Twój przewodnik po zdrowiu

  1. Opisz swój problem. Pomożemy Ci znaleźć odpowiedź w bazie ponad miliona porad!
  2. Nie ma informacji, których szukasz? Wyślij pytanie do specjalisty.
Rozpocznij
7 6 7 , 2 0 1

odpowiedzi udzielonych przez naszych ekspertów

Rzetelnie + Bezpiecznie + Bezpłatnie

Psychologia: Pytania do specjalistów

Czy taki lęk u żony to kwestia charakteru czy być może jakieś zaburzenia?

Witam Jestem z Żoną od 8 lat. Zawsze zastanawiała mnie jej nadmierna w mojej opinii strachliwość. Bywa to wrecz męczące. Im dalej po Ślubie tym bardziej męczące. Przykłady: -przez pół roku po urodzeniu każdego z dwójki naszych dzieci bała się... Witam Jestem z Żoną od 8 lat. Zawsze zastanawiała mnie jej nadmierna w mojej opinii strachliwość. Bywa to wrecz męczące. Im dalej po Ślubie tym bardziej męczące. Przykłady: -przez pół roku po urodzeniu każdego z dwójki naszych dzieci bała się je nosić na rękach (że wypadnie) - nosiłem ja -jeździ autem do pracy, ale boi się jeździć gdziekolwiek indziej, szczególnie gdy jadą dzieci - gdy kupiliśmy dom pokazywała okna nieco dalej położonych domów, które było widac z okien, insynuując że tam się dzieją dziwne rzeczy (narkotyki, prostytucja itp) ot tak patrząc czasem w okna (z takiej odległości nic nie dawało się ocenić). Gdy chciałem sam zobaczyc nie pozwalała insynuując że mnie zobacza - uzbrojone w alarm balkony na 1 piętrze bo psychol wejdzie po drabinie - namawianie na przejście na drugą stronę ulicy zawsze gdy idzie ktoś dziwnie wyglądający - będąc nad jeziorem zawsze strach że nie można pójść razem się kąpać, bo napewno ktoś ukradnie rzeczy - w dobie koronawirusa analizowanie każdego ruchu - nie puszczanie dzieci 7 letnich na podwórko na ogrodzonym osiedlu bo ktoś porwie - do tej pory oklejone katy stolow, bramki na schodach bo dzieci spadną i się zabiją - strach przed lataniem samolotem - strach przed kolejna ciaza - boi się zostać sama z dziećmi, gdy jadę w delegacje Czy to jest taki charakter, czy to może być jakieś zaburzenie, co mogło mieć wpływ na takie ukształtowanie jej osobowości. Co mogę zrobić? Gdy mobilizuje do odwagi słyszę ze mam klapy na oczach i nie dostrzegam zagrożeń. Jak się zachowywać by jej pomóc Pozdrawiam
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Łucja Fitchman
Mgr Łucja Fitchman
Dotyczy: Lęk Psychiatria Psychologia Psychoterapia

Co znaczy takie zachowanie synka w żłobku?

Nieśmiałość w zlobku Witam, mam synka 2.5 lat. Od września chodzi do żłobka, jednak od czerwca chodzi regularnie bo wcześniej dużo chorował. Panie w zlobku powiedziały ostatnio, że antos jest bardzo wycofany, nie chce bawić się z rówieśnikami, nie chce... Nieśmiałość w zlobku Witam, mam synka 2.5 lat. Od września chodzi do żłobka, jednak od czerwca chodzi regularnie bo wcześniej dużo chorował. Panie w zlobku powiedziały ostatnio, że antos jest bardzo wycofany, nie chce bawić się z rówieśnikami, nie chce brać udziału w wspólnych zajęciach. Zabiera często dzieciom zabawki. Do żłobka chodzi chętnie , jednak pod drzwiami do sali pod drzwiami robi się bardzo nieśmiały. Na codzień jest bardzo uśmiechniętym i żywym dzieckiem. Zaczyna skaładac proste zdania, potrafi powiedzieć co chce w danym momencie. Gdy wychodzimy na plac zabaw reaguje na dzieci; uśmiecha się do nich, szuka kontaktu wzrokowego, bawi się raczej równolegle. Bardzo. Niepokoi mnie jego zachowanie w zlobku i chciałabym jakoś mu pomóc, żeby chwilę tam spędzone były dla niego miłe. Pozdrawiam.
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Agata Majda
Mgr Agata Majda
Mgr Alicja Maria Jankowska
Mgr Alicja Maria Jankowska
Dotyczy: Trudności w nawiązywaniu i utrzymywaniu relacji Pediatria Psychologia Pedagogika

Czy faktycznie powinnam pozbyć się tych zdjęć po rozstaniu z mężem?

Witam, Jestem po prawie 12 letnim zwiazku,jestem w trakcie rozwodu, od 1.5 roku nie zyje ze swoim prawie bylym mezem. Obecny partner, z ktorym spotykam sie od 3 miesiecy chce zebym usunela wszystkie zdjecia ze swoim bylym mezem, ktore sa... Witam, Jestem po prawie 12 letnim zwiazku,jestem w trakcie rozwodu, od 1.5 roku nie zyje ze swoim prawie bylym mezem. Obecny partner, z ktorym spotykam sie od 3 miesiecy chce zebym usunela wszystkie zdjecia ze swoim bylym mezem, ktore sa dla mnie tylko mila pamiatka po naszym zwiazku. Twierdzi, ze ciagle rozpamietuje byly zwiazek podczas gdy wlasnie z nim poczulam wlasnie te uczucia, ktorych mylslam, ze nigdy wiecej nie poczuje. Podkreslam, ze wlasnie te zdjecia sa jego powodem do rozstania ze mna. Co powinnam zrobic?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Łucja Fitchman
Mgr Łucja Fitchman
Dotyczy: Psychologia Psychoterapia Rozstanie

Czy ten ból rzeczywiście może być spowodowany stresem?

Witam, ostatnio mój poziom stresu związany z wieloma sytuacjami prywatnymi jak i zawodowymi nasił się w związku z czym odczuwam co jakiś czas ostry ból w lewym boku pomiędzy żebrami a kością biodrową. Co on oznacza, czy jest rzeczywiście spowodowany... Witam, ostatnio mój poziom stresu związany z wieloma sytuacjami prywatnymi jak i zawodowymi nasił się w związku z czym odczuwam co jakiś czas ostry ból w lewym boku pomiędzy żebrami a kością biodrową. Co on oznacza, czy jest rzeczywiście spowodowany stresem? Zaznaczam, że ból ten jest reakcją na moje napięcie i emocje wywołane stresującymi sutuacjami. Dziękuję za wiadomość.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Dorota Nowacka
Mgr Dorota Nowacka
Dotyczy: Stres Interna Psychologia Medycyna rodzinna Ból pod żebrami Emocje

Czy to objawy, z którymi powinnam zwrócić się do psychologa?

Zacznijmy od tego, że byłam u psychologa raz w życiu. Za namową, a może zachętą przyjaciółki. Nie jestem zbyt dobra w rozmowach, zwłaszcza z obcymi. Mówienie o sobie też wykracza u mnie poza możliwości. Tak przynajmniej uważam. Kiedy byłam w... Zacznijmy od tego, że byłam u psychologa raz w życiu. Za namową, a może zachętą przyjaciółki. Nie jestem zbyt dobra w rozmowach, zwłaszcza z obcymi. Mówienie o sobie też wykracza u mnie poza możliwości. Tak przynajmniej uważam. Kiedy byłam w liceum (w tamtym okresie własnie byłam u psychologa) przestałam sobie radzić z życiem. W zasadzie trwało to dość długo. Okaleczałam sie, myślałam o śmierci. Może nawet nie do końca. Bałam się bólu związanego z odebraniem sobie życia. Ale chciałam przestać istnieć. Nie czułam wsparcia. Poradziłam sobie z tym dzięki nowej znajomości , która niestety z czasem okazała się strasznie bolesna. Na studiach wróciła mi niechęć do zwykłego działania, brak motywacji. Wiedziałam, że potrzebuje wsparcia... albo rezygnacji ze studiów, bo nie widziałam w tym sensu. Był to jedyny raz gdy szczerze porozmawiałam z moją mamą by zapisała mnie do psychologa bo znała już jakiegoś jak była u niego z moją siostrą gdy ta miała anoreksję. Potrzebowałam po prostu by ktoś mnie "popchnął", był w tym ze mną, ale mimo zapewnień nie uzyskałam żadnej pomocy. Nie zapisała mnie do żadnego psychologa, za to dostałam pretensje, że zrezygnowałam ze studiów. Strasznie bolało, bo sama rozmowa z nią i powiedzenie, że mam problem były naprawdę trudne. A zamiast pomocy dostałam jeszcze kopa. W zasadzie nie kojarzę domu rodzinnego jako coś dobrego, ani przed rozwodem rodziców, ani po. Mimo wszystko wydaje mi się, że wyrosłam na ciepłą i przyjacielską osobę. Nic nie liczy się dla mnie bardziej niż bliscy ludzie. Stałam się bardziej śmiała i otwarta, uśmiechałam się i po prostu miałam w sobie tą energię. Ale od zeszłego roku znów wszystko wraca. Przeżywam pracę, relacje. Rozpamiętuję dzieciństwo, czasy nastoletnie. Znów się kaleczę. Nie radzę sobie z własnymi myślami. Znów mam problemy ze snem. Czasem wole nie wstać, albo leżeć cały dzień w łóżku. Nie umiem o tym rozmawiać, wolałabym nawet nie. Uważam to za kłopot, coś wstydliwego i żałosnego. Wiele razy przeglądam różnych psychologów, ale i tak nie mam odwagi do żadnego pójść. Nie chce robić problemu tym, że nie będę potrafiła nic powiedzieć, a wiem, że tak będzie. Mam taki bajzel w głowie. Szczerze to nawet nie widzę nic do czego miałabym dążyć. Żyje bo nie chce by ludzie wokół mnie cierpieli albo pomyśleli, że to przez nich. Jestem osobą, która potrafi się do czegoś przymusić by tylko nie było drugiej osobie przykro. Ale ostatnio już nawet nie mam siły, wole siedzieć w domu niż iść i gdzieś z kimś przebywać czy rozmawiać. Trzymam się najbliższych osób przy których czuje się swobodnie.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Anna Byczko
Mgr Anna Byczko
Dotyczy: Zaburzenia snu Psychologia Motywacja

Jak poradzić sobie z tym uczuciem samotności?

Jak poradzić sobie z samotnym mieszkaniu. Nie mam męża ani dzieci, a rodzice umarli. Brakuje mi znajomych, a tych których mam nie satysfakcjonują mnie, a ja sama nie mam zbyt wiele do opowiadania. Staram się wychodzić gdzieś, ale rozmowy z... Jak poradzić sobie z samotnym mieszkaniu. Nie mam męża ani dzieci, a rodzice umarli. Brakuje mi znajomych, a tych których mam nie satysfakcjonują mnie, a ja sama nie mam zbyt wiele do opowiadania. Staram się wychodzić gdzieś, ale rozmowy z ludźmi są dla mnie trudne, ponieważ jestem smutna i osoby pogodne mnie zawstydzają.
odpowiada 2 ekspertów:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Mgr Anna Byczko
Mgr Anna Byczko
Dotyczy: Uczucie samotności Psychologia

Co mam zrobić, żeby poprawić relacje rodzinne?

Dzień dobry. Jestem 27 letnią matką i żoną. Mam problem ze swoją rodziną. Odkąd wzięłam ślub i urodziłam dzieci moja rodzina zaczęła mnie mieć gdzieś. Matka potrafiła mnie wyzwać,nie interesują ją wnuki ani ja . Nawet nie chciała przyjechać do... Dzień dobry. Jestem 27 letnią matką i żoną. Mam problem ze swoją rodziną. Odkąd wzięłam ślub i urodziłam dzieci moja rodzina zaczęła mnie mieć gdzieś. Matka potrafiła mnie wyzwać,nie interesują ją wnuki ani ja . Nawet nie chciała przyjechać do mnie co ma 30 minut drogi . Jak coś się działo z jej zdrowiem dowiadywałam się ostatnia i to przez przypadek. Zaczęło być jeszcze gorzej gdy obraziła się na mnie 2 lata temu że raz jej zakupów nie zrobiłam . Wysłała mi list w którym mnie obrażała,mojego męża, teściów. Więc stwierdziłam że nie będę się więcej denerwować i chciałam się odseparować od niej . Wczoraj moja siostra do mnie pisała . Znowu zrobili ze mnie najgorsza. Mało tego siostra zaczęła mnie wyzywać, do teściów się doczepila,do mojego męża a nawet do dzieci. Gdy jej odpisałam zaczęła mi grozić, zaczęła się śmiać ze mnie. Co mam zrobić żeby mieć spokój Dodam że zaczęła mi wypominać wszystko co jej jako siostrze pisałam
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Dominika Wieland-Lenczowska
Mgr Dominika Wieland-Lenczowska
Dotyczy: Psychologia Relacje

Czy ten ucisk w klatce piersiowej może mieć związek z nerwicą?

Witam, mam 18 lat. Od jakichś trzech miesięcy czuję codziennie ucisk w klatce piersiowej. Nieraz narasta, a czasami w ogóle go nie czuję. Przeważnie wieczorem ucisk jest większy. Do tego dochodzą problemy z oddychaniem. Od tego wszystkiego zacząłem odczuwać niepokój,... Witam, mam 18 lat. Od jakichś trzech miesięcy czuję codziennie ucisk w klatce piersiowej. Nieraz narasta, a czasami w ogóle go nie czuję. Przeważnie wieczorem ucisk jest większy. Do tego dochodzą problemy z oddychaniem. Od tego wszystkiego zacząłem odczuwać niepokój, że coś mi się dzieje poważnego. Wszystko zaczęło się gdy odstąpiłem z siłowni (czyli jakiejkolwiek mojej aktywności fizycznej) z powodu koronawirusa. Gdy teraz chcę wrócić do aktywności fizycznej ucisk się nasila co mnie zniechęca i nie mogę przez to ćwiczyć. Co to może być? Czy to newica?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz
Dotyczy: Nerwica Interna Pulmonologia Psychologia

Jak pomóc dziecku, które źle się odżywia?

Jak pomoc dziecku które źle się odzywia Córką 14 lat 155cm wzrostu 44kg wagi obecnie a ok 2 miesiące temu 55kg spożywa 500kcal dziennie i mimo że obecnie waży 44 kg nie chce zmienić nawyków żywieniowych Martwię się że doprowadzi... Jak pomoc dziecku które źle się odzywia Córką 14 lat 155cm wzrostu 44kg wagi obecnie a ok 2 miesiące temu 55kg spożywa 500kcal dziennie i mimo że obecnie waży 44 kg nie chce zmienić nawyków żywieniowych Martwię się że doprowadzi to do anoreksji i innych chorób nie wiem jak do niej dotrzeć każda próba rozmowy kończy się odejściem i zamknięciem w pokoju
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Mateusz Durbas
Mgr Mateusz Durbas
Dotyczy: Anoreksja Dietetyka Psychologia Żywienie

Czy te objawy mają związek ze stanem psychicznym?

Witam, od ponad roku dziwnie się czuję. Jestem cały czas zmęczony, nie mam energii i czuję się jakby jak 'we śnie'. Do tego cały czas odczuwam lęk przed chorobami. Cały czas myślę o chorobach, wyszukuje w internecie i się... Witam, od ponad roku dziwnie się czuję. Jestem cały czas zmęczony, nie mam energii i czuję się jakby jak 'we śnie'. Do tego cały czas odczuwam lęk przed chorobami. Cały czas myślę o chorobach, wyszukuje w internecie i się boję. Dodam, że te objawy towarzyszą mi od pory kiedy wyszedłem ze szpitala, ponieważ miałem wysokie ciśnienie, ale teraz jest wszystko w porządku. W między czasie robiłem badania krwi ale wszystkie wyszły dobrze. Nie wiem co mam robić, każdy dzień jest taki sam. Dodatkowo wykonuję czynności, które są bez sensu, ale jak ich nie zrobię to czuję niebezpieczeństwo i boję się, że coś się stanie.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Hanna Markiewicz
Mgr Hanna Markiewicz
Dotyczy: Badanie krwi Lęk Interna Psychiatria Psychologia Medycyna rodzinna Wysokie ciśnienie

Co robić w przypadku takiej sytuacji?

Witam. Moja 7 letnia córka powiedziała mi dziś, że wyobraziła sobie seks z ojcem. Jak dopytalam ja czy wie co to seks, powiedziała, ze to całowanie i przytulanie nago. Prawdopodobnie musiała widzieć przypadkowo jakąś scenę w filmie. Na pewno nie... Witam. Moja 7 letnia córka powiedziała mi dziś, że wyobraziła sobie seks z ojcem. Jak dopytalam ja czy wie co to seks, powiedziała, ze to całowanie i przytulanie nago. Prawdopodobnie musiała widzieć przypadkowo jakąś scenę w filmie. Na pewno nie był to film porno, nigdy też nie nakryła mnie i męża w sytuacji intymnej. Więc stawiam, że musiał być to jakiś zwykły film. Umówiłam się na konsultację z psychologiem, ale jest ona dopiero za kilka tygodni. Co robić? jak z córką rozmawiać już teraz. nie chcę takiej rozmowy odkładać na później. Dziękuję pozdrawiam.
odpowiada 1 ekspert:
Agnieszka Szczygieł
Agnieszka Szczygieł
Dotyczy: Seksuologia Psychologia Seks

Co może oznaczać taki tik nerwowy?

Dzień dobry, od pewnego czasu mam tik nerwowy podczas którego jakby chrząkam ( ciężko to opisać ). Po jakimś czasie z niewiadomych przyczyn znika, a po czasie np tygodnia znów się pojawia. Jest to dość uciążliwe.Da się to jakoś samemu powstrzymać/ wyleczyć ?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś
Dotyczy: Laryngologia Interna Psychologia

Co mam myśleć o naszej relacji z mężem?

Dzień dobry. Jestem z mężem 8 lat po ślubie i 20 przed( z kilkoma przerwami w okresie mlodosci). Mam problem w związku z tym człowiekiem. Nawet nie wiem od czego zacząć.... Maż jest osobą despotyczną. Człowiek z rodzaju- wszystko musi... Dzień dobry. Jestem z mężem 8 lat po ślubie i 20 przed( z kilkoma przerwami w okresie mlodosci). Mam problem w związku z tym człowiekiem. Nawet nie wiem od czego zacząć.... Maż jest osobą despotyczną. Człowiek z rodzaju- wszystko musi być jak on chce, albo odchodzi bo ma dość. Ciągle mu nie pasuje- że w domu nie posprzątane, mimo że robilam to rano a na wieczor bałagan. Przygotowujemy się do odebrania nowego mieszkania. Nie mogę z nim nawet porozmawiać o umeblowaniu czy wyposażeniu bo on twierdzi że zawracam mu głowę głupotami i sama mam sobie wybrać i dać mu spokój. Z tego powodu wohole się tak wkurzył że pojechał wieczorem na ryby i nie wrocil na noc zachaczając o kolegę. Ogólnie wiecznie wychodzi na noc albo pol nocy- wiecznie szuka wymówki do takich wyjść albo bardziej usprawiedliwienia zwalając winę na mnie- " bo przez ciebie...., ja juz mam dosyć ględzenia, daj mi spokój "- powiada. Wychodzi nie informując mnie ani gdzie idzie ani o której wraca. Kłutnie są na porządku dziennym. Wiecznie podnosi głos, świadkiem kłutni jest nasz 6- letni syn. Czasami w kłutni demonstruje swoją siłę- wali mocno ręką w kanapę trzaska drzwiami lub raz złapał mnie mocno za rękę aż zabolało. Takie jego wyjścia lub picie ponocach jest zawsze wtedy kiedy na drugi dzień mamy jakieś rodzinne plany, wyjścia, uroczystości. Na drugi dzień na kacu zazwyczaj się przymila, chce się kochać i robi ze mnie idiotkę że jestem okropna, że go nie kocham itp. Czesto przechodzi ze skrajności w skrajność udając ze te jego wybuchy nie mają prawa mnie wkurzać po czym żartuje, smieje się i przytula. Prowadzi swoją firmę- jest z tego powodu bardzo zestresowany ale jak juz ma wolne to niestety woli jechac do kolegi niz byc z nami. I wiecznie powtarza że on ciężko pracuje, a ja co robię? W domu nawet nie umiem posprzątać! Jesli on raz na pol roku cos posprzata to się przy tym nagada... wychwalając siebie pod niebiosa, i mówiąc zawsze że:posprzątał mi albo włożył mi do zmywarki talerze, czy wyprał mi jakbym ja sama tylko żyła w tym mieszkaniu. To irytujące! Mam juz dosc tego szczeniackiego zachowania. Do pracy kanapek sam sobie nie zrobi, twierdząc ze czasu nie ma, ze moje lepsze. A kiedy ja przestałam mu robic to wzudza poczucie winy ze głodno chodzi w fizycznej pracy. Ja pracuje- jestem nauczycielem- czesto drwi z mojej pracy,zaznacza ze powinnam rzucić. Ale nie chce być zależna od niego bo byl taki okres i ciężko było. W kłutniach potrafił straszyć ze mnie na ulicę wywali, że kluczyk od samochodu zabierze i będę autobusem jeździć.... Żyjemy dobrze, niczego nam nie brakuje, on zarabia dużo, ale demonstrowanie tego faktu jest slabe. Były rozmowy ale z nim sie nie da dojść do kompromisu bo on ma rację i tyle! Chciałabym z nim być ale juz czasami sama się zastanawiam po co, skoro nie mamw nim żadnego wsparcia oprócz finansowego i nie spełnia potrzeb naszej rodziny oprócz potrzeby ekonomicznej. Potrzeba akceptacji, uznania, miłości, szacunku, spędzania czasu z rodziną, wspólnego podejmowania decyzji i wiele innych niestety leży. A najlepsze jest to ze według niego ja się zachowuje jak dziecko... bo chce rozmawiać czy prosze o pomoc w podjęciu decyzji np. O wybieraniu materiałów do wspólnego mieszkania.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Łucja Fitchman
Mgr Łucja Fitchman
Dotyczy: Psychoterapia par i małżeństw Konflikty w związku Psychologia Psychoterapia Poczucie winy Relacje z partnerem Ślub

Czy moje objawy pasują do depresji?

Od około tygodnia kiedy zostaję sama ze sobą odczuwam dziwny niepokój, robi mi się smutno, chce mi się płakać (kilka razy nie udało mi się tego opanować i zwyczajnie płakałam bez żadnego powodu), nie chce mi się nic robić, mam... Od około tygodnia kiedy zostaję sama ze sobą odczuwam dziwny niepokój, robi mi się smutno, chce mi się płakać (kilka razy nie udało mi się tego opanować i zwyczajnie płakałam bez żadnego powodu), nie chce mi się nic robić, mam poczucie, że wszystko jest bezsensu i czuję się zagubiona. Kiedy jestem w pracy, na treningu, albo przebywam w jednym pomieszczeniu, np.z rodzicami, zajmuję się czymś co pochłania moje myśli, np. gotowaniem - wszystko jest w porządku. Śmieję się razem ze współpracownikami, mam raczej dobry humor, a po powrocie do pustego domu nastrój zmienia się o 180 stopni. Nawet po spędzeniu całego weekendu z chłopakiem w świetnych humorach, gdy tylko w niedzielę wieczorem zostałam sama w domu "ryczałam jak bóbr" (to określenie celniej opisuje to, co się ze mną działo, niż stwierdzenie, że płakałam), ale gdy tylko chłopak obiecał, że po mnie przyjedzie, i że mogę spać u niego udało mi się opanować i kiedy byłam z nim czułam się dobrze. Nie sądzę, żeby wynikało to z jakiejś sytuacji stresowej, ponieważ w ostatnim czasie jedyne co mi się nie układa to, że nie mogę znaleźć stałej pracy (w kwietniu skończyłam szkołę i zaczęłam szukać pracy po maturach), a tymczasowa praca mnie zwyczajnie nudzi, bo jestem człowiekiem, który potrzebuje ruchu i pracy fizycznej, a ta taka nie jest. Czym to może być spowodowane? Czytając podobny wątek doszłam do wniosku, że moje objawy pasują do opisu depresji, ale nie pasuje mi w tym wszystkim to, że kiedy jestem między ludźmi funkcjonuję zupełnie normalnie. Czy jest możliwe, że to jednak depresja, albo czy może tak być, że to tylko chwilowe huśtawki nastroju spowodowane miesiączką? Jeśli nie to co innego?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Łucja Fitchman
Mgr Łucja Fitchman
Dotyczy: Depresja Zaburzenia nastroju Psychiatria Psychologia Psychoterapia Uczucie smutku

Czy to mogą być początki autyzmu u córki?

Dzień dobry. Moja córcia ma dwa latka. Zauważyliśmy, że od paru miesięcy Gdy tańczy ( słucha) muzyki zaczyna się kręcić w wokół własnej osi. Tylko w prawo. Zamyka przy tym oczka i się cieszy. Do niedawna nic z Tym nie... Dzień dobry. Moja córcia ma dwa latka. Zauważyliśmy, że od paru miesięcy Gdy tańczy ( słucha) muzyki zaczyna się kręcić w wokół własnej osi. Tylko w prawo. Zamyka przy tym oczka i się cieszy. Do niedawna nic z Tym nie robiliśmy. Ale boję się że mogą być to początku Autyzmu? Córka mówi podstawowe słowa. Mama ,tata ,dada czy Baba. Ogólnie jest bardzo mądrym dzieckiem. Lubi książeczki, sama pokazuje palcem na zwierzątka i różne przedmioty które tam są. Układa klocki i puzle takie większe. Jest bardzo kontaktową dziewczynka. Lubi skakać na łóżku po materacu ,kręci różnymi przedmiotami np. Kółkami od roweru. Od zawsze jak się cieszyła to Michała jednocześnie rączkami jak i nóżkami. Robi tak tylko wtedy kiedy się cieszy albo coś opowiada z wielkim zaangażowaniem . Z racji że nie umie.mowic. to tak okazuje swoje emocje. Ostatnio była u Mnie logopeda i powiedziała że córka ma napięcie skoro tak robi . Ale jakie napięcie czego ? Proszę o pomoc czy to może być wczesny Autyzm czy córka ma taki temperament i rozwija się w swoim tempie. Jutro kolejna wizyta u Logopedy.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Alicja Maria Jankowska
Mgr Alicja Maria Jankowska
Dotyczy: Neurologia Autyzm Pediatria Psychologia Dziecko Emocje

Czy takie podejście do pracy może mieć podłoże psychologiczne?

Witam. Mecze się już od dawna 10 lat i powoli msm myśli samobójcze, ponieważ nie odnajduje się w żadnej pracy, poprostu czas stoi w miejscu i czuję że zaraz wybuchnę. Nie potrafię znaleźć pracy w której pracowałbym sam i misl... Witam. Mecze się już od dawna 10 lat i powoli msm myśli samobójcze, ponieważ nie odnajduje się w żadnej pracy, poprostu czas stoi w miejscu i czuję że zaraz wybuchnę. Nie potrafię znaleźć pracy w której pracowałbym sam i misl zajęty umysł wykonywaniem zadań zawsze odliczam jazda minute aż koszmar się skończy to jest straszne. Mam 28 lat i w każdej pracy było to samo. Nie potrafię przez to znaleźć swojego miejsca. Jem hydroksyzyne od jakiegoś czasu przed pracą ale to też nie pomaga. Zabija mnie monotonia i ludzie idioci na poziomie jaskiniowców którzy są w każdej z tych prac. Nie potrafię z nimi rozmawiac No nie mam o czym. Muszę jakoś zarabiać a nie wytrzymuje w żadnej pracy dłużej niż 3 miesiące na siłę każdy dzień jest męczarnia. Czy to może mieć podłoże psychologiczne czy poprostu muszę mieć pracę w ciągłym ruchu? Wydaje mi się że moja psychika źle znosi zamknięcie i robienie tego samego 8 godzin. Ratujcie mnie proszę. Pozdrawiam.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Anna Byczko
Mgr Anna Byczko
Dotyczy: Psychiatria Psychologia Psychoterapia Myśli samobójcze

Czy takie zachowania dziecka są normalne?

Tyle jest tego do opisanie, że muszę chyba pisać parę razy. Dodam Że córka późno zaczęła gryźć I może to jest przyczyną twgo że nie chce mówić. Buzia się jej nie zamyka ale mówi po Swojemu. Czasami uda jej się... Tyle jest tego do opisanie, że muszę chyba pisać parę razy. Dodam Że córka późno zaczęła gryźć I może to jest przyczyną twgo że nie chce mówić. Buzia się jej nie zamyka ale mówi po Swojemu. Czasami uda jej się coś tam powiedzieć. Np. Ostatnio nowe słowo które powiedziała to Heniek ? Jeść nie lubi sam musimy jeść razem z nią. W zasadzie to je wszystko co jej damy ale ma swoje ulubione rzeczy które wcina z ochotą. Mięsa nie chce gryźć. Ma różne fazy jak to dziecko. Raz jest grzeczna A raz wybuchowa . Kontakt wzrokowy z nią jest super. Uwielbia się wyglupiac szczególnie z tatusiem. Sama sobie ubrania z szafki wyciąga i czasami jest plac jak jej się nie podoba dana kreacja to trzeba jej zmienić na to co Ona chce. Zauważyliśmy też ostatnio, że zaczyna płakać np. Trzy widzi nagranie w telefonie z którego kiedyś się bardzo cieszyła. Uwielbia siebie oglądać. Ale także i innych. Zaczęła także reagować płaczem o widać że się boi jak jest w zabawie jakiś dźwięk, wcześniej się nie bała. Naszym błędem było to że od zawsze był telewizor i bajki dla Niej A później piosenki. Od pewnego czasu nie włączam już jej Tv bo widziałam że Córka wogole nie reaguje na Mnie. Przyniosła mi pilot tylko jak jej się piosenka nie podobała. Na niektóre piosenki również zaczęła reagować płaczem, wcześniej je lubiła. Lubi kolorowe światełka. Jak się dobieranie to chwilę się patrzy A potem odchodzi. Czy takie zachowania są normalne czy dziecko faktycznie może być chore. Na chora to.ona nie wygląda bo jest pełna energii. Lubi się bawić, skacze. Na spacerku pokazuje znaki drogowe.. I ogólnie zwiedza świat. Bardzo proszę o odpowiedź.
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Dorota Nowacka
Mgr Dorota Nowacka
Dotyczy: Neurologia Pediatria Psychologia Dziecko

Co mam dalej robić przy nawrocie tych objawów?

Witam. Lekarz psychiatra stwierdził u mnie zaburzenie lękowe uogólnione. Oprócz tego zrobiłem badanie krwi pod kątem tarczycy. Wszystko wskazuje na to, że z tarczycą wszystko w porządku. Biorę 1,5 tabletki Asertin od miesiąca. Dodatkowo lekarz rodzinny zapisał mi Propranolol.... Witam. Lekarz psychiatra stwierdził u mnie zaburzenie lękowe uogólnione. Oprócz tego zrobiłem badanie krwi pod kątem tarczycy. Wszystko wskazuje na to, że z tarczycą wszystko w porządku. Biorę 1,5 tabletki Asertin od miesiąca. Dodatkowo lekarz rodzinny zapisał mi Propranolol. Przez tydzień czułem się lepiej, ale ostatnio wróciły te same objawy czyli: brak apetytu, ciągłe uczucie zmęczenia, myśli depresyjne, lęk, dziwne sny. Proszę o pomoc !!! Co mam dalej robić !!!
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Łucja Fitchman
Mgr Łucja Fitchman
Dotyczy: Badanie krwi Lęk Nerwica Zaburzenia lękowe Psychiatria Psychologia Psychoterapia Medycyna rodzinna Ciągłe zmęczenie Brak apetytu Tarczyca

Co może znaczyć uczucie zalegania czegoś w gardle?

Witam, jestem zmęczona uczuciem zalegania czegoś w gardle i przełyku, jedzenie przynosi ulgę, ale chwilę po posiłku pojawia się takie coś jakby część pokarmu przykleiła się do przełyku, była wizyta u gastrologa i laryngologa, badania takie jak gastroskopia, RTG przełyku... Witam, jestem zmęczona uczuciem zalegania czegoś w gardle i przełyku, jedzenie przynosi ulgę, ale chwilę po posiłku pojawia się takie coś jakby część pokarmu przykleiła się do przełyku, była wizyta u gastrologa i laryngologa, badania takie jak gastroskopia, RTG przełyku z kontrastem i tomograf kl.piersiowej i śródpiersia nie nie wykazały, co to jest? Nie mogę normalnie funkcjonować, jakie jeszcze zrobić badania? Proszę o odp. w miarę możliwości szybko. Z góry dziękuję
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Anna Byczko
Mgr Anna Byczko
Dotyczy: Gastroskopia Laryngologia Gastroenterologia Psychologia Gardło

Co zrobić, aby jakoś dotrzeć do mojego syna?

Witam, mój 7 letni syn w ogole sie nie slucha, czesto wpada w szal , jest agresywny. Jak juz sie uspoki nie wie co przed chwila robił . Martwie sie ze moze zrobic sobie krzywde. Jak do niego dotrzec żeby zaczal sie sluchac ?
odpowiada 1 ekspert:
Mgr Agata Majda
Mgr Agata Majda
Dotyczy: Agresja Pediatria Psychologia Dziecko Pedagogika
Patronaty
Zdrowie
Dziecko
Psychologia
Newsy
Ważne tematy