacji czy to normalne ?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Katarzyna Kulczycka
Mgr Katarzyna Kulczycka
Dotyczy: Seksuologia Psychologia Orientacje seksualne

Jak radzić sobie po stracie bliskiej osoby?

Witam,w ubiegłym roku zmarła moja mama,zmarła w moim domu przy mnie.Od tamtej pory czuje się nieswojo,najgorzej jest w nocy,sama nie chodzę podmu,a w sypialni pali się lampka.Lekarz rodzinny wypisał mi Trittico,biorę na noc trochę lepiej spie,ale budzą mnie kolory na... Witam,w ubiegłym roku zmarła moja mama,zmarła w moim domu przy mnie.Od tamtej pory czuje się nieswojo,najgorzej jest w nocy,sama nie chodzę podmu,a w sypialni pali się lampka.Lekarz rodzinny wypisał mi Trittico,biorę na noc trochę lepiej spie,ale budzą mnie kolory na ścianach i kłębki nitek.W dzień moje zachowanie jest normalne,ale gdy zbliża się noc zaczynam się bać snu.Caly czas mam przed oczami mamę i moment samej śmierci mama często mi się śni.Czy to jest czas żałoby,czy ja podam w jakąś chorobę.Pozdrawiam.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Agnieszka Fiszer
Mgr Agnieszka Fiszer
Dotyczy: Strata bliskiej osoby Psychologia Medycyna rodzinna Żałoba i strata

Z czego może wynikać bałaganiarstwo mojego syna?

Witam serdecznie. mam problem z 23-letnim synem. Jest okropnym bałaganiarzem. Nie pomagają prośby, rozmowy, grozby. Syn urodziła się przez cesarskie cięcie z powodu wypadnięcia pępowiny. Czasem jego zachowania są nieadekwatne do swojego wieku. Czy problem bałaganiarstwa może mieć inne podłoże niż lenistwo? Jak mogę pomóc synowi? Pozdrawiam serdecznie, Karina
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Agnieszka Fiszer
Mgr Agnieszka Fiszer
Dotyczy: Psychologia

Jak znaleźć w sobie motywację?

Jak radzić sobie z brakiem motywacji?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Psychologia Motywacja

Jak radzić sobie z bardzo szybkim denerwowaniem się?

Witam, mam 20 lat, pracuje w restauracji Mc donalds, ostatnio zdarzyła się przykra sytuacja, ponieważ mąż kobiety która składała zamówienie mnie obraził, powiedział że jestem,, zasranym kasjerem,, ja momentalnie się zaczałem trzęś, gdy przyszli do zapłaty poprosiłem mężczyznę by mi... Witam, mam 20 lat, pracuje w restauracji Mc donalds, ostatnio zdarzyła się przykra sytuacja, ponieważ mąż kobiety która składała zamówienie mnie obraził, powiedział że jestem,, zasranym kasjerem,, ja momentalnie się zaczałem trzęś, gdy przyszli do zapłaty poprosiłem mężczyznę by mi spojrzał w oczy i powtórzył, a on powtórzył, zaraz jak odeszli się rozpłakałem, i tu moje pytanie, jak mam na to zaradzić, bardzo szybko się denerwuje, stresuje, nawet jak coś mi nie wyjdzie przez pomyłkę robię się zaraz czerwony, jak ktoś mnie obrazi czy zaczyna kłócić zaraz są nerwy, nie wiem co mam mówić, czy to trws, czy wrażliwość, pomijając fakt że wiem że nie można się takimi wydarzeniami przejmować ale nie mam nad tym kontroli (długi okres czasu miałem tiki nerwowe ale z wiekiem dojrzewania ustąpiły)
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Monika Opszalska
Mgr Monika Opszalska
Dotyczy: Histeria Psychologia

Jak mogę poprawić relacje z mężem?

Nie radzę sobie z problemami w związku, straciłam zaufanie do męża, jestem dla niego obojętna, cały dom na mojej głowie. Strasznie mnie męczy już ta sytuacją, co powinnam zrobić?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Monika Opszalska
Mgr Monika Opszalska
Dotyczy: Psychologia Relacje z partnerem

Czy jest problem natury psychicznej?

Witam, mam 20 lat. Od około 6 miesięcy borykam się z nieprzyjemnymi dolegliwościami. Wszystko zaczęło się od ataków paniki (tak sądzę). Zawsze kiedy wsiadałem do autobusu, do galerii, czy wracałem sam w otwartej przestrzeni bez ludzi to mój oddech stawał... Witam, mam 20 lat. Od około 6 miesięcy borykam się z nieprzyjemnymi dolegliwościami. Wszystko zaczęło się od ataków paniki (tak sądzę). Zawsze kiedy wsiadałem do autobusu, do galerii, czy wracałem sam w otwartej przestrzeni bez ludzi to mój oddech stawał się szybki, chciałem jak najszybciej dostać się do domu, zdarzało się że zaczynałem po prostu biec, aby jak najszybciej trafić do domu. W między czasie zaczęły mi mrowić usta, trwało to raczej napadowo (nie zawsze łączyło się to z atakami paniki). Zacząłem bardziej obserwować swoje ciało, mrowienie przeszło również na prawy policzek, również napadowo, trwa to od kilku do kilkunastu minut. Zdarza się że nie odczuwam tego nawet kilka dni, później znów wraca. Miałem okres, że z rana czułem zatkanie gardła, spływanie wydzieliny, około 2 godziny po przebudzeniu to ustępowało.( poszedłem wtedy do internisty prywatnie, powiedział że wszystko jest w porządku i dostałem coś na gardło. Dodam również, że jestem alergikiem, mam alergie na roztocza kurzu i pylki traw. Następny epizod to zatkany nos, raz jedna dziurka, raz druga, wydaje mi się że wtedy tak się tym przejąłem, że moje mrowienie twarzy na długi czas ustąpiło. Poszedłem do laryngologa, stwierdzono naczynioruchowe zapalenie błony śluzowej nosa, dostałem steryd który używałem około miesiąc. (dziś juz jest lepiej, oddycham dobrze, bo po o tym nie myślę). W okresie jesiennym zauważyłem u siebie powiększony wezel chłonny, albo wezly w kącie żuchwy po prawej stronie. Dodam, że w tym miejscu mam zatrzymana do połowy ósemke, która dotyka zęba obok. Czy to może być od tego? Ta ósemka już od dłuższego czasu nie chce się wyżynać. Czuję silny lęk przed chorobą nowotworową, cały cza o tym myślę, cały czas dostaje ataków paniki, mam problemy ze snem, miewam koszmary i na niczym innym się nie mogę skupić, a trwa to już ponad pół roku. Trzęsą mi się ręce i nogi, znowu standard, kiedy o tym zapomnę albo jestem wśród znajomych to moje dolegliwości znikają, nie myślę o nich. Cały czas mi się przelewa w brzuchu, mam wzdęcia, czuję się strasznie psychicznie i nie wiem co mam robić. Podejrzewam, że to jest problem natury psychicznej, wiele na to wskazuje ale jednak mam z tyłu głowy, że jestem na coś poważnie chory, że umrę, boje się zasnąć, są momenty kiedy trzęsę się z tego strachu. Proszę o poradę, z góry dziękuję.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz
Dotyczy: Drżenie rąk Wzdęcia brzucha Zaburzenia snu Ataki paniki Drętwienia i mrowienia Interna Psychiatria Psychologia Psychoterapia Powiększone węzły chłonne

Czy są skuteczniejsze leki na moje schorzenia?

Mam 30 lat od 11 lecze sie na nerwice natrectw mam lek setaloft oraz faxolet jednak nie odczuwam poprawy nadal pojawiaja sie natretne mysli i zachowania czy sa skuteczniejsze leki na to schorzenie?
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Monika Opszalska
Mgr Monika Opszalska
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz
Dotyczy: Natrętne myśli Nerwica natręctw Nerwica Psychiatria Psychologia Psychoterapia

W jaki sposób mogę radzić sobie z takim przygnębieniem i lękiem?

Mam 21 lat i często czuje się przygnębiony, nie widzę sensu życia i wszystko wydaje mi się jałowe. Dodatkowo odczuwam strach przed ludźmi i np przed rozmową przez telefon muszę sobie wszystko dokładnie wymyślić co powiedzieć i w jaki sposób.... Mam 21 lat i często czuje się przygnębiony, nie widzę sensu życia i wszystko wydaje mi się jałowe. Dodatkowo odczuwam strach przed ludźmi i np przed rozmową przez telefon muszę sobie wszystko dokładnie wymyślić co powiedzieć i w jaki sposób. Często zdarza mi się ze mój głos drży lub nie mam siły nic powiedzieć. Boje się nawet jeździć samochodem chyba że nikt mnie nie obserwuje lub nie jedzie za mną. W jaki sposób mogę sobie z tym radzić?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz
Dotyczy: Lęk Psychiatria Psychologia

Jak powiedzieć rodzicom o przeprowadzce?

Witam. Nie wiem jak powiedzieć rodzicom o przeprowadzce, mam 18 lat, od przyszłego roku chce przeprowadzić się do miejscowości mojego chłopaka, razem jesteśmy już 2 lata i planujemy wspólną przyszłość, mam tam rodzinę u której mam zapewnione lokum. Nie radzę... Witam. Nie wiem jak powiedzieć rodzicom o przeprowadzce, mam 18 lat, od przyszłego roku chce przeprowadzić się do miejscowości mojego chłopaka, razem jesteśmy już 2 lata i planujemy wspólną przyszłość, mam tam rodzinę u której mam zapewnione lokum. Nie radzę sobie z problemami w domu i w szkole, relacje z rodzicami nie są za dobre, jedynym wsparciem jest mój chłopak i moim jedynym marzeniem jest to aby przestać do siebie dojeżdżać. Nie wiem jak powiedzieć o tym rodzicom bo moja mama uważa się za najważniejszą na świecie i że nie dam sobie bez niej rady, co nie jest prawda, bo przyjeżdżając do chłopaka, mieszkając z nim kilka tygodni świetnie daje sobie radę. Co mam robić? Dodam również że ta przeprowadzka to jedyny sposób na to żeby zająć się nauką, w domu nie jest to możliwe przez ciągłe problemy i kłótnie rodziców, zostaje mi tylko czekanie na przyjazd chłopaka który to wsyztsko załagodzi.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Monika Opszalska
Mgr Monika Opszalska
Dotyczy: Psychologia Relacje z rodzicami i teściami

Co może znaczyć ten stan obojętności?

Czuje pustkę. Jestem bardzo rozdrażnienia i zirytowana. Jak coś nie jest tak jak chce jestem zła zawiedziona. Czuje ze nic nie ma sensu myśle sobie ze będzie lato będzie ładna pogoda pójdę na spacer na lody a chwile później myśle... Czuje pustkę. Jestem bardzo rozdrażnienia i zirytowana. Jak coś nie jest tak jak chce jestem zła zawiedziona. Czuje ze nic nie ma sensu myśle sobie ze będzie lato będzie ładna pogoda pójdę na spacer na lody a chwile później myśle ze to nie ma sensu to i tak nie przyniesie mi szczęścia, nie wiem czemu myśle że mogłoby mi to sprawić radość przecież to zwykły spacer.. wyjście z domu wyjście do ludzi, będę przez nich oceniania będzie mi niezręcznie co w tym przyjemnego. Aktualnie powrócił do mnie stan który miałam rok temu.. zaczynało się od zirytowania inorzechodzilo w pustkę obojętności i niechęć do wszystkiego połączony z absolutnym brakiem siły i zapału. Co mam zrobić nie chce tak żyć ale każda czynność jest dla mnie wyzwaniem najchętniej przeleżałabym w łóżku całe dnie i nigdzie nie wychodziła nikogo nie widziała..
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Psychiatria Psychologia Rozdrażnienie

Problemy z osiągnięciem wzwodu

Mam 22 lata, zauważyłem że mam problemy z osiągnięciem wzwodu. Zacznę od tego, że miałem już kontakt z urologiem i seksuologiem, chciał bym jeszcze porady usłyszeć z innego źródła. Od jakiegoś czasu jestem z dziewczyną, jest to moja pierwsza dziewczyna... Mam 22 lata, zauważyłem że mam problemy z osiągnięciem wzwodu. Zacznę od tego, że miałem już kontakt z urologiem i seksuologiem, chciał bym jeszcze porady usłyszeć z innego źródła. Od jakiegoś czasu jestem z dziewczyną, jest to moja pierwsza dziewczyna i pierwsze zbliżenia seksualne. Kobieta mi się podoba, podnieca mnie ale mam problem z osiągnięciem wzwodu. Leżę z partnerką, zaczynami jakieś igraszki, całowanie, ona pieści rękoma mój penis nie reaguje, nie staje. Też dodam, że oglądając filmy pornograficzne też nigdy nie miałem, że na widok filmu mi stanął, zdarzyło może się tak z trzy razy. Od 5 lat masturbowałem się przy tym oglądając pornografię, było to kilka razy dziennie, potem kilka dni odstępu ale w sumie przez ten czas cyklicznie. Wtedy już zauważyłem, że jest coś nie tak lecz nic z tym nie robiłem, dochodziło do wytrysku a nie miałem pełnego wzwodu, był dosyć miękki (Nie zawsze, ale były takie sytuacje) Albo jak osiągnąłem wzwód to w trakcie zaprzestania masturbacji na 30 sekund czułem, że ta erekcja od razu spadu. Teraz podczas naszych igraszek z partnerką mam taki sam problem, jak już uda mi się osiągnąć wzwód, aby penis był w pełni sztywny jest naprawdę ciężko, jak już mam zakładać prezerwatywę albo po prostu ma dojść do zbliżenia penis robi się miększy. Poranne wzwody mam, są pełne i nie zawsze. Czasami wzwód utrzymuje się nawet przez 20 minut a są dni, że jest on i od razu czuje, że penis się zmniejsza. Co jakiś czas w ciągu dnia wzwody same się pojawiają w trakcie wykonywania przeze mnie jakiś normalnych czynności jak idę, czy coś robię. Wzwód jest pełny i się utrzymuje, a jak z partnerką jestem to jak go osiągniemy sami to on szybko spada, to samo miałem pod czas masturbacji. Partnerka mnie wspiera i daje mi wsparcie. Byłem z tym u lekarza urologa, na pierwszej wizycie obejrzał penisa i stwierdził że jest zdrowy, zlecił wykonanie kilku badań aby zobaczyć pod względem hormonalnym. Z krwi było badane: TSH, FSH, LH Prolaktyna, DHEA - S oraz Testosteron. Wyniki badań mieszczą się w zakresie refenecyjnym oprócz badania LH, wynik 9,53 mIU/ml a zakres referencyjny 1-7 - 8,6. Do tego zrobiłem spermogram (badanie nasienia) tutaj też nic nic wyszło. Urolog stwierdził, że u niego nie mam co szukać, pomocy szukać muszę o psychologa czy seksuologa. Jedyną pomoc jaką mi udzielił to przepisał lek na potencję Sildenafil 100 mg, zalecił dawkę 50 mg (przekrajać tabletkę na pół) Zastosowałem ten lek, była różnica ale nie wielka, troszkę łatwiej osiągnąć było wzwód ale ta sama sytuacja po chwili zaprzestania igraszek z partnerką wzwód malał. Raz zażyłem tabletkę całą (100mg), aby sprawdzić czy to działa. Nie miałem, żadnych kontaktów seksualnych, a penis sam przez parę godzin osiągał wzwód (był w pełni sztywny) na paręnaście minut opadał i potem od nowa.. To zostosowałem to na spotkaniu z partnerką, działało tak jak po pół tabletce. Po zakończeniu spotkania z dziewcyzną potem Penis sam stanął i stał przez jakiś czas.. Po miesiącu udałem się do seksuologa wraz z swoimi wynikami, on stwierdził również, że wyniki są w porządku do tego dodał że jest bardzo duża ilość plemników w nasieniu. Przeprowadził ze mną wywiad, ma podejrzenie że siedzi to coś w mojej głowie, blokuje mnie i że prawdopodobnie będzie potrzebne długie leczenie psychoterapeutyczne. Zalecił mi wykonanie EKG Wysiłkowego oraz zbadać glukozę ze krwi, jak EKG będzie w porządku i cukrzyca również i zdecyduje się na leczenie to udać się do niego.. W obecnej sytuacji kazał zaprzestać na jakiś czas wykonywania prób penetracji, które i tak nam nie wychodziły, ani razu się nam nie udało. Zalecił zaspakajanie kobiety oralnie i z użyciem palców, w sumie tak się wzajemnie cały czas zaspakajaliśmy.. Wszystkie wizyty badania robię prywatnie, teraz zastanawiam się czy robić to co seksuolog zalecił. Nie jestem do tego przekonany, czy to głowa może mieć taki wpływ na to, żę przy partnerce mi nie staje. Jak nie zażywam leków żadnych to rękami go nie postawi, jedynie tylko jak bierze oralnie... Chcę się z tego wyleczyć a branie leków to nie jest rozwiązanie długoterminowe bo ja teraz one mi nie pomagają odbyć stosunku to co będzie później. Kobieta mnie wspiera, nie pokazuje tego, że źle jej z tym że jej nie mogę zaspokoić albo po prostu ja się z tym bardzo okropnie czuje. Liczę na jakąś poradę innych lekarzy niż z tych co byłem u nich, co w takiej sytuacji robić..
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Alicja Maria Jankowska
Mgr Alicja Maria Jankowska
Mgr Magdalena Kęsek-Strózik
Mgr Magdalena Kęsek-Strózik
Dotyczy: Badanie elektrokardiograficzne Badanie hormonów tarczycy Badanie krwi Badanie nasienia Cukrzyca Urologia Zaburzenia erekcji Cyberseks Badania hormonalne Brak erekcji Badanie podmiotowe Seksuologia Psychologia Badanie FSH Antykoncepcja dla mężczyzn Masturbacja Prącie

Czy takie objawy mogą wskazywać na guza mózgu?

Dzień dobry. Mam problem. Otóż nie wiem czy moje objawy mogą wskazywać na guza mózgu. Po powrocie do domu z pracy odczuwam duże zmęczenie i odpoczywam z 3 godziny, chociaż są dni gdy nie pracuje dużo. Oprócz tego kiedy... Dzień dobry. Mam problem. Otóż nie wiem czy moje objawy mogą wskazywać na guza mózgu. Po powrocie do domu z pracy odczuwam duże zmęczenie i odpoczywam z 3 godziny, chociaż są dni gdy nie pracuje dużo. Oprócz tego kiedy zasłonię lewo oko, na prawe nieostro widzę. Ostatnio odczuwam też lekkie otępienie. Będę wdzięczny za szybką odpowiedź. Chciałem zrobić rezonans, ale ktoś mi powiedział, że tego badania nie robi się profilaktycznie.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz
Dotyczy: Neurologia Onkologia Guzy mózgu Zespoły urojeniowe i otępienie Interna Psychologia Neurochirurgia Oko Mózg

Jak można jej pomóc?

Szanowni państwo proszę o pomoc dla córki ma stwierdzoną depresje i zaburzenia osobowości nie chce się podjąć leczenia ma 33 lata zaburzenia powstały rok temu objawy 2lata po śmierci matki mojej córki , była na badaniach stwierdzono schorzenia które podałem... Szanowni państwo proszę o pomoc dla córki ma stwierdzoną depresje i zaburzenia osobowości nie chce się podjąć leczenia ma 33 lata zaburzenia powstały rok temu objawy 2lata po śmierci matki mojej córki , była na badaniach stwierdzono schorzenia które podałem ale nie podjęła się leczenia a stan się pogarsza , staje się więcej nerwowa , brak u niej oceny zachowań, ciężki kontakt co robić
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Agnieszka Fiszer
Mgr Agnieszka Fiszer
Dotyczy: Depresja Zaburzenia osobowości Strata bliskiej osoby Psychiatria Psychologia Psychoterapia

Co może znaczyć te rozkojarzenie i problemy z koncentracją?

Od jakiegoś czasu mam straszne problemy z koncentracją i jestem rozkojarzona. Kiedy z kimś rozmawiam to w pewnym momencie się wyłączam i myślę o czymś zupełnie innym. Tak samo będąc na lekcji nie potrafię słuchać bo myślami jestem gdzieś indziej.... Od jakiegoś czasu mam straszne problemy z koncentracją i jestem rozkojarzona. Kiedy z kimś rozmawiam to w pewnym momencie się wyłączam i myślę o czymś zupełnie innym. Tak samo będąc na lekcji nie potrafię słuchać bo myślami jestem gdzieś indziej. Choćbym chciała się skupić na słuchaniu to nie potrafię. Przez to mam problemy z nauką. Nie potrafię się skupić na nauce i nauka sprawia mi trudność. Jestem też zdołowana wszystkim i często zamiast coś robić to wolę myśleć nad sensem życia. Każda czynność mi sprawia trudność. Czy to jest add i czy ma to jakiś związek z depresją?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Neurologia Depresja Psychologia Problemy z koncentracją

Czy moje objawy mogą mieć podłoże nerwicowe?

Witam ,mam 21 lat,chciałabym w końcu móc nie myśleć o chorobach i sie z nimi zmagać, a wiec do sedna ,od kiedy pamietam miałam tak ze bałam sie zasypiać sama spałam w jendym pokoju z rodzicami , nawet zdarzyło mi... Witam ,mam 21 lat,chciałabym w końcu móc nie myśleć o chorobach i sie z nimi zmagać, a wiec do sedna ,od kiedy pamietam miałam tak ze bałam sie zasypiać sama spałam w jendym pokoju z rodzicami , nawet zdarzyło mi sie ze sie moczyłam ,bo bałam sie iśc do toalety , teraz mam tak ze nie zasne dopóki nie skorzytsam z toalety .mineło kilka lat byłam dorosła zaczeły sie bóle głowy ,miedzy czasie nosiłam aparat na zeby , bole głowy były do tego stopnia okrutne ze zawroty nie dały mi normalnie funkcjonowac trafiłam na odział , zrobili mi wszystkie badania ,rezonans magnetyczny , rezonans angio ,tk , eeg badania krwi .wszedzie czystko zostałam wypisana bez diagnozy , moja pani doktor rodzina zaproponowała ze moze mam zrobic zdjecie rtg żuchwy , zrobiłam wyszło ze mma podwichniecie staw skroniowo żychwowego .aktualnie nosze szyne do leczenia tego schorzenia , bole głowy nadal sie utrzymuja . mineło kilka miesiecy zaczał bolec mnie zoladek , znowu lekarz , gastroskopia , z ktorej wynikło ze mam bakterie helkobakter , oraz ze gastrokopia żółciowa , a w wycinkach ze mam przewlekłe nieaktywne zapalenie błony śluzowej żoladka ,oczywyiscie przeszłam leczenie antybiotykami , bez skutku we wrzesniu 2019 do teraz nadal odczuwam bol zoładka ,i biore inhibitor pomy protonowej .do tego wsyztskiego czesto mam bole w klatce piersiowej cieżkość , wyskoki puls niskie cisnienie , mialam robione echo holtery wsyztsko w porzadku , badania na pasozyty , krew utajona w kale , badanie tarczycy morfologie itd. w trakcie leczenia zoladka miałam niskie żelazo i brałam zelazo przed 3 miesiace . zelazo wzrosło z 16 na 89 . lekarz kazał odstawić .lekarze patrza na mnie jak na obłąkana .morfologia tarczyce ,magnez ,potas i zelazo mam w normie teraz ,a witamina d3 miałam 29,9 .aktualnie dokucza mi zoładek , głowa , i bola mnie stopy ,kostki , oraz rece nadgarstki czuje czasami mrowki , kłucia itp . nie wiem czym moze być to spowodowane , prosze pomoc jak sobie z tym wszystkim poradzić . . lekarz zasugerował mi sie to nerwy , ze jestem znerwicowana , i moze to nerwica , a ja sama wiem ze jestem przewrażliwiona na punkcie zdrowia i chorob , cały czas sobie cos wyszukuje ,,,.. nie wiem co robić . prosze o pomoc
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz
Dotyczy: Gastroskopia Holter EKG Rezonans magnetyczny Ból głowy Zawroty głowy Rozmaz krwi obwodowej Zdjęcia RTG Interna Psychiatria Psychologia Medycyna rodzinna Antybiotykoterapia Ból klatki piersiowej Żelazo Stopy Tarczyca Żołądek Potas

Dlaczego odczuwam niechęć do działania?

Witam. Od dłuższego czasu zmagam się z pewnym problemem. Już od czasów szkolnych miałem ogromną niechęć do wstawania rano i wyjścia z domu do szkoły. Nie było to jednak tak silne jak teraz. Obecnie za każdym razem gdy mam wstać... Witam. Od dłuższego czasu zmagam się z pewnym problemem. Już od czasów szkolnych miałem ogromną niechęć do wstawania rano i wyjścia z domu do szkoły. Nie było to jednak tak silne jak teraz. Obecnie za każdym razem gdy mam wstać do pracy ogarnia mnie tak ogromna niechęć, że wręcz zbiera mi się na łzy. Przeważnie już w niedzielę w nocy nie mogę przestać myśleć o tym, że jutro muszę wstać i przepracować te 8 godzin. W pracy jest jeszcze gorzej. Muszę się za każdym razem zmuszać, żeby wypełniać swoje obowiwzki, a każda trudność powoduje we mnie frustrację l, smutek i chęć płaczu. Każdy powtarza mi, że jestem strasznie smutny i pyta co się dzieje. Wszystko ustępuje jak już wrócę do domu i wtedy mam spokój przez kilka godzin. Niestety w nocy znów się zaczyna to samo. Dodam iż nie jestem jakimś leniem, bo naprawdę potrafię zmobilizować się do wielu działań ( majsterkowanie przy aucie, w domu itd ). Nie jest to też związane ze wczesnym wstawaniem, bo kiedy byłem na L4 objawy zniknęły na dwa tygodnie. Przez to nie mogę zagrzać miejsca w żadnej pracy. Ta niechęć powoduje, że przychodzi taki czas iż nie daje już rady i po prostu się zwalniam na jakiś czas, żeby odpocząć i normalnie funkcjonować. Co może być przyczyną takich objawów?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Psychologia Emocje

Co znaczy takie przygnębienie i smutek?

Witam, jestem dziewczyną. mam 21 lat. Od dłuższego czasu(wydaje że około ponad rok) jest coś ze mną nie tak. Prawdę mówiąc myślałam że wszystko przejdzie że to chwilowe stany smutku i braku chęci do czegokolwiek że tak przecież jest w... Witam, jestem dziewczyną. mam 21 lat. Od dłuższego czasu(wydaje że około ponad rok) jest coś ze mną nie tak. Prawdę mówiąc myślałam że wszystko przejdzie że to chwilowe stany smutku i braku chęci do czegokolwiek że tak przecież jest w życiu. Nie raz już próbowałam zmienić się zacząć wszystko od nowa ale trwało to tylko kilka dni i wszystko wracało. Miewam dni totalnego przygnębienia, braku chęci i sensu. Zawsze wydawałoi się że więcej jest tych dobrych dni jednak chłopak uświadomił mi że czasem zdarzy mi się dobry dzień ale zazwyczaj mam doła. Widzi to że kiedyś miałam zapał do życia A teraz brakuje tego. Z mojego punktu widzenia wygląda to tak że wiem że jest coś ze mną nie ale nie potrafię tego określić, bez powodu mogę płakać, jest mi ogólnie obojętnie , mogę zrobić czasem nie racjonalne rzeczy ktorych tak naprawdę nie chce bo nie zależy mi na niczym, śpię długo nie mam powodu do wstania z łóżka, bardzo szybko się denerwuje trzesa mi się ręce, czasem muszę brać głębokie oddechy bo czasem ciężko jest mi płytko oddychać. Szukałam pasji, zajęcia myślałam że to to jednak to również nic nie daje. Nie potrafię znaleźć czegoś co daje mi szczęście w życiu. Co się ze mną dzieje? Jak odzyskać sens życia? Chce zacząć szukać pomocy, jeśli nie dla siebie to dla swojego chłopaka, który zawsze pomaga mi ze wszystkim.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Katarzyna Kulczycka
Mgr Katarzyna Kulczycka
Dotyczy: Psychologia Psychoterapia Uczucie smutku
Patronaty
Zdrowie
Dziecko
Psychologia
Newsy
Ważne tematy