Twój przewodnik po zdrowiu

  1. Opisz swój problem. Pomożemy Ci znaleźć odpowiedź w bazie ponad miliona porad!
  2. Nie ma informacji, których szukasz? Wyślij pytanie do specjalisty.
Rozpocznij
7 6 6 , 8 9 6

odpowiedzi udzielonych przez naszych ekspertów

Rzetelnie + Bezpiecznie + Bezpłatnie

Psychologia: Pytania do specjalistów

Jak mam sobie poradzić z taką sytuacją?

Jestem siedemnastoletnią dziewczyną. Około trzy lata temu byłam molestowana seksualnie przez człowieka, który wykazuje cechy psychopatii (brak empatii) jest to osoba świecka, która udzielała się w Kościele, aby nadać pozory nieskazitelności. Sprawa szybko trafiła do sądu, a ja wylądowałam u... Jestem siedemnastoletnią dziewczyną. Około trzy lata temu byłam molestowana seksualnie przez człowieka, który wykazuje cechy psychopatii (brak empatii) jest to osoba świecka, która udzielała się w Kościele, aby nadać pozory nieskazitelności. Sprawa szybko trafiła do sądu, a ja wylądowałam u terapeuty. Sprawę wygraliśmy, a ten człowiek ma zakaz udzielania się w Kościele. Kiedy myślałam, że wyzdrowiałam, bo ponad półtora roku go nie widziałam to nagle wszystko się zaczęło. Kiedy tylko go widzę mam zawroty głowy, bóle serca, chcę zemdleć. Staram się go unikać na mieście czy w Kościele, jednak ostatnio mam wrażenie, że mnie śledził jadąc do pobliskiego dużego miasta. Chcę popełnić samobójstwo czasami przez to i w liście pożegnalnym uwzględnić że to on tak naprawdę mnie zamordował. Nienawidzę siebie i nie potrafię dłużej żyć. Jak sobie z tym poradzić ?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Małgorzata Ziółkowska
Mgr Małgorzata Ziółkowska
Dotyczy: Ból głowy Zawroty głowy Utrata przytomności Molestowanie Psychiatria Psychologia Psychoterapia Myśli samobójcze Ból serca Serce

Czy mógł to być atak nerwicy?

Witam. Wieczorem bardzo źle się poczułem, nagły skok ciśnienia 160/100, szybkie bicie serca, dusznosc, ciężko było stać na nogach. W szpitalu zrobiono badania- morfologia w porządku, a w tomografie głowy m.in ognisko hipodensyjne sr. 9mm, prawdopodobnie poszerzona przestrzeń okolonaczyniowa. Co... Witam. Wieczorem bardzo źle się poczułem, nagły skok ciśnienia 160/100, szybkie bicie serca, dusznosc, ciężko było stać na nogach. W szpitalu zrobiono badania- morfologia w porządku, a w tomografie głowy m.in ognisko hipodensyjne sr. 9mm, prawdopodobnie poszerzona przestrzeń okolonaczyniowa. Co to może oznaczać? Zalecenia to odpoczynek, picie płynów duża ilość i lekarz rodzinny. Do jakiego innego lekarza się zgłosić, co zrobić ? Czy mógł to być też atak nerwicy ? Nigdy tak źle się nie czułem
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Alicja Maria Jankowska
Mgr Alicja Maria Jankowska
Dotyczy: Kardiologia Rozmaz krwi obwodowej Nerwica Interna Psychologia Medycyna rodzinna Duszności Serce Noga

Czy moje objawy wskazują na depresję w młodym wieku?

Jestem 22 letnią studentką. Jakiś czas temu zauważyłam, że za bardzo przywiązuję się do obcych ludzi, którzy są tylko na chwilę. Zazwyczaj tacy ludzie powodują u mnie radość i uśmiech na twarzy i wiedząc, że za chwilę zobaczę taką osobę... Jestem 22 letnią studentką. Jakiś czas temu zauważyłam, że za bardzo przywiązuję się do obcych ludzi, którzy są tylko na chwilę. Zazwyczaj tacy ludzie powodują u mnie radość i uśmiech na twarzy i wiedząc, że za chwilę zobaczę taką osobę me serce się cieszy i uśmiech z twarzy nie schodzi. Powiem na przykładzie. Poznałam jakiś czas temu bardzo fajną wykładowczynię. Ostatnio nasze zajęcia się skończyły i czułam ogromny smutek i żal, że to koniec chociaż od początku wiedziałam, że jest po prostu na chwilę. Na każde jej zajęcia, aż chciało się chodzić, uśmiech z twarzy nie schodził. Przywiązuję się w sposób emocjonalny. Trochę za bardzo, bo sama już to widzę. Chciałabym iść do psychologa i jakoś rozwiązać ten i nie tylko ten problem, ale boję się. Nie wiem co mam robić, bo ostatnio coraz częściej mówię do siebie, że się nie nadaję, bo za bardzo się przywiązuję do drugiej osoby, a potem odczuwam smutek. Zaczynam wątpić w siebie i w to co robię. Żałuję, że gdy parę miesięcy wcześniej ktoś wyciągnął do mnie ręke nie skorzystałam z tego, bo stwierdziłam, że jest dobrze. Teraz sama już nie wiem co robić. Czy to objawy depresji? Załamania?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Anna Kasprzak
Mgr Anna Kasprzak
Dotyczy: Depresja Psychologia Twarz Serce

Co można jeszcze zmienić w swoim życiu, aby nie mieć tych problemów?

Witam, mam problem - otóż zauważyłem, że często mam problem z nauką jeżeli mi nie wychodzi - to znaczy gdy próbuję uczyć się jakiś zagadnień ale wiem, że ich nie pojmuję to denerwuje się mega i czuje się zmęczony. Sam... Witam, mam problem - otóż zauważyłem, że często mam problem z nauką jeżeli mi nie wychodzi - to znaczy gdy próbuję uczyć się jakiś zagadnień ale wiem, że ich nie pojmuję to denerwuje się mega i czuje się zmęczony. Sam tak miałem na początku roku tego - dopadł mnie mega stres i każdego dnia czułem się źle - bałem się egzaminów i tego, że nie zdam, sesji, przedmiotów i natłoku materiału (piłem ciągle melisę czy też brałem valerin max), teraz na szczęście już nie mam takiego ciężkiego stanu, chyba dzięki spacerom ALE dalej mam lekkie problemy które rzadko występują na przykład gdy próbuję się uczyć jakiegoś nowego zagadnienia z którym mam problem i nie potrafię go zrozumieć - wtedy stresuje się, źle się czuję a często nawet czuje się zmęczony, że rzucam naukę (pomimo tego, że wiem, że muszę nauczyć się tego zagadnienia i że np. za tydzień mam kolokwium). Sam także zauważyłem, że moje zainteresowania znikły - nic mnie nie zachęca za bardzo do np. oglądania czy też jakakolwiek forma rozrywki w celu zrelaksowania się (czuje jakby brak po prostu interesujących rzeczy). Co robić? Co można jeszcze zmienić w swoim życiu aby nie mieć tych problemów?
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Paulina Pietrzak
Mgr Paulina Pietrzak
Mgr Anna Kasprzak
Mgr Anna Kasprzak
Dotyczy: Stres Psychologia Ciągłe zmęczenie Problemy z koncentracją

W jakim kierunku powinienem robić badania?

Witam. Proszę o poradę w jakich kierunkach się zbadać . Moje objawy to szum w prawym uchu , zanik libido, problemy z pamięcią (nie zapamiętuję wydarzeń z życia oraz części wspomnień.) Mam też problem ze snem - nieprawidłowa architektura... Witam. Proszę o poradę w jakich kierunkach się zbadać . Moje objawy to szum w prawym uchu , zanik libido, problemy z pamięcią (nie zapamiętuję wydarzeń z życia oraz części wspomnień.) Mam też problem ze snem - nieprawidłowa architektura snu, sen jest bardzo płytki i brak w nim podziału na fazę REM i NREM. Mimo tego nie czuje się niewyspany jakbym nie musiał w ogóle spać . Czuje ucisk w dolnej części głowy jakby od spodu w jego głębi . Wszystko zaczęło się od tego że zacząłem się czuć źle - poszedłem zrobić badania - z tych negawnych miałem złe wyniki wątrobowe ale przede wszystkim wykryto u mnie przeciwciała na boreliozę robione testem elisa i western blot. Igm miałem pozytywne, igg mialem negatywne. Na podstawie tych wyników nie przyjęto mnie do szpitala . Niedługo potem miałem sytuację stresowe w życiu , dostałem od lekarza psychiatry paroksetyne. Mój mózg po tym zareagował w sposób dramatyczny - jednakże nie psychicznie tylko fizycznie . Właśnie w tej tylnej dolnej części mózgu zaczął się jakis proces - jakiś rodzaj zmian strukturalnych tak bym to nazwał , zwezyly mi się źrenice , nie spałem ponad tydzień , zaczęło mnie palić w głowie , oraz automatycznie to libido mi spadło . Jednocześnie czułem jakby mi się coś zamknęło w tej części mózgu że już nigdy nie zasne . Był to stan nie do wytrzymania. Rodzina zawiozła mnie z tymi objawami do szpitala psychiatrycznego. Dostalem jakiś lek na spanie , zasnąłem po nim ale zacząłem doznawać bezdechu sennego. Później już nie mógłem w ogóle spać . Stwierdzono mi że to psychoza ponieważ bardzo panikowalem że umieram tak się czułem . Od tego momentu żeby w ogóle zasnąć pomaga mi olanzapina. Oprócz wymienionych objawow drżą mi mięśnie czasami i mam coś w rodzaju zespołu niespokojnych nóg oraz problemy z trzymaniem moczu czasami - nie mogę do końca oddać moczu . Kiedy kładę się spać nie mogę sobie wyobrazić niczego przed oczami - mam ciemny obraz właściwie . Robiłem rezonans magnetyczny głowy i EEG. Zapis EEG w stanie czuwania prawidłowy , natomiast w RM zwyrodnienie trzonow kręgów szyjnych oraz cechy dyskopatii i drobne ubytki tkanek miękkich. Proszę o pomoc w jakim kierunku powinienem robić badania . Pozdrawiam
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Barbara Szalacha
Mgr Barbara Szalacha
Dotyczy: Elektroencefalografia Rezonans magnetyczny Neurologia Borelioza Nietrzymanie moczu Bezsenność Dzwonienie (szum) w uszach Zaburzenia pamięci i intelektu Zespół niespokojnych nóg Dyskopatia Zaburzenia snu Psychoza Interna Psychiatria Psychologia Mózg Noga

Czym może być spowodowane jej bezwzględne i nieczułe zachowanie?

Dobry wieczór, mam problem z moją 13-letnią córką, która od dziecka ma problem z impulsywnym zachowaniem, agresją oraz przestrzeganiem granic, natomiast zawsze odczuwała wyrzuty sumienia czy smutek. Córka przez 2 lata chorowała na depresje co mogło być spowodowane trudnymi doświadczeniami... Dobry wieczór, mam problem z moją 13-letnią córką, która od dziecka ma problem z impulsywnym zachowaniem, agresją oraz przestrzeganiem granic, natomiast zawsze odczuwała wyrzuty sumienia czy smutek. Córka przez 2 lata chorowała na depresje co mogło być spowodowane trudnymi doświadczeniami z przeszłości, przyjmowała leki w pewnym momencie przestała bo było znacznie lepiej , miej, więcej po pół roku stała się bezwzględna i nieczuła. Mam również wrażenie, że emocje takie jak żal czy smutek pojawiają się tylko, wtedy kiedy traci nad czymś kontrole nie może mieć czegoś, czego chce przykładowo trąci telefon bądź chłopak który jak sama mówiła „należy do niej” odrzuca jej uczucia bądź wpada w silną złość co więcej córka potrafiła otwarcie mówić o zrobieniu komuś bądź sobie krzywdy jest od dziecka mistrzynią manipulacji i, mimo iż jej samoocena przez 2 lata depresji była naprawdę niska teraz jest bardzo duża. Nie mam pojęcia, czym może być spowodowane jej bezwzględne i nieczułe zachowanie proszę o pomoc.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Anna Kasprzak
Mgr Anna Kasprzak
Dotyczy: Depresja Agresja Psychologia Dziecko Emocje Samoocena

Dlaczego bywam rozdrażniony?

Od 2 lat czuje zmeczenie po kazdym nawet malym wysilku intelektualnym, jestem stale napiety i poddenerwowany. Najgorsze sa dla mnie poranki gdy w ogole nie chce mi sie wstawac z lozka. Oprocz tego raz na jakis czas mam takie epizody... Od 2 lat czuje zmeczenie po kazdym nawet malym wysilku intelektualnym, jestem stale napiety i poddenerwowany. Najgorsze sa dla mnie poranki gdy w ogole nie chce mi sie wstawac z lozka. Oprocz tego raz na jakis czas mam takie epizody gdy swiatlo strasznie mnie razi wrecz powoduje bol oczu a drobny szelest strasznie mnie irytuje. Mam 40 lat i mieszkam z zona, ktora podejrzewam o zdrade.
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Paulina Pietrzak
Mgr Paulina Pietrzak
Mgr Marzena Mandziej
Mgr Marzena Mandziej
Dotyczy: Psychologia Zdrada w związku

Czy opisane objawy to anhedonia lub depresja?

Przyjmuję od 2 lat lek Xeplion na psychozę - (objawy negatywne bez objawów wytwórczych, a dokładnie depresja, obniżony nastrój) i Ketilept. Nie odczuwam przyjemności, radości z życia, słuchania muzyki czy oglądania filmów. Czy opisane objawy to anhedonia lub depresja czy można to wyleczyć? Kobieta, 34 lata
odpowiada 1 ekspert:
Lek. Karol Gołębiewski
Lek. Karol Gołębiewski
Dotyczy: Depresja Psychoza Psychiatria Psychologia Psychoterapia

Jak radzić sobie z takimi objawami nerwicy?

Mam obsesje na punkcie mycia rak, mam już tak suche dłonie i spierzchnięte. Od pewnego czasu dużo czytałam o pasożytach,jako dziecko miałam gliste ludzka i przez dłuższy czas miałam taka „traumę” teraz boje się,ze na dywanach i podłodze znajdują się... Mam obsesje na punkcie mycia rak, mam już tak suche dłonie i spierzchnięte. Od pewnego czasu dużo czytałam o pasożytach,jako dziecko miałam gliste ludzka i przez dłuższy czas miałam taka „traumę” teraz boje się,ze na dywanach i podłodze znajdują się jaja pasożytów,ze jak zjem umyte owoce sama woda to nic to nie da.. i się zarażę. Czy powinnam udać się do psychiatry? To już chyba jakaś nerwica.. Dzisiaj spadła mi szczoteczka do zębów na podłogę, wyparzylam ja ok. 3 minuty mieszalam we wrzątku po czym jeszcze raz opłukałam czy coś może mi się stać? Czy wrzątek to za mało?
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Anna Kasprzak
Mgr Anna Kasprzak
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz
Dotyczy: Choroby zakaźne i pasożytnicze Natrętne myśli Nerwica Choroby nowotworowe Psychologia Dłonie

Czy jest szansa, że takie dolegliwości miną?

Dzień dobry. Od kilku miesięcy borykam się z nerwicą lękową. Miałam lęki, ogromne zmęczenie, bóle nóg, napięcia w kręgosłupie, nogi z waty…Najgorszy okres epizodu miałam w grudniu. Od tego czasu powoli dochodziłam do siebie. Pomimo różnych technik relaksacyjnych,... Dzień dobry. Od kilku miesięcy borykam się z nerwicą lękową. Miałam lęki, ogromne zmęczenie, bóle nóg, napięcia w kręgosłupie, nogi z waty…Najgorszy okres epizodu miałam w grudniu. Od tego czasu powoli dochodziłam do siebie. Pomimo różnych technik relaksacyjnych, sportu, dobrego odżywania i unikania stresów lęk wolnoplynący cały czas mnie męczył ( nie był bardzo nasilony, ale szczególnie rano czułam się średnio). Jest to mój drugi epizod w życiu, a poprzednim razem walczyłam ponad rok bez leków. Po długich przemyśleniach, udałam się do psychiatry i zdecydowałam za jego namową wziąć Escipram. Chciałam sobie pomóc. Ostatnie 3 dni wzięłam dawkę 5mg, za 4 dni mam rozpocząć branie 10mg. Od pierwszego dnia zaczęły pogarszać się bardzo moje lęki, mam napady ogromnego stresu, bóle głowy, mdłości i nie mogę nic przełknąć. Wczorajszej nocy obudziłam się z okropnym lękiem i roztrzęsieniem. Nie mogę do pon skontaktować się z moim psychiatrą. Chciałabym zapytać czy jest to normalna reakcja na lek? Jestem szczerze przerażona, przed braniem funcjonowałam w zasadzie normalnie z moimi objawami. Teraz mam momenty, że czuję się bezsilna i nie mam na nic ochoty…chwilami nie moge normalnie funkcjonować. Czy jest szansa, ze to minie? Że wrócę „do siebie”? Ile to może potrwać? Takich całodziennych lęków nie miałam nawet w najgorszym momencie mojej nerwicy..
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz
Dotyczy: Ból głowy Ból kręgosłupa Nudności Stres Nerwica Interna Psychiatria Psychologia Psychoterapia Ból nogi Sport Noga Kręgosłup

Czy istnieje choroba/zaburzenie w której to zaczynają mi się pojawiać objawy takie jak u partnera?

Jestem osobą bardzo empatyczną, nie mogę znieść bólu mojej partnerki która ma ChaD. Zauważyłem, że mój nastrój po latach związku jest w zasadzie zależny do tego jak ona się czuje. Czy istnieje choroba/zaburzenie w której to zaczynają mi się pojawiać podobne objawy co u partnera? Coś jakby „zespół lustrzany” ?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Anna Kasprzak
Mgr Anna Kasprzak
Dotyczy: Choroba afektywna dwubiegunowa Stres Zaburzenia osobowości Współuzależnienie Badanie psychiatryczne Psychiatria Psychologia

Czy jest to bezsenność czy objaw depresji?

Mam pytanie dotyczące bezsenności i depresji. Od 2 lat po przebudzeniu się mimo, że śpię 7-8 godzin, nie czuję wyspania się, czuję się lekko zmęczona i mam obniżony nastrój. Czy jest to bezsenność czy depresja? Kobieta, 34 lata
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Małgorzata Ziółkowska
Mgr Małgorzata Ziółkowska
Dotyczy: Bezsenność Depresja Interna Psychologia Psychoterapia

Czy to zdenerwowanie jest wynikiem jakiejś choroby?

Od 2 lat dokucza mi zdenerwowanie, które objawia się zaburzeniem koncentracji, często natłokiem myśli. Stosuję Xeplion na psychozę - (objawy to tylko depresja, obniżony nastrój), Ketilept, Glucophage, Euthyrox. Mam też niedoczynność tarczycy i podwyższony cukier, które pojawiły się... Od 2 lat dokucza mi zdenerwowanie, które objawia się zaburzeniem koncentracji, często natłokiem myśli. Stosuję Xeplion na psychozę - (objawy to tylko depresja, obniżony nastrój), Ketilept, Glucophage, Euthyrox. Mam też niedoczynność tarczycy i podwyższony cukier, które pojawiły się w trakcie leczenia. Czy to zdenerwowanie wynika z choroby czy jest wynikiem brania leków? Kobieta, 34 lata
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Alicja Maria Jankowska
Mgr Alicja Maria Jankowska
Dotyczy: Niedoczynność tarczycy Depresja Psychoza Psychiatria Psychologia Psychoterapia Tarczyca

Czy takie leki mogą zaszkodzić mojemu dziecku?

Bardzo proszę o poradę. Jestem w 24 tygodniu ciąży, mam zdiagnozowaną nerwicę natręctw od 16 lat, jak dowiedziałam się o ciąży to przerwałam zażywanie połowy z 25mg tabletki paroksetyny. Obecnie jestem prawie w 24 tygodniu ciąży, miesiąc temu nerwica... Bardzo proszę o poradę. Jestem w 24 tygodniu ciąży, mam zdiagnozowaną nerwicę natręctw od 16 lat, jak dowiedziałam się o ciąży to przerwałam zażywanie połowy z 25mg tabletki paroksetyny. Obecnie jestem prawie w 24 tygodniu ciąży, miesiąc temu nerwica powróciła. Pojawiły się lęki, smutek, natrętna analiza myśli, miałam kilka nieprzespanych nocy. Ostatnio Stan delikatnie lepszy, większość nocy śpię, na wieczór nieco się uspokajam. Mimo,wszystko dalej kiepsko się czuje, od 5, 6 rano budzę się z niepokojem, smutkiem, pierwszą połowę dnia jestem taka depresyjna, nic mi się nie chce. Psychiatra proponowała mi żeby jednak teraz wdrożyć najmniejsze dawki sertraliny póki jestem w II trymestrze tak żeby się podleczyc, uspokoić i unormować moj Stan, a do 30 tygodnia spróbować odstawić. Mam ogromny dylemat bo z jednej strony boję się że zaszkodzę dziecku takim przewlekłym stresem w którym ostatnio jestem a z drugiej strony boję się tych leków.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Barbara Szalacha
Mgr Barbara Szalacha
Dotyczy: Ginekologia Natrętne myśli Nerwica natręctw Stres Nerwica Ciąża Psychiatria Psychologia Psychoterapia Dziecko

Jak radzić sobie z natrętnymi myślami mając 19 lat?

Witam. Mam 19 lat. Mam problem z myślami a raczej są one chyba natrętne…Nie daje mi to w spokoju normalnie funkcjonować a na dodatek niszczy mój związek, wpływają na mój humor i nastrój oraz na apetyt jedzenia czy spotkania ze... Witam. Mam 19 lat. Mam problem z myślami a raczej są one chyba natrętne…Nie daje mi to w spokoju normalnie funkcjonować a na dodatek niszczy mój związek, wpływają na mój humor i nastrój oraz na apetyt jedzenia czy spotkania ze znajomymi-dosłownie na wszystko. Jestem w związku od 4 lat ale z przerwami kilkoma. Ogólnie to przeżywaliśmy sporo kryzysów/kłótni i wątpliwości w tym związku, bywały przerwy lecz zawsze coś nas do siebie ciągnęło, tęskniliśmy i wracaliśmy-teraz jest już dobrze lecz niszczą ten związek moje myśli i postępowania. Pomimo kryzysów i złych chwil naprawdę zależy mi na moim chłopaku, czuję, że go kocham, chce dla niego jak najlepiej aby był szczęśliwy i myśle o nas przyszłościowo. Zrobiłam wiele błędów w związku-mam na myśli zdradę emocjonalną(chłopak o tym wie) Potrafiłam z innymi chłopakami flirtować, prowadzić "zboczone" rozmowy, wysyłać jakieś zdjęcia nieodpowiednie, gdy ktoś mi się podobał i widywałam się z tym kimś w grupce znajomych to cieszyłam się, zerkałam na niego, czasami cieszyłam się bardziej z jego obecności niż z mojego chłopaka itd- mam takiego kolegę, z którym tak miałam wysyłałam mu czasem jakieś zdjęcia jak ładnie wyglądałam by to widział patrzałam czy przeczytał itd no byłam/jestem może zauroczona? nie zdawałam sobie sprawy z tego, że może być to złe-urwałam kontakt bo zależy mi bardziej na relacji z moim chłopakiem. Kolejny kolega to z nim kręciłam podczas przerwy, wdał się pocałunek itd. Chociaż jak byłam z moim chłopakiem w związku to też były nieodpowiednie rozmowy, zdjęcia,cieszyłam się itd. Oczywiście są oni bardzo przystojni i pociągający i mogę coś do nich czuć skoro tak się zachowywałam i postępowałam. I moja głowa już boli od myślenia. Ciągle w głowie mam myśli do tych dwóch dawnych kolegów, jednego czasem widuje a drugiego nie:A co gdyby któryś z nich chciałby być z Tobą to zostawiłabyś swojego obecnego chłopaka? Co jeśli tak naprawdę chcesz być z nim lub z nim? Może od swojego chłopaka jesteś tylko przyzwyczajona? Może własnego chłopaka wcale nie kochasz? Ja nawet potrafię wyobrazić sobie z nimi daną czynność, którą robię z moim obecnym chłopakiem-np stosunek to w głowie pojawia się obraz tej czynności z którymś z nich. Czy to, że tak mam z nimi świadczy o nie kochaniu mojego partnera? Czy mogę coś czuć do nich będąc w związku? Mówię sobie też, że skoro są przystojni i coś czuję to nie miałabym problemu aby do mnie zarywali że mogę mieć ochotę "na nich" ale tego nie zrobię bo jestem w związku w którym chce być-czy to okej?No to chyba logiczne, że gdybym miała wybór któryś z nich a mój chłopak to wybrałabym mojego chłopaka- dużo z nim przeszłam, zależy mi na nim i chciałabym pielęgnować to dalej z nim a nie poddać się "nowemu uczuciu"- a jak tak pomyśle to zaraz w głowie: a na pewno tak jest? może boisz się? przecież oni są przystojniejsi to przecież wolisz ich i wybrałabyś ich-i tak sobie wmawiam. Nie umiem odróżnić czy to wmawianie czy prawda. Mój chłopak ma już dość bo ja mu o wszystkich moich myślach mówię-dosłownie wszystkich i mu przykro,wkurza się i tak dalej..analizuje wszystko co robiłam w związku czy czegoś zapomniałam mu powiedzieć itd.. czy na pewno go kocham jak mam tak z innymi? itd..
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Ból głowy Psychologia Zdrada w związku

Jak powinnam postępować ze swoim mężem?

Witam. Mam 38 lat. Z mężem jesteśmy od ponad 18 lat razem. Mamy 17letniego syna. Nasze małżeństwo było zgodne i szczęśliwe. Zdarzały się nieporozumienia, ale zawsze je rozwiązywaliśmy razem. W zeszłym roku mąż odszedl z firmy, w której pracował 20... Witam. Mam 38 lat. Z mężem jesteśmy od ponad 18 lat razem. Mamy 17letniego syna. Nasze małżeństwo było zgodne i szczęśliwe. Zdarzały się nieporozumienia, ale zawsze je rozwiązywaliśmy razem. W zeszłym roku mąż odszedl z firmy, w której pracował 20 lat aby założyć swoją firmę. Mieliśmy problemy finansowe. Ciągle powtarzał, że niczego w życiu nie osiągnął. Potem zaczęła się bieganina w związku z załatwianiem formalności. Wstąpiło w niego życie. Dostał w domu rodzinnym gabinet po ojcu aby otworzyć działalność. Żeby było taniej. Przyjeżdżał, dzwonił, pisał. Kochał, robił to dla nas. Ja znalazłam nowa prace. Powoli finanse zaczęły się polepszać... ale po dwóch miesiącach mąż powiedział, że nie czuje do mnie tego co czuł. Że chce odejść... świat mi się zawalił. Na początku walczylam. Pisałam, dzwoniłam, jeździłam. Potem mąż powiedzial, że go mecze. Więc odcielam się. Nastąpił miesiąc ciszy. Po miesiącu zadzwonił co u mnie, jak w nowej pracy i opowiadał co u niego. Nawet zaczal mi pomagać przy remoncie. Kupował drobne prezenty. Zaczal ponownie unikać kontaktu, tylko zostały telefony. Zadzwonił w wigilię. Spędzał ją z rodzicami. Mowil, że święta takie do dupy w tym roku. Nie wytrzymałam I powiedziałam co o tym myślę. Milczal. Po tym telefonie, na drugi dzień przyjechał po syna I przywiózł mi wino. I nastało uciecie wszelkich kontaktów. Synowi w sylwestra jeszcze powiedział że nie myśli o rozwodzie, że myśli o nas. Potem cisza. Napisał raz o spotkaniu ws rozwodu. Nie padła data. Do prezentu urodzinowego mąż się dorzucił I kupili mi z synem voucher. Synowi powiedział, że zbiera myśli I narazie nie chce tobie mi nadziei. W dniu urodzin przyjechał zamontować mi meble. Szybko uciekł. Prosił syna aby w tym czasie nie wychodził z domu. Potem zadzwonił. Mowil o tym remoncie jak sobie świetnie poradziłam. Doradzał co zrobić dalej. Na drugi dzień widział się z synem. Jechali do dziadków, bo ich swieto. Zaczal pytać o mnie. Syn nie wytrzymał i powiedział że ma się ogarnąć itd. Mąż mu odpowiedział tylko ze myśli cały czas i jest mu głupio. Ze nikogo nie ma I z nikim się nie spotyka. Po dwóch dniach dostałam sms czy możemy się spotkać by porozmawiać ws rozwodu. Co robić? Ja jestem za ratowaniem malzenstwa. Mąż jest wycofany. Widzi tylko złe rzeczy, które były. Mowil że próbował walczyć ale mu Niw wyszło. Nie wiem kiedy, tymi prezentami? Jak mam postępować? Czekać? Zgadzać się na rozwód? Dlaczego jego zachowanie i slowa są tak sprzeczne?
odpowiada 1 ekspert:
Redakcja abcZdrowie
Redakcja abcZdrowie
Dotyczy: Terapia rodzinna Konflikty w związku Psychiatria Psychologia Dziecko Małżeństwo Rozwód

Jak radzić sobie z trudnymi emocjami w młodym wieku?

Witam, może zanim opowiem jak się czuje powiem co moim zdaniem na to wpłynęło. Jako 12/13 latka miałam problem z grupką osób, z mojej nowej klasy. Strasznie czepiały się mojej osoby mimo, że byliśmy dla siebie obcy. Wytykały i wysmiewały... Witam, może zanim opowiem jak się czuje powiem co moim zdaniem na to wpłynęło. Jako 12/13 latka miałam problem z grupką osób, z mojej nowej klasy. Strasznie czepiały się mojej osoby mimo, że byliśmy dla siebie obcy. Wytykały i wysmiewały mnie nawet podczas najbardziej podstawowych czynności, do takiego stopnia, że nie podnosiłam wzroku i bardzo często opuszczałam zajecia. Od tego zdarzenia minęło spooro lat, ale skutki tego odczuwam po dziś i są one dla mnie bardzo uciążliwe. Mam bardzo częste uczucie bycia ocenianym. Boję się zrobić czy powiedzieć cokolwiek, bo mam wrażenie, że ludzie zaczną się śmiać, pomyślą że jestem dziwna, albo głupia. Przez takie myślenie czuje, że stoję w miejscu i bardzo mocno sie ograniczam. Towarzyszą mi w takich sytuacjach 2 główne nastroje: smutek albo złość. Dużo sie stresuję, a w sytuacjach stresujących będę, albo płakać, albo będę wredna i wulgarna (bardzo słabo się wtedy kontroluje). Od jakiegoś czasu zauważyłam u siebie potrzebę wyładowania emocji. Jeżeli nie mogę tego zrobić na czymś, to zrobię to słownie na kimś, albo fizycznie na sobie w formie 'kary'. Mam ogromną tendencje do użalania się nad sobą (robienie z siebie ofiary) najprawdopodniej, by ludzie podchodzili do mnie łagodniej, chociaż częściej ich to irytuje niż pomaga. Próbuje sobie tłumaczyć i na własną rękę poszukać jakichś sposobów i choć pewnie brakuje mi tu cierpliwości, to chciałabym, żeby ktoś jednak powiedział mi co powinnam zrobić, że mam prawo tak sie czuć zamiast słyszeć słowa typu "uspokój się, wstyd mi za Ciebie, przestaniesz?" itp. Czuję sie niezrozumiana. Chciałbym pójść porozmawiać do psychologa, ale mam wrażenie, że mój problem jest na to za mały i nie powinnam zawracać nikomu głowy, albo, że ludzie powiedzą, że próbuje podpiąć się pod "mode" na problemy psychiczne, branie leków, czy chodzenie do specjalistów. Dodam jeszcze tylko, że trudno mówi mi sie o emocjach, bo nigdy się za bardzo o nich u nas nie rozmawiało. Chciałam to komuś chociaż napisać, ale nie bardzo mam do kogo, więc piszę to tutaj, bo czasmi czytam tu wpisy innych osób i odpowiedzi do nich. Z góry dziękuję :)
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Marzena Mandziej
Mgr Marzena Mandziej
Dotyczy: Psychologia Emocje

Co może oznaczać takie zachowanie podczas snu u 21-latka?

Witam,mam 21 lat moja partnerka 25. Otóż problem a może bardziej ciekawośc że kolejny raz dowiaduje się od partnerki że ją przytulałem i dotykałen również w miejscach intymnych przez sen,jedyny problem że ja tego naprawde nie pamiętam i robie to... Witam,mam 21 lat moja partnerka 25. Otóż problem a może bardziej ciekawośc że kolejny raz dowiaduje się od partnerki że ją przytulałem i dotykałen również w miejscach intymnych przez sen,jedyny problem że ja tego naprawde nie pamiętam i robie to przez sen,wyjaśni mi ktoś na jakiej zasadzie to działa? Dodam że wcześniej sie z tym nie spotkałem lecz jak byłen mały to lunatykowałem:)
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Alicja Maria Jankowska
Mgr Alicja Maria Jankowska
dr n. med. Lech Popiołek
dr n. med. Lech Popiołek
Dotyczy: Zaburzenia pamięci i intelektu Fazy snu Zaburzenia snu Seksuologia Psychologia

Jak leczyć te problemy ze snem u 26-latka?

Witam od roku ćwiczę na siłowni ,od 3 miesięcy mam problemy ze snem (tylko w dzień treningowy) Zasypiam normalnie ale po 3,4 godzinach budzę się i nie mogę dalej spać nie stosuje żadnych pobudzaczy i nie pije kawy trening w... Witam od roku ćwiczę na siłowni ,od 3 miesięcy mam problemy ze snem (tylko w dzień treningowy) Zasypiam normalnie ale po 3,4 godzinach budzę się i nie mogę dalej spać nie stosuje żadnych pobudzaczy i nie pije kawy trening w godzinach 14-16 a 3tygodniowa przerwa nie pomogła. Gdzie może leżeć problem ?
odpowiada 1 ekspert:
Redakcja abcZdrowie
Redakcja abcZdrowie
Dotyczy: Zaburzenia snu Psychologia Kawa Siłownia

U jakiego specjalisty najlepiej rozpocząć leczenie w tej sytuacji?

Dzień dobry! Mam 20 lat i od jakiegoś czasu dręczą mnie dziwne problemy.Dręczy mnie takie uczucie pustki, lęku niepokoju.Dodatkowo od pewnego czasu dręczy mnie uczucie odrealnienia. Chodzę tak po domu, powiem coś komuś a po chwili nie wiem czy ja... Dzień dobry! Mam 20 lat i od jakiegoś czasu dręczą mnie dziwne problemy.Dręczy mnie takie uczucie pustki, lęku niepokoju.Dodatkowo od pewnego czasu dręczy mnie uczucie odrealnienia. Chodzę tak po domu, powiem coś komuś a po chwili nie wiem czy ja coś mówiłem, . Miewam też wahania nastroju jednego dnia jestem bardzo szczęśliwa później mała rzecz potrafi mnie zdenerwować, doprowadzić do szału (zdarzało mi się coś zniszczyć). Nigdzie nie jestem szczęśliwa gdy byłam w Polsce chciałyśmy wyjechać teraz jestem za granica pragnę wrócić do Polski. Prawie 2 lata temu leczyłam się na depresje przez pół roku. Codziennie się czym potrafię martwić mieć do siebie wyrzuty sumienia, myśleć czy wszystko robię w życiu okej. Nie chce nikomu sprawiać przykrości. Gdzie najlepiej zacząć leczenie u psychologa czy u psychiatry? Czy to może być bordeline czy jakieś inne zaburzenie a może powrót depresji ?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Paulina Pietrzak
Mgr Paulina Pietrzak
Dotyczy: Choroba afektywna dwubiegunowa Depresja Zaburzenia nastroju Psychiatria Psychologia Psychoterapia

Popularne tematy

Zapalenie mięśnia sercowego • Urazy klatki piersiowej • Płatowe zapalenie płuc • Sarkoidoza • Polipy nosa • Zapalenie oskrzeli • Odma opłucnowa • Zapalenie płuc • Trzeci migdał • Badanie elektrokardiograficzne • Chrapanie • Zator tętnicy płucnej i zawał płuca • Choroby alergiczne • Laryngologia • Przewlekła obturacyjna choroba płuc • Zawał serca • AIDS • Choroba wysokościowa • Złamania żeber • Pulmonologia • Gruźlica • Rak płuc • Rozszczep kręgosłupa • Pomiar saturacji • Mukowiscydoza • Ropień okołomigdałkowy
Patronaty
Zdrowie
Dziecko
Psychologia
Newsy
Ważne tematy