witam, Opisze swoją historię. Przez dwa miesiące stosowałam tabletki anytkoncepcyjne Yasminelle- ale wystąpiły u mnie skutki uboczne - kłucie w nodze, przyspieszone bicie serca i skok ciśnienia do 140/90 - odstawiłam tabletki Przy okazji wykryto u mnię wypadanie płatka zastawki mitralnej. Mialam dwumiesięczną przerwę w antykoncepcji hormonalnej. Zaproponowano mi NuvaRing, który używam od kwietnia- obecnie jestem w trakcie 3 krążka. Ostanio odczuwam jednak duszność (tzn. uczucie kiedy zaczynam myśleć o oddechu), badania d-dimery,ktore robilam pod koniec marca wyszły w normie-0,38 ug/ml przy wartości refernecyjnej [<0,50>}, czasem występuje też u mnie przyspieszone bicie serca, złaszcza po nieprzespanej nocy bądź dłuższym zmęczeniu np. sesja. Czy wypadająca zastawka jest przeciwwskazaniem do używania antykoncepcji hormonalnej? Czy dolegliwości te powinnam wiązać z krążkiem? Czy powinnam dalej stosować NR? Jak często powinnam powtarzać badania? I jak często/szybko pod wpływem hormonów mogą one ulec pogorszeniu? Dodam, iż obawiam się zakrzepicy. Bardzo proszę o odpowiedź.

Witam! Mam 20 lat, stwierdzono u mnie boreliozę, gdyż nosiłem w sobie nóżkę kleszcza przez około 3 tyg. od jego wyciągnięcia. Dobrze się czuję i nie odczuwam żadnych objawów. Przede mną jeszcze test western-blot oraz zażywam antybiotyk o nazwie Doxycyclinum.

Czym różni się IgG od IgM?? Przy czym IgG mam ujemne (2,32), a IgM dodatnie (46,58) - co to znaczy? Jestem w jakimś stadium choroby? Jakie są szanse na wyleczenie, jeżeli to wszystko działo się w okresie 40 ostatnich dni. Z góry dziękuję za odpowiedź!

Mam 22 lata. Dwa lata temu rozpoznano u mnie zaburzenia depresyjno-lękowe. Przeszedłem terapię grupową, podczas której nie potrafiłem się otworzyć. Lekarz psychiatra przepisał mi citabax i spamilan. Od tamtego czasu nie mam już lęków, leczę się z powodu zaburzeń depresyjnych. Po pewnym czasie zacząłem czuć się dobrze (po upływie około pół roku), więc samowolnie zaprzestałem brać leki. Gdy wróciłem do lekarza po półrocznej przerwie, powiedział, że wszystko jest w porządku i przepisał leki w mniejszych dawkach. Od paru tygodni (wnioskuję, że nawet ponad miesiąc), wpadam w apatię, czuję się źle, jestem osamotniony, nie mam czasami siły by wstać z łóżka, unikam znajomych, źle sypiam. Sygnalizowałem to lekarzowi który mam wrażenie zbagatelizował sprawę, na zaburzenia snu przepisał mi Hydroksyzynę, która nie pomaga. Nie wiem co robić, czy to może być objaw narastającej depresji?

Witam mam 27 lat 7 lat temu miałam podobne objawy leczone Bioxetinem ale teraz jest gorzej i udałam sie prywatnie do Psychiatry w celu postawienia diagnozy lekarz powiedział że moje objawy to objawy książkowe depresji ja jednak to co czytam w internecie to tylko smutek ,załamanie itd. U mnie jest zupełnie inaczej miałam gorsze samopoczucie czasem ale ostatnio juz codzinnie budziłam sie z mdłościami (ciąza jak i wrzody żołądka zostały wykluczone badaniami)nasilenie wieczorem lub budzenie ze snu. Ja odczuwam to tak jestem gdzies dusza towarzystwa nagle czuje podwyzszoną gorączkę 37,5-38 i zaczynam czuć żołądek i bicie serca, szybszy puls, suchośc w ustach narasta wraz z bólem żoładka i mdłościami na wymioty, nawet wystepuje zgaga dgy ból żoładka zgina mnie w pół czesto oddaje wtedy stolec, sikam, trzęsę sie i "dzwonię zębami" jest mi gorąco a potem zimno. Przed ślubem noc sie meczylam 1 raz wymiotowałam. Czy to faktycznie depresja? Gdyby nie Relanium to nie było by mnie na własnym ślubie. Gdzie mogę poczytać o takich objawach jak moje i czy powinnam oprócz leków prowadzić jakąs terapie czytać kasiążki Czy 1,5 roczny stres i strach mógł to spowodować czy nasiliło sie to wszystko przez RZS jaki mam od roku czasu a nasilenie nastapiło jakies od 3 miesiecy. Jak jestem na lekach czuje głód ale jem mało wmuszam sobie bo apetytu nie mam i wstret do kawy Stres wywołuje u mnie e objawy ale ostatnio bez stresu tak sie dzieje nagle bez przyczyny

Dzień dobry! Nie wiem od czego zacząć. Dużo czytałem na temat: depresji, schizofrenii, nerwic, praktycznie wszystko na temat chorób. Mam problem ze spaniem, śpię czasami po 1 h do 3 h. Problem ten zaczął się jakiś czas temu, a może był od urodzenia. Sam nie wiem co o tym "myśleć". Na pewno mam problem ze spaniem, kupuję sobie Persen, Kalms, czasami Xanax, po którym mogę się wyspać, ale po nim mam czapę, więc stronię od niego. Dużo się pocę, nawet przy minimalnym wysiłku. Strasznie się zamknąłem w sobie.

Mam czasami lęki, a najgorsze co mnie spotyka od 2 lat to taka wkrętka, jakbym był gejem i chciał komuś zrobić laskę. Normalnie tylko zakopać się pod ziemię, bo to widać po twarzy! Najgorsze jest to, że nie wiem, co dalej będzie! Nie chciałbym się tu użalać nad sobą itd., ale czasami potrzebuję z kimś pogadać, ale nikomu tak naprawdę nie można zaufać z otoczenia! Mam taką książkę "Zmień swój mózg" Daniela G. Amena i tam wyczytałem, że lewa półkula mózgu jest odpowiedzialna za depresję. Mam, czuję, że w moim przypadku lewa półkula mózgu jest jak g****, które wszystko zalewa.

Kiedy byłem młodym chłopkiem, miałem problem z tą częścią głowy. Jakieś bóle, miałem zapis EEG po lewej stronie mózgowej. Poza tym uważam, że emocjonalnie jestem dziwny. Ponieważ wychowywała mnie matka z babką i w jakiś sposób mam problem z kobietami. Nie potrafię się związać emocjonalnie. Mam problem ze snem, poty i piski w głowie czy tam szumy, jakby głos kobiecy (świr?)!!!

Mimo, ze od ponad 4 lat biore 20 mg Seroxatu z powodu nerwicy lekowej ostatnio odczuwam gleboki smutek, czesto placze, nic mi sie nie chce. Zwiazane jest to z moja sytuacja zyciowa. Zachorowalem na kregoslup(dyskopatia) i stracilem prace. Lekow panicznych takich jak dawniej na szczescie nie mam ale odczuwam czesto niepokoj. Prosze o odpowiedz. Dziekuje.

Mam 32 lata za sobą jedno małżeństwo mąż zostawił mnie z dnia na dzień z 2 letnia córką.Poprostu wyszedł i nie wrócił, potem był rozwód i ten cały koszmar tłumaczernia dziecku. Jakoś poszło. Wyszłam drugi raz za maż mam synka..i nie jestem szcześliwa od jakiegoś czasu a w sumie od długiego myśle o śmierci popadamy w długi nie możenmy sie dogadać mieszkamy u teścia który mnie nie znosi bo jestem kobieta nadmienie że żione bił 20 lat i pił . Poznalam kogoś przez neta mężczyzne który namowil mnie na wizyte u lekarza poszłam biore leki prawie od miesiaca coaxil i lexotan dwa razy dziennie. Ten meżczyzna zna mnie rok tylko z pisania teraz zaczeliśmy sie spotykac. Twierdzi że mnie kocha nad życie, pomaga mi choć wie że dla dzieci nie odejdę narazie od męża.on też zaczął sie z kimś spotykać po to tylko jak twierdzi zeby być z kimś kiedy mnie nie ma.spotykamy sie czesto bardzo duzo piszemy i rozmawiamy. pogubilam sie juz w tym wszystkim czasem jest dzień że chce wyskoczyć z okna chciałam z nim skońcczyć on wtedy poprostun płacze. Twierdzi że będzie na mnie czekał że zawsze chce życ ze mna a ja już nic nie wiem.co ja mam zrobić brnąć w to dalej czy zakończyć. Mąż nie daje mi poczućia bezpieczeństwa czuje że go nie obchodze a seks trwa 1 minute ja sie nie licze poprosze o rade

Witam i proszę o poradę. Jestem u kresu wytrzymałości, prawie co noc mam koszmary senne. Wszystko trwa już ponad 2 miesiące. Zaczęło się jakieś dwa tygodnie po zerwaniu z moim facetem, z którym od jakiegoś czasu było już źle, więc już trochę się spodziewałam tego jego odejścia… No ale potem jakoś radziłam sobie, zaczęłam się spotykać z koleżankami, zapisałam się na kurs tańca, nie było najgorzej. I wtedy zaczęły się te sny. Są podobne - tonę albo gdzieś spadam, pojawiają się zdarzenia i ludzie z przeszłości, myślałam, że to minie, ale nie mija. Zaczęłam brać Relanium, przepisał mi je lekarz internista po drugiej wizycie, po pierwszej kazał mi pić melisę… Teraz po tym leku śpię długo i nie czuję się dobrze. Co robić?

Robiłam rutynowo badania okresowe w pracy, wyniki nieznacznie odbiegły od normy(kobieta 31lat) Oto one: Morfologia leukocyty 6.97 (4.0-10.0) erytrocyty4.84 (4.0-5.0) hemoglobina 11.3 (12.0-16.0) hematokryt 35.1(35.0-47.0) mcv 72.5(80.0-96.0) mhc 23.3(27.0-34.0) mchc 32.2(31.0-37.0) rdw 14.8(11.5-14.5) plytki krwi 345(130-440) mpv 10.3 (9.4-12.6) neutrocyty 4.39 (1.9-8.0) limfocyty 1.79(0.9-5.2) monocyty 0.69 (0.16-1.0) eozynocyty 0.07(0.0-0.80) bazocyty 0.03 (0.0-0.20 %neutrocytów 63 (36.0-68.0) %limfocytów 25.7 (18.0-51.0) %monocytów 9.9 (3.0-14.0) %eozynocytów 1(0.0-7.0) %bazocytów 0.4 (0.0-1.0) OB=12 Lekarz zalecił wziąć Tardyferon i powtórzyć badanie uzupełnione o ocene poziomu żelaza po trzech tygodniach. W chwili obecnej wyniki wyglądają następująco: leukocyty 4.97 (4.0-10.0) erytrocyty 5.1 (4.0-5.0) hemoglobina 11.9 (12.0-16.0) hematokryt 38.4(35.0-47.0) mcv 75.3 (80.0-96.0) mhc 23.3(27.0-34.0) mchc 31 (31.0-37.0) rdw 17(11.5-14.5) plytki krwi 312(130-440) mpv 11 (9.4-12.6) neutrocyty 2.03 (1.9-8.0) limfocyty 2.14(0.9-5.2) monocyty 0.69 (0.16-1.0) eozynocyty 0.07(0.0-0.80) bazocyty 0.04 (0.0-0.20 %neutrocytów 60.8 (36.0-68.0) %limfocytów 43.1 (18.0-51.0) %monocytów 13.9 (3.0-14.0) %eozynocytów 1.4(0.0-7.0) %bazocytów 0.8 (0.0-1.0) wzór odsetkowy erytrocytów neutrocyty 46 limfocyty 43.4 monocyty 13.2 eozynocyty 1.9 bazocyty 0.9 dopisek: anizocytoza erytrocytów Żelazo 44 (49-151) Czy są już prawidłowe? Czy powinnam z nimi pokazać się u lekarza?

Witam mam 32 lata. Cztery miesiące temu zasłabłem w kościele, po czym zaczeły się problemy typu ( kołatanie serca,drżenie rąk,zawroty głowy,robiło mi się słabo,) miałem robione echo serca i wszystko w porządku. Po tym zajściu zacząłem się bać chodzić do kościoła ,żeby się to nie powtórzyło. Po miesiącu poszedłem do psychiatry gdzie dostałem xanax i rexetin,bo lekarz stwierdził , że mam za mało serotoniny i od tego te objawy. Najpierw zacząłem brać tylko xanax i po tygodniu żle się czułem i dostałem duże lęki.(zaczołem bać się wychodzić z domu i jeżdzić samochodem) zamienił mi lekarz xanax na lexotan. Teraz od 3 tygodni biorę lexotan i rexetin ,ale po dwóch tygodniach znowu lęki zaczeły się większe i mam obawy czy to nie od tego rexetinu,który ma działanie po kilku dniach .Niewiem co mam robić czy brać te leki, czy odstawić i czy są to dobre leki na moją chorobe.Proszę o pomoc. Chciałbym też wiedzieć co to jest ta serotonina i czy jej poziom można zbadać. A może mam się udać do psychologa i to mi wystarczy?

Praktycznie nic mnie nie cieszy. Nic mi sie nie chce, od dluzszego czasu nie mam checi do zycia. Od czasu kiedy rozsypal mi sie zwiazek z moim bylym chlopakiem (odszedl ode mnie) mam napady obzarstwa. Pije również czesto dużo alkoholu (od bardzo dawna). Mam zdiagnozowany alkoholizm. Od kiedy dowiedziałam się, że jestem już uzależniona przestałam miec chęci do życia Każdy dzień jest dla mnie ciężki. Nie chce mi się wstawać z łóżka, kompletnie nie mam na nic ochoty. Dodam, że studiuję dziennie i pracuję.Nie widzę sensu życia. Jedyne co bym robila jadła piła alkohol i spała. Lekarz psychiatra zapisał mi fluoksetyne na miesiąc, ale nic nie pomogła. Czy to juz depresja? Co ze sobą zrobić?

Witam! Moje pytanie dotyczy nie mnie a mojego ojca. To mężczyzna w wieku 54 lat. W listopadzie 2008 roku udało nam się z rodziną i lekarzami dojść do tego że cierpi on na depresje. Od tego czasu do chwili obecnej bierze dwa leki: pernazinum i anafranil. Zanim udało nam się zdiagnozować chorobę odbyliśmy długi maraton po wielu lekarzach. Niestety wielu zbagatelizowało sprawę zrzucając to na karby starzenia się czy andropauzy. Nadmieniam że mój tata jest osobą bardzo wrażliwą i przejmującą się wieloma rzeczmi. Choroba postępowała u niego od dłuższego czasu, najpierw było to nadmierne denerwowanie się, irytacja, potem doszedł lęk , strach przez jazdą autem czy odebraniem telefonu, apatia, brak apetytu, brak ochoty na cokolwiek, zupełna obojętność, w końcu zupełny brak snu i myśli o śmierci. Niedługo po przystąpieniu do leczenia nastąpiała wyraźna poprawa, większa chęć do działania, rozmowy, wychodzenia do ludzi, lęk zaczął ustępować, wrócił sen, pojawiły się jakieś plany na niedaleką przyszłość, minęły myśli samobójcze (przynajmniej tak mówi tata) Niepokoii mnie natomiast jedna sprawa..od jakiegoś czasu tata skarzy sie na to ze choroba stanela w miejscu, ze nie czuje dalszej poprawy, ma takie dni kiedy odczuwa handre, apatie, ociężałość, nie może się podnieść z łóżka. Poza tym skaży się na pocenie, zawroty głowy czy dodatkowe kg. Podejrzewam ze te ostatnie to skutki uboczne leków, ale proszę mi wyjaśnić co z tymi objawami jak handra, apatia, straszne problemy ze wstawaniem rano, uczucie ociężałości? chciałabym pomóc tacie ale nie wiem czy to skutek leków, czy moze po prostu tak juz będzie czy może dzieje sie cos złego. Sugerowaliśmy te objawy lekarzowi psychiatrze u którego leczy się tata ale w sumie niczego nowego nie zalecił wiec nic sie nie zmienilo na lepsze. Uczucie bezradności powoduje że nie mogę się uwolnić od mysli o chorobie ojca. Widze ze do końca nie jest ok ale nie wiem jak mu pomóc. Uprzejmie prosze o podzielenie się ze mna opinią na opisaną sytuacje. Dziękuje i pozdrawiam! Joanna